Κάφκα 🌀 η Δίκη

Το φιλμ νουάρ βαδίζει χέρι-χέρι με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό στη δυστοπική μεταφορά της «Δίκης» του Κάφκα από τον μοναδικό ίσως σκηνοθέτη __τον Orson Welles που θα μπορούσε να σηκώσει το βάρος της αποστολής.
Όρσον Γουέλς 🎥χαρισματικό | αντιφατικό ιερό τέρας του σινεμά _δείτε και εδώ

Οι διάλογοι για τους μη αγγλομαθείς
👉 Ειλικρινά, δεν θυμάμαι ούτε ένα αδίκημα που θα μπορούσε να μου απαγγελθεί. Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι, ποιος με κατηγορεί; Στους κύκλους στους οποίους κινούμαι, κάθε είδους διαφορετικές υποθέσεις έρχονται φυσικά προς συζήτηση, και οι πιο ενδιαφέρουσες μου μένουν στο μυαλό.
👉 Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ωραία εκδίκηση να σε απομακρύνω και από τους δύο.
👉  Γιατί όχι; Και κάποια νύχτα μετά, ο δικαστής, αφού ξενύχτησε, στέλνοντας αυτές τις μεγάλες, μεγάλες αναφορές για μένα, ήρθε στο κρεβάτι και το βρήκε άδειο. Γιατί κάνω πάντα λάθος χωρίς καν να ξέρω γιατί ή περί τίνος πρόκειται; Αυτό δεν είναι κάτι που είμαι διατεθειμένος να συζητήσω μαζί σας, Mr. Kay. Καλύτερα να εξετάσετε τη συνείδησή σας.
👉 Ακόμα και οι άγιοι έχουν πειρασμούς. Τι νομίζετε;
👉 Νομίζω ότι είστε τρελός.
👉 Ίσως έχετε δίκιο.
👉 Αυτό σίγουρα θα εξηγούσε... Όχι, πρέπει να το απορρίψω αυτό. Πρέπει να απορρίψω τα πάντα. Λοιπόν, δεν υπάρχουν δεδομένα για αυτό.
👉 Κανένα απολύτως. Ναι, λοιπόν, αυτό είναι κάτι βασικό. Λοιπόν, αν ένας υπολογιστής δεν μπορεί να μου απαντήσει σε μια τέτοια ερώτηση, δεν μπορώ να εμπιστευτώ τίποτα.
👉 Πώς τολμάτε! Πώς τολμάτε! Πώς τολμάτε! Βλέπετε τι προσπαθεί να κάνει; Προσπαθεί να σας ταπεινώσει για να επιδείξει τη δύναμή του. Φύγετε! Φύγετε από εδώ! Κύριε Κούσνερ, σας παρακαλώ. Βγείτε έξω και μείνετε έξω και αφήστε με ήσυχο! Φύγετε! Τι συμβαίνει; Νιώθετε λίγο ζαλισμένος; __Ναι.
👉 Ω, μην ανησυχείτε. Σχεδόν όλοι παθαίνουν ένα τραλαλά στην πρώτη τους επίσκεψη. Είναι ο αέρας.
👉 Είναι ο αέρας. Υπάρχει αμφιβολία ότι πίσω από τη σύλληψή μου, λειτουργεί μια τεράστια οργάνωση, ένα ίδρυμα που περιλαμβάνει μια ακολουθία δημοσίων υπαλλήλων, αξιωματικών, αστυνομικών και άλλων, ίσως ακόμη και δήμιων;

__συνειρμικά περί κορακίων
Το παραπάνω βίντεο to ανέβασα κάποια στιγμή σε ΜΚΔ και με πληροφόρησαν _με επισήμανση μόνο εσείς μπορείτε να δείτε αυτό Εφαρμόστηκαν οι παρακάτω ενέργειες στο βίντεό σας από τον χρήστη Lasso Group, επειδή ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ περιλαμβάνει περιεχόμενο 32 δευτερολέπτων !! που ανήκει σε αυτόν: Τμήμα ήχου 03:11 - 03:43 | Τμήμα βίντεο 03:14 - 03:42
Για τους μη επαΐοντες η 💀 Lasso Group (τμήμα της Fintage House) είναι μια εταιρεία ψηφιακών δικαιωμάτων που αβαντάρει κατόχους περιεχομένου να διαχειρίζονται, να διανέμουν και να κερδοφορούν από το υλικό τους στο διαδίκτυο. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά γνωστή στους δημιουργούς περιεχομένου για την έκδοση αμφιλεγόμενων αξιώσεων πνευματικών δικαιωμάτων (copyright strikes) σε πλατφόρμες όπως το YouTube και το Facebook
Η εταιρεία διαχειρίζεται πάνω από 10.000 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, επεξεργαζόμενη δικαιώματα από εκατομμύρια προβολές. Στην κοινότητα των δημιουργών περιεχομένου, υπάρχει consensus στη συζήτηση της κοινότητας Reddit ότι οι εν λόγω πρακτικές είναι προβληματικές. Πιο συγκεκριμένα, η κοινότητα συμφωνεί ότι η Lasso Group συχνά στοχεύει αδικαιολόγητα υλικό που ανήκει στον δημόσιο τομέα (public domain) ή προστατεύεται από το δίκαιο της εύλογης χρήσης (fair use), προκαλώντας αποκλεισμούς βίντεο και ταλαιπωρία στους χρήστες

3 Ιουλίου 1883 __ γεννιέται στην Πράγα από γονείς Εβραίους ο Τσέχος, γερμανόφωνος συγγραφέας Φραντς Κάφκα. Μετά το γυμνάσιο, υπακούοντας στην επιθυμία του πατέρα του, ο Κάφκα αφού παρακολούθησε ορισμένα πανεπιστημιακά μαθήματα γερμανικής φιλολογίας, σπούδασε τελικά νομικά. Στο πανεπιστήμιο γνωρίστηκε με διάφορους γερμανόφωνους εκκολαπτόμενους λογοτέχνες όπως ο Μαξ Μπροντ, που έγινε επιστήθιος φίλος του. Στη συνέχεια εργάστηκε επί δεκατέσσερα χρόνια, πρώτα σε μια ασφαλιστική εταιρεία και μετά στο Ινστιτούτο Ασφάλισης Εργατικών Ατυχημάτων της Βοημίας. Τις νύχτες του αφιέρωνε στο γράψιμο. Αυτό ήταν το μεγάλο του πάθος. Ήξερε ότι ο προορισμός του ήταν το γράψιμο, αλλά δεν κατάφερε -δεν τόλμησε- να το κάνει επάγγελμά του. Ελάχιστα κείμενά του δημοσιεύτηκαν όσο ζούσε, όπως η περίφημη “Μεταμόρφωση” (1916), “Η αποικία των τιμωρημένων”, το “Ένας αγροτικός γιατρός”, καθώς και “Το γράμμα στον πατέρα” (1919).
Το γράψιμό του χαρακτηρίζεται από την αληθοφάνεια των λεπτομερειών, των γεγονότων και των σκέψεων και της συμπεριφοράς των ατόμων που παρουσιάζονται σε ασυνήθιστες, συχνά παράλογες σχέσεις και εφιαλτικές ή φανταστικές καταστάσεις. Στις εικόνες και τις συγκρούσεις των έργων του ενσωματώνεται η τραγική αδυναμία του καταπιεσμένου «ανθρωπάκου», η ανελέητη σκληρότητα και ο παραλογισμός του αστικού κοινωνικού συστήματος, των νόμων του και των συνηθειών του. Η δημιουργική μέθοδος του Κάφκα, χαρακτηριστική της νεοτεριστικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, επηρέασε σε ποικίλο βαθμό και με διάφορους τρόπους, πολλούς Ευρωπαίους συγγραφείς. Το έργο του Κάφκα αποτελεί μια λαμπρή καλλιτεχνική έκφραση της βαθιάς κρίσης της αστικής κοινωνίας: αδιέξοδο από όπου ο συγγραφέας δεν έβλεπε τρόπο φυγής. Έργα: Η "Μεταμόρφωση", η "Δίκη", ο "Πύργος", ο "Επαρχιακός γιατρός", κ.ά.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Γιόζεφ Κ. (Άντονι Πέρκινς), ενός υπαλλήλου τραπέζης ο οποίος ξυπνά ένα πρωί και βρίσκεται κατηγορούμενος για ένα άγνωστο έγκλημα, χωρίς να του ανακοινωθούν ποτέ οι κατηγορίες. Καθώς προσπαθεί να μάθει τι συμβαίνει, παγιδεύεται σε ένα δαιδαλώδες, παρανοϊκό και γραφειοκρατικό δικαστικό σύστημα.

