hasta la victoria siempre VENCEREMOS: Οι αστοί πουλάνε και ξεπουλάνε _το 💥 ΚΚΕ αγρυπνά και μάχεται 🎈 με τη σωστή πλευρά της ιστορίας

15 Φεβρουαρίου 2026

Οι αστοί πουλάνε και ξεπουλάνε _το 💥 ΚΚΕ αγρυπνά και μάχεται 🎈 με τη σωστή πλευρά της ιστορίας

🚩🚩 Κόκκινο νήμα

Ναι, η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας
είναι η απόφαση του θανάτου μας,
όταν υπάρχει κάποια διέξοδος όταν μπορείς και να τον αποφύγεις,
και συ τον διαλέγεις σαν τιμή και σα χρέος για τους άλλους,
πιο πέρα απ' τις ανάγκες σου.
Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του
νικάει και το θάνατο...
_Γ. Ρίτσος, «Αποχαιρετισμός»

Ποιοι ήταν αυτοί
που βάδισαν χαμογελώντας προς τον θάνατο;

"Πρόκειται να τουφεκιστούνε 200 από τον θάλαμο 1. Ολος ο θάλαμος Νο 1! Για τους Μολάους. Για τον Γερμανό στρατηγό που σκοτώθηκε στους Μολάους... Φρέσκοι, καλοντυμένοι, ατάραχοι, χωρίς την παραμικρή νευρικότητα, παρακολουθούνε τον κατάλογο που ξεδιπλώνεται από τα χέρια του διοικητή. Μόνο ένα χαμόγελο σκληρό, όλο σαρκασμό, στη γέννησή του απάνω, φαίνεται απλωμένο στα λιοψημένα πρόσωπα των παλληκαριών...
Το πρώτο όνομα του καταλόγου.
Μια βροντερή φωνή, σαν καμπάνα χαμηλού καμπαναριού, σκεπάζει τα πάντα, αναταράζει τον αέρα, ταλαντεύεται στα φτερά της λίγο και χτυπά στ' απέναντι βουνό, που αντιλαλεί το "Παρών!" Έχετε γεια! Κουράγιο κι αξιοπρέπεια παιδιά!
Ετσι μας αποχαιρετά και παίρνει τη θέση του... ".
__Από το βιβλίο "Στρατόπεδο Χαϊδαρίου " του Θέμου Κορνάρου, εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή "

Οι 200 Κομμουνιστες της Πρωτομαγιάς του ΄44 _αλφαβητικά

1) Αγραφιώτης Αγησίλαος
2) Αϊβατζίδης Γεώργιος
3) Αλατζάς Νικόλαος
4) Αλεξανδράτος Ανδρέας
5) Αλεξόπουλος Δημήτριος
6) Αλεξόπουλος Ιωάννης
7) Αλμπάνης Γεώργιος
8) Αμπελογιάννης Σπήλιος ή Β.
9) Αναστασιάδης Ελευθέριος
10) Αναστασιάδης Παναγιώτης
11) Ανδρεάκης Γεώργιος
12) Ανδρεάκης Πέτρος
13) Ανδρώνης Πέτρος
14) Ανουσάς Ιωάννης
15) Αντωνέλης Ιγνάτιος
16) Αντωνιάδης Αθανάσιος
17) Αποστολίδης Στάθης
18) Αποστολίδης Τάσος
19) Βαγενάς Απόστολος του Γεωργίου
20) Βλασσόπουλος Βλάσης
21) Βάλβης Σπύρος
22) Βάλβης Χαράλαμπος
23) Βαλεντάκης Ιωάννης
24) Βαρθολομαίος Αντώνιος
25) Βασάλος Τηλέμαχος
26) Βεκείδης Ζαφείρης
27) Βλαχάκης Χρήστος
28) Βόκολας ή Μπόκολας Κων/νος (νέος)
29) Βουδούρης Θέμος
30) Γάτσος Αθανάσιος
31) Γεωργακόπουλος Πλούταρχος
32) Γεωργιάδης Περικλής
33) Γηγίνης Ευάγγελος
34) Γιαννακουρέας Δημήτριος
35) Γιάνναρης Στέφανος
36) Γιαννόπουλος Σπύρος
37) Γιαντές Μιχαήλ, ανθυπ.
38) Γιόλκας Ευάγγελος
39) Γκάλκος Γεώργιος
40) Γκινές Κώστας
41) Γκότσης Γεώργιος
42) Γούτας Γεώργιος (νέος)
43) Δαλδογιάννης Σταμάτιος
44) Δανδινίδης Χριστόφορος
45) Δασκαλόπουλος Γεώργιος
46) Δημητριάδης Δημήτριος
47) Δήμος Κώστας
48) Δούκας Σπυρίδων
49) Δροσόπουλος Θεόδωρος
50) Εσδρατή Αλμπέρτος
51) Ελευθεριάδης Β. Ηλίας 40 ετών
52) Ζάγκας Κ. Χρήστος 39 ετών
53) Ζησιμάτος Παντελής
54) Θεμελής ή Χατζηθεμελής Μιχαήλ
55) Θεολόγος Ιωάννης
56) Θεοφιλόπουλος Γεώργιος
57) Καδίκας Ιωάννης
58) Κακαλιός Ηλίας
59) Καλαϊτζίδης Νικόλαος
60) Καλαφατάκης Θρασύβουλος
61) Καλόφας Απόστολος
62) Καμαρινός I. Παναγιώτης
63) Καμτσίκης Νικόλαος
64) Καπέλας Στέφανος
65) Καπλιτζόγλου Ευριπίδης
66) Κάππος Σταύρος
67) Καραβοκυρός Διαμαντής
68) Καραθανάσης Ιωάννης
69) Καρανικόλας Κώστας
70) Καραντώνης Ζαφείριος
71) Καράσσο Μωυσής
72) Καρατζάς Παύλος
73) Κάρλος Γεώργιος
74) Κηπουρός Απόστολος
75) Κλαπατσέας Κων/νος
76) Κόκκινος Θεοφάνης
77) Κοντογιάννης Γεώργιος
78) Κορνάρος ή Κορναράκης Παναγιώτης*
79) Κοσμάς Δημήτριος
80) Κοσμερίδης Αθανάσιος
81) Κοσμίδης Στράτος
82) Κουβελιώτης Χρήστος
83) Κουής Δημήτριος
84) Κουριώτης Δημήτριος
85) Κουσέτης Γεώργιος
86) Κουσίσης Σταμ.
87) Κούτης Γεώργιος
88) Κουτσοβός Ηλίας
89) Κρόκος Γεώργ
90) Κυρανούδης Αθανάσιος
91) Κυριαζής Εμμανουήλ
92) Κυριακούδης Δημήτριος
93) Κωνσταντινίδης Αλέκος
94) Κωνσταντινίδης Δημήτριος
95) Κωνσταντινίδης Κώστας
96) Λαζαρίδης Ανέστης
97) Λαμπρινίδης Εμμανουήλ
98) Λιακίδης Θεόφιλος
99) Λυμπερόπουλος Παύλος
100) Μακέδος ή Παρασκευάς Δημοσθένης
101) Μακρής Κωνσταντίνος
102) Μάλλης Αχιλλέας
103) Μαλτέζος Γεώργιος
104) Μαμαλάκης Γεώργιος
105) Μανέκας Νικόλαος
106) Μανιατέας Θεόδωρος
107) Μαριακάκης Νικόλαος
108) Μαρκούσης Αθανάσιος
109) Μαυράκης Ιωάννης
110) Μαυροκεφαλίδης Ιωάννης
111) Μέκαλης Πάνος
112) Μερκούρης Δημήτριος
113) Μήτσης Ηρακλής
114) Μόσχος Μήτρος
115) Μπεραχιά Ανρί
116) Νανέρης Παναγιώτης
117) Νεγρεπόντης Νίκος
118) Νικολαΐδης Δημήτριος
119) Νικολόπουλος Ιωάννης
120) Ντάσιος ή Κατσαρός Σωτήρης
121) Ντορέας Γεώργιος
122) Οικονομίδης Ορέστης
123) Οικονόμου Βασίλης
124) Ουραΐλογλου Βασίλης
125) Ορφανός Ηλίας
126) Πανέτης Χρήστος
127) Πανταζής Γ. Δημήτρης
128) Πανταζής Νικόλαος
129) Παπαβασιλείου Βασίλης
130) Παπαγιάννης Ιωάννης
131) Παπαδήμας Βασίλης
132) Παπαδημητρίου Δημήτρης
133) Παπαδόπουλος Δημήτρης
134) Παπαδόπουλος Ευάγγελος
135) Παπαδόπουλος Κώστας
136) Παπαδόπουλος Μανασής
137) Παπαδόπουλος Μύρων
138) Παπάζογλου Ευάγγελος
139) Παπαμιχάλης Γιώργιος
140) Παπανδρέου Κώστας
141) Παπανίκας Γεώργιος
142) Παρετσαριάν Κερβόρ
143) Πατέστος Αναστάσης
144) Πίττακας Γιώργιος
145) Πίτσος Ιωάννης
146) Πιτσούλης Δημήτριος
147) Πλακοπίτης Νικόλαος
148) Πλατανησιώτης Κώστας
149) Πόλκος Ευάγγελος
150) Πολυδώρου Δημήτριος
151) Ποντίκης Κοσμάς
152) Πότης Αλέκος
153) Ρεμπούτσικας Δημήτρης
154) Ρίζος Ηλίας
155) Ρογανάς Γιώργος
156) Ρογανάς Ιωάννης
157) Ρουσσόπουλος Κώστας (ή Γιώργος)
158) Σαββόπουλος Σάββας
159) Σακκάς Κώστας
160) Σαμόπουλος Γιώργος
161) Σαντομοίρης Φώτης
162) Σερδερίδης Κοσμάς
163) Σκλάβαινας Στέλιος
164) Σόφης Ανδρέας
165) Σόφης Δημήτρης
166) Σόφης Χρήστος
167) Σουκατζίδης Ναπολέων
168) Σούλας Χρήστος
169) Σπυρίδης Γιώργος
170) Στάθης Ιωάννης
171) Σταμούλης Βασίλειος
172) Σταύρου Σπύρος
173) Συνοδινός Απόστολος
174) Ταλαίπωρος Ηλίας
175) Ταμπάνος ή Φίλιππος Βασίλης
176) Τζανετής Χρήστος
177) Τζίμος Ανδρέας
178) Τζοάνος Περικλής
179) Τζωρτζάτος Κώστας
180) Τούμπας Θανάσης
181) Τούρπας Παναγιώτης
182) Τσαλίκης Τάσος
183) Τσερμέγκας Μιχάλης
184) Τσίκας Αλέξανδρος
185) Τσίρκας Κώστας
186) Τσολιάκος Ιωάννης
187) Υψηλάντης Κώστας
188) Φάβας Κωστής
189) Φερετόουλος Νώντας
190) Φεφές Απόστολος
191) Φιλόπουλος Ανέστης
192) Φουντής Στέφανος
193) Φωκάς ή Φυκιάς Ιωακείμ
194) Χάλαρης Γεώργιος
195) Χαρίτος Χρήστος
196) Χατζηχρίστος Χρήστος
197) Χατζόπουλος Φώτης
198) Χριστακόπουλος Δημήτρης
199) Χρυσάφης Νικόλαος
200) Χυτήρης Κώστας

