Κούβα_Miguel Díaz-Canel: Οι μετασχηματισμοί γίνονται μαζί με τον λαό | ΟΧΙ στροφή στον καπιταλισμό _εκσυγχρονισμός…

Παραθέτουμε _χωρίς σχολιασμό, μια και τα όσα λέγονται δε σηκώνουν παρερμηνείες δύο σημαντικές πλευρές της εφαρμογής στην πράξη των  οικονομικο-πολιτικών μετασχηματισμών στο μοντέλο διαχείρισης του νησιού της επανάστασης, που δημοσιεύτηκε στην Granma __όργανο του ΚΚ Κούβας

ΚΟΥΒΑ: Και πάλι μεταξύ σφύρας και άκμονος __Ψηφίστηκαν αλλαγές στην οικονομία που ενέχουν σοβαρούς κινδύνους

Miguel Díaz-Canel Bermúdez, Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επισκέφθηκε τη γειτονιά "La Timba" στην Plaza de la Revolución, όπου μια ζωντανή, εορταστική ατμόσφαιρα επικρατούσε, αφού συμμετείχε την προηγούμενη στην ραδιοφωνική εκπομπή "Criterios compartidos" (Κοινές Απόψεις) __ξεκινώντας από το τέλος

"ΟΧΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ"
Ο Ντίας-Κανέλ απάντησε εκτενώς σε έναν προβληματισμό που εξέφρασαν αρκετοί συμμετέχοντες: κατά πόσον η επέκταση της αγοράς και του μη κρατικού τομέα συνεπάγεται στροφή προς τον καπιταλισμό. "Αυτοί οι μετασχηματισμοί δεν αποτελούν ούτε στροφή προς τον καπιταλισμό ούτε διαδικασία καπιταλιστικής παλινόρθωσης", απάντησε. Τους χαρακτήρισε ως "εκσυγχρονισμό του οικονομικού και κοινωνικού μας μοντέλου εντός ενός σοσιαλιστικού πλαισίου — ενός πλαισίου που οφείλει επίσης να είναι καινοτόμο".__"Η απάντηση είναι σαφής, κατηγορηματική και άμεση: Δεν υπάρχει επιστροφή στον καπιταλισμό", διακήρυξε.
Υποστήριξε ότι, ακόμη και με την παρουσία του ιδιωτικού τομέα, των αγορών και των ξένων επενδύσεων, ο λαός παραμένει στο τιμόνι μέσω των θεσμών του. "Και αυτό δεν αλλάζει, δεν πρόκειται να αλλάξει και δεν μπορεί να αλλάξει".
Διαβεβαίωσε επίσης ότι "η αγορά είναι εργαλείο, όχι αφέντης όπως συμβαίνει στον καπιταλισμό", εξηγώντας ότι ο σχεδιασμός, ο ρόλος του Κράτους, η ηγεσία του Κόμματος και ο λαϊκός έλεγχος είναι τα στοιχεία που πρέπει να καθορίζουν τον τρόπο χρήσης αυτών των μηχανισμών.
Συνοδευόμενος από τον Liván Izquierdo Alonso, Πρώτο Γραμματέα της Επαρχιακής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Αβάνα, την Yanet Hernández Pérez, Κυβερνήτη της πρωτεύουσας, καθώς και άλλους αξιωματούχους και κατοίκους της περιοχής, ο Díaz-Canel περιηγήθηκε σε διάφορα σημεία όπου εξελίσσονταν δράσεις του κινήματος "Mi Barrio por la Patria" (Η Γειτονιά μου για την Πατρίδα).

         Μέσα από τα μάτια ✨ ενός παιδιού

Η "LaTimba" είναι η ονομασία ενός Έργου Τοπικής Ανάπτυξης (PDL) —του πρώτου που επισκέφθηκε ο ηγέτης— το οποίο παράγει τρόφιμα και διατηρεί μια ισχυρή κοινωνική δέσμευση. Η δέσμευση αυτή αφορά την προμήθεια ψωμιού και άλλων ειδών σε έναν τοπικό παιδικό σταθμό και σε σχολεία της περιοχής, εξυπηρετώντας μια κοινότητα 5.000+ κατοίκων.

