Λεονταρισμοί Ρωσίας για την επίθεση στο Ιράν

Πέρασαν ήδη 5+ μέρες και η αντίδραση της Μόσχας μετά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στο Ιράν, παραμένουν ανύπαρκτες _αν και το Ιράν είναι -ή ήταν; στενός σύμμαχος της Ρωσίας. Ο "ειρηνοποιός" (Τραμπ) έδειξε ξανά το αληθινό του πρόσωπο, τόνισε ο αντιπρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, και πρώην πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

"_Όλες οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν ήταν μια συγκάλυψη. Κανείς δεν αμφέβαλλε. Κανείς δεν ήθελε πραγματικά να διαπραγματευτεί τίποτα" σχολίασε στο Telegram ο Μεντβέντεφ.

"Το ερώτημα είναι ποιος έχει την υπομονή να περιμένει το άδοξο τέλος του εχθρού του. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μόνο 249 ετών. Η Περσική Αυτοκρατορία ιδρύθηκε πριν από 2.500 χρόνια. Θα δούμε σε 100 χρόνια..." σχολιάζει _με άσφαιρα ο Ρώσος αξιωματούχος. 

Τα πυρηνικά προπέτασμα καπνού

Ο αναπληρωτής επικεφαλής του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, κατηγορεί την Ουάσινγκτον ότι χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά ως προπέτασμα καπνού καθώς οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις με συντονισμένες επιθέσεις βάλλουν ενάντια στο Ιράν, σκοτώνοντας _πέρα από μέρος της πολιτικής ηγεσία και χιλιάδες άμαχους .

"Ποιος λοιπόν έχει περισσότερη υπομονή να περιμένει το θλιβερό τέλος του εχθρού τώρα; Οι ΗΠΑ είναι μόλις 249 ετών. Η Περσική Αυτοκρατορία ιδρύθηκε πριν από 2500 χρόνια". Ενώ το Ισραήλ δήλωσε ότι ξεκίνησε την επιχείρησή του "για να εξαλείψει την υπαρξιακή απειλή που θέτει" το "καθεστώς" στο Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε επίσης ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ξεκίνησαν "μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις" με στόχο την "προστασία του αμερικανικού λαού εξαλείφοντας τις επικείμενες απειλές από το ιρανικό καθεστώς". Το Ιράν λέει ότι έχει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και θα απαντήσει _απαντά ήδη. Οι επιθέσεις έρχονται καθώς οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του βρίσκονταν σε εξέλιξη υπό τη μεσολάβηση του Ομάν. Ένας νέος γύρος συνομιλιών στη Γενεύη ολοκληρώθηκε. Θυμίζουμε πως τον περασμένο Ιούνιο, οι ΗΠΑ έπληξαν τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις προς το τέλος του 12ήμερου πολέμου Ισραήλ-Ιράν.

Εν ολίγοις απλά πληροφορίες γνωστές τοις πάσι.

Η επίσημη γραμμή της Ρωσίας σχετικά με τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν είναι, μέχρι στιγμής, να καταδικάζει στα λόγια τις επιθέσεις, να ζητά τη διατήρηση της κυριαρχίας του Ιράν και να τοποθετεί το Κρεμλίνο ως θεματοφύλακα του «νόμου» και της διπλωματίας. Το Meduza (σσ.— Новости) αναφέρει ότι οι ρωσικές αρχές έχουν χαρακτηρίσει την κρίση "απρόκλητη πράξη ένοπλης επιθετικότητας" και έχουν επικρίνει τις ΗΠΑ για την "κατά συρροή "πρακτική κυνηγιού ξένων ηγετών", αν και ο Βλαντιμίρ Πούτιν απέφυγε να κατονομάσει άτομα που πιστεύει ότι είναι ένοχοι για την "κυνική " δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Εν τω μεταξύ, η ελεγχόμενη από το Κρεμλίνο τηλεόραση της Ρωσίας έχει ασκήσει κριτική στο "δοκιμασμένο" και _tried-and-true trick (σσ. κατατρεγμένο) της Δύσης να παρασύρει τους αντιπάλους σε συνομιλίες και στη συνέχεια να χτυπήσει, αναφέρει το Meduza. Φωνές στη ρωσική τηλεόραση έχουν επίσης κινήσει το πυρηνικό σπαθί, λέγοντας ότι "το μόνο πράγμα που μπορεί να αποτρέψει τον εχθρό είναι τα πυρηνικά όπλα και μια σιδερένια θέληση που δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι θα χρησιμοποιηθούν", σύμφωνα πάντα με το Новости. Τα φιλοπολεμικά κανάλια Telegram της Ρωσίας σσ. τα λεγόμενα "κανάλια Z" επίσης κάνουν το ίδιο, υπονοώντας ότι η Ρωσία άφησε την Τεχεράνη να δανειστεί μια πυρηνική βόμβα και έχουν αμφισβητήσει τη σοφία της "διαπραγμάτευσης για οτιδήποτε με τον Τραμπ" μετά τις επιθέσεις στο Ιράν.

Όσο για τον πραγματικό στρατηγικό υπολογισμό της Ρωσίας, φαίνεται ότι το Κρεμλίνο πιστεύει ότι η κρίση στο Ιράν είναι επικίνδυνη, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στο που θα επηρέαζε γεωπολιτικά και οικονομικά την ιμπεριαλιστική Ρωσία. Ωστόσο, το Κρεμλίνο φαίνεται να εξετάζει επίσης τα πιθανά οφέλη της κρίσης για τη Ρωσία, όπως η εκτροπή της εστίασης των ΗΠΑ και των προμηθειών δυτικών όπλων από την Ουκρανία.

Δείτε παρακάτω μια εξελισσόμενη επιλογή απόψεων (ως επί το πλείστον) Ρώσων αξιωματούχων και εμπειρογνωμόνων για την κρίση στο Ιράν, ταξινομημένες σε χρονολογική και αλφαβητική σειρά (σσ. οι παραπομπές _links είναι στα ρωσικά, αλλά μπορείτε να επιλέξετε γλώσσα από το μενού).

28-Φεβ-2026
Ο Alexei Chepa, Πρώτος Αναπληρωτής Επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Ρωσικής Κρατικής Δούμας, εξέφρασε την ελπίδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ασχοληθούν με τη σύγκρουση στο Ιράν και θα "ξεχάσουν" την Ουκρανία και εκτίμησε ότι η νέα σύγκρουση πιθανότατα θα καθυστερήσει μια ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία. (ISW, 28.02.26)

Ρωσικό ΥπΕξ: "Πρόκειται για μια σκόπιμη, προμελετημένη και απρόκλητη πράξη ένοπλης επιθετικότητας εναντίον ενός κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, κατά άμεση παραβίαση των θεμελιωδών αρχών και κανόνων του διεθνούς δικαίου... Οι προθέσεις των επιτιθέμενων είναι προφανείς και έχουν δηλωθεί ανοιχτά: να διαλύσουν τη συνταγματική τάξη και να απομακρύνουν την ηγεσία ενός κράτους που θεωρούν ανεπιθύμητο επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στις επιταγές της βίας και της ηγεμονικής πίεσης. Η ευθύνη για τον αντίκτυπο αυτής της ανθρωπογενούς κρίσης, συμπεριλαμβανομένης της απρόβλεπτης αλυσιδωτής αντίδρασης και της σπείρας της κλιμακούμενης βίας, βαρύνει αποκλειστικά αυτούς... Ζητούμε άμεση επιστροφή σε μια πολιτική και διπλωματική οδό". (ΥΠΕΞ Ρωσικής Ομοσπονδίας, 28.02.2026)

• Ρωσικό ΥπΕξ: "Η Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ έχουν ξεκινήσει για άλλη μια φορά μια επικίνδυνη περιπέτεια που φέρνει γρήγορα την περιοχή στο χείλος μιας ανθρωπιστικής, οικονομικής και -αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί- ραδιολογικής καταστροφής. Οι προθέσεις των επιτιθέμενων είναι σαφείς και ανοιχτά δηλωμένες: να καταστρέψουν τη συνταγματική τάξη και να ανατρέψουν την κυβέρνηση ενός κράτους που θεωρούν ανεπιθύμητο, το οποίο αρνήθηκε να υποταχθεί στις επιταγές της βίας και του ηγεμονισμού". (The Moscow Times, 28.02.2026)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπΕξ της Ρωσίας, δήλωσε στις 28 Φεβρουαρίου στον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, ότι η Μόσχα θα εργαστεί για να βοηθήσει στην ταχεία και ειρηνική λήξη των αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Μόσχα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την έδρα της στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να "διευκολύνει την αναζήτηση μιας ειρηνικής λύσης ". Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος ξεκίνησε την τηλεφωνική κλήση, δήλωσε ότι η Τεχεράνη ήταν ευγνώμων για την "ακλόνητη και σταθερή υποστήριξη" της Μόσχας. (Wall Street Journal, 28.02.2026)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ, μίλησε με τον πρωθυπουργό/υπουργό Εξωτερικών του Κατάρ, Μοχάμεντ Αλ Θάνι, για να συζητήσουν την κρίση στο Ιράν και "ζήτησαν ομόφωνα την παύση οποιωνδήποτε εχθροπραξιών" που κινδυνεύουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή. Ζήτησαν επείγουσα επιστροφή στη διπλωματία μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν "βάσει του Χάρτη του ΟΗΕ και της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων ", με πλήρη σεβασμό στα αραβικά συμφέροντα του Κόλπου. Ο Λαβρόφ επανέλαβε επίσης την πρόταση της Ρωσίας για μια συλλογική αρχιτεκτονική ασφάλειας στον Κόλπο. (Ρωσικό ΥΠΕΞ, 28.02.2026)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ … αναφερθήκαμε εισαγωγικά: (Λογαριασμός Telegram του Μεντβέντεφ, 28.02.26)