Ποιος πάει χαμογελώντας στον θάνατο;

Γιατί η Ιστορία του Κόμματός μας είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα άφθαστου ηρωισμού;
Τι άνθρωποι ήταν όλοι αυτοί;
Μερικά μόνο από τα ερωτήματα που έρχονται και επανέρχονται στο μυαλό μας μετά τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών που απαθανατίζουν τους 200 κομμουνιστές, λίγο πριν τη μαζική εκτέλεσή τους στην Καισαριανή, την 1η Μάη του 1944.
Αυτές τις μέρες που διαβάζεται η «ιστορία του κόσμου σε μικρά ονόματα» αξίζει να ανακαλύψουμε τις ψηφίδες της εποχής στην οποία ανδρώθηκαν οι 200. Για να συνειδητοποιήσουμε όχι μόνο το μεγαλείο της θυσίας, αλλά και το μέγεθος του χρέους που μας παρέδωσε...

Οι 200, η πλειονότητα του Θαλάμου 1 - του "Θαλάμου των κομμουνιστών" όπως ονομαζόταν - του Στρατοπέδου του Χαϊδαρίου δεν επιλέχθηκαν τυχαία. Την Πρωτομαγιά στο Χαϊδάρι και στην Καισαριανή, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δύο κόσμοι ολότελα διαφορετικοί συγκρούονταν.
Η πλειονότητα των 200 είχαν χρόνια φυλακής στην πλάτη τους. Εξόριστοι από τη δικτατορία του Μεταξά στην Ανάφη, στην Κίμωλο και αλλού, οι οποίοι στη συνέχεια οδηγήθηκαν στις φυλακές της Ακροναυπλίας. Παρά τις στερήσεις, τις κακουχίες, τους βασανισμούς, οι κομμουνιστές κρατούμενοι διεκδίκησαν και μέσα στη φυλακή το δικαίωμά τους στη ζωή. Οι Ομάδες Συμβίωσης, αλλά και η Κομματική Επιτροπή της Ακροναυπλίας, που πέρα από την καθημερινότητα του στρατοπέδου ασχολούνταν ιδιαίτερα με την κομματική διαπαιδαγώγηση, τη σφυρηλάτηση της κομματικότητας, συνέβαλαν αποφασιστικά να σταθούν οι κρατούμενοι ορθοί στις επιθέσεις της δικτατορίας, στην προσπάθειά της να αποσπάσει δηλώσεις.
Η οργάνωση, η ενότητα, η πειθαρχία, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, τα μαρξιστικά μαθήματα, οι διαλέξεις, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνταν κάτω από τη μύτη των φρουρών, ήταν τα δικά τους «όπλα» να σταθούν όρθιοι και αλύγιστοι.
Αυτοί ήταν που τους παρέδωσε η δικτατορία στους κατακτητές, παρά τα υπομνήματα που έστελναν ζητώντας να πολεμήσουν στο μέτωπο. Αφού στάλθηκαν σε διάφορες φυλακές, συγκεντρώθηκαν στο Χαϊδάρι, το 1943.
Το Στρατόπεδο του Χαϊδαρίου δεν ήταν απλά μια φυλακή ομήρων, για τους ναζί ήταν κάτι περισσότερο. Αντιπροσώπευε τη λυσσασμένη μάχη για το ποιος θα κερδίσει τη συνείδηση. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Θέμου Κορνάρου, στο "Στρατόπεδο Χαϊδαρίου ", που πρωτοκυκλοφόρησε το 1945 και τώρα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή ".
"Τα ανακριτικά γραφεία της Μέρλιν ήταν η πραγματική είσοδος του Χαϊδαρίου. Θα νόμιζε κανείς πως τα βασανιστήρια κι οι κατατρεγμοί στην οδό Μέρλιν γίνονταν κυρίως για να σου αποσπάσουν μυστικά. Οχι πάντα. Τις περισσότερες φορές ήταν προπαρασκευή για τον κύριο, τον πλατύτερο σκοπό της Σχολής: Την τρομοκράτηση και υποδούλωση της Λαϊκής Ψυχής. Στο Χαϊδάρι σε περίμενε μια καινούργια τρομοκρατία. Μια συνεχής ψυχολογική επίθεση, μελετημένη σ' όλες τις λεπτομέρειες. Είχε σκοπό να σου παραλύσει κάθε δύναμη, κάθε αντοχή. Να σου σβήσει τη θέληση, να μην αφήσει απείραχτη καμιά ψυχική λειτουργία...
Αλλά εδώ ακριβώς ξέσπασε μια λυσσασμένη αντεπίθεση εναντίον του εχθρού. Την επιχείρηση τη διεύθυνε το επιτελείο του Στρατοπέδου. Οι 260 του θαλάμου 1... Σκοπός της μάχης: Ποιος θα κερδίσει την ψυχή του κατάδικου. Την ψυχή του Λαού... ".
Εκεί οργανώθηκε ένας άλλος κόσμος. Οι κρατούμενοι κομμουνιστές επιτέλεσαν σπουδαίο ρόλο, από τα πιο μικρά έως τα πιο σπουδαία ζητήματα που αφορούσαν τη ζωή μέσα στο Στρατόπεδο. Κύριο μέλημά τους, να καλλιεργούν ολοένα και πιο πολύ τα ανώτερα χαρακτηριστικά της ανθρωπιάς.
Οι 200 ήταν αγωνιστές δοκιμασμένοι στις σκληρές ταξικές μάχες με το κράτος, την εργοδοσία, τον εργοδοτικό συνδικαλισμό. Ήταν πρωτοπόροι εργάτες, αγρότες, διανοούμενοι που είχαν ζήσει στο πετσί τους την εκμετάλλευση. Είχαν γαλουχηθεί στις μεγάλες ταξικές αναμετρήσεις του Μεσοπολέμου. Τότε που και το ΚΚΕ σφυρηλατήθηκε ως κόμμα της επαναστατικής πρωτοπορίας, παρά τις όποιες αντιφάσεις στη στρατηγική του. Μπορεί η αστική διακυβέρνηση να άλλαζε μορφή, όμως το μίσος απέναντι στους εργάτες, στους αγρότες και τις διεκδικήσεις τους παρέμενε το ίδιο. Οπως το ίδιο παρέμειναν η βία και η καταστολή που επέδειξαν απέναντι στις διεκδικήσεις τους τόσο τα δικτατορικά καθεστώτα όσα και οι κυβερνήσεις της αστικής δημοκρατίας. Αυτά τα χρόνια, πολλοί ήταν οι εργάτες και οι αγρότες που δολοφονήθηκαν σε κινητοποιήσεις. Χιλιάδες φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν. Εκατοντάδες συγκεντρώσεις απαγορεύτηκαν, ενώ πολλές ήταν και οι επιδρομές σε γραφεία σωματείων και τυπογραφεία.
Όμως κάθε αγώνας, μικρός και μεγάλος, πολλοί μάλιστα από αυτούς με μαχητική συμμετοχή σημαντικών τμημάτων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, πλούτιζε τους αγωνιστές με πείρα και μεγαλύτερο πείσμα. Γίνονταν πιο ικανοί, ηγέτες στον χώρο δράσης τους.
Εκπαιδευμένοι στον συνδυασμό νόμιμης και παράνομης δουλειάς κατάφεραν να σφυρηλατήσουν ακατάλυτους δεσμούς αγώνα και αίματος με σημαντικά τμήματα του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Η νίκη της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, η οικοδόμηση του πρώτου κράτους της εργατικής εξουσίας στην παγκόσμια Ιστορία, ενέπνεε και καθοδηγούσε τη δράση τους.
Τούτες οι φωτογραφίες δεν είναι απλά ένα ντοκουμέντο, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο για τις θηριωδίες των ναζί, την τόλμη και αφοβία των κομμουνιστών. Αποδεικνύουν, με τη δύναμη της αποτύπωσης της στιγμής, ότι οι 200 άντεξαν όχι γιατί ήταν υπεράνθρωποι, αλλά επειδή διαπαιδαγωγήθηκαν στον αγώνα από το ΚΚΕ. Το ηθικό μεγαλείο, η ανωτερότητά τους, ο ηρωισμός που επέδειξαν, η ακλόνητη πίστη τους στην τελική νίκη... Απέδειξαν, όπως και χιλιάδες ακόμα αλύγιστοι της ταξικής πάλης, πως η κοινωνική πρόοδος δεν μπορεί να ανακοπεί, παρά τα πισωγυρίσματα και τις προσωρινές ήττες. Το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει καθώς τις μελετάμε, καθώς σκύβουμε ξανά πάνω από τα τελευταία σημειώματα των 200, τα σύντομα αλλά και τόσο πλούσια βιογραφικά των συντρόφων, είναι πώς θα φανούμε αντάξιοί τους. Πώς θα διαπαιδαγωγηθούν οι σημερινοί και αυριανοί μαχητές της ταξικής πάλης, για να μπορούν σε όλες τις συνθήκες, ακόμα πιο ικανά, να αντιμετωπίζουν κάθε καμπή, κάθε δυσκολία.
Γι' αυτό δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Μπροστά μας έχουμε το μεγάλο καθήκον της υλοποίησης των Αποφάσεων του 22^ου Συνεδρίου. Για να εναρμονιστεί πλήρως το Κόμμα και όλες οι δυνάμεις του με το επαναστατικό του Πρόγραμμα. Να είναι πραγματικά "κόμμα παντός καιρού", "κόμμα έτοιμο για όλα ", όχι ως σύνθημα και γενικός στόχος, αλλά στόχος που θα αποτυπώνεται στην καθημερινή πρωτοπόρα δράση του και προσφορά. Σε συνθήκες που ο κόσμος φλέγεται, προετοιμαζόμαστε στη μεγάλη ευθύνη και στον σκοπό ύπαρξης του Κόμματος, ως ιδεολογική και πολιτική πρωτοπορία, καθοδηγητής της εργατικής τάξης για την εκπλήρωση της ιστορικής της αποστολής: Την απαλλαγή της εργατικής τάξης από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής - κομμουνιστικής κοινωνίας.
Οι 200 κομμουνιστές είναι "ήσυχοι", όπως όλοι εκείνοι που έχουν κάνει το καθήκον τους. Βέβαιοι ότι η σκυτάλη παραδόθηκε σε σίγουρα χέρια. Και πως η άσβεστη φλόγα τους για ν' αλλάξει τούτος ο κόσμος θα μεταδοθεί σε χιλιάδες καρδιές, θα γίνει αύριο η πυρκαγιά που θα σαρώσει τον κόσμο της εκμετάλλευσης, της αδικίας, της φτώχειας και των πολέμων.
Τώρα είναι δικός μας αυτός ο δρόμος!