Εκεί, μεταξύ άλλων, ο Αρχηγός του Κράτους μίλησε για τη σημασία της «συμμετοχής του κόσμου και της κατάθεσης ιδεών», στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που «βοηθά στην αντιμετώπιση ζητημάτων τα οποία οφείλουμε να επιλύσουμε από κοινού». Ο ηγέτης τόνισε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να δοθεί έμφαση στους βασικούς φορείς της γειτονιάς, αναθέτοντάς τους πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ παράλληλα εξετάζονται οι συμμαχίες που μπορούν να οικοδομηθούν για τη συνέχιση της πορείας προς τα εμπρός. Η Olga Cubertier Gómez, πρόεδρος του Λαϊκού Συμβουλίου Vedado, συνομίλησε με τον Κουβανό Πρόεδρο κατά τη διάρκεια της επίσκεψης.

"_Έχουμε προγραμματίσει διάφορες δραστηριότητες για σήμερα", δήλωσε η ίδια, επισημαίνοντας ότι ορισμένες από αυτές είχαν ξεκινήσει να προετοιμάζονται ήδη από την περασμένη Κυριακή. «Το Συμβούλιο υλοποιεί πολλές από αυτές τις δράσεις εδώ και καιρό —όπως την Έκθεση Υγείας, την οποία διοργανώνουμε ξανά εδώ σήμερα». Η Olga εξήγησε ότι επαγγελματίες υγείας επισκέπτονται τα πιο ευάλωτα άτομα μαζί με κοινωνικούς λειτουργούς, και πρόσθεσε ότι μέρος αυτής της πρωτοβουλίας αποτελούν και οι αιμοδοσίες. Υπογράμμισε τις προσπάθειες σε επίπεδο γειτονιάς, όπως οι δράσεις συλλογής φαρμάκων, και αναφέρθηκε στη δημιουργία ψηφιακών δικτύων που διευκολύνουν τη συνεχή επικοινωνία μεταξύ όλων, καθιστώντας δυνατή τη "διαρκή λήψη ανατροφοδότησης από την κοινότητα".
Μέσα στο κλίμα των πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται αυτές τις μέρες, η Olga δήλωσε με υπερηφάνεια: «Το Συμβούλιο έχει τη δύναμη να διαθέτει πολύ αξιόλογους οικονομικούς φορείς» —μια επισήμανση που τόνισε την αξία των συνεργασιών στη σημερινή εποχή.