Ο Άντονι Πέρκινς δείχνει τη μεγάλη του υποκριτική κλάση σε μια σκηνοθετικά αποστομωτική αναπαράσταση της συντριβής του ατόμου μπροστά στα απρόσωπα εξουσιαστικά συστήματα. Μπορεί ο «Πολίτης Κέιν» να είναι για πολλούς η καλύτερη ταινία του Γουέλς, ωστόσο η «Δίκη» παραμένει μία από τις πιο μεγαλεπίβολες και φορμαλιστικά τολμηρές δημιουργίες του.

Γαλλία, Ιταλία, δυτική Γερμανία | 1962 | ασπρόμαυρο | dcp | 119’ | αγγλικά
Λίγοι δοκίμασαν να μεταφράσουν κινηματογραφικά τον Φραντς Κάφκα. Πρώτος ανάμεσά τους, ίσως εύλογα ως πνευματικά τόσο συγγενής, ο Όρσον Γουέλς. Ο Γιόζεφ Κ. (Άντονι Πέρκινς) συλλαμβάνεται, οδηγείται σε δίκη και προδιαγεγραμμένο τέλος, δίχως ποτέ να μάθει το κατηγορητήριο. Ήταν ένοχος; «Ασφαλώς και ναι», έλεγε επιτακτικά, σαρδόνια (και ίσως αυτοβιογραφικά) ο Γουέλς καθοδηγώντας τον Πέρκινς.

Ένοχος της συνυπογραφής σε μια κοινωνία καθορισμένη από την πολυπλόκαμη, πανταχού παρούσα κρατική εξουσία – τον σταθερό εφιάλτη του δημιουργού. Που εδώ, εν μέσω τυπικών (γι’ αυτόν) προβλημάτων της παραγωγής, ανυψώνεται στην σκηνοθετική στρατόσφαιρα, στήνοντας ένα κλειστοφοβικό ντελίριο γοτθικού εξπρεσιονισμού, μια ταινία υπαρξιακού τρόμου, φωτογραφημένη έτσι που για μόνη φορά στην ιστορία του σινεμά η μάχη ενός χαρακτήρα με την σκηνογραφία απηχεί τόσο ασφυκτικά την θεματική της.

Αναλυτικά
Η Δίκη (The Trial | Le Procès) είναι δραματική ταινία του 1962, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Όρσον Γουέλς, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα, που εκδόθηκε μετά θάνατον το 1925. Ο Γουέλς δήλωσε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ταινίας: «Η Δίκη είναι η καλύτερη ταινία που έχω κάνει ποτέ». Η ταινία ξεκινά με τον Γουέλς να αφηγείται την παραβολή του Κάφκα «Πριν από τον Νόμο» σε σκηνές pinscreen που δημιουργήθηκαν από τους καλλιτέχνες Αλεξάντρ Αλεξίεφ και Κλερ Πάρκερ.
σσ_παρένθεση
Pinscreen είναι μια τεχνική κινουμένων σχεδίων που χρησιμοποιεί οθόνη γεμάτη με κινητές καρφίτσες, οι οποίες μπορούν να μετακινηθούν προς τα μέσα ή προς τα έξω πατώντας ένα αντικείμενο στην οθόνη. Η οθόνη φωτίζεται από το πλάι, έτσι ώστε οι καρφίτσες να ρίχνουν σκιές. Η σύγχρονη τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ταινιών κινουμένων σχεδίων με μια σειρά από εφέ υφής που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με οποιαδήποτε άλλη τεχνική κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της παραδοσιακής κινούμενης εικόνας cel.
Η τεχνική εφευρέθηκε και αναπτύχθηκε από τον Alexandre Alexeïeff και τη σύζυγό του Claire Parker στο δικό τους στούντιο στο Παρίσι, μεταξύ 1932 (πρώτες δοκιμές) και 1935, όταν η Claire Parker κατέγραψε στο όνομά της το Brevet d'Invention no 792340. Έκαναν συνολικά έξι πολύ μικρές ταινίες με αυτήν, σε μια περίοδο πενήντα ετών. Οι ταινίες έχουν μικρή διάρκεια, επειδή η συσκευή είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί και έχουν μονόχρωμη φύση, λόγω των εικόνων που δημιουργούνται χρησιμοποιώντας σκιές πάνω σε μια λευκή επιφάνεια.
Μια pinscreen είναι μια λευκή οθόνη διάτρητη με χιλιάδες καρφίτσες σε μικρές τρύπες. Το φως λάμπει από το πλάι της οθόνης, προκαλώντας κάθε καρφίτσα να ρίχνει μια σκιά. Κάθε καρφίτσα, έχοντας την ικανότητα να ολισθαίνει μπρος-πίσω μέσα από τις τρύπες, μπορεί να ρίχνει διαφορετικές σκιές. Οι καρφίτσες δεν κινούνται εύκολα, παρουσιάζοντας κάποια αντίσταση στην κίνηση, προκειμένου να αποφευχθεί η ακούσια μετατόπιση και, επομένως, το σφάλμα εικόνας. Η αντίσταση κίνησης των καρφιών εξαρτάται από τη βαθμονόμηση της pinscreen. Η λευκή οθόνη γίνεται πιο σκούρα όσο πιο μακριά σπρώχνονται οι καρφίτσες προς τα έξω, προεξέχοντας από την επιφάνεια. Όσο περισσότερο σπρώχνονται οι καρφίτσες προς τα μέσα, τόσο λιγότερες σκιές ρίχνονται, τόσο πιο ανοιχτόχρωμη γίνεται η οθόνη, δίνοντας έναν γκριζωπό τόνο και τελικά μια ολόλευκη οθόνη ξανά.  Σύμφωνα με την Claire Parker, οι εικόνες που δημιουργήθηκαν από την οθόνη αφής (pinscreen) κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων που ξέφυγε από την επίπεδη, «κωμική» πτυχή της κινούμενης εικόνας και βυθίστηκε αντ' αυτού στο δραματικό και το ποιητικό, αξιοποιώντας το chiaroscuro, ή τα εφέ σκίασης. Για να επιτευχθούν οι επιθυμητοί γκρι τόνοι που ρίχνονται από τις σκιές των καρφιτσών, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι.  Οι αρχικές οθόνες αφής που κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από τους Alexeïeff και Parker είχαν περισσότερες από 1 εκατομμύριο καρφίτσες. Σήμερα, αυτές οι οθόνες αφής βρίσκονται στο Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Κινούμενης Εικόνας, κοντά στο Παρίσι. Η οθόνη αφής που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Μόντρεαλ, στο Εθνικό Συμβούλιο Κινηματογράφου του Καναδά, έχει 240.000 καρφίτσες. Οι καρφίτσες συνήθως πιέζονται με ένα μικρό εργαλείο, ομάδες καρφίτσες κάθε φορά ή με άλλα εξειδικευμένα όργανα. Όντας τόσο λεπτή, είναι πολύ δύσκολο, και στην πραγματικότητα μη επιθυμητό, να χειρίζεστε μεμονωμένες καρφίτσες: μετακινώντας μία καρφίτσα κάθε φορά, υπάρχει ο κίνδυνος να λυγίσει, καταστρέφοντας έτσι την οθόνη αφής. Επιπλέον, η σκιά που ρίχνει μία μόνο καρφίτσα είναι αμελητέα, σχεδόν μη αντιληπτή. Μόνο όταν χειρίζονται σε ομάδες οι σκιές των καρφίτσες είναι αρκετά πυκνές για να παράγουν το εφέ φωτοσκίασης. Ομάδες καρφίτσες πιέζονται και προεξέχουν με διαφορετικά εργαλεία, από ειδικά κατασκευασμένα έως πιο συνηθισμένα, όπως λάμπες, κουτάλια, πιρούνια, ακόμη και ρωσική Ματριόσκα __τέλος παρένθεσης.

