Τώρα μιλάμε εμείς! Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! “Πανσπουδαστική” 1η δύναμη ξανά! _ΦΩΤΟ🎥Video

Χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες ψήφισαν σήμερα στη μεγαλύτερη πανελλαδική "κάλπη" της νεολαίας. Και σε αυτές τις εκλογές κρίνονταν πολλά, με τις εξελίξεις στις σπουδές και στη ζωή να καλούν τον καθέναν και την καθεμιά να πάρουν θέση, αλλά και με όλα εκείνα τα οποία κατακτήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια με την πρωτιά της "Πανσπουδαστικής» "α κατοχυρωθούν, να δοθεί ορμή για ακόμα πιο αποφασιστική διεκδίκηση και κατακτήσεις, απέναντι σε όσα έρχονται.

Οι φοιτητές μίλησαν και έστειλαν μήνυμα
διεκδίκησης και ελπίδας! Η ΠΚΣ πρώτη δύναμη ξανά

       Η ΠΚΣ αναδείχθηκε πρώτη δύναμη
       για 4^η συνεχόμενη χρονιά

Για ακόμα μια φορά χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες καταδίκασαν την κυβερνητική πολιτική και έδωσαν αποστομωτική απάντηση στο οργανωμένο σχέδιο της κυβέρνησης να αποπροσανατολίσει από τα πραγματικά τους προβλήματα, να "διαγράψει" το φοιτητικό κίνημα.

Η νίκη της Πανσπουδαστικής είναι ένα εκκωφαντικό μήνυμα ότι η φλόγα της αντίστασης και του αγώνα, για να γίνουν πράξη τα όνειρα και οι ανάγκες των φοιτητών, θα φουντώσει!

Στο pksekloges.gr τα μόνα έγκυρα αποτελέσματα.

Πρωτιές και αυτοδυναμίες της Πανσπουδαστικής ΚΣ
σε ιδρύματα & συλλόγους… μέχρι στιγμής _ Σε 73 συλλόγους
αναδεικνύεται πρώτη κι αυτοδύναμη η Πανσπουδαστική

«Τώρα μιλάμε εμείς!»: Η ίδια η μαζική συμμετοχή μπορεί να δώσει απάντηση στην κυβέρνηση, που το τελευταίο διάστημα, και ενώ τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν τους νέους που σπουδάζουν είναι εδώ και εντείνονται, επιχειρεί να αποπροσανατολίσει, στρέφοντας τη συζήτηση στη «βία και ανομία» στις σχολές, και να φέρει ένταση της καταστολής, με συγκεκριμένα μέτρα.

Η μάχη που δώσαμε σε τίτλους

Οι δυνάμεις της «Πανσπουδαστικής ΚΣ» απλώνουν πλατιά το κάλεσμα ώστε οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να εκφράσουν με την ψήφο τους την καταδίκη της κυρίαρχης πολιτικής, της πολιτικής της ΝΔ, όλων των κυβερνήσεων, της ΕΕ και των επιχειρήσεων, η οποία οδηγεί σε εγκλήματα. Να διεκδικήσουν πραγματικά σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν σπουδές, να εκφράσουν την αντίθεση στον πόλεμο και στην εμπλοκή της χώρας μας, να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στη λειτουργία των Φοιτητικών Συλλόγων.

Γιατί να ψηφίσω στις Φοιτητικές Εκλογές;

·        Θα είμαστε εκεί!
·        Για τις σπουδές και τη ζωή μας!
·        Τώρα μιλάμε εμείς!
·        14 Μάη «Πανσπουδαστική ΚΣ», 1η δύναμη ξανά.

_3 χρόνια
“Πανσπουδαστική ΚΣ” 1^η Δύναμη!

·        Κάτι άλλαξε…
·        Για όσα πετύχαμε και για πολλά περισσότερα, συνεχίζουμε μέχρι το τέρμα!
·        Για μια νέα ήττα της κυβέρνησης και μια μεγάλη νίκη των φοιτητών!

Από το ΕΜΠ

Αυτές οι φοιτητικές εκλογές είναι ξεχωριστές!

·        Αυτές οι φοιτητικές εκλογές είναι ξεχωριστές!

·        Την ίδια στιγμή που κρίνεται αν οι υπουργοί και η πολιτική τους θα καταδικαστούν ή θα αθωωθούν οι φοιτητές παίρνουμε θέση.

·        Οι φοιτητές το ξέρουμε καλά. Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς.

·        Τους καταδικάζουμε ψηφίζοντας «Πανσπουδαστική ΚΣ».

Στέλνουμε πανελλαδικό μήνυμα!

·        Δημοσκοπήσεις από δω. Δημοσκοπήσεις από εκεί. Για να μας πουν τι πιστεύουμε.
·        Τετάρτη 14 Μαΐου, όμως, στήθηκαν οι κάλπες, ταυτόχρονα σε όλες τις σχολές και τα Πανεπιστήμια της χώρας.
·        Όλοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες της χώρας θα πάρουμε θέση.
·        Μια μόνο φωνή μπορεί να αγνοηθεί… Χιλιάδες όμως φωνές γίνονται κραυγή!
·        Με ψήφο στην «Πανσπουδαστική ΚΣ» τούς στριμώχνουμε.

Συμμετέχουμε μαζικά!
Κάνουμε αυτό που τους φοβίζει!

·        Τώρα που η κυβέρνηση είναι πιεσμένη ποντάρει στην αποχή μας για να τη μεταφράσει σε ανοχή.

·        Δεν θα τους περάσει!

·        Δυναμώνουμε τον συλλογικά οργανωμένο αγώνα!

·        Να ακουστεί ξανά δυνατά το σύνθημα: Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! 

Φοιτητικές εκλογές
Διαλέγουμε πλευρά!