Το κύριο ζητούμενο σήμερα:
η κατανόηση και η υλοποίηση των μετασχηματισμών

Σε κάποιο σημείο της περιοδείας του στη γειτονιά "La Timba", ο Πρόεδρος Ντίας-Κανέλ δήλωσε: "Υπάρχει ένα θεμελιώδες καθήκον εδώ και τώρα, το οποίο πρέπει να επιτελεστεί και σε επίπεδο κοινότητας: οι μετασχηματισμοί. Έχουμε ήδη συζητήσει με μέλη του Κόμματος · τώρα αναλύουμε τις απόψεις που προέκυψαν από αυτές τις συζητήσεις —καθώς περιλαμβάνουν νέες προτάσεις για τον εμπλουτισμό των μετασχηματισμών, αλλά και κριτική, εκφράσεις δυσαρέσκειας και παρεξηγήσεις..."
Ο Πρόεδρος πρόσθεσε: «Τώρα προχωράμε σε μια διαδικασία που εμπλέκει τους εργαζόμενους στους χώρους εργασίας τους, και σε μια άλλη που αφορά τους πολίτες στην κοινότητα». Όσον αφορά αυτόν τον δεύτερο τομέα της κοινωνίας, ο Αρχηγός του Κράτους τόνισε την ανάγκη «να προετοιμαστούμε καλά και να επιλέξουμε προσεκτικά τα άτομα εντός της κοινότητας τα οποία —μαζί με τις Comités de Defensa de la Revolución __Επιτροπές για την Υπεράσπιση της Επανάστασης και την Federación_ Ομοσπονδία— θα εξηγήσουν αυτά τα ζητήματα· ...διότι αυτό ολοκληρώνει τη διαδικασία —διασφαλίζοντας ότι όλοι κατανοούν τους μετασχηματισμούς και συμβάλλουν σε αυτούς— ώστε, από κοινού, να μπορέσουμε να επιλύσουμε τα προβλήματα».
σσ. 1. Οι –εν δυνάμει οπλισμένες, ομάδες CDR που ιδρύθηκαν από τον Φιντέλ, έτσι ώστε η Κούβα να προστατεύσει τις κατακτήσεις που πέτυχε η επανάσταση, παραμένουν ακόμη σήμερα η μεγαλύτερη από τις μαζικές οργανώσεις της χώρας - λαϊκής εξουσίας που ξεκινούν από τη γειτονιά και φτάνουν ως την Εθνοσυνέλευση. Σε επίπεδο οργάνωσης του σοσιαλιστικού κράτους, το ίδιο βράδυ της επιστροφής του από τις ΗΠΑ, στις 28-Σεπ- 1960, ο Φιντέλ Κάστρο ανακοίνωσε την ίδρυση της Λαϊκής Πολιτοφυλακής των Επιτροπών Υπεράσπισης της Επανάστασης, όπου αμέσως κατατάχθηκε το σύνολο σχεδόν του κουβανικού λαού που μπορούσε να φέρει όπλα και  τις ανέδειξε σε «συλλογικό σύστημα επαναστατικής επαγρύπνησης». Οι «Comités de Defensa de la Revolución», είναι ακόμη σήμερα το δυναμικό δίκτυο επιτροπών γειτονιάς που αγκαλιάζει όλη την Κούβα, «τα μάτια και τα αυτιά της Επανάστασης» και από τότε, επί 66+ χρόνια, αγρυπνούν ενάντια σε κάθε αντεπαναστατική δραστηριότητα, με σύνθημα “¡En cada barrio , Revolución!” __«Σε κάθε γειτονιά, Επανάσταση!»
2. Federación _Ομοσπονδία: πρόκειται για την “Federación de Mujeres Cubanas-FMC”  Ομοσπονδία Κουβανών Γυναικών (με  περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια μέλη σε ~15.000 τοπικές οργανώσεις), που «αναπτύσσει πολιτικές και προγράμματα που στοχεύουν στην επίτευξη της πλήρους άσκησης της ισότητας των γυναικών σε όλους τους τομείς και τα επίπεδα της κοινωνίας», ενώ πρόσφατα εγκρίθηκε το εθνικό πρόγραμμα “Programa Nacional para el Adelanto de Mujeres” (για την ανάδειξη του ρόλου της γυναίκας) δείγμα εμπιστοσύνης, σεβασμού και δέσμευσης της χώρας στην πραγματική ισότητα των φύλων.
           ·       4.400.000 (~ 80% του γυναικείου πληθυσμού) είναι συνδικαλισμένες και αποτελούν

§  53,22% του εργατικού δυναμικού στον κρατικό τομέα

§  49% των επιστημόνων, της τεχνολογίας και της καινοτομίας

§  53% του ερευνητικού προσωπικού (στοιχεία 2019), ενώ κατέχει το

§  68% των εδρών της Εθνοσυνέλευσης

      Σχετικά με τη συλλογική επίλυση των προβλημάτων, ο Ντίας-Κανέλ υποστήριξε ότι «δεν υπάρχει κάποια ανώτερη ή υπέρτατη οντότητα που θα υλοποιήσει τους μετασχηματισμούς · οι μετασχηματισμοί πραγματοποιούνται με τη συμμετοχή του λαού. Γι' αυτό, το πρώτο βήμα είναι να τους κατανοήσουμε και, στη συνέχεια, να συμμετάσχουμε». Διαφορετικά, όπως είπε, δεν θα επιτευχθεί αυτό που έχει σχεδιαστεί.

