Κούβα ✨ Ζωντανό το πνεύμα που οδήγησε στον θρίαμβο της επανάστασης στην Playa Girón

Η δράση Girón, προς τιμήν της 65^ης επετείου της μεγάλης νίκης κατά του ιμπεριαλισμού, είναι μια από τις εκδηλώσεις που εντάσσεται στις δραστηριότητες για την επέτειο του έπους και την εκατονταετηρίδα του Comandante en Jefe, ξεκίνησε στο Κέντρο Fidel Castro Ruz _ facebook _ Χ. Στην τελετή έναρξης παρευρέθηκαν ο Yuniasky Crespo Baquero, επικεφαλής του Ιδεολογικού Τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος, και άλλοι αξιωματούχοι και ηγέτες του ΚΚ Κούβας, της Κυβέρνησης, της Unión de Jóvenes Comunistas _Ένωση Νέων Κομμουνιστών, του ΥπΕσ και _φυσικά las Fuerzas Armadas Revolucionarias _Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις. Από τα πρώτα λεπτά της συνάντησης, υπήρξε ομόφωνη συμφωνία ότι η διεξαγωγή αυτού του εργαστηρίου, 65 χρόνια μετά από το μεγάλο κατόρθωμα, "είναι για να επιβεβαιώσουμε ότι η ελευθερία που κερδήθηκε υπερασπίζεται κάθε μέρα" και ότι το παράδειγμά της "συνεχίζει να φωτίζει την πορεία της Κούβας".

Fidel_Castro Washington_1959

Η εισβολή μισθοφόρων στον Bahia de Cochinos _Κόλπο των Χοίρων _ υπήρξε ένα γεγονός που σημαδεύτηκε από τη νίκη, τον ηρωισμό του λαού και την επιρροή του αδιαμφισβήτητου ηγέτη του _είναι ένα έπος κι ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας της Επανάστασης _

Κούβα: Το πνεύμα που οδήγησε στη νίκη στον Κόλπο των Χοίρων

Fidel “¡Hasta Siempre vivo Comandante!”

¡ Año 66+1 de la revolución !
Jorge Oller Oller: χρονικά της Κουβανικής Επανάστασης

Έχουμε μιλήσει κατά καιρούς για τη μαχητική φωτογραφία _από τη σωστή πλευρά της ιστορίας _βλ Alberto Díaz Gutiérrez, γνωστός ως Korda (14-Σεπ-1928 _ 25-Μαΐ-2001) Marc Riboud, Richard Avedon, Ansel Adams, Henri Cartier-Bresson, Dorothea Lange, Jerry Uelsmann, Kertesz Brassai, Robert Capa, Diane Arbus, Helmut Newton κλπ

Η απόβαση στον Κόλπο των Χοίρων

Playa_Giron | April_19_1961

Πρόκειται για την παγκόσμιας σημασίας αποτυχημένη εισβολή στις ΝΔ ακτές της Κούβας από 1.500+ εξόριστους κουβανούς, στον Κόλπο των Χοίρων _Bahia de los Cochinos, που χρηματοδότησε και διηύθυνε η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω της CIA. Λίγους μήνες μετά την ανατροπή του δικτάτορα Φουλχένσιο Μπατίστα από και τον θρίαμβο της επανάστασης με επικεφαλής τον Φιντέλ (Ιανουάριο του 1959) οι σχέσεις της νέας κουβανικής κυβέρνησης με τις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να επιδεινώνονται. 19-Οκτ η αμερικανική κυβέρνηση απαγόρευσε τις εξαγωγές προς την Κούβα ξεκινώντας το εμπάργκο που κρατάει μέχρι σήμερα και στις 3 Ιανουαρίου1961 διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις της με το κουβανικό κράτος.
Οι εκτιμήσεις των αμερικανών ειδικών ήταν πως ότι η κατάσταση στην Κούβα έρχεται σε σοβαρή αντίθεση με τα συμφέροντά τους στην Καραϊβική, και “πρόθυμος ” ο νέος αμερικανός πρόεδρος Τζον Κένεντι έκανε δεκτό το σχέδιο, που είχε εκπονήσει η CIA από τον Μάιο του 1960 για εισβολή στο νησί και ανατροπή του καθεστώτος, που ήδη είχε επικεφαλής το ΚΚ Κούβας και λίγο μετά διακήρυξε τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα του.

Η επιχείρηση ξεκίνησε στις 15 Απριλίου 1961, όταν τρία αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν κουβανικές αεροπορικές βάσεις και δύο ημέρες αργότερα, στις 17, αποβιβάστηκαν σε διάφορα σημεία της Κούβας δυνάμεις εξορίστων κουβανών, που είχαν εκπαιδευθεί στις ΗΠΑ και χρησιμοποιούσαν αμερικανικό εξοπλισμό. Η κύρια απόβαση έγινε στον Κόλπο των Χοίρων, με υποστήριξη τους από αέρος οκτώ αμερικανικών βομβαρδιστικών Β-26.
Παραγνωρίζοντας εντελώς την εσωτερική κατάσταση στην Κούβα, με το λαό –στρατό και ηγεσία της επανάστασης μια γροθιά, στη συντριπτική πλειοψηφία οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν προβλέψει εξέγερση κατά του Κάστρο στο νησί και προσχώρηση τμημάτων του κουβανικού στρατού στις γραμμές των εισβολέων αμέσως μετά την απόβασή τους. Συνέβη, όμως, ακριβώς το αντίθετο. Οι εισβολείς αντιμετώπισαν τη μανιασμένη αντίσταση των Κουβανών και η επιχείρηση απέτυχε στην τρίτη μόλις ημέρα από την εκδήλωσή της. Όσοι από τους εισβολείς δεν εξοντώθηκαν (118 νεκροί), συνελήφθησαν αιχμάλωτοι (1.202) και ύστερα από επίπονες διαπραγματεύσεις, η ηγεσία του νησιού της επανάστασης τους έστειλε στα τσακίδια, παίρνοντας ως αντάλλαγμα τρόφιμα, αγροτικά εφόδια και φάρμακα _αναλυτικά στο τέλος της ανάρτησης

