Νότια Αφρική: Νόμος είναι το δίκιο του αφέντη…

Τα βίαια επεισόδια που συγκλονίζουν τη Νότια Αφρική εδώ και σχεδόν μια εβδομάδα έχουν προκαλέσει τον θάνατο 117 ανθρώπων (με πάνω από 1.750 συλλήψεις), ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση, αναθεωρώντας προς τα πάνω προηγούμενο απολογισμό με 72 νεκρούς
Πολλοί έχουν επίσης τραυματιστεί στις ταραχές που ξέσπασαν σε διάφορα μέρη της χώρας την περασμένη εβδομάδα.

Το Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα σε ανακοίνωσή του καταδικάζει τις «πράξεις βίας και εγκληματικότητας», ζητώντας τον άμεσο τερματισμό τους, ενώ κάλεσε την πολιτεία να προστατεύσει όλους τους πολίτες και τους μετανάστες στη χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, τρεις δεκαετίες μετά την ανατροπή του ρατσιστικού καθεστώτος Απαρτχάιντ, οι συνθήκες ζωής παραμένουν δύσκολες για το μεγαλύτερο μέρος του λαού των περίπου 60.000.000 Νοτιοαφρικανών που παραμένουν εγκλωβισμένοι στη φτώχεια και στην ανεργία, που πλήττει το 32% του εργατικού δυναμικού.
Η πανδημία βάθυνε ακόμη περισσότερο την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, παρά τον σημαντικό ορυκτό και φυσικό πλούτο που είναι συγκεντρωμένος στα χέρια της αστικής τάξης.

Σε κλήτευση εφέδρων προχώρησε χτες για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής, προκειμένου να επιβάλει την τάξη σε πόλεις στις επαρχίες Κουαζούλου Νατάλ και Χαουτένγκ, που μαστίζονται από πρωτοφανές κύμα λεηλασιών σε καταστήματα και επιχειρήσεις, εμπρησμούς και σοβαρές συγκρούσεις.
Η περιοχή γύρω από το Γιοχάνεσμπουργκ είναι «σε μεγάλο βαθμό ήρεμη», δήλωσε η υπουργός Χουμπούντζο Ντσαβχενί, διευκρινίζοντας ότι ο απολογισμός των νεκρών εκεί ανέρχεται σε 26, οι οποίοι πρέπει να προστεθούν στους 91 νεκρούς που καταγράφηκαν στην ανατολική επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ απ΄ όπου άρχισαν τα βίαια επεισόδια.
Η υπουργός δήλωσε επίσης ότι 10.000 Νοτιοαφρικανοί στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί στους δρόμους από σήμερα το πρωί για να θέσουν τέλος στις λεηλασίες ημερών και στη βία.

Απορία ψάλτου …βηξ

Γιατί το έγκλημα και η βία είναι τόσο υψηλά στη Νότια Αφρική; -αναρωτιούνται τα διεθνή ΜΜΕ, σημειώνοντας ότι «δεν πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός … αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι ότι δεν υπάρχει ακόμη περισσότερο έγκλημα και βία».
Και είναι έτσι ακριβώς! λαμβάνοντας υπόψη, ότι η φτώχεια και οι ανισότητες συνεχίζουν να αυξάνονται  με γεωμετρική πρόοδο από το 1994, όταν ο Νέλσον Μαντέλα έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.

Εγκλήματα όπως ο βιασμός, η ενδοοικογενειακή βία και η επίθεση - συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων εναντίον παιδιών (827 δολοφονήθηκαν το 2012|13 και 21.575 δέχτηκαν «σοβαρή» επίθεση) είναι στην ημερήσια διάταξη.
Την ίδια χρονιά (σσ. από τότε υπάρχουν «επίσημα» στατιστικά) δολοφονήθηκαν 2.266 γυναίκες ενώ 141.130 (!!) υπήρξαν θύματα απόπειρας δολοφονίας, ή επίθεσης με σοβαρή σωματική βλάβη.

Οι δολοφονημένοι άνδρες ανέρχονταν σε 13.123 και από τότε μέχρι σήμερα σε πάνω από 100.000 (τα επίσημα στοιχεία μιλάνε για 650.000 το 2021), πολλοί από αυτούς από σφαίρες των δυνάμεων καταστολής.

Αν μέχρι το 1994, οι Νοτιοαφρικανοί δεν είχαν κανένα λόγο να σέβονται το νόμο και να πιστεύουν στο κράτος δικαίου, λόγω απαρτχάιντ (νόμοι λευκής κυριαρχίας του διεφθαρμένου αστικού κράτους όπου κανείς δεν λογοδοτούσε για κατάχρηση εξουσίας) σήμερα βρίσκονται μπροστά σε νέα φάση άβατου και ατιμωρησίας, για τα «νέα “μαύρα” τζάκια» εξουσίας με κουρελόχαρτο το σύνταγμα της «ισότητας ​​ενώπιον του νόμου».
Ανάμεσα στα χιλιάδες παραδείγματα, αυτά του Oscar Pistorius και Jacob Zuma, και άλλων επιφανών με πρόσβαση στον πλούτο.

Εφ 'όσον όσοι κατέχουν πολιτικό αξίωμα φαίνεται να ενεργούν με ατιμωρησία, ή να χρησιμοποιούν κυνικά το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης για να τη σκαπουλάρουν από κατάχρηση εξουσίας και ροκάνισμα κρατικών πόρων, δεν μπορούμε εύλογα να περιμένουμε από τους πολίτες της Νότιας Αφρικής να σεβαστούν το νόμο.