Τα οφέλη της πρωτοβουλίας "mi barrio por la patria"

                           η γειτονιά μου για την πατρίδα
σσ. από τη διακήρυξη
Η συμμετοχή του λαού __των πολιτών στη βάση είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή αρχή: αποτελεί τη ζωτική δύναμη που διασφαλίζει την ανεξαρτησία και την κυριαρχία του έθνους. Κάθε κάτοικος, κάθε κοινότητα και κάθε συλλογικότητα που οργανώνεται και αναλαμβάνει δράση, μετατρέπει τη δημοκρατία σε μια πραγματική, καθημερινή πρακτική. Η ιστορία αναδεικνύει τη σημασία αυτής της συμμετοχής, η οποία καθίσταται εμφανής μέσα από τη δυναμική ενός λαού που κινητοποιείται για να υπερασπιστεί την κυριαρχία του. Επομένως, η συμμετοχή δεν αποτελεί απλώς ένα συμπλήρωμα, αλλά την ίδια την ουσία του συμμετοχικού κινήματος βάσης "Mi barrio por la Patria". Αυτή η πρωτοβουλία, υπό την καθοδήγηση της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας, συμβολίζει τον τρόπο με τον οποίο η δράση σε επίπεδο κοινότητας μετουσιώνεται σε εθνική δέσμευση και πώς η ένωση των τοπικών βουλήσεων μετατρέπεται σε συλλογική δύναμη για τη διατήρηση του επαναστατικού εγχειρήματος. Εν τέλει, η συμμετοχή των πολιτών στη βάση αποτελεί την οδό μέσω της οποίας κάθε πράξη τιμής, αντίστασης και επιτεύγματος μετατρέπεται σε έκφραση εθνικής επαναβεβαίωσης. Ενσαρκώνει τη βεβαιότητα ότι το μέλλον της Κούβας οικοδομείται μέσα από τις γειτονιές, με τα χέρια και τις φωνές όλων.
Μέσα σε συνθήκες οικονομικών δυσχερειών και εξωτερικών πιέσεων, η φωνή του κουβανικού λαού προσδίδει νομιμοποίηση στους θεσμούς και διασφαλίζει ότι οι πολιτικές ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες. Μετά την ομιλία του στο πλαίσιο του Έργου Τοπικής Ανάπτυξης "La Timba" —οι διοργανωτές του οποίου στοχεύουν, μεταξύ άλλων, στην καταβολή των πληρωμών, που ακόμη καθυστερούν  σε συνταξιούχους— ο ηγέτης πέρασε στο SAF __ Sistema de Atención a la Familia | Σύστημα Οικογενειακής Φροντίδας σσ. Στόχος του είναι να συμπληρώσει τη διατροφή του πληθυσμού με χαμηλό εισόδημα, προσφέροντας προϊόντα σε προσιτές τιμές.
Πριν από αυτό, ωστόσο, υπογράμμισε μια λέξη-κλειδί για τη σημερινή εποχή: την αυτονομία. Μίλησε επίσης για τη λαϊκή συμμετοχή, τον λαϊκό έλεγχο και τον ρόλο της Δημοτικής Συνέλευσης στην εκπροσώπηση και τη συζήτηση όλων των ζητημάτων που είναι σημαντικά για τον λαό.
Όσον αφορά τη δημοτική αυτονομία, ζήτησε "όλα να ευθυγραμμίζονται με το οικονομικό σχέδιο και τον τοπικό προϋπολογισμό · πρέπει να αρχίσουμε να καθιστούμε διαφανείς τους δημοτικούς προϋπολογισμούς, καθώς και τους προϋπολογισμούς για κοινωνικά έργα εντός των δήμων, ώστε το κοινό να μπορεί να καταθέτει τις απόψεις του και να παραμένει ενημερωμένο. Έτσι διατηρούμε τον έλεγχο όλων των διαδικασιών".
Φτάνοντας στο SAF, ο Díaz-Canel συνέχισε τις συνομιλίες του με αξιωματούχους και πολίτες. Είπε σε μια ηλικιωμένη γυναίκα που τον πλησίασε με μεγάλη συγκίνηση: "Πρέπει να σας παρέχουμε διαρκώς καλύτερη φροντίδα. Είστε οι άνθρωποι που προσφέρατε τόσα πολλά στην Επανάσταση".
Το τοπικό ιατρείο αποτέλεσε έναν ακόμη σταθμό της επίσκεψης. Η γειτονιά έσφυζε από ζωή, με παιδιά και Κουβανούς κάθε γενιάς. Περισσότερες από μία φορές, ο ηγέτης συνομίλησε με τους νέους, καθώς και με άλλους πολίτες που τον πλησίαζαν με σεβασμό και στοργή.
"Χαιρετισμούς σε όλους. Πρέπει να συνεχίσουμε να προχωράμε μπροστά", είπε ο ηγέτης αποχωρώντας. Μετά την επίσκεψη, η ομάδα τύπου της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Κούβας συνομίλησε με διάφορα βασικά πρόσωπα που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις της ημέρας.

