Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινηματογράφος "Αττικόν". Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινηματογράφος "Αττικόν". Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13 Απριλίου 2026

"Αττικόν" 💣 🔥 κουφάρι χρόνια ολόκληρα μετά την 💥 οργανωμένη προβοκάτσια

Η ιστορία _Ριζοσπάστης
Όλα επιβεβαιώνουν ότι ήταν ένα καλά οργανωμένο σχέδιο προβοκάτσιας. Αυτό που έγινε την Κυριακή 12 Φλεβάρη 2012 το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, με πρωταγωνιστές τις δυνάμεις καταστολής και τους κουκουλοφόρους, ήταν ένα σχέδιο που μπήκε σε εφαρμογή από τις 5.30 το απόγευμα με στόχο να διαλυθούν οι χιλιάδες και χιλιάδες διαδηλωτές που είχαν πλημμυρίσει το κέντρο της Αθήνας.

  • Το μπαράζ των πυρκαγιών και των καταστροφών σε κτίρια εξελίχθηκε σχεδόν ταυτόχρονα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Τρίκαλα, Πάτρα, Αγρίνιο, Κέρκυρα, Ηράκλειο.
  • Σχεδόν ταυτόχρονα μπήκαν φωτιές σε δεκάδες κτίρια στο κέντρο της Αθήνας.
  • Ιδιοκτήτες και υπεύθυνοι καταστημάτων κατήγγειλαν πως όταν ομάδες κουκουλοφόρων έφτασαν μπροστά στα καταστήματά τους απαίτησαν χρήματα. Στη συνέχεια περίμεναν ο κόσμος να βγει έξω και μετά έβαζαν φωτιά.
  • Την ώρα που φλέγονταν τα κτίρια, ομάδες κουκουλοφόρων είχαν στήσει ακόμα και οδοφράγματα και εμπόδιζαν τα πυροσβεστικά οχήματα να σβήσουν τις φωτιές.

Αυτά δείχνουν ότι το σχέδιο ήταν οργανωμένο. Και είχαν την απόλυτη ψυχραιμία να ολοκληρώσουν το καλά προμελετημένο σχέδιο. Έχει ιδιαίτερη σημασία να παραθέσουμε τα εξής:

·       Ομάδες κουκουλοφόρων, όταν βρέθηκαν γύρω στις 6.30 το απόγευμα στην οδό Κοραή και συγκεκριμένα μπροστά από τον κινηματογράφο «ΑΣΤΥ» και το καφέ «ΣΤΑΡΜΠΑΚΣ», επιτέθηκαν στα καταστήματα ζητώντας ταυτόχρονα χρήματα για να μην τα καταστρέψουν. Σύμφωνα με πληροφορίες, τους δόθηκαν χρήματα. Οι κουκουλοφόροι αμέσως μετά κάλεσαν τους θαμώνες του καφέ «ΣΤΑΡΜΠΑΚΣ» να βγουν έξω. «Βγείτε έξω τώρα γιατί αλλιώς θα σας κάψουμε ζωντανούς», τους φώναζαν. Και αφού βγήκαν έξω, στη συνέχεια το πυρπόλησαν, με αποτέλεσμα να καεί ολοσχερώς.

·       Στον κινηματογράφο «ΑΣΤΥ», οι κουκουλοφόροι έριξαν βόμβες «μολότοφ» στην είσοδο όπου προκλήθηκαν ζημιές και στη συνέχεια προσπάθησαν να μπουν μέσα. Εκείνη την ώρα είχε προβολή ταινίας και με τον κόσμο να είναι μέσα στην αίθουσα. Χάρη στις προσπάθειες του υπεύθυνου και των εργαζομένων η απόπειρα αυτή αναχαιτίστηκε. Οπως δήλωσε σε ειδησεογραφικές ιστοσελίδες ο ιδιοκτήτης του κινηματογράφου, «το περιστατικό έγινε γύρω στις 18.30. Κατέβηκαν κουκουλοφόροι στον κινηματογράφο και μας ζήτησαν λεφτά για να μην μας κάψουν. Οχι μόνο σε μας, αλλά και σε άλλα μαγαζιά που ήταν ανοιχτά».

