47ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-ΟΔΗΓΗΤΗ 1η μέρα: Κοσμοπλημμύρα και πλούσιο πολιτικό-πολιτιστικό πρόγραμμα

Άνοι­ξε τις πύλες της η κόκ­κι­νη πο­λι­τεία
Ένα με­γά­λο ξέ­σπα­σμα της νε­ο­λαί­ας που τολμά, που αμ­φι­σβη­τεί και αγω­νί­ζε­ται

Χρό­νια είχε να δει η Ατ­τι­κή τέ­τοια ογκώ­δη με­τα­κί­νη­ση νέων αν­θρώ­πων, μια μέρα όπως η Πέμ­πτη. Κι όμως, το 47ο Φε­στι­βάλ ΚΝΕ – «Οδη­γη­τή», που άνοι­ξε χτες τις πύλες του, έμελ­λε να απο­τε­λέ­σει πόλο έλξης για δε­κά­δες χι­λιά­δες νε­ο­λαί­ους από όλη την Ατ­τι­κή που από νωρίς κα­τέ­κλυ­σαν το Πάρκο Τρί­τση στην καρ­διά της Δυ­τι­κής Αθή­νας.
Ήταν ένα μα­ζι­κό νε­α­νι­κό ξέ­σπα­σμα, μια ανάσα, που δεί­χνει ότι η νε­ο­λαία που ερ­γά­ζε­ται, που σπου­δά­ζει, που πη­γαί­νει στο σχο­λείο μπο­ρεί να δώσει διέ­ξο­δο στην αμ­φι­σβή­τη­σή της, να συ­να­ντη­θεί με την πρω­το­πό­ρα δράση και την πο­λι­τι­κή του ΚΚΕ.

Αυτό φά­νη­κε, άλ­λω­στε, από την πρω­τό­γνω­ρη συμ­με­το­χή σε όλες τις συ­ζη­τή­σεις στις σκη­νές και τα στέ­κια του Φε­στι­βάλ.
Συ­ζη­τή­σεις που μπο­ρεί να γί­νο­νταν ταυ­τό­χρο­να, κι όμως όλες έσφυ­ζαν από νέους και νέες που ψά­χνουν απα­ντή­σεις, που προ­βλη­μα­τί­ζο­νται, που ανα­ζη­τούν, που βλέ­πουν ότι «δεν πάει άλλο», ότι «κάτι πρέ­πει να γίνει». Συ­ζη­τή­σεις που απο­τυ­πώ­νουν την εμπι­στο­σύ­νη του ερ­γα­τό­κο­σμου και της νε­ο­λαί­ας στο ΚΚΕ και στις θέ­σεις του.
Σε κάθε βήμα του ο επι­σκέ­πτης, από τη μία πύλη μέχρι την άλλη έβλε­πε νέους να συ­να­ντιού­νται με φί­λους και συ­ντρό­φους τους, να τα λένε μετά από καιρό. Κα­θέ­νας είχε να πει για έναν γνω­στό του, παλιό συμ­φοι­τη­τή, παλιό συ­νά­δελ­φο που είχε να τον δει χρό­νια, με το Φε­στι­βάλ να απο­δει­κνύ­ε­ται και φέτος ση­μείο ανα­φο­ράς της νε­ο­λαί­ας. Νέοι άν­θρω­ποι, που χαί­ρο­νται καθώς επι­τέ­λους μπο­ρούν να απο­λαύ­σουν ποιο­τι­κό καλ­λι­τε­χνι­κό πρό­γραμ­μα, να συ­ζη­τή­σουν, να ανταλ­λά­ξουν από­ψεις σε ένα πε­ρι­βάλ­λον που το νιώ­θουν ολό­δι­κό τους, και μά­λι­στα χωρίς το άγχος της διά­δο­σης του ιού, αφού από πα­ντού γι­νό­ταν αντι­λη­πτό ότι η ΚΝΕ δεν αφή­νει τί­πο­τα στην τύχη του.

«Να ζεις, να τολ­μάς, να προ­χω­ράς. Για την κοι­νω­νία της πραγ­μα­τι­κής ελευ­θε­ρί­ας, τον Σο­σια­λι­σμό»: Με το σύν­θη­μα αυτό του φε­τι­νού Φε­στι­βάλ να δίνει το στίγ­μα, οι εκ­δη­λώ­σεις συ­νε­χί­ζο­νται σή­με­ρα και αύριο, απο­τε­λώ­ντας σάλ­πι­σμα αντε­πί­θε­σης στη νε­ο­λαία, για τους αγώ­νες που έχει μπρο­στά της μαζί με την ερ­γα­τι­κή τάξη και τον λαό.

🔻 Κο­ρυ­φώ­νο­νται αύριο Σάβ­βα­το 25 Σε­πτέμ­βρη στις 20.30 με τη με­γά­λη πο­λι­τι­κή συ­γκέ­ντρω­ση, όπου θα απευ­θύ­νει χαι­ρε­τι­σμό ο Γραμ­μα­τέ­ας του ΚΣ της ΚΝΕ, Νίκος Αμπα­τιέ­λος, και θα μι­λή­σει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δη­μή­τρης Κου­τσού­μπας.

«Σαν να βγή­κα­με στο ξέ­φω­το απ’ τη νύχτα… Επι­τέ­λους ανα­σά­να­με!»

🔹 «Επι­τέ­λους νιώ­θεις ότι αρ­χί­ζεις να ανα­πνέ­εις, ότι είσαι πραγ­μα­τι­κά ελεύ­θε­ρος, ότι υπάρ­χει φως, αι­σιο­δο­ξία».
🔹 «Πόσο καιρό εί­χα­με να πάμε σε μία καλή συ­ναυ­λία, να δούμε τό­σους χι­λιά­δες νέους, εκ­θέ­σεις. Να ση­κώ­σου­με κε­φά­λι από υπο­λο­γι­στή και κι­νη­τό».
🔹 «ΚΝΕ παι­διά! Δύ­να­μη!». «Ήρ­θα­με εδώ και θα φύ­γου­με αι­σιό­δο­ξοι ότι μπο­ρού­με να κα­τα­κτή­σου­με τα όνει­ρά μας».
Από κάθε πύλη ξε­χύ­νο­νται μέσα στην απέ­ρα­ντη κόκ­κι­νη πο­λι­τεία αν­θρώ­πι­να πο­τά­μια, με τους νέους και τις νέες, παι­διά του Γυ­μνα­σί­ου και του Λυ­κεί­ου, φοι­τη­τές, νέους ερ­γα­ζό­με­νους και ερ­γα­ζό­με­νες να κυ­ριαρ­χούν δί­νο­ντας ζω­ντά­νια σε κάθε σκηνή, στις πλού­σιες εκ­θέ­σεις, στα πε­ρί­πτε­ρα πα­ντού.

🔹 Στο φοι­τη­τι­κό στέκι ο Μα­νώ­λης, ο Χρή­στος και ο Σταύ­ρος, 18χρο­να παι­διά οι δύο πρώ­τοι φέτος πέ­ρα­σαν στις σχο­λές που ήθε­λαν ο δεύ­τε­ρος θα ξα­να­δώ­σει, για δεύ­τε­ρη φορά έρ­χο­νται στο Φε­στι­βάλ της ΚΝΕ στο Πάρκο Τρί­τση. «Εί­χα­με έρθει την τε­λευ­ταία φορά πριν από δύο χρό­νια και εί­χα­με πάθει πλάκα. Μας το έλε­γαν τα παι­διά της ΚΝΕ στο σχο­λείο και δεν πι­στεύ­α­με τα όσα γί­νο­νταν εδώ. Εί­χα­με φύγει και νιώ­θα­με ότι εί­μα­στε έτοι­μοι να κα­τα­κτή­σου­με τα όνει­ρά μας. Με αυτήν την παν­δη­μία δεν πι­στεύ­α­με ότι θα ξα­να­γί­νει.
Αλλά ΚΝΕ είναι αυτή. Δύ­να­μη παι­διά, τε­λεί­ω­σε!», λέει ο Μα­νώ­λης, ενώ ο Χρή­στος συ­μπλη­ρώ­νει: «Επι­τέ­λους να πάμε σε μία συ­ναυ­λία να ξα­να­βρε­θού­με με χι­λιά­δες ακόμα νέους να πά­ρου­με ζωή ο ένας από τον άλλον. Δεν βγαί­νει άλλο έγκλει­στοι. Μια στον υπο­λο­γι­στή. Μια στο κι­νη­τό και άντε σε καμία κα­φε­τέ­ρια ή μπα­ρά­κι…».
Ο Σταύ­ρος μάς λέει με τη σειρά του: «Οταν έμαθα ότι θα γίνει φέτος το Φε­στι­βάλ να πω την αλή­θεια πε­ρί­με­να πώς και πώς να ξε­κι­νή­σει. Να ξα­να­ζή­σω και να ξα­να­νιώ­σω όλα αυτά που έζησα την τε­λευ­ταία φορά που ήρθα. Ολη αυτήν την έντα­ση και τον εν­θου­σια­σμό. Το κα­νο­νί­σα­με με τους φί­λους και νά­μα­στε. Ομως είναι ακόμα κα­λύ­τε­ρα από όσο πε­ρί­με­να. Μου φαί­νε­ται ότι είναι ακόμα πιο πλού­σιο. Πέ­ρα­σα Φυ­σι­κό και όταν ανοί­ξουν τα πα­νε­πι­στή­μια σί­γου­ρα θα είμαι με τα παι­διά της ΚΝΕ. Ημουν μαζί τους στις μα­θη­τι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις μέσα στην παν­δη­μία. Συμ­με­τεί­χα στα πε­ρισ­σό­τε­ρα κα­λέ­σμα­τα. Εβλε­πα ότι μέσα στην παν­δη­μία δεν το έβα­ζαν κάτω και προ­σπα­θού­σα να μην το βάλω ούτε εγώ. Ισως το σκε­φτώ κα­λύ­τε­ρα να βάλω και εγώ το δικό μου λι­θα­ρά­κι σε όλο αυτό από μέσα. Δεν ξέρω θα δω».

🔹 Ο Βαγ­γέ­λης 29 ετών ιδιω­τι­κός υπάλ­λη­λος σε με­γά­λο pet shop βρι­σκό­ταν στην έκ­θε­ση για την Πα­ρι­σι­νή Κομ­μού­να. «Επι­τέ­λους νιώ­θεις ότι αρ­χί­ζεις να ανα­πνέ­εις, ότι είσαι πραγ­μα­τι­κά ελεύ­θε­ρος, ότι υπάρ­χει φως, αι­σιο­δο­ξία. Μόλις μπή­κα­με στο χώρο του Φε­στι­βάλ ήταν σαν να βγή­κα­με στο ξέ­φω­το από τη νύχτα. Και το λέω αντι­κει­με­νι­κά, γιατί δεν είμαι σύ­ντρο­φος, ακόμα του­λά­χι­στον. Η ΚΝΕ, το ΚΚΕ είναι πρω­το­πο­ρία πώς να το κά­νου­με; Προ­σπα­θώ να πα­ρα­κο­λου­θώ όλη την επι­και­ρό­τη­τα. Πα­ρα­κο­λού­θη­σα όλη τη δράση της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Ακόμα κι αν δεν το ψη­φί­ζεις, δεν μπο­ρείς να αμ­φι­σβη­τή­σεις ότι βάζει σφρα­γί­δα σε κάθε εξέ­λι­ξη. Ακόμα και ότι φέτος μέσα στην παν­δη­μία η ΚΝΕ ορ­γά­νω­σε ξανά το με­γά­λο αυτό Φε­στι­βάλ, λες ΚΝΕ είναι αυτή. Αν δεν το έκανε η ΚΝΕ ποιος θα το έκανε».