💥 ⚠️ SOS: Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν δυνάμεις, η Κίνα λέει πως “δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια” και ο Νετανιάχου ομολογεί “επώδυνες απώλειες” για το Ισραήλ

💥 ⚠️ SOS: Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν δυνάμεις, η Κίνα λέει πως “δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια” και ο Νετανιάχου ομολογεί “επώδυνες απώλειες” για το Ισραήλ
 💥 ⚠️ Τράβηξαν σύρτη της κόλασης στη Μέση Ανατολή – “Οδυνηρή Μοίρα” για το Ισραήλ υπόσχεται το Ιράν

Ο Λεονίντ Σλούτσκι, πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Ρωσικής Κρατικής Δούμας, επέκρινε τους στόχους των ΗΠΑ να χτυπήσουν το Ιράν και κάλεσε τόσο το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών όσο και την ευρύτερη διεθνή κοινότητα να παρέμβουν στην κατάσταση για να σταματήσουν την επίθεση (ISW, 28.02.26)

Κυριακή, 1^η Μάρτη
Ο Σεργκέι Μπαλμάσοφ, ειδικός στο Ινστιτούτο Μεσανατολικών Σπουδών και στο Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, δήλωσε: "Οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις προσπαθούν να εξουδετερώσουν πλήρως την ηγεσία του Ιράν, καταστρέφοντας τις πιο σημαντικές αλυσίδες διοίκησης. Το Ιράν, φυσικά, απαντά αυτή τη στιγμή, αλλά αυτά τα χτυπήματα δεν είναι τόσο κρίσιμα για το Ισραήλ. Και δεδομένου ότι οι ιρανικοί πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χτυπούν μερικές φορές τουριστικές περιοχές σε γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής, υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν ακόμη περισσότεροι εχθροί στην περιοχή ". "Ο Τραμπ δεν έχει πουθενά να πάει. Έχει εμπλακεί ο ίδιος σε αυτό και θα πρέπει να εξασφαλίσει μια πειστική νίκη πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Αν καταφέρει να πετύχει αυτό που κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει καταφέρει εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, θα είναι μια τεράστια επιτυχία για τους Ρεπουμπλικάνους". (Gazeta.ru, 03.01.26)

• Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών: "_Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ__ δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν ότι ουσιαστικά ωθούν χώρες σε όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή, να επιδιώξουν ολοένα και πιο σοβαρά μέσα αντιμετώπισης των αναδυόμενων απειλών, βυθίζοντας τη Μέση Ανατολή στην άβυσσο της ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης". (The Moscow Times, 03.01.26)
• Μιχαήλ Κρούτικχιν, συνιδρυτής και κορυφαίος αναλυτής της RusEnergy: "Εκτός αν ο απρόβλεπτος Τραμπ τερματίσει πρόωρα τον πόλεμο στο Ιράν και ανακηρύξει οποιαδήποτε ενδιάμεση επιτυχία θριαμβευτική νίκη, η συστηματική καταστροφή του στρατιωτικού δυναμικού και της πολιτικής ελίτ της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα συνεχιστεί. Οι βόμβες και οι πύραυλοι δεν θα οδηγήσουν σε αλλαγή στο πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά μία ή δύο εβδομάδες επιθέσεων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, ακόμη και για αναθεώρηση της πολιτικής της πορείας". (The Moscow Times, 03.01.26)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΑΕ, Αμπντουλάχ μπιν Ζαγέντ, σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 28 Φεβρουαρίου ότι οι επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν ήταν μια "απρόκλητη επιθετικότητα" και "απαράδεκτη". Και οι δύο υπουργοί χαρακτήρισαν την κλιμάκωση "αποσταθεροποιητική" και απειλή για την ασφάλεια των χωρών του Κόλπου και συμφώνησαν στην "ανάγκη για άμεση παύση όλων των εχθροπραξιών" και για την επιστροφή σε μια πολιτική-διπλωματική πορεία που λαμβάνει υπόψη τα "νόμιμα συμφέροντα όλων των περιφερειακών κρατών". (Ρωσικό ΥΠΕΞ, 03.01.26)¹

                                                       __________________

Ο Φιόντορ Λουκιάνοφ, πρόεδρος του Προεδρείου του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής: "Για το Ιράν, αυτός είναι αναμφίβολα ένας πόλεμος για την επιβίωση του συστήματος που υπάρχει στη χώρα τα τελευταία 47 χρόνια. Αυτή είναι μια μάχη επανάστασης για το μέλλον της... Η ίδια η ιρανική ιδεολογία έχει χάσει μεγάλο μέρος του ζήλου που είχε κάποτε κατά το τελευταίο μισό αιώνα και, ως εκ τούτου, παραμένει η πιθανότητα μια στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ-Ισραήλ να τροφοδοτήσει αισθήματα διαμαρτυρίας στη χώρα. Πιστεύω ότι αυτό ακριβώς υπολόγιζε ο Τραμπ. Επιπλέον, η ικανότητα αντίστασης του Ιράν, για να το θέσω ήπια, δεν είναι άπειρη". Επιπλέον, η απόφαση των ΗΠΑ να ξεκινήσουν μια τέτοια επιχείρηση και να εξοντώσουν τον Ανώτατο Ηγέτη αντιπροσωπεύει "ένα εντελώς νέο επίπεδο διεθνούς ανομίας", πιστεύει ο Λουκιάνοφ. (Gazeta.ru, 03.01.26)

• Ο Βαντίμ Μουχάνοφ, επικεφαλής του τμήματος Καυκάσου στο IMEMO RAS: "Ο Νότιος Καύκασος προετοιμάζεται για το χειρότερο, καθώς το Ιράν είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες στον Νότιο Καύκασο και η μοίρα του θα επηρεάσει αναπόφευκτα την περιοχή. ... Στο πλαίσιο της εξασθενημένης επιρροής της Μόσχας και της Τεχεράνης, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα αυξάνουν τον ρόλο τους στον Νότιο Καύκασο. Ταυτόχρονα, το Πεκίνο στοιχηματίζει στις επενδύσεις και το εμπόριο, ενώ η Ουάσιγκτον βασίζεται σε στρατιωτικοπολιτικές μεθόδους. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήσουν επιθέσεις για λίγες μέρες, τίποτα τρομερό δεν θα συμβεί στο Ιράν. Αλλά εάν συνεχιστούν και συμπληρωθούν από μια χερσαία επιχείρηση, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι καταστροφικές. Και αυτό θα επηρεάσει άμεσα τον Νότιο Καύκασο. Πρώτα απ 'όλα, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν θα αντιμετωπίσουν μια εισροή προσφύγων. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί Ιρανοί αγοράζουν ακίνητα σε αυτές τις χώρες τα τελευταία χρόνια". (NG.ru, 03.01.26)
• Βλαντιμίρ Μούχιν, επικεφαλής αρθρογράφος στην Nezavisimaya Gazeta: "Τα χτυπήματα του Ιράν σε στόχους των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των συμμάχων τους θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη ροή της στρατιωτικής βοήθειας που μπορούν να παράσχουν οι δυτικές χώρες στην Ουκρανία. Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανάγκη για όπλα, ιδίως συστήματα αεράμυνας". (NG.ru, 03.01.26)
• Ο Βασίλι Νεμπένζια, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, χαρακτήρισε τα χτυπήματα ως "γνήσια προδοσία της διπλωματίας" και απέρριψε τα δυτικά επιχειρήματα ότι το Ιράν επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα ως "εντελώς αβάσιμα". Παρά την προθυμία του να συμμετάσχει στη διπλωματική διαδικασία, "η Τεχεράνη δέχεται για άλλη μια φορά μαχαίρωμα στην πλάτη", δήλωσε ο Νεμπένζια σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. (The Moscow Times, 03.01.26)

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, απλά εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον Πρόεδρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του, Αλί Χαμενεΐ, και των μελών της οικογένειάς του. Ο Πούτιν _χωρίς ίχνος πολιτικών αιχμών, χωρίς καν αναφορά στις ΗΠΑ έγραψε: "Παρακαλώ, δεχτείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, και των μελών της οικογένειάς του, η οποία διαπράχθηκε κατά κυνική παραβίαση όλων των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής και του διεθνούς δικαίου. Στη χώρα μας, ο Μεγάλος Αγιατολάχ Χαμενεΐ θα μείνει στη μνήμη ως ένας εξαιρετικός πολιτικός που συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη φιλικών δεσμών μεταξύ Ρωσίας και Ιράν και στην ανύψωσή τους στο επίπεδο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής συνεργασίας. Παρακαλώ, μεταφέρετε τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια και την υποστήριξή μου στην οικογένεια και τους φίλους του Ανώτατου Ηγέτη, καθώς και στην ηγεσία και σε ολόκληρο τον λαό του Ιράν". (Kremlin.ru, 03.01.26)

