Το Κόκκινο πανό νίκης 💥 απελευθερωτής των λαών

 

 Η δύναμη αυτής της εικόνας κρατά - 81 χρόνια μετά - ζωντανό στη συνείδηση των λαών όλου του κόσμου αυτό το μοναδικής ιστορικής σημασίας γεγονός.

Το όνομα του στρατιώτη Μ. Β. Καντάρια που, μαζί με τον λοχία Μ. Α. Γιεγκόροφ, κάρφωσε την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ πέρασε στην αιωνιότητα. Ανιχνευτές και οι δύο του 756 Συντάγματος πεζικού της 150ής Μεραρχίας, είχαν χρεωθεί από το πολεμικό συμβούλιο της 3ης Στρατιάς κρούσης του Κόκκινου Στρατού να καρφώσουν την κόκκινη σημαία στην καρδιά του κτήνους, στο Ράιχσταγκ.

Знамя Победы _
Η σημαία της Νίκης

Το βράδυ της 8ης προς 9η Μάη η Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη επισφραγιζόταν με την παράδοση άνευ όρων του ναζιστικού στρατού στον Κόκκινο Στρατό.

Το Κόκκινο πανό νίκης …
που σηκώθηκε από “κουκουβάγιες”

Οι επικεφαλής της 3^ης στρατιάς παρέδωσαν στις μεραρχίες 9 Κόκκινα Πανό, ειδικά κατασκευασμένα ανάλογα με τον τύπο της κάθε Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της ΕΣΣΔ. Ένα από αυτά (γνωστό ως Ν^ο.5) παραδόθηκε στον 150ό Τυφεκιοφόρο τμήμα. Παρόμοια αυτοσχέδια πανό _σημαίες παραδόθηκαν σε πολλές από τις ομάδες επίθεσης _όλοι εθελοντές με στόχο να καταληφθεί το Ράιχσταγκ και να καρφωθεί στην κορφή του μια κόκκινη σημαία.

K.Ya.Samsonov_M.V.Kantaria_
M.A.Egorov_I.Ya.Syanov_
S.A.Neustroev _Πανό της Νίκης

Η πρώτη - 22:30λ (ώρα Μόσχας) στις 30 Απριλίου 1945 - στην οροφή του Ράιχσταγκ \ γλυπτική φιγούρα "η Θεά της Νίκης" , των πιονιέρων της 136ης πυροβολαρχίας \ ταξιαρχίας ύψωσαν το κόκκινο πανό \ σημαία. Οι λοχίες G.K. Zagitov, A.F. Lisimenko, A.P. Bobrov και ο M.P. Minin, με επικεφαλής τον λοχαγό V. N. Makov. Μετά από 2-3 ώρες, επίσης στην οροφή του Ράιχσταγκ (στο γλυπτό ενός έφιππου ιππότη - Κάιζερ Βίλχελμ), πήρε εντολή ο F. M. Zinchenko (Κόκκινη σημαία Νο. 5) με τους ανιχνευτές επιλοχία M. A. Egorov και τον λοχία M. V. Kantaria, τους οποίους συνόδευε ο υπολοχαγός. A.P. Berest και πολυβολητές από τον λόχο του επιλοχία I. Ya. Syanov.

Στις 2 Μαΐου, αυτή η _ιστορική σημαία μεταφέρθηκε στον τρούλο του Ράιχσταγκ. Συνολικά, κατά τη διάρκεια της επίθεσης και μέχρι να φτάσουν οι συμμαχικές δυνάμεις, περίπου 40 πανό \ σημαίες καρφώθηκαν στην καρδιά του ναζιστικού κτήνους, ανάμεσά τους κι ένα κόκκινο λάβαρο το οποίο έπεσε πρωτομαγιά από ένα αεροσκάφος.

Η μεγάλη σοβιετική στρατιωτική επίθεση ξεκίνησε στις 12/1/1945. Την αρχή έκανε το Πρώτο Ουκρανικό Μέτωπο από τις θέσεις εξόρμησης δυτικά του Σαντομίρ. Στις 14/1, το Δεύτερο Λευκορωσικό Μέτωπο ξεδίπλωσε τη δική του επίθεση από την αριστερή όχθη του Βιστούλα νότια της Βαρσοβίας. Στις 15/1 ήταν η σειρά του Τρίτου Λευκορωσικού Μετώπου να εξαπολύσει επίθεση στην Ανατολική Πρωσία.  

Ταυτόχρονα το Τέταρτο Ουκρανικό Μέτωπο εξαπέλυσε επίθεση στα Καρπάθια. Η επίθεση των σοβιετικών στρατιωτικών δυνάμεων ήταν τεραστίων διαστάσεων. Κάλυπτε ένα μέτωπο 1.200 χιλιομέτρων - από τη Βαλτική ως τα Καρπάθια - με τη συμμετοχή 150 μεραρχιών. Ολόκληρος ο κόσμος είχε μείνει άφωνος. "Είναι ίσως η πιο μεγάλη επίδειξη στρατιωτικής δύναμης που έχει δει ποτέ ο κόσμος" έγραφαν οι αγγλικές εφημερίδες και το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι "ποτέ δεν έγινε στην πολεμική ιστορία μια τέτοια επίθεση"