Ο Elíades Rodríguez Martínez, επαρχιακός συντονιστής των Επιτροπών για την Υπεράσπιση της Επανάστασης (CDR) στην Αβάνα, εξήγησε ότι η δραστηριότητα στη "La Timba" αυτή την Τετάρτη εντασσόταν στο επιχειρησιακό πλαίσιο της επαρχίας για τη συμμετοχική πρωτοβουλία «Η γειτονιά μου για την πατρίδα» __Η La Timba είναι μια γνωστή γειτονιά στην Αβάνα, η οποία πρόσφατα αποτέλεσε το κέντρο κοινοτικών μετασχηματισμών και κοινωνικών δραστηριοτήτων υπό την επίβλεψη της τοπικής και εθνικής κυβέρνησης.
Τόνισε ότι αυτό το κίνημα σημαίνει πως, μέρα με τη μέρα, "κάθε Κουβανός, κάθε επαναστάτης, κάθε έντιμος άνθρωπος" κάνει κάτι για τη χώρα του —αλλά και για τον εαυτό του. "Αυτό που βλέπουμε σήμερα", είπε, "δεν αφορά απλώς μια μεμονωμένη επίσκεψη· είναι ένα καθημερινό φαινόμενο, κάτι που συμβαίνει συστηματικά". Υπογράμμισε ότι "όλοι οι θεσμοί —από την επαρχία και τον δήμο μέχρι το Λαϊκό Συμβούλιο— είναι παρόντες στη γειτονιά". Ο Misael Rodríguez Llánes, Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Ένωσης Εργαζομένων της Κούβας (CTC) για την πρωτεύουσα, επισήμανε ότι μια βασική αρχή του κουβανικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι ακριβώς η επέκταση της οργάνωσης μέσα στην κοινότητα.

Βρίσκεται σε εξέλιξη εθελοντική εργασία. Καταβάλλονται προσπάθειες για την οργάνωση σε ταξιαρχίες των εργαζομένων που επί του παρόντος παραμένουν αδρανείς στους χώρους εργασίας τους —για διάφορους λόγους. Στόχος αυτών των δομών —όπως εξήγησε αναλυτικά ο Misael— είναι να αποτελέσουν τον μηχανισμό που "επιλύει προβλήματα της γειτονιάς", λειτουργώντας σε συνεργασία με άλλες οργανώσεις.
"Σήμερα, στη γειτονιά αυτή, οργανώνονται δύο συνδικαλιστικά τμήματα", ανακοίνωσε το στέλεχος, σημειώνοντας ότι το ένα θα συνδέεται με την αποκομιδή στερεών αποβλήτων, ενώ το άλλο θα εντάσσεται σε ένα τοπικό πρόγραμμα ανάπτυξης της παραγωγής τροφίμων.

Παράλληλα, ο Danhiz Díaz Pereira, γραμματέας της Ένωσης Νέων Κομμουνιστών στην Αβάνα, δήλωσε: "Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που υλοποιούμε. Πήγε πολύ καλά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού". Πρόσθεσε ότι η σύζευξη του νεολαιίστικου κινήματος με την εκστρατεία *Η Γειτονιά μου για την Πατρίδα*_*Mi Barrio por la Patria* προσφέρει "μια μέθοδο εργασίας που εδραιώνεται σταθερά". Αναφορικά με το Κοινοτικό Δίκτυο Νέων —αυτή τη δυναμική δύναμη που έχει αναδειχθεί σε τοπικό επίπεδο— ο Danhiz υπενθύμισε πώς και αυτοί συνδράμουν όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη: "Τα προγράμματά μας στις γειτονιές ενισχύουν τη συμμετοχή των νέων στην κοινότητα —παρέχοντας βοήθεια σε ευάλωτες ομάδες και υποστηρίζοντας τα προγράμματα του Συστήματος Οικογενειακής Φροντίδας (SAF)... " Είναι πεπεισμένος ότι "στους δύσκολους καιρούς που διανύει η Κούβα, οφείλουμε να συνεχίσουμε να προάγουμε τη συμμετοχή". Κατά την άποψή του, "με τη βοήθεια των μαζικών οργανώσεων και τη δυναμική που προσδίδουν οι νέοι σε αυτές τις διαδικασίες, τα αποτελέσματα θα είναι αναμφίβολα πολύ καλύτερα".