Νικίτα Σμάγκιν, ειδικός στις ρωσο-ιρανικές σχέσεις: "Όλα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή απειλούν τα ρωσικά συμφέροντα", είπε. "Είναι η αλλαγή ενός κανόνα, είναι η αλλαγή ενός προτύπου - του πώς οι παγκόσμιες δυνάμεις ενεργούν απέναντι στις αυταρχικές χώρες. Και σίγουρα δεν είναι καλό μήνυμα για τη Ρωσία". "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πούτιν το παίρνει προσωπικά", είπε ο Σμάγκιν, παρομοιάζοντας την κατάσταση με τις δολοφονίες άλλων Ρώσων συμμάχων, όπως ο Μουαμάρ Καντάφι της Λιβύης το 2011 και ο Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ το 2006... "Η Ρωσία έχει επενδύσει πολλή προσπάθεια και χρήματα στο Ιράν", είπε ο Smagin. "Σίγουρα, αν φανταστούμε αλλαγή καθεστώτος ή αν φανταστούμε αστάθεια στο Ιράν, όλα αυτά τα έργα απειλούνται". "Η Ρωσία μπορεί ακόμη και να επωφεληθεί βραχυπρόθεσμα", είπε ο Σμάγκιν για την πιθανότητα να ξεπεράσει το Ιράν στις εξαγωγές προς την Κίνα. "Και ίσως ακόμη και αυτά τα οφέλη να είναι πραγματικά σημαντικά". (The Moscow Times, 03.01.26)

2 Μάρτη
Ο Όλεγκ Μπαραμπάνοφ, διευθυντής προγράμματος του Valdai Club, ρωτάει "Ποιος είναι ο επόμενος"; καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μόλις τελειώσουν τα χτυπήματα, "τίποτα δεν θα εμποδίσει τον Τραμπ να ανακηρύξει το αποτέλεσμα της επιχείρησης ως μεγάλη νίκη" και εύστοχα ρωτάει: " Ποια χώρα θα επιλέξει ο Τραμπ για τρίτη φορά... Θα είναι η Κούβα, στην οποία ο Τραμπ ενέτεινε την πίεση μετά τη Βενεζουέλα; Ή μήπως θα επιλέξει κάποια άλλη χώρα";, υπονοώντας ότι ο επόμενος στόχος είναι πιθανό να είναι η Κούβα ή κάποια άλλη ευάλωτη, αντιαμερικανική. (Valdai Club, 03.02.26)
σσ. Η Λέσχη Συζήτησης Valdai είναι μια δεξαμενή σκέψης _ think tank και φόρουμ συζήτησης με έδρα τη Μόσχα. Ιδρύθηκε το 2004 με συμμετοχή σου Συμβούλιου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσίας, το Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, το Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας την Ανώτατη Σχολή Οικονομικών κλπ.

Σύγκρουση 🇮🇱 Ισραήλ - Ιράν 💥 made in 🇺🇲 USA

Ο Alexander Baunov του Carnegie Endowment επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με την απαγωγή του Nicolás Maduro, ο Πούτιν εξέδωσε ένα σκληρά διατυπωμένο συλλυπητήριο τηλεγράφημα για τη δολοφονία του Khamenei, αλλά απέφυγε προσεκτικά να κατονομάσει τον ένοχο: "το κύριο πράγμα στο τηλεγράφημα του Πούτιν είναι αυτό που δεν λέγεται, δηλαδή: ποιος σκότωσε τον Khamenei" και ότι "το διατύπωσε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγει άμεσες κατηγορίες εναντίον του Donald Trump", κάτι που, σύμφωνα με τον Baunov, αποκαλύπτει τον Πούτιν ως έναν "αδύναμο ισχυρό άνδρα" που "στην πραγματικότητα δεν έχει την πολυτέλεια ούτε καν λεκτικά να βλάψει έναν Αμερικανό πρόεδρο που καταστρέφει τους συμμάχους του". Συγκρίνοντας τα παράπονα της Ρωσίας με τη δική της συμπεριφορά στην Ουκρανία, ο Μπάουνοφ παραθέτει τη γραμμή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι οι επιθέσεις "πραγματοποιήθηκαν για άλλη μια φορά υπό την κάλυψη μιας ανανεωμένης διαδικασίας διαπραγμάτευσης» και «σε αντίθεση με τα μηνύματα που μεταδόθηκαν στη ρωσική πλευρά", και στη συνέχεια παρατηρεί ότι "η ίδια η Ρωσία απαιτεί από την Ουκρανία να διεξάγει διαπραγματεύσεις ακριβώς υπό πυρά, και η ίδια αρνήθηκε το συμφέρον και την πρόθεσή της να εισβάλει στην Ουκρανία όταν συγκέντρωσε στρατεύματα στα σύνορά της", σημειώνοντας ότι "η προδοσία είναι πάντα πιο αισθητή στα μάτια του γείτονα". (Meduza, 03.02.26)

Fyodor Lukyanov, πρόεδρος του Προεδρείου Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής: "Η δολοφονία του αρχηγού ενός κράτους από τις δυνάμεις ενός άλλου κράτους και με απόφαση της ηγεσίας του, στο ίδιο μοτίβο με την εκκαθάριση των ηγετών τρομοκρατικών οργανώσεων ή καρτέλ ναρκωτικών, είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική διάσταση της παγκόσμιας πολιτικής". Σχετικά με τον περιφερειακό σχεδιασμό του Τραμπ, ο Λουκιάνοφ γράφει ότι το σχέδιο είναι "η κυριαρχία της στρατιωτικής ισχύος του Ισραήλ... σε συνδυασμό με την εντατικοποιημένη οικονομική αλληλεπίδραση μεταξύ του Ισραήλ και των μοναρχιών του Κόλπου, προς το συμφέρον πάνω απ' όλα των Ηνωμένων Πολιτειών", με ένα αποδυναμωμένο Ιράν να ανοίγει τον δρόμο για επιρροή "από τον Καύκασο έως την Κεντρική (και εν μέρει τη Νότια) Ασία". Η τελική του κρίση: "Το στοίχημα στην γυμνή βία και τον καταναγκασμό στην παγκόσμια πολιτική αυξάνεται. Όλα τα άλλα παραμερίζονται. Ακόμα και η υποκριτική ηθική ή ιδεολογική διαμόρφωση δεν χρειάζεται πλέον". (Russia in Global Affairs, 03.02.26)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, προειδοποιεί ότι ο Τραμπ "έχει διαπράξει ένα χονδροειδές λάθος", λέγοντας ότι "με την απόφασή του έχει θέσει όλους τους αμερικανούς υπό πιθανή επίθεση" _τονίζοντας ότι ο εκλιπών αγιατολάχ ήταν "ο πνευματικός πατέρας σχεδόν 300 εκατομμυρίων Σιιτών. Και τώρα είναι επίσης μάρτυρας. Βγάλτε τα υπόλοιπα συμπεράσματα μόνοι σας. Και τώρα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ιράν θα «η τριπλή ενέργεια επιδιώκει να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα". (TASS, 03.02.26)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, δήλωσε: "Πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους για τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας. Τα γουρούνια δεν θέλουν να φύγουν από την τάφρο". (Gazeta.ru/TASS, 03.02.26)

Ο Dmitry Peskov, εκπρόσωπος του Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε: "Βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή με την ηγεσία του Ιράν και συζητάμε την κατάσταση γύρω από τη χώρα". Ο Πεσκόφ εξέφρασε "βαθιά απογοήτευση" για το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του Ομάν με Αμερικανούς και Ιρανούς αξιωματούχους σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης "επιδεινώθηκαν σε σημείο άμεσης επιθετικότητας" παρά τις αναφορές για πρόοδο που έχει σημειωθεί μεταξύ των δύο χωρών. (AFP/MT, 03.02.26)

Ο Alexei Pushkov, μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ρωσίας και της Επιτροπής του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για τη Συνταγματική Νομοθεσία και την Οικοδόμηση του Κράτους: "Το Ιράν έχει δηλώσει ότι δεν θα διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει υιοθετήσει μια πιθανή στάση "καμικάζι". Προφανώς, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να υποστεί τόσο στρατιωτικές όσο και προσωπικές απώλειες, αλλά σκοπεύει να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή ζημιά στους εχθρούς της. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να γράφουν για έναν "πόλεμο φθοράς", αλλά αυτό δεν είναι το διακύβευμα - είναι ένας ανταγωνισμός αμοιβαίων απωλειών. Και θα συνεχιστεί μέχρι κάποιος να αποτύχει πρώτος ή να ξεμείνει από πυραύλους". (Telegram, 03.02.26)

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, πρόεδρος της Ρωσίας, προσφέρθηκε να μεσολαβήσει για τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν σε μια σειρά τηλεφωνικών κλήσεων με ηγέτες του Κόλπου. Σύμφωνα με ανακοινώσεις του Κρεμλίνου, ο Πούτιν δήλωσε στον βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ισά Αλ Χαλίφα ότι η Μόσχα ήταν έτοιμη να χρησιμοποιήσει "όλες τις διαθέσιμες δυνατότητες για να βοηθήσει ενεργά στη σταθεροποίηση της κατάστασης" στην περιοχή. Ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δήλωσε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να διαδραματίσει "θετικό, σταθεροποιητικό ρόλο" δεδομένων των δεσμών της τόσο με την Τεχεράνη όσο και με τις πρωτεύουσες του Κόλπου. Ο Πούτιν είπε επίσης στον ηγεμόνα των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ ότι ήταν έτοιμος να μεταφέρει τα παράπονα των Εμιράτων για τις ιρανικές επιθέσεις απευθείας στην Τεχεράνη. (Financial Times, 03.02.26)³

Ivan Timofeev, Γενικός Διευθυντής του Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Υποθέσεων: "Μετά τις κυρώσεις έρχεται η χρήση στρατιωτικής βίας... Σε σχέση με το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν εφαρμόσει κυρώσεις από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979... Γενικά, η πρακτική του συνδυασμού κυρώσεων και στρατιωτικής δύναμης στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ευρέως διαδεδομένη". "Λίγο πριν από τις αεροπορικές επιδρομές, το Ιράν βίωσε μαζικές διαμαρτυρίες... Οι διαμαρτυρίες μπορεί να χρησίμευσαν ως ένδειξη της αδυναμίας του πολιτικού του συστήματος και της εμπιστοσύνης ότι μια αποτελεσματική στρατιωτική επίθεση θα οδηγούσε στην κατάρρευση ενός αποδυναμωμένου κάθετου συστήματος εξουσίας". (Λέσχη Valdai/ Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, 03.02.26)