// ventura@granma.cu
Ciénaga de Zapata, Matanzas

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από αυτή ενός λαού ενωμένου και αποφασισμένου να υπερασπιστεί μια δίκαιη υπόθεση. Αυτό ήταν το πιο ισχυρό μάθημα από τη νίκη στο Playa Girón, και ήταν, με τη σειρά του, το ουσιαστικό κίνητρο των Κουβανών μαχητών εκείνες τις ένδοξες μέρες του Απριλίου 1961.
Θα υπάρχουν ακόμα εκείνοι που αναρωτιούνται πώς μια δύναμη που εκπροσωπείτο κυρίως από πολιτοφυλακές εργατών, αγροτών και σπουδαστών μπόρεσε να αντισταθεί και να νικήσει, μέσα σε μόλις 66 ώρες, καλά οργανωμένους και οπλισμένους μισθοφόρους εισβολείς, υποστηριζόμενους από τη παντοκράτειρα _τη μεγαλύτερη παγκόσμια δύναμη που τους έστειλε. Επιπλέον, τρία μίλια από την ακτή, μια ισχυρή αμερικανική μοίρα, συμπεριλαμβανομένου ενός αεροπλανοφόρου και πεζοναυτών, ήταν έτοιμη να επέμβει.

Εκεί βρίσκεται η επική φύση του θριάμβου στην άμμο της Ciénaga (σσ. Η Ciénaga de Zapata είναι ένας από τους 14 δήμους της επαρχίας Matanzas, στην Κούβα).
Ο εχθρός δεν είχε με το μέρος του το δίκαιο της υπόθεσης που υπερασπιζόταν, θα σχολίαζε ο José Ramón Fernández, ο πρωταγωνιστής του άθλου. «Γι’ αυτό δεν πολέμησαν με τη θέρμη, το θάρρος, τη σταθερότητα, το κουράγιο και το πνεύμα των επαναστατικών μας δυνάμεων».

σσ. Ο José Ramón Fernández Álvarez, ευρέως γνωστός ως Gallego Fernández (Σαντιάγο ντε Κούβα, 1923 - Αβάνα, 2019) ήταν στρατιωτικός μαχητής και ένας από τους μακροβιότερους ιστορικούς ηγέτες της Κουβανικής Επανάστασης. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου από το 1978 έως το 2012, βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης της Κούβας από το 1976 και μέλος της ΚΕ του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας μέχρι το θάνατό του σε ηλικία 95 ετών.
Ξεκινώντας από το 1952, συμμετείχε σε διάφορες μάχες και συνωμοτικά κινήματα κατά της τυραννίας Μπατίστα, μέχρι που συνελήφθη το 1956 όταν το κίνημα γνωστό ως «Los Puros» ανακαλύφθηκε και καταδικάστηκε σε Συνοπτικό Στρατοδικείο σε φυλάκιση, όπου παρέμεινε μέχρι τον θρίαμβο της Κουβανικής Επανάστασης την 1η Ιανουαρίου 1959.
Προήχθη σε λοχαγό το 1959, σε ταγματάρχη το 1961 και σε ταξίαρχο το 1996.Ως μέλος των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων, διοικούσε μια από τις κύριες ομάδες στον αγώνα κατά της απόβασης μισθοφόρων στην Playa Girón. Μετά τον θρίαμβο της Επανάστασης το 1959, κατείχε πολλές θέσεις ευθύνης στην κουβανική ηγεσία.

Λένε ότι μια ολόκληρη πόλη έσπευσε στους σταθμούς μάχης της για να υπερασπιστεί τη Σοσιαλιστική Επανάσταση: πυροβολικό, αστυνομικοί, στρατιώτες, πιλότοι, τάνκς, γιατροί και πολιτοφύλακες έπεσαν πάνω στους εισβολείς.
Μέρες μετά τη νίκη, ο Φιντέλ σχολίασε ότι ένα από τα κύρια και πιο αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά όλου αυτού του αγώνα ήταν το θάρρος με το οποίο πολέμησαν οι άντρες μας. Πολέμησαν ασταμάτητα μέρα και νύχτα, χωρίς ούτε ένα λεπτό ανάπαυλα, είπε, αφού τόνισε ότι ο Κόλπος των Χοίρων ήταν ένα μεγάλο κατόρθωμα των μαχητών, όχι μόνο για αυτό που έκαναν, αλλά για αυτό που ήταν διατεθειμένοι να κάνουν.
Σε μια από τις εντυπώσεις του για το τι συνέβη στο Girón, ο τότε λοχαγός Fernández τόνισε επίσης ότι η παρουσία του Fidel ενθάρρυνε τον κόσμο και συνέβαλε πολύ στο υψηλό ηθικό των στρατευμάτων. Ξεκαθάρισε ότι το κήρυγμα και το παράδειγμά του είναι σημαντικά για την κατανόηση της κατεύθυνσης των γεγονότων _και της ιστορίας στη συνέχεια. Άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι αν ο Girón είναι ένα έπος και ένα κομμάτι της ζωντανής ιστορίας της Επανάστασης, αυτό οφείλεται στο αποτύπωμα του Comandante en Jefe.
Μόνο έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε πώς ένα μια τεράστιο επιθετικό πολεμική επιχείρηση, της οποίας προηγήθηκαν αμέτρητες τρομοκρατικές επιθέσεις κατά της Κούβας, αποκαλύπτοντας την πρόθεση των Yankees να μας εξαφανίσουν ηττήθηκε κατά κράτος. Η νίκη στο Playa Girón θεωρείται γεγονός παγκόσμιας σημασίας, γιατί από εκεί και πέρα, όπως είπε ο Φιντέλ, οι άνθρωποι _οι λαοί ήταν λίγο πιο ελεύθεροι.