Στην τράπεζα «ΑΛΦΑ» στην Πανεπιστημίου βρίσκονταν την ώρα της επίθεσης των κουκουλοφόρων τέσσερις εργαζόμενοι οι οποίοι πρόλαβαν κι έφυγαν πριν παραδοθεί το κτίριο στις φλόγες από την εκτόξευση «μολότοφ». Συνολικά, 170 επιχειρήσεις και καταστήματα επλήγησαν από τα χτεσινά επεισόδια, σύμφωνα με την καταγραφή που έκαναν ειδικά κλιμάκια του ΕΒΕΑ. Σοβαρές ζημιές υπέστησαν και εννέα ιστορικά κτίρια στο κέντρο της Αθήνας, σύμφωνα με το Δήμο Αθηναίων. Πρόκειται για το διώροφο διατηρητέο κτίριο όπου στεγάζονται οι κινηματογράφοι «Αττικόν» και «Απόλλων», το Μέγαρο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το Μέγαρο Νικολούδη, το πενταώροφο κτίριο στη γωνία των οδών Πανεπιστημίου και Πεσμαζόγλου, το συγκρότημα διατηρητέων στην οδό Σταδίου 6-8, τριώροφο διατηρητέο στη συμβολή των οδών Αθηνάς και Κακουργιοδικείου και τετραώροφο διατηρητέο στην Ερμού 66.

Αλέκα Παπαρήγα: 13 Φλεβάρη 2012 "Βούλιαξε η Αθήνα, παρά τις καταιγίδες"
Κατά την ομιλία της στη Βουλή η γ.γ. της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου συζητούνταν το νέο Μνημόνιο, ανέφερε χαρακτηριστικά: _Έγινε φοβερή χρήση δακρυγόνων, επειδή λέει υπήρχαν κουκουλοφόροι. Ο βασικός πυρήνας, το μεγαλύτερο μέρος των κουκουλοφόρων είναι δικοί σας μηχανισμοί. Δεν χρειαζόταν καμία περιφρούρηση". Και αυτοί οι μηχανισμοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν όταν υπάρχει 200.000 κόσμος και δεν υπάρχουν ΜΑΤ.

100+χρόνια πριν

Το 1912 στην Αθήνα ανοίγει το "ΑΤΤΙΚΟΝ" το οποίο χαρακτηρίζεται σαν "Σινεμακολόρ" γιατί προβάλλει, όπως διαφημίζει, "ταινίας χρωματιστάς εκ του φυσικού"! Καθώς δε, διαθέτει και αίθουσα "κομψήν και θερμασμένην με καλοριφέρ" πως είναι δυνατόν να μην χαρακτηριστεί σαν "Κέντρον του άνθους της αθηναϊκής κοινωνίας, του διπλωματικού σώματος, της Αυλής, κέντρον του καλλιτεχνικού κόσμου"; Στα παλιά τα σινεμά _ χρονικό των κινηματογράφων στην Ελλάδα Νίκος Θεοδοσίου __Η τρέλα για τα παλιά σινεμά ήρθε σαν συνέχεια της τρέλας για όλα τα παλιά που είχαν κάποια αξία, ήταν φτιαγμένα με μεράκι και γούστο, αλλά, πάνω απ' όλα, ήταν στα μέτρα του ανθρώπου.