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, όπως και ο Α' (1914 - 1918), γεννήθηκε στους κόλπους του καπιταλισμού. Ισχυσε δηλαδή αυτό που ισχύει για τους πολέμους στην εποχή του ιμπεριαλισμού __Λίγο πριν ξεσπάσει, προηγήθηκαν τα παρακάτω:
💥 Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός, σε συνδυασμό με τον νόμο της ανισόμετρης οικονομικής ανάπτυξης, άρα και της ανισόμετρης πολιτικής και στρατιωτικής δύναμης των καπιταλιστικών κρατών, αναπόφευκτα γέννησαν και τον ανταγωνισμό για το μοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής και οδήγησαν στην εκ νέου αναβάθμιση κρατών στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, κυρίως της Γερμανίας και της Ιαπωνίας. Ταυτόχρονα όμως και οι νικήτριες δυνάμεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου στήριξαν την οικονομική και στρατιωτική ανασυγκρότηση της Γερμανίας, εν μέρει και στο πλαίσιο της ανισότιμης αλληλεξάρτησης των καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών και της ανάγκης παγκόσμιας οικονομικής - καπιταλιστικής σταθερότητας.
Η συνεπακόλουθη αυτή ισχυροποίηση της Γερμανίας και της Ιαπωνίας τούς έδινε τη δυνατότητα, μαζί με την Ιταλία, να επιδιώξουν μια ανατροπή των αποτελεσμάτων του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και έναν ευνοϊκότερο για αυτούς συσχετισμό.
Συγχρόνως, η οικονομική κρίση των ετών 1929 - 1933 υπονόμευσε περαιτέρω τη σταθερότητα του καπιταλιστικού συστήματος, όξυνε τις αντιθέσεις στο εσωτερικό των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών αλλά και τις αντιθέσεις μεταξύ τους, οδήγησε στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση της οικονομίας τους και επιτάχυνε τις ανακατατάξεις στον παγκόσμιο συσχετισμό δυνάμεων.
Έπειτα, η ύπαρξη του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, της ΕΣΣΔ, έκανε πλέον εμφανή την αντιπαράθεση σοσιαλισμού - καπιταλισμού. Αυτή η αντιπαράθεση περιλάμβανε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ (κοινωνικοποίηση συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, κεντρικός σχεδιασμός, καταπολέμηση του αναλφαβητισμού, γυναικεία χειραφέτηση, θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου σε αντιδιαστολή με τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στα καπιταλιστικά κράτη), τη στέρηση από τα καπιταλιστικά κράτη της παγκόσμιας κυριαρχίας τους και ενός τμήματος της παγκόσμιας αγοράς, και τους αγώνες της ανά τον κόσμο εργατικής τάξης, εμπνευσμένους και από την ΕΣΣΔ.
Υπό την επίδραση των παραπάνω παραγόντων, σε μια σειρά κράτη η αστική τάξη ανέθετε τη διακυβέρνηση σε φασιστικά κόμματα, σε όλη τη διάρκεια του Μεσοπολέμου σχεδιαζόταν μια στρατιωτική επέμβαση ή ακόμα και πόλεμος σε βάρος της ΕΣΣΔ και επιδιωκόταν η χρησιμοποίηση της ναζιστικής Γερμανίας σε αυτόν τον πόλεμο. Προφανώς το πλησίασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου - και ο ίδιος ο πόλεμος - αναθέρμανε και τις ελπίδες των αντεπαναστατικών δυνάμεων, εκτός και εντός ΕΣΣΔ, για την ανατροπή της και μπροστά σε αυτό το ταξικό τους συμφέρον συμμάχησαν και με τους ναζί κατακτητές.
Υπό την επίδραση των ίδιων παραγόντων διαμορφώθηκε η πολιτική των καπιταλιστικών κρατών έναντι της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων της, όπως η «πολιτική κατευνασμού» της, δημιουργήθηκαν, διαλύθηκαν ή αναμορφώθηκαν συμμαχίες μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, συγκλήθηκαν διεθνείς διασκέψεις, υπογράφηκαν ή αναιρέθηκαν συμφωνίες, πραγματοποιήθηκαν ανεμπόδιστα εισβολές του φασισμού σε μια σειρά χώρες και, στο τέλος, προκλήθηκε η παγκόσμια πολεμική σύρραξη.

💥  Στο πλαίσιο όλων των παραπάνω
προέκυψαν τα βασικότερα γεγονότα της περιόδου.

• Οι οικονομικοί γίγαντες των ΗΠΑ _"Standard Oil", "Dupont", "Ford" κ.ά. συνέχισαν για ένα μεγάλο διάστημα στον Μεσοπόλεμο να έχουν εμπορικές σχέσεις με τη Γερμανία, πραγματοποίησαν τεράστιες επενδύσεις στην επικράτειά της, της διέθεσαν προς αγορά εξοπλισμό και χρηματοδότησαν το ναζιστικό κόμμα.
• Το 1933 η Γερμανία αποχώρησε από την Κοινωνία των Εθνών και το 1935 υπέγραψε συμφωνία με τη Βρετανία, με βάση την οποία επανασχημάτισε πολεμικό στόλο. Επίσης το 1935, η Γερμανία επανακαθιέρωσε τη γενική υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Την ίδια χρονιά τα καπιταλιστικά κράτη ανέχτηκαν την εισβολή της φασιστικής Ιταλίας στην Αιθιοπία και την επόμενη, την ώρα που η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία στήριζαν τις δυνάμεις του πραξικοπηματία στρατηγού Φράνκο, η Βρετανία και η Γαλλία αρνήθηκαν τη στήριξη της ισπανικής κυβέρνησης. Το 1936, και πάλι η Γερμανία επαναστρατιωτικοποίησε τη Ρηνανία, παρά την απαγόρευση από τις Συνθήκες λήξης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Την ίδια χρονιά υπογράφηκαν διμερής συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας - τις επόμενες μέρες της οποίας χρησιμοποιήθηκε ο όρος «Αξονας Ρώμης - Βερολίνου» - και το Αντικομιντέρν Σύμφωνο (ενάντια στην Κομμουνιστική Διεθνή) μεταξύ Γερμανίας και Ιαπωνίας, στο οποίο το 1937 προσχώρησε και η Ιταλία. Τον Μάρτη του 1938 η Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, χωρίς να συναντήσει αντιδράσεις εκ μέρους των καπιταλιστικών κρατών, και τον Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς υπεγράφη ανάμεσα σε Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία η Συμφωνία του Μονάχου, η οποία διαμέλισε την Τσεχία και επέτρεψε στην πράξη την ολοκληρωτική κατάκτησή της από τη Γερμανία. Ηταν φανερό ότι τα καπιταλιστικά κράτη επιχειρούσαν να στρέψουν τις επεκτατικές βλέψεις του φασιστικού Αξονα προς την Ανατολή, ευελπιστώντας σε μια επίθεση στην ΕΣΣΔ και σε αποδυνάμωση και των δύο πλευρών.
• Στις 3 Σεπτέμβρη 1939 η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία και η Βρετανία και η Γαλλία τής κήρυξαν τυπικά τον πόλεμο. Ακολούθησε ο «παράξενος πόλεμος» όπως ονομάστηκε, στον οποίο δεν διεξήχθη καμία σοβαρή στρατιωτική επιχείρηση από τη Βρετανία και τη Γαλλία ενάντια στις δυνάμεις του Αξονα. Αυτό διήρκεσε μέχρι τον Μάη του 1940 και την εισβολή της Γερμανίας στη Γαλλία, η οποία, παρότι υπήρξε η μεγαλύτερη ηπειρωτική στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη, παραδόθηκε σε μόλις 6 βδομάδες.

💥 Αντίθετα, η ΕΣΣΔ ακολουθούσε πολιτική ειρήνης στον Μεσοπόλεμο, γιατί της ήταν αναγκαία στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού και γιατί η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο στην ΕΣΣΔ σήμαινε κατάργηση και του κινήτρου της συμμετοχής στο μοίρασμα και ξαναμοίρασμα του κόσμου. Βέβαια, όταν αντιμετώπισε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με κύριο εκφραστή της επίθεσης τη ναζιστική Γερμανία, υπερασπίστηκε τον εαυτό της. Υπό το βάρος αυτής της ανάγκης για υπεράσπιση του εαυτού της, η ΕΣΣΔ προχώρησε τον Αύγουστο του 1939 στη σύναψη με τη Γερμανία του Συμφώνου μη επίθεσης, που έμεινε γνωστό ως Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ, αφού πρωτύτερα οι προτάσεις της για συμμαχία κατά της ναζιστικής Γερμανίας είχαν αντιμετωπιστεί αρνητικά από τα καπιταλιστικά κράτη. Το συγκεκριμένο Σύμφωνο έδωσε στην ΕΣΣΔ τον αναγκαίο χρόνο για τον μετασχηματισμό της οικονομίας της από ειρηνική σε πολεμική και για τη μεταφορά της πολεμικής της βιομηχανίας στα Ουράλια. Η καταπάτηση του Συμφώνου σε σύντομο διάστημα από τη Γερμανία επιβεβαιώνει ότι το ιμπεριαλιστικό, ταξικό κίνητρο του πολέμου δεν αναιρείται από καμία συγκυριακή συμφωνία.