Ο Άντονι Πέρκινς πρωταγωνιστεί ως Γιόζεφ Κ., ένας γραφειοκράτης που κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν έχει προσδιοριστεί ποτέ, και οι Ζαν Μορό, Ρόμι Σνάιντερ και Έλσα Μαρτινέλι υποδύονται γυναίκες που εμπλέκονται με διάφορους τρόπους στη δίκη και τη ζωή του Γιόζεφ. Ο Γουέλς υποδύεται τον Δικηγόρο __ δικηγόρο του Γιόζεφ και τον κύριο ανταγωνιστή της ταινίας.
Η Δίκη έχει αποκτήσει φήμη με την πάροδο των ετών, και ορισμένοι κριτικοί, συμπεριλαμβανομένου του Ρότζερ Έμπερτ, την έχουν χαρακτηρίσει αριστούργημα. Συχνά επαινείται για τη σκηνογραφία και την κινηματογράφηση, η οποία περιλαμβάνει αποπροσανατολιστικές γωνίες κάμερας και ασυνήθιστη χρήση της εστίασης.
                                             Υπόθεση
Ο Γιόζεφ Κ. κοιμάται στην κρεβατοκάμαρά του, σε ένα διαμέρισμα που μοιράζεται με άλλους ενοίκους. Ξυπνάει όταν ένας άντρας με κοστούμι ανοίγει την πόρτα της κρεβατοκάμαράς του. Ο Γιόζεφ υποθέτει ότι είναι αστυνομικός, αλλά ο εισβολέας δεν ταυτοποιείται και αγνοεί την απαίτηση του Γιόζεφ να επιδείξει αστυνομική ταυτότητα. Αρκετοί ντετέκτιβ μπαίνουν και λένε στον Γιόζεφ ότι βρίσκεται υπό δημόσια σύλληψη. Σε ένα άλλο δωμάτιο, ο Γιόζεφ Κ. βλέπει τρεις συναδέλφους από τον χώρο εργασίας του. Είναι εκεί για να προσκομίσουν στοιχεία σχετικά με κάποιο αδήλωτο έγκλημα. Η αστυνομία αρνείται να ενημερώσει τον Γιόζεφ Κ. για τις ατασθαλίες του ή αν κατηγορείται καν για κάποιο έγκλημα, και δεν τον συλλαμβάνει.
Αφού φύγουν οι ντετέκτιβ, ο Γιόζεφ συνομιλεί με την σπιτονοικοκυρά του, την κυρία Γκρούμπαχ, και τη γειτόνισσα, τη δεσποινίδα Μπέρστνερ, για την παράξενη επίσκεψη. Αργότερα πηγαίνει στο γραφείο του, όπου ο προϊστάμενός του πιστεύει ότι είχε ακατάλληλες σχέσεις με την έφηβη ξαδέρφη του. Εκείνο το βράδυ, ο Γιόζεφ παρακολουθεί την όπερα, αλλά τον απαγάγει από το θέατρο ένας αστυνομικός επιθεωρητής και τον μεταφέρει σε δικαστήριο, όπου προσπαθεί μάταια να αντιμετωπίσει την ακόμη άγνωστη κατηγορία εναντίον του.
Ο Γιόζεφ επιστρέφει στο γραφείο του και ανακαλύπτει ότι οι δύο αστυνομικοί που τον επισκέφτηκαν για πρώτη φορά μαστιγώνονται σε ένα μικρό δωμάτιο. Ο θείος του Γιόζεφ, Μαξ, προτείνει στον Γιόζεφ να συμβουλευτεί τον Χάστλερ, έναν δικηγόρο. Μετά από σύντομες συναντήσεις με τη σύζυγο ενός φρουρού του δικαστηρίου και ένα δωμάτιο γεμάτο καταδικασμένους που περιμένουν δίκη, ο Γιόζεφ δέχεται μια συνέντευξη με τον Χάστλερ, η οποία αποδεικνύεται μη ικανοποιητική.

Η ερωμένη του Χάστλερ προτείνει στον Γιόζεφ να ζητήσει τη συμβουλή του καλλιτέχνη Τιτορέλι, αλλά αυτό επίσης αποδεικνύεται άχρηστο. Αναζητώντας καταφύγιο σε έναν καθεδρικό ναό, ο Γιόζεφ συζητά πολύ σύντομα την υπόθεσή του με έναν ιερέα. Ο Χάστλερ εμφανίζεται απότομα στον καθεδρικό ναό για να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του ιερέα.
Το βράδυ πριν από τα τριάντα ένατα γενέθλιά του, ο Γιόζεφ συλλαμβάνεται από δύο δήμιους και μεταφέρεται σε ένα λατομείο, όπου διατάσσεται να βγάλει μερικά από τα ρούχα του. Οι δήμιοι ανταλλάσσουν ένα μαχαίρι πέρα δώθε, προφανώς συζητώντας ποιος θα κάνει την πράξη, πριν δώσουν το μαχαίρι στον καταδικασμένο, ο οποίος αρνείται να αυτοκτονήσει. Οι δήμιοι τον αφήνουν στο λατομείο και πετάνε δυναμίτη στο λάκκο. Αυτός γελάει με τους δήμιούς του και παίρνει τον δυναμίτη. Από μακριά ακούγεται μια έκρηξη και καπνός υψώνεται στον αέρα.

·       Σκηνοθεσία: Orson Welles

·       Σενάριο: Pierre Cholot Franz Kafka Orson Welles

·       Φωτογραφία: Edmond Richard

·       Μουσική: Jean Ledrut

·       Μοντάζ: Yvonne Martin, Frederick Muller

·       Ηθοποιοί: Anthony Perkins, Orson Welles, Jeanne Moreau, Romy Schneider, Akim Tamiroff, Elsa Martinelli

Ο Φραντς Κάφκα υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους και πιο επιδραστικούς συγγραφείς του 20^ού αιώνα. Ο Τσέχος συγγραφέας άφησε πίσω του σπουδαία εργογραφία κερδίζοντας τον θαυμασμό και την εκτίμηση του αναγνωστικού κοινού. Ο Φραντς Κάφκα από μικρή ηλικία επέδειξε την κλίση σου στα γράμματα ενώ αγαπούσε πάρα πολύ και τη λογοτεχνία. Ως χαρακτήρας ήταν ένας ιδιαίτερα μοναχικός και εσωστρεφής άνθρωπος. Τα έργα του επικεντρώνονται σε θέματα αποξένωσης, υπαρξιακού άγχους και παράλογου. Ο συγγραφέας στα έργα του αναφέρεται σε καταστάσεις που περιστρέφονται μεταξύ φαντασίας και ρεαλισμού. Ο ψυχισμός του συγγραφέα αποτυπώνεται στην πλειοψηφία των γραπτών του. Οι ιστορίες που σκάρωνε δημιούργησαν ένα ιδιαίτερο ορισμό, τον «καφκικό». Ο όρος «καφκικός» χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάθε έργο τέχνης που εμφανίζει κοινά χαρακτηριστικά με την γραφή του Κάφκα. Ως καφκικό περιγράφεται μία περίεργη ή δυστοπική κατάσταση στην καθημερινότητά μας και συνήθως μας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
Θεωρείται από τους πιο διαχρονικούς ξένους συγγραφείς που μελετάται ακόμα και σήμερα. Το συγγραφικό του έργο σώθηκε χάρις στον στενό του φίλο Μαξ Μπροντ, ο οποίος αγνόησε το αίτημα του Κάφκα να καταστρέψει τα γραπτά του αμέσως μετά τον θάνατό του. Ο Μαξ Μπροντ επιμελήθηκε με ιδιαίτερη θέρμη τα έργα του Κάφκα και τα εξέδωσε. Η συνολική εργογραφία του Φραντς Κάφκα είναι σπουδαία ωστόσο κάποια από αυτά χρήζουν της προσοχής μας και πρέπει να υπάρχουν σε κάθε βιβλιοθήκη.
                                 Η Δίκη
Ο Φραντς Κάφκα έγραψε την "Δίκη" το 1914 αλλά δημοσιεύθηκε το 1925 μετά τον θάνατό του, αν και το έργο θεωρείται ημιτελές. Ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος είναι ο Γιόζεφ Κ., ο οποίος βλέπει την ζωή του να αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Ένα πρωί συλλαμβάνεται χωρίς να γνωρίζει τον λόγο που κατηγορείται. Όλες οι προσπάθειες για να αποδείξει την αθωότητα του πέφτουν στο κενό ενώ ο ίδιος βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο χωρίς προηγούμενο. Δείτε και Ριζοσπάστης
Η "Δίκη" θεωρείται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Φραντς Κάφκα στον κόσμο. Η ιστορία του Γιόζεφ Κ. περιστρέφεται γύρω από το ανθρώπινο αδιέξοδο, την κρίση, την αγωνία και την αποξένωση από το κοινωνικό περιβάλλον. Η εξουσία παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτό το έργο ειδικά όταν την καταχράζονται οι πιο ισχυροί. Οι πράξεις των ισχυρών απογυμνώνουν τους αδύναμους στερώντας τους δικαιώματα και ελευθερίες.