Τίποτα δεν μεταδίδει καλύτερα τη σημασία της νίκης από ένα απόσπασμα της ομιλίας του Ιστορικού Ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης στο ακαδημαϊκό συνέδριο Girón 40 χρόνια αργότερα: "Είμαι απολύτως βέβαιος - το λέω εδώ με κάθε ειλικρίνεια - ότι ήταν μεγάλη τύχη που η εισβολή απέτυχε. "Μεγάλη νίκη για εμάς, για το Βιετνάμ, ακόμη και για τις Ηνωμένες Πολιτείες _για τον λαό της."
Η εισβολή μισθοφόρων στον Κόλπο των Χοίρων κατέληξε να είναι ένα γεγονός που σημαδεύτηκε από τη νίκη, τον ηρωισμό των ανθρώπων και την επιρροή του αδιαμφισβήτητου ηγέτη τους. Και παρόλο που το πέρασμα του χρόνου οδηγεί σε ρήματα που αναφέρονται στον παρελθόντα χρόνο, το πνεύμα της Girón είναι πάντα επίκαιρο, όχι μόνο επειδή ένα γεγονός τέτοιου μεγέθους δεν ξεχνιέται, αλλά, ουσιαστικά, επειδή δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το ποια θα ήταν πάντα η απόφαση αυτού του λαού, σε περίπτωση απειλής για αυτό που θεωρεί ιερό.

Το εναρκτήριο συνέδριο είχε τίτλο "Οι Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και η Εισβολή Μισθοφόρων στην Πλάγια Girón". Η Ναυτική Βάση στο Γκουαντάναμο τελούσε υπό τη διοίκηση του Δρ. Ρενέ Γκονζάλες Μπάριος, επικεφαλής του ιδρύματος, ο οποίος τόνισε ότι, σε εκείνη τη μάχη, η οποία διήρκεσε περίπου 66 ώρες, "δύο πράγματα έπαιξαν ρόλο: οι τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν και ένας συνδυασμός της εμπειρίας μας στον άτακτο πόλεμο με στοιχεία συμβατικού πολέμου".
"Σήμερα ζούμε σε ένα παγκόσμιο γεωπολιτικό πλαίσιο αναδιάταξης μεταξύ ηγεμονικών δυνάμεων και παρακμής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Τα αποτελέσματα της στρατιωτικής επιθετικότητας κατά της Βενεζουέλας, με την απαγωγή του νόμιμου προέδρου αυτού του αδελφού έθνους, έχουν αφυπνίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες την ιδέα ότι οποιαδήποτε περιπέτεια στην αυλή τους, συμπεριλαμβανομένης της Κούβας, θα έχει τα ίδια αποτελέσματα. Οι 32 Κουβανοί που έπεσαν ένδοξα εκπληρώνοντας το διεθνιστικό καθήκον έδειξαν στον κόσμο πώς αγωνίζονται οι γιοι αυτής της γης: με αποφασιστικότητα, χωρίς φόβο, βέβαιοι για την τελική νίκη και την αήττητη δύναμη των ιδεών", πρόσθεσε.
Μετά την προβολή του Λατινοαμερικανικού Newsreel του ICAIC Muerte al Invasor «Θάνατος στον Εισβολέα», πραγματοποιήθηκε συζήτηση σε πάνελ στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της Λα Πλάτα.

σσ. Το Instituto Cubano del Arte e Industria Cinematográfica _Κουβανικό Ινστιτούτο Κινηματογραφικής Τέχνης και Βιομηχανίας (ICAIC) είναι ο κύριος κυβερνητικός φορέας κινηματογραφιστών στην Κούβα (ιδρύθηκε το 1959, λίγο μετά την Επανάσταση), με σκοπό την προώθηση του κινηματογράφου ως εκπαίδευσης και τέχνης. Παράγει, διανέμει και εκθέτει ταινίες, γνωστές για τη δημιουργία ενός ξεχωριστού, καλλιτεχνικού στυλ, συμπεριλαμβανομένων των διάσημων αφισών μεταξοτυπίας.

Το πάνελ περιελάμβανε τις ακόλουθες παρουσιάσεις: Antecedentes de la Operación Pluto "Το ιστορικό της επιχείρησης Πλούτωνας" από τον Andrés Zaldívar Diéguez, πρόεδρο της Επαρχιακής Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Ιστορικών της Κούβας (UNHIC), La brigada mercenaria y el plan invasor, "Η Ταξιαρχία Μισθοφόρων και το Σχέδιο Εισβολής", που παρουσίασε ο Συνταγματάρχης Raidel Vargas Ortega, εκπρόσωπος του Κέντρου Στρατιωτικών Σπουδών των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων (FAR), και La lucha contra bandidos en abril de 1961 "Η Μάχη Ενάντια στους Ληστές τον Απρίλιο του 1961", από τον Pedro Etcheverry Vázquez, διευθυντή του Κέντρου Ιστορικής Έρευνας Κρατικής Ασφάλειας. Στη συνέχεια, παρουσιάστηκε το βιβλίο Girón. A 65 años de aquel abril socialista "Playa Girón: 65 Χρόνια Μετά από Εκείνον τον Σοσιαλιστικό Απρίλιο", που συνέταξε ο Elier Ramírez Cañedo, αναπληρωτής επικεφαλής του Ιδεολογικού Τμήματος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος (έκδοση Ocean Sur).

Ο συγγραφέας δήλωσε ότι το έργο απευθύνεται «κυρίως σε νέους, αλλά θα το απολαύσει και το ευρύ κοινό» στο σύνολό του. Συνδυάζοντας ομιλίες του αρχιστράτηγου Φιντέλ Κάστρο Ρους με εικόνες και μια λεπτομερή χρονολογία των γεγονότων, το βιβλίο στοχεύει να χρησιμεύσει «ως κίνητρο για να συνεχίσουμε να διερευνούμε και να εμβαθύνουμε, επειδή υπάρχουν ακόμη πολλά ερευνητικά πεδία προς διερεύνηση. Είναι σημαντικό να θεωρήσουμε αυτήν την ιστορία όχι ως λείψανο του παρελθόντος, αλλά ως δύναμη για να κινητοποιήσουμε και να μεταμορφώσουμε το παρόν», κατέληξε ο Ραμίρεζ Κανιέδο.