Την Κυριακή το πρωί, ο χρόνος λες και πάγωσε. Αυτές οι φωτογραφίες, τραβηγμένες 82 χρόνια πριν, «προσωποποιούν» τους συντρόφους μας. Τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή.
Όλα όσα έχουμε ακούσει, έχουμε διαβάσει κι έχουμε γράψει, αποκτούν πλέον άλλη διάσταση... Τους βλέπουμε να περπατούν με τα καλά τους ρούχα προς τον θάνατο «δίχως να σκοντάψουν»... Των σκοτωμένων τα ρούχα σκορπισμένα στα χώματα...

Ετούτ' η μάντρ' αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου...
Σχεδόν ακούμε την ανάσα τους... Τους διακρίνουμε στημένους μπροστά στον τοίχο της Καισαριανής - εκείνον τον τοίχο που κάθε χρόνο γεμίζουμε γαρύφαλλα... Διαβάζουμε την κίνηση των σωμάτων τους... Σηκώνουν τα χέρια τους, σαν να χαιρετάνε, ένας υψώνει τη γροθιά του...
Ψηλαφούμε το χαμόγελό τους, αυτό που κανείς δεν μπορεί να τους το πάρει, τα μισάνοιχτα χείλη τους.
Ποιος ξέρει... Μπορεί να τραγουδούν ή να αφήνουν ορμήνιες σε αυτούς που μένουν πίσω... «Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ένα ανώτερο ιδανικό, δεν πεθαίνει ποτέ...», όπως έγραφε στο τελευταίο του σημείωμα ένας από τους 200.

"..Ετούτ' η μάντρ' αγνάντια σου το σύνορο του κόσμου / Σ' αυτήν απάνου βρόντηξεν ο Διγενής το Χάρο/ Ήτανε πρώτη του Μαγιού, φως όλα μέσα κι έξω..."
__Κ. Βάρναλης
Με αίμα χωρίστηκε το σύνορο του κόσμου αυτού: Χύθηκε στους τείχους της Καισαριανής, του Γεντί Κουλέ και του Κούρνοβου, στο Χαϊδάρι και στο πάρκο της Χωροφυλακής, στη Μέρλιν και στα βουνά της ελεύθερης Ελλάδας. Πριν και μετά: Κάποιον Αύγουστο στο Πασαλιμάνι και έναν Μάη στη Θεσσαλονίκη, μέρες αμέτρητες στις εργατογειτονιές της Ν. Ιωνίας και του Πειραιά, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης, στα καπνοχώραφα της Καβάλας και τ' Αγρινίου. Έναν Μάρτη στου Γουδή, κάποιο χειμώνα στο Τσάρνο και στον Κλέφτη, στη Συκιά στη Γυάρο και στις χαράδρες της Μακρονήσου, στις φυλακές της Κέρκυρας, στα θανοτοδικεία της Τρίπολης. Μα και μετά, στην Μπουμπουλίνας και στη Μεσογείων κι έξω απ' την πύλη της ΕΤΜΑ, στο Κερατσίνι και στον Πειραιά. Έτσι "τιμάνε" το αστικό κράτος, οι μηχανισμοί του, η εξουσία των καπιταλιστών όσους παλεύουν να "ανθρωπέψει ο άνθρωπος". Ξανά και ξανά, παντού όπου συγκρούστηκαν δυο κόσμοι. Παντού όπου ακόμα συγκρούονται οι δυο αυτοί ίδιοι κόσμοι, στη μεγάλη των τάξεων πάλη. Έτσι ετοιμάζονται να "ξανατιμήσουν" τους λαούς όταν τα "καλοπιάσματα" και οι "τιμές", τα "μαλάματα" και οι "φοβέρες", τα ψέματά τους πια δεν θα αρκούν, όταν οι καμπές της Ιστορίας και η εργατική - λαϊκή πάλη θα φέρουν ξανά στην ημερήσια διάταξη το πιο επείγον, το πιο επίκαιρο ζήτημα: Την ανατροπή των καπιταλιστών.

Ο κόσμος τους κι ο κόσμος μας. Ο σάπιος, γερασμένος κόσμος τους, της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της αδικίας και της σήψης, της προσφυγιάς και των πολέμων "για τ' αφέντη το φαΐ", ο καπιταλισμός. Θεμέλιό του το κέρδος και η μισθωτή σκλαβιά, η εκμετάλλευση των πολλών από μια χούφτα κοινωνικά παράσιτα που έχουν στα χέρια τους την εξουσία και τα μέσα παραγωγής. Ιστορικά ξεπερασμένος προ πολλού. Νόμος του: Κάθε "γύρα" της "μηχανής" να πηγαίνει τους λαούς όλο και πιο βαθιά στην εξαθλίωση και την απανθρωπιά, για να πηγαίνει "πιο ψηλά" τα κέρδη των καπιταλιστών.

Ο κόσμος των "Σερπιέρηδων" και των "Μποδοσάκηδων" τότε, των μετόχων και "CEO" σήμερα, των "νέων" και "σύγχρονων" μεθόδων να δουλεύει κανείς 13 ώρες τη μέρα και να μην βγάζει τον μήνα, να πεθαίνει σαν σκλάβος και σαν κυνηγημένος, κάτω από τις βόμβες των καπιταλιστών, κάτω από τις καρίνες των λιμενικών, μέσα στα μπισκοτάδικα των «καλών» αφεντικών, στους σιδηρόδρομους του «πάμε κι όπου βγει» για τα κέρδη των καπιταλιστών. Πάνω εκεί στήνεται κάθε μέρα το σύνορο: Απ' τη μια τα κέρδη τους κι απ' την άλλη οι ζωές και οι ανάγκες μας. Χθες και σήμερα. Από τη μια η καπιταλιστική βαρβαρότητα, από την άλλη ο πάντα νέος, πάντα πιο νέος κόσμος μας: Ο κόσμος του καθημερινού, σκληρού αγώνα για όσα δικαιούται ο λαός και όσα του στερούν, ο δρόμος της ανατροπής, για την κοινωνία που προβάλλει μέσα απ' όλα τα «παράθυρα» της κοινωνικής εξέλιξης, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Για να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία, για να περάσει ο άνθρωπος από την «προϊστορία» των εκμεταλλευτικών κοινωνιών στην Ιστορία, συνειδητός δημιουργός του «πιο μεγάλου, πιο ωραίου, πιο συγκλονιστικού» νέου κόσμου. Σε αυτό το σύνορο, με πλήρη επίγνωση, έβαλαν τα στήθια τους οι 200. Σε αυτό το σύνορο βάζει το ΚΚΕ χτες και σήμερα όλες του τις δυνάμεις. Σε αυτό το σύνορο βάζει η αστική τάξη την εξουσία της για να σταματήσει το γύρισμα του τροχού προς τα μπρος.
Η εξουσία τους και η δύναμή μας. Η εξουσία τους, η οργανωμένη βία που υπερασπίζεται τον κόσμο της εκμετάλλευσης: Η δύναμη του «ρετσινόλαδου», της φυλακής και της εξορίας, η δύναμη των «ιδιώνυμων» και των «αναγκαστικών νόμων» τους, των "τρομονόμων" και των "αλγόριθμων". Αλλά και της εξαγοράς και της ενσωμάτωσης, των κοινοβουλευτικών "παιχνιδιών" της δικτατορίας του κεφαλαίου, του "οινωνικού εταιρισμού", της "συμπερίληψης" στην εκμετάλλευση. Τότε και τώρα: Όπου κέρδη, εκεί και η "πατρίδα" του κεφαλαίου και των συμμάχων του, με σκούφια πατριδεμπόρων και κοσμοπολιτών, εναλλάξ και αναλόγως της "μόδας". "Δικιά σας η πατρίδα, μα τίποτα δικό σας μέσα σ' αφτήνε"...
Ένα κράτος, το αστικό κράτος, "με συνέχεια" και ταξική συνέπεια κάτω απ' όλες τις συνθήκες: Από τις "μεγάλες Ιδέες" στο κυνηγητό των παλιών πολεμιστών και των "τουρκόσπορων" προσφύγων που συναντιούνταν με τις ιδέες του ΚΚΕ. Από τα αντικομμουνιστικά Ιδιώνυμα και την προσπάθεια άλωσης του εργατικού κινήματος του "δημοκράτη" και "εκσυγχρονιστή" Βενιζέλου, στη φάλαγγα του Μανιαδάκη και του Μεταξά. Με αυτά τα "πρωτόκολλα" παρέδωσε το αστικό κράτος τους κομμουνιστές που ζητούσαν να πολεμήσουν στους κατακτητές. Με αυτά και το βλέμμα στην "επόμενη μέρα" συνεργαζόταν με τους ναζί κατακτητές όσο εύκολα "αντιστεκόταν", μηχανορραφώντας με τους Άγγλους και Αμερικανούς συμμάχους της, προετοιμάζοντας να πνίξουν τον ελληνικό λαό στο αίμα για να περιφρουρήσουν την εξουσία τους. Με αυτά κι αργότερα, στο μετεμφυλιακό "θαύμα" και στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας, με τον "σκοπό" της ενσωμάτωσης, στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Με μνημόνια, "κουλτούρα φέρετρου" και πολεμική στολή ξανά σήμερα.

