Haydée Tamara Bunke ✨ Bider _Τάνια η Αντάρτισσα 🎈

Στην Κούβα και σε όλο τον κόσμο _γνωστό αυτό, τιμάται κάθε χρόνο η επέτειος της δολοφονίας του Comandante Ernesto Che Guevara de La Serna στη Βολιβία _αλλά και ως επέτειος από τον θάνατο των συντρόφων του. Ανάμεσά στους 37 ήταν και η Haydée Tamara Bunke Bider  (Χαϊδέ Ταμάρα Μπούνκε Μπίντερ), γνωστή ως "Tania la Guerrigliera" _Τάνια η Αντάρτισσα, η μόνη γυναίκα στην βολιβιανή εκστρατεία.

Ακολουθεί σύντομη βιογραφία της...
Η Τάνια γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής 19-Νοε-1937, από Γερμανοεβραίους, κομμουνιστές γονείς που είχαν μεταναστεύσει δύο χρόνια νωρίτερα από τη Γερμανία μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Μέχρι το 1951, η Τάνια φοίτησε στο δημοτικό και το γυμνάσιο στην Αργεντινή. Το 1952, μετά την ίδρυση της DDR _Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας (14 ετών) επέστρεψε στη Γερμανία με όλη της την οικογένεια και πήγε να ζήσει κοντά στο Ανατολικό Βερολίνο. Εκεί, μέχρι το 1959, φοίτησε στο γυμνάσιο και το πανεπιστήμιο, με εξειδίκευση στις ξένες γλώσσες. Την 1^η Ιανουαρίου 1959, στην Αβάνα, μετά την φυγή του δικτάτορα Μπατίστα, γεννήθηκε το "Cuba Libre" _ο Φιντέλ ξεκίνησε το Καραβάνι της Ελευθερίας προς την πρωτεύουσα, μπήκε στο Σαντιάγο ντε Κούβα, όπου εκφώνησε την πρώτη του ομιλία σε μια ελεύθερη πλέον Κούβα, για να συνεχίσει προς την Αβάνα μέσω Μπαγιάμο, Ολγκίν, Βικτόρια ντε λας Τούνας, Καμαγουέι, Σάνκτι Σπίριτους, Σάντα Κλάρα, Σιενφουέγος, Ματάνσας και από εκεί στην πόλη Κάρδενας της Ματάνσας.

Το 1960, η Τάνια ήταν διερμηνέας του Τσε Γκεβάρα, τότε κουβανού υπουργού, σε μια επίσκεψη στη ΛΔΓ, ενώ το 1961, μετακόμισε στην Κούβα και εργάστηκε στην Αβάνα ως διερμηνέας στο ICAP _το Κουβανικό Ινστιτούτο Φιλίας με τους Λαούς και στην Ομοσπονδία Κουβανών Γυναικών.
8 Μαρτίου 1963, η Τάνια επιλέχθηκε από τον Τσε για να εισέλθει στην επαναστατική παρανομία και άρχισε να παρακολουθεί μυστικά μαθήματα στο Cienfuegos (Σιενφουέγος) της Κούβας στο λεγόμενο "παράνομο σχολείο".

_παρένθεση
Σήμερα υπάρχει σχετικό Μουσείο Παρανομίας (Hermanas Giral) είναι πρωταθλητής διάδοσης στις νέες γενιές Κουβανών της σημασίας του αγώνα που διεξήγαγε ο λαός ενάντια στη δικτατορία του Fulgencio Batista κατά τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια για την εδραίωση της επανάστασης. Ο ρόλος της σε όλο τον επαναστατικό αγώνα τονίζεται από τους ειδικούς του στους χιλιάδες _κάθε μήνα, επισκέπτες που έρχονται στο μουσείο, οι οποίοι διδάσκονται όχι μόνο για τη ζωή και το έργο των μαρτύρων που δολοφονήθηκαν από τη δικτατορία του Batista, αλλά και για άλλες προσωπικότητες που συνέβαλαν σε αυτόν τον αγώνα για την αξιοπρέπεια ενός έθνους _μεταξύ αυτών και της Τάνιας. Παράλληλα, το ίδρυμα Cienfuegos επεκτείνει το έργο του σε σχολεία, προγράμματα κοινωνικών υπηρεσιών, σωφρονιστικά κέντρα, χώρους εργασίας και διάφορους φορείς σε όλη την περιοχή. Το Μουσείο Hermanas Giral φιλοξενεί περιοδεύουσες, κυκλοφορούσες και προσωρινές εκθέσεις, τόσο εντός όσο και εκτός των εγκαταστάσεων. Οι συλλογές του με ιστορία, όπλα και έγγραφα, είναι από τις πιο ολοκληρωμένες στην Κούβα.