🔹 Ο Θε­ο­δό­σης ήταν στο βι­βλιο­πω­λείο του Φε­στι­βάλ μαζί με τον 14χρο­νο γιο του, μα­θη­τή του Γ’ Γυ­μνα­σί­ου Ιλίου. Ο ίδιος είναι προ­γραμ­μα­τι­στής και όπως είπε «έχω φι­λι­κή στάση προς το ΚΚΕ. Μπο­ρεί να μην το έχω ψη­φί­σει όλες τις φορές όμως θέλω ο γιος μου να έρθει σε επαφή με την ΚΝΕ γι’ αυτό ήρ­θα­με. Θέλω να ακού­σει ποιο­τι­κό τρα­γού­δι, να δει αυτές τις εκ­θέ­σεις, τους χι­λιά­δες νέους που αγω­νί­ζο­νται για ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον». Αλλά και ο μι­κρός δή­λω­σε πολύ εν­θου­σια­σμέ­νος. «Για να πω την αλή­θεια δεν ήθελα να έρθω. Δεν μου είχε μι­λή­σει κα­νείς για την ΚΝΕ. Αλλά τε­λι­κά είναι μια έκ­πλη­ξη. Και από ό,τι μου είπαν τις επό­με­νες μέρες θα έχει ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο κόσμο. Εντυ­πω­σιά­στη­κα από την έκ­θε­ση που έλεγε για την επα­νά­στα­ση στη Γαλ­λία. Σί­γου­ρα θα έρ­θου­με τις επό­με­νες μέρες».

🔹 Ομως το Φε­στι­βάλ είναι μια ανάσα, αλλά και επι­βρά­βευ­ση και για τα ίδια τα παι­διά της ΚΝΕ. Ο Χρή­στος 16 ετών μα­θη­τής της πρώ­της Λυ­κεί­ου στο 1ο Λύ­κειο Ζω­γρά­φου είπε: «Είμαι πε­ρή­φα­νος που φέτος η ΚΝΕ τα κα­τά­φε­ρε και ήρ­θα­με ξανά στο Πάρκο Τρί­τση. Με όλα αυτά τα μο­να­δι­κά που συμ­βαί­νουν εδώ, νιώθω ότι είναι η μι­κρο­γρα­φία της ει­κό­νας αυτού του άλλου, του όμορ­φου κό­σμου που εμείς ονει­ρευό­μα­στε».

Με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον στην Κε­ντρι­κή Έκ­θε­ση

«150 χρό­νια από την Πα­ρι­σι­νή Κομ­μού­να… Η πρώτη έφο­δος στον ου­ρα­νό… Η ση­με­ρι­νή πάλη για να τον κα­τα­κτή­σου­με…»: Αυτό είναι το θέμα της Κε­ντρι­κής Εκ­θε­σης του 47ου Φε­στι­βάλ που δε­σπό­ζει στον χώρο δίπλα στην Κε­ντρι­κή Σκηνή, στην οποία γί­νο­νται ορ­γα­νω­μέ­νες ξε­να­γή­σεις και οι επι­σκέ­πτες πα­ρα­κο­λου­θούν με με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον.
Η εξέ­γερ­ση των κομ­μου­νά­ρων, η πρώτη στην Ιστο­ρία προ­λε­τα­ρια­κή επα­νά­στα­ση και εγκα­θί­δρυ­ση ερ­γα­τι­κής εξου­σί­ας, απο­τε­λεί με­γά­λο ιστο­ρι­κό γε­γο­νός, «το πιο υψηλό πα­ρά­δειγ­μα του πιο πε­ρί­λα­μπρου προ­λε­τα­ρια­κού κι­νή­μα­τος του 19ου αιώνα», που με­λε­τή­θη­κε ιδιαί­τε­ρα και από τους κλα­σι­κούς, τον Μαρξ, τον Εν­γκελς και τον Λένιν.
Η Πα­ρι­σι­νή Κομ­μού­να ση­μα­το­δο­τεί την πρώτη προ­σπά­θεια να πάρει την εξου­σία στα χέρια της η ερ­γα­τι­κή τάξη. Και αυτό από μόνο του ως γε­γο­νός είναι ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό, μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει πηγή πλού­σιων συ­μπε­ρα­σμά­των, γιατί κα­ταρ­χήν ανέ­δει­ξε ήδη από τότε τη δυ­να­τό­τη­τα να ανα­τρα­πεί αυτό το σύ­στη­μα, τη δυ­να­τό­τη­τα να οι­κο­δο­μη­θεί η σο­σια­λι­στι­κή κοι­νω­νία, η ερ­γα­τι­κή εξου­σία.

Οι 72 μέρες της Κομ­μού­νας εμπνέ­ουν και σή­με­ρα για τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που πρέ­πει να έχει η επα­να­στα­τι­κή πάλη, για τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που πρέ­πει να έχει η ερ­γα­τι­κή εξου­σία.
Κι αυτά τα συ­μπε­ρά­σμα­τα είναι που ανα­δει­κνύ­ει με τον κα­λύ­τε­ρο τρόπο η έκ­θε­ση στο φε­τι­νό Φε­στι­βάλ, αξιο­ποιώ­ντας σε δυο ση­μεία της όμορ­φα βί­ντεο που προ­βάλ­λο­νται σε οθό­νες, καθώς και μια τε­ρά­στια κόκ­κι­νη ση­μαία συμ­βο­λί­ζο­ντας τη ση­μαία των κομ­μου­νά­ρων στο Δη­μαρ­χείο του Πα­ρι­σιού τον Μάρτη του 1871.

ΕΚ­ΘΕ­ΣΗ ΣΤΟ ΜΑ­ΘΗ­ΤΙ­ΚΟ ΣΤΕΚΙ
Δεν πε­ρισ­σεύ­ει κα­νείς και καμία από τον με­γά­λο αγώνα

«Επα­να­στά­της θα πει…»: Με τον τίτλο αυτό λει­τουρ­γεί στο χώρο του Μα­θη­τι­κού Στε­κιού έκ­θε­ση, η οποία απευ­θύ­νε­ται σε όλους τους μα­θη­τές – επι­σκέ­πτες του Φε­στι­βάλ, με ξε­να­γή­σεις που γί­νο­νται στη διάρ­κεια όλου του τρι­η­μέ­ρου.
Σε μία κα­τα­σκευή με μορφή βι­βλί­ου που φω­τί­ζο­νται πλευ­ρές όπως: «Τι είναι αυτό που έκανε και κάνει αν­θρώ­πους να γί­νο­νται επα­να­στά­τες..;» – «αν­θρώ­πους δια­φο­ρε­τι­κούς και άγνω­στους με­τα­ξύ τους, που έζη­σαν και ζουν σε άλλες χώρες, σε άλ­λους αιώ­νες, χτες και σή­με­ρα…» Αλλά και «τι ση­μαί­νει σή­με­ρα επα­νά­στα­ση»;

Μέσα από τα τα­μπλό του χώρου ο επι­σκέ­πτης γνω­ρί­ζε­ται με την ΚΝΕ και τον επα­να­στα­τι­κό της χα­ρα­κτή­ρα. Για την ΚΝΕ, το να είναι κα­νείς επα­να­στά­της είναι μια μάχη κα­θη­με­ρι­νή γιατί κα­νείς δεν γεν­νή­θη­κε ήρωας, γιατί – όπως ανα­γρά­φε­ται σε ένα από τα τα­μπλό – «κα­νείς δεν γεν­νιέ­ται έτοι­μος για τα με­γά­λα και τα ση­μα­ντι­κά. Κα­νέ­νας δεν φτιά­χνε­ται σε συν­θή­κες ερ­γα­στη­ρί­ου. Οι ήρωες δεν γεν­νή­θη­καν ήρωες. Εγι­ναν ήρωες μέσα στον ανυ­πο­χώ­ρη­το τα­ξι­κό αγώνα. Ολοι μας μέσα στην συλ­λο­γι­κή πρω­το­πό­ρα δράση μπο­ρού­με να το κα­τορ­θώ­σου­με. Δεν πε­ρισ­σεύ­ει κα­νείς και καμία από αυτό τον με­γά­λο αγώνα».

ΔΙΕ­ΘΝΟΥ­ΠΟ­ΛΗ
Ξανά μαζί μετά από δύο χρό­νια!

Δε­κά­δες εκ­πρό­σω­ποι Κομ­μου­νι­στι­κών Νε­ο­λαιών συ­να­ντή­θη­καν με τους επι­σκέ­πτες του Φε­στι­βάλ

Στη Διε­θνού­πο­λη – στη­μέ­νη φέτος πιο κοντά στην Κε­ντρι­κή Σκηνή – συ­να­ντή­θη­καν 25 Κομ­μου­νι­στι­κές Νε­ο­λαί­ες που παρά τις δυ­σκο­λί­ες και τους πε­ριο­ρι­σμούς τα­ξί­δε­ψαν από Ευ­ρώ­πη, Ασία, Μέση Ανα­το­λή και Αμε­ρι­κή. Συ­να­ντή­θη­καν από κοντά εδώ, στο Φε­στι­βάλ της ΚΝΕ, για πρώτη φορά από την έναρ­ξη της παν­δη­μί­ας.
Χι­λιά­δες επι­σκέ­πτες του Φε­στι­βάλ βρέ­θη­καν στη Διε­θνού­πο­λη, κο­ντο­στά­θη­καν στα πε­ρί­πτε­ρα, συ­νο­μί­λη­σαν με τους εκ­προ­σώ­πους των ΚΝ για την κα­τά­στα­ση στις χώρες τους, αγό­ρα­σαν ανα­μνη­στι­κά και σύμ­βο­λα αγώνα των λαϊ­κών κι­νη­μά­των.
Ανα­πό­σπα­στο μέρος του αντι­ι­μπε­ρια­λι­στι­κού μη­νύ­μα­τος και της διε­θνι­στι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης των λαών είναι τα πε­ρί­πτε­ρα της Ελ­λη­νι­κής Επι­τρο­πής Διε­θνούς Υφε­σης και Ει­ρή­νης (ΕΕΔΥΕ) και της Ελ­λη­νι­κής Επι­τρο­πής Διε­θνούς Δη­μο­κρα­τι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης (ΕΕΔΔΑ), ενώ ως προ­έ­κτα­ση του χώρου της Διε­θνού­πο­λης το Στέκι Νέων Στρα­τευ­μέ­νων καλεί σε απο­δέ­σμευ­ση από το ΝΑΤΟ, απε­μπλο­κή από τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς πο­λέ­μους και σχε­δια­σμούς.