Εγώ είμαι ο Νάκος ο Μπελλής, καμάρι της Ομβριακής

Ομβριακή _σσ. βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Ξεροβουνιού (μέρος της Όθρυς) στα 570μ | 7χλμ από Δομοκό  35 χλμ. από  Λαμία, όπου ξεκίνησε η ένοπλη πάλη, στην ουσία τα πρώτα βήματά της, όταν ο Κώστας Παλαιολόγου, μετά από εντολή της ΚΕ του κόμματος, ανέβηκε απάνω και βρήκε τον Νάκο τον Μπελλή και την ομάδα που ήταν γύρω του και στην ουσία τους είπε "τώρα ξεκινάμε". Ο Νάκος Μπελλής ήταν γιος του ακτήμονα αγρότη Ανέστη Μπελλή, που καλλιεργούσε τα χωράφια του τσιφλικά Πλατανιώτη και σκοτώθηκε πολεμώντας ως στρατιώτης στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο το 1912, στις μάχες Σαρανταπόρου – Σερβίων. Από την ηλικία των 12 ετών η χήρα και φτωχή μάνα του τον έστειλε να δουλέψει στα κτήματα των νοικοκυραίων του χωριού για να ζήσουν. Όταν ενηλικιώθηκε, αρχικά άσκησε το επάγγελμα του ψαρά στη λίμνη Ξυνιάδας και αργότερα του ζωέμπορα - κρεοπώλη και το μαγαζί του ήταν απέναντι από την πλατεία της Ομβριακής. Συνεταιρίστηκε με τον Γιώργο Φλωρή από τον Πειραιά, που παντρεύτηκε την κόρη του τσιφλικά Γιάννη Ζαρίμπα από το Δομοκό. Ο Μπελλής αγόραζε τα ζώα και τα μετέφερε στην Αθήνα με το τρένο και ο Φλωρής τροφοδοτούσε τα μαγαζιά των Αθηνών. Στην πορεία δημιουργήθηκαν οικονομικές διαφορές μεταξύ τους, γιατί ο Φλωρής τον έκλεβε και δεν του απέδιδε τα οφειλόμενα. Κάποια μέρα, στις αρχές του 1942, λογομάχησαν έντονα στην πλατεία του Δομοκού. Ο Ζαρίμπας, πεθερός του Φλωρή, ακούγοντας τις φωνές πετάχτηκε έξω και σήκωσε τη μαγκούρα για να χτυπήσει τον Μπελλή. Γυρνώντας αυτός, βλέπει την κίνηση του Ζαρίμπα, βγάζει το πιστόλι και τον σκοτώνει. Αμέσως τρέχει τον κατήφορο για να μην τον συλλάβουν η αστυνομία και οι ιταλικές κατοχικές δυνάμεις.

__"Εγώ είμαι ο Νάκος ο Μπελλής, καμάρι της Ομβριακής
Εγώ κι αν βγήκα στο κλαρί, βγήκα για αιτία σοβαρή
Έχω γυναίκα και παιδιά, μα βγήκα για τη λευτεριά
Κλάψε με μάνα μου γλυκιά, κλάψε τα έρμα μου παιδιά
Τρέμουνε σαν ακούν Μπελλή, προδότες, βλάχοι κι Ιταλοί"__

Το τραγούδι αναφέρεται σ' έναν από τους θρύλους του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, τον Νάκο τον Μπελλή, «κλαρίτη» πριν ακόμα φουντώσει για τα καλά το αντάρτικο στην πρώτη κατοχή. Μια από τις σπουδαίες μορφές του λαϊκού αγώνα, που ενώ έχουν γίνει θρύλος και τραγούδι δεν έχουν βρει ακόμα τη θέση τους στην έντυπη Ιστορία. Μένει ο θρύλος μόνο. Κι αυτός κινδυνεύει να ξεθωριάσει. Τούτες οι μορφές, όμως, έχουν δύναμη, είναι δύναμη για τη συνέχεια του λαϊκού κινήματος, ειδικά για τα παιδιά που κάνουν τα πρώτα βήματά τους στον αγώνα, ακόμα και για τα παιδιά που δεν παίρνουν μέρος στον αγώνα αλλά ψάχνουν να βρουν τα βήματά τους. Την αποτύπωση της ιστορίας του Νάκου Μπελλή, με απόφαση της ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ, ανέλαβαν μια σειρά σύντροφοι από την περιοχή και ήδη είναι έτοιμη μια ειδική έκδοση που επί της ουσίας είναι φόρος τιμής για εκατοντάδες μαχητές της Ρούμελης. Παίρνει αφορμή από τον Νάκο και ιστορεί ολουνούς. Παράλληλα, αναδεικνύει με γλαφυρό τρόπο πώς ένας απλός «κλαρίτης», κάτω από την επίδραση του ΚΚΕ, οργανωμένος ο ίδιος τελικά σ' αυτό, αναδεικνύεται κορυφαία προσωπικότητα του επαναστατικού κινήματος.

Βιβλίο - αφιέρωμα στον καπετάνιο του ΕΛΑΣ και ταγματάρχη του ΔΣΕ Νάκο Μπελλή, εκδόθηκε από το ΚΚΕ

Ας πάρουμε μια «γεύση» από το ίδιο το βιβλίο:
«1941. Οι Γερμανοί στις 6 Απρίλη εισβάλλουν στην Ελλάδα. Η ηρωική αντίσταση του ελληνικού στρατού στα οχυρά της Μακεδονίας σπάζει μπροστά στις υπέρτερες δυνάμεις του γερμανικού στρατού, που ήταν εξοπλισμένες με τα πιο σύγχρονα μέσα.
(...) Στις 18 του Απρίλη 1941 βομβαρδίστηκε και η Λαμία. Από το βομβαρδισμό σκοτώθηκαν κάμποσοι άνθρωποι και γκρεμίστηκαν μερικά κτίρια. Στις 20 Απρίλη οι Γερμανοί μπαίνουν στη Λαμία (...) Από πίσω τους έρχονται και εγκαθίστανται στην πόλη και οι Ιταλοί (...) Φασίστες γερμανόφιλοι και πεμπτοφαλαγγίτες έχουν μπει στην υπηρεσία των στρατευμάτων κατοχής και καλούν το λαό να συνεργαστεί με τον ...περήφανο γερμανικό στρατό, για να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα το καθεστώς της χιτλερικής τάξης πραγμάτων, που θα πατάξει την αναρχία και τον κομμουνισμό.
Την ίδια εποχή, πάνω από 50 κομμουνιστές στη Λαμία, όλοι αυτοί που είχαν χάσει την επαφή τους με το Κόμμα στη διάρκεια της 4ης Αυγούστου και μετά το χτύπημα της Οργάνωσης απ' την ασφάλεια το 1938, δραστηριοποιήθηκαν απ' τις πρώτες ακόμη μέρες της Κατοχής.