8 Μαρτίου 1964, η Τάνια στάλθηκε στην Ιταλία με το όνομα Marta Iriarte (Μάρτα Ιριάρτε): έμαθε ιταλικά (πιθανότατα ήταν φιλοξενούμενη του εκδότη Giangiacomo Feltrinelli _Τζιαντζιάκομο Φελτρινέλι στο Μιλάνο). Το καλοκαίρι του 1964, ήταν κουβανική μυστική πράκτορας στη Δυτική Γερμανία και σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Η Τάνια μιλάει άπταιστα πολλές γλώσσες: γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά. Το φθινόπωρο του 1964, στάλθηκε στη Λατινική Αμερική με το όνομα Laura Gutiérrez Bauer, εθνολόγος στο επάγγελμα και Αργεντινή υπήκοος. Πήγε πρώτα στο Περού και στη συνέχεια στη Βολιβία. Στη Λα Παζ, την πρωτεύουσα της Βολιβίας, η πολυτάλαντη Τάνια (παίζει κιθάρα, ακορντεόν και πιάνο) προσλήφθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως εθνολόγος, ανθρωπολόγος και ερευνήτρια της βολιβιανής λαογραφίας. Έτσι, απέκτησε κυβερνητική άδεια για να ταξιδεύει σε όλη τη χώρα (φυσικά, για να κρατάει σημειώσεις που τις παραδίδει στον Τσε).
Καθ' όλη τη διάρκεια του 1965, η Τάνια επισκέφθηκε τη Βολιβία (όπως είναι γνωστό, ο Τσε βρισκόταν στο Κονγκό τότε). Απρίλη του 1966, στο Μεξικό, συναντήθηκε με τον Κουβανό Juan Carretero (Χουάν Καρρετέρο, γνωστό ως Ariel _Άριελ), ο οποίος την ενημέρωσε ότι είχε γίνει δεκτή στο Κουβανικό Κομμουνιστικό Κόμμα και της έδειξε την κάρτα μέλους του με την υπογραφή του Φιντέλ Κάστρο. Τον Μάιο, επέστρεψε στη Λα Παζ και, τον Αύγουστο, συμμετείχε στην υλικοτεχνική υποστήριξη των ανταρτών που έφταναν από την Κούβα. Στα τέλη Δεκεμβρίου, έφτασε στο στρατόπεδο του Κομαντάντε Γκεβάρα στη Νιανκαχουάζου και τον Ιανουάριο του 1966, κλήθηκε να συμμετάσχει στην βολιβιανή αποστολή και έφτασε στο βολιβιανό αντάρτικο στρατόπεδο του Τσε (Ramón). Τον Απρίλιο του 1967, αρρώστησε και ο Τσε την άφησε στην πιο προστατευμένη ομάδα _του Joaquín (Χοακίν), που 31 Αυγούστου 1967, σφαγιάστηκε από Βολιβιανούς στρατιώτες της CIA (μετά από "κάρφωμα" του χωρικού κατασκόπου Honorato Rojas _Ονοράτο Ρόχας).

Μωρό με τη μητέρα της στην Αργεντινή

Με τη Vilma Espín Guillois

Η Τάνια "έφυγε": ήταν μόλις 29⁺ ετών (ένα μήνα αργότερα, 9 Οκτωβρίου 1967, ο Τσε δολοφονήθηκε επίσης: ήταν μόλις 39 ετών). Η Τάνια ήταν η προτελευταία που βυθίστηκε στο ορμητικό ρεύμα του Ρίο Γκράντε, ακριβώς μπροστά από τον Χοακίν που κάλυπτε τους συντρόφους του. Με το νερό πάνω από τους γοφούς της ακούστηκαν οι πρώτες ριπές. Προσπάθησε να αρπάξει το τουφέκι της αλλά μια σφαίρα την βρήκε στον πνεύμονα… παρασύρθηκε από το ποτάμι και οι στρατιώτες βρήκαν το σώμα της επτά ημέρες αργότερα… Έκτοτε, κάθε 31-Αυγ, άγνωστα χέρια γεμίζουν με λουλούδια τιμής και μνήμης το μέρος όπου βρέθηκε το σώμα της και η αντάρτισσα Τάνια, το αγριολούλουδο του Ρίο Γκράντε, θρύλος πλέον, αναβιώνει την κραυγή για ελευθερία που διατρέχει τη Λατινική Αμερική.

Το 1968-69, οι υπηρεσίες πληροφοριών της CIA διεξήγαγαν μια συκοφαντική εκστρατεία εναντίον της, προσπαθώντας να την παρουσιάσουν ως Ανατολικογερμανίδα κατάσκοπο που είχε διεισδύσει στους αντάρτες του Γκεβάρα μέσω της σοβιετικής KGB για να ενημερώσει το Κρεμλίνο. Το 1970, στην Αβάνα, δύο Κουβανοί ιστορικοί, οι Marta Rojas και Mirta Rodriguez (Μάρθα Ρόχας - Μίρτα Ροντρίγκεζ), δημοσίευσαν ένα πολύ σημαντικό φωτογραφικό λεύκωμα με τίτλο "Tania, la guerrillera inolvidable" (Τάνια, η Αξέχαστη Αντάρτισσα _εκδ. Istituto del Libro, Αβάνα), το οποίο αποκάλυψε τα ψέματα της CIA. Το 1971, στο Μιλάνο, το προαναφερθέν βιβλίο εκδόθηκε και από τις εκδόσεις Feltrinelli, με τον τίτλο "Tania la guerrigliera"...

Εξαντλήθηκε και ίσως, επανεκδοθεί μια επειδή πολλοί νεαροί φίλοι από τους φιλοκουβανικούς κύκλους θα ήθελαν να το διαβάσουν. Υπενθυμίζουμε ότι το προαναφερθέν βιβλίο περιγράφει την Τάνια ως εξής: "Είχε πράσινα μάτια και ήταν έξυπνη, όμορφη, ξανθιά, γλυκιά, χαρούμενη, δραστήρια, ανοιχτή, αισιόδοξη, ενεργητική, πειθαρχημένη και ερωτευμένη με την Κουβανική Επανάσταση".

Στο Σαντιάγο ντε Κούβα, μπροστά από το ξενοδοχείο Σαντιάγο, υπάρχει ένας μικρός λόφος με ένα μνημείο αφιερωμένο στους Αργεντινούς Τσε και Τάνια, και σε 13 άλλους Κουβανούς που σκοτώθηκαν στη Βολιβία το 1967. Μετά τον θάνατο της, τα αστικά μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν αισχρά να την υποβαθμίσουν απλώς σε "ρομαντική σύντροφο του Τσε, μειώνοντας έτσι τη συμβολή της στην Εκστρατεία της Βολιβίας. Ορισμένοι διανοούμενοι τη συνέδεσαν με femme fatale, ο θάνατος της οποίας οφειλόταν στην εξωσυζυγική της σχέση με τον Comandante Ernesto. Η Σοβιετική-Ουκρανή αστρονόμος Λιουντμίλα Ζουράβλεβα ονόμασε έναν μικρό πλανήτη που ανακαλύφθηκε το 1974, 2283 Μπούνκε, προς τιμήν της. Η Μπούνκε έχει απεικονιστεί σε πολλές ταινίες, τραγούδια και θεατρικές παραγωγές, με πιο αξιοσημείωτη την ερμηνεία της Φράνκα Ποτέντε στην ταινία Τσε. Στη λογοτεχνία μυθοπλασίας και τα παιχνίδια, η παρουσία της είναι εξίσου αξιοσημείωτη. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της εμπλοκής της Πάτι Χερστ με τον Συμβιωτικό Απελευθερωτικό Στρατό μια μικρή "αντάρτικη ομάδα των ΗΠΑ το 1974, υιοθέτησε το ψευδώνυμο "Τάνια".  Εφημερίδες ανέφεραν ότι ο Αντόνιο Μπαντέρας (ο οποίος υποδύθηκε τον Τσε στην ταινία "Evita") θα υποδυθεί σύντομα ξανά τον Τσε στην "Tania", σε σκηνοθεσία του Michael Radford (Μάικλ Ράντφορντ) σκηνοθέτη του "The Postman" και παραγωγή Mick Jagger.