Χιρόν: Η Προοπτική μεταξύ παρελθόντος και Μέλλοντος

Το Κέντρο Φιντέλ Κάστρο Ρουζ φιλοξενεί 14 και 15 Απριλίου.το εργαστήριο «Χιρόν, 65 Χρόνια Μετά τη Μεγάλη Νίκη Εναντίον του Ιμπεριαλισμού»__εξήντα πέντε χρόνια μετά από εκείνον τον Απρίλιο της φωτιάς και του θάρρους. Η εκδήλωση, μέρος των δραστηριοτήτων για τον εορτασμό της εκατονταετηρίδας του Comandante en Jefe, επιδιώκει να αναλύσει τη σημασία του κατορθώματος που, στις 19 Απριλίου 1961, έδειξε στον κόσμο τη θέληση του κουβανικού λαού να υπερασπιστεί την Επανάσταση με τα όπλα. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν από το Κέντρο στον ιστότοπό του, η εναρκτήρια διάλεξη με τίτλο «Οι Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και η Εισβολή Μισθοφόρων στην Πλάγια Χιρόν: Η Ναυτική Βάση στο Γκουαντάναμο», θα δοθεί από τον Δρ. Ρενέ Γκονζάλες Μπάριος, διευθυντή του Κέντρου. Από την ίδρυσή του το 2021, το Κέντρο Fidel Castro Ruz έχει προωθήσει τη μελέτη του Girón ως κομβικού γεγονότος στην αντιιμπεριαλιστική αντίσταση. Επιπλέον, σε κάθε έκδοση του εργαστηρίου, ιστορικοί, δημοσιογράφοι και ερευνητές έχουν εμβαθύνει στα διδάγματα αυτού του ιστορικού γεγονότος. Οι ηρωικές μέρες του Girón ενέπνευσαν επίσης την υιοθέτηση της 16^ης  Απριλίου 1961 ως ημερομηνίας ίδρυσης του σημερινού Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας. Όπως το όρισε ο Φιντέλ Κάστρο το 1976, η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων ήταν «η επιλογή μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος, αντίδρασης ή προόδου, παράδοσης ή πίστης στις αρχές, καπιταλισμού ή σοσιαλισμού, ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας ή απελευθέρωσης». Αυτή η αλήθεια ανανεώνεται με κάθε επέτειο. Οι διασκέψεις μπορούν να παρακολουθηθούν ζωντανά στο κανάλι YouTube του Κέντρου Fidel Castro Ruz.

 

 

"Αττικόν" 💣 🔥 κουφάρι χρόνια ολόκληρα μετά την 💥 οργανωμένη προβοκάτσια

Η ιστορία _Ριζοσπάστης
Όλα επιβεβαιώνουν ότι ήταν ένα καλά οργανωμένο σχέδιο προβοκάτσιας. Αυτό που έγινε την Κυριακή 12 Φλεβάρη 2012 το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, με πρωταγωνιστές τις δυνάμεις καταστολής και τους κουκουλοφόρους, ήταν ένα σχέδιο που μπήκε σε εφαρμογή από τις 5.30 το απόγευμα με στόχο να διαλυθούν οι χιλιάδες και χιλιάδες διαδηλωτές που είχαν πλημμυρίσει το κέντρο της Αθήνας.

• Το μπαράζ των πυρκαγιών και των καταστροφών σε κτίρια εξελίχθηκε σχεδόν ταυτόχρονα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Τρίκαλα, Πάτρα, Αγρίνιο, Κέρκυρα, Ηράκλειο.
• Σχεδόν ταυτόχρονα μπήκαν φωτιές σε δεκάδες κτίρια στο κέντρο της Αθήνας.
• Ιδιοκτήτες και υπεύθυνοι καταστημάτων κατήγγειλαν πως όταν ομάδες κουκουλοφόρων έφτασαν μπροστά στα καταστήματά τους απαίτησαν χρήματα. Στη συνέχεια περίμεναν ο κόσμος να βγει έξω και μετά έβαζαν φωτιά.
• Την ώρα που φλέγονταν τα κτίρια, ομάδες κουκουλοφόρων είχαν στήσει ακόμα και οδοφράγματα και εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά οχήματα να σβήσουν τις φωτιές.

Αυτά δείχνουν ότι το σχέδιο ήταν οργανωμένο. Και είχαν την απόλυτη ψυχραιμία να ολοκληρώσουν το καλά προμελετημένο σχέδιο. Έχει ιδιαίτερη σημασία να παραθέσουμε τα εξής:

·       Ομάδες κουκουλοφόρων, όταν βρέθηκαν γύρω στις 6.30 το απόγευμα στην οδό Κοραή και συγκεκριμένα μπροστά από τον κινηματογράφο «ΑΣΤΥ» και το καφέ «ΣΤΑΡΜΠΑΚΣ», επιτέθηκαν στα καταστήματα ζητώντας ταυτόχρονα χρήματα για να μην τα καταστρέψουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, τους δόθηκαν χρήματα. Οι κουκουλοφόροι αμέσως μετά κάλεσαν τους θαμώνες του καφέ «ΣΤΑΡΜΠΑΚΣ» να βγουν έξω. «Βγείτε έξω τώρα γιατί αλλιώς θα σας κάψουμε ζωντανούς», τους φώναζαν. Και αφού βγήκαν έξω, στη συνέχεια το πυρπόλησαν, με αποτέλεσμα να καεί ολοσχερώς.