Ομάδες Vigilante σχηματίζονται στη Νότια Αφρική εν μέσω λεηλασίας και βίας

(ειδήσεις τελευταίου 24ωρου)
Οι πολίτες προειδοποιήθηκαν «να μην δοκιμάσουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους για την προστασία της περιουσίας τους, καθώς η κυβέρνηση σχεδιάζει να αναπτύξει 25.000 περισσότερα στρατεύματα» μετά από μέρες ανεξέλεγκτων λεηλασιών και βίαιων διαμαρτυριών σε όλη τη χώρα.
Χιλιάδες στρατιώτες έχουν ήδη αναπτυχθεί για να βοηθήσουν την αστυνομία, αλλά οι «υπηρεσίες επιβολής του νόμου» εξακολουθούν να μην είναι σε θέση να εμποδίσουν τις συνεχείς επιθέσεις από πλήθη σε αποθήκες, σούπερ μάρκετ, εμπορικά κέντρα, κλινικές και εργοστάσια.
Η υπουργός Άμυνας της χώρας, Nosiviwe Mapisa-Nqakula, δήλωσε στο κοινοβούλιο την Τετάρτη ότι ζήτησε περίπου άλλους +25.000 στρατιώτες να αναπτυχθούν στους δρόμους.

Σε πολλά μέρη του Gauteng και του KwaZulu-Natal, οι δύο επαρχίες που επλήγησαν περισσότερο από τη βία, έχουν σχηματιστεί «ομάδες επαγρύπνησης» και «ένοπλες περιπολίες της κοινότητας» καθώς οι κάτοικοι επιδιώκουν να προστατεύσουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους.

Μιλώντας στο βόρειο Γιοχάνεσμπουργκ, ο υπΕσ (αρμόδιος για την αστυνομία) Bheki Cele, κάλεσε τους απλούς ανθρώπους να «συνεργαστούν με τους στρατιώτες και την αστυνομία… your community in blue», προσθέτοντας «καλά πάμε αλλά το πρόβλημα ξεκινά με τις “παράλληλες δομές” που πυροβολούν τους ανθρώπους κλπ.».

Λοιπόν, μαζική δικαιοσύνη και επαγρύπνηση, με τον κόσμο να παίρνει το νόμο στα χέρια του.
Η κρίση προκλήθηκε την περασμένη εβδομάδα όταν ο πρώην πρόεδρος Jacob Zuma μεταφέρθηκε στη φυλακή με ποινή 15 μηνών για περιφρόνηση του δικαστηρίου, αφού αρνήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον δικαστικής έρευνας που διερευνά τη διαφθορά κατά τη διάρκεια της εννεαετούς προεδρίας του, η οποία έληξε το 2018.
Η απόφαση του Zuma να παραδοθεί θεωρήθηκε ως νίκη για το κράτος δικαίου, αλλά οι διαμαρτυρίες που οργανώθηκαν από τους υποστηρικτές του εξελίχθηκαν γρήγορα σε εκτεταμένη βία και λεηλασίες, με πλήθη που εισέβαλαν σε εμπορικά κέντρα πριν ανοίξουν αποθήκες, πρατήρια καυσίμων και κέντρα διανομής.

Η αναταραχή μέχρι στιγμής περιορίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στις δύο πιο πυκνοκατοικημένες επαρχίες της Νότιας Αφρικής: το Gauteng, όπου βρίσκεται το Γιοχάνεσμπουργκ, τη μεγαλύτερη πόλη και οικονομική μονάδα παραγωγής ενέργειας, και το KwaZulu-Natal, στην επαρχία της Zuma.
Οι κύριοι δρόμοι και στις δύο επαρχίες έχουν αποκοπεί και οι προμήθειες τροφίμων, καυσίμων και φαρμάκων διακόπηκαν.
Το άθλιο πρόγραμμα εμβολιασμού Covid-19 χτυπήθηκε κι αυτό μαζί με τις άλλες–υποβαθμισμένες μέχρι ανύπαρκτες υπηρεσίες υγείας.
Αν και φάνηκε να ομαλοποιείται η κατάσταση την Τρίτη, αναφέρθηκαν διάσπαρτα περιστατικά βίας και εμπρησμών, με λεηλασίες και φωτιές σε αποθήκες.

Το γύρο του κόσμου έκανε η φωτογραφία ενός δίχρονου κοριτσιού που επέζησε χωρίς τραυματισμό όταν η μητέρα της -η 26χρονη Naledi Manyoni, την πέταξε από ένα φλεγόμενο πολυώροφο κτίριο στο Ντέρμπαν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων.

Δεδομένη η αποτυχία της αστυνομίας να παρέμβει για να σταματήσει τους λεηλατητές, ενώ στο ιστορικό Soweto (πρώην δήμο και τώρα προάστιο του Γιοχάνεσμπουργκ), οι κάτοικοι φρουρούν το μοναδικό εμπορικό κέντρο που δεν έχει λεηλατηθεί. Στο κοντινό Kliptown, μικρές ομάδες ντόπιων προσπάθησαν να σταματήσουν τους επίδοξους κλέφτες να λεηλατίσουν τα τοπικά καταστήματα τροφίμων και άλλοι δημιούργησαν προσωρινά οδοφράγματα.

Ο Oscar Mabuyane, ο πρωθυπουργός της επαρχίας του Ανατολικού Ακρωτηρίου, συγχαίρει τους πολίτες για «την προστασία των πόλεών τους από πιθανές επιθέσεις αναρχικών».