Άρχισα να φωτογραφίζω κλειστούς κινηματογράφους. Κάποτε αυτές οι φωτογραφίες έγιναν πολλές, συγκρότησαν έκθεση που γύριζε στην Ελλάδα. "Σινεμά Νοσταλγία" την έλεγα. Επειδή οι φωτογραφίες από μόνες τους δεν έλεγαν πολλά πράγματα, όλο και πρόσθετα στην έκθεση διάφορα πράγματα: παλιές αφίσες, φωτογραφίες από ταινίες, αποκόμματα εφημερίδων και άλλα. Ψάχνοντας σε παλιές εφημερίδες και περιοδικά έβρισκα διάφορα κείμενα για το σινεμά και τα αντέγραφα. Κάποια στιγμή μαζεύτηκε ένα υλικό που έδινε την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής. Το σινεμά στην λαϊκή του διάσταση. Έτσι γεννήθηκε αυτό το βιβλίο.
Ριζοσπάστης
Συλλήψεις και Αυτόφωρο

Στον εισαγγελέα οδηγήθηκαν 35 από τους συλληφθέντες την Κυριακή το βράδυ, μεταξύ αυτών και δύο ανήλικοι. Δέκα από αυτούς συνελήφθησαν στο κέντρο της Αθήνας και τους αποδίδονται κατηγορίες για μικροκλοπές. Οι 23 συλληφθέντες της κατάληψης του Δημαρχείου παραπέμπονται σήμερα στο Αυτόφωρο με τις κατηγορίες της διατάραξης κοινής ειρήνης και οικιακής ειρήνης. Στη σύλληψη 6 ατόμων, από τα 27 που προσήχθησαν, προχώρησε η αστυνομία, για τα επεισόδια που έγιναν, προχτές βράδυ, στο Βόλο και είχαν ως αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στο Δημαρχείο της πόλης και στην Α΄ και Β΄ Εφορία, στον ΟΑΕΔ, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, σε τέσσερις τράπεζες, καθώς και στα Γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ. Σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία για αδικήματα πλημμεληματικού και κακουργηματικού χαρακτήρα κατά περίπτωση. Επίσης, συλλήψεις 4 ατόμων έγιναν και στα Τρίκαλα.

Η Αθήνα στις φλόγες

Στάχτη το κτίριο του "Kosta Boda" και ο κινηματογράφος "Αττικόν" - Φωτιές σε δεκάδες τράπεζες και καταστήματα - Βομβαρδισμένο τοπίο το κέντρο της πόλης - 54 πολίτες τραυματίες και 100 αστυνομικοί - Πλιάτσικο και σε οπλοπωλείο στην Ομόνοια __Σε πύρινη κόλαση μετατράπηκε την Κυριακή το κέντρο της πόλης όπου περισσότεροι από 100.000 πολίτες διαδήλωσαν με οργή κατά των νέων, σκληρών κυβερνητικών μέτρων, ενώ οι μάχες με τους γνωστούς – άγνωστους έκαναν την Αθήνα να μοιάζει ξανά με βομβαρδισμένο τοπίο. Καταστροφές ανυπολόγιστου κόστους έγιναν σε κινηματογράφους, καφετερίες, πολλές τράπεζες, βιβλιοπωλεία και καταστήματα στην Αθήνα, ενώ τουλάχιστον 40 πυρκαγιές ξέσπασαν σε Σταδίου, Πανεπιστημίου και σε άλλα σημεία του κέντρου της Αθήνας. Παράλληλα, έγινε πλιάτσικο σε πολλά καταστήματα με ρούχα, ηλεκτρικά είδη και κάβες από το Πανεπιστήμιο έως το Μοναστηράκι καθώς επίσης και σε οπλοπωλείο στην Ομόνοια. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, από το κατάστημα στην Ομόνοια πήραν σπαθιά και αεροβόλα. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσής περιορίστηκε σε δήλωση για οργανωμένο σχέδιο ακραίων δυνάμεων. Λίγο μετά τις 12 τα μεσάνυχτα τυλίχθηκαν στις φλόγες τράπεζες στη Συγγρού καθώς και καταστήματα στην Ακαδημίας και στην Ερμού. Επίσης κάηκε το κτήριο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου στο Μοναστηράκι και το υποκατάστημα της τράπεζας Κύπρου στην Αθηνάς, ενώ μεγάλη φωτιά ξέσπασε επίσης σε τράπεζα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Νωρίτερα, μεγάλη φωτιά ξέσπασε στο κτίριο της Alpha Bank, στην οδό Πανεπιστημίου 58. Μάλιστα στο υπόγειο του κτιρίου βρίσκονταν τρία άτομα, τα οποία απεγκλωβίστηκαν με την βοήθεια της πυροσβεστικής.Στις φλόγες τυλίχθηκε και εγκαταλελειμμένο κτίριο στη γωνιά Σταδίου και Αμερικής, ενώ πυρκαγία ξέσπασε και στα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Τράπεζας. Φωτιά νωρίτερα στις 21:45 στην οδό Γεωργίου Σταύρου και Αιόλου σε γραφεία, ενώ στις φλόγες τυλίχθηκαν και τα εκδοτήρια έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη. Σημειώνεται ότι η πυροσβεστική δυσκολεύτηκε να φτάσει στα σημεία που είχαν ξεσπάσει οι φωτιές λόγω των οδοφραγμάτων που είχαν στηθεί στους δρόμους.