Υπάρχει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ το "Tania - La Guerrillera" _αν το πετύχετε μην το χάσετε, επίσης το αδιάφορο Die drei Gesichter der Tamara Bunke (τα τρία πρόσωπα της Tamara Bunke)

Tamara Bunke στο ecured.cu

 

 

 

Ραούλ Κάστρο 🇨🇺 Raúl Castro Ruz

Ο 94χρονος σήμερα Ραούλ Κάστρο (Raúl Castro Ruz), αυτή η μεγάλη μορφή του επαναστατικού κινήματος της Κούβας γεννήθηκε στο Birán 3 Ιουνίου 1931 και ξεκίνησε πριν 72+ χρόνια την αέναη μάχη με τον αιώνιο ταξικό εχθρό, το 1953, ως μέλος της ομάδας Κίνημα της 26ης Ιουλίου _Movimiento 26 de julio_M-26-7, στο πλευρό του αδελφού του Comandante en jefe Fidel, κάνοντας 22 μήνες στη φυλακή ως αποτέλεσμα αυτής της πράξης του. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Μεξικό, συμμετείχε ενεργά στις προετοιμασίες για το ταξίδι της Granma προς την Κούβα. Πρόεδρος της Κούβας (2008–2018), Πρώτος Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας (2011–2021), Βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης, Πρωθυπουργός (2008–2018) Γενικός γραμματέας του Κινήματος των Αδεσμεύτων (2008–2009), επικεφαλής των Fuerzas Armadas Revolucionarias _FAR (Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κούβας) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης _βάσει του συντάγματος της χώρας, ο Ραούλ ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα του Φιντέλ στις 31 Ιουλίου 2006, στα πλαίσια της ομαλής διαδοχής του τελευταίου (“έφυγε” 10 χρόνια μετά, 25 Νοεμβρίου 2016), επίσης Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (24-Φεβ-2008). Ανακοίνωσε (Φλεβάρη του 2013), ότι θα παραιτηθεί μετά τη λήξη της δεύτερης θητείας του, το 2018, πράγμα που έκανε παρέμεινε, όμως, επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας (μέχρι τις 16-Απρ-2021).

Vilma Espín Guillois: ο τυφώνας, που μας άφησε τη σιγουριά εκπλήρωσης κάθε ανθρώπινης και επαναστατικής αποστολής

Ο Raúl παντρεύτηκε την θρυλική Βίλμα (Λουσίλα) Εσπίν Γκουλιός Vilma (Lucila) Espín Guillois (7-Απρίλη 1930 – 18 Ιούνη 2007). Υπήρξε πάντα άνθρωπος της δράσης, χωρίς φανφάρες: Σε μια συνέντευξη το 2006, σχολίασε … "Δεν είμαι συνηθισμένος στο να κάνω συχνές δημόσιες εμφανίσεις, εκτός από όταν αυτό απαιτείται. Ήμουν πάντα διακριτικός, αυτός είναι ο χαρακτήρας μου, και να ξεκαθαρίσω ότι σκέφτομαι να συνεχίσω αυτόν τον τρόπο ζωής".

2025 \ Granma όργανο του ΚΚ Κούβας __
Για τον Raúl, δυο λόγια
Από το Birán _Μπιράν μέχρι σήμερα,
πάνω στον αναβολέα και μάχεται … και μάχεται!!

Σήμερα, η αγκαλιά μας _εκατομμύρια ευγνώμονες Κουβανοί, είναι ανοιχτή, για τον Ραούλ, τον δικό μας άνθρωπο ¡Ay caramba!! _και θα συνεχίσουμε έτσι!
Πρέπει να έχουμε το μυαλό σου Raúl κυνηγώντας τον εχθρό και να αφοπλίζοντας τους μπράβους του που έρχονταν συνέχεια, για να σε συλλάβουν. Και να τον αφήνεις άφωνο, να εξουδετερώνεις περίπολους και στρατιές του και να ξεφεύγεις από έναν αναμφισβήτητα βέβαιο θάνατο, δίπλα στους αδελφούς σου στον ευγενή σκοπό και τον αγώνα.

Όχι. Δεν είναι σκηνή ταινίας. Είναι ένα πραγματικό γεγονός στην Κούβα, που δεν διαδραματίζεται από  ηθοποιό, αλλά από έναν νεαρό επαναστάτη ονόματι Raúl Castro Ruz, μετά την επίθεση στους στρατώνες Moncada (Μονκάδα), ενώ τα θηρία της τυραννίας του Μπατίστα ζητούσαν αίμα, από όλους τους επαναστάτες και όπως μπορούσαν. Πώς μπορείς να μην συμφωνήσεις με τον Φιντέλ; Αν ο Ραούλ δεν είχε ενεργήσει έτσι εκείνη την ημέρα, με το θάρρος και την αποφασιστικότητα που του ενστάλαξαν η Lina (Λίνα) και ο Ángel (Άνχελ) _σσ. οι γονείς του, θα είχε εξοντωθεί ώρες αργότερα, όπως τόσοι άλλοι, χωρίς το δικαίωμα σε μια νέα αυγή,   πρότυπο περισσότερο από το όνομα της φυλακής Πινάρ ντελ Ρίο, να αψηφήσει την εξορία, να μπει κρυφά στη Γκράνμα, να αποφύγει την κατάρρευση στην Αλεγκρία ντε Πίο, να επανεμφανιστεί οπλισμένος στο Σίνκο Πάλμας, να βάλει στην τσέπη τη Σιέρα και να βρει ένα μέτωπο μάχης: το Δεύτερο Μέτωπο του Φρανκ Παΐς Γκαρσία.