·        Αγώνας για να μη συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη ή συγκάλυψη;

·        Καθηγητές για τα Πανεπιστήμια ή υποχρηματοδότηση;

·        Σύγχρονες δημόσιες και δωρεάν σπουδές ή ιδιωτικά κολέγια που βαπτίζονται Πανεπιστήμια;

·        Σύλλογοι των φοιτητών και φοιτητριών ή της νοθείας και της διαφθοράς;

·        Στήριξη των σπουδών μας ή διαγραφές φοιτητών;

·        Πτυχία με αξία ή υποβαθμισμένα;

·        Με την πλευρά των λαών ή των πολέμων;

·        Τώρα μιλάμε εμείς!

Τι είναι η ΠΚΣ;

• Η «Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας» ή  το ψηφοδέλτιο με το γαρύφαλλο είναι μια μεγάλη κίνηση συνεργασίας χιλιάδων φοιτητών σε όλη τη χώρα που δεν το βάζουν κάτω. 
•  Σε αυτό συμμετέχουμε τα μέλη της ΚΝΕ και χιλιάδες αγωνιστές φοιτητές.

Γιατί με αφορούν οι φοιτητικές εκλογές;

·        Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι είμαστε όλοι εμείς!

·        Μας εκπροσωπούν για όλα αυτά που μας απασχολούν.

·        Παίρνουμε θέση!

Τι είναι οι φοιτητικές εκλογές;

·        Είναι η μέρα που οι φοιτητές σε όλη τη χώρα εκλέγουμε τους εκπροσώπους μας για τα Διοικητικά Συμβούλια των Φοιτητικών μας Συλλόγων.

·        Είναι η μέρα που στέλνουμε μήνυμα απόρριψης της κυρίαρχης πολιτικής και θα το ακούσουν όλοι!

Από το πρωί πραγματοποιούνται οι φοιτητικές εκλογές σε όλα τα Πανεπιστήμια της χώρας. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κάλπη της νέας γενιάς!

Χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, μέλη και φίλοι της ΚΝΕ, μαζί με χιλιάδες αγωνιστές φοιτητές και φοιτήτριες δίνουν τη μάχη για να αναδειχθεί για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά πρώτη δύναμη η «Πανσπουδαστική Κίνηση Συνεργασίας», να σταλεί ένα μεγάλο μήνυμα καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής, διεκδίκησης και ελπίδας για τις σπουδές και τη ζωή που έχουν ανάγκη!

“Σήμερα, μιλάμε εμείς! _Για την Παιδεία, τη ζωή,
το μέλλον που μας αξίζει”, είναι το κάλεσμα που μεταφέρεται
σε όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες.

Η «Πανσπουδαστική» δεν είναι απλά ένα ψηφοδέλτιο. Είναι το δικό τους όπλο. Η επιλογή εκείνων που δεν ξεχνούν, που δεν βολεύονται, που παλεύουν.

Η πρωτιά της «Πανσπουδαστικής ΚΣ», τα τελευταία τρία χρόνια, με το γκρέμισμα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, έδωσε νέα πνοή στο φοιτητικό κίνημα, αποτυπώθηκε σε σημαντικές κατακτήσεις για τους φοιτητές και τις ανάγκες τους, σε αναζωογόνηση της συλλογικής λειτουργίας πολλών Φοιτητικών Συλλόγων.

_Για τέταρτη χρονιά κάνουμε την επιλογή που φοβούνται: “Πανσπουδαστική” – πρώτη δύναμη!

_______________________________

• Στις φοιτητικές εκλογές δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, ανεξαρτήτως έτους ή ηλικίας ή τρόπου εισαγωγής (πανελλαδικές εξετάσεις ή κατατακτήριες) που φοιτούν στα Τμήματα των ελληνικών Πανεπιστημίων και παραμένουν εγγεγραμμένοι στους καταλόγους των Ιδρυμάτων. Για τη συμμετοχή τους είναι υποχρεωτική η επίδειξη της ταυτότητάς τους.
• Την ευθύνη των εκλογών έχει η εφορευτική επιτροπή σε κάθε Σύλλογο. Οι φοιτητές ψηφίζουν με αστυνομική ταυτότητα ή διαβατήριο. Οι κάλπες στους περισσότερους Συλλόγους ανοίγουν στις 7 το πρωί και κλείνουν στις 7 το απόγευμα, εκτός από περιπτώσεις όπου η εφορευτική επιτροπή αποφασίζει διαφορετικά. Τα αποτελέσματα εκδίδονται από τις εφορευτικές επιτροπές των Συλλόγων.

Τα μόνα έγκυρα και αξιόπιστα αποτελέσματα
στο site της «Πανσπουδαστικής»

Στο site της “Πανσπουδαστικής”, θα αναρτώνται από τις 19.00, μετά τη λήξη της ψηφοφορίας, τα μόνα έγκυρα και αξιόπιστα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών.
Με συνεχή ανανέωση θα δημοσιεύονται τα αποτελέσματα ανά Φοιτητικό Σύλλογο, ανά Ίδρυμα και τα πανελλαδικά συγκεντρωτικά, με βάση τα πρακτικά των εφορευτικών επιτροπών.

Από τις εκλογές στη Νομική

• Υπενθυμίζεται ότι στις φοιτητικές εκλογές του Μάη 2024 η «Πανσπουδαστική ΚΣ» έλαβε 17.170 ψήφους και ποσοστό 32,85% σε σύνολο 53.617 ψηφισάντων. Η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ πήρε 13.186 ψήφους και 25,23%, η ΠΑΣΠ 5.486 ψήφους και 10,5% και η ΕΑΑΚ 3.933 ψήφους και 7,53%. Η «Attack» πήρε 2.447 ψήφους και 4,68%, ενώ το «Δίκτυο» (η παράταξη της Νέας Αριστεράς) πήρε 533 ψήφους και ποσοστό 1,03%.
• Η «Πανσπουδαστική ΚΣ» αναδείχθηκε πρώτη δύναμη σε 117 Φοιτητικούς Συλλόγους της χώρας, με αυτοδυναμία σε 76 από αυτούς, καταγράφοντας παράλληλα πρωτιά στα συγκεντρωτικά αποτελέσματα 15 Πανεπιστημίων: ΕΜΠ, ΕΚΠΑ, ΑΣΚΤ, ΟΠΑ, Πάντειο, Παν. Πειραιά, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, ΠΑΔΑ, ΔΙΠΑΕ, Πανεπιστήμιο Πατρών, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΔΠΘ, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο.