                       Η Μάχη του Βερολίνου
Η επιχείρηση του Βερολίνου άρχισε στις 16 Απριλίου του 1945. Σε όλη τη ζώνη πυρός, ο εχθρός χρησιμοποίησε ένα εκατομμύριο άνδρες, 10.400 πυροβόλα και όλμους, 1.500 άρματα και αυτοκινούμενα βαρέα όπλα και 3.300 αεροπλάνα. Το συγκρότημα του Βερολίνου αυτό καθ' αυτό αριθμούσε 200 περίπου χιλιάδες άνδρες, 3.000 κανόνια και όλμους, 250 άρματα μάχης και βαριά πολλαπλά ρουκετοβόλα. Χωρίς αμφιβολία η πόλη είχε μετατραπεί σε μια ιδιαίτερα οχυρωμένη περιοχή. Τα στρατεύματα της πόλης τα διοικούσε ο ίδιος ο Χίτλερ, αν και διοικητής τους είχε οριστεί ο στρατηγός πυροβολικού Βάιντλινγκ. Από την πρώτη ημέρα της επίθεσης ο Κόκκινος στρατός διέσπασε την πρώτη γραμμή άμυνας του εχθρού κι άρχισε η μάχη για τη δεύτερη αμυντική γραμμή. Τις πρώτες τέσσερις ημέρες της επίθεσης στα στρατεύματα του 1ου Λευκορωσικού Μετώπου προχώρησαν 30 χιλιόμετρα σε έκταση μετώπου 70 χιλιόμετρα. Τα στρατεύματα του 1ου Ουκρανικού Μετώπου, που άρχισαν ταυτόχρονα την επίθεση, διέσπασαν τις εχθρικές γραμμές στις τρεις πρώτες ημέρες και προχώρησαν σε μια μεγάλη κυκλωτική κίνηση κατά των γερμανικών δυνάμεων νοτιότερα του Βερολίνου. Τα σχέδια του γερμανικού στρατηγείου να διατηρήσει την αμυντική γραμμή στους ποταμούς Οντερ και Νάισε, ώσπου να φτάσουν στο Βερολίνο τα αμερικανικά στρατεύματα απέτυχαν παταγωδώς.

Λοχαγός K. Ya. Samsonov _λοχίας M. V. Kantaria _
λοχαγός S. A. Neustroev _λοχίας M. A. Egorov _ λοχίας I. Ya. Syanov
με το λάβαρο της νίκης πριν σταλούν στη Μόσχα -1945

Εν τω μεταξύ μέσα στο Βερολίνο γίνονταν σκληρότατες οδομαχίες. Από τις 26 Απριλίου άρχισε ο κατακερματισμός της πόλης σε τμήματα. Στις 28 του μηνός το συγκρότημα του Βερολίνου κόπηκε σε τρία απομονωμένα τμήματα και η γερμανική διοίκηση έχασε την ικανότητα να διευθύνει τα στρατεύματά της. Δύο ημέρες μετά τα σοβιετικά στρατεύματα κατέλαβαν με έφοδο το Ράιχσταγκ και έστησαν στο θόλο του την Κόκκινη Σημαία της Νίκης. Την 1η Μαΐου του 1945 ανακοινώθηκε πως ο Χίτλερ αυτοκτόνησε. Στις 2 Μαΐου και ώρα 3 το μεσημέρι, τα γερμανικά στρατεύματα σταμάτησαν κάθε αντίσταση. Το Βερολίνο είχε πέσει. Λίγες ημέρες αργότερα ο πόλεμος στην Ευρώπη θα τελείωνε οριστικά και ο Στάλιν θα προέβαινε σε μια σύντομη ανακεφαλαίωσή του.

"Πριν από τρία χρόνια - έλεγε ο Σοβιετικός ηγέτης στο διάγγελμά του στις 9 Μαΐου 1945 - ο Χίτλερ δήλωσε δημόσια πως μέσα στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και ο διαμελισμός της Σοβιετικής Ενωσης και η απόσπαση από αυτή του Καυκάσου, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, των Βαλτικών και άλλων περιοχών. Δήλωσε ξεκάθαρα: "Θα εξοντώσουμε τη Ρωσία ώστε να μην μπορέσει ποτέ πια να σηκωθεί". Αυτό ήταν πριν τρία χρόνια. Δεν ήταν όμως τυχερό να πραγματοποιηθούν οι παράφρονες ιδέες του Χίτλερ. Η πορεία του πολέμου τις εξανέμισε. Στην πραγματικότητα έγινε κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που έλεγαν μέσα στο παραλήρημά τους οι χιτλερικοί. Η Γερμανία τσακίστηκε κατακέφαλα. Τα γερμανικά στρατεύματα συνθηκολογούν. Η Σοβιετική Ενωση πανηγυρίζει τη νίκη, αν και δεν ετοιμάζεται ούτε να διαμελίσει, ούτε να εκμηδενίσει τη Γερμανία».

·       Η εποποιία του Στάλινγκραντ
·       Владимир Туров Vladimir Semyonovich Turov
     ο 100χρονος μαχητής του Στάλινγκραντ
·       Ψεύτες ήλιοι και ήλιοι φωτοδότες

“Εφυγε” ο σπουδαίος συνθέτης, Κυριάκος Σφέτσας

Φτωχότερη η ελληνική μουσική __ Ένας, δυστυχώς άγνωστος σε πολλούς  συνθέτης , έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών

Πηγή: sfetsas.gr

ΚΚΕ:
Βαθιά θλίψη για την απώλεια του σπουδαίου
και πρωτοποριακού συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα

Σε ανακοίνωσή του για την απώλεια του σπουδαίου συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει τα εξής: “_Το ΚΚΕ εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια του σπουδαίου συνθέτη Κυριάκου Σφέτσα, ενός δημιουργού που με το πρωτοποριακό του έργο σφράγισε τη σύγχρονη ελληνική μουσική. Ο Κυριάκος Σφέτσας, εκτός από σπουδαίος συνθέτης, ξεχώρισε και ως άνθρωπος για την ευθύτητα και τη σεμνότητά του. Το έργο του εκτείνεται σε ένα ευρύ φάσμα. Με τόλμη και ευρύτητα πνεύματος γεφύρωσε διαφορετικούς μουσικούς κόσμους, συνθέτοντας δημιουργικά σύγχρονες τεχνικές με στοιχεία της ελληνικής παράδοσης. Σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στον κινηματογράφο, όπου η μουσική του συνδέθηκε με έργα έντονου κοινωνικού και ιστορικού προβληματισμού. Η κοινωνική του ευαισθησία και οι βαθύτεροι προβληματισμοί του αποτυπώθηκαν συνολικά στη δημιουργική του πορεία. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του. Η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το έργο του”.

           Η ΤΕ Λευκάδας του ΚΚΕ
Τον Κυριάκο Σφέτσα αποχαιρετά με ανακοίνωσή της και η ΤΕ Λευκάδας του ΚΚΕ, σημειώνοντας μεταξύ άλλων: “Από πολύ μικρός έζησε και μεγάλωσε στη Λευκάδα όπου πρωτοδιδάχθηκε μουσική. Στη συνέχεια, η μουσική του διαδρομή τον ανέδειξε σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες. Στην πλούσια καλλιτεχνική του πορεία, ανάμεσα στα άλλα, διετέλεσε διευθυντής για αρκετά χρόνια του Γ’ Προγράμματος της ΕΡΑ, ξεκινώντας νωρίτερα ως έκτακτος παραγωγός με πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκι. Είναι από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους ενός μουσικού ρεύματος που συνδύασε τις παραδοσιακές μουσικές φόρμες και όργανα με την κλασική μουσική, την τζαζ κ.ά. Το αποτύπωμα που αφήνει στην ελληνική μουσική είναι ανεξίτηλο. Ταπεινός και ανιδιοτελής, με τις παρεμβάσεις του στην κοινωνική ζωή να γίνονται πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο και την άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου του τόπου”.