                      ……………………..

Οι μετασχηματισμοί δεν αποτελούν στροφή προς τον καπιταλισμό, αλλά τον εκσυγχρονισμό ενός καινοτόμου σοσιαλιστικού μοντέλου. Κατά την πρεμιέρα της ραδιοφωνικής του εκπομπής *Criterio Compartido*_Κοινές Απόψεις, ο Πρόεδρος Ντίας-Κανέλ εξήγησε το εύρος των οικονομικών και κοινωνικών μετασχηματισμών, απάντησε σε ανησυχίες του κοινού και υποστήριξε τη λαϊκή συμμετοχή και τον έλεγχο ως θεμελιώδεις αρχές. Με την έναρξη της ραδιοφωνικής εκπομπής *Criterio Compartido* —η οποία μεταδίδεται από τον σταθμό Radio Rebelde κάθε δεύτερη Τετάρτη— ο Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εξήγησε το εύρος των οικονομικών και κοινωνικών μετασχηματισμών, απάντησε σε ανησυχίες του κοινού και υποστήριξε τη λαϊκή συμμετοχή και τον έλεγχο ως θεμελιώδεις αρχές. Περιγράφοντας τη νέα εκπομπή ως έναν μηχανισμό άμεσης επικοινωνίας με τον λαό, διαβεβαίωσε τους ακροατές ότι όλες οι τηλεφωνικές παρεμβάσεις και τα ζητήματα που θα ετίθεντο θα εξετάζονταν, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν θα προβάλλονταν τελικά στον αέρα. "Κάθε φωνή στην Κούβα έχει σημασία", δήλωσε.

                Τιμές, συντάξεις, γη, έλεγχος και καύσιμα
Η εκπομπή χαρακτηρίστηκε από την άμεση συμμετοχή ακροατών από διάφορες περιοχές, οι οποίοι εξέφρασαν προβληματισμούς σχετικά με την εφαρμογή μέτρων, το κόστος ζωής, την κατάσταση των συνταξιούχων, την παραγωγή τροφίμων και την ενεργειακή κρίση. Ένας ακροατής από το Cienfuegos επεσήμανε το χάσμα που υφίσταται μεταξύ των εθνικών οδηγιών και της υλοποίησής τους σε τοπικό επίπεδο. Ζήτησε ενίσχυση του ελέγχου, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε κεντρικό επίπεδο εφαρμόζονται αποτελεσματικά στη βάση. Μια γυναίκα ανέφερε ότι ζητούσε εδώ και πάνω από μία δεκαετία την παραχώρηση ενός ακαλλιέργητου αγροτεμαχίου στο Arroyo Naranjo για την παραγωγή τροφίμων. Σημείωσε ότι, παρά τη θετική γνωμάτευση του Υπουργείου Γεωργίας, η γη δεν της είχε ακόμη παραχωρηθεί. Εξήγησε επίσης ότι συμμετέχει σε ένα δίκτυο 101 παραγωγικών αγροτεμαχίων και χώρων που διαχειρίζονται γυναίκες, και ρώτησε αν τα νέα μέτρα θα επέτρεπαν τελικά την επίλυση της υπόθεσής της. Από το Contramaestre, ένας άλλος ακροατής εστίασε στον πληθωρισμό και την άνοδο των τιμών, ρωτώντας πόσο καιρό θα έπρεπε να περιμένει ο πληθυσμός για να βελτιωθεί η κατάσταση. Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν επαρκούν για την επιβίωση», δήλωσε. Όσον αφορά την κατάσταση ορισμένων ηλικιωμένων, μια 88χρονη συνταξιούχος περιέγραψε τις δυσκολίες κάλυψης των αναγκών της με τη σύνταξή της και ζήτησε τα νέα μέτρα να λαμβάνουν ειδική μέριμνα για την κατηγορία αυτή. Κάποιος ρώτησε ευθέως τον Πρόεδρο αν υπήρχε πιθανότητα λήψης καυσίμων από φιλικά κράτη και αν η κυβέρνηση είχε λάβει μέτρα για τη διασφάλισή τους.