Στην από δω μεριά του συνόρου η ακατάβλητη δύναμη, η "καταλύτρα ορμή" του νέου, του συνειδητού, στρατευμένου αγώνα των κομμουνιστών για την κοινωνική απελευθέρωση. "Ζεις από το δικό τους φως. Γίνεσαι δυνατός όσο ζεις τη δύναμή τους. Όσο είσαι παρέα τους. Κάποτε θα το κατορθώσεις να τους φτάσεις, αν κάμεις την άσκηση που κάνουν αυτοί είκοσι χρόνια. Αν δίνεις τη ζωή σου πρόθυμα κάθε στιγμή επί είκοσι χρόνια. Για το καλό και τ' αγαθό. Για την αλήθεια", έγραφε για τους 200 κομμουνιστές ο συγκρατούμενός τους Κορνάρος.

Αυτήν την "άσκηση" έκαναν 20 χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, κάθε μέρα και μια ζωή, με το βιβλίο και την εφημερίδα στο χέρι, με την προκήρυξη και το χωνί στο εργοστάσιο, στο χωράφι, στη σχολή, στη συγκέντρωση, στη συνεδρίαση οι 200, όπως και χιλιάδες πριν και μετά απ' αυτούς. Φωτίζοντας τον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης, οργανώνοντας την πάλη, σκορπώντας φόβους και προκαταλήψεις, ανεβάζοντας τους εργαζόμενους ένα σκαλί παραπάνω, διαπαιδαγωγώντας χιλιάδες στις μεγάλες ταξικές αναμετρήσεις. Παιδιά του ΚΚΕ, συνειδητά στρατευμένοι στην πιο μεγάλη υπόθεση, διαπαιδαγωγημένοι σε ένα επαναστατικό Κόμμα Νέου Τύπου, με επαναστατικές αρχές λειτουργίας και δράσης. Με το φως της Οκτωβριανής Επανάστασης, με τη λάμψη της νέας κοινωνίας, όχι «όραμα» μα πραγματικότητα απτή. Διεθνιστές και πατριώτες: Πατρίδα τους η Ελλάδα του λαού της, πατρίδα τους παντού όπου πολεμούσε η εργατική τάξη τους εκμεταλλευτές.

Έτσι, και όχι επειδή «γεννήθηκαν ήρωες και ζούσαν σ' άλλες εποχές», απλά παιδιά του λαού, εργάτες και απλά κοριτσόπουλα, αγρότες, φοιτητές και αμούστακα παιδιά ετοιμάστηκαν για το κάλεσμα της Ιστορίας, κάνανε το χρέος τους έως το τέλος, κι ας μην έφτασε ο αγώνας τους έως το τέλος, αφήνοντας χρέος και καθήκον στους επόμενους να ολοκληρώσουν το έργο. Έτσι, μέσα από την πρωτοπόρα δράση τους, «έγινε η ανάγκη Ιστορία», μπήκαν επικεφαλής του αγώνα ενός ολόκληρου λαού, μπόλιασαν έναν ολόκληρο λαό με ανώτερες ιδέες και ιδανικά που ανθίζουν ακόμα, έτσι ο «ξυπόλητος», «ψωριάρης», «δούλος» λαός έγινε ξανά «αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι», στέλνοντας «ανίκητους στρατούς» ηττημένους στα σπίτια τους: Όταν συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, την πρωτοπόρα δράση και ιδεολογία του.

Έτσι πλέξαν αυτοί και επόμενοι το κατακόκκινο νήμα, το κράτησαν και κράτησε μέσα στον χρόνο, μέσα από μεγάλες νίκες και ήττες, ιστορικά πισωγυρίσματα μα και μέρες επαναστατικής ανόδου που αξίζαν όσο χρόνια αργόσυρτης εξέλιξης. Αυτό το "κόκκινο νήμα" κρατάμε σήμερα γερά και συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο. Οι «αξίες» τους κι οι αξίες μας. Οι «αξίες» τους, μπόχα ενός κοινωνικού συστήματος σε αποσύνθεση, εκεί όπου ο άνθρωπος είναι εμπόρευμα. «Κοίτα τη δουλειά σου» και «κοίτα την πάρτη σου», «πάτα επί πτωμάτων», «κουλτούρα των φέρετρων» για τα κέρδη εφοπλιστών και λοιπών, «Συφέρο μας να 'μαστε δεμένοι παρά λυτοί·... Κι αν το 'φερνε ποτές η κατάρα να μας λείψει ο Λύκος, θα τρέχαμε να βρούμε άλλονε χειρότερο, για να μας τρώει». Στον σάπιο κόσμο τους, φασιστοειδη που χύνουν το ναζιστικό τους δηλητήριο, τον αντικομμουνισμό σε νέα παιδιά, που σπάνε μνημεία των αγωνιστών σαν τους κλέφτες, μες στα σκοτάδια. Σοσιαλδημοκράτες και οπορτουνιστές σάπιοι έως το μεδούλι, που γράφουν για "το ΚΚΕ που εξαργυρώνει την Ιστορία του": Πώς αλλιώς να μετρήσουν εκείνοι που τα μετράνε όλα μ' αργύρια, με "θεσούλες" και "προγράμματα", ψηφαλάκια για την "ιερή" αστική "δημοκρατία" τους;

Στην από δω μεριά οι Σουκατζίδηδες και οι Ηλέκτρες, τα κορίτσια που χόρεψαν γύρω απ' τον Φοίνικα στις φυλακές Αβέρωφ, οι Τούσηδες του Μάη του '36, οι νεκροί στο Πασαλιμάνι του '23 και οι εκτελεσμένοι του Γεντί Κουλέ, οι μαχητές του ΔΣΕ να κρατάνε με τα δόντια το χαράκωμα κάτω απ' τις αμερικάνικες ναπάλμ, οι παράνομοι να κρατάνε την ανάσα τους, τον ασύρματο και το τυπογραφείο κάτω απ' τη μύτη των εκμεταλλευτών τους. Κι άλλοι πολλοί, χιλιάδες.

Με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση, με το "εμείς" πάνω απ' το εγώ, με τα μεγάλα «ναι» και τα μεγάλα τους "όχι", "ψηλώσαν το μπόι" του ανθρώπου, κράτησαν το σύνορο αυτό: Το "όχι" του Σουκατζίδη να μπει άλλος στη θέση του, το "όχι" των κομμουνιστών να υπογράψουν δήλωση "μετανοίας", αποκήρυξης του ΚΚΕ, το "όχι" αμέτρητων αλύγιστων και, πιο μετά, τα "όχι" και τα "ναι" όσων άκουσαν το κάλεσμα και κράτησαν "ψηλά την κόκκινη σημαία" κάτω απ' όλες τις συνθήκες, έως και σήμερα.