Έλα! Αδελφέ του Φιντέλ, με αυτούς τους “κεραυνούς” σου, που μετατρέπουν τη βρωμιά σε χρυσό, ο νεαρός άνδρας δεν θα μπορούσε να είναι ευχάριστος σε όσους ζουν μέσα και έξω από τη λάσπη. Γι' αυτό δεν είναι περίεργο που τον έχουν χαρακτηρίσει σκληρό, μισαλλόδοξο, αυταρχικό άνθρωπο, και μερικά άλλα χαρακτηριστικά που χρόνια τον βασανίζουν. Αυτοί οι νέοι σήμερα, που δεν φέρουν πυροβόλα όπλα αλλά κινητά τηλέφωνα (ίσως όχι λιγότερο επικίνδυνοι ή ευάλωτοι στο τρέχον ιδεολογικό πλαίσιο), πρέπει να γνωρίζουν πράγματα με τα οποία δεν έρχονται πάντα σε επαφή μέσω του σχολείου.

Για παράδειγμα, αυτός ο νεαρός διοικητής ανταρτών, τον οποίο αποκαλούσαν σκληρό, σε λιγότερο από δέκα μήνες οργάνωσε τμήματα Δικαιοσύνης, Υγείας, Δημοσίων Έργων, Υπουργείου Οικονομικών, Προπαγάνδας και Επιθεώρησης. Κατέλαβε αρκετούς στρατώνες και θέσεις φρουράς του εχθρού, κατάσχεσε σωρούς όπλων από αυτόν, οργάνωσε νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα πεδίου, έχτισε σχολεία και εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων και τηλεφωνικών γραμμών.

Αμφιβάλλει κανείς
ότι αυτή ήταν η ίδια η Επανάσταση;

Για αυτόν τον λόγο - και για πολλές άλλες ιδιότητες: ακλόνητη πίστη, αφοσίωση στις αρχές, βαθύς ανθρωπισμός, αίσθημα καθήκοντος, συνεχής αισιοδοξία, απεριόριστη θυσία, αδιαλλαξία απέναντι στην αδικία, μια πραγματικά κουβανέζικη αίσθηση του χιούμορ, το ξεχειλιστικό πάθος ενός πατέρα, παππού και συζύγου, ενός φίλου και άνευ όρων αδελφού...

Πράγματι: ο αδελφός που δεν μας απογοήτευσε ποτέ, αυτός που εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί να ακούσει καθαρά τη φωνή μας, που μας προτρέπει “να μην ξεγελιόμαστε ότι, από τώρα και στο εξής, όλα θα είναι εύκολα. Ίσως, από τώρα και στο εξής, όλα θα είναι πιο δύσκολα”, αυτός που δεν ξέχασε ποτέ ότι η ενότητα είναι επίσης “ο κοινός αγώνας ενάντια στους ανεκτικούς οπορτουνιστές, τους προδότες, τους διεφθαρμένους αξιωματούχους...”, και αυτός που, από την κορυφή της ιστορίας, επανέλαβε στο Σαντιάγο, τον Ιανουάριο του 2024, ότι “θα ξεπεράσουμε αυτές τις δυσκολίες, όπως κάναμε πάντα, αγωνιζόμενοι!”

Έχουν περάσει 94 ημερολογιακά χρόνια από την άφιξή του στον κόσμο ακολουθώντας ένα από τα μονοπάτια του, στο Μπιράν. Σήμερα, η αγκαλιά του Ραούλ μας είναι όπως πάντα ορθάνοιχτη, σε εκατομμύρια Κουβανούς, σε όλο το λαό μας ¡hasta Siempre!!

Ο φόβος των δυσκολιών
και των κινδύνων δεν έχει θέση στον λαό μας.

Από το κλείσιμο του Ραούλ στην πρώτη τακτική σύνοδο της 7^ης Νομοθετικής Συνέλευσης της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας (11 Ιουλίου 2008).
Ορισμένες ιδέες που εξέφρασε ο Στρατηγός Ραούλ Κάστρο Ρους, ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης, του οποίου η πλήρης εγκυρότητα και η εύστοχη έκκληση για περισυλλογή αγγίζουν τις καρδιές κάθε επαναστάτη…
Στην Ιστορική Γενιά της Επανάστασης υπάρχει μια αξεπέραστη συνοχή μεταξύ λόγων, σκέψεων και πράξεων που, σε συνδυασμό με το σαφές και αντικειμενικό όραμά τους για την κουβανική πραγματικότητα, καθιστούν τις ιδέες τους μια διδακτική και αναντικατάστατη πηγή ευαισθησίας, σεβασμού για τον λαό και πολιτικής ωριμότητας.

Με τη διαφάνεια, την ακεραιότητα και την ταπεινότητα που τον χαρακτηρίζουν, και με την εξαιρετική του ικανότητα να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, ο Ραούλ δεν έχει παραλείψει να το επιδείξει αυτό ούτε για ένα δευτερόλεπτο της ζωής του.

🇨🇺 Η Κούβα αποτίει φόρο τιμής στη Vilma Espín
8η Μάρτη - Διεθνής Μέρα της Γυναίκας: Δεν υπάρχει μέλλον χωρίς “το άλλο μισό του ουρανού”

ΟΧΙ παιχνίδια με την άμυνα!