          Μεγάλη εκδήλωση
          και αποκαλυπτήρια μνημείου για τον Νάκο Μπελλή
Στα μέσα του Μάη του 1941 ξεκινάει στη Λαμία από πέντε - έξι κομμουνιστές, ανάμεσα στους οποίους ο Γιώργος Φράγκος κι ο Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής), μια προσπάθεια ανασυγκρότησης των Οργανώσεων του ΚΚΕ στη Φθιώτιδα, που κατά τη μεταξική δικτατορία 1936 - '39 υπέστησαν βαρύ πλήγμα με τους διωγμούς, τις εξορίες και τις φυλακίσεις εκατοντάδων μελών και στελεχών τους.
Με πλήρη μυστικότητα δημιουργούνται οι πρώτοι κομματικοί πυρήνες στη Λαμία και γίνεται μια μεγάλη και γεμάτη κινδύνους προσπάθεια ανασυγκρότησης των Οργανώσεων της υπαίθρου και πρώτα απ' όλα των Οργανώσεων της επαρχίας Δομοκού, που είχε καλή κομμουνιστική παράδοση.
(...)
Τον Ιούνη του 1941, που επέστρεψε στη Λαμία, δραπετεύοντας απ' την εξορία του στη Φολέγανδρο, ο Γιώργος Γιαταγάνας πήρε εντολή απ' την ΚΕ του ΚΚΕ να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση των Κομματικών Οργανώσεων αλλά και στη συγκρότηση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) στην περιοχή της Φθιώτιδας. Συγκροτήθηκε η Περιφερειακή Επιτροπή Φθιωτιδοφωκίδας του Κόμματος με γραμματέα τον Γιαταγάνα, που για το λόγο αυτό εγκαταστάθηκε στη Λαμία, και το καθήκον της ανασυγκρότησης των Οργανώσεων της υπαίθρου ανέλαβαν ο Φράγκος με τον Χουλιάρα (...) Ακολούθησε μια περιοδεία του Θανάση Κλάρα (Αρη Βελουχιώτη) στο τέλος του Νοέμβρη του 1941 στην ίδια περιοχή Δομοκού, που είχε πάρει εντολή απ' την ΚΕ του ΚΚΕ να καταπιαστεί με την προπαρασκευή του ένοπλου αγώνα στη Ρούμελη αλλά και στη Θεσσαλία.
Ο Νάκος Μπελλής, οι ρίζες του, η προσωπική του περιπέτεια __Στο βουνό
Όταν κατέφυγε στο βουνό, για να ξεφύγει από τους χωροφύλακες, πήγε σε μια στάνη που γνώριζε.
-- Τράβα να ξεπαραχώσεις τον γκρα, διατάζει τον τσοπάνο, θα τον χρειαστεί η πατρίδα.
Ο τσοπάνος του 'φερε δυο τουφέκια. Ο Μπελλής κρατάει το ένα και με το άλλο οπλίζει τον Κώστα Κέντρο, ένα νεαρό από τη Λουτροπηγή Σμοκόβου, καταδιωκόμενο από τις αρχές για σφαίρες που βρέθηκαν στο σπίτι του.
Από το σημείο αυτό αρχίζει η ιστορία του Νάκου Μπελλή, καταρχήν ως φυγόδικου, που τον κυνηγούσαν οι διωκτικές αρχές και το οικογενειακό περιβάλλον του Ζαρίμπα και στη συνέχεια με την προσχώρησή του στις αντιστασιακές δυνάμεις του ΕΛΑΣ, κοντά στον πρωτοκαπετάνιο Αρη Βελουχιώτη.
Ο Νάκος Μπελλής ήταν τότε γύρω στα 33 χρόνια του. Μέτριο ανάστημα, γεροδεμένος, με μουστάκι τσιγκέλι και καρδιά ατρόμητη. Απλός, δυνατός, πήρε τα βουνά ύστερα απ' την προσωπική του περιπέτεια (...) έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με τις πολιτικές ιδέες και τα στελέχη του παράνομου τότε ΚΚΕ, όπως γράφει ο ίδιος σε βιογραφικό του, από το 1937, και το συμπάθησε από τις κουβέντες που έκανε με τον Γιώργο Γιαταγάνα, στέλεχος του Κόμματος. Εδινε συχνά ενίσχυση στο ΚΚΕ, μέσω του Βαγγέλη Λέβα, μέχρι το 1941. Όταν, αφού αναγκάστηκε να βγει στο βουνό, οι άνθρωποι των Οργανώσεων του ΚΚΕ και του ΕΑΜ του προτείνουν να ενταχθεί σ' αυτές και στον αγώνα, δε δίνει ιδιαίτερη σημασία. Πιστεύει ότι κάνει το εθνικό του χρέος με το δικό του τρόπο (...) Απ' όσα είχε ακούσει ο Μπελλής παλιότερα και τον τελευταίο καιρό, είχε σχηματίσει την εντύπωση ότι δύο οργανώσεις, το ΕΑΜ και το ΚΚΕ, θέλουν τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη. Θέλει όμως λευτεριά και δικαιοσύνη κι ο Μπελλής. Έτσι, πιάνει και γράφει στα πουκάμισά του με κόκκινη μπογιά αυτά τα γράμματα. Πότε μόνο ΕΑΜ, πότε μόνο ΚΚΕ, πότε ΕΑΜ και ΚΚΕ μαζί. Καμιά φορά ζωγραφίζει και ένα σφυροδρέπανο, όπως το είδε σε κάποιον τοίχο.
Για την απονομή της δικαιοσύνης και της ισότητας ο Μπελλής έχει δική του αντίληψη. Μπαίνει στα χωριά και μαζεύει όλους τους χωριανούς. Ξέρει τους πλούσιους χωρικούς, τους νοικοκυραίους. Τους διατάζει να φέρουν εκεί τόσο καλαμπόκι ή σιτάρι, ανάλογα με τη σοδειά που είχε ο καθένας, κι ύστερα κάθεται και το μοιράζει ο ίδιος στους φτωχούς. Ηταν ο "Ρομπέν των δασών" της περιοχής.
                     Η πρώτη συνάντηση
Το Φλεβάρη του 1942, ανέβηκε εκ μέρους της Οργάνωσης Φθιώτιδας του ΚΚΕ στην επαρχία Δομοκού ο Γιώργος Φράγκος, για να έχει μια ακόμη επαφή με τις νέες Οργανώσεις και με τους συντρόφους, που ήταν διάσπαρτοι στα 35 χωριά της επαρχίας (...) Το βράδυ έφτασε στα Μεταλλεία. Του παραχώρησαν ένα δωμάτιο δικό τους και συνεδρίασε αμέσως με την κομματική επιτροπή (...) Η νύχτα είχε προχωρήσει. Τα σκυλιά έξω είχαν τρελαθεί από το γάβγισμα. Οι σύντροφοι αλληλοκοιτάχτηκαν και είπαν στον Γιώργο Φράγκο ότι στο διπλανό δωμάτιο έρχονταν συχνά ο Νάκος Μπελλής με τον Τζανή, κλαρίτες κι οι δυο καταδιωκόμενοι, που ανέπτυσσαν δράση στην περιοχή. Του είπαν ότι εκβιάζουν οι δυο τους την εταιρεία Ξυνιάδας να τους δίνει σιτάρι για να το μοιράσουν στον κόσμο. Μάλιστα, ο Μπελλής τοιχοκολλούσε και προκηρύξεις με έμβλημα το σφυροδρέπανο και βρισκόταν σε επαφή με την Οργάνωση. Ο Γ. Φράγκος τους είπε ότι το Κόμμα είναι αντίθετο μ' αυτές τις ενέργειες, να εκβιάζουν την εταιρεία και κάποιους ανθρώπους, και τους παρακάλεσε να μιλήσουν με τον Μπελλή και τον Τζανή και την επόμενη μέρα να κανονίσουν ένα ραντεβού μαζί τους σε κάποιο σπίτι στην Ομβριακή (...) Κατά τις 11 το βράδυ μπήκαν μέσα ο Μπελλής με τον Τζανή. Φορούσαν μαύρους ντουλαμάδες με τα φυσεκλίκια σταυρωτά και τις αραβίδες στα χέρια. Στη μέση τους είχαν πιστόλια και μαχαίρια. Χαιρετήθηκαν και κάθισαν κάτω στο πάτωμα. Εδωσαν γνωριμία πως ο Γ. Φράγκος ήταν εκπρόσωπος της περιφερειακής του Κόμματος και αυτός τους εξήγησε το λόγο της συνάντησης. Τους είπε πως αυτά που κάνουν, να εκβιάζουν την εταιρεία και τους νοικοκυραίους, ανεξάρτητα αν τα δίνουν στους φτωχούς, το Κόμμα δεν τα εγκρίνει και δεν είναι στις προθέσεις του αγώνα που κάνει, πολύ δε περισσότερο που μεταχειρίζονται την ταμπέλα του ΚΚΕ. Τους υπέδειξε πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να αγωνιστούν, να πιάσουν, για παράδειγμα, ένα αυτοκίνητο γερμανικό με τρόφιμα και να τα μοιράσουν στον κόσμο, όπως και να αγωνιστούν με τα όπλα για τη λευτεριά ενάντια στον κατακτητή.
Οταν τ' άκουσε αυτά ο Νάκος δεν του καλοφάνηκαν, αγρίεψε και τινάχτηκε όρθιος.
-- Ακουσε Νάκο, του είπε ο Γ. Φράγκος. Εμείς δε φοβόμαστε κανέναν. Ούτε εσένα. Πίσω από μένα υπάρχουν χιλιάδες αγωνιστές και πραγματικά παλικάρια. Σε λίγο θα γιομίσουν τα βουνά από πατριώτες που δε θα ληστεύουν αλλά θα πολεμάνε τον κατακτητή και σεις δε θα 'χετε θέση στα βουνά. Σκέψου λογικά και παραμέρισε, ώσπου να σε χρειαστούμε. Την οικογένειά σου μπορούμε να την αναλάβουμε εμείς και πάψε να μεταχειρίζεσαι την ταμπέλα του Κόμματος με τα σφυροδρέπανα, γιατί δεν είσαι καν μέλος του. Εμείς δεν κάνουμε τέτοιες δουλειές σαν τις δικές σου, ούτε κομματικό αγώνα αλλά αγώνα για τη λευτεριά, για το ξεσκλάβωμα της πατρίδας. Αν συνεχίσεις, θα αναγκαστούμε να δώσουμε εντολή σ' όλες τις Οργανώσεις μας να μη σε προστατεύουν πια, όπως κάνανε μέχρι τώρα.