Η ιστορία του κινηματογράφου “ΑΤΤΙΚΟΝ”

Η ίδρυση: Ανάμεσα στους έχοντες και κατέχοντες που έφτασαν στην Αθήνα μετά την Επανάσταση του 21 ήταν και ο χιώτικης καταγωγής Σταμάτιος Δεκόζη Βούρος. Ήρθε το 1832 "για να επενδύσει κεφάλαια και να ασχοληθεί με τραπεζικές εργασίες". Εξάλλου, το ίδιο έκανε στην Τεργέστη τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και νωρίτερα στην Αυστρία, όπου απέκτησε αυστριακή υπηκοότητα. Συνδέθηκε φιλικά και οικονομικά με τον αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη και επένδυσαν στην επικερδέστερη δραστηριότητα την εποχής, που ήταν η αγορά γης στην έρημη ακόμη Αθήνα. Προσέγγισαν μια σειρά από ιδιοκτήτες, όπως η Οθωμανή Εσμέ Χανούμ και οι Αθηναίοι Σαββατιανός, Τουφεξής, Λελούδης, οι οποίοι και ξεπούλησαν τη γη τους σε χαμηλές τιμές.

Μεταξύ άλλων, ο Βούρος, εντός μιας τριετίας αγόρασε γρασιδότοπους, "σχηματίζοντας ένα κτήμα δέκα χιλιάδων πήχεων, που έφθανε έξω από τα όρια της πόλης". Τμήμα αυτής της περιοχής περικλείεται σήμερα από τις οδούς Σταδίου, Ι. Παπαρρηγόπουλου, Χρήστου Λαδά και Παρνασσού. Το οικοδομικό τετράγωνο, δλδ, στο οποίο βρίσκεται και το κτίριο που στέγαζε το κινηματοθέατρο “ΑΤΤΙΚΟΝ”. Το μεν κτίριο, έργο των πρώτων ετών της βασιλείας Γεωργίου Α’, συνδέθηκε με έναν από τους κεντρικότερους δρόμους του κλεινού άστεως. Το διώροφο κτίριο σχεδιασμένο από τον Τσίλλερ που έφτασε στις ημέρες μας γνώρισε σημαντικές μετατροπές, οπότε δεν διασώθηκε η αρχική του εκλεκτικιστική μορφή. Οικοδομήθηκε ανάμεσα στα έτη 1870-1881, με πρόσωπο στην Σταδίου, την _τότε, "οδό του πνεύματος, του πολιτισμού και της διοίκησης", όπως γράφτηκε εύστοχα, ο πρώτος όροφος χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ οι υπόλοιποι χώροι φιλοξένησαν πλήθος εμπορικών δραστηριοτήτων. Στις αρχές της 2ης 10ετίας του 20ού αιώνα το σύνολο του κτιρίου διατίθεται προς εκμετάλλευση.  Είναι η εποχή που ο κινηματογράφος, η νέα τέχνη, έρχεται να επισκιάσει όλα τα άλλα είδη θεαμάτων. Από το 1898 ήδη μερικές πρώιμες μορφές προδιαθέτουν τους μυημένους για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Το 1907 από έναν εξώστη της νότιας πλευράς της πλατείας Συντάγματος προβάλλονται φωτεινές διαφημίσεις και ενίοτε μικρές κωμικές σκηνές. Ακράτητος ενθουσιασμός. Την επόμενη χρονιά, ένας ακόμη εξώστης στο Σύνταγμα και τη μεθεπόμενη (1909) κανονικός κινηματογράφος («Θέατρον του Κόσμου») στη