"Τα αμυντικά μας σχέδια, είναι 100% διαφανή και νόμιμα, δεν βλάπτουν κανέναν, εδώ στο νησί. Μοναδικός τους στόχος είναι να εγγυηθούν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Πατρίδας _δεν παραβιάζουν κανένα διεθνές ή εθνικό δίκαιο." __Συνέντευξη με τον δημοσιογράφο Lázaro Barredo 2006
“Όπως ακριβώς κερδίσαμε κάθε μάχη, τόσο στην Κούβα όσο και στην εκπλήρωση του διεθνιστικού μας καθήκοντος, θα νικήσουμε τον εχθρό που προσπαθεί να κρυφτεί στις τάξεις μας. Θα εδραιώσουμε ολοένα και περισσότερο την Επανάσταση και θα δυναμώσουμε σε όλα τα μέτωπα”. _oμιλία στην επετειακή εκδήλωση για την 45^η επέτειο από την ίδρυση των ΕΔ στην Ανατολική Κούβα (2006)

“(...)
θα συνεχίσουμε να εδραιώνουμε το στρατιωτικό άτρωτο του έθνους με βάση τη στρατηγική αντίληψη του Πολέμου Ολόκληρου του Λαού
(...)
Αυτού του είδους ο λαϊκός πόλεμος, όπως έχει επανειλημμένα αποδειχθεί στη σύγχρονη ιστορία, είναι απλά αήττητος”.
Ομιλία στην αναμνηστική εκδήλωση για την 50ή επέτειο της απόβασης του Granma (2-Δεκ-2006).
Σκεφτόμαστε τη χώρα μας – αντικειμενικά δλδ. επαναστατικά

“Κάποιοι, επηρεασμένοι από την εχθρική προπαγάνδα ή απλώς μπερδεμένοι, δεν αντιλαμβάνονται την πραγματική ύπαρξη του κινδύνου ή το γεγονός ότι ο αποκλεισμός (σσ. εμπάργκο) έχει άμεσο αντίκτυπο τόσο στις πιο σημαντικές οικονομικές αποφάσεις όσο και στις πιο βασικές ανάγκες κάθε Κουβανού. Μας επιβαρύνει άμεσα και καθημερινά με τρόφιμα, μεταφορές, στέγαση, ακόμη και με την έλλειψη πρώτων υλών και εξοπλισμού που είναι απαραίτητοι για την εργασία”.

–Εκδήλωση μνήμης για την 54^η επέτειο της επίθεσης στους στρατώνες Moncada και Carlos Manuel de Céspedes, 26 Ιουλίου 2007.
“Σήμερα, ένας στρατηγικός στόχος είναι να προχωρήσουμε με συνεκτικό, σταθερό και καλά μελετημένο τρόπο μέχρι οι μισθοί να ανακτήσουν τη θέση τους και το βιοτικό επίπεδο κάθε ατόμου να σχετίζεται άμεσα με το νόμιμα εισόδημά του, δηλαδή με τη σημασία και την ποσότητα εργασίας που προσφέρει στην κοινωνία”.
“Όσον αφορά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα στο εσωτερικό της, ο καθορισμός των προτεραιοτήτων και ο ρυθμός επίλυσής τους θα βασίζονται πάντα στους διαθέσιμους πόρους και σε μια διεξοδική, ορθολογική και συλλογική ανάλυση από τα αρμόδια όργανα του Κόμματος, του Κράτους ή της Κυβέρνησης και, όπου είναι απαραίτητο, μετά από άμεση διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους πολίτες σε οποιονδήποτε τομέα της κοινωνίας ακόμη και με ολόκληρο τον πληθυσμό, εάν πρόκειται για θέμα μεγάλης σημασίας”.

Ομιλία στην ιδρυτική σύνοδο της 7^ης Νομοθετικής Συνέλευσης της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας, 24 Φεβρουαρίου 2008.
“Στον σοσιαλισμό, είναι απαραίτητο τα οικονομικά πλάνα να κατανέμουν τους πόρους αυστηρά σύμφωνα με το διαθέσιμο εισόδημα. Δεν μπορούμε να επιδιώξουμε το δύο συν δύο ίσον πέντε· δύο συν δύο ίσον τέσσερα· ούτε καν, δύο συν δύο ίσον τρία __στον σοσιαλισμό”.
“Γνωρίζουμε τις εντάσεις την αφόρητη πίεση στην οποία υπόκεινται τα στελέχη, ειδικά στη βάση, όπου σχεδόν ποτέ δεν εξισορροπούν τις συσσωρευμένες ανάγκες με τους διαθέσιμους πόρους”.
“Απαιτεί εργασία με κριτική και δημιουργική αίσθηση, χωρίς στασιμότητα και ποτέ σχηματικά. Δεν πρέπει ποτέ να πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουμε είναι τέλειο και πάντα ποτέ πρέπει να το επανεξετάζουμε”.
“Όσοι κατέχουν ηγετική θέση πρέπει να ξέρουν πώς να ακούν και να δημιουργούν ένα περιβάλλον που ευνοεί την ελευθερία έκφρασης των άλλων. Αυτό πρέπει να ενσωματωθεί οριστικά στον τρόπο εργασίας κάθε ηγέτη”.

Παραγωγή τροφίμων: κύριο καθήκον

“Για να έχουμε περισσότερα, πρέπει να ξεκινήσουμε παράγοντας περισσότερα, και με αίσθημα ορθολογικότητας και αποτελεσματικότητας, ώστε να μπορέσουμε να μειώσουμε τις εισαγωγές, πρώτα απ' όλα, τροφίμων που καλλιεργούνται εδώ, του οποίου η εθνική παραγωγή απέχει ακόμη πολύ από την κάλυψη των αναγκών. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την επιτακτική ανάγκη να κάνουμε τη γη που υπάρχει εκεί πιο παραγωγική, με τρακτέρ, με βόδια, όπως γινόταν πριν υπάρξει το τρακτέρ· να γενικεύσουμε το συντομότερο δυνατό, αλλά χωρίς αυτοσχεδιασμό, κάθε εμπειρία εξαιρετικών παραγωγών, (...) και να ενθαρρύνουμε κατάλληλα τη σκληρή δουλειά που κάνουν (...)”
“Η παραγωγή τροφίμων πρέπει να είναι πρωταρχικό καθήκον για τους ηγέτες του Κόμματος· πρέπει να γνωρίζουν ότι στο παρόν και όσο το δυνατόν περισσότερο στο μέλλον, είναι θέμα μέγιστης εθνικής ασφάλειας” (Ομιλία στο κλείσιμο της 6^ης  Ολομέλειας της ΚΕ του Κόμματος, 28 Απριλίου 2008)

Δεν θα παραμελήσουμε την ενότητα για ούτε για μια στιγμή

“Υπάρχουν πολλές ταυτόχρονες μάχες που απαιτούν ενοποίηση δυνάμεων για να διατηρηθεί η ενότητα του λαού, το κύριο όπλο της Επανάστασης, και να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας όπως η δική μας.
Ο φόβος των δυσκολιών και των κινδύνων δεν έχει θέση στον λαό μας, ο οποίος δεν θα χαλαρώσει ποτέ την άμυνά του απέναντι στους εχθρούς του. Αυτή είναι η κύρια εγγύηση ότι στις πλατείες μας, και αν χρειαστεί και στα χαρακώματα, η κραυγή «Ζήτω η Επανάσταση! Ζήτω ο Φιντέλ!» θα ακούγεται πάντα σε αυτή τη γη”.