Παγκόσμια ημέρα δάσκαλου _εκπαιδευτικών

“Ο Πρώτος Δάσκαλος” του Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ

Πρώτα χρόνια της σοβιετικής εξουσίας στην Κριγιζία, λίγο μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Σε ένα χωριό, παρουσιάζεται ο δάσκαλος Ντιουσέν – πρώην στρατιώτης του Κόκκινου Στρατού. Προσπαθώντας να μάθει τα παιδιά κάτι παραπάνω από το να βόσκουν πρόβατα, έρχεται αντικειμενικά σε σύγκρουση με τις βαθιά ριζωμένες παραδόσεις.

Ένα ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο πάνω στην σχέση και την σύγκρουση της προόδου με την καθυστέρηση, με την πολιτισμική παρεξήγηση να μετατρέπεται σε μίσος, όταν ο δάσκαλος, προσπαθώντας να σώσει την αγαπημένη του, θα αγγίξει πολύ σοβαρότερα θεμέλια.

Η σύγκρουση μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται ακόμη κάτω από την εξουσία των παλιών αντιλήψεων και των μεγάλων ιδεών της επαναστατικής προόδου, φτάνει στο όριο. Ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πόλους, ξετυλίγεται η ιστορία της 16χρονης Αλτινάι –στο  Pervyy uchitel το συγκλονιστικό ντεμπούτο του μετρ, Αντρέι Κοντσαλόφσκι στον ρόλο η συγκονιστική Natalya Arinbasarova – η μοίρα της οποίας κινεί την υπόθεση.

Ο δάσκαλος προσπαθεί να την προστατεύσει από έναν αναγκαστικό γάμο, που θα καταστρέψει τα νιάτα της και τα όνειρά της για μια καλύτερη ζωή, για γνώση και ελευθερία. Ταυτόχρονα, ο δάσκαλος πολεμάει και για το σχολείο του, τους μαθητές του. Ωστόσο, καταφέρνοντας να σώσει την Αλτινάι και να την φυγαδεύσει στην Τασκένδη, με την επιστροφή στο χωριό βλέπει το καμένο σχολείο του και μαθαίνει, ότι στην μάχη για να το σώσει, σκοτώθηκε ένας από τους καλύτερους μαθητές του, ο Σουβάν.

Δε χρειάζεται να ξέρει κανείς τη γλώσσα …δείτε και στο t=9:55 την περιρρέουσα ατμόσφαιρα με την κουβέντα από τον Αϊτμάτωφ –στα μικρά παιδιά για τον Λένιν, τον ηγέτη του προλεταριάτου, υπό τους ήχους κακαρίσματος των κοτόπουλων και κικιρίκου

                    Μια τέτοια Ρόζα θέλαμε...

Το 1945, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, σε μια κρίσιμη και επικίνδυνη εποχή, που γίνονταν δολοφονίες και έσπαγαν τις λέσχες της ΕΠΟΝ, μέσα στην τρομοκρατία, η Ρόζα Ιμβριώτη πήρε μέρος σε συνέδριο για το παιδί που έγινε στην Παλιά Βουλή. Η τότε υπουργός Λίνα Τσαλδάρη, υπεύθυνη για θέματα παιδικής προστασίας και κοινωνικής πρόνοιας, καθόταν στα πρώτα έδρανα και μετά την ομιλία της Ιμβριώτη, που ήταν συγκλονιστική, ακούστηκε,  να λέει σιγανά: «Μια τέτοια Ρόζα θέλαμε κι εμείς...». Όμως η Ρόζα είχε κάνει την επιλογή της, δίπλα στον ελληνικό λαό!

Γεννήθηκε το 1898. Από το 1920-30 εργάζεται σαν καθηγήτρια φιλόλογος σε γυμνάσια. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα γυμνασιάρχης και την ακολούθησε η Μαρία Πολυμενάκου. Η εγγραφή της στον Εκπαιδευτικό Ομιλο ήταν μια πολιτική επιλογή. Δραστηριοποιείται στο γυναικείο κίνημα, αρχικά σαν στέλεχος του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.
Το 1924 διδάσκει στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία, Φιλοσοφία της Ιστορίας. Ακολουθούν τα «Μαρασλειακά», όπου γκρεμίζονται τα πάντα - ολόκληρο το οικοδόμημα για την αναγέννηση της Παιδείας, όπως την είχε συλλάβει ο «Εκπαιδευτικός Ομιλος» με επικεφαλής τους Γληνό, Δελμούζο και Τριανταφυλλίδη. Η Ρόζα Ιμβριώτη απολύεται το 1924, επανέρχεται το 1926 στην υπηρεσία της και το 1927 βρίσκεται πάλι δίπλα στον Γληνό, με την προοδευτική μερίδα του «Ομίλου». Πηγαίνει στο Κιλκίς με δυσμενή μετάθεση. Από το 1930-33 μετεκπαιδεύεται μαζί με το σύντροφό της Γιάννη Ιμβριώτη στο Παρίσι και Βερολίνο. Το 1934 γίνεται γυμνασιάρχης. Το 1937 αναλαμβάνει να ιδρύσει το «Πρότυπο Ειδικό Σχολείο Αθηνών» στην Καισαριανή (η δικτατορία πίστευε ότι με τα «τρελά» θα γινόταν ακίνδυνη)! Το 1943 συμμετέχει στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΠΟΝ και το 1944 πηγαίνει στην Ελεύθερη Ελλάδα. Συνεχίζει την εργασία που άρχισε με τον Γληνό. Σχεδιάζει το πρόγραμμα της ΠΕΕΑ για μια «Δημοκρατική Παιδεία» με τους συνεργάτες της, Κώστα Σωτηρίου και Μιχάλη Παπαμαύρο.