Ο Μιχαήλ Ουλιάνοφ, Διοικητής της Ρωσίας στο Διοικητικό Συμβούλιο του IAEA (Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας), δήλωσε ότι η Ρωσία συγκάλεσε το έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΟΑΕ επειδή "τα τραγικά γεγονότα στο Ιράν σχετίζονται άμεσα με την εντολή του Οργανισμού". Ο Ουλιάνοφ επιμένει ότι "οποιεσδήποτε πυρηνικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνουν στόχος επιθέσεων", υπενθυμίζοντας στα μέλη ότι "οι επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και οι απειλές τέτοιων επιθέσεων αποτελούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου, του Χάρτη του ΟΗΕ και των Καταστατικών του ΟΗΕ και του IAEA " και τονίζει ότι ρωσικό προσωπικό εξακολουθεί να εργάζεται στον πυρηνικό σταθμό Μπουσέρ, απαιτώντας από την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ "να σταματήσουν αμέσως τις στρατιωτικές ενέργειες και να επιστρέψουν την κατάσταση στο κανάλι της πολιτικής-διπλωματικής διευθέτησης" για να αποφευχθούν "καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή". (Ρωσικό ΥΠΕΞ / ΔΣ ΔΟΑΕ, 03.02.26)

Η Μαρία Ζαχάροβα, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, σχετικά με το σχόλιο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ότι ο λαός του Ιράν έχει πλέον "νέα ελπίδα": "Να το, ο σατανισμός σε όλο του το μεγαλείο. Παρακολουθήστε και μην κοιτάτε αλλού. Μετά τη δολοφονία 150 κοριτσιών δημοτικού σχολείου στην πόλη Μινάμπ, ο λαός του Ιράν έχει νέα ελπίδα; Καταραμένοι τόσο όσοι πραγματοποίησαν αυτή την τελετουργική θυσία στις δυνάμεις του κακού όσο και όσοι είδαν νέα ελπίδα σε αυτήν". (Telegram, 03.02.26)

Σημειώσεις

¹ Ο Λαβρόφ και ο Κινέζος υπΕξ Γουάνγκ Γι είχαν τηλεφωνική επικοινωνία την 1^η Μαρτίου, στην οποία και οι δύο "καταδίκασαν τις μαζικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε ιρανικό έδαφος", αποκαλώντας τες "πράξεις επιθετικότητας (που) παραβιάζουν κατάφωρα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και τις θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών" και αποσταθεροποιούν την περιοχή. Τόνισαν την "απαράδεκτη" πορεία που αποσκοπεί στην ανατροπή των νόμιμα εκλεγμένων αρχών κυρίαρχων κρατών, ζήτησαν άμεση παύση των εχθροπραξιών και υποστήριξαν μια "πολιτικο-διπλωματική διευθέτηση" των ζητημάτων σχετικά με το Ιράν, δεσμευόμενοι να συντονιστούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στον ΔΟΑΕ, στον Οργανισμό Συνεργασίας του Οργανισμού Συνεργασίας (SCO) και στην "Ομάδα Φίλων για την Υπεράσπιση του Χάρτη του ΟΗΕ". (Ρωσικό ΥπΕξ, 03.01.26)
² Αυτό περιλαμβάνει τον διάδρομο Βορρά-Νότου, μια σχεδιαζόμενη σιδηροδρομική διαδρομή πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ Ρωσίας και Ιράν μέσω του Νότιου Καυκάσου και μια συμφωνία 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στο νότιο Ιράν. Υπάρχουν ορισμένα οφέλη για τη Ρωσία από τις επιθέσεις του Σαββατοκύριακου, αλλά αυτά είναι πιθανώς βραχυπρόθεσμα και περιορίζονται στις εξαγωγές πετρελαίου. (Moscow Ti _The Moscow Times, 03.01.26)
³ Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε τέσσερις τηλεφωνικές κλήσεις με ηγέτες του Κόλπου στις 2 Μαρτίου, καθώς επιδιώκει να θέσει τη Ρωσία ως μεσολαβητή στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Σύμφωνα με επίσημες αναγνώσεις, μίλησε διαδοχικά με τον πρόεδρο των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχγιάν (14:45), τον εμίρη του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θάνι (15:30), τον βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ισά αλ Χαλίφα (16:30) και τον πρίγκιπα διάδοχο και πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν αλ Σαούντ (18:10), συζητώντας την κρίση στο Ιράν και την προσφορά της Ρωσίας να "βοηθήσει στη σταθεροποίηση της κατάστασης" μέσω της διπλωματίας. (Κρεμλίνο, 03.02.26)

 

Αποχαιρετώντας με μεγάλη θλίψη 🎈 τον σύντροφο 💥 Γιάννη Ζιώγα

Ο σύντροφος Γιάννης γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1952 και μεγάλωσε στον Πειραιά και το Μοσχάτο, όταν παντρεύτηκε, μετακόμισε στο Μαρούσι_ τον γνώρισα εκεί. Πήρε πτυχίο στη φαρμακευτική και φυσικοχημεία στο ΑΠΘ _με διδακτορικό, όπου από τα μέσα της 10ετίας του 1990 εργάστηκε ως μέλος ΔΕΠ μετακομίζοντας μόνιμα στη Σαλονίκη στο τμήμα Χημείας. ΚΝίτης από το 1974 και αμέσως μετά στο Κόμμα. Στη συμπρωτεύουσα  μέλος της ΕπΠόλης και στη συνέχεια της Επιτροπής Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας, μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ, Νομαρχιακός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης και Περιφερειακός Σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας (2002-2017), βουλευτής (2007-2012), αταλάντευτος το 1989-1991 απέναντι στον οπορτουνισμό. Μεγάλωνε ηλικιακά και ΜΕΓΑΛΩΝΕ σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ, μένοντας όμως το απλό άτομο της “διπλανής πόρτας”. Βρισκόμασταν με κάθε ευκαιρία _όχι τόσο πυκνά τώρα τελευταία κουβεντιάζοντας για το Κόμμα, την κοινωνία και τους “σεισμούς που πρόκειται να έρθουν” επιμένοντας πως “η σημαία της λογικής έχει χρώμα κόκκινο”. Με το κουπόνι στο χέρι, από “πάντα” __τελευταία προς τιμή του 22^ου παρ΄όλες τις δυσκολίες της υγείας του. Παρών στο οργανωμένο κίνημα των πανεπιστημιακών και τελευταία ως συνταξιούχος
ΟΡΘΟΣΤΑΤΩΝ-ΟΡΘΟΒΑΔΙΖΩΝ στην πρώτη γραμμή της δράσης στο “ιερό πεζοδρόμιο”
                              Α-Θ-Α-Ν-Α-Τ-Ο-Σ

🚩🚩 Κόκκινο νήμα

Ναι, η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας
είναι η απόφαση του θανάτου μας,
όταν υπάρχει κάποια διέξοδος όταν μπορείς και να τον αποφύγεις,
και συ τον διαλέγεις σαν τιμή και σα χρέος για τους άλλους,
πιο πέρα απ' τις ανάγκες σου.
Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του
νικάει και το θάνατο...
_Γ. Ρίτσος, "Αποχαιρετισμός"

◽ Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης η κηδεία του συντρόφου 🎈 ΓΙΑΝΝΗ ΖΙΩΓΑ του κομμουνιστή επιστήμονα πανεπιστημιακού δασκάλου του ΑΠΘ, που τάχθηκε απόλυτα και αταλάντευτα στο πλευρό των εργαζομένων, ενώνοντας τις επαναστατικές ιδέες του με τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες.
Η αίθουσα του Δημαρχείου αλλά και ο έξω χώρος, γέμισε από συντρόφους που ήρθαμε να πούμε τον τελευταίο αποχαιρετισμό, φίλους, συναγωνιστές, πρώην συναδέλφους, αλλά και πολιτικούς αντιπάλους στον Γιάννη, να δείξουν τον σεβασμό τους.
Να συλλυπηθούμε για την μεγάλη απώλεια, τη σύζυγο σου Βασιλική, τα παιδιά Μαριάνθη και Πάρη, την οικογένεια και τους οικείους του.
Άνθρωποι που γνώρισαν τον Γιάννη Ζιώγα ως ΔΑΣΚΑΛΟ, στα εργαστήρια και τα αμφιθέατρα του Πανεπιστημίου, αλλά και ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ, μέσα από τις διάφορες χρεώσεις που του ανέθεσε το ΚΟΜΜΑ, στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση, στη Βουλή.
💥 Τιμητική φρουρά γύρω από το φέρετρό του που ήταν σκεπασμένο με την κόκκινη σημαία και τον "Ριζοσπάστη", τον καθημερινό του σύντροφο, στάθηκαν η Θεανώ Καπέτη, μέλος του ΠΓ, ο Ζήσης Λυμπερίδης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ, ο Θανάσης Χρηστίδης, μέλος της ΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, τα μέλη της ΚΕ Δημήτρης Παπατολίδης και Σωτήρης Αβραμόπουλος, οι βουλευτές Γιάννης Δελής και Λεωνίδας Στολτίδης, Περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι με τη "Λαϊκή Συσπείρωση", σύντροφοι του από το Πανεπιστήμιο και από τις εδαφικές οργανώσεις όπου έδρασε, φίλοι και συναγωνιστές.
Στην κηδεία παραβρέθηκε πλήθος πανεπιστημιακών ενώ εκ μέρους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας το «παρών» έδωσαν ο Ν. Ιωάννου, εκτελεστικός γραμματέας, ο Κ. Γιουτίκας, αντιπεριφερειάρχης Μητροπολιτικής Ενότητας Θεσσαλονίκης, ο Στ. Αβραμίδης, αντιπεριφερειαρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος και ο Χ. Μήττας, αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Αθλητισμού.
Συλλυπητήρια έστειλαν ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης και η Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Αθηνά Αηδονά.