 

Το πε­ρί­πτε­ρο του Ελ­λη­νο­κου­βα­νι­κού Συν­δέ­σμου – με το κα­θιε­ρω­μέ­νο πλέον κου­βα­νέ­ζι­κο μπαρ – έγινε και φέτος ση­μείο συ­νά­ντη­σης. Ιδιαί­τε­ρο ήταν το εν­δια­φέ­ρον του κό­σμου για τα 12 χα­ρα­κτι­κά έργα του ζω­γρά­φου Τάκη Βα­ρε­λά, εμπνευ­σμέ­να από την Κου­βα­νι­κή Επα­νά­στα­ση, τα επι­τεύγ­μα­τα και τους αγώ­νες του κου­βα­νι­κού λαού. Σε αυτόν δια­τί­θε­νται και τα έσοδα από την πώ­λη­ση των χα­ρα­κτι­κών, σε έν­δει­ξη διε­θνι­στι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

Από την υπο­δο­χή στους ερ­γα­ζό­με­νους της «e-food»

«ΑΝΑΣΑ» ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΜΟΥ & ΨΥ­ΧΑ­ΓΩ­ΓΙΑΣ ΟΙ ΠΛΟΥ­ΣΙΕΣ ΕΚ­ΔΗ­ΛΩ­ΣΕΙΣ

«Εμείς γυρ­νά­με κα­τα­πά­νω σας των πυ­ρο­βό­λων μας την μπού­κα… »
Θερμό χει­ρο­κρό­τη­μα για την πα­ρά­στα­ση «Οι μέρες της Κομ­μού­νας» που ανέ­βα­σε η θε­α­τρι­κή ομάδα της ΚΝΕ

«Βλέ­πο­ντας πως κα­θό­λου δεν μπο­ρεί­τε να δώστε με­ρο­δού­λι αν­θρω­πιάς θα κά­νου­με δικά μας τα ερ­γο­στά­σια, είναι αρ­κε­τό αυτό για μας… Βλέ­πο­ντας πως η κυ­βέρ­νη­ση αυτή, τα όσα μας τάζει δεν τηρεί, από­φα­ση να χτί­σου­με καλή ζωή, που εμείς θα κυ­βερ­νά­με. Κι αφού η μόνη γλώσ­σα που ακού­τε είναι η βουή των κα­νο­νιών μας, τότε εμείς γυρ­νά­με κα­τα­πά­νω σας των πυ­ρο­βό­λων μας την μπού­κα»…

Τι­μώ­ντας τις κόκ­κι­νες μέρες της Κομ­μού­νας η θε­α­τρι­κή ομάδα της ΚΝΕ επέ­λε­ξε φέτος να ανε­βά­σει το θε­α­τρι­κό έργο του Μπέρ­τολτ Μπρε­χτ, «Οι μέρες της κομ­μού­νας». Πρώτη πα­ρου­σί­α­ση, στο κοινό του Φε­στι­βάλ, την Πέμ­πτη το από­γευ­μα στο θε­α­τρά­κι στο στέκι του Πο­λι­τι­σμού.
Τα «φώτα» στρέ­φο­νται στο επα­να­στα­τη­μέ­νο Πα­ρί­σι και στις έντο­νες συ­ζη­τή­σεις των κομ­μου­νά­ρων τόσο για τον παλιό κόσμο που έχει σα­πί­σει, όσο και για το μέλ­λον που εγκαι­νί­α­σε η με­γά­λη σύ­γκρου­ση της ερ­γα­τι­κής τάξης με τους εκ­με­ταλ­λευ­τές της τον 19ο αιώνα. Ο άφθα­στος ηρω­ι­σμός, ο νέος κό­σμος που ανα­τέλ­λει, αλλά και οι αμ­φι­βο­λί­ες, οι τα­λα­ντεύ­σεις είναι όλα πα­ρό­ντα στο έργο. Από τη μία, ο πα­λιός ο κό­σμος που γνω­ρί­ζει πολύ καλά πως «το θε­μέ­λιο του πο­λι­τι­σμού μας είναι η ιδιο­κτη­σία, πρέ­πει να την υπε­ρα­σπι­στού­με ένα­ντι οιου­δή­πο­τε τι­μή­μα­τος» και από την άλλη οι ερ­γά­τες του Πα­ρι­σιού που συ­νει­δη­το­ποιούν πια την απο­στο­λή της τάξης τους… «Βλέ­πο­ντας να υψώ­νε­τε πα­λά­τια και στέγη που­θε­νά για μας… Από­φα­ση να γί­νου­νε δικά μας! Οι τρώ­γλες πε­ρίσ­σε­ψαν για μας».

Και η αντα­πό­κρι­ση του κό­σμου, που γέ­μι­σε το θε­α­τρά­κι ήταν ιδιαί­τε­ρα ζεστή! Το χει­ρο­κρό­τη­μα δυ­να­τό! Τα μέλη της θε­α­τρι­κής ομά­δας με πρό­σω­πα που λά­μπουν, είναι διπλά πε­ρή­φα­να, μιας και μέσα στο κα­λο­καί­ρι η θε­α­τρι­κή ομάδα κα­τά­φε­ρε να ανα­συ­γκρο­τη­θεί και ξε­κί­νη­σαν πρό­βες διά ζώσης για να κα­τα­φέ­ρει να είναι «πιστή» για ακόμα μια χρο­νιά στο ρα­ντε­βού του Φε­στι­βάλ. Μέσα από την κα­θο­ρι­στι­κή βο­ή­θεια του σκη­νο­θέ­τη της ομά­δας Γιώρ­γου Τσα­γκα­ρά­κη, τις πλού­σιες συ­ζη­τή­σεις που συ­νό­δευαν τις πρό­βες για να κα­τα­νοη­θούν οι φο­βε­ρές εκεί­νες μέρες της Κομ­μού­νας, η θε­α­τρι­κή ομάδα τα κα­τά­φε­ρε για ακόμα μια φορά!

Στη θε­α­τρι­κή ομάδα συμ­με­τέ­χουν: Βαγ­γέ­λης Βάν­τζος, Αλέ­ξαν­δρος Βο­γδά­νος, Αθηνά Γε­ωρ­γο­πού­λου, Νίκος Γιό­φτσος, Δή­μη­τρα Ελευ­θε­ρί­ου, Φώτης Ζε­έ­ρης, Ηλέ­κτρα Ζίρα, Χρι­στιά­να Κιό­σια, Σπύ­ρος Μα­μά­ης, Τάσος Μα­νω­λό­που­λος, Δανάη Μάν­τζου, Μάγδα Μαρ­μά­ρου, Ανα­στα­σία Ματ­θαί­ου, Δη­μή­τρης Μπα­κλα­βάς, Κώ­στας Σα­ζα­κλό­γλου, Γιώτα Σπα­νού, Σίντυ Τανέ, Δη­μή­τρης Τσι­λι­μέ­κης, Κώ­στας Τσί­τσι­κας, Απο­στό­λης Φρα­γκού­λης και οι μι­κροί: Δη­μή­τρης και Στέ­φα­νος.

Συ­ντε­λε­στές: Σκη­νο­θε­σία: Γιώρ­γος Τσα­γκα­ρά­κης. Βοη­θός σκη­νο­θέ­τη: Γιο­βά­να Κα­πο­δί­στρια. Σκη­νι­κά: Βι­κτώ­ρια Ντα­ρί­λα. Κο­στού­μια: Κλαί­ρη Γε­ρα­νί­ου, Αλε­ξάν­δρα Πε­τρο­πού­λου, Ιω­άν­να Σα­γώ­να. Από­δο­ση τρα­γου­διών στα ελ­λη­νι­κά: Γιώρ­γος Θε­ο­φά­νους, Αμέ­ρισ­σα Φτού­λη. Ηλε­κτρι­κή κι­θά­ρα, θέ­ρε­μιν: Γιώρ­γος Θε­ο­φά­νους. Τρα­γού­δι, κρου­στά: Αμέ­ρισ­σα Φτού­λη. Sound design: Γιώρ­γος Θε­ο­φά­νους. Φω­τι­σμοί: Γκί­κας Για­κου­μής.

ΜΑ­ΘΗ­ΤΙ­ΚΟ ΣΤΕΚΙ – ΣΤΕΚΙ ΦΟΙ­ΤΗ­ΤΩΝ & ΝΕΩΝ ΕΡ­ΓΑ­ΖΟ­ΜΕ­ΝΩΝ
«Γκά­ζια», μη­νύ­μα­τα και… πολύ γέλιο

Τα μα­θη­τι­κά συ­γκρο­τή­μα­τα «Αδεια Κλε­ψύ­δρα», QBX και Matt άνοι­ξαν την αυ­λαία του Μα­θη­τι­κού Στε­κιού και του πλού­σιου προ­γράμ­μα­τός του.
Ο QBX ξε­σή­κω­σε τον κόσμο που βρέ­θη­κε στη σκηνή με το beat box του, ενώ μαζί με τους «Αδεια Κλε­ψύ­δρα» και τον Matt τρα­γού­δη­σαν για την οι­κο­γέ­νεια αλλά και τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι νέοι στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά τους, στο σχο­λείο, και ει­δι­κό­τε­ρα για αυτά με τα οποία ήρθαν αντι­μέ­τω­ποι κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μί­ας, στέλ­νο­ντας μή­νυ­μα αντε­πί­θε­σης με τους στί­χους τους, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας πως η νέα γενιά δεν πρό­κει­ται να σω­πά­σει.
Αμέ­σως μετά, τη σκυ­τά­λη για άφθο­νο γέλιο πήρε το stand up comedy με τον Αλέ­ξαν­δρο Μα­λιά­τση – Σάλα και τον Σπή­λιο Φλώρο. Στη σκηνή αρ­χι­κά ανέ­βη­κε ο Σπή­λιος Φλώ­ρος, ο οποί­ος δια­κω­μώ­δη­σε μια σειρά θε­μά­των που απα­σχο­λούν ιδιαί­τε­ρα τη νε­ο­λαία, ανά­με­σά τους την κα­τά­στα­ση με την παν­δη­μία, την επι­λο­γή επαγ­γέλ­μα­τος, τις σχέ­σεις με τους γο­νείς κ.λπ. Στη συ­νέ­χεια ο Αλέ­ξαν­δρος Μα­λιά­τσης – Σάλα κά­λε­σε το κοινό να ανα­σύ­ρει δικές του αστεί­ες ανα­μνή­σεις, επι­λέ­γο­ντας το θέμα της σχέ­σης με­τα­ξύ αδελ­φών, από την οπτι­κή του μι­κρό­τε­ρου βέ­βαια, ενώ στη συ­νέ­χεια μοι­ρά­στη­κε δικές του …άβο­λες στιγ­μές. Κλεί­νο­ντας, και οι δύο κω­μι­κοί έδω­σαν συγ­χα­ρη­τή­ρια στην ΚΝΕ για τη διορ­γά­νω­ση του Φε­στι­βάλ.
Λίγο πιο κάτω, στη νε­ο­σύ­στα­τη Σκηνή Φοι­τη­τών και Νέων Ερ­γα­ζο­μέ­νων, το καλ­λι­τε­χνι­κό πρό­γραμ­μα ξε­κί­νη­σε με ροκ ήχους από τους Vostok Train.
«Είναι με­γά­λη τιμή και χαρά που παί­ζου­με στο Φε­στι­βάλ», είπαν ανοί­γο­ντας τη συ­ναυ­λία τους, με το κοινό να τους κα­τα­χει­ρο­κρο­τεί. Ως «ένα τρένο προς την Ανα­το­λή για μια κα­λύ­τε­ρη κοι­νω­νία» αυ­το­προσ­διο­ρί­στη­καν, προ­τού χα­ρί­σουν ροκ με­λω­δί­ες, τρα­γού­δια γνω­στά και πιο «ψαγ­μέ­να», αλλά και δικές τους δια­σκευ­ές, με τον κόσμο να τους αντα­μεί­βει με ένα ζεστό χει­ρο­κρό­τη­μα. «Immigrant Song», «Come Together» και άλλα τρα­γού­δια απο­τέ­λε­σαν μέρος του ρε­περ­το­ρί­ου του συ­γκρο­τή­μα­τος, που μέχρι το τέλος κρά­τη­σε το κέφι στα ύψη…