“Θα συνεχίσουμε να κάνουμε όλα όσα συμφωνήθηκαν πραγματικότητα, χωρίς βιασύνη, αλλά χωρίς παύση, με την απαιτούμενη ακεραιότητα και σταδιακή πρόοδο, χωρίς λάθη στον αυτοσχεδιασμό, συμβάλλοντας στην υπέρβαση της παλιάς δογματικής νοοτροπίας και στην άμεση διόρθωση τυχόν λαθών. Δεν θα παραμελήσουμε ούτε στιγμή την ενότητα της πλειοψηφίας των Κουβανών γύρω από το Κόμμα και την Επανάσταση, αυτήν την ενότητα που μας βοήθησε να φτάσουμε ως εδώ και να συνεχίσουμε την οικοδόμηση του σοσιαλισμού μας” (8^η Σύνοδος της Εθνοσυνέλευσης Λαϊκής Εξουσίας, 23_Δεκ_2011).

Περισσότερα στην κόκκινη ενημέρωση του Ecured:
Raúl Castro Ruz

 

Vilma Espín Guillois: η αντάρτισσα με την ακλόνητη εμπιστοσύνη στη δύναμη του λαού και των γυναικών

            \\ Granma_1

Απέραντο κουράγιο αυτή η Βίλμα! 95 χρόνια από τη γέννησή της, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την αγωνιστική της κληρονομιά, ούτε τις χιλιάδες ζωές που άγγιξε για έναν καλύτερο κόσμο.
Ήταν οι πρώτες μέρες του 1957. Η δολοφονία του επαναστάτη William Soler (Γουίλιαμ Σόλερ), ενός εφήβου μόλις 15 ετών, έκανε το Santiago de Cuba να εκραγεί. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας, άρχισε να διοργανώνει γυναικεία συγκέντρωση κατά μήκος της οδού Ενραμάδας.
(σσ. William Soler Ledea. Κουβανός επαναστάτης μαχητής. Μέλος του Κινήματος της 26^ης Ιουλίου. Ήταν υπό τις διαταγές του Frank País García. Δολοφονήθηκε στις 30-Δεκ-1956, μαζί με τον Froilán Guerra).

Μέχρι τότε, το Κίνημα της 26ης Ιουλίου είχε ήδη υφανθεί στις φλέβες της πόλης. Πολλά βασικά μέλη της οργάνωσης κρύβονταν στο σπίτι της οικογένειας της Vilma Espín Guillois και ο Frank País της απαγόρευσε ρητά να παρευρεθεί, λόγω του κινδύνου που θα μπορούσε να θέσει όλους. Αλλά δεν μπορούσε να συγκρατήσει το άγχος της: αν και δεν αμφέβαλλε για την απόφαση των μητέρων, φοβόταν ότι η επίθεση των στρατιωτών θα προκαλούσε τη διάλυση της διαδήλωσης. Φορώντας ένα κόκκινο σακάκι και κρατώντας μια φωτογραφική μηχανή, έφυγε, αφού διαβεβαίωσε τον Frank ότι θα τραβούσε μόνο φωτογραφίες.

Ωστόσο, όταν ένα τζιπ με στρατεύματα του εχθρικού στρατού τους αναχαίτισε στο San Félix, και η Vilma σίγουρη για τον εαυτό της, δεν μπορούσε να μείνει σιωπηλή και φώναξε: "Ας τραγουδήσουμε τον ύμνο!" Το έκαναν όλοι, όλο και πιο δυνατά. Ένας δεκανέας αντιμετώπισε την κοπέλα, που ήταν κόκκινη σημαία ανάμεσα στο πλήθος που θρηνούσε, και εκείνη απάντησε με θράσος. Την επόμενη μέρα η φωτογραφία της _με όλη τη λογομαχία, εμφανίστηκε πρωτοσέλιδο.
Το περιστατικό της χάρισε μια ισχυρή επίπληξη από τον Φρανκ. Δεν θα παραβίαζε ποτέ ξανά τις εντολές του να μην ενεργήσει χωρίς εξουσιοδότηση, ούτε κατά τη διάρκεια της πικρής στιγμής της ταφής του.

σσ. Ο Frank País García (7 Δεκ-1934 | 30-Ιουλ-1957 _δολοφονήθηκε από τη φασιστική αστυνομία στους δρόμους του Santiago de Cuba) ήταν μεγάλος Κουβανός επαναστάτης που αγωνίστηκε για την ανατροπή της κυβέρνησης του Fulgencio Batista. Υπήρξε συντονιστής και βασικός οργανωτής, του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στις πόλεις συνεργαζόμενος με τις αντάρτικες δυνάμεις του Φιντέλ που πολεμούσαν στα βουνά της Σιέρα Μαέστρα.

Η πειθαρχία καθόρισε τη Βίλμα, την Αλίσια, τη Μόνικα, την Ντέμπορα... (σσ. Déborah _ένα από τα ψευδώνυμα της παράνομης Vilma) αλλά και το ότι ποτέ δεν φοβήθηκε: ήταν αυτή που τράβηξε φωτογραφίες την ώρα που κινδύνεψε να την σκοτώσουν _χωρίς να την αντιληφθούν οι στρατιώτες, αυτή που σκαρφάλωνε και κρεμόταν στους τοίχους, και ξεγλίστρησε, σαν νερό από τα δάχτυλα, από τους διώκτες, διψασμένη για το αίμα τους.