_         Δείτε
Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ
ΑΛΤ.gr Συζήτηση με το Γιάννη Ζιώγα

902 _Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης η κηδεία του συντρόφου Γιάννη Ζιώγα

(…) Έχω καλεσμένους. Ήρθανε απ’ τις πιο απόμακρες στιγμές της ζωής μου. Ο Αχμέτ χαμογέλασε: «Πόσο έχω ζήσει για να μπορώ να πω: τις πιο απόμακρες στιγμές της ζωής μου;» αναρωτήθηκε. «Ακόμα δεν έζησα ούτε ένα ψίχουλο χρόνου». Σήμερα, ακόμα δε συλλογίστηκε ότι μπορούσε να πεθάνει σκοτωμένος από μια σφαίρα του πιστολιού τού Ισμαήλ, από τις σφαίρες μου, το δικό μου πιστόλι, που εκείνος όμως θα τραβήξει τη σκανδάλη… Αννούσκα, γλυκιά μου, τι κάνεις άραγε τούτη τη στιγμή; Τι κάνεις άραγε τούτη τη στιγμή που εγώ σε ρωτάω: «Τι κάνεις, γλυκιά μου;». Ξαφνικά, ξανακούω το θόρυβο του μοτέρ παφ-παφ-παφ! Τον είχα ξεχάσει τόση ώρα. Όταν ακούς συνέχεια τον ίδιο θόρυβο, παύεις να τον ακούς ή μάλλον τον ξεχνάς. Χάρηκα που τον άκουσα πάλι, όπως χαίρεται κανείς όταν συναντήσει έναν παλιό γνωστό του. Τον ακούω κάμποση ώρα. Ύστερα, πάλι τον ξεχνάω.

Τα κίτρινα μάτια τού Κερίμ, τα μαύρα πυκνά φρύδια του κι ύστερα ο ίδιος ο Κερίμ…
Βρισκόμαστε στην Ισταμπούλ στη γέφυρα τού Γαλατά. Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος. Θα βρέξει. Έχουμε έρθει απ’ τη Μόσχα. Πουλάμε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας "Σφυρί και Δρεπάνι". Λογαριάζαμε να την πουλήσουμε σε χωριστά σημεία, εγώ στη γέφυρα κι ο Κερίμ στου Κασίμπασα κοντά στις δεξαμενές των ναυπηγείων. Όταν όμως φτάσαμε στη γέφυρα, εγώ για να πουλήσω την εφημερίδα κι ο Κερίμ να πάρει, το βαποράκι για του Κασίμπασα, του ζήτησα να μείνει μαζί μου.

– Γιατί; Φοβάσαι;
– Να φοβηθώ; Τι να φοβηθώ; Όχι. Μα έχω την εντύπωση πως μου είναι αδύνατο να φωνάξω: Μόλις κυκλοφόρησε… εδώ το "Σφυρί και Δρεπάνι!"
– Ντρέπεσαι;
– Ναι, λιγάκι… Δεν έχω ξαναπουλήσει ποτέ μου τίποτα… στο δρόμο…
– Σάμπως εγώ; Θαρρείς πως στην οικογένειά μου εμείς είμαστε μικροπωλητές απ’ τα παππούδικά μου;
– Μη θυμώνεις… Να, δεν ξέρω πώς να φωνάξω, αν η φωνή μου θ’ ακουστεί…
– Φίλε μου είσαι αριστοκράτης, είσαι γιός πασά…

Ο Κερίμ τράβηξε ένα φύλλο απ’ το δέμα, το ανεμίζει, φωνάζει:
– Εδώ το "Σφυρί και Δρεπάνι". Τελευταία νέα!

Ο κόσμος που περνάει ούτε γυρίζει να μας δει. Αρχίζει να ψιχαλίζει.
– Εδώ το "Σφυρί και Δρεπάνι". Μόλις κυκλοφόρησε!

Βγάζω κι εγώ ένα φύλλο απ’ το δέμα. Ο Κερίμ χώνει την εφημερίδα που κρατάει στα μούτρα των περαστικών που βιάζονται να γλιτώσουν τη βροχή.

– "Σφυρί και Δρεπάνι"! "Σφυρί και Δρεπάνι"!
Ο κόσμος δε δείχνει κανένα ενδιαφέρον. Εκτός από μερικούς που κοιτάζουν με περιέργεια το ντύσιμο τού Κερίμ που δεν μοιάζει με εφημεριδοπώλη. Ίσως γι’ αυτό και δεν τον βρίζουνε. «Όχι φχαριστώ…» τού λένε και απομακρύνονται.
– Τής μάνας τους το πρ…! Τι διάβολο, μόνο καθήκια περνάνε από τούτη τη γέφυρα; Ούτε ένα φύλλο να μην πουλήσουμε; Θα δεις όμως, στου Κασίμπασα θα πουλιέται σαν ψωμάκι…

Ξαφνικά το μάτι μου πέφτει στον υπότιτλο της εφημερίδας. «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε». Αρχίζω να σκούζω σα να με σφάζουνε, αφού κι ο ίδιος τα χάνω με το σκούξιμό μου:
– Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε! Προλετάριοι όλων των χωρών… Το Σφυρί και το Δρεπάνι!…

– Σκούζω σα να φωνάζω βοήθεια – Ενωθείτε! Το Σφυρί και το Δρεπάνι.
– Για δώσε μου μία… Να δούμε πώς θα ενωθούνε αυτοί οι προλετάριοι…

Λίγο ακόμα και θ’ αγκάλιαζα απ’ τη χαρά μου αυτόν τον μεσόκοπο ευπαρουσίαστο κύριο που μού ζήτησε ν’ αγοράσει εφημερίδα. Του απλώνω ένα φύλλο. «Να, πάρε παιδί μου». Τότε μόνο πρόσεξα πως μου έδινε λεφτά. Χαμογελάει.
– Όταν ήμουνα νέος, στο Παρίσι, θυμάμαι τούς σοσιαλιστές που πουλούσανε έτσι, μόνοι τους, την εφημερίδα τους, μού λέει. Εκείνη τη μέρα, στη γέφυρα τού Γαλατά, πούλησα σαρανταπέντε φύλλα "Σφυρί και Δρεπάνι". Στου Κασίμπασα, ο Κερίμ, πούλησε διακόσια εικοσιπέντε… Προχωράμε αργά αργά προς την Κόκκινη Πλατεία. Ολόγυρά μας το πλήθος με σημαίες, λάβαρα, προσωπογραφίες, τραγούδια. Η ομάδα μας τραγουδάει τούρκικα το «Εμβατήριο της Πρωτομαγιάς». Πρωτομαγιά, Πρωτομαγιά!… Να, κι η Αννούσκα που έρχεται μαζί μας. Της έχουμε μάθει το εμβατήριο, το τραγουδάει κι εκείνη τούρκικα. Της κρατάω το χέρι. «Φοβάσαι μην την χάσεις;» μού κάνει ο Κερίμ. «Δεν ξέρω, μα πάντα τρέμω μην τη χάσω ξαφνικά, τρέμω μήπως ξαφνικά μεταβληθεί σε σύννεφο…» – «Μιλάς σοβαρά ή αστειεύεσαι;» – «Σοβαρά!»

– «Νόμιζα πως μόνο στα μυθιστορήματα οι άνθρωποι σκέφτονται τέτοια πράματα…». Τώρα προχωράμε πιο σιγά, σταματήσαμε.. Πίσω μας έρχονται οι Καυκάσιοι. Αμέσως σχηματίζουν ένα ημικύκλιο, ένας βγαίνει στη μέση κι αρχίζει να χορεύει. Είναι ένα παλικάρι απ’ το Νταγκεστάν, το πιο όμορφο παλικάρι τού πανεπιστήμιου. Χορεύει. Η Αννούσκα αφήνει το χέρι μου και προχωράει λίγο να τον δει. Την ακολουθώ. Στην αρχή, το παλικάρι υποκρίνεται με μιμικές κινήσεις μια μουσουλμανική προσευχή. Ξαφνικά η μελωδία αλλάζει. Ο χορευτής πηδάει, τραβάει το μαχαίρι του κι αρχίζει να στριφογυρίζει σα σβούρα. Είναι σβέλτος σαν αστραπή. Εγώ όμως μπούχτισα πια να βλέπω συνέχεια αυτό το χορό τους. Εκτιμάω πάρα πολύ όλους τους Καυκάσιους, και τού Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας και της Γεωργίας και τού Νταγκεστάν, μα δεν αφήνουν ευκαιρία που να μη χορέψουνε αυτό το χορό, με προσευχή ή χωρίς προσευχή στην αρχή ή με μικρές παραλλαγές.