Δεν τους άφησε σε χλωρό κλαρί ο Χρ. Ζα­ρα­λί­κος

Ακο­λού­θη­σε το απο­λαυ­στι­κό για μία ακόμα φορά stand up comedy του Χρι­στό­φο­ρου Ζα­ρα­λί­κου. Ορ­μη­τι­κός, χωρίς να αφή­σει σε χλωρό κλαρί ζη­τή­μα­τα της επι­και­ρό­τη­τας, χά­ρι­σε πολύ γέλιο στο κοινό, το οποίο πάντα συμ­με­τέ­χει στις πα­ρα­στά­σεις του.
Η παν­δη­μία, οι κυ­βερ­νη­τι­κοί χει­ρι­σμοί στην Εκ­παί­δευ­ση, η απερ­γία των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο «e-food», η αντί­λη­ψη των με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων για τον μισθό, εξω­φρε­νι­κές θε­ω­ρί­ες συ­νω­μο­σί­ας ήταν από τα θέ­μα­τα με τα οποία ασχο­λή­θη­κε, με το γνω­στό και αγα­πη­μέ­νο στο κοινό του Φε­στι­βάλ χιού­μορ του.

Γνω­στά και αγα­πη­μέ­να τρα­γού­δια, με­γά­λα λαϊκά γλέ­ντια

Με χει­ρο­κρο­τή­μα­τα υπο­δέ­χθη­κε ο κό­σμος στη «Λαϊκή Σκηνή» την Φω­τει­νή Βε­λε­σιώ­του, που άνοι­ξε το χτε­σι­νό πρό­γραμ­μα στη Λαϊκή Σκηνή.
«Εί­μα­στε εδώ, αλλά λεί­πει ένας, ο Μίκης. Ορ­φα­νέ­ψα­με, πιο με­γά­λη ορ­φά­νια δεν νιώ­σα­με ποτέ», ση­μεί­ω­σε η Φ. Βε­λε­σιώ­του ανε­βαί­νο­ντας στη σκηνή. «Είναι ο άν­θρω­πος που μας γέ­μι­σε πο­λι­τι­σμό, γι’ αυτόν θα τρα­γου­δή­σου­με εδώ. Μας ακού­ει από κει πάνω. Να ‘ναι καλά και να μας φω­τί­ζει…», ανέ­φε­ρε πριν ξε­κι­νή­σει το πρό­γραμ­μά της.
Ο κό­σμος ξεσπά σε χει­ρο­κρο­τή­μα­τα και το πρό­γραμ­μα ξε­κι­νά με τα τρα­γού­δια «Βα­σί­λε­ψες αστέ­ρι μου», «Κά­πο­τε θα ‘ρθουν να σου πουν» και «Μέρα Μα­γιού μου μί­σε­ψες».

Ακο­λου­θούν το «Γιου­σου­ρούμ», τα «Διό­δια», οι «Μέ­λισ­σες» και άλλα γνω­στά και αγα­πη­μέ­να τρα­γού­δια, όπως το «Μ’ αε­ρο­πλά­να και βα­πό­ρια», «Μη μου ξα­να­φύ­γεις πια», «Σαν από­κλη­ρος γυ­ρί­ζω», με τον κόσμο να ενώ­νει τη φωνή του με αυτή της Φ. Βε­λε­σιώ­του στο «Μην κλαις».
Η Φ. Βε­λε­σιώ­του έκλει­σε το πρό­γραμ­μά της με το «Εχω έναν κα­φε­νέ», το οποίο ήταν «αφιε­ρω­μέ­νο σε όλους εσάς που είστε εδώ. Να είστε γεροί και δυ­να­τοί. Κα­λούς δρό­μους να έχετε».

Τη σκυ­τά­λη πήρε το συ­γκρό­τη­μα Led Seftelin, για ένα ξε­χω­ρι­στό πο­ντια­κό γλέ­ντι. Ευ­χα­ρί­στη­σαν για την πρό­σκλη­ση, ση­μειώ­νο­ντας πως ήταν η πρώτη τους συμ­με­το­χή στο Φε­στι­βάλ, λίγο πριν με τη συ­νο­δεία των με­λω­δι­κών ήχων της πο­ντια­κής λύρας τρα­γου­δή­σουν για την προ­σφυ­γιά, τα βά­σα­να των Πο­ντί­ων, για τις χαρές και τις λύπες τους, με τον κόσμο να «απα­ντά» κάθε φορά με θερμά χει­ρο­κρο­τή­μα­τα.

Μια με­γά­λη συ­ναυ­λία αφιε­ρω­μέ­νη στον Μίκη

Το πρό­γραμ­μα της Κε­ντρι­κής Σκη­νής την πρώτη μέρα ολο­κλη­ρώ­θη­κε με με­γά­λη συ­ναυ­λία – αφιέ­ρω­μα με τίτλο «Η ποί­η­ση στα τρα­γού­δια του Μίκη».
Ο Γιώρ­γος Ντα­λά­ρας μετά την εί­δη­ση του χαμού του με­γά­λου μας μου­σι­κο­συν­θέ­τη απο­φά­σι­σε να αλ­λά­ξει το πρό­γραμ­μα της συ­ναυ­λί­ας που θα πα­ρου­σί­α­ζε στο Φε­στι­βάλ. Και πράγ­μα­τι, δεν θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει κα­λύ­τε­ρη συ­ναυ­λία τιμής στον Μίκη την πρώτη μέρα του Φε­στι­βάλ της ΚΝΕ, του Φε­στι­βάλ που τόσο τί­μη­σε με την πα­ρου­σία του ο με­γά­λος μου­σι­κο­συν­θέ­της.

Μια συ­ναυ­λία με τρα­γού­δια αγα­πη­μέ­να, πο­λυ­τρα­γου­δι­σμέ­να, σε ποί­η­ση Ρί­τσου, Ελύτη, Σε­φέ­ρη, Γκά­τσου, Ελευ­θε­ρί­ου, Κ. Βάρ­να­λη, Δ. Χρι­στο­δού­λου και τόσων άλλων. Ο Γ. Ντα­λά­ρας και μαζί του η Ασπα­σία Στρα­τη­γού και η Βιο­λέτ­τα Ικαρη έγι­ναν μια φωνή με τον κόσμο που είχε γε­μί­σει τον χώρο της Κε­ντρι­κής Σκη­νής.
Η ποί­η­ση στα τρα­γού­δια του Μίκη… αφού ο Θε­ο­δω­ρά­κης ήταν ο πρώ­τος που έβαλε στο στόμα του απλού λαού λόγια με­γά­λων ποι­η­τών, γιατί γνώ­ρι­ζε καλά ότι οι με­γά­λοι ποι­η­τές ανή­κουν στον λαό, ότι μόνο αυτός μπο­ρεί να τους κα­τα­λά­βει. Εκεί­νος του έδωσε απλά το «κλει­δί» για να ανοί­ξει τις με­γά­λες πόρ­τες της ποί­η­σης: «Κά­νο­ντας τρα­γού­δι και βά­ζο­ντας στα χείλη του λαού τη με­γά­λη ποί­η­ση, είναι σαν να του πρό­σφε­ρα αυτό το σπά­νιο κλει­δί να ανοί­ξει τις με­γά­λες πόρ­τες και να μπει στον μα­γι­κό κόσμο της λό­γιας τέ­χνης».
«Για τον Μίκη έχει μι­λή­σει η Ιστο­ρία και ο ελ­λη­νι­κός λαός όλες αυτές τις μέρες», ση­μεί­ω­σε από τη σκηνή ο Γ. Ντα­λά­ρας, προ­σθέ­το­ντας: «Για μας όμως εδώ, κυ­ρί­ως για τους μου­σι­κούς, είναι μια μορφή και ένας φάρος που ποτέ δεν θα ξε­χά­σου­με, δεν θα λη­σμο­νή­σου­με, δεν θα αμ­φι­σβη­τή­σου­με. Εμ­φα­νί­στη­κε σαν άνε­μος, έβαλε στον λαό το αί­σθη­μα της ελευ­θε­ρί­ας, της δι­καιο­σύ­νης, και άλ­λα­ξε τη ζωή μας. Από τον Μίκη άλ­λα­ξαν όλα. Πάντα θα τον τι­μού­με».

Ένα μου­σι­κό τα­ξί­δι στη Μνήμη και την Ιστο­ρία

«Μια ζεστή συ­ντρο­φιά… Για να θυ­μη­θού­με, να σκε­φτού­με, να τρα­γου­δή­σου­με μαζί… Να τρα­γου­δή­σου­με την ομορ­φιά της ζωής… Να τη θυ­μό­μα­στε, να μην την ξε­χνά­με… Ο πόνος που δεν αντέ­χε­ται τρα­γου­διέ­ται…».
Και η μου­σι­κο­θε­α­τρι­κή πα­ρά­στα­ση «Πώς να σω­πά­σω» σε σκη­νο­θε­σία Τζέ­νης Κόλ­λια, που εγκαι­νί­α­σε το πρό­γραμ­μα της Κε­ντρι­κής Σκη­νής, ξε­κι­νά. Τρα­γού­δια γνω­στά και αγα­πη­μέ­να, τρα­γού­δια της πα­ρά­δο­σης και τρα­γού­δια με­γά­λων μας συν­θε­τών, όπως ο Μαρ­κό­που­λος, ο Λο­ΐ­ζος, ο Θε­ο­δω­ρά­κης, ο Μι­κρού­τσι­κος, ο Μού­τσης, ο Τσι­τσά­νης, ο Βαμ­βα­κά­ρης, δέ­νο­νται με τον λόγο και με θε­α­τρι­κά δρώ­με­να. Κοι­νός τους τόπος οι πε­ρι­πέ­τειες, τα πάθη των λαών στον αγώνα τους για ένα κα­λύ­τε­ρο αύριο.
Ο κό­σμος χά­ρι­σε το πιο θερμό του χει­ρο­κρό­τη­μα στον σπου­δαίο ηθο­ποιό μας Κώστα Κα­ζά­κο. Στο πλευ­ρό του τέσ­σε­ρις εξαί­ρε­τοι τρα­γου­δι­στές, που για τις ανά­γκες της πα­ρά­στα­σης γί­νο­νται και λίγο ηθο­ποιοί, ο Χρή­στος Θη­βαί­ος, η Αν­δριά­να Μπά­μπα­λη, η Βιο­λέτ­τα Ικαρη και ο Κώ­στας Τρια­ντα­φυλ­λί­δης. Ολοι αυτοί μαζί με σπου­δαί­ους μου­σι­κούς μάς πα­ρέ­συ­ραν σε ένα μα­γευ­τι­κό τα­ξί­δι στη Μνήμη και την Ιστο­ρία.