Στο Port Edward, μια μικρή πόλη στο δυτικό KwaZulu-Natal, οι κάτοικοι δημιούργησαν οδοφράγματα για την προστασία των σπιτιών. Μεταφέροντας πυροβόλα όπλα, μπαστούνια, σπρέι πιπεριού και μαχαίρια, εμποδίζουν όποιον θέλει να εισέλθει ή να φύγει από τη γειτονιά του, προειδοποιώντας ότι όσοι το κάνουν δε θα γυρίσουν πίσω.
Υπάρχουν, ωστόσο, φόβοι –και λογικά ότι η δημιουργία τέτοιων ομάδων θα μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω θανάτους και αύξηση των εντάσεων μεταξύ των κοινοτήτων.

• Το Εθνικό Νοσοκομειακό Δίκτυο, που εκπροσωπεί 241 δημόσια νοσοκομεία που βρίσκονται ήδη υπό πίεση από τη χειρότερη επιδημία Covid της Αφρικής, δήλωσε ότι η λεηλασία και η καταστροφή είχε σοβαρές συνέπειες στα νοσοκομεία, καθώς το προσωπικό στις πληγείσες περιοχές δεν μπορούσε να εργαστεί.
• Το μεγαλύτερο διυλιστήριο της Νότιας Αφρικής, το Sapref στο Durban, έκλεισε προσωρινά.

(οικονομικές εφημερίδες –περί άλλων τυρβάζοντας)
Οι ζημιές των δισεκατομμυρίων δολαρίων αποτελούν τεράστιο πισωγύρισμα σε μια ήδη αδύναμη οικονομία, με υπονόμευση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και την εικόνα της Νότιας Αφρικής ως περιφερειακού ηγέτη αμαυρωμένη.

Ορισμένοι αναλυτές έχουν αποδώσει την κατάρρευση της τάξης σε φαινομενικές αντιπαλότητες στο κυβερνών κόμμα του Εθνικού Κογκρέσου της Αφρικής.
Ο Zuma αντικαταστάθηκε ως πρόεδρος της Νότιας Αφρικής, από τον Cyril Ramaphosa, το 2018 αφού ο τελευταίος ανέλαβε την ηγεσία του κυβερνώντος ANC το προηγούμενο έτος.
Η φυλάκιση του Zuma θεωρείται νίκη των «εκσυγχρονιστών» της «μετριοπαθούς και ρεαλιστικής» φατρίας του ANC και υπάρχουν αποδείξεις ότι οι οπαδοί του πρώην ηγέτη υποκίνησαν τουλάχιστον μερικές από τις ταραχές σε μια σκόπιμη προσπάθεια να υπονομεύσουν τους αντιπάλους τους, ανοίγοντας πιθανώς έναν δρόμο αν όχι για την επιστροφή στην εξουσία τουλάχιστον να προστατεύσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα.
Οι υποστηρικτές Zuma λένε ότι είναι θύμα κυνηγιού μαγισσών που ενορχηστρώθηκε από πολιτικούς αντιπάλους.
Ο 79χρονος πρώην μαχητής κατά του απαρτχάιντ παρέμεινε μέχρι τώρα δημοφιλής μεταξύ πολλών φτωχών Νοτιοαφρικανών, ειδικά στο KwaZulu-Natal.

Η ιστορική χειραψία που έδωσε "τέλος" στο απαρτχάιντ

ℹ️  Με πληροφορίες από το theguardian.com κλπ. διεθνή πρακτορεία ειδήσεων news24.com › ... inews.co.uk › issafrica.org › washingtonpost › aljazeera.com

Για την εργατική τάξη μια από τα ίδια

Ο χώρος δεν επιτρέπει να σταθούμε αναλυτικά –ιστορικοκοινωνικά, ίσως κάποια άλλη στιγμή.
Λίγα πράγματα πάντως άλλαξαν για τη λαϊκή οικογένεια μετά το «τέλος» του απαρτχάιντ. Θυμίζουμε πως από το 2002 ξεκίνησαν οι μεγάλες απεργίες κατά των ιδιωτικοποιήσεων, αρχικά από το Κογκρέσο Νοτιοαφρικανικών Συνδικαλιστικών Ενώσεων (COSATU) και αργότερα (όταν το COSATU «τα βρήκε» με την κυβέρνηση) από συνδικάτα βάσης.

Οι κινητοποιήσεις –που κάποιες πνίγηκαν στο αίμα (των ανθρακωρύχων πχ. το 2012) στηρίχτηκαν και στο Νοτιοαφρικανικό ΚΚ με μαζικές απεργιακές διαδηλώσεις σε μεγάλες νοτιοαφρικανικές πόλεις, όπως η Πρετόρια (συμμετείχαν πάνω από 6.000 άτομα), το Κέιπ Τάουν (τουλάχιστον 3.000), το Ντέρμπαν και το Γκοτένγκ.

Αναφέρουμε –χωρίς σχόλια (ο νοών νοείτω) το κάλεσμα του ΚΚ στους Νοτιοαφρικανούς εργαζόμενους σημειώνοντας πως «το κυβερνητικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων είναι ένα απ' τα ζητήματα στα οποία δεν έχει επιτευχθεί συλλογική προσέγγιση για την ανασυγκρότηση των κρατικών επιχειρήσεων και οργανισμών στο πλαίσιο “μίας δημοκρατικής και αναπτυξιακής πολιτείας μεταξύ των εταίρων και συμμάχων” της κυβέρνησης Μπέκι και των συνδικάτων»...