• Της αναθέτουν να διευθύνει το παιδαγωγικό φροντιστήριο της Τύρνας. Γράφει το Αναγνωστικό «Αετόπουλα».
• Το 1945 απολύεται. Το 1946 δραστηριοποιείται στην επανίδρυση του Νέου Εκπαιδευτικού Ομίλου, συμμετέχει στο φροντιστήριο της ΕΠΟΝ και στην εφημερίδα της, «Νέα Γενιά». Γίνεται Γενική Γραμματέας στην Πανελλήνια Οργάνωση Γυναικών (ΠΟΓ). Πρωτοστατεί στην οργάνωση του Α` Πανελλήνιου Συνεδρίου Γυναικών και εκλέγεται μέλος του Συμβουλίου της Διεθνούς Ενωσης Γυναικών.
• Το 1948 είναι εξόριστη στο Τρίκκερι... Ακολουθούν περιπέτειες και βασανισμοί αλλά η Ρόζα κρατάει γερά - αν και καρδιοπαθής. Το 1950 απαλλάσσεται από το στρατοδικείο. Συμμετέχει στο Α` Παναθηναϊκό Συνέδριο για το Παιδί.
• Γίνεται μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΔΑ από την οποία όμως θα αποχωρήσει, όταν διαπιστώνει ότι είχε στραφεί σε μια αντικομμουνιστική τακτική.
  Συνέταξε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Κόμματος και σ' όλες τις φάσεις της ζωής της εργάστηκε αφάνταστα. Γνώριζε ότι το ουσιαστικό πρόβλημα δεν είναι να ερμηνεύσεις τον κόσμο αλλά να προσπαθήσεις να τον αλλάξεις - και η γνώση είναι μια δύναμη αλλαγής! Γι' αυτό έδινε τόση έμφαση στην εκπαίδευση. Πίστευε ότι οι νέοι πρέπει να προσπαθούν για το καλύτερο και αυτό γίνεται μόνο μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες. Ηθελε δασκάλους με ανεξαρτησία και ανθρωπιά. Και πραγματικά, στην Εθνική Αντίσταση πήρε μέρος το σύνολο σχεδόν των διδασκόντων στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και η πλειοψηφία της δευτεροβάθμιας. Αλλά και στο Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ και σ' όλα τα κομματικά όργανα, μεγάλος ήταν στην Αντίσταση ο αριθμός των εκπαιδευτικών, που μαζί με τους σιδηροδρομικούς και τους δικαστικούς καταδιώχτηκαν σκληρά.

Υπάρχει και αυτοβιογραφικό σημείωμα της Ιμβριώτη για το σχολείο της Τύρνα το «κρυφό σχολειό της εποχής», που φωλιασμένο στον Κόζιακα, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων προετοίμαζε δασκάλους για την Ελεύθερη Ελλάδα. «Χρειάζεται να φτιάξουμε ανθρώπους, αλλά πρώτα πρέπει εμείς να γίνουμε άνθρωποι», πίστευε η μεγάλη παιδαγωγός...

Τη φρικτή εμπειρία της από την κόλαση του ΣΚΕ, η Ρόζα Ιμβριώτη καταθέτει με γραπτή μαρτυρία της στο βιβλίο «Στρατόπεδα Γυναικών» της Βικτωρίας Θοδώρου. Αλλά και στο βιβλίο του Ευάγγελου Μαχαίρα «Πίσω από το γαλανόλευκο παραπέτασμα» (Εκδόσεις «Προσκήνιο») γίνεται μια ευρεία αναφορά. Ειδικά η Ιμβριώτη δέθηκε σ' ένα στύλο επί 12 ώρες κρεμασμένη, ακουμπώντας στο έδαφος μόνο με τις μύτες των ποδιών της και δάρθηκε ανελέητα με συρματόσχοινο και ξύλο... αν και καρδιοπαθής.

Ως στέλεχος της ΕΔΑ, η Ρόζα Ιμβριώτη αντιτάχθηκε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των Παπανδρέου - Παπανούτσου (1964), υποστηρίζοντας ένα «δημιουργικό δυναμικό ανθρωπισμό που πρέπει να καθορίζει τους εθνικούς παιδαγωγικούς σκοπούς».
Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1967. Εκτός από το πρακτικό παιδαγωγικό της έργο, άφησε και σημαντικό συγγραφικό, σχετιζόμενο με εκπαιδευτικά ζητήματα και με ζητήματα που αφορούν τη νεολαία.

Ήταν παντρεμένη με το μαρξιστή φιλόσοφο και αγωνιστή Γιάννη Ιμβριώτη, μία εξίσου σπουδαία προσωπικότητα με μεγάλη προσφορά στην υπόθεση της Παιδείας. Ο Γ. Ιμβριώτης ήταν μέλος της σοσιαλιστικής πτέρυγας του Εκπαιδευτικού Ομίλου, καθηγητής της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Απολύθηκε από αυτή τη θέση το 1948 για τη συμμετοχή του στην Εθνική Αντίσταση, εξορίστηκε για τις μαρξιστικές ιδέες του τόσο στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου, όσο και κατά τη φασιστική δικτατορία του 1967.
Βουλευτής της ΕΔΑ το 1951 και στέλεχός της συγκρούστηκε με τον εμφανιζόμενο αναθεωρητισμό και στη συνέχεια εντάχθηκε κι οργανωτικά στις γραμμές του κομμουνιστικού κινήματος. Τον Οκτώβρη του 1975 συμμετείχε στην ίδρυση του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών και για την επιστημονική και ιδεολογική του συνέπεια εκλέχτηκε πρόεδρός του.