Στον ιστότοπο του  sfetsas.gr διαβάζουμε για τη ζωή του. Ο Κυριάκος Σφέτσας γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1945 στην Αμφιλοχία. Από πολύ μικρός έζησε και μεγάλωσε στη Λευκάδα όπου πρωτοδιδάχτηκε μουσική στη Φιλαρμονική Εταιρία Λευκάδος και στο Εθνικό Ωδείο της πόλης με τον αείμνηστο Φώτη Βλάχο.  Συνέχισε σπουδές στο Εθνικό Ωδείο της Αθήνας (1963-66): πιάνο με την Κρινώ Καλομοίρη και θεωρητικά με τον Μιχάλη Βούρτση. Στις 30 Αυγούστου 1964 (Λευκάδα) συνόδεψε στο πιάνο τη Μαρία Κάλλας στην τελευταία εμφάνισή της στην Ελλάδα.  Μετά την Απριλιανή δικτατορία εγκαταστάθηκε στο Παρίσι (Σεπτ. 1967) και εκεί ως υπότροφος της Γαλλικής Κυβέρνησης (1969-72) εξακολούθησε σπουδές με τον συνθέτη και παιδαγωγό Μax Deutsch (σύνθεση, ανάλυση, διεύθυνση ορχήστρας), ενώ παράλληλα δεχόταν συμβουλές από τους Ι. Ξενάκη, Luigi Nono και Henri Dutilleux.

Η πρώτη δημόσια παρουσίαση έργου του (Επεισόδια για πιάνο σόλο) έγινε λίγο μετά τον Γαλλικό Μάη του ’68, στην αίθουσα της Λατινικής Αμερικής στο Παρίσι και απέσπασε θετικές κριτικές. Από τότε η μουσική του άρχισε να παρουσιάζεται ταχτικά, ενώ είχε και τις πρώτες παραγγελίες (Γαλλική Ραδιοτηλεόραση, Ορχήστρα Ars Nova και Χορευτικό συγκρότημα του Vitry).  Λίγο αργότερα έργα του παρουσιάζονται σε σημαντικούς θεσμούς σύγχρονης μουσικής όπως τα διεθνή Φεστιβάλ της Royan, Reims, του Bordeaux και Παρισιού ενώ είναι ο μόνιμος σχεδόν συνεργάτης του συγκροτήματος σύγχρονου χορού του Vitry και του χορογράφου Michel Cazerta. Μέρος των έργων της Παρισινής περιόδου εκδόθηκε από τον μουσικό οίκο Editions Transatlantiques, ενώ το 1974 κυκλοφόρησε στο Παρίσι για πρώτη φορά έργο του σε δίσκο: (Τετρακαναλική Ηλεκτροακουστική μουσική για το μπαλλέτο Smog, ένα από τα πρώτα έργα σε παγκόσμιο επίπεδο για τετρακαναλική μαγνητοταινία).
Λίγο αργότερα έργα του παρουσιάζονται σε σημαντικούς θεσμούς σύγχρονης μουσικής όπως τα διεθνή Φεστιβάλ της Royan, Reims, του Bordeaux και Παρισιού ενώ είναι ο μόνιμος σχεδόν συνεργάτης του συγκροτήματος σύγχρονου χορού του Vitry και του χορογράφου Michel Cazerta. Μέρος των έργων της Παρισινής περιόδου εκδόθηκε από τον μουσικό οίκο Editions Transatlantiques, ενώ το 1974 κυκλοφόρησε στο Παρίσι για πρώτη φορά έργο του σε δίσκο: Τετρακαναλική Ηλεκτροακουστική μουσική για το μπαλλέτο Smog, ένα από τα πρώτα έργα σε παγκόσμιο επίπεδο για τετρακαναλική μαγνητοταινία.
_                  Η δισκογραφία του εδώ

                                 Με τον Μάνο Χατζιδάκι
Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε ως συνθέτης στην 4^η Ελληνική Εβδομάδα Σύγχρονης Μουσικής __Αθήνα 19-26 Σεπτ. 1971, με το έργο Δοκιμολογία. Επαναπατρίστηκε το φθινόπωρο του 1975. Εργάστηκε ύστερα από πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκι στο Τρίτο Πρόγραμμα (75-76) ως έκτακτος παραγωγός. Το 1977 ως τακτικός πλέον υπάλληλος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας υπηρετεί διαδοχικά ως διευθυντής τα μουσικά τμήματα του Β΄ και Α΄ Προγ/τος, ενώ από το καλοκαίρι του 1982 μέχρι τον Ιανουάριο του 1994 υπήρξε διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος της Ε.Ρ.Α.
Από το 1999 ζούσε μόνιμα και εργαζόταν στη Λευκάδα, τον τόπο όπου έζησε από μικρός κι όπου πρωτοδιδάχτηκε μουσική. Από την ίδια χρονιά και μέχρι το 2002 υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας και των πολιτιστικών θεσμών «Γιορτές Λόγου και Τέχνης», «Διεθνές Φεστιβάλ Κρουστών» και «Διεθνές Φεστιβάλ Φολκόρ». Στο έργο του περιλαμβάνεται σημαντικός αριθμός μουσικών συνθέσεων: συμφωνική, χορωδιακή, σκηνική μουσική (μπαλέτο, θέατρο), μουσική δωματίου, ηλεκτρονική, έργα για σόλο όργανα, συνθέσεις στο ύφος της jazz και fusion, τραγούδια σε ποίηση ελλήνων και ξένων ποιητών. Τα χρόνια από το ’80 και μετά γράφει μουσική και για τον κινηματογράφο. Η μουσική του στην Παραγγελιά του Π. Τάσιου αποσπά το βραβείο καλύτερης μουσικής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1980.
Παραγγελιά, ρε!!!...

Το 1982 γράφει τη μουσική για το Στίγμα του ίδιου σκηνοθέτη, το 1986 για την ταινία Η νύχτα με την Σιλένα του Δημ. Παναγιωτάτου, το 1991 για την Νυχτερινή Έξοδο και Κλειστή Στροφή των Μένιου Δίτσα και Νίκου Γραμματικού αντίστοιχα, ενώ το 1993 υπογράφει τη μουσική της Εποχής των Δολοφόνων του τελευταίου.

Την Άνοιξη του 1991 κυκλοφόρησε ο πρώτος ψηφιακός δίσκος (CD), το Silent Days (Ημέρες Σιωπής), από την εταιρεία UTOPIA και το Νοέμβριο του 1993 το CD Διπλοχρωμία, ένα αφιέρωμα στην τέχνη του μεγάλου ερμηνευτή της παραδοσιακής μουσικής Βασίλη Σούκα με ζωντανές ηχογραφήσεις των έργων Διπλοχρωμία και Λυρική Σουΐτα (από τα Φεστιβάλ Ηρακλείου (’88) και Πάτρας (’87), στα οποία έχει σολιστικό μέρος ο αείμνηστος μουσικός. Το 1999 όλη η δισκογραφική του παραγωγή επανεκδόθηκε σε 8 ψηφιακούς δίσκους (CDs), από την εταιρεία FINEA SOUND των εκδόσεων Σ. Γαβριηλίδη.