Το ξεκίνημα του ένοπλου αγώνα

Στις 14 Μάη του 1942 στο σπίτι του παλιού συντρόφου, καπνεργάτη, Μήτσου Μυρεσιώτη, στη Νέα Σφαίρα της Λαμίας, συγκεντρώθηκαν στελέχη των Οργανώσεων Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας (...) Τη σύσκεψη άνοιξε ο Γ. Γιαταγάνας και στη συνέχεια μίλησε ο Αρης για πάνω από δυο ώρες, αναλύοντας την απόφαση του Κόμματος να προχωρήσει στον ένοπλο αγώνα ενάντια στον κατακτητή απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα και τον τρόπο που αυτή θα γίνει πράξη στην περιοχή της Φθιωτιδοφωκίδας (...) Ομόφωνα εγκρίθηκε από τη σύσκεψη και η διακήρυξη προς το λαό της Ρούμελης για το ξεκίνημα του αντάρτικου, που είχε γράψει ο ίδιος ο Κλάρας με το χέρι του (...) Στις 22 Μάη, στην καλύβα του Στεφανή, συγκροτήθηκε η πρώτη ομάδα του ΕΛΑΣ, αποτελούμενη από τους: Θανάση Κλάρα, Φώτη Μαστροκώστα και τρεις αντάρτες απ' την περιοχή Δομοκού, τ' αδέρφια Νίκο και Βαγγέλη Λέβα απ' το Δερελί και τον Βασίλη Ξυνοτρούλια από Βελεσιώτες. Έως τις 25 Μάη είχαν μαζευτεί 15 άντρες.
Η συνάντηση του Νάκου Μπελλή με τον Άρη
Στις 22 Ιούλη του 1942, ύστερα από το χτύπημα του Μαραθέα, ο Αρης με τους αντάρτες του έχουν τραβήξει κατά τη Νέα Μάκριση. Το λημέρι τους είναι στην τοποθεσία Στρογγυλή, όπου τους τροφοδοτεί ο Ηλίας Μπάκας. Λίγο πιο κάτω είναι το λημέρι του Μπελλή και του Κέντρου, που ήταν μέλος της ΟΚΝΕ. Ούτε ο Αρης ούτε ο Μπελλής υποψιάζονταν ότι βρίσκονται τόσο κοντά. Ο Κέντρος, που υπέφερε από ένα τραύμα που είχε, ανέβηκε προς τη Στρογγυλή και, χωρίς να το καταλάβει, έπεσε πάνω στους αντάρτες. Τον περικύκλωσαν και τον ρώτησαν ποιος είναι. Εκείνος τους είπε ποιος είναι και ότι είναι παρέα με τον Νάκο τον Μπελλή. Ο Αρης ζήτησε από τον Βάσο να πάει να τον φέρει. Εκείνος πήγε, τον βρήκε και πήγαν μαζί στο λημέρι των ανταρτών. Οταν έφτασαν ο Μπελλής ρώτησε:
-- Ποιος είναι ο καπετάνιος σας, ορέ;
Ολοι κοίταζαν προς τη μεριά του Αρη. Εκείνος του είπε:
-- Ελα κοντά μου Νάκο.
-- Εσύ είσαι ο Αρης;
Τον κοίταξε προσεκτικά και προχώρησε προς το μέρος του.
-- Καλωσόρισες καπετάν Μπελλή, τόκα και μπέσα.
Εδωσαν τα χέρια.
-- Μπέσα, καπετάν Αρη, μαζί σου μπορώ να κουβεντιάσω.
Στρώνονται κάτω οι δυο άντρες, στρίβουν τσιγάρο και συζητούν ώρα πολλή. Ο Αρης μιλάει με θέρμη και κείνος τον ακούει με προσοχή. Τον σταματά κάπου κάπου για να τον ρωτήσει, να του ζητήσει περισσότερες εξηγήσεις γι' αυτά που του έλεγε. Εκτός από τη λεβεντιά ο Μπελλής δείχνει να έχει και κρίση κι εξυπνάδα. Το μυαλό του παίρνει στροφές. Αυτό το διακρίνει ο Αρης και η επιθυμία του να τον κερδίσει για τον αγώνα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
-- Θα έρθεις μαζί μας. Μαζί μπορούμε να πολεμήσουμε καλύτερα τους εχθρούς της πατρίδας. Δεν κάνεις τίποτα γυρίζοντας μοναχός σου σαν αγρίμι στα βουνά. Θα γίνεις καπετάνιος εδώ στο λαϊκό στρατό και θα μπορέσεις έτσι να δώσεις περισσότερα στην πατρίδα. Κι αν δεν έρθεις μαζί μας γύρνα σπίτι σου. Το βουνό δε μας χωράει και μας και σας και πρέπει να ξέρεις ότι θα σε πολεμήσουμε.
Ο Μπελλής κατάλαβε καλά τι του έλεγε ο αρχηγός των ανταρτών. Οπως κατάλαβε και τον ίδιο πόσο ζύγιζε. Δεν άργησε ν' απαντήσει:
-- Σύμφωνοι καπετάνιε. Μαζί θα συνεννοηθούμε.
Από κείνη τη στιγμή ο Νάκος Μπελλής εντάχτηκε στον ΕΛΑΣ και στο αρχηγείο της ομάδας του Άρη προστέθηκε άλλο ένα μέλος.
Είναι γνωστό ότι οι αντάρτες, όταν έβγαιναν στο βουνό, συνήθως έπαιρναν ένα ψευδώνυμο, για να μπερδεύουν τους εχθρούς τους και να είναι πιο ασφαλείς οι οικογένειές τους. Ο Νάκος Μπελλής, όταν του έγινε τέτοια πρόταση απ' τον Άρη, αρνήθηκε να πάρει άλλο όνομα και μάλιστα κράτησε το υποκοριστικό που είχε στο χωριό του, δηλαδή Νάκος (από το Γιάννης ), γιατί, όπως έλεγε, ήταν περήφανος για το όνομά του και για τον τόπο καταγωγής του. Η αφομοίωση του Μπελλή με τους άλλους αντάρτες δεν ήταν εύκολη. Ενιωθε στενάχωρα. Δεν ήταν πια ο αφέντης του εαυτού του. Είχε συνηθίσει να πηγαίνει όπου και όταν του κάπνιζε, ρωτώντας μόνο τον εαυτό του. Τώρα δεν μπορούσε να το κουνήσει ρούπι, χωρίς την άδεια του Αρη. Ζούσε και υπέφερε όπως ο Αρης και οι άλλοι αντάρτες. Ούτε κότα ούτε πίτα ούτε κανένα σφαχτό, όταν το γύρευε η όρεξή του. Αυτά όλα απαγορεύονταν τώρα.
-- Ορέ όλο γυφτοφάσουλα θα τρώμε, έλεγε γελώντας...
Οι αντάρτες κι ο Αρης έβλεπαν τα καμώματά του με υποψία και συλλογίζονταν χίλια δυο...
Ένα βράδυ ο Μπελλής το 'σκασε και πήγε να δει τη γυναίκα του. Γύρισε, χωρίς να δώσει σε κανέναν εξηγήσεις. Αλλά το αρχηγείο τον είχε καταδικάσει στο διάστημα της απουσίας του σε θάνατο. Δεν του είπαν τίποτα και αποφάσισαν να τον προσέξουν μην το ξανασκάσει, ώστε να βρουν την ευκαιρία να εκτελέσουν την καταδικαστική απόφαση. Το βράδυ ο Αρης, βλέποντας τον Νάκο να κοιμάται ήσυχος, ύστερα από πολλή και ήρεμη σκέψη, αποφάσισε να μιλήσει το πρωί με τους συντρόφους του να μην εκτελέσουν την απόφαση.
-- Δεν πρέπει να του κάνουμε κακό αυτού του ανθρώπου, τους είπε. Αφήστε να τον κουβεντιάσω. Μπορεί να έχουμε κάνει λάθος.
Όταν ξύπνησε ο Μπελλής, ο Αρης τον πήρε και κατέβηκαν στη ρεματιά. Ώρες ολόκληρες του μίλησε για τον αγώνα, για το ΕΑΜ, για τον ΕΛΑΣ, για το ΚΚΕ. Ο Μπελλής άκουγε με προσοχή. Ποτέ δεν είχε κουβεντιάσει μ' έναν άνθρωπο που να ξέρει τόσα πολλά γι' αυτά τα πράγματα. Ακουγε, ρωτούσε, ήθελε να μη μείνει τίποτα σκοτεινό στο μυαλό του. Ολα αυτά τον είχαν αναστατώσει. Ο απλός, τίμιος γιος της ελληνικής υπαίθρου είδε μέσα σε κείνο το ρέμα της πατρίδας του ότι μπορούσε να παλέψει για την πραγματοποίηση ενός ονείρου που πάντα μένει ζωντανό στα βάθη της σκέψης όλων των απλών, των τίμιων, των δουλευτάδων. Άρχισαν να τον φλογίζουν τα ιδανικά μιας καλύτερης ζωής για όλους τους ανθρώπους. Ο Αρης ήταν κι αυτός φλογισμένος. Τα λόγια του κυλούσαν ανεμπόδιστα, γεμάτα ουσία, γεμάτα από την ομορφιά που δίνουν η αλήθεια και το δίκιο.
-- Είσαι σύμφωνος, καπετάν Μπελλή, σε όσα σου είπα;
-- Ναι.
-- Τότε δώσ' μου το χέρι σου να συνταυτίσουμε την τύχη μας στην οργάνωση του ΕΑΜ.
-- Τη συνταυτίζουμε, Αρη, αλλά εσύ δε μου μοιάζεις για επαναστάτης.
-- Γιατί; Πώς το κατάλαβες; Μήπως επειδή δε φορώ τόσα άρματα που φοράς εσύ;
-- Ναι. Μοιάζεις σα διευθυντής μηχανοστασίου...
-- Το ξέρω γιατί μου το λες. Γιατί εγώ φοράω τραγιάσκα κι άρβυλα, ενώ εσύ έχεις πολλά μπιχλιμπίδια, καπετάν Μπελλή. Αλλά όταν γνωριστούμε καλύτερα και δράσουμε μαζί θα τα ξαναπούμε. Τι γράμματα ξέρεις;
-- Τετάρτη Δημοτικού. Εσύ;
-- Τελειόφοιτος Γυμνασίου αλλά έχω περάσει από τη Σχολή Ευελπίδων. Είμαι αξιωματικός.
-- Τι βαθμό έχεις;
-- Ταγματάρχης πυροβολικού. Αλλά μην αμφιβάλλεις. Θα περάσουμε καλή ζωή και θα φτάσουμε στο τέρμα του σκοπού μας, όταν συνεργαζόμαστε. Καπετάνιος θα είσαι εσύ, στρατιωτικός ο Άθως, γιατί είναι ανθυπολοχαγός, και πολιτικός καθοδηγητής εγώ.
-- Γιατί στρατιωτικός να είναι ο Άθως κι όχι εσύ που είσαι ταγματάρχης;
-- Δεν πειράζει. Και οι τρεις την ίδια αξία θα έχουμε, θα συνεργαζόμαστε. Λοιπόν, τι λες;
-- Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι είμαι στη διάθεσή σου.
-- Στην τιμή σου, Νάκο. Θα κρατήσεις το λόγο σου;
-- Ο Μπελλής δεν είναι παιδί, Αρη.