Η Κούβα δεν είναι μόνη της! Με την αλληλεγγύη των λαών θα νικήσει! - ¡Hasta la Victoria Siempre!

Τον μεθοδικά προσχεδιασμένο χαρακτήρα των δήθεν «λαϊκών διαμαρτυριών» που οργανώθηκαν στην Κούβα την περασμένη Κυριακή από αντεπαναστατικές ομάδες, καθώς και την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, ανέδειξε ο Κουβανός υπουργός Εξωτερικών Bruno Rodríguez Parrilla Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Τρίτη.

«Η Ουάσιγκτον προσδιόρισε την πανδημία ως ευκαιρία για να ενισχύσει τον οικονομικό αποκλεισμό», υπογράμμισε, «σε μια σκόπιμη και απάνθρωπη προσπάθεια να προκαλέσει ασφυξία στη χώρα (...)
Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι από τα 243 καταναγκαστικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση Τραμπ (...)
Τα 50 εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης».

Από τα μέσα Ιούνη και με κεφάλαια των ΗΠΑ η ενορχήστρωση της προβοκάτσιας

Σε αυτό το έδαφος, τόνισε ο Παρίγια, η προετοιμασία για τα όσα συνέβησαν στις 11 Ιούλη «ξεκίνησε στα μέσα Ιούνη, με χρήματα από την κυβέρνηση των ΗΠΑ» και μια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας στα διαδικτυακά μέσα.

Οπως κατήγγειλε, στο επίκεντρο της επιχείρησης στο διαδίκτυο εμφανίζεται η επιχείρηση «Proactivo Miami Foundation», στην οποία χορήγησε κεφάλαια η αμερικανική Πολιτεία της Φλόριντα, καθώς και στελέχη του δικτύου «ADN Cuba», που χρηματοδοτείται αδρά από τη γνωστή και μη εξαιρετέα αμερικανική υπηρεσία USAID United States Agency for International Development (σσ. Διεθνής Οργάνωση ΗΠΑ …για την ανάπτυξη με ιδρυτή, 3-Νοε-1961 τον Κένεντι).

Ξεκινώντας από τις 15 Ιούνη, επιστράτευσαν αυτοματοποιημένα ρομπότ και «τρολ» που δημοσίευσαν εκατομμύρια μηνύματα σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε σύντομο χρονικό διάστημα, λανσάροντας κυρίως μέσω του Twitter την καμπάνια περί «ανθρωπιστικής επέμβασης» στην Κούβα (τη γνωστή «καμουφλαρισμένη» ορολογία για τη δικαιολόγηση των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών επεμβάσεων), επικαλούμενοι την αντιμετώπιση της πανδημίας και τις ελλείψεις σε αγαθά.

Στις 5 Ιούλη, ανέφερε ο Κουβανός ΥπΕξ, προστέθηκε το σύνθημα του «ανθρωπιστικού διαδρόμου», ενώ στις 9 Ιούλη, δύο μέρες πριν την ανοιχτή εκδήλωση του προβοκατόρικου σχεδίου, ενεργοποίησαν σε Twitter και facebook τις ετικέτες (hashtags) #SOS Matanzas (η επαρχία που έχει πληγεί περισσότερο από τον κορονοϊό) και #SOS Cuba.

Την ίδια την ημέρα των γεγονότων, χρησιμοποίησαν ευρέως παραποιημένες εικόνες από συγκεντρώσεις σε άλλες χώρες και άλλες περιόδους (Αίγυπτο, Αργεντινή κ.ά.), για να τις παρουσιάσουν ως μαζικές κυβερνητικές διαδηλώσεις στην Κούβα.

Επιχειρώντας εξάλλου να εμφανίσουν όλη αυτή την ενορχηστρωμένη καμπάνια κατά της Κούβας ως προερχόμενη μέσα από αυτήν, χρησιμοποίησαν τεχνικές αλλαγής της γεωγραφικής τοποθεσίας των λογαριασμών που συμμετείχαν, εμφανίζοντας το 60% από αυτούς να βρίσκονται εντός του νησιού.

Ο Παρίγια τόνισε επίσης πως παρότι όλα αυτά επισημάνθηκαν στο Twitter, η αμερικανική εταιρεία δεν ενεργοποίησε τους κανονισμούς της - τους οποίους κατά τ' άλλα ενεργοποιεί με ανυπόστατες κατηγορίες για να κλείσει λογαριασμούς Κουβανών - και δεν έκλεισε τέτοιους ψεύτικους και ρομποτικούς λογαριασμούς.

Απευθυνόμενος στην κυβέρνηση και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ο Κουβανός ΥΠΕΞ κάλεσε μεταξύ άλλων «αν έχουν μια ειλικρινή ανησυχία για την Κούβα» να καταργήσουν τα μέτρα του οικονομικού αποκλεισμού, μεταξύ αυτών τα μέτρα που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της πανδημίας, «όπως αυτά που εμποδίζουν την προμήθεια αναπνευστήρων»...