Τα περισσότερα από τα έργα των τελευταίων ετών είναι παραγγελίες ελληνικών και ξένων πολιτιστικών φορέων και οργανισμών και έχουν παιχτεί στην Ευρώπη, Αυστραλία και Αμερική από ονομαστά μουσικά σύνολα, μεταξύ των οποίων οι Σολίστες του Μπολσόϊ, το Ensemble Modern της Φραγκφούρτης, η Πολυρυθμία της Σόφιας, το συγκρότημα κρουστών Okada του Τόκιο, τα κουαρτέτα Russo και Mlada, οι Συμφωνικές Ορχήστρες της Λειψίας, της Λουμπλιάνα, της ABC (Ραδ/νία Αυστραλίας), της ΑLEA (Παν/μιου Βοστώνης) καθώς και οι ορχήστρες της ΕΡΑ και Κρατική Θεσσαλονίκης. Από την αρχή εξ άλλου της λειτουργίας του το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει παραγγείλει κι έχει παίξει πολλά έργα του Κυριάκου Σφέτσα, με ερμηνευτές σπουδαίους έλληνες και ξένους σολίστες και σύνολα, όπως μεταξύ άλλων ο οργανίστας Daniel Chorzempa και η ορχήστρα Καμεράτα.

Σημαντικός αριθμός των έργων του έχουν εκδοθεί από τους οίκους: Editions Transatlantiques στο Παρίσι και Χ. Νάκας – Κ. Παπαγρηγορίου Μουσικές Εκδόσεις στην Αθήνα.

                      Ακολουθήστε μας και στο Google News

Μίμης Φωτόπουλος, ένας ολοκληρωμένος 💥 μάχιμος καλλιτέχνης

Ο Δημήτρης _Μίμης Φωτόπουλος γεννήθηκε στη Ζάτουνα της Γορτυνίας 20-Απρ του 1913 και "έφυγε" _δυστυχώς όχι πλήρης ημερών 29-Οκτ-1986. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα. Μεγάλωσε με τη μητέρα και τον αδερφό του στα Εξάρχεια. Εκεί, έκανε τα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα, στήνοντας με τους φίλους του μπερντέ στην αυλή του σπιτιού του και έπαιζε Καραγκιόζη. Παρά τη φτώχεια της οικογένειας, ο Φωτόπουλος μαθαίνει γαλλικά και βιολί, ενώ ξοδεύει το χαρτζιλίκι του σε λογοτεχνικά βιβλία.
Ανεξίτηλο κόκκινο σημάδι η ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση, μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ και του ΚΚΕ. Το 1944 συμμετείχε στα Δεκεμβριανά_πλάι στους αλύγιστους της ταξικής πάλης, όπου συνελήφθη από τις βρετανικές μονάδες και εκτοπίστηκε στο στρατόπεδο της Ελ Ντάμπα της Αιγύπτου, από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα τον Μάρτη του 1945. Ξεκίνησε να σπουδάζει στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, αλλά την παράτησε στο δεύτερο έτος. Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου (τότε Βασιλικού Θεάτρου). Απογοητεύεται νωρίς και φεύγει πηγαίνοντας στη Δραματική Σχολή του Κουνελάκη, παίρνοντας μαζί του το προσωνύμιο "γέρος " λόγω της ιδιαίτερης μπάσας φωνής του.

Πρεμιέρα στη θεατρική του καριέρα έκανε στο 1932, στην παράσταση "Λοκαντιέρα , με το θίασο Κουνελάκη. Το 1934 κάνει την πρώτη του περιοδεία με το θίασο "Δράματος, κωμωδίας, κωμειδυλλίου και επιθεωρήσεως" του Θεμιστοκλή Νέζερ, ως αντιγραφέας και πέμπτος κατά σειρά κωμικός στην αυστηρή ιεραρχία που επικρατούσε τότε στα θέατρα. Ακολουθεί η περίοδος που ο ηθοποιός περιφέρεται στην ελληνική επαρχία με θιάσους μπουλουκιών με πενιχρά μεροκάματα, αλλά αποκτώντας μια πολύτιμη πείρα σκηνής και ζωής. Το 1945 εκδίδει μια σειρά ποιημάτων με τίτλο "Τα μπουλούκια". Το 1939 παίζει στο "Βυσσινόκηπο" του Τσέχοφ με τον πρωτοεμφανιζόμενο θίασο του Κάρολου Κουν. Λίγο πριν τον πόλεμο του ’40, ξαναρχίζει η περιπλάνησή του με μικρούς θιάσους και μετά κάνει ένα σύντομο πέρασμα απ’ το χώρο του βαριετέ και το θέατρο της Κατερίνας, συμμετέχοντας σε πολεμικές επιθεωρήσεις και μουσικές ηθογραφίες. Μεταπηδάει στο θίασο Αργυρόπουλου, παίζοντας το ρόλο του Ασλάκσιν στον "Εχθρό του λαού" του Ερρίκου Ιψεν.

Ο Δεκέμβρης του 1944, η εξορία του στην Ελ Ντάμπα και οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον σημαδεύουν. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. "Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι" – γράφει στην αυτοβιογραφία του – "είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας".

1964.Στο υπόγειο θέατρο με την επωνυμία "Θέατρο Φωτόπουλου",
νυν "_Άλφα",
ανεβάζει τον "Δον Καμίλο" με μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία

Καθιερώνεται στον κινηματογράφο τη 10ετία του 1950
και έκτοτε συμμετείχε σε 101 ταινίες.

Φιλμογραφία | Κινηματογράφος

Έτος | Τίτλος | Ρόλος

• 1948   Μαντάμ Σουσού       Λουκάς
• Χαμένοι άγγελοι      Λουκάς Μανόπουλος
• Οι Γερμανοί ξανάρχονται  Νίκος
• 100.000 λίρες           Κλεομένης Φινίνης
• 1950    Θύελλα στο φάρο (Το σφάλμα μιας μητέρας)    Μεμάς Γεράσιμος Αγιορείτης
• Έλα στο θείο...         Φώτης Γιορές
• Οι απάχηδες των Αθηνών   Καρκαλέτσος
• 1951    Τα τέσσερα σκαλοπάτια    Βρασίδας
• Προ παντός...ψυχραιμία    Μίκης
• Μια νύχτα στον παράδεισο  Αντώνης
• Ματωμένα Χριστούγεννα σαλταδόρος ___
  η συνέχεια στο τέλος της ανάρτησης

Ολοκληρωμένος καλλιτέχνης,
γράφει ποίηση, θεατρικά έργα και πεζά, ενώ ζωγραφίζει
με μια δική του τεχνική κολλάζ γραμματοσήμων.