 

 

Cannes _78ο κινηματογραφικό Φεστιβάλ: κόκκινο χαλί _ταινίες _παραλειπόμενα

Με τη συνήθη παρέλαση σταρ που θα σηματοδοτηθεί από την απονομή τιμητικού Χρυσού Φοίνικα στον 81χρονο Ρόμπερτ Ντε Νίρο για το σύνολο της καριέρας του άρχισε (τελετή έναρξης Τρίτη 19:15 _20:15 ώρα Ελλάδας Σάββατο 17 κλείσιμο), το 78^ο κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών σ’ ένα κόσμο που κυριαρχείται από τις πολεμικές συγκρούσεις, από την Ουκρανία μέχρι τη Γάζα, μέχρι…

Στο μεταξύ 380+ προσωπικότητες του σινεμά (ενδεικτικά: ο ισπανός σκηνοθέτης Πέδρο Αλμοδόβαρ, οι αμερικανοί ηθοποιοί Σούζαν Σάραντον και Ρίτσαρντ Γκιρ η Αφσιά Ερζί … Ζυλιέτ Μπινός _η οποία έκανε και σχετική προσωπική ανάρτηση στο >Χ<h, Μαρκ Ράφαλο, Γκάι Πιρς, Ραλφ Φάινς, Μελίσα Μπαρέρα, Γιώργος Λάνθιμος, Χαβιέρ Μπαρδέμ, Χάνα Άινμπιντερ, Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, Αλφόνσο Κουαρόν, Μάικ Λι, Άλεξ Γκίμπνεϊ, Βίγκο Μόρτενσεν, Σύνθια Νίξον, Τέσα Ρος κλπ) κυκλοφόρησαν πολύ συμβολική δήλωση (υπάρχει σε άρθρο με τίτλο “στις Κάννες, η φρίκη της Γάζας δεν πρέπει να φιμωθεί ”στην εφημερίδα Libération), που μεταξύ άλλων αναφέρει:
“Εμείς καλλιτέχνες και ηθοποιοί του πολιτισμού, δεν μπορούμε να παραμένουμε σιωπηλοί/ες/α την ώρα που μια γενοκτονία βρίσκεται σε εξέλιξη στη Γάζα. Η Φάτμα Χασούνα ήταν 25 ετών. Ήταν μια Παλαιστίνια ανεξάρτητη φωτορεπόρτερ. Στοχοποιήθηκε από τον ισραηλινό στρατό στις 16 Απριλίου 2025, την επόμενη μέρα από την ανακοίνωση ότι η ταινία της Σεπιντέχ Φαρσί ¨¨ Mets ton âme sur ta main et marche_Βάλε την Ψυχή σου στο Χέρι σου και Περπάτα ¨¨, στην οποία πρωταγωνιστούσε, είχε επιλεγεί για το τμήμα Acid του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών…Επρόκειτο να παντρευτεί. Δέκα συγγενείς της, συμπεριλαμβανομένης της εγκύου αδερφής της, σκοτώθηκαν από την ίδια ισραηλινή επιδρομή. Από τις τρομερές σφαγές της 7^ης Οκτωβρίου 2023, σε κανέναν ξένο δημοσιογράφο δεν έχει επιτραπεί η είσοδος στη Λωρίδα της Γάζας. Ο ισραηλινός στρατός στοχοποιεί αμάχους. Περισσότεροι από 200 δημοσιογράφοι έχουν δολοφονηθεί σκόπιμα”__ σσ. το ντοκιμαντέρ είναι προγραμματισμένο για προβολή σε ένα παράλληλο τμήμα του Φεστιβάλ.
“Σε τι χρησιμεύουν τα επαγγέλματά μας, αν δεν είναι για να αντλούμε διδάγματα από την Ιστορία, από στρατευμένες ταινίες, αν δεν είμαστε παρόντες/ουσες/α για να προστατεύσουμε τις καταπιεσμένες φωνές;” ρωτούν οι 380 υπογράφοντες αυτή την έκκληση, η δημοσιεύτηκε επίσης στο Variety, την αμερικανική βίβλο του κινηματογράφου. Οι προσωπικότητες που υπογράφουν καλούν σε δράση “για όλες αυτές και αυτούς που πεθαίνουν μέσα στην αδιαφορία”, “Ο κινηματογράφος οφείλει να μεταφέρει τα μηνύματά τους” γράφουν ακόμα.

Το Φεστιβάλ αφιέρωσε, την παραμονή της έναρξής του σε έναν άλλο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αυτόν που διεξάγει η Ρωσία στην Ουκρανία, με την προβολή τριών ντοκιμαντέρ

                                             Τέλος το “γυμνό” κλπ. “παιχνίδια”

 

Στον απόηχο και της Bianca Censori (Μπιάνκα Σένσορι), με τα συνεχή show (τελευταίο της όταν εμφανίστηκε στα bafta από το πουθενά γυμνή και φυσικά έγινε ο χαμός) το κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ των Καννών φέτος προσθέτει έναν νέο όρο: “όχι γυμνό”.