Ο Αρης έχει λύσει το πρόβλημα του Μπελλή οριστικά. Εχει εμπιστοσύνη στο λόγο του. Και δεν είχε άδικο, γιατί ο Νάκος Μπελλής έμεινε έως το τέλος πιστός αγωνιστής στις αρχές του ΕΑΜ, ηρωικός μαχητής του ΕΛΑΣ και αργότερα του Δημοκρατικού Στρατού. Λίγο μετά αλλά μέσα στο 1942, με πρόταση το Αρη και του Μήτσου Μπακόλα, ο Νάκος έγινε τακτικό μέλος του ΚΚΕ».
                          Μαχητής έως το τέλος
Η πορεία του από κει και πέρα είναι η πορεία χιλιάδων αγωνιστών που έδωσαν την ίδια τους τη ζωή για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες σ' αυτόν τον τόπο. Στο βιβλίο καταγράφονται εξαιρετικές λεπτομέρειες από αυτή τη δράση. Όπως η ιστορία για τη διάλυση της Λεγεώνας του Πριγκιπάτου των Ιταλόφιλων Βλάχων. Ο σκούφος τους, το απλό αυτό καλπάκι, έμελλε να γίνει, από σύμβολο προδοσίας, σύμβολο της λευτεριάς, σύμβολο του επίλεκτου αντάρτικου τμήματος των Μαυροσκούφηδων. Είναι το λάφυρο - δώρο που έφερε ο Μπελλής στον Άρη, μετά τη διάλυση των Λεγεωνάριων.
Ο Μπελλής με το τάγμα του πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά και δεν συμφώνησε με τη Βάρκιζα. Οταν ο Αρης ξαναβγήκε στο βουνό, του πρότεινε να τον ακολουθήσει. Παρά τη μεγάλη εκτίμηση και πίστη που του είχε, αρνήθηκε να τον ακολουθήσει κόντρα στην απόφαση του Κόμματος. Δεν παρέδωσε το όπλο και δε γύρισε στο χωριό του, γιατί κινδύνευε απ' τις ληστοσυμμορίες της περιοχής (Βουρλάκηδες), αλλά έμεινε στα βουνά μονάχος του και περίμενε το σύνθημα του Κόμματος για νέο αγώνα. Το Κόμμα του πρότεινε να τον φυγαδεύσει στις Λαϊκές Δημοκρατίες (στο Μπούλκες) για να προστατευτεί αλλά δε δέχτηκε να φύγει.
Το Μάρτη του 1946 το Κόμμα τον χρέωσε με το καθήκον να ηγηθεί της πρώτης ανταρτοομάδας ένοπλων καταδιωκόμενων (ΟΕΚ) της Ρούμελης. Ένα μήνα μετά ανέβηκε στο βουνό με κομματική εντολή κι ο Κώστας Παλαιολόγου και μαζί με τον Νάκο και τους Πελοπίδα και Λευτέρη, που συμμετείχαν στην ομάδα του Αρη και είχαν γυρίσει, μετά την αυτοκτονία του, στην περιοχή Δομοκού, αποτέλεσαν την πρώτη ΟΕΚ. Είναι η μαγιά για το Αρχηγείο Ρούμελης και αργότερα για τη δημιουργία της ΙΙ Μεραρχίας του ΔΣΕ.
Στον πρόλογο του βιβλίου η ΤΕ Φθιώτιδας του ΚΚΕ σημειώνει:
«Η περίπτωση του Νάκου Μπελλή δεν είναι η μοναδική στη Ρούμελη, είναι όμως χαρακτηριστική για το πώς οι ιδέες του σοσιαλισμού - κομμουνισμού, τα πανανθρώπινα ιδανικά, οι αξίες και τα οράματα των κομμουνιστών αποτέλεσαν τον καταλυτικό παράγοντα αλλαγής, τόσο του χαρακτήρα όσο και της συνείδησης ανθρώπων που ήταν απείθαρχοι, που είχαν ιδιαίτερους τρόπους αντιμετώπισης της κοινωνικής αδικίας και ανισότητας. Το μπόλιασμα της συνείδησής τους μ' αυτά τα ιδανικά τούς μετέτρεψε σε λαϊκούς αγωνιστές, σε λαϊκούς ηγέτες, σε πρότυπα».
Ο Νάκος (Γιάννης) Μπελλής σε όλο το διάβα της ζωής του υπήρξε ένας αγωνιστής που όχι μόνο δε συμβιβάστηκε ποτέ με το άδικο, αλλά και συγκρούστηκε με αυτό. Η συνείδησή του μπολιάστηκε με τα πανανθρώπινα ιδανικά του σοσιαλισμού-κομμουνισμού κι έτσι μπήκε στην υπηρεσία του λαού του, αναδεικνύοντας τις ικανότητές του ως λαϊκού αγωνιστή και ηγέτη, μέσα από τον οργανωμένο ένοπλο αγώνα που καθοδήγησε το ΚΚΕ την περίοδο 1940-1949.