(…) Ξεκινήσαμε πάλι. Στους πλαϊνούς δρόμους περιμένουν ολόκληρες φάλαγγες. «Να οι αρτοποιοί μας», φωνάζει ο Κερίμ. Σ’ ένα δρόμο αριστερά αντικρίζω τα παλικάρια μας της Μαύρης Θάλασσας με τις μαύρες κολλητές βράκες και τις κόκκινες σημαίες, άλλες με μισοφέγγαρα κι άλλες χωρίς. Τα πρωτομαγιάτικα συνθήματά τους είναι γραμμένα στα τούρκικα. Οι Λαζοί φουρνάρηδες έχουν ιδρύσει στη Μόσχα κάμποσα αρτέλ, δηλαδή συντεχνίες. Οι Κινέζοι πάλι ασχολούνται με το πλύσιμο και το σιδέρωμα των ρούχων. Οι Κινέζοι κι οι Τούρκοι διατηρούνε την εθνικότητά τους, παίρνουνε όμως μέρος στις εκλογές των Σοβιέτ. Μπορούνε επίσης να είναι υποψήφιοι, να μπούνε στα συνδικάτα ή να γίνουν μέλη τού μπολσεβίκικου κόμματος. Εγώ, παραδείγματος χάρη, είμαι υπήκοος Τούρκος μα αν έβαζα υποψηφιότητα και με ψηφίζανε θα μπορούσα να γίνω και πρόεδρος τού Ανώτατου Σοβιέτ. Ω! πόσο όμορφα αισθάνεσαι να νιώθεις πως υπάρχει μια απέραντη χώρα στον κόσμο όπου κανείς δε σε ρωτάει ούτε ποια είναι η θρησκεία σου ούτε ποια η υπηκοότητά σου. Σε ρωτάνε μονάχα… «Μήπως έζησες εκμεταλλευόμενος τους άλλους; Μήπως ήσουνα παπάς ή χότζας; Μήπως δούλεψες ποτέ στην καπιταλιστική αστυνομία;» Αν απαντήσεις: «Όχι», υπηκοότητα και τα ρέστα δεν ενδιαφέρουν κανένα, γίνεσαι πολίτης αυτής της απέραντης χώρας σα να είχες γεννηθεί και μεγαλώσει εκεί. Τι θαύμα που είναι, Αννούσκα, τι θαύμα! Φτάνεις σε μια ξένη χώρα. Δεν ξέρεις ούτε τη γλώσσα ούτε τα έθιμα ούτε τίποτα κι όμως δεν αισθάνεσαι ξένος… Τι θλιβερό που θάναι, αλήθεια, να νιώθεις ξένος κάπου!… Εγώ ευτυχώς δεν τόνιωσα, μα στο γιαλί του παππού μου είχαμε έναν κηπουρό Αλβανό που ζούσε χρόνια στην Ισταμπούλ. Όλο έλεγε και ξανάλεγε: «Όμορφος είναι ο τόπος σας, ο θεός να τον έχει πάντα καλά, μα για μένα εδώ είναι ξενιτιά και τρέμω μην τύχει και πεθάνω χωρίς να ξαναδώ τον τόπο μου».

Ξαφνικά ακούστηκε ένας θόρυβος. Μπροστά μας ανακατωθήκανε οι γραμμές. Στο σημείο ακριβώς που βρίσκονται οι Γιαπωνέζοι. Βουή, φωνές, γιαπωνέζικα. Πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι τρέχει, οι Γιαπωνέζοι ξαναμπήκανε στη γραμμή. Διακρίνουμε μερικούς αστυνομικούς που κουβαλάνε κάποιον μαζί τους. Οι Γιαπωνέζοι αναγνωρίσανε ένα μούτρο της μυστικής αστυνομίας της πατρίδας τους που τούς φωτογράφιζε κρυφά. Οι περσότεροι έχουν έρθει παράνομα στη Μόσχα. Γι’ αυτό ορμήσανε απάνω σ’ εκείνο το μούτρο. Πρώτα πρώτα του κάνανε κομματάκια τη φωτογραφική μηχανή του. Μού φαίνεται πως τον συγυρίσανε καλά και τον ίδιον. Όταν τον άφησαν απ’ τα χέρια τους ίσως τα μούτρα του να είχαν γίνει… Ρωτήσαμε τον Πετροσιάν και μας είπε πως απλώς του τις βρέξανε λίγο, μα το είπε μ’ ένα περίεργο χαμόγελο στα μάτια. Συνεχίστηκε η παρέλαση προς την Κόκκινη Πλατεία. Δίπλα μας προχωρούσανε επίσης εργάτες κι εργάτριες της Μόσχας, υπάλληλοι με τα παιδιά τους στους ώμους, με σημαίες, λάβαρα, συνθήματα. Αυτοί το 1917 μετατρέψανε τη λευκή Μόσχα των τσάρων στην κόκκινη Μόσχα του σήμερα. Κρατάω το χέρι της Αννούσκας. (…)