Στο σύνορο αυτών των κόσμων βάλανε το στήθος τους οι 200 της Καισαριανής, επειδή αρνήθηκαν να αποκηρύξουν το ΚΚΕ βρέθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Πάνω εκεί περπάτησαν με βήμα σίγουρο, βλέμμα καθαρό, με υψωμένη τη γροθιά, «φως όλα μέσα κι έξω», να φωτίζει έως και σήμερα τον δρόμο της ανατροπής, τα άλλα τα πολλά, τα καθημερινά «ναι» και τα «όχι» που λέει κάθε μέρα ο κομμουνιστής, στη δουλειά και στη ζωή του. Η Ιστορία τους και η Ιστορία μας. Η Ιστορία των καπιταλιστών και των ανθρώπων τους, ντροπή και στίγμα. Προσπαθούν να την κρύψουν μέσα από τόνους ψεμάτων, με βρώμικο μελάνι, με χρήμα πολύ, «πρόστυχες πένες» που «τιμάνε τον φονιά, βρίζουν το θύμα», στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, στον Τύπο και στις εκπομπές. Με αντικομμουνιστικά μνημόνια της ΕΕ που εξισώνουν τους ναζί εκτελεστές - γνήσια τέκνα του καπιταλισμού - με τους εκτελεσμένους, τους κομμουνιστές που πάλεψαν και παλεύουν για την ανατροπή του συστήματός τους. Με νόμους και διατάγματα, απαγορεύοντας κομμουνιστικά κόμματα και σύμβολα. Αυτοί... τιμάνε τους αγωνιστές κρύβοντας την ταυτότητά τους, ζητώντας να «αρνηθούν» μετά θάνατον το ΚΚΕ, που δεν το αρνήθηκαν ούτε μπροστά στον θάνατο. Παριστάνοντας τον «κούκο» που κάνει τ' αυγά του σ' άλλες φωλιές: Με τέτοια φτηνά κόλπα νομίζουν ότι θα στρατεύσουν τον λαό στους "εθνικούς" στόχους του κεφαλαίου και στις νέες "μεγάλες Ιδέες" για τις μεγάλες τσέπες τους.
Κι άλλοι, γνωστοί, επαγγελματίες "λαθολόγοι» του ΚΚΕ, που "τιμάνε" τάχα τους κομμουνιστές και βρίζουν το Κόμμα τους, "αποθεώνουν" το "ηρωικό χτες" για να θάψουν το "συμβιβασμένο" σήμερα, καταθέτουν λουλούδια στην Καισαριανή με το ίδιο χέρι που σφίγγουν το χέρι του μακελάρη Τραμπ και υπογράφουν τα αντικομμουνιστικά μνημόνια στο Σιμπίου. Άλλα "τιμάνε" εκείνοι κι άλλο τιμάει ο ελληνικός λαός. Η δικιά μας Ιστορία δεν είναι "αβλαβές εικόνισμα" στα μουσεία, είναι κάλεσμα αγώνα και "πήχης", σκυτάλη που παραλαμβάνουμε με δέος και συγκίνηση. Τη μαθαίνουμε και εμπνεόμαστε, τη μαθαίνουμε και τη διαδίδουμε, μέσα από τις δεκάδες εκδηλώσεις κι εκδόσεις, τις εκθέσεις και τα άρθρα μας, τα μουσεία και τους τόπους μνήμης, τα κέντρα μας, όλα ανοιχτά στον λαό και σε κάθε ευσυνείδητο επιστήμονα που στέκεται στο πλάι του.
Την τιμάμε στην πράξη, βγάζοντας πολύτιμα διδάγματα για το σήμερα και το αύριο των νέων κοινωνικών "σεισμών" που είναι μπροστά. Διαμορφώνοντας, με οδηγό την επαναστατική θεωρία, σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, βάζοντας σήμερα τον πήχη πιο ψηλά, για να αντιστοιχηθεί όλη η δράση του Κόμματος στους μεγάλους επαναστατικούς σκοπούς του, για να μειώνουμε συνεχώς την απόσταση ανάμεσα σε "λόγια και έργα", για Κόμμα έτοιμο να προωθεί την επαναστατική πάλη κάτω απ' όλες τις συνθήκες, έτοιμο να ηγηθεί στις θύελλες και στις νέες νικηφόρες εφόδους της εργατικής τάξης στον ουρανό, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί,
με μάτι αριστερό το βλέπω.
Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί,
οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι.
Αρνήθηκα ν’ αρέσω στα σκυλάκια του καναπέ.
Λιοντάρια κουρεμένα, τα βγάζουνε περίπατο να ουρήσουν.
Απόκοντα ακλουθάω τα χερομάχα
τα πλήθη και πληγώνομαι μαζί τους.
__Κ. Βάρναλης
Από τη συλλογή "Οργή λαού", τα Επιγράμματα
"Και στον ίδρo το δικό, γίνε συ τ' αφεντικό"

Η θυσία των 200 σήκωσε τον λαό μας ένα μπόι ψηλότερα! Το ίδιο αισθανόμαστε και από προχθές: Μόνο περηφάνια και δέος για αυτούς που στάθηκαν ορθοί μπροστά στο απόσπασμα, κερδίζοντας «το μεγάλο παιχνίδι για τον άνθρωπο».
Και η απάντηση στο ερώτημα «μα τι άνθρωποι ήταν αυτοί» βρίσκεται μπροστά μας. Δίπλα στα ονόματα, υπάρχει πλέον και το πρόσωπό τους...

Η αταλάντευτη στάση τους, το αγέρωχο βάδισμά τους, το ολόστητο κορμί τους - μια ευθεία με τη μάντρα πίσω τους - που ταπεινώνει τους δήμιους και τον θάνατο, ήταν προϊόν συνειδητής στράτευσης στον αγώνα ενάντια στην αδικία, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ηταν η άσβεστη πίστη στην τελική νίκη που τους έκανε αλύγιστους... Όπως χιλιάδες άλλους.
Ήταν κομμουνιστές γαλουχημένοι σε μεγάλες ταξικές μάχες του Μεσοπολέμου. Στην πλειονότητά τους Ακροναυπλιώτες, που τους παρέδωσε το αστικό κράτος - όντας από τη μεταξική δικτατορία φυλακισμένοι - στους κατακτητές.
Αυτά τα μοναδικά ντοκουμέντα αποτελούν πολύτιμο υλικό τεκμηρίωσης και γνώσης για τον ερευνητή, τον ιστορικό, τον καθένα που σέβεται και θέλει να μάθει τη ζωντανή Ιστορία του λαού μας. Δεν έχουν καμιά θέση ούτε σε ιδιωτικές συλλογές, ούτε να πουλιούνται σε δημοπρασίες στο ίντερνετ.
Δεν μπορούν να θεωρούνται εμπόρευμα. Ανήκουν στην ιστορία του κομμουνιστικού - λαϊκού κινήματος και ως τέτοια πρέπει να αξιοποιηθούν.
Κατάληξη των πρωτοβουλιών που έχουν παρθεί, κάτω από την παλλαϊκή απαίτηση να αποτελέσουν συλλογικό απόκτημα της ιστορικής μνήμης, δεν μπορεί να είναι άλλη από την απόδοσή τους στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ.

Να αποτελέσουν ιστορικά τεκμήρια ανοιχτά και προσιτά στον λαό και τη νεολαία, για παραπέρα μελέτη, έρευνα, διδαχή των νεότερων γενιών.
Άλλωστε, στο Αρχείο του ΚΚΕ φυλάσσονται σημειώματα, γράμματα, προσωπικά αντικείμενα των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής.Οι 200 της Καισαριανής ήταν σίγουροι ότι η θυσία τους δεν θα πάει χαμένη. Ότι το Κόμμα θα τραβήξει μπροστά κάτω απ' όλες τις συνθήκες. Κοιτώντας αγέρωχα τον φακό, το βλέμμα τους λέει: «Εμείς το χρέος μας το κάναμε!».

Αυτό το βλέμμα μάς δίνει το νήμα της κόκκινης κλωστής που απλώνεται στον χρόνο. Η πελώρια θυσία τους δεν μας κληροδότησε μόνο περηφάνια, αλλά προπάντων τη μεγάλη ευθύνη: Να γίνουμε αντάξιοι αυτών που ορθοβάδισαν, ικανοί στις μάχες του σήμερα, στη «μεγάλη των τάξεων πάλη».

Βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής, εξοπλισμένοι με τις Αποφάσεις του 22^ου Συνεδρίου του Κόμματός μας, να γίνουμε πιο ικανοί στη δουλειά με το Πρόγραμμά μας, πιο δυνατοί για να φτάσει ο αγώνας έως το τέλος, τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό!

"... Δεν ήρθαν μελλοθάνατοι με κλάμα και λαχτάρα, | μόν' ήρθαν μελλόγαμπροι με χορό και τραγούδι. Και πρώτος άρχος του χορού, δυο μπόγια πάνου απ' όλους | κι από το Χάρο τρεις φορές πιο πάνου ο Ναπολέος...".

Οι 200 της Καισαριανής ζουν. Η Πρωτομαγιά του 1944 ήταν κόκκινη, κόκκινη σαν το αίμα τους που πότισε το Σκοπευτήριο, κόκκινη σαν τα υψηλά ιδανικά των κομμουνιστών.

Παν Μακρής & Δημ Κουτσούμπας

Αθάνατοι οι 200. Εκτελέστηκαν μα δεν πέθαναν. Μέχρι σήμερα τους ακούμε:

«Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί. | Γυμνοί: κατάσαρκα φορώντας σημαίες | η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο.
Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα. | Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες | αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρον.| Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς να ανοίγουν στο μέλλον. Εμείς | μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα. Μόνο θυμηθείτε το: αν η ελευθερία | δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας, | εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας»

Άνοιγμα στον χρόνο, μια ρωγμή
απ' όπου περνά το φως και μαζί του το ρίγος

Ρίγος, γιατί στα πρόσωπα εκείνων των ανθρώπων δεν διακρίνει κανείς φόβο, αλλά αξιοπρέπεια. Οι κομμουνιστές, που στάθηκαν απέναντι στα όπλα, δε λύγισαν. Προτίμησαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τα ιδανικά τους. Δεν διαπραγματεύτηκαν την πίστη τους στη λευτεριά και τo δίκιο. Μέσα στη βαρβαρότητα και στη φωτιά της σύγκρουσης κράτησαν όρθιο το ανάστημά τους. Ήταν ήρωες με απόλυτη συνείδηση του ρόλου τους και της θέσης τους στην ιστορία. Ήξεραν ότι το τίμημα θα ήταν η ζωή τους και το πλήρωσαν με καθαρό βλέμμα.