Τους καλ­λι­τέ­χνες συ­νε­χά­ρη ο ΓΓ της ΚΕ του KKE

Στην κε­ντρι­κή σκηνή ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είχε εγκάρ­δια συ­νά­ντη­ση με τον Γιώρ­γο Ντα­λά­ρα και τους υπό­λοι­πους συ­ντε­λε­στές του τε­λευ­ταί­ου προ­γράμ­μα­τος της καθώς και με τον Βαγ­γέ­λη Κο­ρα­κά­κη.
Αμέ­σως μετά συ­να­ντή­θη­κε με τους συ­ντε­λε­στές του προ­γράμ­μα­τος που είχε προη­γη­θεί, τους ερ­μη­νευ­τές Βιο­λέτ­τα Ικαρη, Αν­δριά­να Μπά­μπα­λη, Χρή­στο Θη­βαίο, Κώστα Τρια­ντα­φυλ­λί­δη, τον ηθο­ποιό Κώστα Κα­ζά­κο και την σκη­νο­θέ­τι­δα του προ­γράμ­μα­τος που πα­ρου­σί­α­σαν Τζένη Κόλ­λια.

ΦΟΙ­ΤΗ­ΤΙ­ΚΟ ΣΤΕΚΙ
Το πρώτο αγω­νι­στι­κό «ρα­ντε­βού» για εκα­το­ντά­δες φοι­τη­τές

Ο νέος χώρος που φι­λο­ξε­νεί το Στέκι Φοι­τη­τών του 47ου Φε­στι­βάλ ΚΝΕ – «Οδη­γη­τή» υπο­δέ­χε­ται φοι­τη­τές με­γα­λύ­τε­ρων ετών αλλά και πρω­το­ε­τείς και δευ­τε­ρο­ε­τείς, που μετά από 1,5 χρόνο δί­νουν επι­τέ­λους το πρώτο «ρα­ντε­βού» με τους συμ­φοι­τη­τές τους ενό­ψει του ανοίγ­μα­τος των σχο­λών.
Η δια­κό­σμη­ση του χώρου – με τις φρά­σεις των Τσε, Μπρε­χτ, Γλη­νού, Αϊν­στάιν να κα­λούν τους νέους φοι­τη­τές να κα­τα­κτή­σουν τη γνώση και να τη θέ­σουν στην υπη­ρε­σία των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών – «δένει» με τη φυ­σι­κή ομορ­φιά αυτής της γω­νιάς του πάρ­κου, που πρώτη φορά ανοί­γει για τους επι­σκέ­πτες του Φε­στι­βάλ. Οι δε­κά­δες φοι­τη­τές δί­νουν ζω­ντά­νια σε κάθε γωνιά του Στε­κιού, αφού πα­ρέ­ες αντα­μώ­νουν ξανά μετά από σχε­δόν δύο χρό­νια, ενώ εκεί βρί­σκο­νται και πρω­το­ε­τείς που γνω­ρί­ζουν για πρώτη φορά συμ­φοι­τη­τές τους, συ­ζη­τούν και μα­θαί­νουν για τη σχολή στην οποία πέ­ρα­σαν.

Τα πη­γα­δά­κια και οι συ­ζη­τή­σεις δί­νουν και παίρ­νουν για τις με­γά­λες φοι­τη­τι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις που προη­γή­θη­καν, αλλά και για τους αγώ­νες που έχου­με μπρο­στά μας για ανοι­χτά και ασφα­λή πα­νε­πι­στή­μια, ενά­ντια στην «παν­δη­μία» της μορ­φω­τι­κής υπο­βάθ­μι­σης και της κα­τα­στο­λής που ενι­σχύ­ε­ται από την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης και της ΕΕ. Κοινή συ­νι­στα­μέ­νη η πε­ποί­θη­ση ότι το δυ­νά­μω­μα της ΚΝΕ απο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση για να απο­κτούν οι φοι­τη­τι­κοί αγώ­νες αντο­χή, συ­νέ­χεια και προ­ο­πτι­κή, να δυ­σκο­λεύ­ουν την εφαρ­μο­γή των μέ­τρων και να ανοί­γουν τον δρόμο για την αντε­πί­θε­ση.

Ξε­χω­ρι­στή θέση έχει η έκ­θε­ση που έχει επι­με­λη­θεί η Φοι­τη­τι­κή Επι­τρο­πή του ΚΣ της ΚΝΕ, με τίτλο «Το Πα­νε­πι­στή­μιο που έχου­με VS το Πα­νε­πι­στή­μιο που θέ­λου­με», η οποία μέσα από στοι­χεία για την κα­τά­στα­ση του πα­νε­πι­στη­μί­ου σή­με­ρα, αλλά και αντι­πα­ρα­βάλ­λο­ντας σκέ­ψεις και προ­βλη­μα­τι­σμούς που συ­νο­δεύ­ουν δε­κά­δες χι­λιά­δες φοι­τη­τές στη διάρ­κεια των σπου­δών τους, με όσα δη­λώ­νουν κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη, ο ΣΕΒ κ.ά. για την Ανώ­τα­τη Εκ­παί­δευ­ση, προ­βλη­μα­τί­ζει, αλλά ανα­δει­κνύ­ει και ότι η αγάπη κάθε φοι­τη­τή για την επι­στή­μη του, ο αγώ­νας του να μάθει ολο­κλη­ρω­μέ­να το αντι­κεί­με­νό του, για να δου­λέ­ψει σ’ αυτό, πρέ­πει να συ­να­ντη­θούν με τον συλ­λο­γι­κό αγώνα, τη διεκ­δί­κη­ση των σύγ­χρο­νων ανα­γκών στις σπου­δές και τη ζωή. Η πρό­τα­ση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για το πα­νε­πι­στή­μιο των σύγ­χρο­νων ανα­γκών και δυ­να­το­τή­των, πλευ­ρές του οποί­ου ανα­δει­κνύ­ο­νται μέσα από την έκ­θε­ση, δίνει ώθηση σε αυτόν τον αγώνα, στις διεκ­δι­κή­σεις του φοι­τη­τι­κού κι­νή­μα­τος.

Γι’ αυτόν τον λόγο δεν θα μπο­ρού­σε να λεί­πει από τον χώρο το «πε­ρί­πτε­ρο» της νέας έκ­δο­σης του Τμή­μα­τος Παι­δεί­ας και Έρευ­νας της ΚΕ του ΚΚΕ, με τίτλο «Για το Πα­νε­πι­στή­μιο των σύγ­χρο­νων ανα­γκών και δυ­να­το­τή­των της επο­χής μας», που ήδη δια­κι­νούν οι Ορ­γα­νώ­σεις της ΚΝΕ στα πα­νε­πι­στή­μια.

Η «Κόκ­κι­νη Γωνιά» για την ισο­τι­μία των γυ­ναι­κών!

🔻 Ξε­χω­ρί­ζει η ενό­τη­τα με τις θέ­σεις της ΚΝΕ για την εξά­λει­ψη της πο­λύ­μορ­φης βίας κατά των γυ­ναι­κών
Με ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον και εν­θου­σια­σμό οι επι­σκέ­πτριες και επι­σκέ­πτες της πρώ­της μέρας του Φε­στι­βάλ πέ­ρα­σαν από το Στέκι της Επι­τρο­πής του ΚΣ για τις Νέες Γυ­ναί­κες και τα Νέα Ζευ­γά­ρια, την «Κόκ­κι­νη Γωνιά». Στον χώρο δε­σπό­ζει η έκ­θε­ση με θέμα «Σο­σια­λι­σμός… για την απε­λευ­θέ­ρω­ση των γυ­ναι­κών από κάθε κοι­νω­νι­κή ανι­σο­τι­μία».

Το στέκι της Επι­τρο­πής είναι εμπνευ­σμέ­νο από τα τρένα της επα­νά­στα­σης «Αγκίτ – Προπ» που όρ­γω­ναν το νεαρό σο­βιε­τι­κό κρά­τος μετά το 1917 για να στεί­λουν το μή­νυ­μα της σο­σια­λι­στι­κής επα­νά­στα­σης σε κάθε γωνιά της Ρω­σί­ας. Ετσι και στην «Κόκ­κι­νη Γωνιά», οι επι­σκέ­πτες «επι­βι­βά­ζο­νταν» στα «βα­γό­νια» για να γνω­ρί­σουν τις πρω­το­πό­ρες και επα­να­στα­τι­κές θέ­σεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για την ισό­τι­μη θέση της γυ­ναί­κας στον σο­σια­λι­σμό του 21ου αιώνα.
Από την πρώτη μέρα του Φε­στι­βάλ η «Κόκ­κι­νη Γωνιά» απο­τέ­λε­σε ση­μείο συ­νά­ντη­σης των νέων που προ­βλη­μα­τί­ζο­νται για τις αι­τί­ες των κοι­νω­νι­κών δια­κρί­σε­ων που βιώ­νουν οι γυ­ναί­κες σε κάθε πλευ­ρά της ζωής τους.
Στο επί­κε­ντρο της συ­ζή­τη­σης βρέ­θη­κε το νέο απο­τρό­παιο πε­ρι­στα­τι­κό της δο­λο­φο­νί­ας της 32χρο­νης εκ­παι­δευ­τι­κού στη Ρόδο από τον πρώην σύ­ντρο­φό της. Εχει πυ­ρο­δο­τή­σει δι­καιο­λο­γη­μέ­να την οργή, την αγα­νά­κτη­ση, τον προ­βλη­μα­τι­σμό, που χρειά­ζε­ται να στρα­φεί στις οι­κο­νο­μι­κές – κοι­νω­νι­κές αι­τί­ες για όσα βιώ­νουν χι­λιά­δες γυ­ναί­κες εκτε­θει­μέ­νες στην ανα­σφά­λεια και την πο­λύ­μορ­φη βία, αλλά και στους οι­κο­νο­μι­κούς και κοι­νω­νι­κούς πα­ρά­γο­ντες που «γεν­νούν» δο­λο­φό­νους, βια­στές, κα­κο­ποι­η­τές και διευ­κο­λύ­νουν τη δράση τους. Η ξε­χω­ρι­στή ενό­τη­τα της έκ­θε­σης με τις θέ­σεις και τη δράση της ΚΝΕ για την εξά­λει­ψη της πο­λύ­μορ­φης βίας κατά των γυ­ναι­κών, ιδιαί­τε­ρα της ερ­γο­δο­τι­κής και κρα­τι­κής, μπο­ρεί να δώσει απα­ντή­σεις σε αυτά τα ερω­τή­μα­τα.