Έγραψε 7 βιβλία (4 ποιητικές συλλογές: "Μπουλούκια" 1940, "Ημιτόνια" 1960, "Σκληρά τριολέτα" 1961 και ο "θάνατος των ημερών" 1976) και 3 αυτοβιογραφικά __"25 χρόνια θέατρο" 1958, "Το ποτάμι της ζωής μου" και "Ελ Ντάμπα – Όμηρος των Εγγλέζων" 1965 και 2 θεατρικά έργα __"_Ένα κορίτσι στο παράθυρο" 1966 και "Πελοπίδας ο καλός πολίτης" 1976, που έχουν παιχτεί. Οργάνωσε 5 εκθέσεις ζωγραφικής (ιδιότυπης τεχνικής κολάζ γραμματοσήμων). __"Το ποτάμι της ζωής μου» εκδ. Καστανιώτη : Αυτοβιογραφία όπου ο Μ. Φωτόπουλος μιλάει για το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο της εποχής του, καθώς και για άλλες του επιδόσεις στις τέχνες, παράλληλα με τις διάφορες σχέσεις του με τους ανθρώπους. "Γεννήθηκα", γράφει, "ανήμερα Κυριακής των Βαΐων, σημαδιακή μέρα στη Ζάτουνα, χωριό που έγινε γνωστό όχι από μένα φυσικά, αλλά από τον Μίκη Θεοδωράκη που τον εξόρισε εκεί η εφταετία". Στο ποτάμι της ζωής του γράφουν επίσης οι Λάκης Λαζόπουλος, Γιάννης Σιδέρης, Κώστας Γεωργουσόπουλος, Έλενα Ακρίτα, Μαρία Ρεζάν, Χρήστος Βαλαβανίδης και Γιάννης Ξανθούλης. Το έργο συμπληρώνεται με πλούσια εικονογράφηση με έλλειψη όμως χρονολογίου στοιχείων φιλμογραφίας και θεατρικών παραστάσεων.  Παρά τη λαμπρή του καριέρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο, το 1981, όταν θέλησε να συνταξιοδοτηθεί, δε στάθηκε δυνατόν. Είχε μόνο 1.400 ένσημα, που δεν αρκούσαν ούτε για τη μικρότερη σύνταξη. Επρεπε να δουλέψει άλλα πέντε χρόνια για να συμπληρώσει τη βάση. Δούλεψε. Τα συντάξιμά του συμπληρώθηκαν δια της βίας με τις τελευταίες ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις του και με μια τιμητική σύνταξη από το ΥΠΠΟ, που όμως δε χάρηκε παρά ελάχιστα, αφού τα προβλήματα υγείας του τον πρόδωσαν.

        Υπηρέτησε το όνειρο ενός δικαιότερου κόσμου
Υπήρξε ένας διαχρονικός μάγκας, ποιητής και δημιουργός, που με την προσωπική στάση ζωής και με όχημα την τέχνη του υπηρέτησε το όνειρο ενός δικαιότερου κόσμου. Ένας γνήσια λαϊκός και πολύπλευρος καλλιτέχνης, αμετακίνητος στη σοσιαλιστική ιδεολογία του, ο Μίμης Φωτόπουλος υπηρέτησε επί πενήντα χρόνια το θέατρο, βιώνοντας την άμεση και ουσιαστική επικοινωνία του με τις καρδιές των θεατών, εισπράττοντας ταυτόχρονα την αγάπη τους, είτε παίζοντας τον "Κατά φαντασίαν ασθενή" του Μολιέρου, είτε στους "Ορνιθες" του Αριστοφάνη, είτε στα "Παντρολογήματα" του Γκόγκολ, είτε στον "Εχθρό του λαού" του Ιψεν, κρατώντας πάντα τη σοφία ενός γνήσιου μάγκα. Δίκαια θεωρείται ως ένας λόγιος, αλλά, ταυτόχρονα, βαθιά λαϊκός ηθοποιός, με υποκριτικό σήμα αναγνωρίσιμο από το πλατύ κοινό, ο σπουδαίος ηθοποιός - αγωνιστής ο άνθρωπος που ακόμη χαρίζει το γέλιο στους θεατές. Ο ίδιος πίστευε ότι έγινε καλός κωμικός λόγω της παιδικής του θλίψης και από τις αναμνήσεις των προσφύγων, κυνηγώντας με πάθος τις μικρές στιγμές ευτυχίας με τη χάρη, τη δημιουργικότητα και την πρωτοτυπία ενός "Καλού στρατιώτη Σβέικ". "Εφυγε" __"έχοντας ζήσει μια ζωή γεμάτη, αληθινή, ουσιαστική, πλήρη δημιουργίας και ιδανικών. Μια ζωή που αντιστρατεύτηκε «αυτούς που θέλουν να γίνει η ζωή του λαού μας νάιλον, από τις τροφές, μέχρι τις ιδέες" - όπως είχε πει σε συνέντευξή του στον "Ρ". (…)
              "Ματωμένο κομμάτι ζωής"
Η εξορία του στην Ελ Ντάμπα, το εμφυλιακό κλίμα, οι διώξεις των ΕΑΜιτών ηθοποιών, τον κρατούν για δύο χρόνια μακριά από την πρωταγωνιστική του θέση. Η Συμφωνία της Βάρκιζας τον βρίσκει πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Στα τέλη Μάρτη του 1945, παίρνει το δρόμο του γυρισμού. "Εμείς που ήρθαμε τελευταίοι" - γράφει στην αυτοβιογραφία του - "είχαμε περάσει πάνω από δυόμισι μήνες στην έρημο. Είχαμε δοκιμάσει πολλούς εξευτελισμούς, πολλούς πόνους, πολλά βάσανα. Και στα σύρματα είχαμε αφήσει ένα ματωμένο κομμάτι της ζωής μας".

Το 1947 παντρεύεται την Δήμητρα Τσάλα και αποκτά την πρώτη του κόρη. Η αναγνώριση στο θέατρο έρχεται το καλοκαίρι του 1948, αφού είχε κάνει και το ντεμπούτο του στο σινεμά σ' ένα μικρό ρόλο στο φιλμ "Οι Γερμανοί ξανάρχονται", με το νούμερο που κάνει στην επιθεώρηση "Ανθρωποι - άνθρωποι" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου πλάι στους Ορέστη Μακρή, Μαυρέα, Τσαγανέα, Ηλιόπουλο, Βρανά.

Το 1950-51 ο Φωτόπουλος ήταν, ήδη, ταιριαστό θεατρικό δίδυμο με τον Ντίνο Ηλιόπουλο, όταν κάνουν στο "Ρεξ" την "Αννα των χιλίων ημερών", με σκηνοθέτη τον Δημήτρη Μυράτ. Στη συνέχεια παίζει για πρώτη φορά δίπλα στην Κοτοπούλη, στην "Καινούρια ζωή" και συνεχίζει χωρίς σταματημό _το 1967 γράφει και παρουσιάζει στη Θεσσαλονίκη το πρώτο του θεατρικό έργο "Ενα κορίτσι στο παράθυρο", σε μουσική Μάνου Λοΐζου.