💥💥

Η ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στο αίμα και τους αγώνες των ανθρώπων, που δεν μπορεί να θαφτεί. Όσο κι αν επιχειρήθηκε να σβηστεί, να διαστρεβλωθεί ή να περιθωριοποιηθεί, επιστρέφει. Είναι σαν να έχει μια εσωτερική ανάγκη να αποκαλυφθεί, να λάμψει, να σταθεί ξανά μπροστά μας και να ζητήσει δικαίωση. Αυτές οι φωτογραφίες είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας, αλλά είναι και μία απόδειξη ότι η μνήμη δεν υπακούει στη λήθη. Και ο ήλιος έλαμπε εκείνη τη μέρα. Μια φωτεινή, ανοιξιάτικη μέρα στην κατεχόμενη Ελλάδα. Το φως έπεφτε πάνω στα πρόσωπά τους την ώρα που αποχαιρετούσαν τον κόσμο. Υπάρχει κάτι βαθιά συγκλονιστικό σε αυτή την αντίθεση: η φύση να ανθίζει, ο ουρανός να είναι καθαρός και άνθρωποι να οδηγούνται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Σαν να τους συνόδευε ο ίδιος ο ήλιος στο τελευταίο τους βήμα και έκανε το βλέμμα τους να λάμπει ακόμα περισσότερο, φώτιζε το μέτωπό τους και ζέστανε το δέρμα τους. Τους σφιχταγκάλιασε μέχρι την τελευταία τους πνοή.
Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
Και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια...
Federico Garcia Lorca - Νίκος Καββαδίας

Νίκου Καββαδία, «Federico Garcia Lorca»

Στο Θανάση Καραβία

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι.
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ,
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι Σταυροφόροι.

Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδιά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου.
Στο ρωγοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε ακαμάτης τ' αχαμνά του.

Του ταύρου ο Πίκασσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι.
Τραβέρσο ανάποδα — πορεία προς το Βοριά.
Τράβα μπροστά —ξοπίσω εμείς— και μη σε μέλει.

Κάτου απ' τον ήλιο αναγαλλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια.
Τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια.

Ατσίγγανε κι Αφέντη μου, με τί να σε στολίσω;
Φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό.
Στον τοίχο της Καισαριανής μάς φέραν από πίσω
κ' ίσα έν' αντρίκιο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.

Κοπέλες απ' το Δίστομο φέρτε νερό και ξίδι.
Κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι,
μεσ' απ' τα διψασμένα της χωράφια τ' ανοιχτά.

Βάρκα του βάλτου ανάστροφη, φτενή, δίχως καρένα.
Σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά.
Σμάρι κοράκια να πετάν στην έρημην αρένα
και στο χωριό ν' ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.

Φορούσαν ευτελή ρούχα, ρετάλια σχεδόν. Ρούχα φτωχά, ταλαιπωρημένα από φυλακές και εξορίες. Κι όμως, μέσα σε αυτά τα κουρέλια στεκόταν μια ανιδιοτέλεια και μια παρρησία που τους έκανε γίγαντες. Τους μεγάλωνε η πίστη τους στον άνθρωπο και την κοινωνική απελευθέρωση. Οι κομμουνιστές της εποχής ήταν τιτάνες, όχι γιατί δεν φοβήθηκαν, αλλά γιατί ξεπέρασαν τον φόβο και τον αντιμετώπισαν με περιφρόνηση, γιατί η εποχή επέβαλε να γίνουν τιτάνες...
Και ίσως αυτό που συγκλονίζει περισσότερο είναι η αίσθηση της συνέχειας. Εκείνη η στιγμή δεν έμεινε παγωμένη στο 1944. Κυλά μέσα στον χρόνο, φτάνει ως εμάς, μας αγγίζει. Κάθε γενιά καλείται να σταθεί απέναντι στο ύψος που επιτάσσει η ιστορία και η ανάγκη της να τρέξει μπροστά. Οι εκτελεσμένοι της Καισαριανής δεν είναι απλώς μορφές ενός μακρινού παρελθόντος, είναι φάρος και παράδειγμα, είναι πήχης, χρέος και υπόσχεση, άσβεστο κίνητρο για αποφασιστικότητα, ετοιμότητα σε κάθε δοκιμασία. Στο κάλεσμα της ιστορίας για τον σοσιαλισμό θα ξαναγεννηθούν οι νέοι μας τιτάνες. Κι είναι από τότες Μάης εδώ, φως όλα μέσα κι έξω.
Κόλλα τ’ αφτί και την καρδιά στο ματωμένο χώμα...
Πρωτομαγιά του 44' - Κώστας Βάρναλης

Ανατριχιάζουμε, λοιπόν, όχι μόνο από συγκίνηση. Ανατριχιάζουμε από το βάρος του χρέους. Από την ευθύνη που περνά από γενιά σε γενιά. Οι εικόνες αυτές δεν μας καλούν απλώς να θυμηθούμε, αλλά μας καλούν να συνεχίσουμε. Να αναλογιστούμε τι σημαίνει να παλεύεις για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Ανατριχιάζουμε, κρατάμε την ανάσα μας, ευγνωμονούμε τους θυσιασμένους για την κληρονομιά που άφησαν πίσω, υποσχόμαστε ότι ο ήλιος που έλαμπε εκείνη τη μέρα δεν έδυσε μαζί τους. Θα ανατείλει ξανά, ως ήλιος δικαιοσύνης και κοινωνικής απελευθέρωσης, φωτίζοντας τους δρόμους που εκείνοι άνοιξαν με τη θυσία τους. Και αυτό το φωτεινό μονοπάτι θα το διαβούμε. Θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές...

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπει κανείς μια συμπαγή ιστορική μαρτυρία να διαλύεται και να χάνεται σε ιδιωτικές συλλογές και πλειστηριασμούς. Προέρχονται από το άλμπουμ του Υπολοχαγού Χέρμαν Χόϊερ που υπηρετούσε στο 1012 Festungs-Bataillon Το γεγονός ότι το Τάγμα είχε έδρα τη Μαλακάσα εξηγεί γιατί ο Hoyer βρισκόταν στην Αττική και είχε την ευχέρεια να παρευρίσκεται και να φωτογραφίζει τις εκτελέσεις στην Καισαριανή. Το 1012 Τάγμα υπαγόταν στην 41η Μεραρχία Φρουρίων (41. Festungs-Division), η οποία είχε την ευθύνη της κατοχής στην Αττική και την Εύβοια.Έδρα του Τάγματος ήταν η Μαλακάσα. Ακόμα και αν τα πρωτότυπα χαθούν, η γνώση ότι υπήρξε αυτό το άλμπουμ και ποιος το είχε, είναι κρίσιμη για τους ιστορικούς και για την ιστορία της πόλης. Γεγονότα που μας έχουν διηγηθεί παίρνουν μορφή. Το γεγονός ότι προλάβαμε να δούμε τις φωτογραφίες και να συγκρατήσουμε τα στοιχεία του Hoyer είναι ήδη και μια μορφή διάσωσης.

Αυτές οι φωτογραφίες, αντί να βρίσκονται σε μουσείο, δυστυχώς καταλήγουν σε συλλέκτες που συνήθως δεν αντιλαμβάνονται την ιστορική τους βαρύτητα. Είναι πραγματικά σπάνιο και συγκλονιστικό να βρίσκεις τέτοια ίχνη, οι φωτογραφίες δείχνουν την ωμή πραγματικότητα, οι μελλοθάνατοι κομουνιστές στέκονταν μπροστά στον τοίχο, και όπως βλέπουμε, έχουν το κεφάλι ψηλά. Αυτό επιβεβαιώνει τις μαρτυρίες ότι πολλοί πήγαιναν στην εκτέλεση τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο ή φωνάζοντας συνθήματα, τα γνωρίζαμε από μαρτυρίες τώρα υποκλινόμαστε.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ όσο κι αν ενοχλεί κάποιους αναφέρει σε ανακοίνωσή της η δημοτική αρχή Καισαριανής σχετικά με την επιχείρηση ορισμένων ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΩΝ να καταστρέψουν τις μαρμάρινες επιγραφές με τα ονόματα των 200 ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ στο ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ της Καισαριανής.

Αναλυτικά όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή της η δημοτική αρχή "καταδικάζει τις υλικές φθορές που προκλήθηκαν στο ΜΝΗΜΕΙΟ των 200 ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ στην ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ, στη μοναδική μαρμάρινη πλάκα που ανέφερε το γεγονός της εκτέλεσης την Πρωτομαγιά του 1944.

Η κίνηση αυτή έγινε λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση των ιστορικών φωτογραφιών που έχουν προκαλέσει ρίγος συγκίνησης για την ηρωική παλικαρίσια στάση των 200 κομμουνιστών ηρώων οι οποίοι στάθηκαν όρθιοι στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ όσο κι αν ενοχλεί κάποιους! Η Δημοτική Αρχή θα πρωτοστατήσει με όλες της τις δυνάμεις στην ανάδειξη και αναβάθμιση του ιστορικού αυτού τόπου, κόντρα σε όλους όσους εμποδίζουν την απόδοση της ιστορικής μνήμης».

ΚΚΕ: ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟΣ και περιφρόνηση για την επιχείρηση καταστροφής των μαρμάρινων επιγραφών με τα ονόματα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών

Σε ανακοίνωση του για την επιχείρηση καταστροφής των μαρμάρινων επιγραφών με τα ονόματα των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:

"Μόνο αποτροπιασμό και περιφρόνηση προκαλεί η επιχείρηση καταστροφής από κάποιους θρασύδειλους των μαρμάρινων επιγραφών με τα ονόματα των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την ημέρα που φωτογραφίες – ντοκουμέντα με τις τελευταίες στιγμές τους είδαν το φως της δημοσιότητας. Προφανώς ενοχλήθηκαν από το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών σε αντίθεση με τις σάπιες αξίες που εκπροσωπούν οι ίδιοι.

Καμιά πράξη μίσους των θρασύδειλων φασιστοειδών δεν μπορεί να ακυρώσει τα συναισθήματα περηφάνιας και δέους που ένιωσε σήμερα ο λαός μας μπροστά στις συγκλονιστικές εικόνες που αποτυπώνουν την αγέρωχη και αλύγιστη στάση των 200 της Καισαριανής μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και να ‘ναι σίγουροι πως όταν οι φωτογραφίες – ντοκουμέντα πάρουν τη θέση τους εκεί που πρέπει, όλο και περισσότεροι θα εμπνέονται από τη θυσία τους".