Στο μεταξύ, ενώ οι προβοκατόρικες δράσεις της περασμένης Κυριακής απαντήθηκαν με την άμεση λαϊκή κινητοποίηση υπέρ της Κουβανικής Επανάστασης σε όλες τις επαρχίες του νησιού την ίδια μέρα, μεμονωμένο σκηνικό ταραχών κατά της κυβέρνησης στήθηκε και το απόγευμα της Δευτέρας 12/7, στον δήμο Arroyo Naranjo της Αβάνας, στη συνοικία Guinera.
Οπως επισημαίνει η εφημερίδα «Granma», ορισμένες οργανωμένες ομάδες επιχείρησαν να κινηθούν απειλητικά κατά του αστυνομικού τμήματος της περιοχής. Αντιμετωπίζοντας την αντίδραση δυνάμεων ασφαλείας και κατοίκων της περιοχής, προχώρησαν σε βανδαλισμούς σπιτιών, έβαλαν φωτιές, προκάλεσαν ζημιές στο δίκτυο ηλεκτρισμού, ενώ πραγματοποίησαν επιθέσεις με πέτρες και μαχαίρια. Στην αντιπαράθεση υπήρξαν τραυματισμοί αστυνομικών και πολιτών, συλλήψεις, ενώ σκοτώθηκε ένας 36χρονος που συμμετείχε στις ταραχές. Με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει τη λύπη του για τον θάνατο του 36χρονου, ο οποίος ήταν κάτοικος του δήμου, με ιστορικό καταδικών για κλοπές και άλλα αδικήματα.

Δείτε και το άφθονο πληροφοριακό υλικό στο χτεσινό μας Κούβα: Πρεμούρες με fake-news-φωτο τα «καλά και συμφέροντα» των αστικών ΜΜΕ

Πληθαίνουν τα μηνύματα αλληλεγγύης στον λαό της Κούβας

Πληθαίνουν καθημερινά τα μηνύματα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον κουβανικό λαό και την κυβέρνησή του, απέναντι στο νέο σχέδιο ιμπεριαλιστικής επέμβασης.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ

Παραστάσεις διαμαρτυρίας διοργανώνει η ΚΝΕ, αύριο Παρασκευή, στις 8 μ.μ. στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα και στο αμερικάνικο προξενείο στη Θεσσαλονίκη, τονίζοντας ότι «η Κούβα δεν είναι μόνη της» και καλώντας τους νέους να εκφράσουν «την αλληλεγγύη τους στον κουβανικό λαό, που τις τελευταίες μέρες παλεύει ενάντια σε ένα ακόμη ιμπεριαλιστικό σχέδιο εναντίον του».

«Έχουμε τη δύναμη να μην αφήσουμε να περάσουν στις συνειδήσεις των νέων ανθρώπων στην Ελλάδα τα βρώμικα ψέματα του συστήματος», αναφέρει το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ, τονίζοντας ότι «οι ΗΠΑ, μαζί με τη μαφία που δρα στο έδαφός τους, οργανώνουν αντικομμουνιστικές και αντεπαναστατικές διαδηλώσεις, στηρίζοντας τις δυνάμεις μέσα στην Κούβα που καλούν σε ανατροπή της κυβέρνησης (...) Επικαλούνται τα δημοκρατικά δικαιώματα οι ίδιες δυνάμεις που δεν υπάρχει δικαίωμα που να μην έχουν τσακίσει, από τη Μινεάπολη έως το Ιράκ, οι ίδιοι που έχουν βομβαρδίσει και δολοφονήσει λαούς, που έχουν γεμίσει με ετοιμοπόλεμες στρατιωτικές βάσεις τους όλο τον πλανήτη».

«Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κουβανικός λαός στη ζωή του είναι αποτέλεσμα του ιμπεριαλιστικού απάνθρωπου αποκλεισμού των ΗΠΑ, που ξεκίνησε αμέσως μετά την Κουβανική Επανάσταση πριν 60 χρόνια. Οι διαδοχικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ είναι αυτές που δεν αφήνουν την Κούβα να ανασάνει.
Η κυβέρνηση Μπάιντεν εφαρμόζει εκτός από το δολοφονικό εμπάργκο και τα 242 πρόσθετα μέτρα εναντίον της Κούβας της κυβέρνησης Τραμπ», σημειώνεται ανάμεσα σε άλλα στο κάλεσμα της ΚΝΕ.

Δείτε ακόμη ανακοινώσεις και δράσεις (ενδεικτικά)

• Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας και Αλληλεγγύης (Αθήνας) και Θεσσαλονίκης
• Παγκοσμίου Συμβουλίου Ειρήνης
• ΠΑΜΕ + ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ
• ΕΕΔΥΕ
• ΟΓΕ Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας
• ΜΑΣ Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών
• ΔΣ του Συλλόγου «Εμείς που σπουδάσαμε στον σοσιαλισμό»
• Κοινοβουλευτική ομάδα φίλιας με την Κούβα - Επιστολή του βουλευτή του ΚΚΕ Γ. Γκιόκα
• 30 Κομμουνιστικά Κόμματα από όλη την Ευρώπη που συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία καταδικάζουν το σχέδιο ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ σε βάρος του κουβανικού λαού.

Γνωστά-άγνωστα τρολ και τρωκτικά

Τα «παιχνίδια» και τα ιδεολογήματα που παίζονται χρόνια ενάντια στην ανεξαρτησία, την κυριαρχία και το σοσιαλισμό στο νησί της επανάστασης είναι –λίγο-πολύ, γνωστά σε εχθρούς, φίλους και «φίλους».
Εξέχουσα θέση οι οπορτουνιστές και σοσιαλδημοκράτες, μεταξύ αυτών ο ΣΥΡΙΖΑ|ΠΣ που σε επίσημη ανακοίνωση του τμήματος διεθνών σχέσεων, αφού περνάει στο ντούκου το αμφιλεγόμενο «βαρύτατο τίμημα πληρώνει η Κούβα, εδώ και πάνω από μισό αιώνα, από το αμερικανικό εμπορικό εμπάργκο, το οποίο συνεχίστηκε, παρά τη λήξη του ψυχρού πολέμου και την σχετικά πρόσφατη αποκατάσταση των αμερικανοκουβανικών σχέσεων (;;), μπαίνει στο ψητό ανφέροντας:
Οι πρόσφατες διαμαρτυρίες κουβανών πολιτών αντανακλούν υπαρκτά προβλήματα και πρέπει να αντιμετωπιστούν με σεβασμό στην ελευθερία της έκφρασης και χωρίς την προσφυγή στη βία.