«Αν την πιάσουν, θα τη διαμελίσουν», έγραψε ο Ραούλ σε ένα μήνυμα. Φυσική διάδοχος του Frank, επαρχιακός συντονιστής στην ανατολή από τις πλέον καταζητούμενες σε βουνά και πεδιάδες. Πάντα στα πρόθυρα σύλληψης βασανιστηρίων και εκτέλεσης, οι συναγωνιστές της την έβλεπαν ως επικεφαλής τους, όχι μόνο επειδή ήταν φυσική ηγέτης, αλλά και λόγω μιας γαλήνης της που εξέπληξε όσους μοιράζονταν τις καθημερινές κακουχίες του ανταρτοπόλεμου.

Ένας δημοσιογράφος που σχεδίαζε να ανέβει στη Σιέρα, προσβεβλημένος από την εφηβική εμφάνιση της με κολάν μαθήτριας, αναγκάστηκε να τα μαζέψει μετά από μια παγωμένη ερώτηση από αυτήν: «Μήπως πρέπει να δώσεις μεγαλύτερη σημασία σ΄αυτό το κίνημα με γυναίκες τόσο νέες και ταυτόχρονα τόσο ατσάλινες;».

Στη Βίλμα _ Vilma Espín Guillois, που πάντα θα ξαναγεννιέται

Όταν το Σαντιάγο μετατράπηκε σε θανατηφόρα παγίδα, η Βίλμα μπήκε εκεί επικεφαλής στο Δεύτερο Μέτωπο Φρανκ Πάις.

σσ. Το Δεύτερο Ανατολικό Μέτωπο "Frank País" δημιουργήθηκε το 1958 στο Piloto del Medio, Sierra Cristal, με επικεφαλής τονς Ραούλ Κάστρο. Με 67 μόνο αντάρτες, άρχισε να κάνει ελιγμούς σε μια περιοχή περίπου 12.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων βόρεια της τότε επαρχίας Oriente. Το νέο αυτό μέτωπο ανέλαβε δράση με τη βοήθεια των κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι τους στήριξαν συγκεντρώνοντας εφόδια και παρέχοντάς τους πληροφορίες για τις ενέργειες του εχθρού. Η πρώτη μεγάλη ενέργεια ήταν η κατάληψη του αεροδρομίου του Μόα, ακολουθούμενη από την κατάληψη ναυτικών θέσεων, την κατάρριψη αεροσκαφών, επιθέσεις σε 35 στρατώνες και φρουρές, κατάσχεση όπλων, θαλάσσιες επιχειρήσεις και σύλληψη στρατιωτών. Αναπτύχθηκε επίσης η ιδέα που συνέλαβε ο Ραούλ Κάστρο για τη δημιουργία μιας επαναστατικής Πολεμικής Αεροπορίας. Στην περιοχή δράσης του, ιδρύθηκε οργάνωση με δικαιοδοσίες στην εκπαίδευση, την προπαγάνδα, τη γεωργία, τη δικαιοσύνη, την υγεία, τα οικονομικά, τις κατασκευές, τις επικοινωνίες και τον πόλεμο, ως προκαταρκτική άποψη για το τι θα εφαρμοστεί μετά τον θρίαμβο της επανάστασης. Το πρώτο συνέδριο των αγροτών στα όπλα πραγματοποιήθηκε επίσης στην ίδια περιοχή. Τέλη 1958, η πρόσβαση στο βόρειο τμήμα του Σαντιάγο ντε Κούβα ελέγχονταν από δυνάμεις των ανταρτών.

__συνέχεια
Vilma Espín Guillois
Εκεί γεννήθηκε η δια βίου αγάπη για τον Ραούλ και το αντάρτικο πνεύμα που είχε ήδη παγιώθηκε για πάντα και δεν θα την εγκατέλειπε ποτέ

Γιατί η Βίλμα, η δεύτερη Κουβανή απόφοιτος Χημικής Μηχανικής, μετά τον θρίαμβό της και ανάμεσα σε αμέτρητα καθήκοντα, ανέλαβε μερικές από τις πιο δύσκολες μάχες, αυτές που είχαν να κάνουν με μάστιγες βαθιά ριζωμένες στη συλλογική και ατομική συνείδηση: όπως η υπεράσπιση των γυναικών και των δικαιωμάτων τους, οι εκπαιδευτικές διαδικασίες, το τέλος των διακρίσεων...

Κατήγγειλε ανοιχτά τον machismo _την ανδροκρατία δλδ. ανάμεσα στους επαναστάτες, εκθέτοντας –χωρίς να χαϊδεύει αυτιά όσους προσποιούνταν ψεύτικα και κατήγγειλε, εν μέσω Παγκόσμιου Συνεδρίου, την προσπάθεια να εγκριθεί μια έκθεση που κανείς δεν είχε διαβάσει. Και αντιμετώπιζε κάθε παιδί, γυναίκα ή ηλικιωμένο σαν να ήταν δική της οικογένεια, παραμένοντας πάντα η Ντέμπορα _βάζοντας επίσης όλο το θάρρος _το είναι της, στην ειρήνη.

         \\ Granma _2

Vilma: με ακλόνητη εμπιστοσύνη στη δύναμη των γυναικών
Γιατί για να αλλάξει η μοίρα των Κουβανών γυναικών, έπρεπε πρώτα
να αλλάξει η άθλια κατάσταση της χώρας.

Όποτε τη σκέφτεσαι, σου έρχεται στο μυαλό σαν μια ανάσα καθαρού αέρα. Πάντα χαμογελαστή και πλημμυρισμένη ενσυναίσθηση, ζεστασιά, αισιοδοξία και ενέργεια. Αυτά είναι βασικά χαρακτηριστικά της ηγεσίας και η Βίλμα, η ηγέτιδα μας, τα είχε όλα και πολλά περισσότερα, γιατί τα συνδύαζε με ταπεινότητα, ευφυΐα να ενεργεί με βάση αυτό που είναι το επαναστατικά  σωστό, με πολύ Κουβανέζικη ψυχή και πρωτοποριακή μοναδική κατανόηση του μονοπατιού που έπρεπε και μπορούσαν να ακολουθήσουν οι γυναίκες.