·       Στον κινηματογράφο «ΑΣΤΥ», οι κουκουλοφόροι έριξαν βόμβες «μολότοφ» στην είσοδο όπου προκλήθηκαν ζημιές και στη συνέχεια προσπάθησαν να μπουν μέσα. Εκείνη την ώρα είχε προβολή ταινίας και με τον κόσμο να είναι μέσα στην αίθουσα. Χάρη στις προσπάθειες του υπεύθυνου και των εργαζομένων η απόπειρα αυτή αναχαιτίστηκε. Οπως δήλωσε σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες ο ιδιοκτήτης του κινηματογράφου, «το περιστατικό έγινε γύρω στις 18.30. Κατέβηκαν κουκουλοφόροι στον κινηματογράφο και μας ζήτησαν λεφτά για να μην μας κάψουν. Οχι μόνο σε μας, αλλά και σε άλλα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά».

Στην τράπεζα «ΑΛΦΑ» στην Πανεπιστημίου βρίσκονταν την ώρα της επίθεσης των κουκουλοφόρων τέσσερις εργαζόμενοι οι οποίοι πρόλαβαν κι έφυγαν πριν παραδοθεί το κτίριο στις φλόγες από την εκτόξευση «μολότοφ». Συνολικά, 170 επιχειρήσεις και καταστήματα επλήγησαν από τα χτεσινά επεισόδια, σύμφωνα με την καταγραφή που έκαναν ειδικά κλιμάκια του ΕΒΕΑ. Σοβαρές ζημιές υπέστησαν και εννέα ιστορικά κτίρια στο κέντρο της Αθήνας, σύμφωνα με το Δήμο Αθηναίων. Πρόκειται για το διώροφο διατηρητέο κτίριο όπου στεγάζονται οι κινηματογράφοι «Αττικόν» και «Απόλλων», το Μέγαρο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το Μέγαρο Νικολούδη, το πενταώροφο κτίριο στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου και Πεσμαζόγλου, το συγκρότημα διατηρητέων στην οδό Σταδίου 6-8, τριώροφο διατηρητέο στη συμβολή των οδών Αθηνάς και Κακουργιοδικείου και τετραώροφο διατηρητέο στην Ερμού 66.

Αλέκα Παπαρήγα: 13 Φλεβάρη 2012 "Βούλιαξε η Αθήνα, παρά τις καταιγίδες"
Κατά την ομιλία της στη Βουλή η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου συζητούνταν το νέο Μνημόνιο, ανέφερε χαρακτηριστικά: _Έγινε φοβερή χρήση δακρυγόνων, επειδή λέει υπήρχαν κουκουλοφόροι. Ο βασικός πυρήνας, το μεγαλύτερο μέρος των κουκουλοφόρων είναι δικοί σας μηχανισμοί. Δεν χρειαζόταν καμία περιφρούρηση". Και αυτοί οι μηχανισμοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν όταν υπάρχει 200.000 κόσμος και δεν υπάρχουν ΜΑΤ.

100+χρόνια πριν

Το 1912 στην Αθήνα ανοίγει το "ΑΤΤΙΚΟΝ" το οποίο χαρακτηρίζεται σαν "Σινεμακολόρ" γιατί προβάλλει, όπως διαφημίζει, "ταινίας χρωματιστάς εκ του φυσικού"! Καθώς δε, διαθέτει και αίθουσα "κομψήν και θερμασμένην με καλοριφέρ" πως είναι δυνατόν να μην χαρακτηριστεί σαν "Κέντρον του άνθους της αθηναϊκής κοινωνίας, του διπλωματικού σώματος, της Αυλής, κέντρον του καλλιτεχνικού κόσμου"; Στα παλιά τα σινεμά _ χρονικό των κινηματογράφων στην Ελλάδα Νίκος Θεοδοσίου __Η τρέλα για τα παλιά σινεμά ήρθε σαν συνέχεια της τρέλας για όλα τα παλιά που είχαν κάποια αξία, ήταν φτιαγμένα με μεράκι και γούστο, αλλά, πάνω απ' όλα, ήταν στα μέτρα του ανθρώπου.

Άρχισα να φωτογραφίζω κλειστούς κινηματογράφους. Κάποτε αυτές οι φωτογραφίες έγιναν πολλές, συγκρότησαν έκθεση που γύριζε στην Ελλάδα. "Σινεμά Νοσταλγία" την έλεγα. Επειδή οι φωτογραφίες από μόνες τους δεν έλεγαν πολλά πράγματα, όλο και πρόσθετα στην έκθεση διάφορα πράγματα: παλιές αφίσες, φωτογραφίες από ταινίες, αποκόμματα εφημερίδων και άλλα. Ψάχνοντας σε παλιές εφημερίδες και περιοδικά έβρισκα διάφορα κείμενα για το σινεμά και τα αντέγραφα. Κάποια στιγμή μαζεύτηκε ένα υλικό που έδινε την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής. Το σινεμά στην λαϊκή του διάσταση. Έτσι γεννήθηκε αυτό το βιβλίο.

Ριζοσπάστης
Συλλήψεις και Αυτόφωρο

Στον εισαγγελέα οδηγήθηκαν 35 από τους συλληφθέντες την Κυριακή το βράδυ, μεταξύ αυτών και δύο ανήλικοι. Δέκα από αυτούς συνελήφθησαν στο κέντρο της Αθήνας και τους αποδίδονται κατηγορίες για μικροκλοπές. Οι 23 συλληφθέντες της κατάληψης του Δημαρχείου παραπέμπονται σήμερα στο Αυτόφωρο με τις κατηγορίες της διατάραξης κοινής ειρήνης και οικιακής ειρήνης. Στη σύλληψη 6 ατόμων, από τα 27 που προσήχθησαν, προχώρησε η αστυνομία, για τα επεισόδια που έγιναν, προχτές βράδυ, στο Βόλο και είχαν ως αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στο Δημαρχείο της πόλης και στην Α΄ και Β΄ Εφορία, στον ΟΑΕΔ, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, σε τέσσερις τράπεζες, καθώς και στα Γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ. Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για αδικήματα πλημμεληματικού και κακουργηματικού χαρακτήρα κατά περίπτωση. Επίσης, συλλήψεις 4 ατόμων έγιναν και στα Τρίκαλα.