Σύμφωνα με τους νέους κανόνες ενδυμασίας για το 2025, απαγορεύονται τα “αποκαλυπτικά ενδύματα που εκθέτουν πλήρως το σώμα” επίσης, τα “υπερβολικά ογκώδη”, όχι μόνο στο κόκκινο χαλί και σε όλους τους χώρους του φεστιβάλ __“η κίνηση αυτή σηματοδοτεί μια σαφή αλλαγή στάσης από την πλευρά των διοργανωτών, οι οποίοι δηλώνουν ότι στόχος δεν είναι η λογοκρισία της μόδας, αλλά η διατήρηση της αξιοπρέπειας, της ομαλής λειτουργίας και της θεσμικής εικόνας του φεστιβάλ”, αναφέρεται... έτσι η 77^η  διοργάνωση του Φεστιβάλ Καννών που ξεκινά επίσημα σήμερα 14 Μαΐου (και θα διαρκέσει _όπως προαναφέραμε έως Σάββατο 17) με τα βλέμματα των παπαράτσι και μη σινεφίλ να είναι, πια, στραμμένα όχι μόνο στις ταινίες, αλλά και στις στυλιστικές επιλογές των σταρ — οι οποίες φέτος θα πρέπει να ισορροπήσουν ανάμεσα στη φαντασία και στους νέους κανόνες _δείτε σχετικό επίσημο video. Παρελθόν επίσης _οψόμεθα selfies και θεατρικά show — ένας κανόνας που ισχύει από το 2018 χωρίς ποτέ ωστόσο να εφαρμοστεί με συνέπεια μέχρι σήμερα. Το φεστιβάλ επιχειρεί _λένε με αυτό τον τρόπο να μειώσει την αυτοπροβολή και τις καθυστερήσεις στην είσοδο, δίνοντας έμφαση στο καλλιτεχνικό περιεχόμενο και την κινηματογραφική εμπειρία, στο μεταξύ, ενώ ο ήλιος πέφτει χρυσός πάνω στην Κρουαζέτ, οι φοινικιές χορεύουν με το αεράκι  και τα φλας παίρνουν φωτιά και αυτό που “ανάβει” τη μεγάλη οθόνη είναι οι ιστορίες

11 _τουλάχιστον ταινίες
που “μυρίζουν”Χρυσό Φοίνικα

Ο Πυρετός του Χρυσού:
Το αριστούργημα του Τσάρλι Τσάπλιν γίνεται 100 ετών!

Οι Κάννες δεν είναι πια απλώς ένα ευρωπαϊκό φεστιβάλ. Από τότε που το Parasite του Bong Joon Ho κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα και στη συνέχεια το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το φεστιβάλ μετατράπηκε σε εκκολαπτήριο οσκαρικών θριάμβων. Το ίδιο συνέβη με το Drive My Car, το Another Round, το Anatomy of a Fall, και πρόσφατα το Anora. Με τη Juliette Binoche στη θέση της προέδρου της κριτικής επιτροπής (παίρνοντας σκυτάλη από τη Greta Gerwig πρώτη φορά γυναίκα διαδέχεται γυναίκα)

1. The Phoenician Scheme: Wes Anderson, αλλά σκοτεινός
Ξέχνα τα παστέλ. Ο Wes Anderson επιστρέφει, αλλά αυτή τη φορά σε ένα αιματοβαμμένο θρίλερ με συντρίμμια αεροπλάνων, γροθιές και εκρήξεις. Πρωταγωνιστούν οι Benicio del Toro και η Mia Threapleton (κόρη της Kate Winslet), πλάι σε ένα σύμπαν από superstars: Cera, Johansson, Hanks, Ahmed, Ayoade, Wright, Cumberbatch, Gainsbourg, Dafoe. Σκέψου το The French Dispatch, αλλά με αδρεναλίνη και ντεσιμπέλ.

2. The History of Sound: Ένας έρωτας που αντηχεί στον χρόνο
Οι Paul Mescal και Josh O’Connor εξερευνούν έναν τρυφερό και μελαγχολικό έρωτα στο φόντο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με μουσική και φωνές της επαρχιακής Νέας Αγγλίας. Αν σου άρεσε το Aftersun, κράτα μαντήλι. Από τον σκηνοθέτη του Living, και σε διανομή της Mubi, έρχεται μια ιστορία που μάλλον θα σε στοιχειώσει γλυκά.

3. Eddington: Ο Joaquin Phoenix σε lockdown εκστρατεία τρέλας
Ο Ari Aster επιστρέφει με μια σύγχρονη western κωμωδία τρόμου. Ο Phoenix είναι σερίφης που τα βάζει με τον δήμαρχο Pedro Pascal σε μια εκλογική μονομαχία εν μέσω καραντίνας. Δίπλα τους η Emma Stone και ο Austin Butler. Αν νομίζεις ότι δεν αντέχεις να ξαναζήσεις το 2020, περίμενε μέχρι να δεις αυτό.

4. Highest 2 Lowest: O Spike Lee συναντά τον Akira Kurosawa
Ο Denzel Washington υποδύεται έναν μουσικό μεγιστάνα σε ένα ριμέικ του High and Low του Kurosawa. Μαζί του, ο Jeffrey Wright, η Ice Spice και ο A$AP Rocky. Ναι, καλά διάβασες. Spike Lee σε φόρμα, με αστικό θρίλερ που θα «σηκώσει σύννεφα» στην Κρουαζέτ.

5. Splitsville: Μια ανοιχτή σχέση κι ένας χωρισμός ανοιχτός
Η Adria Arjona ζητά διαζύγιο, και τότε ο σύζυγός της (Kyle Marvin) ανακαλύπτει πως ο γάμος τους είχε ένα μυστικό: ήταν ανοιχτός. Αν είσαι φαν της Dakota Johnson, θα την απολαύσεις σε ρόλο φίλης που ανακατεύεται λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει. Ρομαντική κωμωδία με γεύση The Climb.

6. Nouvelle Vague: Μια ωδή στο Breathless του Godard
Ο Richard Linklater μάς ταξιδεύει πίσω στο Νέο Κύμα του γαλλικού κινηματογράφου. Με τον Guillaume Marbeck ως Jean-Luc Godard και την Zoey Deutch ως Jean Seberg, η ταινία αποκαλύπτει τα παρασκήνια μιας κινηματογραφικής επανάστασης. Αν αγαπάς την αισθητική των ’60s και το παριζιάνικο φως, αυτή είναι η δική σου προβολή.