Γι' αυτό ερωτεύτηκε την Επανάσταση, με ειλικρίνεια και επιμονή, με μεγάλο πάθος, γιατί για να αλλάξει η πορεία και η μοίρα των Κουβανών γυναικών, χρειάστηκε να αγωνιστεί ώστε να αλλάξει η αξιοθρήνητη κατάσταση της χώρας, στην οποία πάρα πολλές γυναίκες υπέστησαν τα αδικήματα της παραμέλησης, της εγκατάλειψης και της αποστράγγισης κεφαλαίων μέσα από ταμεία διαφθοράς. Είναι πολύ δύσκολο να ονειρευτείς όταν η αξιοπρέπεια είναι η μεγαλύτερη από όλες τις ελλείψεις.

Έτσι διηύθυνε τη ζωή της, και αν υπάρχουν οι νόμοι του πεπρωμένου, η Vilma Espín δεν είχε άλλη επιλογή από το να αφοσιωθεί για πάντα στο να κάνει, πρώτον, την Πατρίδα να γίνει το μέρος που άξιζε ο λαός της και, δεύτερον, να ανοίξει κάθε πόρτα από την οποία, βήμα-βήμα, κόβοντας γόρδιους δεσμούς, η Κουβανή μπορούσε να περπατήσει όρθια.

Δεν ήταν απλώς ένα χτύπημα στυλό, φυσικά. Ο επαναστατικός θρίαμβος δεν έφερε τη χειραφέτηση αυτή καθαυτή. Αλλά όταν η προηγμένη σκέψη και η ευγενής συνείδηση συνδυάζονται, πολλά μπορούν να αλλάξουν την επικρατούσα πραγματικότητα, ακόμα κι αν φαίνεται ακίνητη, όπως απέδειξε η ίδια η Επανάσταση. Και έτσι, με την επιμονή του γλύπτη που διαμορφώνει τον πηλό, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια, αυτή η εξαιρετική γυναίκα, που είχε ήδη κερδίσει με τη δική της αξία μια προνομιακή θέση στον θαυμασμό και το σεβασμό των συντρόφων της στον αγώνα, κέρδισε επίσης το δικαίωμα να ηγηθεί μιας “επανάστασης μέσα στην επανάσταση”, που σήμαινε όχι μόνο αξιοπρεπείς γυναίκες, αλλά κυρίως δυνατότητα να υπάρχει χώρος να γίνει η ίδια δημιουργός του μέλλοντός της.

Πρώτο Συνέδριο
του ΚΚ Κούβας:
Jorge Lezcano _Vilma Espín
y Yolanda Ferrer

Με τη Βίλμα στο τιμόνι και με την άνευ όρων υποστήριξη του Φιντέλ, η Κούβα γέννησε την Federación de Mujeres Cubanas _Ομοσπονδία Κουβανών Γυναικών, η οποία δεν έκανε ποτέ ούτε ένα βήμα πίσω από τις ιδρυτικές της αρχές και η οποία, όπως πίστευε, και προέβλεψε ο Comandante el Jefe, έχοντας πάντα δύο αδιαμφισβήτητα μέτωπα μάχης: τα δικαιώματα, όχι μόνο των γυναικών, αλλά και της επανάστασης όλου του λαού.

Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα του δείγματος γραφής της Βίλμα, του τρόπου που έσπειρε τη στοργή σε κάθε γωνιά της αγαπημένης της πατρίδας, της απέραντης ευαισθησίας που τη χαρακτήριζε. Ως μέλος μιας γενιάς που πέτυχε τις πιο ριζικές αλλαγές στην ιστορία της Κούβας, κατακτώντας με μεταλαμπαδεύοντας την ωριμότητα να κατανοήσουν ότι ο κοινωνικός μετασχηματισμός απαιτούσε μακροπρόθεσμες δημόσιες πολιτικές και όντας η ιδεολόγος και η κινητήρια δύναμη πίσω από πολλές από αυτές. Ακόμη και αρκετές από τις πιο πρόσφατες πρωτοβουλίες αναγνωρίζονται στην κληρονομιά της, όπως ο Οικογενειακός Κώδικας, το Πρόγραμμα για την Προώθηση των Γυναικών και η τρέχουσα πορεία προς την έγκριση του Κώδικα για τα παιδιά, τους εφήβους και τους νέους.

Πάντα έκανε έκκληση στον σεβασμό της ετερότητας και υπερασπιζόταν την κοινωνική ενσωμάτωση όλων των ανθρώπων, γνωρίζοντας ότι αυτό σήμαινε σπάσιμο στερεοτύπων, μύθων και κανόνων, όντας απαραίτητο για την επαναστατική διαδικασία _να απαλλαγεί δλδ. από κάθε είδους διακρίσεις.

Η Βίλμα ήταν παιδί της εποχής της με όλη τη σημασία της λέξης, αλλά ήταν επίσης ένα παράδειγμα που γεννήθηκε για να αντέχει, και το όνομά της είναι εγγεγραμμένο δίπλα σε αυτά των Ana Betancourt, Amalia Simoni, Brígida Zaldívar, Celia Sánchez Manduley, Melba Hernández, Haydee Santamaría...

Το να είσαι γυναίκα, και Κουβανέζα, συνεπάγεται πολύ ηρωισμό. Οι καιροί που ζούμε απαιτούν την επείγουσα ανάγκη να σωθούν αποστάγματα στα οποία οι ελλείψεις και οι δυσκολίες επιτίθενται άγρια. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, είναι ζωτικής σημασίας να υποστηρίξουμε τα κορίτσια, τους έφηβους και τις νεαρές γυναίκες μας για να τα ενδυναμώσουμε με τα δικαιώματά τους και να διασφαλίσουμε ότι η ευαλωτότητα δεν τα θέτει σε μειονεκτική θέση. Αλλά, κυρίως, για να πιστέψουν στις δυνατότητές τους ώστε αυτή η κοινωνία να συνεχίσει να τους δείχνει τον δρόμο που τους οδηγεί στην πλήρη προσωπική ολοκλήρωση.

Αυτό θα ήθελε η Βίλμα, αυτό θα είχε βάλει σε αυτό —όπως και στη ζωή— όλη της την αγνή και ανεξάντλητη ενέργεια, γιατί η μεγαλύτερη αξία της ήταν η άνευ όρων πίστη της στη δύναμη των γυναικών, στην πίστη τους στη χώρα και στην αδιαμφισβήτητη και εξαιρετική μεταμορφωτική τους ικανότητα.