"Ταξιδιώτης" με πολλές αποσκευές

Λαμπρή ήταν η καριέρα του και στον κινηματογράφο… 101 ταινίες, σε δύο από τις οποίες είχε γράψει και το σενάριο. Υπήρξε μέλος του ΔΣ του ΣΕΗ, μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρου Θεάτρου και πρόεδρος του ΔΣ Αρματος Θέσπιδος. Τιμήθηκε με τα παράσημα Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α` και Σταυρό του Αποστόλου Μάρκου Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας. Η γυναίκα του Μαργαρίτα Τσάλα, με την οποία απόκτησε δύο κόρες, είχε εξοριστεί στη Γυάρο, κατά τη διάρκεια της χούντας. Τότε έμεινε μόνος του και ασχολήθηκε με αξιοσημείωτη επιτυχία με την τεχνική του κολάζ και μάλιστα με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, τη χρήση "ψηφίδων" από γραμματόσημα με τις οποίες έφτιαξε μεγάλο αριθμό ζωγραφικών πινάκων. __Πέθανε ξαφνικά από ανακοπή καρδιάς, στις 29 Οκτώβρη του 1986.

Κι όμως αυτός ο άνθρωπος με πενήντα χρόνια σκληρής δουλειάς, το 1981, όταν θέλησε να συνταξιοδοτηθεί, δε στάθηκε δυνατόν. Είχε μόνο 1.400 ένσημα, που δεν αρκούσαν ούτε για τη μικρότερη σύνταξη. Έπρεπε να δουλέψει άλλα πέντε χρόνια για να συμπληρώσει τη βάση. Δούλεψε. Τα συντάξιμά του συμπληρώθηκαν διά της βίας με τις τελευταίες ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις τους και με μια τιμητική σύνταξη από το ΥΠΠΟ, που όμως δε χάρηκε παρά ελάχιστα, αφού τα προβλήματα υγείας του τον πρόδωσαν.

Πρόσωπα θεάτρου: Μίμης Φωτόπουλος (Αρχείο ΕΡΤ)

Σε μια συνέντευξή του το 1983 γύρω από το θέατρο, υπογράμμιζε: "Η Ελλάδα ήταν πάντοτε πνευματική αποικία. Και δυστυχώς εξακολουθεί να είναι... Το θέατρο ήταν και είναι μια παγκόσμια θρησκεία που αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους της Γης. Κι εμείς τούτη τη θρησκεία την κάναμε "οίκον εμπορίου και οίκον απωλείας". Στον τόπο μας ποτέ η τέχνη δεν έγινε κτήμα του λαού. Αυτό δε συνέφερε την άρχουσα τάξη" __ δια χειρός Σοφίας ΑΔΑΜΙΔΟΥ

1950. Ο Μίμης Φωτόπουλος συμμετέχει
στην πρώτη σπονδυλωτή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου
την "Κάλπικη Λίρα"

• 1952    Ο βαφτιστικός _συνταγματάρχης Μενέλαος Καραπιστόλης
• Ο πύργος των ιπποτών _Σωτήρης
• Ο γρουσούζης _Μπάμπης
• Ο φαταούλας _Φανούρης Καράμπαμπας
• Δυο κοθώνια στο ναυτικό_    Μάκης
• Άγγελος με χειροπέδες_Φάνης, ο "Πρόεδρος", φυλακισμένος
• 1953    Το σωφεράκι _Βάγγος Τσιρίκος
• Ρωμέικη καρδιά _Σωτήρης Καντηλήθρας (Κάντιλ)
• 1954    Το ποντικάκι   Μπάμπης
• Γκολ στον έρωτα _Παντελής Κόντρας
• Η άγνωστος    Δημητράκης
• Η ωραία των Αθηνών _Nότης Δούρος
• Μαγική πόλις _μέλος σπείρας λαθρεμπόρων
• 1955    Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο _Πετράκης
• Γκόλφω _Γιάννος
• Ούτε γάτα ούτε ζημιά _σταθμάρχης Στέλιος Μολφέτας
• Η κάλπικη λίρα _αόμματος
• 1956 _ Η άγνωστος    Δημητράκης
• Η καφετζού     Σπύρος Τσαρδής
• 1957    Ο μεγαλοκαρχαρίας _Βαγγέλης
• Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο _Πετράκης
• Ο Φανούρης και το σόι του _Φανούρης Σκαρβέτσος
• 1958    Ο μισογύνης   Βρασίδας
• Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα_Κωνσταντίνος Μακρυγιάννης
• 1959    Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα _Θανάσης Μπατζίνιος
• Διακοπές στην Κολοπετινίτσα _Μιλτιάδης Σούρβος
• Νταντά με το ζόρι _Αλέκος Λαζάνης
• 1960    Η Νάνσυ την… ψώνισε! _Μελέτης
• Το μεγάλο κόλπο _Μίλτος Καρανάσης
• Τα κίτρινα γάντια _Λέανδρος
• Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα _Βρασίδας Αλεξάνδρου
• 1961    Ο καλός μας άγγελος _Αντώνης Χαρής
• Οι χαραμοφάηδες_    Έξαρχος
• Φτωχαδάκια και λεφτάδες     _Φώντας Μπαρδούσης
• 1962    Ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης_Σταμάτης Μπάστακας
• Ο μαγκούφης _Βασιλάκης
• Μη βαράτε όλοι μαζί _Μηνάς
• Ο Θόδωρος και το δίκαννο    _Θόδωρος
• Ο χρυσός και ο τενεκές _Πάτροκλος Μπαρατέλας
• Οι γυναίκες θέλουν ξύλο _Βλάσσης Καδρώνης
• 1963    Ζητείται τίμιος _ληστής
• Τρελοί πολυτελείας    _Κυριάκος
• Παλληκαράκια της παντρειάς _Φώτης Φαρδής
• 1964    Νυχτοπερπατήματα _απατεώνας ‘πατέρας‘
• Ο εμίρης και ο κακομοίρης _εμίρης Αμπουραχμάν
• Άλλος για το εκατομμύριο      Σάββας
• 1965    Ο ουρανοκατέβατος _Περικλής Μπιρμπιλόπουλος
• Κάλλιο πέντε και στο χέρι      Πυθαγόρας Κωνσταντινέας
• Καημοί στη φτωχογειτονιά _κος Αίσωπος
• Η Εύα δεν αμάρτησε _Ξενοφώντας "Φώντας"
• Μπετόβεν και μπουζούκι _Μένιος Ντάλμπασης
• Απόκληροι της κοινωνίας _Λεωνίδας
• 1966    Ένα καράβι Παπαδόπουλοι _Βαγγέλης
• 1967    Πράκτωρ Κίτσος καλεί.. Γαστούνη _Αχιλλέας Περδίκης
• Το πλοίο της χαράς    Στέλιος
• Πέντε γυναίκες για έναν άνδρα _Παντελής Δεληγιώργης
• Κολωνάκι διαγωγή μηδέν _Διαμαντής Καρανάμπασης
• Ο χαζομπαμπάς _διευθυντής
• Για μια τρύπια δραχμή _θείος Αλέξης
• Τα δολλάρια της Ασπασίας _Λαλάκης
• 1968    Συννεφιασμένοι ορίζοντες _Κώτσος
• Κίτσος, μίνι και σουβλάκια _Δήμος
• 1969    Κακός, ψυχρός κι ανάποδος _Βασίλης
• 1970    Οι 4 άσσοι _Αντώνης Λέμπεσης
• Ένας χίππυς με τσαρούχια _Ερμής Ραζής
• Έμπαινε Μανωλιό      καπεταν-Νικόλας
• 2 τρελοί κι ο ατσίδας _Μένιος
• Δυο έξυπνα κορόιδα _εμίρης Σαλάτ
• Ο ντιρλαντάς _Βασίλης
• Αριστοτέλης ο επιπόλαιος _Ορέστης Μπαρμπούτσογλου
• 1971    Τι κάνει ο άνθρωπος για να ζήσει     _Τέλης, τοκογλύφος
• Μια νταντά και τέζα όλοι _Πελοπίδας (και σεναριογράφος)
• Ο καου-μπόϋς του Μεταξουργείου _Κιτς Χάραντ
• 1972    Ο Πατούχας    _Θωμάς
• 1979    Περιπλάνηση _ναυτικός
• Τα παιδιά της πιάτσας _"Δόχτορας", αρχιμαφιόζος
• 1980    Γεύση από Ελλάδα!   _πατέρας
• 1981    Τροχονόμος Βαρβάρα _Πάτροκλος Αρχοντάκης
• 1982    Ρόδα, τσάντα και κοπάνα _Αριστείδης Χαβαλές
• Και ο πρώτος ματάκιας _ξενοδόχος
• Κέρατο στο κέρατο _Αλέξης Ρεμπεσκές
• Κομμάντος και μανούλια _     καπεταν-Χάρος Παπαδάτος
• Ο κήπος με τα αγάλματα (μικρού μήκους)
• Καμικάζι τσαντάκιας _γείτονας
• Αλλαγή... και το λουρί της μάνας _Φραντζίσκο Μπαρμπερίνι
• 1983    Θα σε κλέψω, μ' ακούς; _Βαγγέλης
• Ρόδα τσάντα και κοπάνα Νο 2 _Αριστείδης Χαβαλές
• Χίλια κυβικά τρέλα _διοικητής αστυνομίας
• 1984    Ρόδα τσάντα και κοπάνα No 3 _Αριστείδης Χαβαλές
• Ο γλυκοψεύτης _Ιορδάνης
• Ένας πρωτάρης στο κολλέγιο! _Σαλταμάρας
• 1985    Εν πλω _Μήτσος