Ήταν πλή­θος οι νέες και οι νέοι επι­σκέ­πτες της «Κόκ­κι­νης» Γω­νιάς» που εξέ­φρα­σαν προ­βλη­μα­τι­σμό ανα­φο­ρι­κά με τα αντι­δρα­στι­κά στε­ρε­ό­τυ­πα για την κοι­νω­νι­κή θέση της γυ­ναί­κας, που καλ­λιερ­γού­νται από διά­φο­ρα «κα­νά­λια», όπως τα ΜΜΕ και ΜΚΔ, τα ριά­λι­τι.
Τη συ­ζή­τη­ση τρο­φο­δό­τη­σαν οι εξε­λί­ξεις στο Αφ­γα­νι­στάν και το υπο­κρι­τι­κό εν­δια­φέ­ρον των ιμπε­ρια­λι­στι­κών συμ­μα­χιών ΝΑΤΟ – ΕΕ, αλλά και της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης της ΝΔ, των αστι­κών κυ­βερ­νη­τι­κών κομ­μά­των του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, του ΚΙΝΑΛ κ.ά., για τα δι­καιώ­μα­τα των γυ­ναι­κών του πο­λύ­πα­θου αφ­γα­νι­κού λαού.
Οι επι­σκέ­πτριες συ­ζή­τη­σαν με τα μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ για την ανά­γκη συλ­λο­γι­κής ορ­γά­νω­σης και δρά­σης για τις σύγ­χρο­νες ανά­γκες της γυ­ναί­κες στην ερ­γα­σία, στη μόρ­φω­ση, στην κοι­νω­νι­κή προ­στα­σία της μη­τρό­τη­τας, μέσα από τη συμ­με­το­χή στους Συλ­λό­γους και τις Ομά­δες Γυ­ναι­κών της ΟΓΕ, αλλά και μέσα από τα ερ­γα­τι­κά σω­μα­τεία, τις ενώ­σεις αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νων, τους φοι­τη­τι­κούς συλ­λό­γους.

Εκεί δια­κι­νεί­ται και η έκ­δο­ση της Επι­τρο­πής με τα υλικά της Συ­νό­δου του ΚΣ της ΚΝΕ, με θέμα «Η εξει­δι­κευ­μέ­νη δου­λειά της ΚΝΕ στις νέες γυ­ναί­κες όρος και προ­ϋ­πό­θε­ση για να γί­νου­με πιο πολ­λοί και πιο ικα­νοί στην πάλη για τον σο­σια­λι­σμό – κομ­μου­νι­σμό».

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στον χώρο του Φε­στι­βάλ

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δη­μή­τρης Κου­τσού­μπας, πε­ρι­η­γή­θη­κε στον χώρο του Φε­στι­βάλ ΚΝΕ – «Οδη­γη­τή».
Πα­ρα­βρέ­θη­κε και απηύ­θυ­νε σύ­ντο­μο χαι­ρε­τι­σμό στην πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου της Σε­μί­νας Δι­γε­νή «Απο­δελ­τί­ω­ση».
Αμέ­σως μετά επι­σκέ­φθη­κε την έκ­θε­ση για την Πα­ρι­σι­νή Κομ­μού­να. Μετά την έκ­θε­ση ο Δ. Κου­τσού­μπας πήγε στο Στέκι Νέων Στρα­τευ­μέ­νων, όπου συ­νο­μί­λη­σε με στρα­τιώ­τες. Στη συ­νέ­χεια κα­τευ­θύν­θη­κε στο Πε­ρί­πτε­ρο του Αρ­χεί­ου του ΚΚΕ. Πέ­ρα­σε επί­σης από το Πε­ρί­πτε­ρο της ΣΕΑΑΝ, ενώ από­λαυ­σε τα χει­ρο­τε­χνή­μα­τα των μα­θη­τών του Ει­δι­κού Σχο­λεί­ου του Κα­τα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Αυ­λώ­νας. Επό­με­νη στάση το Πε­ρί­πτε­ρο της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, των Πο­λι­τι­στι­κών Στε­κιών της ΚΝΕ, καθώς και των Θε­ρα­πευ­τι­κών Κοι­νο­τή­των όπου συ­ζή­τη­σε με γο­νείς και παι­διά για τον αγώνα που δί­νουν, έκ­φρα­ση του οποί­ου είναι και τα πα­νέ­μορ­φα χει­ρο­τε­χνή­μα­τα που εκ­θέ­τουν, κε­ρα­μι­κά, μου­σι­κά όρ­γα­να, κο­σμή­μα­τα.

Την ώρα που οι ερ­γα­ζό­με­νοι της «e-food» έφτα­ναν στον χώρο του Φε­στι­βάλ με τα μη­χα­νά­κια τους, τους υπο­δέ­χθη­καν με χει­ρο­κρο­τή­μα­τα ο Δ. Κου­τσού­μπας και αρ­κε­τός κό­σμος που βρι­σκό­ταν στην εί­σο­δο.
Τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ συ­νό­δευαν ο Νίκος Αμπα­τιέ­λος, Γραμ­μα­τέ­ας του ΚΣ της ΚΝΕ, και ο Θο­δω­ρής Χιώ­νης, μέλος του ΠΓ και Γραμ­μα­τέ­ας της ΚΟ Ατ­τι­κής.

Όλο και κα­λύ­τε­ρο το «κόκ­κι­νο Αε­ρό­στα­το»!
Θερμή αντα­πό­κρι­ση και πλού­τος δρα­στη­ριο­τή­των

Ένα γι­γά­ντιο κόκ­κι­νο αε­ρό­στα­το, με­ταλ­λι­κή κα­τα­σκευή που έφτια­ξαν ερ­γά­τες από τη Ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κή Ζώνη του Πε­ρά­μα­τος, τραβά την προ­σο­χή από μα­κριά. Τα παι­διά των με­γα­λύ­τε­ρων τά­ξε­ων του Δη­μο­τι­κού και του Γυ­μνα­σί­ου μόλις το αντι­κρί­ζουν τρα­βούν για το στέκι τους, για τον χώρο του «κόκ­κι­νου Αε­ρό­στα­του»! Οι φω­το­γρα­φί­ες δίπλα στο αε­ρό­στα­το δί­νουν και παίρ­νουν, μαζί με πολλά χα­μό­γε­λα και πει­ράγ­μα­τα παι­διών αυτών των ηλι­κιών, που συ­να­ντιού­νται ξανά.
Ομά­δες παι­διών, πε­ρισ­σό­τε­ρες από κάθε άλλη φορά, από κάθε γει­το­νιά της Ατ­τι­κής, και άλλες ομά­δες που δη­μιουρ­γού­νται στον χώρο του Φε­στι­βάλ σμί­γουν με τους ομα­δάρ­χες και παι­δα­γω­γούς, οι οποί­οι δί­νουν τον κα­λύ­τε­ρο εαυτό τους ώστε ο χώρος του «κόκ­κι­νου Αε­ρό­στα­του» να μεί­νει για άλλη μια χρο­νιά αξέ­χα­στος! Και φαί­νε­ται να τα κα­τα­φέρ­νουν. Ο χώρος και οι δρα­στη­ριό­τη­τες κερ­δί­ζουν εξαρ­χής τις εντυ­πώ­σεις.
Τα παι­διά ξε­να­γού­νται στον χώρο και κά­θο­νται στα πο­λύ­χρω­μα τρα­πε­ζά­κια και πα­γκά­κια, ανυ­πο­μο­νώ­ντας να συμ­με­τά­σχουν στις πο­λύ­μορ­φες δρα­στη­ριό­τη­τες που πραγ­μα­το­ποιού­νται στις διά­ση­μες πια «γω­νιές» στον χώρο, που λει­τουρ­γούν από τις 19.00 έως τις 23.00, ενώ αύριο Σάβ­βα­το θα αρ­χί­σουν ακόμα πιο νωρίς, από τις 18.00.

«Το πε­ριο­δι­κό “κόκ­κι­νο Αε­ρό­στα­το” ζητά τη γνώμη σου» είναι το θέμα της πρώ­της «γω­νιάς». Μέσα από τέσ­σε­ρα «βή­μα­τα» τα παι­διά φτιά­χνουν το ιδα­νι­κό για αυτά πε­ριο­δι­κό. Φτιά­χνουν τη δική τους «σκα­λέ­τα» επι­λέ­γο­ντας τα θέ­μα­τα κάθε σε­λί­δας του πε­ριο­δι­κού. Απα­ντούν σε ένα ψη­φια­κό ερω­τη­μα­το­λό­γιο και ψη­φί­ζουν το αγα­πη­μέ­νο τους εξώ­φυλ­λο από τα προη­γού­με­να τεύχη του πε­ριο­δι­κού. Σε έναν μα­γνη­τι­κό πί­να­κα ξε­χω­ρί­ζουν τα γρα­φι­κά, τις φι­γού­ρες, τα χρώ­μα­τα, τη γραμ­μα­το­σει­ρά, για να δώ­σουν τη μορφή που θέ­λουν σε μια σε­λί­δα του πε­ριο­δι­κού, και για το τέλος «ανα­με­τρού­νται» με το γρα­φι­στι­κό πρό­γραμ­μα στο οποίο στή­νε­ται το πε­ριο­δι­κό, για να δια­λέ­ξουν την αγα­πη­μέ­νη τους χρω­μα­τι­κή πα­λέ­τα.
Μέσα από αυτήν τη «συ­νο­μι­λία» του με τα παι­διά στό­χος είναι το πε­ριο­δι­κό, που έχει ήδη κερ­δί­σει τις καρ­διές των μι­κρών φίλων της ΚΝΕ, να γίνει ακόμα κα­λύ­τε­ρο, να αντα­πο­κρι­θεί στις προσ­δο­κί­ες, στα ερω­τή­μα­τα και στα «θέλω» των παι­διών. Δίπλα σ’ αυτήν τη «γωνιά» οι επι­σκέ­πτες περ­νούν από το πε­ρί­πτε­ρο του χώρου, όπου μπο­ρεί κα­νείς να προ­μη­θευ­τεί το τεύ­χος που κυ­κλο­φο­ρεί αλλά και πα­λιό­τε­ρα, τα οποία γί­νο­νται ανάρ­πα­στα, καθώς και το θε­μα­τι­κό ευ­ρε­τή­ριο, αφί­σες κ.λπ.

Φυ­σι­κά, από τον χώρο του «κόκ­κι­νου Αε­ρό­στα­του» δεν θα μπο­ρού­σε να λεί­ψει και η πρώτη ανοι­χτή εμ­φά­νι­ση του βι­βλί­ου «Κι όμως κι­νεί­ται…», που κυ­κλο­φο­ρεί από τις εκ­δό­σεις της «Σύγ­χρο­νης Επο­χής» και το έχει επι­με­λη­θεί η Δια­τμη­μα­τι­κή Επι­τρο­πή της ΚΕ του ΚΚΕ για τις μι­κρό­τε­ρες ηλι­κί­ες της νε­ο­λαί­ας.
Η επό­με­νη «γωνιά», επο­μέ­νως, δι­καιω­μα­τι­κά ανή­κει στο «Κι όμως κι­νεί­ται…». Και, φυ­σι­κά, η εμ­φά­νι­ση είναι ξε­χω­ρι­στή! Τρισ­διά­στα­τες κα­τα­σκευ­ές ζω­ντα­νεύ­ουν σκί­τσα του βι­βλί­ου. Η δρα­στη­ριό­τη­τα επι­κε­ντρώ­νει στην αντί­θε­ση ανά­με­σα στον ση­με­ρι­νό κόσμο και στον κόσμο του «αύριο», τον σο­σια­λι­σμό – κομ­μου­νι­σμό.