💥 Νωρίτερα ο Δήμος ανέφερε

"Οι φωτογραφίες που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τον αιματοβαμμένο ηρωικό τόπο του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς και φαίνεται να αφορούν τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 από τις δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας, σκορπίζουν ρίγη συγκίνησης.

Με κομμένη την ανάσα και βαθιά συγκινημένοι υποκλινόμαστε στο μεγαλείο της δύναμης των 200 ηρώων που με απόλυτη συνείδηση δεν διαπραγματεύτηκαν την πίστη τους στο δίκιο και τη λευτεριά του λαού μας και έδωσαν την ίδια τους τη ζωή. Στάθηκαν όρθιοι, με το κεφάλι ψηλά και με βλέμμα καθαρό μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Ο αγώνας τους μας εμπνέει. Οι 200 κομμουνιστές αποτελούν φάρο για εμάς, χρέος και παράδειγμα για να ορθώσουμε σήμερα το ανάστημά μας στο καθήκον που μας προτάσσει η ιστορία. Οι φωτογραφίες αυτές δεν μπορούν να θεωρούνται εμπόρευμα και η αξία τους δεν μετριέται σε χρήμα. Δεν επιτρέπεται να ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας για τον τόπο και τον λαό μας.

Από την πρώτη στιγμή δημοσιοποίησης των φωτογραφιών δεχόμαστε δεκάδες μηνύματα από κατοίκους της Καισαριανής και απογόνους του ηρωικού αγώνα της περιόδου.

Ζητάμε εδώ και τώρα με ευθύνη του κράτους τα ντοκουμέντα αυτά να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου, καθώς και στο ΚΚΕ που μέσα από τις γραμμές του αγωνίστηκαν και έπεσαν με υψωμένη τη γροθιά τους, για να έχει πρόσβαση ο λαός και η νεολαία μας.

Τον χώρο του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς επιδιώκουμε να αναδείξουμε, φωτίζοντας τις χρυσές σελίδες των αγώνων του λαού μας και σε αυτό τον δρόμο η Δημοτική Αρχή Καισαριανής μαζί με τον λαό θα προσπεράσουν κάθε εμπόδιο".

200 κομμουνιστές Καισαριανής:
Νέα αναγνώριση – Σε εξέλιξη η προσπάθεια ταυτοποίησης προσώπων

Μελετώντας προσεκτικά τις φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας και φέρονται να απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, στην πλειοψηφία τους στελεχών και μελών του ΚΚΕ, την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή καθώς και βιογραφικά στοιχεία και τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων που διαθέτει το αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια ταυτοποίησης προσώπων.
Από την μέχρι τώρα έρευνα προκύπτει ότι πολύ πιθανά σε μία από τις φωτογραφίες απεικονίζονται ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης και ο Δημήτρης Παπαδόπουλος.

🔴 💥 30 χρονών… ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης του Γρηγόρη και της Πελαγίας, γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά Χανίων της Κρήτης, από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Ήταν ψηλός, εύσωμος, αρρενωπός και χειροδύναμος. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την γεωργία και τη γαλακτοκομία. Παντρεύτηκε πολύ μικρός την Αικατερίνη Χάλη και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαρία και την Ιφιγένεια.
Από νέος, μαθητής του γυμνασίου, διακρινότανε για την επιμέλειά του και την καθαρή πολιτική του σκέψη. Οργανώθηκε στο ΚΚΕ από το μέλος της ΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη και συνεργάστηκε με τους Γιώργη Τσιτίλο, Χαρίλαο Ψυλλάκη, Γιώργη Πατεράκη και τους Νίκο Μαριακάκη και Παναγιώτη Κορνάρο, που εκτελέστηκαν μαζί του την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τους 200 πατριώτες κομμουνιστές. Οι πιέσεις που δεχότανε σαν πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος ήταν πολλές και ιδιαίτερα από τον Ενωμοτάρχη του Σταθμού Χωροφυλακής Πλατανιάς, για να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Απέρριπτε συνεχώς όλες τις προτάσεις και τις απειλές που του έκαναν. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά συνεχίζοντας τη δράση του, οργάνωσε πολλούς νέους στο χωριό του και στα γύρω χωριά. Σαν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής έλαβε μέρος μαζί με άλλους στο αντιδικτατορικό κίνημα τον Ιούλη του 1938. Αντέδρασαν επίσης με την ρίψη προκηρύξεων στην υποδοχή του αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά. Πράξη που απαιτούσε για την εποχή εκείνη μεγάλη γενναιότητα. Συνελήφθη το 1939 δικάστηκε 5 χρόνια φυλακή και τον έκλεισαν στην επανορθωτική φυλακή Χανίων. Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ της Αθήνας και από κει στην Ακροναυπλία. Στη συνέχεια πήγε στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας και στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943 ήρθε μαζί με τους Ακροναυπλιώτες στο Χαϊδάρι. Σαν μάγειρας του στρατοπέδου φρόντιζε τους μικρούς κρατούμενους με προσεγμένο και περισσότερο φαγητό. Προς τιμή του αξέχαστου αγωνιστή ο δήμος Χανίων έδωσε το όνομά του σ’ ένα δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά.

🔴 💥 Δημήτρης Παπαδόπουλος
Καταγόταν από τον Πόντο. Απ’ τους παλιότερους και καλύτερους αγωνιστές οικοδόμους. Παίρνει μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα μόλις ήρθε σαν πρόσφυγας στην Ελλάδα το 1922-1924. Στα 1928 βγήκε στη διοίκηση της Βιομ. Ένωσης Οικοδόμων, για να ανέβει σε λίγο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και να γίνει Γενικός Γραμματέας της. Στα χρόνια αυτά 1928-1936 οργανώνει και καθοδηγεί τους αγώνες των εργατών Οικοδόμων. Για τους αγώνες του αυτούς πολλές φορές φυλακίζεται και εξορίζεται. Το 1936 όντας Γραμματέας της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Οικοδόμων συλλαμβάνεται από τη μοναρχοφασιστική διχτατορία της 4^ης Αυγούστου, στέλνεται εξορία και από ‘κει στην Ακροναυπλία. Το 1941 παραδίδεται απ’ τους μοναρχοφασίστες στους Γερμανούς. Μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την 1η Μάη του 1944 τουφεκίζεται μαζί με τους 200 αγωνιστές του λαού.

Τα βιογραφικά στοιχεία αντλήθηκαν από την έκδοση της ΤΟ Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ με τίτλο «Σκοπευτήρια Καισαριανής» (Νοέμβριος 2016) και οι φωτογραφίες από το αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ.

Επιστολή του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή

_         Προς:
    τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτα Κακλαμάνη
    τον Υπουργό Εσωτερικών, κ. Θεόδωρο Λιβάνιο
    την Υπουργό Πολιτισμού, κ. Λίνα Μενδώνη

Οι φωτογραφίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, πριν την εκτέλεση τους από τους ναζί κατακτητές στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944, αποτελούν ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας.
Αποτυπώνουν μια από τις κορυφαίες στιγμές της αντικατοχικής πάλης κι αντιστασιακής εποποιίας του λαού μας. Συνεπώς η θέση τους δεν είναι στο εμπόριο, σε ιδιωτικές συλλογές και δημοπρασίες με αβέβαιη την κατάληξη τους, αλλά στην πατρίδα μας ως αδιάψευστος μάρτυρας των ηρωικών αγώνων και θυσιών του ελληνικού λαού.
Τις τελευταίες ημέρες, άλλωστε, γινόμαστε μάρτυρες ενός πραγματικά συγκινητικού και πρωτόγνωρου παλλαϊκού αιτήματος, το οποίο εκφράζουν και πολλοί συγγενείς, απόγονοι των εκτελεσμένων, ζητώντας να υπάρχει κάποια πρωτοβουλία, έτσι ώστε τα ιστορικά αυτά ντοκουμέντα να επιστραφούν και να αποδοθούν στον ελληνικό λαό. Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εκτελεσμένων ήταν μέλη και στελέχη του ΚΚΕ και η θυσία τους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του Κόμματός μας, κάνει για εμάς ακόμη μεγαλύτερη την ευθύνη να ανταποκριθούμε σε αυτό το αίτημα.
Δεδομένου ότι τα ντοκουμέντα αυτά βρίσκονται σε ηλεκτρονική δημοπρασία, θεωρούμε σημαντικό η Βουλή των Ελλήνων να προβεί σε όλες τις απαραίτητες νομικές και άλλες ενέργειες προκειμένου να σταματήσει η δημοπράτηση των συγκεκριμένων φωτογραφιών, που αποτελούν εκτός των άλλων και πειστήρια των ναζιστικών εγκλημάτων πολέμου κατά της χώρας μας, όπως επίσης και να περιέλθουν αυτές στην κατοχή της Βουλής των Ελλήνων.
Στη συνέχεια και με γνώμονα την καλύτερη δυνατή αξιοποίησή τους προς όφελος της ιστορικής μνήμης και γνώσης και με τρόπο που να αρμόζει στη θυσία των εκτελεσμένων, τα συγκεκριμένα αρχεία θα πρέπει να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, το Δήμο Χαϊδαρίου και το ΚΚΕ, ανοιχτά και προσιτά στον λαό και τη νεολαία. Θυμίζουμε ότι στο ιστορικό αρχείο του ΚΚΕ βρίσκονται ήδη σημειώματα, γράμματα κι άλλα προσωπικά αντικείμενα των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής».