__Επίλογος
1. Στην Ισταμπούλ : οι χαρακιές της ασφάλειας
Βγάλανε τον Ισμαήλ άπ’ το κελί. Τώρα κοιμάται στο διάδρομο» σ’ ένα ράντζο, χωρίς κουβέρτα. Πόσους μήνες βρίσκεται κλεισμένος εκεί μέσα; Κι εδώ τραβάει στον τοίχο χαρακιές. Στο διάδρομο δεν υπάρχει πια κανένας. Άλλους αφήσανε κι άλλους τούς κατεβάσανε στα κελιά του Ισόγειου. Δεν ανακρίναμε τον Ισμαήλ άλλη φορά ύστερα από κείνη τη μέρα πού τούς είχαν δείρει μαζί με τον Κερίμ. Να έγιναν άραγε νέες συλλήψεις; Ούτε ξέρει. Μάλλον όχι όμως, θα το μάθαινε αφού βρίσκεται στο διάδρομο τρεις μέρες. Κι ο Αγκόπ ο οδοντογιατρός μεταφέρθηκε σε κελί.
Σε κάποιο κελί, κοντά στο ράντζο του, έχουν έναν κρατούμενο — δεν ξέρει ποιός είναι — τον κρατάνε θεονήστικο. Τη νύχτα ο Ισμαήλ του χώνει κομμάτια τυρί και κρέας κάτω από την πόρτα του, οι χαφιέδες δεν παίρνουν είδηση.
Πέρασε μια βδομάδα από τότε πού τον εγκαταστήσανε στο διάδρομο. Μια νύχτα τον ξυπνάνε. Από πάνω του στεκότανε δ διευθυντής, ο αστυνόμος με τα γυαλιά κι ένας ασφαλίτης με πολιτικά.
— Προχώρα.
Στρίψανε αριστερά στο διάδρομο, ο αστυνόμος με τα γυαλιά άνοιξε μια πόρτα. Ό Ισμαήλ αντικρίζει μπροστά του τον Ζήγια. Ήτανε ολόγυμνος μέσα σ’ ένα άδειο κελί, ακριβώς κάτω από ένα σιδερόφραχτο παράθυρο χωρίς τζάμια. Έξω έβρεχε. Ήταν μια ανοιξιάτικη βροχή. Τα χέρια του ήτανε δεμένα πίσω στις πλάτες με χειροπέδες. Οι αστράγαλοι του επίσης είναι δεμένοι μ΄ ένα σκοινί, το σκοινί περνάει κάτω άπ’ τις αμασχάλες και την άκρη του σκοινιού την έχουνε τεντώσει και δέσει ψηλά στη σιδεριά του παράθυρου. Η κοιλιά του Ζήγια βαθουλώνει, φουσκώνει, βαθουλώνει, φουσκώνει. Όλοι οι μυς του κορμιού τεντώνονται. Ο Ζήγια στηριζότανε στις μύτες των ξυπόλυτων ποδιών του. Μόλις πήγαινε ν’ αφεθεί, το σκοινί του χωνότανε στο κρέας. Το κεφάλι του μοιάζει σαν μπηγμένο μέσα στους ώμους κι έχει γείρει προς τα πίσω. Τα μάτια του είναι ορθάνοικτα. Η βροχή τον μαστιγώνει στις πλάτες.
—Τον γνώρισες ποιός είναι; ρώτησε δ διευθυντής τον Ισμαήλ.
—Είναι αυτός πού έδωσε τη γραφομηχανή και το χαρτί.
—Κανείς δε μόδωσε τίποτα.
Ο διευθυντής πλησίασε κοντά στον Ζήγια και του έδειξε τον Ισμαήλ.
—Τον γνωρίζεις;
—Όχι. Δε τον γνωρίζω.
Η φωνή του Ζήγια, ή γνώριμη γλυκιά φωνή του!
—Σ΄ αυτόν δεν έδωσες το...
Ό Ζήγια τον διακόπτει.
—Δεν έδωσα τίποτα σε κανένα.
Ο διευθυντής ούτε θυμώνει ούτε τον βρίζει. Κούνησε μόνο το κεφάλι του. Βγήκανε.
Ο Ισμαήλ επέστρεψε στο ράντζο του. Τα καθάρματα, σταυρώσανε τον Ζήγια.
— Ένιωσε μια απέραντη λύπηση. Για πρώτη φορά από τη σύλληψή του αισθάνεται την ανάγκη να κλάψει.
— Τον σταυρώσανε όπως ο σουλτάνος Μουράτ διέταξε και σταυρώσανε τον Μουσταφά Μπεϊρκλουτζέ... (σσ. ο Mustafa Börklüce έζησε γύρω στις αρχές του 14^ου/15^ου αιώνα και κήρυξε ένα σύστημα που μπορεί να συγκριθεί με τον σύγχρονο κομμουνισμό. Μεταξύ 1415-1416 συγκέντρωσε Τούρκους αγρότες, Έλληνες ναυτικούς και Εβραίους εμπόρους στη χερσόνησο Καραμπουρούν για να επαναστατήσουν ενάντια στους υψηλούς φόρους και άλλες αδικίες)  — καθάρματα...
— Ξαφνικά συλλογίστηκε κάτι άλλο: —Γιατί εμένα δεν με υποβάλανε στα μαρτύρια πού υποβάλανε τον Κερίμ και τον Ζήγια; Ο διευθυντής το είπε, ξέρουνε πολύ καλά ότι εγώ πήρα άπ’ το Ζήγια τη γραφομηχανή και το χαρτί και τα έδωσα ύστερα στον Κερίμ. Μα από που το μάθανε; Στο σπίτι του Κερίμ δε βρήκανε τίποτα, ούτε χαρτί ούτε γραφομηχανή... να γιατί τον βασανίζουν έτσι... — Δεν ξέρει πώς ο Κερίμ τρελάθηκε. — Και το Ζήγια τον βασανίζουνε, τον σταυρώσανε, γιατί είναι υπεύθυνο στέλεχος και θα πρέπει να ξέρει σε ποιόν έδωσε ο Κερίμ τη γραφομηχανή και το χαρτί... Το χαρτί, τη γραφομηχανή: δηλαδή λίγα πάκα χαρτιού και μια γραφομηχανή σαράβαλο. Το "δ" της είναι χαλασμένο...
         2. Το X
Ο Αχμέτ κοιτάζει το ποτήρι με το νερό πού κρατάει στο χέρι του. Πίνει γουλιά γουλιά. Ακούμπησε το ποτήρι στο τραπέζι και πήγε να ξανανοίξει τη βρυσούλα του μικρού ντεπόζιτου πού πλένονται. — Τη βρυσούλα τούτη στο ντεπόζιτο την τοποθέτησε ο Ζήγια. — Κλείνει τη βρύση. Εχτές την ώρα πού έπλενε το πρόσωπό του, ο θόρυβος του νερού του προκάλεσε έναν ξαφνικό τρόμο. Ναι, τρόμο. Εχτές δεν έβαλε στο στόμα του ούτε γουλιά νερό. Σήμερα όμως το πρωί πλύθηκε ήρεμος και να πού πίνει νερό. Μπορεί επίσης και αντικρίζει το νερό. Χώνει πάλι το θερμόμετρο κάτω άπ’ τη μασχάλη του: 36,8. Δεν έχει πονοκέφαλο ούτε ζάλες. Αναμέτρησε τις χαρακιές στην πόρτα: 32. Πήρε την κιμωλία και τράβηξε τρεις μεγάλες κάθετες χαρακιές απάνω στις τριανταδύο. Από πάνω μέχρι κάτω. Τις κοιτάζει. "Ύστερα τραβάει ένα μεγάλο Χί στις χαρακιές, ένα Χί πελώριο πού οι άκρες του φτάνανε ως τις τέσσερεις γωνιές της πόρτας. Χαμογέλασε. Κάθησε να περιμένει τον Ισμαήλ, ακούγοντας τον ήχο του μοτέρ.
3. Στην Ισταμπούλ: πλατεία Εμινεϊνού, στη στάση τού τραμ
Οι ανοιξιάτικες βροχές πέφτουνε πάνω στην Ισταμπούλ— τώρα είναι χλιαρές. Ή Νεριμάν στέκεται στη στάση του τραμ, στην πλατεία Εμινεϊνού. Έχει ανοίξει την ομπρέλα της. Τα τραμ περνάνε συνέχεια. Πέρασε και το τραμ του Άκσαράι πού περιμένει ή Νεριμάν. Δεν την ένοιαξε πού τόχασε. Χαμογελάει. Σιγοψιθυρίζει κάποιο σκοπό. Τα τραμ του Άκσαράι περνάνε τόνα ύστερα από τάλλο μπροστά από τη μύτη της. Αύριο θα δω τον Ισμαήλ. Μου το υποσχεθήκανε. Αύριο, θα πάρω μαζί μου και την Έμινέ.
Οι ανοιξιάτικες βροχές βρέχουνε τούς τρούλους του Μεγάλου Τζαμιού, τούς μιναρέδες, τον Κεράτιο κόλπο, τις μαούνες, τη γέφυρα του Γαλατά. Μια παρόμοια βροχερή μέρα ο Άχμέτ κι ο Κερίμ πουλάγανε το "Σφυρί και Δρεπάνι", ή μάλλον όχι, έβρεχε πιο σιγά εκείνη τη μέρα κι δ ’Αχμέτ στην αρχή ντρεπότανε να πουλήσει εφημερίδες. Η Νεριμάν ένιωσε ξαφνικά την καρδιά της να σφίγγεται. Η αδελφή του Κερίμ έμαθε πώς τον αδελφό της τον βάλανε στο τρελοκομείο. Η δύστυχη, λιποθύμησε μόλις τ’ άκουσε, εκεί, μπροστά στην πόρτα με τα δύο μισοφέγγαρα. Κρατούσε, όπως πάντα, ατά χέρια της τέσσερα κόκκινα τριαντάφυλλα.
Ή ανοιξιάτικη βροχή πέφτει πάνω στην ψαραγορά, στην πλατεία Έμινεϊνού, στο μεγάλο ρολόι της πλατείας, στη στάση του τραμ, στις σκεπές, στην ομπρέλα της Νεριμάν. Τα τραμ του Άκσαράι πάνε κι έρχονται. Η Νεριμάν ένιωσε ξαφνικά έναν πόνο. Δαγκώνεται να μη φωνάξει. Σα να της μπήξανε ένα μαχαίρι στην κοιλιά, στους βουβώνες. Αύριο θα δω τον Ισμαήλ. Ο! πόνοι επαναλαμβάνονται. Φωνάζει ένα ταξί. Ευτυχώς στάθηκε τυχερή να βρει ταξί αμέσως με τέτοια βροχή.
Τρεις ώρες αργότερα, στο δωμάτιό της στο Άκσαράι, ή Νεριμάν γέννησε, με τη βοήθεια μιας μαμής πού καθότανε δίπλα τους, ένα κοριτσάκι. Την κόρη του Ισμαήλ. Οι γείτονες τρέξανε αμέσως στο μπακάλικο να τηλεφωνήσουνε του Όσμάν - μπέη. Νάτον, κάνει βόλτες έξω άπ’ το δωμάτιο κρατώντας άπ’ το χέρι την Έμινέ. Η Νεριμάν καταδάγκωσε τα χείλια της να μην την ακούσει ο αδερφός της ή κανείς άλλος. Δε θέλει ούτε "άχ" ν’ ακουστεί άπ’ το στόμα της. Έσκισε τα σεντόνια. Γέννησε κοριτσάκι. Την κόρη του Ισμαήλ.
Οι ανοιξιάτικες βροχές πέφτουνε πάνω στην Ισταμπούλ. Η ανοιξιάτικη βροχή πέφτει απάνω στο σπίτι της Νεριμάν, στο ξύλινο σπιτάκι με τις βεράντες και τα καφασωτά στα παράθυρα.
         4. Στο τραίνο
Μόλις ο Ισμαήλ μπήκε στην καλύβα, ο Άχμέτ του έδειξε την πόρτα.
—Κοίτα!...