1^ο και κυριότερο αφήγημα: στην Κούβα δεν υπάρχει ελευθερία αλλά δικτατορία, αφού –όπως επιβεβαιώθηκε και στο πρόσφατο 8ο συνέδριο, δεν χρειάζεται την ύπαρξη άλλου κόμματος (και δεν θα επιτραπεί), εκτός από το ΚΚ Κούβας (Partido Comunista de Cuba PCC) που –σύμφωνα με το πρόγραμμα και το καταστατικό του αποτελεί την «πολιτική πρωτοπορία των εργαζόμενων και όλου του λαού»

Το Κόμμα μας γνωρίζει ότι δεν μπορεί να κάνει λάθη που το αποδυναμώνουν ιδεολογικά.
(…)
Κανείς δεν θα τα καταφέρει να ροκανίσει την εξουσία του ΚΚ Κούβας
Χωρίς Κόμμα δεν υπάρχει δυνατότητα επανάστασης, χωρίς το Κόμμα δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα χτισίματος σοσιαλισμού!

Υπάρχει ένα πολύ ουσιαστικό ζήτημα, και αυτό έχει να κάνει –και δεν πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε, με το  πού βρισκόμαστε …δεν είμαστε στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά στην Καραϊβική Θάλασσα, όχι στα 90 μίλια από την Οδησσό, αλλά 90 από το Μαϊάμι, που συνορεύει με τη δική μας γη, σε κατεχόμενο τμήμα της επικράτειάς μας.
Οι πολίτες μας είναι υπεύθυνοι για τη χώρα μας και το Κόμμα μας είναι υπεύθυνο για την πολιτική του, τη γραμμή του, την άμυνά του.
Και πρέπει να πούμε εδώ, μια για πάντα, ότι δεν χρειαζόμαστε περισσότερα από ένα κόμματα, με τον ίδιο τρόπο που ο Μαρτί δεν τα χρειαζόταν για να αγωνιστεί για την ανεξαρτησία της Κούβας, όπως ακριβώς ο Λένιν με ένα μόνο έκανε τη Μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση.

Το λέω αυτό έτσι ώστε να το ξεχάσουν για πάντα όσοι πιστεύουν ότι θα αρχίσουμε να αφήνουμε τα κόμματα τσέπης να ξεφορτωθούν τις ψευδαισθήσεις τους, οργανωμένες από ποιους; τους αντεπαναστάτες –τσιράκια των Γιάνκηδων και της αστικής τάξης;

Όχι! Υπάρχει και θα υπάρχει μόνο ένα Κόμμα εδώ,  το κόμμα των προλετάριών μας, των αγροτών μας, των μαθητών μας, των εργαζομένων, του λαού –όλ’ αυτά, σταθερά και άφθαρτα ενωμένα.
(…)
Αποσπάσματα από την ομιλία του Comandante en Jefe Fidel Castro Ruz, 26 Ιουλίου 1988.

Όταν γίνεσαι ψυχή στην ψυχή του λαού, δεν υπάρχουν αποχαιρετισμοί, ούτε ρήσεις σε παρελθόντα χρόνο γιατί η φωτεινή παρουσία είναι καθημερινά εδώ –επίκαιρη και ανοιχτή στην πρόκληση και πρόσκληση των καιρών «¡Patria o muerte, socialismo o muerte, venceremos!» (Πατρίδα ή θάνατος, Σοσιαλισμός ή θάνατος, Θα νικήσουμε!) Είναι η αξία και η τιμή που κερδίζεται για εκείνους που ήξεραν πώς –ερωτευμένοι με την επανάσταση να ανασκάπτουν, να αναζητούν και να προσφέρουν.
Ένας άνθρωπος πάνω από τον χρόνο που δεν χωράει σε ένα χρονικό ή σε ένα βιβλίο –που είναι ένα νησί και μια ήπειρος.
Η αλήθεια και η δικαιοσύνη.
Ένας γίγαντας που –εν ζωή, δεν καταδέχτηκε ποτέ επαίνους και τιμές, έγινε ιστορία, εθνική κυριαρχία, αέρας, θάλασσα … μέλλον. Και παρόλο που το ημερολόγιο μας θυμίζει ότι έχουν ήδη περάσει πέντε Νοέμβρηδες από τη φυσική του απουσία, η επαναστατική κληρονομιά του ήρωα της Μονκάδας, του αντάρτη με τη φαιοπράσινη στολή, του –από χρόνια λευκού-γενειοφόρου γίγαντα και οδηγού όλων συνεχίζει να διαπερνά τις φλέβες αυτού του έθνους
Της Κούβας, που αποτέλεσε τον μεγαλύτερο πατέρα της.
Γιατί όχι μόνο κατορθώματα και επιτεύγματα που δύσκολα συλλαμβάνει ο νους του απλού ανθρώπου,  όπως η περιφρόνηση του στην τυραννία, το κάλεσμα του για αυτοάμυνα, η απόβαση με το Granma, ο επαναστατικός του αγώνας στη Σιέρα Μαέστρα ή η στρατηγική του στο Girón και επικεφαλής της χώρας για περισσότερους από 50 Γενάρηδες, κέρδισαν την αγάπη και το σεβασμό δεκάδων, εκατοντάδων εκατομμυρίων λαού, εντός και εκτός της Κούβας.