Μέλος του ΚΚΕ από το 1942, πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και μάχες στη Ρούμελη και τη Θεσσαλία, αποτελώντας το φόβητρο Ιταλών, Γερμανών και προδοτών. Διέλυσε τη Λεγεώνα του Πριγκιπάτου των ιταλόφιλων Βλάχων, των οποίων ο σκούφος, το απλό αυτό καλπάκι, έγινε, από σύμβολο προδοσίας, σύμβολο της λευτεριάς, σύμβολο του επίλεκτου αντάρτικου τμήματος των Μαυροσκούφηδων. Ο Μπελλής πήρε μέρος στα Δεκεμβριανά μαζί με το τάγμα του. Στη συνέχεια, η δική του ομάδα αποτέλεσε τη μαγιά για το Αρχηγείο Ρούμελης του ΔΣΕ και αργότερα για τη δημιουργία της 2ης Μεραρχίας. Με μια ομάδα 53 αγωνιστών, που έσμιξε με την αντίστοιχη αριθμητικά ομάδα του Διαμαντή, δημιουργήθηκε ο θρύλος που κονιορτοποίησε το 1946-1947 όλες τις προσπάθειες και τα σχέδια του κυβερνητικού στρατού να εγκλωβίσει και να διαλύσει το Δημοκρατικό Στρατό στη Ρούμελη. Λίγο αργότερα, και μετά από την ηρωική πορεία των άοπλων της Ρούμελης, ο Μπελλής βρέθηκε και πολέμησε στο Γράμμο. Στην πολιτική προσφυγιά συνέβαλε στην προσπάθεια των πολιτικών προσφύγων να οργανώσουν τη ζωή τους, από τη θέση του υπεύθυνου οικοδόμησης των κατοικιών στις οποίες στεγάστηκαν οι πολιτικοί πρόσφυγες. Τελικά, τον Αύγουστο του 1953 η φυματίωση τον νίκησε οριστικά.
Η έκδοση από την Κομματική Οργάνωση Φθιώτιδας του ΚΚΕ αυτού του βιβλίου-βιογραφίας για τον Νάκο Μπελλή αποτελεί ένα χρέος, τόσο στον ίδιο όσο κυρίως στις νεότερες γενιές, που πρέπει να γνωρίσουν αυτήν την ξεχωριστή ιστορική προσωπικότητα και τον αγώνα του για μια κοινωνία στην οποία δε θα υφίσταται η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο όμιλος Τσάκου και η ®ARRENA του

Μνήμες Γράμμου: εμείς __από τη σωστή πλευρά της ιστορίας
Via Θανάσης Λεκάτης _μέλος του τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ

Νοσοκομείο του ΔΣΕ στον Γράμμο: Μια ολόκληρη πολιτεία

Ήταν Νοέμβρης 2018 όταν ο Δήμος Νεστορίου έδωσε το πράσινο φως για 70 έτη παρακαλώ στον εφοπλιστή Παναγιώτη Τσάκο και στην εταιρεία του “Νερά Γράμμου Α.Ε.”, προκειμένου να αξιοποιήσει τις φυσικές πηγές "Kεφαλόβρυσο" και "Mισό το Σάδι" στο Πευκόφυτο. Ήδη αρχές 10εκαετίας του 1970, ίδρυσε την εταιρεία "Tsakos Shipping and Trading S.A ", επίκεντρο του "Tsakos Group", με στόλο που ξεπερνά τα 100 πλοία, τα οποία δραστηριοποιούνται σε κάθε ωκεανό, από τάνκερ, μέχρι  μεταφορές LNG. Επιπλέον, μεταξύ άλλων, διατηρεί ναυπηγεία με έδρα το Μοντεβιδέο. Ο γιός του, Νικόλας Π. Τσάκος, έχει ιδρύσει την «TEN», εισηγμένη στο New York Stock Exchange (NYSE).

Φυσικό μεταλλικό νερό Αρρένα | Κορυφές όρους Γράμμου | Από την καρδιά του Γράμμου για σένα! __ Από τις Αρρένες του Γράμμου σε όλη την Ελλάδα!

Αβάντα των αστικών ΜΜΕ __Good Living
Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑρρένΑ: Από την καρδιά του Γράμμου στο ποτήρι μας

Το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑRRENA® προσφέρει παντού και κάθε μέρα αξιόπιστα το πολυτιμότερο αγαθό της ελληνικής φύσης. Ανέγγιχτο και αγνό, το νερό μας προσφέρει την μοναδική του φυσική δροσιά με σεβασμό στην κοινωνία και τον άνθρωπο, με κοινωνική ευαισθησία και με πρωτοβουλίες για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος. Το νερό είναι πηγή ζωής και κάποιες φορές η διαδρομή του λέει μια ιστορία που αξίζει να γνωρίσεις.

• Ποιοτικός Έλεγχος | ARRENA® Προέλευση 1100m   
• Αυθεντική γεύση της Φυσικής Πηγής Νερού στον Γράμμο | Πηγές Αρρένες
• Σε περιοχή Natura 2000, στο όρος Γράμμος, το νερό μας προέρχεται από πηγή και όχι από γεώτρηση, ανέγγιχτο από τον άνθρωπο, φιλτράρεται μόνο φυσικά και έτσι αποκτά την ισορροπημένη και δροσερή του γεύση, με μη ανιχνεύσιμα νιτρώδη και ιδανικές περιεκτικότητες σε ιχνοστοιχεία και μέταλλα.
• Νερό πηγής πλούσιο σε πολύτιμα μέταλλα | Μη ανιχνεύσιμα νιτρώδη | Χαμηλά νιτρικά
• Το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑRRENA® κατατάσσεται ως εξαιρετικής ποιότητας βάσει αναγνωρισμένων διεθνώς δεικτών ποιότητας. pH Φυσικά αλκαλικό νερό (7.9 ) Mg++ Χαμηλή περιεκτικότητα (2.4 mg /lt) Κ+ Χαμηλή περιεκτικότητα σε κάλιο (<0.50 mg/lt) Ca++ Μέτρια περτιεκτικότητα σε ασβέστιο (58.1 mg/lt) Na+ Χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (1.4mg/lt) Συνολικά Άλατα Χαμηλή περιεκτικότητα σε άλατα

• arrena sdg    
• arrena ad      
• Arrena csr     
• ESG & CSR

Δίπλα στην κοινωνία και όπου υπάρχει ανάγκη _σώωωωωωπα!
Είμαστε σε ακολουθία και δουλεύουμε πάνω στους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs), που υιοθετήθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη το 2015, ως παγκόσμια πρόσκληση για δράση με στόχο την εξάλειψη της φτώχειας, την προστασία του πλανήτη και τη διασφάλιση ότι έως το 2030 όλοι οι άνθρωποι θα απολαμβάνουν ευημερία και ειρήνη.
Μάθε Περισσότερα | sustainability

• Περιβαλλοντική Ευαισθησία: Χρησιμοποιούμε 100% ανακυκλώσιμα υλικά συσκευασίας, διαχειριζόμαστε 100% τα απόβλητά μας, εφαρμόζουμε όλες τις απαιτούμενες διαδικασίες και προσαρμοζόμαστε πλήρως στην Ευρωπαϊκή Νομοθεσία για χρήση R-PET υλικών (2025) και στη χρήση  μη αποσπώμενων πωμάτων (2024).
• Φρέσκο & Δραστήριο ήρθε για να ταράξει τα νερά
• Δίπλα στις κορυφαίες αθλήτριες κωπηλασίας το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑρρένΑ | Πιστή στη δέσμευσή της για την ενίσχυση του ελληνικού αθλητισμού
• Το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑρρένΑ συνεργάζεται με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό στο πλαίσιο της ενίσχυσης της καθημερινής δράσης
• Το ΑρρένΑ χορηγός στο 1^ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας !! Το Φυσικό Μεταλλικό Νερό ΑρρένΑ συμμετείχε ως χορηγός στο 1^ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας (Athens International Literature Festival –
• Φυσικό Μεταλλικό νερό ΑρρένΑ: Στήριξη της αριστείας και της νέας γενιάς στην Καστοριά
• Νερό ARRENA® | Υγεία & Ευεξία | Facebook | Instagram | Youtube | Linkedin