Βιντεοταινίες

• 1985    Κλεφτρόνια της πλάκας _Μυτόγκας
• Ο εαυτός του εαυτού μου      
• Οι ατσίδες του σούπερ μάρκετ _Αγαπητός, πατέρας Πένης
• 1987    Μασάζ για όλα τα γούστα (Ένας πρωτάρης μπάτσος) Αντώνης Φιλοποίμην

Τηλεόραση

• 1972    Εικοσιτετράωρο ενός παλιατζή _ΕΙΡΤ / παλιατζής
• Κεκλεισμένων των θυρών    
• Πάτερ φαμίλιας _ΥΕΝΕΔ _Προκόπης
• 1974    Λούνα Παρκ   ΕΙΡΤ _Παντόπουλος
• Το παλιό το κατοστάρι _ΥΕΝΕΔ      
• 1977    Εύθυμες ιστορίες: Ένας εχθρός του γάμου _ΕΡΤ / υπνοβάτης
• Εύθυμες ιστορίες: Τα κουμπιά _δικηγόρος
• 1980    Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα: Αγαπάτε τα Ζώα (αφηγητής)
• Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα: Καταπράσινα δολάρια
• Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα: Κοιλάρα 24ων ατμοσφαιρών
• Τα παλιόπαιδα τ' ατίθασα: Στάχτη και μπούρμπερη _"Δάσκαλος"
• 1984    Βραδυά επιθεώρησης           
• Ο θείος μας ο Μίμης _ΕΡΤ2 _θείος Μίμης
• 1985    Κλέφτες και αστυνόμοι σε δράση      ΕΡΤ    

Μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις

• 1973    Όποιος βιάζεται _ΥΕΝΕΔ     
• 1975    Ο Φανούρης και το σόι του   
• 1976    Μάριος - Φιφή – Καίσαρ _     ΕΡΤ    
• Πελοπίδας, ο καλός πολίτης _Πελοπίδας
• 1977    Οι κόρες μου κι εγώ   Φώτης Μελετίδης
• 1982    Δον Καμίλο     Δον Καμίλο
• 1983    Ο Ρομπέν των συνοικιών (συγγραφέας)

Θεατρικές παραστάσεις

• Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1939/1940 _Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές _Μαίτρ ντ' Οτέλ Ημικρατικός Θίασος Κοτοπούλη      Θέατρο Rex    Κάρολος Κουν
• Θεατρική Περίοδος 1944/1945 _Στο βυθό _Μεδβέγκεφ _Θέατρο Τέχνης "Κάρολος Κουν" _ Θέατρο Βρετάνια   Κάρολος Κουν
• 1946/1947_Εμείς και ο χρόνος _Τζέραλντ Θόρντον _Θέατρο Τέχνης "Κάρολος Κουν" _Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
• Πόθοι κάτω από τις λεύκες _Πίτερ _Θέατρο Τέχνης "Κάρολος Κουν" / Θέατρο Αλίκης Κάρολος Κουν
• Το φιόρο του Λεβάντε _Τετέλης Βάλδης _Θέατρο Τέχνης "Κάρολος Κουν" _Θέατρο Αλίκης
• 1947/1948 _    Βαθιές είναι οι ρίζες _Σέρκιν _Θίασος Βάσως Μανωλίδου - Γιώργου Παππά _Θέατρο Rex / Τάκης Μουζενίδης
• Ο σατανάς _Μπάρμπα Σπύρος / Θίασος Βάσως Μανωλίδου - Γιώργου Παππά / Θέατρο Rex
• 1948/1949 Κάρμεν η χιτάνα _Ρεμεντάδο _Θίασος Κοτοπούλη _Θέατρο Rex   
• 1950/1951 Έχετε γεια.... βρυσούλες _Θίασος Σοφίας Βέμπο / Ρενάτο Μόρντο
• 1951/1952 Βροχή _Τζο Χορν _Θίασος Κατερίνας - Ελεύθερος Καλλιτεχνικός Οργανισμός Θέατρο Κυβέλης _Κατερίνα Ανδρεάδη
• Ουδέν αξιοσημείωτον _Ο βραδινός πόλισμαν Θίασος Μίμη Φωτόπουλου / Θέατρο Σαμαρτζή      
• 1952/1953 Ο ελαφρόμυαλος _Λουσιέν Λαντιέ /       Θίασος Μίμη Φωτόπουλου Θέατρο Παλλάς 
• 1954/1955 Το σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών _Προκόπης _Θίασος Μίμη Φωτόπουλου - Ντίνου Ηλιόπουλου             Θέατρο Κεντρικό Πέλος Κατσέλης
• 1956/1957 Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται _Ναυτικός _Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών _Θέατρο Rex_Κωστής Μιχαηλίδης
• 1958/1959 Χρυσή φυλακή     _Χαρίλαος _Θίασος Μίμη Φωτόπουλου       _Θέατρο Μίμη Φωτόπουλου Πέλος Κατσέλης
• 1959/1960 _Δον Καμίλλο /     Δον Καμίλλο   _Θίασος Μίμη Φωτόπουλου _Θέατρο Μίμη Φωτόπουλου Γιώργος Θεοδοσιάδης
• 1959/1960 _Η Μαίρη τα λέει όλα _Σπύρος Λεβεντονίκος _Θίασος Μαίρης Αρώνη
  1972/1973       Ο κατά φαντασίαν ασθενής _Αργκάν Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος _περιοδεία Πιέρ Πεϊρού