Όχι! Δεν ήταν μόνο αυτά τα επιτεύγματα.
Στον «Αμερικανό Δον Κιχώτη» μας, όπως  τον βάπτισε ο φίλος του ο Ούγκο Τσάβες, με αυτήν την πανοπλία της άθραυστης ηθικής που οι εχθροί του δεν μπόρεσαν ποτέ να λυγίσουν, με μια καρδιά από caguairán που σφυρηλατήθηκε για πάνω από 90 κέδρους και πέρασε ζωντανός την τρικυμία 90 Αύγουστων, που ζει στην ευγνωμοσύνη τους αγρότη, στα μετάλλια του αθλητή, στην αξιοπρέπεια των γιατρών και στο χαμόγελο των παιδιών μας.
(ΣΣ |> caguairán είναι ένα δέντρο της Κούβας, που παράγει ένα συμπαγές και εξαιρετικής σκληρότητας ανθεκτικό ξύλο –το λένε και Quiebra Hacha = Τσεκούρι για την αντοχή του).

Σήμερα ο Comandante en Jefe αναπαύεται στο λιτό μνημείο του και οι επίγονοί βρίσκονται μπροστά στις νέες επαναστατικές και αντεπαναστατικές προκλήσεις της εποχής.

Δε θα ξανασταθούμε σε ζητήματα που ήδη αναφέραμε αυτές τις μέρες, προκειμένου να στηριχτεί το ψευδεπίγραφο αφήγημα των υποτιθέμενων «διαδηλώσεων για τη δημοκρατία στην Κούβα», γιατί –όσοι θέλουν να δουν, τι πραγματικά συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες στο νησί της επανάστασης είναι προφανές (τόσο σε ότι αφορά τα γεγονότα αυτά καθεαυτά, όσο και –κυρίως την ουσία τους)
Το ότι οι «χιλιάδες …δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές» των αστικών ΜΜΕ αποδείχθηκαν μερικές 10άδες –άντε 100άδες προβοκάτορες που πήραν την απάντηση που τους έπρεπε από τον Κουβανικό λαό, έχει τη σημασία του, αλλά δεν είναι το κύριο.
Ούτε και οι λεπτομέρειες που έβγαλε στον αέρα ο «μάγος» των ΜΚΔ Julian Macias Tovar, για τον αργεντινό Agus Antonelli –πράκτορα της CIA …think tank Freedom Foundation, «Centre for International Private Enterprise» (με έδρα ΗΠΑ) τα πλοκάμια του National Endowment for Democracy-NED), «βιτρίνα» για επιχειρήσεις της κυβέρνησης των ΗΠΑ, του Αμερικάνικου ΥπΕξ και της CIA.
Έτσι κι αλλιώς οι Playas Girón παραμένουν εσαεί ένθεν και ένθεν, ορόσημο μάχης για το σοσιαλισμό για τους Κουβανούς και «πάντα στο πρόγραμμα» για αμερικανούς και CIA.

62+ Χρόνια από την επανάσταση οι κινητοποιήσεις του λαού της Κούβας αποτελούσαν ένα από τα πολλά σημεία συνάντησης των κινητήριων δυνάμεων -πολιτικά και κοινωνικά, της εφόδου στους ουρανούς με την απλή λαϊκή οικογένεια σύσσωμου του νησιού, όπου με την αποφασιστικότητα των εκατομμυρίων συμμετεχόντων -ανανεωνόταν κάθε φορά η βαθειά πίστη στην επανάσταση και ο όρκος τιμής «¡Hasta la victoria siempre! – ¡Patria o muerte! – ¡Socialismo o muerte! – ¡Venceremos!»

Το σύνθημα από το 2019 είναι «¡Unidad, Compromiso y Victoria!» …Ενότητα – Δέσμευση – Νίκη! (σσ. το «Compromiso» έχει και την έννοια του συμβιβασμού –όπως λέμε «Compromesso Storico» του Berlinguer)

¿Qué es Revolución?

Την Πρωτομαγιά του 2000, ο Fidel στην κατάμεστη (με -ως συνήθως, πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμου) Plaza de la Revolución, χαιρετίζει ευχαριστώντας (σσ. χρησιμοποιώντας τη φράση “Nuestra gratitud” -«με ευγνωμοσύνη») «τους εργάτες, τους σπουδαστές και όλο το λαό που πλημμυρίζει αυτή την πλατεία» και καθορίζοντας την ιστορική στιγμή ως «ημέρες έντονου και υπερβατικού αγώνα» βάζει μπροστά στο λαό της Κούβας το ερώτημα «Τι είναι Επανάσταση;» λέγοντας:

«Επανάσταση είναι να έχεις την αίσθηση της ιστορικής στιγμής, για να αλλάξεις τα πάντα, όλα όσα πρέπει, είναι η ισότητα και η πλήρης ελευθερία με την οποία πρέπει να αντιμετωπίζουμε τον άνθρωπο (και τους εαυτούς μας και τους άλλους), είναι η χειραφέτησή μας ώστε με όλες μας τις δυνάμεις να αμφισβητούμε παντού τους ισχυρούς κυρίαρχους, υπερασπιζόμενοι με κάθε κόστος και πληρώνοντας το τίμημα και τέτοιες είναι η σεμνότητα, η ανιδιοτέλεια και η ανυστεροβουλία ο αλτρουισμός και η αλληλεγγύη ο ηρωισμός… να μην προσποιείσαι παραβιάζοντας ηθικές αρχές, είναι βαθειά πεποίθηση ότι δεν υπάρχει δύναμη στον κόσμο ικανή να συντρίψει τη δύναμη της αλήθειας και των ιδεών.
Επανάσταση είναι η ενότητα, είναι η ανεξαρτησία, είναι να αγωνίζεσαι για το όνειρό μας στην κοινωνική δικαιοσύνη στην Κούβα και στον κόσμο όλο, είναι η βάση του πατριωτισμού μας, του σοσιαλισμού μας και του διεθνισμού μας ».

Το ΚΚΕ εκφράζει όλα αυτά τα χρόνια την αλληλεγγύη του στον αγωνιστή κουβανικό λαό και στην Επανάστασή του, ενάντια στις προκλήσεις του ιμπεριαλισμού, και ταυτόχρονα, στο πλαίσιο του προλεταριακού διεθνισμού, αναπτύσσει δημιουργικό διάλογο με το ΚΚ Κούβας για τις κοινωνικοοικονομικές αλλαγές που προωθούνται τα τελευταία χρόνια, εκφράζει τον προβληματισμό του για την εφαρμογή μέτρων που ενισχύουν τις σχέσεις της αγοράς και αντικειμενικά ανοίγουν το δρόμο για το αδυνάτισμα της σοσιαλιστικής οικονομίας.
Ο προβληματισμός αυτός παίρνει υπόψη του την αρνητικότατη εμπειρία ανάλογων μεταρρυθμίσεων που είχαν εφαρμοστεί τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 στην ΕΣΣΔ και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, μεταρρυθμίσεων οι οποίες συνέβαλαν στις αντεπαναστατικές ανατροπές, όπως και την ισχυροποίηση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στην Κίνα, που δημιουργεί τεράστιες κοινωνικές ανισότητες.
Μήνυμα προς το ΚΚ Κούβας για τα 61 χρόνια της Κουβανικής Επανάστασης

Cabalgando con Fidel

Λένε ότι στην Πλατεία της Επανάστασης αυτές τις μέρες
είδαν να καλπάζουν
τον Καμίλο και τον Μαρτί
και μπροστά από το καραβάνι,
αργά, χωρίς καβαλάρη
ένα άλογο για σένα.

Επιστρέφουν οι ανοιχτές πληγές
των ανδρών και των γυναικών, που
δεν θέλουν να σε αφήσουν να φύγεις.
Σήμερα η καρδιά μας ξεριζώθηκε
κι ο λαός σου αν και τον πονάει
δεν θέλει να σε αποχαιρετήσει.

Άνδρα
όλοι όσοι σε ευγνωμονούν σε συντροφεύουν
πόσο θα μας λείψουν τα κατορθώματά σου!
Ούτε ο ίδιος ο θάνατος δεν το πιστεύει ότι σε κυρίευσε. Άνδρα
μάθαμε να σε θεωρούμε αιώνιο,
ακριβώς όπως τον Ολόφι και τον Χριστό
δεν έμεινε ούτε ένα μέρος χωρίς
ένα κερί αναμμένο για σένα.

Σήμερα δεν θέλω να σε λέω Κομαντάντε,
ούτε γενειοφόρο αντάρτη, ούτε γίγαντα
όλα όσα δηλαδή, ξέρω για σένα.
Σήμερα θέλω να σου φωνάξω, πατέρα μου,
μην αφήνεις το χέρι μου,
ακόμα δεν ξέρω να βαδίζω καλά χωρίς εσένα.

Το νησί της επανάστασης θα ξεπεράσει και αυτή την «κακοτοπιά», έτσι κι αλλιώς ο λαός δεν ξεχνά το θρυλικό «aqui no se rinde nadie» (carajo) -εδώ κανείς δεν παραδίνεται, κανείς δεν κάνει βήμα πίσω ,γαμώτο! – του Camilo Cienfuegos (σσ. κατ’ άλλους του Juan Almeida Bosque) , τη  φράση που σφράγισε και επικύρωσε το ιδανικό και το να πετυχαίνεις το αδύνατο.

Εκείνο που μετράει περισσότερο, το μόνο που μετράει στην ουσία είναι το μετά, το αύριο το μεθαύριο, η δύσβατη πορεία για τον σοσιαλισμό κομμουνισμό: που αν δεν βασίζεται στην κοσμοθεωρία μας, του μαρξισμού - λενινισμού, στην επαναστατική θεωρία χωρίς την οποία δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα, οδηγεί «μαθηματικά» στην απάλειψη και εξαφάνιση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, τότε … «βράσε λάχανα».

Παραβίαση των αρχών της σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής οικοδόμησης και χρησιμοποίηση καπιταλιστικών εργαλείων πληρώνονται ακριβά, όπως έδειξε η καπιταλιστική παλινόρθωση στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες χώρες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
Και τότε οι συνέπειες θα είναι πολύ οδυνηρές, η ενσωμάτωση στο σύστημα θα τρέξει με ταχύτατους ρυθμούς, και οι ιστορικές ευθύνες είναι μεγάλες.

Και σ’ αυτό εξαιρέσεις δεν υπάρχουν. Ούτε για τη σοσιαλιστική Κούβα...