γωνία Σταδίου και Γεωργίου Σταύρου. Όπως διέσωσε ο Θεόδωρος Βελλιανίτης _δημοσιογράφος, φιλόλογος και πολιτικός, που γεννήθηκε στον Πειραιά αλλά καταγόταν από τους Παξούς, απ' όπου εκλεγόταν και βουλευτής. Είχε διατελέσει και υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1924__η δεύτερη αίθουσα ήταν εκείνη του κινηματογράφου «ΑΤΤΙΚΟΝ», ο οποίος λειτούργησε από το 1910 στο κτίριο Δεκόζη-Βούρου. Για τις ανάγκες δημιουργίας της απαραίτητης αίθουσας διατέθηκε μέρος του περίφημου κήπου που βρισκόταν στο πίσω μέρος του κτιρίου. Επρόκειτο για τον ιδιωτικό κήπο, στον οποίο είχε εγκαταστήσει και το ιπποστάσιό της η βασίλισσα Αμαλία. Η προσοδοφόρα εμπορική επιτυχία του νέου θεάματος και η ολοένα αυξανόμενη κίνηση στους κινηματογράφους οδήγησε στη μεγάλη επέμβαση –σε ρυθμό νεομπαρόκ– που πραγματοποιείται μεταξύ των ετών 1914-1920 με σχέδια του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη (1874-1944). Ήταν μία από τις πρώτες περιπτώσεις κτιρίων που χρησιμοποιήθηκε οπλισμένο σκυρόδεμα.
Ο δερματέμπορος Γεώργιος Βακογιάννης
και η εταιρεία "CINE ORIENT"
Στα παρασκήνια της μεγάλης αλλαγής του κτιρίου και της δημιουργίας της πρώτης κινηματογραφικής αίθουσας που παρουσίαζε πραγματική άνεση και πολυτέλεια ήταν ένας δραστήριος δερματέμπορος, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με το νέο είδος που ονομαζόταν κινηματογράφος! Κατόρθωσε να συγκεντρώνει στο "ΑΤΤΙΚΟΝ" τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις και σύντομα να συχνάζει ο "ωραιόκοσμος" της πρωτεύουσας. Κάθε αλλαγή προγράμματος αποτελούσε κοσμικό γεγονός. Πρόκειται για τον καταγόμενο από τη Σαλαμίνα Γεώργιο Βακογιάννη (1887-1937), ο οποίος είχε ενταχθεί στους κοσμικούς κύκλους της πόλης αφενός λόγω της οικονομικής του ευμάρειας και αφετέρου λόγω του γάμου του με την αθηναϊκής καταγωγής μαντάμ Σου-Σου Μαρία Χοϊμπού.  Η "Ανώνυμος Ανατολική Εταιρεία Κινηματογραφικών Επιχειρήσεων" με τον τίτλο Cine Orient, ιδρύθηκε τον Ιούνιο 1918, με αντικείμενο την εκμετάλλευση ταινιών και θεάτρων. Διευθύνων σύμβουλος ανέλαβε ο επιχειρηματίας, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ονοματεπώνυμα και των υπολοίπων μετόχων, στους οποίους περιλαμβάνονταν ο δημοτικός άρχων και επιχειρηματίας θεαμάτων Γ. Τσόχας, ο Ν. Κυρκίνης, ο Γ. Καρούσσος, ο Α. Λεβεντόπουλος κ.