" __Έχουμε καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια όσον αφορά τα καύσιμα, ωστόσο καύσιμα δεν φτάνουν από κανένα μέρος του κόσμου", απάντησε ο Ντίας-Κανέλ και πρόσθεσε: "Τα μέτρα που εντείνουν τον ενεργειακό αποκλεισμό της κυβέρνησης των ΗΠΑ κατά της Κούβας έχουν επεκταθεί εξωεδαφικά μέσω του δεύτερου εκτελεστικού διατάγματος της κυβέρνησης Τραμπ · ειλικρινά, παρά τις πολλές προσπάθειές μας, δεν καταφέραμε να πετύχουμε το στόχο μας". Οι τηλεφωνικές παρεμβάσεις ανέδειξαν ορισμένα από τα πιο άμεσα προβλήματα της καθημερινότητας: τις τιμές, τους μισθούς και τις συντάξεις, τον εφοδιασμό με τρόφιμα, την πρόσβαση στη γη, τη λειτουργία των δημοτικών υπηρεσιών και τη διαθεσιμότητα καυσίμων. Ο Πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι τόσο οι κλήσεις που βγήκαν στον αέρα όσο και εκείνες που δεν μεταδόθηκαν θα καταγραφούν, θα ταξινομηθούν και θα παραδοθούν για εξέταση και περαιτέρω ενέργειες.
Ο Ντίας-Κανέλ εξήγησε ότι αυτοί οι οικονομικοί μετασχηματισμοί συντελούνται εν μέσω ακραίων δυσκολιών. Αναφέρθηκε στο έλλειμμα ηλεκτρικής ενέργειας, στις διαταραχές της υδροδότησης, στις ελλείψεις αλευριού σε εκατοντάδες αρτοποιεία, στα ζητήματα με το υγραέριο και στην κατάσταση των μεταφορών. Απευθυνόμενος σε όσους αποδίδουν αυτές τις δυσκολίες αποκλειστικά σε εσωτερικά προβλήματα, ρώτησε: "Ποια είναι η αιτία αυτής της πραγματικότητας; Είναι η αναποτελεσματικότητα; Είναι ένα αποτυχημένο κράτος; (...) Ο αποκλεισμός είναι εγκληματικός"…
»Έχουν περάσει εννέα μήνες από τότε που έφτασε δεξαμενόπλοιο με καύσιμα. Πώς μπορεί να διατηρηθεί η οικονομία; Πώς μπορεί να συνεχιστεί η εργασία υπό αυτές τις συνθήκες; Πώς μπορούν να παρέχονται όλες οι υπηρεσίες που χρειάζεται ο πληθυσμός; Πώς μπορεί να ενισχυθεί η παραγωγή;»
           "Η χώρα πρέπει να παράγει"
Ένα από τα βασικά μηνύματα του Προέδρου ήταν η ανάγκη αποκατάστασης της εθνικής παραγωγικής ικανότητας. "Η χώρα πρέπει να παράγει. Δεν μπορεί να συνεχίσει να ελπίζει ότι θα λύσει τα πάντα μέσω εισαγωγών". Επέμεινε επίσης ότι οι διοικητικοί έλεγχοι των τιμών δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την αύξηση της προσφοράς: "Το ζήτημα των τιμών λύνεται παράγοντας περισσότερα, δημιουργώντας περισσότερο πλούτο και εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη προσφορά για τον πληθυσμό". Ο ηγέτης αναγνώρισε ότι το κοινό θα αξιολογούσε τους μετασχηματισμούς με βάση τις συγκεκριμένες επιπτώσεις τους στην καθημερινή ζωή. "Μέχρι να δούμε τα αποτελέσματα αυτών των μετασχηματισμών στο τραπέζι του σπιτιού, στο φαρμακείο και στο νοσοκομείο, δεν θα υπάρξει ικανοποίηση". Συνόψισε τον οικονομικό σκοπό των μέτρων σε τρεις έννοιες: "Περισσότερη παραγωγή, περισσότερες θέσεις εργασίας και υψηλότεροι μισθοί".
              "ΟΧΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ"…
                                             ______________
                  Συμμετοχή, διόρθωση, προστασία
 