7. Sentimental Value: Οι δημιουργοί του Worst Person in the World επιστρέφουν
Ο Joachim Trier και η Renate Reinsve ενώνουν ξανά δυνάμεις σε ένα συναισθηματικό δράμα με οικογενειακές πληγές. 2 αδελφές συναντούν ξανά τον αποξενωμένο πατέρα τους μετά τον θάνατο της μητέρας τους. Αν θες να συγκινηθείς αληθινά, αυτή η ταινία σου υπόσχεται αργές, όμορφες πληγές.

8. Alpha: Η Julia Ducournau σε mode μετάλλαξης
Η σκηνοθέτρια και νικήτρια του Χρυσού Φοίνικα το 2021 με την ταινία Titane επιστρέφει στις Κάννες με μια ταινία- αρρώστια. Κυριολεκτικά. Μια μαθήτρια γίνεται κοινωνικό απόβλητο όταν διαδίδεται πως έχει μολυνθεί από νέο ιό. Στην πιο προσωπική της δουλειά, η Ducournau υπόσχεται να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να γυρίσει ανάποδα στομάχια και μυαλά.

9. The Mastermind: Art Heist με πολιτικά vibes
Η Kelly Reichardt μάς πάει πίσω στα ’70s, σε έναν συνδυασμό ληστείας, τέχνης και γυναικείας απελευθέρωσης. Με πρωταγωνιστή τον Josh O’Connor σε ρόλο καλλιτεχνικού εγκληματία, το φιλμ εξερευνά την πολιτική και καλλιτεχνική αγωνία μιας ταραγμένης εποχής. Τέχνη, έγκλημα, επανάσταση- είσαι μέσα;

10. The Chronology of Water: Η Kristen Stewart πίσω από την κάμερα
Η Kristen Stewart κάνει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο στις Κάννες με μια βιογραφική, ωμή ταινία, βασισμένη στα απομνημονεύματα της Αμερικανίδας συγγραφέα Lidia Yuknavitch που αφορούν τον εθισμό, τη σεξουαλικότητα και την προσωπική λύτρωση. Η Imogen Poots και η Thora Birch πρωταγωνιστούν σε μια ωδή στη θηλυκή εμπειρία. Είσαι έτοιμη/ος να βουτήξεις στα βαθιά;

11. Die, My Love: Η Lynne Ramsay επιστρέφει με σιωπηλό, σπαρακτικό τρόμο
Η σπουδαία Σκοτσέζα δημιουργός Lynne Ramsay (γνωστή για το You Were Never Really Here) επιστρέφει στην Κρουαζέτ μετά από 8 χρόνια, με μια ιστορία που σφίγγει το στομάχι και ανοίγει πληγές: η ταινία Die, My Love είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ για την επιλόχεια κατάθλιψη, βασισμένο στο πολυσυζητημένο μυθιστόρημα της Ariana Harwicz. Η ταινία συνδυάζει την οπτική ωμότητα της Ramsay με μια all-star διανομή: Jennifer Lawrence, Robert Pattinson, LaKeith Stanfield, Nick Nolte και Sissy Spacek. Είναι ήδη μία από τις πιο πολυαναμενόμενες προβολές του φεστιβάλ.

             Κάννες “σημαίνει μέλλον” _λένε
             Φέτος το φεστιβάλ Καννών, παίζει τα μεγάλα χιτς.

Υπάρχουν χρονιές που κοιτάς το πρόγραμμα και νιώθεις μια διάθεση πειραματισμού, μια ματιά προς το άγνωστο με επιλογές γεμάτες ρίσκο. Δεν είναι φυσικά πως λείπουν και φέτος τα ντεμπούτα και τα φιλμ-ερωτηματικά, όμως σε γενικές γραμμές κοιτάζοντας τις επικεφαλίδες, τους μεγάλους τίτλους, είναι σαν οι Κάννες να πατάνε σε ξέρουν πως λειτουργούν. Τίποτα κακό με αυτό; Αμφίβολο ποιος δε θέλει να δει ξανά τον Τομ Κρουζ στο κόκκινο χαλί με άλλο ένα εξαιρετικά κατασκευασμένο μπλοκμπάστερ, μετά τον θρίαμβο του Top Gun: Maverick; Αντίθετα ποιος δε θέλει να δει τι έχουν να προσφέρουν φέτος ορισμένοι ζωντανοί θρύλοι του παγκόσμιου σινεμά – και σταθεροί θαμώνες του Διαγωνιστικού των Καννών, από τους αδερφούς Νταρντέν μέχρι τον Γουές Άντερσον, από τον Τζαφάρ Παναχί στην Κέλι Ράιχαρντ;

Ανάμεσά τους, ποιες θα είναι οι μεγάλες ανακαλύψεις; Το κινέζικο φιλμ Resurrection από τον ήδη σπουδαίο (με 2 μόνο ταινίες στο ενεργητικό του) Μπι Γκαν κεντρίζει το ενδιαφέρον μας, αλλά συνήθως οι πιο απολαυστικές εκπλήξεις έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις καθόλου. Και πέρα από όλα αυτά, ένα ερώτημα που μοιάζει πλέον αναπόφευκτο μετά τον περσινό θρίαμβο του Anora σε Κάννες και Όσκαρ: Θα υπάρξει τέτοια ταινία φέτος; Ποια φιλμ από το φετινό φεστιβάλ θα μπουν σε pole position για τα επόμενα Όσκαρ; Με γνώμονα τα παραπάνω, ρίχνουμε μια ματιά σε αυτά που περιμένουν _όχι όλοι …

Τομ Κρουζ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο
και οι χολιγουντιανές Κάννες