ά. Ήταν από τους ανθρώπους της γενιάς του Φίνου, με τον οποίο και συμμετείχαν στους διάφορους συνδικαλιστικούς φορείς του κλάδου. Ο Βακογιάννης κατόρθωσε να μετατρέψει το «ΑΤΤΙΚΟΝ» σε φαινόμενο για τα κινηματογραφικά δρώμενα της χώρας μας. Στις εβδομαδιαίες κινήσεις θεατών βρισκόταν πάντα πρώτο, με διαφορά δύο και τριών χιλιάδων εισιτηρίων από τους άλλους κινηματογράφους. Υπήρξε δε και ο εκδότης του πρώτου περιοδικού για τον κινηματογράφο, του εβδομαδιαίου «Κινηματογραφική Βιβλιοθήκη», που υπήρξε πρωτοποριακό ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα. Ο πρώτος ελληνικός «ομιλών κινηματογράφος»
Το κινηματοθέατρο πρωτοπορούσε πάντα στις νέες τεχνικές, υπήρξε δε ο πρώτος στην Ελλάδα «ομιλών κινηματογράφος». Το φθινόπωρο του 1929 όταν οι "Αθηναίοι καλούνται κατ’ αυτάς εις την πρώτην εν Αθήναις επίδειξιν του ομιλούντος κινηματογράφου εις το κινηματοθέατρον ΑΤΤΙΚΟΝ". Στις 22-Οκτ-1929 η αίθουσα γνώριζε πρωτοφανείς πιένες. Έγινε η πρώτη προβολή του ομιλούντος με πυκνό ακροατήριο που αποτελούσαν συγγραφείς, δημοσιογράφοι, διπλωμάτες και «εκλεκτοί αντιπρόσωποι της αθηναϊκής κοινωνίας. Οι θεατές άκουγαν τον επιβλητικό βρυχηθμό ενός λιονταριού ή τους κρωγμούς των γλάρων και δεν μπορούσαν –κυριολεκτικά– να πιστέψουν στα αυτιά τους.
Παρακολούθησαν ακόμη, την προσφώνηση του πρίγκιπα της Ουαλίας σε χιλιάδες συγκεντρωμένους στο Λονδίνο, άκουσαν την εκτέλεση μιας σονάτας του Λιστ από τον πιανίστα Λιχτσέβεν, μια χαβανέζικη συναυλία και είδαν μεξικανικό χορό στην οθόνη. "Αν έκλεινε κανείς τους οφθαλμούς του θα ήτο αδύνατον να πιστεύση ότι πρόκειται περί λόγων και ήχων που αντήχησαν προ πολλού και εις απόστασιν χιλιάδων χιλιομέτρων", έγραφε με περηφάνια ο συντάκτης της εφημερίδας "Ακρόπολις" θεωρώντας τον εαυτό του από τους τυχερούς που ευτύχησαν να παρακολουθήσουν εκείνη την πρώτη παρουσίαση. Δυναμωμένος πλέον στον χώρο και έχοντας "ανοιχτούς ορίζοντες", ο Βακογιάννης, παραμένοντας πάντα βασικός μέτοχος και γενικός διευθυντής της Cine Orient, θα εγκαταλείψει την αίθουσα του "ΑΤΤΙΚΟΥ" το 1930 λόγω υψηλού ενοικίου _δύο εκατομμύρια δραχμές. Έτσι ολοκληρώθηκε η πρώτη μεγάλη περίοδος ίδρυσης και λειτουργίας ενός από τους σημαντικότερους χώρους τέχνης της ελληνικής πρωτεύουσας. Η δεύτερη περίοδος, η οποία σφραγίστηκε από την παρουσία του Δημήτρη Σκούρα (1878-1938), ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 και έφτασε μέχρι τις ημέρες μας__
                  2026 __Και τώρα τι