👊 Ομοσπονδία Οικοδόμων
Ανάμεσα στους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής, ήταν και έντεκα πρωτοπόροι του Οικοδομικού κινήματος, που είχαν δέσει το νήμα της ζωής τους με τους αγώνες της τάξης τους, που δε λύγισαν, δεν προσκύνησαν, δεν βολεύτηκαν, αλλά διάλεξαν τον δρόμο του ταξικού καθήκοντος και της θυσίας. Είμαστε περήφανοι γι’ αυτούς τους συντρόφους μας και πάντα θα μας συντροφεύουν στους αγώνες μας __

Μήτσος Παπαδόπουλος, Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας μας από το 1928.
Νίκος Πλακοπίτης, από την Κοζάνη, Πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Κοζάνης.
Απόστολος Συνοδινός, Ακροναυπλιώτης, από τις Σέρρες.
Γιώργος Πίττακας, Ακροναυπλιώτης, από την Ικαρία,
Παναγιώτης Αναστασιάδης, Ακροναυπλιώτης, από την Καλλιθέα Αττικής.
Χριστόφορος Δανδινίδης, από την Πάτρα.
Ζαφείρης Καραντώνης, Ακροναυπλιώτης, από την Ανατολική Θράκη.
Παύλος Καρατζάς, από το Μαρμάρι Εύβοιας.
Αλέκος Κωνσταντινίδης, από την Αργυρούπολη Αττικής.
Ηρακλής Μήτσης, από τα Γιάννενα.
Κώστας Τζωρτζάτος, από την Κεφαλονιά.

Δέος για το φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή!

Από το βράδυ του Σαββάτου ένας ολόκληρος λαός κρατάει την ανάσα του με συγκίνηση και περηφάνια. «Κλίνει το γόνυ» και πάλι μπροστά στους τιμημένους νεκρούς του, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές. Τους αλύγιστους της ταξικής πάλης που από τις φυλακές και τις εξορίες, από τα χέρια της αστικής τάξης στους ναζί κατακτητές, βάδισαν εκείνη την Πρωτομαγιά το 1944, από την Καισαριανή «ίσια ως την αιωνιότητα»: Αψηφώντας έως και τον θάνατο, με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Σίγουροι ότι τη σκυτάλη θα παίρνανε άλλοι και άλλοι μέχρι την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης, του λαού, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά των πολέμων και της εκμετάλλευσης. Πηγή ανεξάντλητης έμπνευσης έως και τις μέρες μας, σήμερα που τα σύννεφα ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν και πάλι, σήμερα που το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα σαπίζει απ' όλους τους πόρους του.

82 χρόνια μετά, οι πρώτες γνωστές φωτογραφίες από τη μεγάλη αυτή θυσία ήρθαν στο φως: Δείχνουν τους κομμουνιστές να φορτώνονται στα καμιόνια στο Χαϊδάρι, να μπαίνουν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, να στέκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Τα όσα αποτυπώνονται στα ιστορικά αυτά ντοκουμέντα - που όπως όλα δείχνουν είναι αυθεντικά - απλά συγκλονίζουν και επιβεβαιώνουν: Οι κομμουνιστές πήγαν στον θάνατο με βλέμμα καθαρό, χαμογελώντας και τραγουδώντας, με το κεφάλι ψηλά, με τις γροθιές υψωμένες και τα στήθη όρθια απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα!

Από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύτηκε το υλικό, ένα παλλαϊκό «κύμα», μία απαίτηση ανέβηκε στα χείλη όλου του ελληνικού λαού, με πρώτους τους συγγενείς και απογόνους των εκτελεσμένων και όλης της δρακογενιάς της Αντίστασης: Οι φωτογραφίες αυτές ανήκουν στον ελληνικό λαό και πρέπει να βρεθούν εκεί που ανήκουν, στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς» στον δήμο Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου του «Μπλοκ 15», στο Κόμμα των εκτελεσμένων, το τιμημένο Κάππα Κάππα Εψιλον. Από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ ανέλαβε πρωτοβουλίες σε αυτήν την κατεύθυνση, όπως και για να συμβάλει στην ταυτοποίηση όσων αποτυπώνονται στις φωτογραφίες, μεταξύ άλλων με ανοιχτή επιστολή από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στον πρόεδρο της Βουλής και στους αρμόδιους υπουργούς.

Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο
Οι φωτογραφίες, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σε μια ιστοσελίδα δημοπρασιών, από την Πρωτομαγιά του ’44, από τον τόπο της θυσίας στην Καισαριανή, πάγωσαν το βλέμμα και την ανάσα. Για πρώτη φορά ένα ντοκουμέντο από εκείνη την ημέρα, όταν οι...

ΚΚΕ: Οι φωτογραφίες των τελευταίων στιγμών των 200 της Καισαριανής δείχνουν το ηθικό μεγαλείο των κομμουνιστών-Να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν

«Οι φωτογραφίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας και αφορούν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών, μελών και στελεχών του ΚΚΕ, πριν την εκτέλεση τους από τους ναζί κατακτητές στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, αποτελούν ιστορικά...

Επιστολή του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα για τα φωτογραφικά ντοκουμέντα με τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές στην Καισαριανή

Υπολοχαγός Heuer τ΄ όνομά του, όχι Hoyer, Δκτής του εν λόγω Τάγματος που έδρασε στην Αττική (Μαλακάσα, Ωροπό), Αθήνα, Πειραιά, Κορινθία, Ισθμό, Λουτράκι, νησιά Αιγαίου πελάγους και Κρήτη. Τον Σεπτέμβριο του 1944 αποχώρησε για τα Βαλκάνια _κατάγονταν απ' το Birkenfeld επιβίωσε του πολέμου.

Τρέχει από τις 14 Φλεβάρη σε ΜΚΔ και ΜΜΕ –στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι καινούργιο, αλλά επειδή αφορά το “Θυσιαστήριο της Λευτεριάς” \ Σκοπευτήριο της Καισαριανής, σήμανε ένα είδος alarm, με ποικίλα σχόλια …αλιεύσαμε Greece at WWII archives

Λοιπόν, για να τελειώνουμε με την απύθμενη βλακεία. Σήμερα παρουσιάστηκαν στην σελίδα συγκλονιστικά ντοκουμέντα-φωτογραφίες που αφορούσαν την εκτέλεση 200 ΕΛΛΗΝΩΝ την Πρωτομαγιά του 1944. Αντί λοιπόν να επικεντρωθούμε σε αυτά και στα ιστορικά στοιχεία τους, άρχισε πάλι ένας διαγωνισμός πολιτικής εμπάθειας σχετικά με τα πολιτικά φρονήματα αυτών και ότι μόνο η συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία στην Ελλάδα έκανε αντίσταση στους κατακτητές, πράγμα που είναι εντελώς προσβλητικό για το σύνολο της Ελληνικής αντίστασης κατά του φασισμού και του Ναζισμού. ΝΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Οι εκτελεσθέντες της 1^ης Μαΐου ήταν στην πλειοψηφία τους αριστεροί και Κουμουνιστές. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εκτελέστηκαν και Έλληνες διαφορετικής ιδεολογίας, ούτε ότι οι υπόλοιποι που δεν ήταν Κουμουνιστές συνεργάστηκαν με τους Ναζί! _Το ακούσαμε κι αυτό ΝΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Η μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση ήταν ο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Αντίσταση έκανε και ο ΕΔΕΣ και άλλες μικρότερες αντιστασιακές οργανώσεις. Έλληνες, Δεξιοί και αριστεροί πολέμησαν στην Μέση Ανατολή, στο Ελ Αλαμέιν και στην Μεσόγειο Θάλασσα! Αυτούς θα τους ξεχάσουμε; Αυτοί δεν ήταν αντιφασίστες; Να σοβαρευτούμε κάποτε και να καταλάβουμε ότι ΠΡΩΤΑ είμαστε ΈΛΛΗΝΕΣ και μετά Αριστεροί, Δεξιοί, κεντρώοι κλπ.. Όσους θα σας χαλάσει το κείμενο που γράψαμε πραγματικά δεν μας ενδιαφέρει και ούτε θα απαντήσουμε

Δήθεν "αποκλειστικές"

Πουλώντας και ξεπουλώντας

Χιλιάδες φωτο _οι περισσότερες γνωστές, βγαίνουν στο σφυρί μέσω e-bay ως “μοναδικές”, “αποκλειστικές” κλπ via getty images

Σχετ. Memories of the Occupation of Greece

Εμείς κρατάμε

ΚΚΕ: 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού

Η ΚΕ του ΚΚΕ, το Κόμμα και η ΚΝΕ
τιμάμε φέτος τα 80 χρόνια από την ίδρυση
του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας

Διακήρυξη ΚΕ ΚΚΕ
Κυκλοφορεί σε ένθετο του Ριζοσπάστη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ℹ️ Η αντιγραφή και χρήση (αναδημοσίευση κλπ) αναρτήσεων στο σύνολό τους ή αποσπασματικά είναι ελεύθερη, με απλή αναφορά στην πηγή

ℹ️ Οι περισσότερες εικόνες που αναπαράγονται σε αυτόν τον ιστότοπο είναι πρωτότυπες ή μακέτες δικές μας.
Κάποιες που προέρχονται από το διαδίκτυο, αν δεν αναφέρεται κάτι συγκεκριμένο τις θεωρούμε δημόσιες χωρίς «δικαιώματα» ©®®
Αν υπάρχει πηγή την αναφέρουμε πάντα

Τυχόν «ιδιοκτήτες» φωτογραφιών ή θεμάτων μπορούν ανά πάσα στιγμή να επικοινωνήσουν μαζί μας για διευκρινήσεις με e-mail.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ

🔻 Είμαστε ανοιχτοί σε όλα τα σχόλια που προσπαθούν να προσθέσουν κάτι στην πολιτική συζήτηση.
Αν σχολιάζετε σαν «Ανώνυμος» καλό είναι να χρησιμοποιείτε ένα διακριτικό όνομα, ψευδώνυμο, ή αρχικά

🔳 ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΧΟΛΙΑ:

Α) που δεν σέβονται την ταυτότητα και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του blog
Β) με υβριστικό περιεχόμενο ή εμφανώς ερειστική διάθεση
Γ) εκτός θέματος ανάρτησης
Δ) με ασυνόδευτα link (spamming)

Παρακαλούμε τα σχόλια σας στα Ελληνικά - όχι "Greeklings"