Στις πρώτες μετα-πανδημικές Κάννες, ο τιμητικός Χρυσός Φοίνικας για τον Τομ Κρουζ που συνόδεψε την παγκόσμια πρεμιέρα του Top Gun: Maverick είχε ένα θριαμβευτικό αποτέλεσμα, με ένα μπλοκμπάστερ που έκανε ακραίο overperform στα ταμεία, έσκισε στις κριτικές, κι έφτασε μέχρι τα Όσκαρ, μένοντας στα πρακτικά ως η ταινία που λίγο-πολύ έφερε ξανά τους απλούς θεατές στην αίθουσα. Από τότε οι Κάννες κυνηγάνε ξανά αυτό το high (βλέπε συνδυασμό Χάρισον Φορντ και Ιντιάνα Τζόουνς ένα χρόνο μετά), οπότε φυσικά δε θα έλεγαν όχι σε ένα σίκουελ της περίπτωσης Κρουζ. Έτσι, η παραπάνω συνθήκη θα επαναληφθεί φέτος, με τον Κρουζ να επιστρέφει στην Κρουαζέτ για να παρουσιάσει σε παγκόσμια πρώτη το τελευταίο Mission: Impossible, σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ ΜακΚουάρι – ο οποίος θα δώσει κι ένα ραντεβού με τους παρευρισκόμενους _μας είναι 100% αδιάφορο.

Η διαφορά είναι πως φέτος δεν έχει τιμητικό Φοίνικα. Αυτός θα πάει στον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, συνεχίζοντας έτσι ένα σερί τιμητικών βραβεύσεων σε χολιγουντιανούς θρύλους από τις Κάννες. Από το ‘21 και μετά, έχουν δώσει 10 τιμητικούς Φοίνικες κι οι 8 από αυτούς έχουν πάει σε αμερικάνους. Το φετινό λαϊνάπ είναι γεμάτο με ονόματα που οι Κάννες αγαπάνε ιδιαίτερα. Για 4^η φορά στο Διαγωνιστικό έρχεται ο Γουές Άντερσον με το Φοινικικό Σχέδιό του, όπου ένας αναμενόμενος all-star θίασος (Τομ Χανκς, Μπενίσιο Ντελ Τόρο, Σκάρλετ Γιόχανσον, Μπιλ Μάρεϊ, Τζέφρι Ράιτ, Μάικλ Σέρα κα) πρωταγωνιστεί σε αυτό που περιγράφεται ως «μια σκοτεινή ιστορία κατασκοπείας». Οι αδερφοί Νταρντέν, με ήδη 2 Χρυσούς Φοίνικες στην κατοχή τους, επιστρέφουν με το κοινωνικό δράμα Young Mothers για ένα καταφύγιο για νεαρές μητέρες, ενώ η Λιν Ράμσεϊ –της οποίας η προηγούμενη ταινία, You Were Never Really Here, είχε κερδίσει όχι ένα αλλά δύο βραβεία στις Κάννες– φέρνει στην Κρουαζέτ το ψυχολογικό θρίλερ Die, My Love με τη Τζένιφερ Λόρενς και τον Ρόμπερτ Πάτινσον.
Ο Γιοακίμ Τρίερ συνεργάζεται ξανά με τη Ρενάτε Ράινσβε μετά το Χειρότερος Άνθρωπος στον Κόσμο, ταινία για την οποία η Ράινσβε κέρδισε βραβείο γυναικείας ερμηνείας στις Κάννες το 2021. Η νέα τους ταινία είναι το Sentimental Value κι είναι από τα μεγαλύτερα στοιχήματα του φεστιβάλ. Ξανά στο Διαγωνιστικό συναντάμε και την Κέλι Ράιχαρντ με το heist φιλμ(!) The Mastermind με τον Τζος Ο’ Κόνορ, αλλά και τον ουκρανό Σεργκέι Λόζνιτσα με το Two Prosecutors, ένα ιστορικό δράμα που διαδραματίζεται στη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν (ωχ _ωχωχωχ!!). Όλες οι ταινίες του βραζιλιάνου Κλέμπερ Μεντόζα Φίλιο (βλέπε Bacurau και Aquarius) έχουν παιχτεί στις Κάννες και το ίδιο ισχύει φέτος για τον Secret Agent του, ενώ ο ιρανός Τζαφάρ Παναχί επιστρέφει στις Κάννες με το A Simple Accident μετά το βραβείο Σεναρίου για το 3 Faces, θέλοντας να πετύχει το σπάνιο γκραν σλαμ των τριών μεγάλων φεστιβάλ – έχει ήδη κερδίσει Χρυσό Λέοντα στη Βενετία και Χρυσή Άρκτο στο Βερολίνο.

Και φυσικά το μεγάλο ερωτηματικό: Τι είδους ταινία έχει φέρει στις Κάννες αυτή τη φορά η Ζουλιά Ντικουρνό μετά τον σοκαριστικό Χρυσό Φοίνικα του Titane το 2021; To Alpha εστιάζει σε ένα 13χρονο κορίτσι που μια μέρα γυρνά σπίτι με ένα τατουάζ στο χέρι – κι ο κόσμος της αλλάζει για πάντα. Μιας που αναφέραμε την Ντικουρνό δε γίνεται να μην αναφέρουμε και τον Σπάικ Λι, τον τότε πρόεδρο της επιτροπής που της έδωσε τον Φοίνικα, κι ο οποίος επίσης επιστρέφει στις Κάννες εκτός συναγωνισμού με το Highest 2 Lowest, ριμέικ της κλασικής ταινίας του Κουροσάβα Ο Δολοφόνος του Τόκιο, με τον Ντενζέλ Ουάσινγκτον. Και μιλώντας για εκτός συναγωνισμού θρύλους, ο Ίθαν Κοέν (μόνος του ξανά, χωρίς τον Τζόελ) φέρνει στις Κάννες το Honey Don’t με τη Μάργκαρετ Κουάλεϊ, το δεύτερο φιλμ στην προγραμματισμένη του «λεσβιακή b-movies τριλογία». Το προηγούμενο φιλμ, Drive Away Dolls, ήταν μια σκέτη απόλαυση.