Μετά τη 14ετή και πλέον δραματική διακοπή της λειτουργίας των κινηματογράφων Αττικόν και Απόλλων καινούργιες εξαγγελίες για φάση ουσιαστικής ωρίμανσης του σχεδίου αποκατάστασης και πάλι χωρίς άκαμπτα χρονοδιαγράμματα. «Βρισκόμαστε στο στάδιο των μελετών και προβλέπουμε την έκδοση της οικοδομικής άδειας, αφού δοθούν οι εγκρίσεις, σε περίπου έναν χρόνο. Θα μπορούσε να ήταν και συντομότερα, αν δεν ήταν διατηρητέο και ιδιαίτερο ακίνητο». Βέβαια, το αστικό κράτος, που δήθεν κόπτεται για τον πολιτισμό έχει αναθέσει τα πάντα σε αδηφάγες εταιρείες όπου επί χρόνια εξετάζονται εναλλακτικές προσεγγίσεις ως προς τη λειτουργική του συγκρότηση, υπό το πρίσμα του διατηρητέου χαρακτήρα του ακινήτου.

Σε μια λογική "ήπιων" εμπορικών χρήσεων
ευρύτερου χαρακτήρα

Προς το παρόν ο διευθύνων σύμβουλος του Ομίλου Άτρια, Γιάννης Περρωτής δηλώνει «Ξέρουμε ότι θα έχουμε σινεμά, ξέρουμε ότι θα μείνουν οι αίθουσες διατηρητέες, ξέρουμε ότι θα μείνει διατηρητέα η όψη», υπογραμμίζοντας ότι τα βασικά χαρακτηριστικά του κτιρίου προστατεύονται τόσο από το θεσμικό πλαίσιο όσο και από τη βούληση του σχεδιασμού. Η παρέμβαση, ωστόσο, εκτείνεται πέρα από τις αίθουσες και αφορά τη συνολική ανάπλαση του ακινήτου, η οποία, στο στάδιο της μελέτης, αξιολογεί και συνθέτει διαφορετικά σενάρια χρήσεων, με γνώμονα τόσο τους περιορισμούς του διατηρητέου όσο και τη λειτουργικότητα του χώρου μέσα στον αστικό ιστό (;;). "Το αντιλαμβανόμαστε ως έναν δημόσιο χώρο", λέει, επισημαίνοντας ότι οι επιλογές δεν εξετάζονται αποσπασματικά αλλά με βασικό κριτήριο τη συμβολή τους στη ζωή της πόλης. Οι χρήσεις που εξετάζονται οφείλουν να εξασφαλίζουν δημόσια πρόσβαση και να ενισχύουν τη διαρκή παρουσία ανθρώπων στην περιοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, όπως εξηγεί, οι καθαρά γραφειακές λειτουργίες εμφανίζουν περιορισμούς: "Είναι προβληματικές κατά τις βραδινές ώρες", καθώς "μετά τις πέντε-έξι πέφτει μια σκοτεινιά και μια νέκρα". Αντιθέτως, προκρίνονται δραστηριότητες με μεγαλύτερη χρονική διασπορά, όπως η φιλοξενία, που "κρατάει τον χώρο ζωντανό πρωί, μεσημέρι και βράδυ", δημιουργώντας μια συνεχή ροή ανθρώπων. Παράλληλα, οι περιμετρικοί χώροι του συγκροτήματος εντάσσονται σε μια λογική ήπιων εμπορικών χρήσεων ευρύτερου χαρακτήρα, που μπορούν να περιλαμβάνουν εστίαση και αναψυχή, συμβάλλοντας στη συνολική ενεργοποίηση του οικοδομικού τετραγώνου.

Το αποτύπωμα της εγκατάλειψης

Παρά το γεγονός ότι οι κινηματογραφικές αίθουσες διατηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό άθικτες στο εσωτερικό τους, χάρη στις προσπάθειες της Πυροσβεστικής, η μακροχρόνια αδράνεια του κτιρίου το μετέτρεψε σε μια «μαύρη τρύπα» για τον πολιτισμό του κέντρου, αφήνοντας ένα αισθητό κενό και στην κινηματογραφική ζωή της πόλης, καθώς για χρόνια αποτελούσε ένα από τα βασικά «σπίτια» του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας. Θέλει κανείς πραγματικά να ανοίξουν πάλι, ως είχαν, το Αττικόν και το Απόλλων; Μάλλον ΟΧΙ