Η Αθήνα στις φλόγες

Στάχτη το κτίριο του "Kosta Boda" και ο κινηματογράφος "Αττικόν" - Φωτιές σε δεκάδες τράπεζες και καταστήματα - Βομβαρδισμένο τοπίο το κέντρο της πόλης - 54 πολίτες τραυματίες και 100 αστυνομικοί - Πλιάτσικο και σε οπλοπωλείο στην Ομόνοια __Σε πύρινη κόλαση μετατράπηκε την Κυριακή το κέντρο της πόλης όπου περισσότεροι από 100.000 πολίτες διαδήλωσαν με οργή κατά των νέων, σκληρών κυβερνητικών μέτρων, ενώ οι μάχες με τους γνωστούς – άγνωστους έκαναν την Αθήνα να μοιάζει ξανά με βομβαρδισμένο τοπίο. Καταστροφές ανυπολόγιστου κόστους έγιναν σε κινηματογράφους, καφετερίες, πολλές τράπεζες, βιβλιοπωλεία και καταστήματα στην Αθήνα, ενώ τουλάχιστον 40 πυρκαγιές ξέσπασαν σε Σταδίου, Πανεπιστημίου και σε άλλα σημεία του κέντρου της Αθήνας. Παράλληλα, έγινε πλιάτσικο σε πολλά καταστήματα με ρούχα, ηλεκτρικά είδη και κάβες από το Πανεπιστήμιο έως το Μοναστηράκι καθώς επίσης και σε οπλοπωλείο στην Ομόνοια. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, από το κατάστημα στην Ομόνοια πήραν σπαθιά και αεροβόλα. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσής περιορίστηκε σε δήλωση για οργανωμένο σχέδιο ακραίων δυνάμεων. Λίγο μετά τις 12 τα μεσάνυχτα τυλίχθηκαν στις φλόγες τράπεζες στη Συγγρού καθώς και καταστήματα στην Ακαδημίας και στην Ερμού. Επίσης κάηκε το κτήριο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στο Μοναστηράκι και το υποκατάστημα της τράπεζας Κύπρου στην Αθηνάς, ενώ μεγάλη φωτιά ξέσπασε επίσης σε τράπεζα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Νωρίτερα, μεγάλη φωτιά ξέσπασε στο κτίριο της Alpha Bank, στην οδό Πανεπιστημίου 58. Μάλιστα στο υπόγειο του κτιρίου βρίσκονταν τρία άτομα, τα οποία απεγκλωβίστηκαν με την βοήθεια της πυροσβεστικής.Στις φλόγες τυλίχθηκε και εγκαταλελειμμένο κτίριο στη γωνιά Σταδίου και Αμερικής, ενώ πυρκαγία ξέσπασε και στα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Τράπεζας. Φωτιά νωρίτερα στις 21:45 στην οδό Γεωργίου Σταύρου και Αιόλου σε γραφεία, ενώ στις φλόγες τυλίχθηκαν και τα εκδοτήρια έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη. Σημειώνεται ότι η πυροσβεστική δυσκολεύτηκε να φτάσει στα σημεία που είχαν ξεσπάσει οι φωτιές λόγω των οδοφραγμάτων που είχαν στηθεί στους δρόμους.

Η ιστορία του κινηματογράφου “ΑΤΤΙΚΟΝ”

Η ίδρυση: Ανάμεσα στους έχοντες και κατέχοντες που έφτασαν στην Αθήνα μετά την Επανάσταση του 21 ήταν και ο χιώτικης καταγωγής Σταμάτιος Δεκόζη Βούρος. Ήρθε το 1832 "για να επενδύσει κεφάλαια και να ασχοληθεί με τραπεζικές εργασίες". Εξάλλου, το ίδιο έκανε στην Τεργέστη τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και νωρίτερα στην Αυστρία, όπου απέκτησε αυστριακή υπηκοότητα. Συνδέθηκε φιλικά και οικονομικά με τον αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη και επένδυσαν στην επικερδέστερη δραστηριότητα την εποχής, που ήταν η αγορά γης στην έρημη ακόμη Αθήνα. Προσέγγισαν μια σειρά από ιδιοκτήτες, όπως η Οθωμανή Εσμέ Χανούμ και οι Αθηναίοι Σαββατιανός, Τουφεξής, Λελούδης, οι οποίοι και ξεπούλησαν τη γη τους σε χαμηλές τιμές.