Μέσα από ευ­φά­ντα­στες δρά­σεις τα παι­διά κα­λού­νται να εστιά­σουν στη δύ­να­μη της ορ­γά­νω­σης, στη δύ­να­μη των πολ­λών που έχουν το δίκιο με το μέρος τους! Στην αρχή κα­λού­νται να δια­λέ­ξουν από τα σκί­τσα του βι­βλί­ου, αυτά που αντι­στοι­χούν στον κόσμο στον οποίο ζουν. Στη συ­νέ­χεια, με μπά­λες προ­σπα­θούν να ρί­ξουν τις μαύ­ρες ει­κό­νες του κα­πι­τα­λι­σμού (ανερ­γία, πό­λε­μος, φτώ­χεια, προ­σφυ­γιά). Και μετά κα­τευ­θύ­νο­νται στο τρα­μπο­λί­νο, το αγα­πη­μέ­νο παι­χνί­δι των παι­διών. Προ­σπα­θούν με ένα κόκ­κι­νο μπα­λό­νι να ση­μα­δεύ­σουν έναν στόχο. Μόνος του κα­νέ­νας δεν το κα­τα­φέρ­νει… «Ολοι μαζί, όλοι μαζί» φω­νά­ζουν με μια φωνή τα παι­διά! Και πράγ­μα­τι τα κα­τα­φέρ­νουν… Και αυτοί οι πολ­λοί είναι που θα γκρε­μί­σουν τον ση­με­ρι­νό άδικο κόσμο και θα χτί­σουν έναν άλλο κόσμο, όμορ­φο και δί­καιο για όλους!
Ακόμα, λει­τουρ­γούν οι «γω­νιές» «Το ημε­ρο­λό­γιο ενός απο­ρη­μέ­νου» και «Ερ­γα­ζό­με­νος άν­θρω­πος: Σ’ αυτόν ανή­κει ο κό­σμος!»

ΑΘΛΗ­ΤΙ­ΚΟ ΣΤΕΚΙ
Κέ­ντρι­σε το εν­δια­φέ­ρον η πα­ρου­σί­α­ση μα­χη­τι­κών τε­χνών

Για μία ακόμα χρο­νιά, στο πλαί­σιο του 47ου Φε­στι­βάλ ΚΝΕ – «Οδη­γη­τή», ση­μα­ντι­κή θέση στο πρό­γραμ­μα των εκ­δη­λώ­σε­ων κα­τα­λαμ­βά­νουν οι αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Η αυ­λαία τους άλ­λω­στε άνοι­ξε με την πραγ­μα­το­ποί­η­ση του Λαϊ­κού Αγώνα Δρό­μου την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή στο Πάρκο Τρί­τση, ο οποί­ος αγκα­λιά­στη­κε από πλή­θος κό­σμου.Η σκυ­τά­λη πέ­ρα­σε από χτες στο Αθλη­τι­κό Στέκι, όπου υπάρ­χει πλού­τος εκ­δη­λώ­σε­ων, με πα­ρου­σιά­σεις αθλη­μά­των (μα­χη­τι­κές τέ­χνες, γυ­μνα­στι­κή, αναρ­ρί­χη­ση, ορει­νή πε­ζο­πο­ρία) καθώς και τουρ­νουά σκα­κιού, με πλή­θος συμ­με­το­χών για μία ακόμα φορά. Και, βέ­βαια, για τους μι­κρούς την πα­ρά­στα­ση κλέ­βει ο τοί­χος της αναρ­ρί­χη­σης.
Η εκ­δή­λω­ση πε­ρι­λάμ­βα­νε την επί­δει­ξη δυο ια­πω­νι­κών στιλ, του Αϊ­κί­ντο και του Κα­τό­ρι Σί­ντο-Ρί­ου, καθώς και μιας με­γά­λης ποι­κι­λί­ας κι­νε­ζι­κού στιλ κάτω από τη γε­νι­κή ονο­μα­σία Γου Σου Κουνγκ Φου. Στην πα­ρου­σί­α­ση συμ­με­τεί­χαν οι σύλ­λο­γοι Athens Bushido Center, με εκ­παι­δευ­τή τον Πα­να­γιώ­τη Αγριο, ο ΑΣ «Ροή» με προ­πο­νη­τή τον Μύ­ρω­να Τορ­νε­σά­κη, ο ΑΣ «Ανά­τα­σις» με προ­πο­νη­τή τον Δη­μή­τρη Μα­ντρά, ο ΑΣ «Ατρα­πός» με προ­πο­νη­τή τον Κώστα Γε­ωρ­γί­ου, ο ΑΣ Γου­κούνγκ Β. Προ­α­στί­ων με προ­πο­νη­τή τον Κώστα Μα­θιό­που­λο και ο ΑΣ Αετός Γα­λα­τσί­ου με προ­πο­νη­τή τον Χρή­στο Πα­πα­χρή­στου.

Σύ­ντο­μο χαι­ρε­τι­σμό στην εκ­δή­λω­ση έκανε ο Αν­δρέ­ας Σο­φια­νός, επι­κε­φα­λής της Επι­τρο­πής Αθλη­τι­σμού του ΚΣ της ΚΝΕ, ο οποί­ος ευ­χα­ρί­στη­σε τους αθλη­τές των συλ­λό­γων και τους προ­πο­νη­τές τους για την πα­ρου­σία τους στο Φε­στι­βάλ. Οπως τό­νι­σε, η ΚΝΕ για μια ακόμα φορά στο πλαί­σιο του Φε­στι­βάλ φρό­ντι­σε να εμπλου­τί­σει το αθλη­τι­κό πρό­γραμ­μα με εκ­δη­λώ­σεις που προη­γή­θη­καν, αλλά και αυτές που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο Αθλη­τι­κό Στέκι. Θέ­λο­ντας με αυτόν τον τρόπο – ση­μεί­ω­σε – να ανα­δεί­ξει τη ση­μα­σία της αθλη­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας αλλά και να ενι­σχύ­σει την επαφή με τα αθλη­τι­κά σω­μα­τεία που έχει κα­θιε­ρώ­σει τα τε­λευ­ταία χρό­νια, προ­βάλ­λο­ντας τα σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν και διεκ­δι­κώ­ντας μέτρα στή­ρι­ξης.

Αμέ­σως μετά, τον λόγο πήρε ο εκ­παι­δευ­τής πο­λε­μι­κών τε­χνών Διο­νύ­σης Τσε­τέ­λης. Ανα­φέρ­θη­κε με­τα­ξύ άλλων στην πα­ρε­ξη­γη­μέ­νη άποψη που υπάρ­χει σή­με­ρα για τις μα­χη­τι­κές τέ­χνες, αφού κά­ποιοι τις συν­δέ­ουν με τη βία ή τις συ­σχε­τί­ζουν με θρη­σκευ­τι­κά και με­τα­φυ­σι­κά νο­ή­μα­τα. Πρό­σθε­σε ότι η δια­στρέ­βλω­ση και κυ­ρί­ως η εμπο­ρευ­μα­το­ποί­η­ση σή­με­ρα των πο­λε­μι­κών τε­χνών έχουν οδη­γή­σει στο να χά­σουν την ουσία τους, βά­ζο­ντας εμπό­δια σε κά­ποιον που θέλει να τις ανα­κα­λύ­ψει και να ασκη­θεί σε αυτές. Εξή­γη­σε πως ο δρό­μος των πο­λε­μι­κών τε­χνών έχει τρία θε­μέ­λια: Την ηθική συ­μπε­ρι­φο­ρά, την πει­θαρ­χία και τη φι­λο­σο­φία. Κα­τα­λή­γο­ντας έκανε ανα­φο­ρά σε κεί­με­νο του ηρω­ι­κού Γραμ­μα­τέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Νίκου Ζα­χα­ριά­δη, από το 1946, για τη σχέση που θα πρέ­πει να έχουν οι κομ­μου­νι­στές με την άθλη­ση και τη Φυ­σι­κή Αγωγή: «Γερό μυαλό σε γερό κορμί συ­γκρο­τούν τον αγω­νι­στή – μέλος του ΚΚΕ σαν ατο­μι­κή φυ­σι­κή μο­νά­δα».Περ­νώ­ντας στο αγω­νι­στι­κό μέρος, η πα­ρου­σί­α­ση ξε­κί­νη­σε με την επί­δει­ξη της τέ­χνης του Αϊ­κί­ντο, ακο­λού­θη­σε η πα­ρου­σί­α­ση των δια­φό­ρων στιλ Γου Σου Κουνγκ Φου και το πρό­γραμ­μα έκλει­σε με την πα­ρου­σί­α­ση του ιδιαί­τε­ρου στιλ Κα­τό­ρι Σί­ντου Ρίο.
Μετά την ολο­κλή­ρω­ση του προ­γράμ­μα­τος, εκ μέ­ρους του ΚΚΕ δό­θη­καν τι­μη­τι­κές πλα­κέ­τες στους συλ­λό­γους και με­τάλ­λια σε όλους τους αθλη­τές που συμ­με­τεί­χαν στην εκ­δή­λω­ση. Τις απο­νο­μές έκανε ο Θο­δω­ρής Λιάπ­πης, υπεύ­θυ­νος του Τμή­μα­τος Φυ­σι­κής Αγω­γής και Αθλη­τι­σμού της ΚΕ του ΚΚΕ

«Αφ­γα­νι­στάν 20 χρό­νια μετά, μια συ­ζή­τη­ση που πρέ­πει να γίνει!»

Μετά και τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις στο Αφ­γα­νι­στάν που πυ­ρο­δο­τούν νέες ιμπε­ρια­λι­στι­κές επι­διώ­ξεις, επι­κίν­δυ­νες για τους λαούς όλης της πε­ριο­χής, με με­γά­λο εν­δια­φέ­ρον πα­ρα­κο­λού­θη­σαν οι επι­σκέ­πτες τη συ­ζή­τη­ση που έγινε στη Διε­θνού­πο­λη, με θέμα: «Αφ­γα­νι­στάν 20 χρό­νια μετά, μια συ­ζή­τη­ση που πρέ­πει να γίνει!».
Την ει­σα­γω­γι­κή ομι­λία έκανε ο Ελι­σαί­ος Βα­γε­νάς, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύ­θυ­νος του Τμή­μα­τος Διε­θνών Σχέ­σε­ων
Πα­ρέμ­βα­ση στη συ­ζή­τη­ση έκανε ο Νίκος Πα­πα­να­στά­σης, αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χης ε.α. και βου­λευ­τής του ΚΚΕ.

47ο Φε­στι­βάλ ΚΝΕ –
«Αφ­γα­νι­στάν 20 χρό­νια μετά μια συ­ζή­τη­ση που πρέ­πει να γίνει!»