Ό Ισμαήλ κοιτάζει, κατάλαβε. Αγκαλιαστήκανε.
—Δεν περίμενα να γίνουνε σαράντα ή σαρανταμία.
—Καλά έκανες. Εξάλλου... —Δεν αποτέλειωσε τη φράση του.· —Πάω  ν΄ αγοράσω μια μπουκάλα ρακί, φιλαράκο.
—Αύριο, Ισμαήλ, θα πάω στο Μπαλικεζίρ, στο σπίτι του Ζήγια.
—Όπως θέλεις, μα ...
—Δεν μπορώ ακόμα να γυρίσω στην Ισταμπούλ. Πρέπει να πάω να δω τον Ζήγια. Πρέπει κάτι να βρούμε για να χρησιμοποιήσουμε αυτό το λάκκο. . . Να το βάλω στη συνεδρίαση εδώ, είναι ανώφελο. Ό Ζήγια είναι το μόνο ανώτερο στέλεχος πού δεν πιάστηκε.
Ό Άχμέτ ξύρισε το μουστάκι του, κι έχωσε μπαμπάκι μέσα από τα μάγουλά του. Έτσι άλλαξε ολότελα το σχήμα των χειλιών του. Πασάλειψε με ιώδιο το τόξο κάτω από το αριστερό φρύδι του. Μοιάζει σαν πληγή.
—Πώς με βλέπεις, άλλαξα καθόλου;
—Καλά τα κατάφερες.
—Δώσε μου την ταυτότητά σου.
Η φωτογραφία εκείνης της ταυτότητας θα μπορούσε να μοιάζει με οποιονδήποτε. Ο Ισμαήλ έχει ένα άσπρο Αστυνομικό σκουφί πού μοιάζει με τούς σκούφους πού φοράνε οι Αμερικανοί ναύτες Ό Άχμέτ το δοκιμάζει, κατεβάζει λίγο και τα μαλλιά του στο μέτωπο.
—Άλλαξες τρομερά, φιλαράκο.
Την άλλη μέρα ξυπνήσανε πολύ πρωί κι οι δύο. Αγκαλιαστήκανε. Ο Ισμαήλ δεν πήγε στο εργοστάσιο.
—Αδύνατο να μείνει ή πόρτα ξεκλείδωτη, φιλαράκο. Σε ποιόν ν’ αφήσουμε το κλειδί;
Ό Άχμέτ Ανέβηκε στο 3^ο βαγόνι. Στην Αποβάθρα πρόσεξε κάποιον. Ένας τύπος πού φαινότανε να παρακολουθεί αυτούς πού μπαίνανε στα τραίνα. Νομίζω πως κάπου τον ξέρω αυτόν. Δε μοιάζει μ΄ εκείνον το χαφιέ πού στεκότανε έξω Από τα γραφεία της εφημερίδας μας στην Ισταμπούλ και παρακολουθούσε ποιός μπαινόβγαινε; ΟΧΙ, λάθος. Να πάρει ο διάβολος, πάλι άρχισε να οργιάζει η φαντασία μου...
Το τραίνο ξεκίνησε. Ο Άχμέτ κάθεται σε μια άκρη. Ακουμπάει το κεφάλι του στο τζάμι.
Επιστρέφουμε στη Μόσχα, η Άννούσκα ακουμπάει το κεφάλι της στο παράθυρο τού τραίνου. Της κρατάω το χέρι. Έξω από το τζάμι δάση ατελείωτα. Δε βγάζουμε μιλιά Απ’ το στόμα μας. Η Άννούσκα μου σφίγγει το χέρι σα να τρέμει μην της φύγω και την εγκαταλείψω μόνη στο βαγόνι. Εγώ ψιθυρίζω: "Άκου το τραγούδι της φλογέρας πού θρηνεί το χωρισμό".
— Πάλι μουρμουρίζεις εκείνους τούς αλληγορικούς στίχους σου;
— Πώς το κατάλαβες;
— Από το ρυθμό τους, θέλω να τούς ξανακούσω πρώτα στα τούρκικα κι υστέρα στα ρούσικα. Να μου τούς ψιθυρίζεις όμως στ΄ αυτί μου.
Τούς ψιθυρίζω.
— Τί λυπητεροί πού είναι. Αυτή ή φλογέρα πού ονομάζεις «νεύ» υπάρχει στον Καύκασο ή στην Κεντρική Ασία.
— Θα προσπαθήσω να βρω μια. Δε θα ξέρω να παίζω μα θα την κρεμάσω στον τοίχο, στο δωμάτιό μου... Ό τύπος πού στεκότανε πριν στην αποβάθρα, μπήκε στο βαγόνι. Κάθησε απέναντι μου. Πώς μοιάζει μ’ εκείνον τον άλλον, πού να τον πάρει δ διάβολος. Κάνει προσπάθεια να μη με κοιτάζει. Τελοσπάντων, αφού προς το παρόν τούς φτάνει να με παρακολουθούν θα πει πώς δε σκοπεύουν να με συλλάβουν. Θέλουν ίσως να δουν ποιούς θα συναντήσω. Είναι τάχα σωστό να πάω στου Ζήγια; Μήπως γίνω αφορμή να... ο τύπος βγήκε άπ’ το βαγόνι. Πλησιάζουμε στο σταθμό, το τραίνο λιγοστεύει την ταχύτητά του. Άρα δε θάναι αυτός. θα κατεβεί εδώ...
Κοιτάζω άπ’ το παράθυρο να βεβαιωθώ αν κατέβηκε. Δεν τον είδα. Μπορεί όμως και να κατέβηκε από την άλλη μεριά...
Το τραίνο ξεκίνησε πάλι.
Η Αννούσκα εξακολουθεί να μου κρατάει το χέρι. Οι σημύδες χάνονται ή μια μετά την άλλη έξω από το τζάμι. Οι Ρώσοι λατρεύουν τις σημύδες. Εμείς οι Τούρκοι ποιό δέντρο αγαπάμε περσότερο; Τη λεύκα; Τον πλάτανο; Εγώ ποιό δέντρο λατρεύω; Την ιτιά; Ίσως είναι κάπως κλαίουσα, μα όμως... Εγώ... Άννούσκα! Άννούσκα! Νόμιζα πώς ψιθύρισα μέσα μου τ΄ όνομά της μα το είχα πει φωναχτά.
— Τί θες Άχμετάκο μου;
— Ποτέ μου δεν αγάπησα, ούτε και θ’ αγαπήσω άλλη γυναίκα όπως αγαπά εσένα...
— Σ’ ένα δύο χρόνια, Άχμετάκο μου, θα γυρίσεις στην πατρίδα σου. Φυσικά θα με θυμάσαι, δε λέω, μα όσο θα περνάει καιρός... Ας μην το σκεφτόμαστε από τώρα, έχουμε ακόμα ένα δύο χρόνια μπροστά μας. Μόνο αυτά τα χρόνια πρέπει να μάς απασχολούν...
Ή καρδιά μου σφίγγεται. Το νιώθω πώς, ακόμα κι αν είχα το δικαίωμα, θα μου ήτανε αδύνατο να της αποκαλύψω πώς σε μια βδομάδα - δέκα μέρες φεύγω. Την παραμονή, την τελευταία νύχτα, ίσως... Εξάλλου θα καταλάβει, όταν θάχω φύγει... Όχι, γιατί να μην της το πω την τελευταία νύχτα; Πώς να της το πω όμως, αδύνατο. Ας σκεφτώ τίποτα άλλο. Το μάτι μου πέφτει στην εφημερίδα πού ή Άννούσκα έχει τυλίξει κάτι πράματα, διαβάζω "... τρομοκρατία στη Ρουμανία... πέμπτη επέτειος της Κομιντέρν..."
Αντικρίζω πάλι τον τύπο στο διάδρομο. Μου ΄ριξε μια ματιά και γύρισε αλλού το κεφάλι του. Ώστε λοιπόν με αναγνωρίσανε τη στιγμή πού έμπαινα στο τραίνο. Μέ παρακολουθούν. Πώς να κατέβω, χωρίς να με πάρουν είδηση, σε κανένα σταθμό πιο κάτω; Πρέπει να παραιτηθώ άπ’ το σκοπό μου να επισκεφτώ τον Ζήγια. Εντάξει, πού να πάω όμως; Το εισιτήριό μου είναι για το Μπαλικεζίλ.
Πλησιάζουμε στη Μόσχα.
—Ό Κερίμ με την Μαρούσα μας δώσανε το λόγο τους πώς θα μάς περιμένουν στο σταθμό, δεν είναι έτσι; έκανε ή Άννούσκα.
—Έτσι είχανε πει.
—Ο Κερίμ είναι σπουδαίο παιδί. Αν έχετε κάμποσους τέτοιους στο κόμμα σας θα δουλέψετε καλά...
Το βλέμμα μου πέφτει ξανά στην Εφημερίδα του δέματος, ξαναδιαβάζω: "... τρομοκρατία στη Ρουμανία.., πέμπτη επέτειος της Κομιντέρν..."
Περνάμε τα προάστια της Μόσχας. Κρατάω το χέρι της Άννούσκας.
Περνάμε δίπλα στους πρόποδες τού βουνού. Ο τύπος είναι καθισμένος απέναντι μου. Κοιμάται. Κοιμάται στ' αλήθεια ή καμώνεται τον κοιμισμένο;
         5. Οι καλεσμένοι μου
Έχω καλεσμένους: την Άννούσκα, τον Ισμαήλ, τον Άχμέτ, τη Νεριμάν, τη Μαρούσα, τον Ζήγια και τον Σί - Ουά – Ού.
Ό Κερίμ απουσιάζει. Ό Κερίμ είναι πεθαμένος. Δεν πέθανε στο τρελοκομείο. Όχι, από κει βγήκε γιατρεμένος. Πέθανε το Μάη του 1950. Φυματικός.
Οι καλεσμένοι μου δεν έχουν γεράσει. Έχουν όλοι τους την ηλικία πού είχανε όταν τούς συνάντησα για στερνή φορά. Ο Σί - Ουά – Ού εξακολουθεί να είναι πάντα ερωτευμένος με την Άννούσκα, ο Άχμέτ εξακολουθεί να ζηλεύει τον Σί - Ουά – Ού.
— Πες μας, λοιπόν, ένα ποίημα, λέει ο Ζήγια.
Τούς διαβάζω ένα ποίημα.
"Είμαι κομμουνιστής
Είμαι αγάπη απ' την κορφή ως τα νύχια, αγάπη Θα πει βλέπω, σκέφτομαι, κατανοώ, αγάπη Θα πει το παιδί πού γεννιέται, το φως πού πλημμυρίζει αγάπη Θα πει να δέσεις μια κούνια στ άστρα αγάπη Θα πει να χύνεις τ' ατσάλι μ απέραντο μόχθο Είμαι κομμουνιστής.
Είμαι αγάπη άπ' την κορφή ως τα νύχια..."
Μετάφρασα το ποίημα στα ρούσικα για να τ’ ακούσει η Άννούσκα και η Μαρούσα.
Ο Ισμαήλ ανάβει το τσιγάρο του άπ’ την κάφτρα του δικού μου.
—Όμορφο ποίημα, μου κάνει, ύστερα πήγε κι άνοιξε το παράθυρο, ό ήλιος πλημμυρίζει το δωμάτιο.
—Ή ζωή είναι ωραία, φιλαράκο, λέει.
Το χέρι του Άχμέτ κρατάει το χέρι της Άννούσκας, ένα άσπρο παχουλό χέρι με μακριά δάχτυλα.
—Ή ζωή είναι ωραία, φιλαράκο, επαναλαμβάνει με τη βαριά φωνή της Νεριμάν.
Οι καλεσμένοι μου δε γεράσανε. Έχουν όλοι τους την ηλικία πού είχανε όταν τούς συνάντησα για στερνή φορά. Εγώ όμως πάτησα τα Εξήντα πια. Άχ, ας ζούσα άλλα πέντε χρονάκια. . .
                     Σφε Γιάννη Α-Θ-Α-Ν-Α-Τ-Ο-Σ

Οι αστοί πουλάνε και ξεπουλάνε _το 💥 ΚΚΕ αγρυπνά και μάχεται 🎈 με τη σωστή πλευρά της ιστορίας