Μεταξύ άλλων, ο Βούρος, εντός μιας τριετίας αγόρασε γρασιδότοπους, "σχηματίζοντας ένα κτήμα δέκα χιλιάδων πήχεων, που έφθανε έξω από τα όρια της πόλης". Τμήμα αυτής της περιοχής περικλείεται σήμερα από τις οδούς Σταδίου, Ι. Παπαρρηγόπουλου, Χρήστου Λαδά και Παρνασσού. Το οικοδομικό τετράγωνο, δλδ, στο οποίο βρίσκεται και το κτίριο που στέγαζε το κινηματοθέατρο “ΑΤΤΙΚΟΝ”. Το μεν κτίριο, έργο των πρώτων ετών της βασιλείας Γεωργίου Α’, συνδέθηκε με έναν από τους κεντρικότερους δρόμους του κλεινού άστεως. Το διώροφο κτίριο σχεδιασμένο από τον Τσίλλερ που έφτασε στις ημέρες μας γνώρισε σημαντικές μετατροπές, οπότε δεν διασώθηκε η αρχική του εκλεκτικιστική μορφή. Οικοδομήθηκε ανάμεσα στα έτη 1870-1881, με πρόσωπο στην Σταδίου, την _τότε, "οδό του πνεύματος, του πολιτισμού και της διοίκησης", όπως γράφτηκε εύστοχα, ο πρώτος όροφος χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ οι υπόλοιποι χώροι φιλοξένησαν πλήθος εμπορικών δραστηριοτήτων. Στις αρχές της 2^ης 10ετίας του 20ού αιώνα το σύνολο του κτιρίου διατίθεται προς εκμετάλλευση.  Είναι η εποχή που ο κινηματογράφος, η νέα τέχνη, έρχεται να επισκιάσει όλα τα άλλα είδη θεαμάτων. Από το 1898 ήδη μερικές πρώιμες μορφές προδιαθέτουν τους μυημένους για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Το 1907 από έναν εξώστη της νότιας πλευράς της πλατείας Συντάγματος προβάλλονται φωτεινές διαφημίσεις και ενίοτε μικρές κωμικές σκηνές. Ακράτητος ενθουσιασμός. Την επόμενη χρονιά, ένας ακόμη εξώστης στο Σύνταγμα και τη μεθεπόμενη (1909) κανονικός κινηματογράφος («Θέατρον του Κόσμου») στη γωνία Σταδίου και Γεωργίου Σταύρου. Όπως διέσωσε ο Θεόδωρος Βελλιανίτης _δημοσιογράφος, φιλόλογος και πολιτικός, που γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά καταγόταν από τους Παξούς, απ' όπου εκλεγόταν και βουλευτής. Είχε διατελέσει και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1924__η δεύτερη αίθουσα ήταν εκείνη του κινηματογράφου «ΑΤΤΙΚΟΝ», ο οποίος λειτούργησε από το 1910 στο κτίριο Δεκόζη-Βούρου. Για τις ανάγκες δημιουργίας της απαραίτητης αίθουσας διατέθηκε μέρος του περίφημου κήπου που βρισκόταν στο πίσω μέρος του κτιρίου. Επρόκειτο για τον ιδιωτικό κήπο, στον οποίο είχε εγκαταστήσει και το ιπποστάσιό της η βασίλισσα Αμαλία. Η προσοδοφόρα εμπορική επιτυχία του νέου θεάματος και η ολοένα αυξανόμενη κίνηση στους κινηματογράφους οδήγησε στη μεγάλη επέμβαση –σε ρυθμό νεομπαρόκ– που πραγματοποιείται μεταξύ των ετών 1914-1920 με σχέδια του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη (1874-1944). Ήταν μία από τις πρώτες περιπτώσεις κτιρίων που χρησιμοποιήθηκε οπλισμένο σκυρόδεμα.

Ο δερματέμπορος Γεώργιος Βακογιάννης
και η εταιρεία "CINE ORIENT"
Στα παρασκήνια της μεγάλης αλλαγής του κτιρίου και της δημιουργίας της πρώτης κινηματογραφικής αίθουσας που παρουσίαζε πραγματική άνεση και πολυτέλεια ήταν ένας δραστήριος δερματέμπορος, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με το νέο είδος που ονομαζόταν κινηματογράφος! Κατόρθωσε να συγκεντρώνει στο "ΑΤΤΙΚΟΝ" τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και σύντομα να συχνάζει ο "ωραιόκοσμος" της πρωτεύουσας. Κάθε αλλαγή προγράμματος αποτελούσε κοσμικό γεγονός. Πρόκειται για τον καταγόμενο από τη Σαλαμίνα Γεώργιο Βακογιάννη (1887-1937), ο οποίος είχε ενταχθεί στους κοσμικούς κύκλους της πόλης αφενός λόγω της οικονομικής του ευμάρειας και αφετέρου λόγω του γάμου του με την αθηναϊκής καταγωγής μαντάμ Σου-Σου Μαρία Χοϊμπού.  Η "Ανώνυμος Ανατολική Εταιρεία Κινηματογραφικών Επιχειρήσεων" με τον τίτλο Cine Orient, ιδρύθηκε τον Ιούνιο 1918, με αντικείμενο την εκμετάλλευση ταινιών και θεάτρων. Διευθύνων σύμβουλος ανέλαβε ο επιχειρηματίας, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ονοματεπώνυμα και των υπολοίπων μετόχων, στους οποίους περιλαμβάνονταν ο δημοτικός άρχων και επιχειρηματίας θεαμάτων Γ. Τσόχας, ο Ν. Κυρκίνης, ο Γ. Καρούσσος, ο Α. Λεβεντόπουλος κ.ά. Ήταν από τους ανθρώπους της γενιάς του Φίνου, με τον οποίο και συμμετείχαν στους διάφορους συνδικαλιστικούς φορείς του κλάδου. Ο Βακογιάννης κατόρθωσε να μετατρέψει το «ΑΤΤΙΚΟΝ» σε φαινόμενο για τα κινηματογραφικά δρώμενα της χώρας μας. Στις εβδομαδιαίες κινήσεις θεατών βρισκόταν πάντα πρώτο, με διαφορά δύο και τριών χιλιάδων εισιτηρίων από τους άλλους κινηματογράφους. Υπήρξε δε και ο εκδότης του πρώτου περιοδικού για τον κινηματογράφο, του εβδομαδιαίου «Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη», που υπήρξε πρωτοποριακό ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα. Ο πρώτος ελληνικός «ομιλών κινηματογράφος»

Το κινηματοθέατρο πρωτοπορούσε πάντα στις νέες τεχνικές, υπήρξε δε ο πρώτος στην Ελλάδα «ομιλών κινηματογράφος». Το φθινόπωρο του 1929 όταν οι "Αθηναίοι καλούνται κατ’ αυτάς εις την πρώτην εν Αθήναις επίδειξιν του ομιλούντος κινηματογράφου εις το κινηματοθέατρον ΑΤΤΙΚΟΝ". Στις 22-Οκτ-1929 η αίθουσα γνώριζε πρωτοφανείς πιένες. Έγινε η πρώτη προβολή του ομιλούντος με πυκνό ακροατήριο που αποτελούσαν συγγραφείς, δημοσιογράφοι, διπλωμάτες και «εκλεκτοί αντιπρόσωποι της αθηναϊκής κοινωνίας. Οι θεατές άκουγαν τον επιβλητικό βρυχηθμό ενός λιονταριού ή τους κρωγμούς των γλάρων και δεν μπορούσαν –κυριολεκτικά– να πιστέψουν στα αυτιά τους.