Τα φαντάσματα 👻 των αμερικάνων

…
100% επαληθευμένο κατά CNN πως η πίστη στα φαντάσματα αυξήθηκε πάνω από 400% τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.
👻 Γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν στον Casper;

Ο «ειδικός πράκτορας» Harry Enten διαπιστώνει –μετά από gallop (;;) ότι η ταινία Ghostbusters έχει να κάνει με αυτήν την αλλαγή. ⁠
«Θα πάω οπουδήποτε για να μάθω τι υπάρχει στο μυαλό των Αμερικανών…. σε έναν σκοτεινό δρόμο στη μέση του πουθενά καθώς το φεγγάρι ουρλιάζει και στη συνέχεια να όταν ένα μάτσο σχολιαρόπαιδα με φακούς αρχίζουν να αναδύονται από το δάσος».

Ψάχνοντας για φαντάσματα

Πιστεύετε σε αυτά; Η φίλη μου και συνάδελφος στο CNN Chase Masters ΝΑΙ! και μάλιστα πρόσφατα έμαθα ότι είναι μία από το ~50% των Αμερικανών που πιστεύουν και νομίζω ότι συνόψισε δύο -μερικές φορές ανταγωνιστικές, κοσμοθεωρίες.
«Είσαι τύπος αριθμών, σωστά; Επομένως, είσαι πάντα μέσα στα data, όπως και στα τα γεγονότα», μου είπε …

Σχεδόν ένας στους δύο Αμερικανούς λοιπόν πιστεύει ότι υπάρχουν φαντάσματα, σύμφωνα με έρευνα (της ipsos.com) που επικαλείται το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN, συμπεραίνοντας ότι «οι ΗΠΑ είναι μια βαθιά διαιρεμένη χώρα» (σώ…ω…ω πα!) στο σχετικό αντικείμενο.
Ο αριθμός των Αμερικανών που πιστεύει στην ύπαρξη φαντασμάτων φέρεται να έχει πενταπλασιαστεί από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, αύξηση 400%. Ακόμη πιο εντυπωσιακός είναι ο ισχυρισμός του ενός τετάρτου (25%) των Αμερικανών ότι όχι μόνο πιστεύουν στα φαντάσματα, αλλά έχουν δει κιόλας τουλάχιστον ένα κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Τον δικό της ρόλο φαίνεται να έχει παίξει και η μεγάλη κινηματογραφική σειρά της δεκαετίας του 1980 (σσ. δεν είναι τυχαίο πως μόνο στις ΗΠΑ, αυτό το παραμύθι –χωρίς την παραμικρή επιστημονική βάση έγινε «μύθος»), το «Ghostbusters» (1-2-3), (σσ. με πολλά remakes μέχρι σήμερα, τελευταία το 2016 και 2021, η επόμενη ζωή!! - Ghostbusters Afterlife, πιθανά και πολλά που μας διαφεύγουν

Παράλληλα μεγάλη άνοδο έχουν οι μεταφυσικές ανησυχίες των Αμερικανών, παρά την κάμψη της δημοτικότητας των θρησκειών στις ΗΠΑ. Αυτό πιστοποιούν οι αυξήσεις στην κυκλοφορία περιοδικών περί μεταφυσικών θεμάτων, ο πολλαπλασιασμός ιστοσελίδων με αντίστοιχο περιεχόμενο, κλπ.
Η επέκταση του Ίντερνετ έχει επίσης παίξει τον ρόλο της, καθώς επιτρέπει σε όσους πιστεύουν σε φαντάσματα να βρουν με ασφάλεια ομοϊδεάτες τους, χωρίς να προκαλέσουν γέλωτα και ειρωνεία όπως στη συμβατική ανθρώπινη επικοινωνία των ανθρώπων. Η αμοιβαία αποδοχή οδηγεί στον πολλαπλασιασμό των αποδεκτών αυτών των θεωριών αλλά και στην παγίωσή τους.
Επίσης το Ίντερνετ επιτρέπει τη μετάδοση ψευδών αλλά αληθοφανών ειδήσεων που αποκτούν ένα κάποιο κύρος όταν λαμβάνουν ηλεκτρονική μορφή, σε αντίθεση με την παραδοσιακή φημολογία, από στόμα σε στόμα.

Gallop χειραγώγησης

Θυμάστε το περίφημο Έρχονται οι Ρώσσοι !! (The Russians Are Coming, the Russians Are Coming) του Norman Jewison;

(συνεχίζει ο Harry Enten)
Σήμερα, βρίσκω τους αριθμούς και τα στατιστικά στοιχεία πιο χρήσιμα από ποτέ και ο λόγος είναι πολύ απλός: Σε έναν κόσμο γεμάτο αναφορές που πολλά απορρίπτονται ως "ψεύτικες ειδήσεις" και γνώμες, οι αριθμοί είναι ένας από τους λίγους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να ξεχωρίσουμε την πραγματικότητα από τη μυθοπλασία. Θα ακούσω τους αριθμούς, ακόμη και όταν δεν μου αρέσει αυτό που μου λένε.
Συνήθως κοιτάζω στατιστικά που μας βοηθούν να κατανοήσουμε θέματα που γενικά θεωρούνται σκληρά νέα - πράγματα όπως η πολιτική (sic!!) και ο κορονοϊός. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι χρειαζόμουν ένα διάλειμμα από αυτά τα θέματα, και πιστεύω …πως τα φαντάσματα είναι χρήσιμα – τα χρειάζεστε κι εσείς!
Ελπίζω να έρθετε μαζί μου. Αν μη τι άλλο, θα κάνετε τη μαμά μου χαρούμενη (και ναι, είναι και αυτή σε ένα από τα επεισόδια του επόμενου podcast μου).

Στην εποχή των δεινοσαύρων

(22-Σεπ)
Ένας στους δέκα Αμερικανούς ενδιαφέρεται για την «ολική επαναφορά» των …δεινόσαυρων (με επισήμανση «οι άντρες ενδιαφέρονται περισσότερο από τις γυναίκες να φέρουν πίσω διαφορετικά είδη ζώων»
Μια πρόσφατη δημοσκόπηση του Ipsos διαπιστώνει ότι ένας στους δέκα Αμερικανούς ενδιαφέρεται να φέρει πίσω τα από πολύ καιρό εξαφανισμένα είδη, όπως δεινόσαυρους (12%) και μαστόδονες (10%) και ακόμη περισσότεροι τα πιο πρόσφατα όπως οι γιγάντιες χελώνες (26%), ο βόρειος λευκός ρινόκερος (23%) τίγρεις της Τασμανίας και τα πουλιά ντόντο (22%)
Σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί (46%) δεν έχουν αποφασίσει εάν είναι ηθικό για τον επιστήμονα να προσπαθεί να επαναφέρει εξαφανισμένα ζωικά είδη, με λίγο περισσότερες γυναίκες (50%) από τους άνδρες (42%) να δηλώνουν ότι δεν είναι σίγουροι.
Η έρευνα διεξήχθη χρησιμοποιώντας το KnowledgePanel (κλπ)

(σσ.)
Η Ipsos είναι η 3^η μεγαλύτερη εταιρεία Insights & Analytics στον κόσμο (απασχολεί περισσότερους από 18.000 υπαλλήλους, παρούσα σε 90 αγορές , με πάνω από 5.000 επιχειρηματικούς ομίλους πελάτες)
Ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1975, εισηγμένη στο Euronext Paris από το 1999 (πρόκειται για την αγορά κινητών αξιών της Γαλλίας, παλαιότερα γνωστή ως Paris Bourse, η οποία συγχωνεύτηκε με τα χρηματιστήρια του Άμστερνταμ, της Λισαβόνας και των Βρυξελλών τον Σεπτέμβριο του 2000 για να σχηματίσει το Euronext NV, το οποίο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο χρηματιστήριο στην Ευρώπη), μέλος του SBF 120 (γαλλικός δείκτης χρηματιστηρίου, που βασίζεται στις 120 πιο δυνατές μετοχές) και του δείκτη Mid-60 επιλέξιμη για την Deferred Settlement Service (SRD)

🇨🇺 Προβληματική η απρόσκοπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στην Κούβα

Η Granma (όργανο του ΚΚ Κούβας) ενημέρωσε το λαό του νησιού στις 22-Σεπ, –για πολλοστή φορά μετά το γεγονότα του Ιούλη για το πρόβλημα με το ρεύμα μιλώντας για «κατάσταση (που) συνεχίζει να είναι τεταμένη -οριακή».
Θυμίζουμε πως κατά τις «διαμαρτυρίες» που, 2+ μήνες πριν, ενορχήστρωσαν αντεπαναστατικές ομάδες με τη στήριξη και καθοδήγηση των ΗΠΑ, εκμεταλλευόμενες και τις δυσκολίες - ελλείψεις που προκαλεί ο απάνθρωπος οικονομικός αποκλεισμός της Κούβας από τους αμερικάνους, ανάμεσα στα «αιτήματα» -αμέσως μετά τα «ανθρώπινα δικαιώματα» οι διακοπές ρεύματος αποτέλεσαν αιχμή δόρατος.

Πρόσβαση του λαού της Κούβας σε ηλεκτρική ενέργεια (% 2000-2019 Παγκόσμια Τράπεζα)

Το δημοσίευμα της Granma μιλάει –σύμφωνα με στοιχεία της κρατικής εταιρείας παραγωγής ρεύματος (Unión Eléctrica –UNE) για έλλειμμα  400 MW, έναντι ενός peak 711 MW την προηγούμενη –εξηγώντας και τους τεχνικούς λόγους –«κυρίως λόγω της καθυστερημένης εισόδου του Antonio Guiteras CTE (σσ. θερμοηλεκτρική μονάδα 260 MW).
Μια εικόνα της κατάστασης στο Facebook της Unión Eléctrica –UNE

Επίσης εκτός λειτουργίας λόγω βλάβης οι CTE Otto Parellada, 7 της CTE Máximo Gómez, Νο 1 της CTE Ernesto Guevara, η 5 της CTE Diez de Octubre, η 2 της CTE Lidio Ramón Pérez και οι μονάδες 3 & 5 της Antonio Maceo CTE … «οι εργαζόμενοι δουλεύουν ασταμάτητα για να επισκευάσουν ό,τι μπορούν και να τις εντάξουν στο σύστημα όσο πιο γρήγορα γίνεται».
Το δημοσίευμα κλείνει με τη σημερινή πρόβλεψη (μικρότερο έλλειμμα τις ώρες αιχμής 167 MW, με διαθεσιμότητα 2.633 MW)

Θυμίζουμε πως νωρίτερα, στις 17-Σεπ από ηλεκτρική βλάβη προκλήθηκε μπλακ άουτ σε μια μεγάλη περιοχή ανατολικά (Holguín, Granma, Santiago de Cuba και Guantánamo) που επηρέασε ευρύτερα όλο το νησί.

Μια κατάσταση αντικειμενικά άσχημη για το λαό, που πρέπει σίγουρα να βρεθεί τρόπος να αντιμετωπιστεί, ή να καλυτερέψει –πολύ περισσότερο που με την νομισματική μεταρρύθμιση του Γενάρη υπήρξαν και μεγάλες αυξήσεις στην τιμή της kwh.