Παρακολούθησαν ακόμη, την προσφώνηση του πρίγκιπα της Ουαλίας σε χιλιάδες συγκεντρωμένους στο Λονδίνο, άκουσαν την εκτέλεση μιας σονάτας του Λιστ από τον πιανίστα Λιχτσέβεν, μια χαβανέζικη συναυλία και είδαν μεξικανικό χορό στην οθόνη. "Αν έκλεινε κανείς τους οφθαλμούς του θα ήτο αδύνατον να πιστεύση ότι πρόκειται περί λόγων και ήχων που αντήχησαν προ πολλού και εις απόστασιν χιλιάδων χιλιομέτρων", έγραφε με περηφάνια ο συντάκτης της εφημερίδας "Ακρόπολις" θεωρώντας τον εαυτό του από τους τυχερούς που ευτύχησαν να παρακολουθήσουν εκείνη την πρώτη παρουσίαση. Δυναμωμένος πλέον στον χώρο και έχοντας "ανοιχτούς ορίζοντες", ο Βακογιάννης, παραμένοντας πάντα βασικός μέτοχος και γενικός διευθυντής της Cine Orient, θα εγκαταλείψει την αίθουσα του "ΑΤΤΙΚΟΥ" το 1930 λόγω υψηλού ενοικίου _δύο εκατομμύρια δραχμές. Έτσι ολοκληρώθηκε η πρώτη μεγάλη περίοδος ίδρυσης και λειτουργίας ενός από τους σημαντικότερους χώρους τέχνης της ελληνικής πρωτεύουσας. Η δεύτερη περίοδος, η οποία σφραγίστηκε από την παρουσία του Δημήτρη Σκούρα (1878-1938), ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 και έφτασε μέχρι τις ημέρες μας__

                  2026 __Και τώρα τι

Μετά τη 14ετή και πλέον δραματική διακοπή της λειτουργίας των κινηματογράφων Αττικόν και Απόλλων καινούργιες εξαγγελίες για φάση ουσιαστικής ωρίμανσης του σχεδίου αποκατάστασης και πάλι χωρίς άκαμπτα χρονοδιαγράμματα. «Βρισκόμαστε στο στάδιο των μελετών και προβλέπουμε την έκδοση της οικοδομικής άδειας, αφού δοθούν οι εγκρίσεις, σε περίπου έναν χρόνο. Θα μπορούσε να ήταν και συντομότερα, αν δεν ήταν διατηρητέο και ιδιαίτερο ακίνητο». Βέβαια, το αστικό κράτος, που δήθεν κόπτεται για τον πολιτισμό έχει αναθέσει τα πάντα σε αδηφάγες εταιρείες όπου επί χρόνια εξετάζονται εναλλακτικές προσεγγίσεις ως προς τη λειτουργική του συγκρότηση, υπό το πρίσμα του διατηρητέου χαρακτήρα του ακινήτου.

Σε μια λογική "ήπιων" εμπορικών χρήσεων
ευρύτερου χαρακτήρα

Προς το παρόν ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου Άτρια, Γιάννης Περρωτής δηλώνει «Ξέρουμε ότι θα έχουμε σινεμά, ξέρουμε ότι θα μείνουν οι αίθουσες διατηρητέες, ξέρουμε ότι θα μείνει διατηρητέα η όψη», υπογραμμίζοντας ότι τα βασικά χαρακτηριστικά του κτιρίου προστατεύονται τόσο από το θεσμικό πλαίσιο όσο και από τη βούληση του σχεδιασμού. Η παρέμβαση, ωστόσο, εκτείνεται πέρα από τις αίθουσες και αφορά τη συνολική ανάπλαση του ακινήτου, η οποία, στο στάδιο της μελέτης, αξιολογεί και συνθέτει διαφορετικά σενάρια χρήσεων, με γνώμονα τόσο τους περιορισμούς του διατηρητέου όσο και τη λειτουργικότητα του χώρου μέσα στον αστικό ιστό (;;). "Το αντιλαμβανόμαστε ως έναν δημόσιο χώρο", λέει, επισημαίνοντας ότι οι επιλογές δεν εξετάζονται αποσπασματικά αλλά με βασικό κριτήριο τη συμβολή τους στη ζωή της πόλης. Οι χρήσεις που εξετάζονται οφείλουν να εξασφαλίζουν δημόσια πρόσβαση και να ενισχύουν τη διαρκή παρουσία ανθρώπων στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, όπως εξηγεί, οι καθαρά γραφειακές λειτουργίες εμφανίζουν περιορισμούς: "Είναι προβληματικές κατά τις βραδινές ώρες", καθώς "μετά τις πέντε-έξι πέφτει μια σκοτεινιά και μια νέκρα". Αντιθέτως, προκρίνονται δραστηριότητες με μεγαλύτερη χρονική διασπορά, όπως η φιλοξενία, που "κρατάει τον χώρο ζωντανό πρωί, μεσημέρι και βράδυ", δημιουργώντας μια συνεχή ροή ανθρώπων. Παράλληλα, οι περιμετρικοί χώροι του συγκροτήματος εντάσσονται σε μια λογική ήπιων εμπορικών χρήσεων ευρύτερου χαρακτήρα, που μπορούν να περιλαμβάνουν εστίαση και αναψυχή, συμβάλλοντας στη συνολική ενεργοποίηση του οικοδομικού τετραγώνου.

Το αποτύπωμα της εγκατάλειψης

Παρά το γεγονός ότι οι κινηματογραφικές αίθουσες διατηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό άθικτες στο εσωτερικό τους, χάρη στις προσπάθειες της Πυροσβεστικής, η μακροχρόνια αδράνεια του κτιρίου το μετέτρεψε σε μια «μαύρη τρύπα» για τον πολιτισμό του κέντρου, αφήνοντας ένα αισθητό κενό και στην κινηματογραφική ζωή της πόλης, καθώς για χρόνια αποτελούσε ένα από τα βασικά «σπίτια» του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Θέλει κανείς πραγματικά να ανοίξουν πάλι, ως είχαν, το Αττικόν και το Απόλλων; Μάλλον ΟΧΙ