Ο Πρόεδρος επιβεβαίωσε ότι οι συζητήσεις σχετικά με αυτούς τους μετασχηματισμούς θα συνεχιστούν στους χώρους εργασίας και στις τοπικές κοινότητες, αναγνωρίζοντας ότι κατά την εφαρμογή ενδέχεται να εντοπιστούν σφάλματα που χρήζουν διόρθωσης. "Πρέπει να υπάρχει ικανότητα διαλόγου, ικανότητα συγκέντρωσης και αξιοποίησης χρήσιμων προτάσεων, καθώς και ικανότητα άσκησης κριτικής· διότι, όταν εφαρμόζουμε αυτά τα μέτρα, θα προκύψουν σφάλματα και θα καταστούν αναγκαίες αλλαγές. Αυτοί οι μετασχηματισμοί θα αποδώσουν πραγματικά καρπούς αν συμμετέχουμε ως λαός, αν ασκούμε έλεγχο ως λαός, αν απαιτούμε λογοδοσία ως λαός και αν εμπλεκόμαστε ενεργά ως λαός". Υποστήριξε ότι κάθε δράση πρέπει να έχει κοινωνική διάσταση και να αποφεύγει τη διεύρυνση των ανισοτήτων, τονίζοντας τα μέτρα προστασίας για τους συνταξιούχους και τα ευάλωτα άτομα — όπως οι διαφοροποιημένες επιδοτήσεις, τα ειδικά προγράμματα στήριξης και το ταμείο κοινωνικής ανάπτυξης.
Το 21,4% της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές

Όσον αφορά την ενεργειακή μετάβαση, ο Ντίας-Κανέλ ανέφερε ότι έχει εγκατασταθεί ισχύς 1.418 MW σε 144 φωτοβολταϊκά πάρκα και ότι το έτος αναμένεται να κλείσει με ισχύ άνω των 1.500 MW. Δήλωσε ότι το 21,4% της ηλεκτρικής ενέργειας παράγεται ήδη από ανανεώσιμες πηγές. Σημείωσε ότι εγκαθίστανται φωτοβολταϊκά συστήματα σε πολυϊατρεία, νοσοκομεία, μαιευτήρια, οίκους ευγηρίας και άλλα ιδρύματα, και ότι σημειώνεται πρόοδος σε ένα έργο για τη σταδιακή απεξάρτηση των λειτουργιών άντλησης νερού από το Εθνικό Ηλεκτρικό Σύστημα.
Η ελευθερία της Κούβας ήρθε την 1^η Ιανουαρίου 1959
Κλείνοντας το πρόγραμμα, ο Ντίας-Κανέλ απάντησε σε δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με την Κούβα —τις οποίες χαρακτήρισε "εντελώς αλαζονικές, αυταρχικές και παρεμβατικές"— υποστηρίζοντας ότι αντικατοπτρίζουν "εκείνη τη γενοκτονική, εγκληματική νοοτροπία και την περιφρόνηση απέναντι στην Κούβα". Ο Ντίας-Κανέλ τόνισε ότι η Ουάσιγκτον επιχειρεί να παρουσιάσει την Κούβα ως αποτυχημένο κράτος προκειμένου να αποφύγει την ευθύνη για τις συνέπειες του αποκλεισμού, και κατέληξε με ένα άμεσο μήνυμα: Η ελευθερία της Κούβας ήρθε την 1η Ιανουαρίου 1959, με αυτή την Επανάσταση· δεν πρόκειται να χάσουμε αυτή την ελευθερία — θα την υπερασπιστούμε.

Κούβα ✨ μακρύς αγώνας για εθνική ανεξαρτησία

Η γνώση της ιστορίας μιας χώρας είναι απαραίτητη για να εξηγήσει κανείς τη σύγχρονη πραγματικότητά της. Στην περίπτωση της Κούβας, μιας μικρής χώρας με τόσο μεγάλα επιτεύγματα, όπως ο σοσιαλισμός και η επί δεκαετίες αντιμετώπιση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο. Μια σύντομη ανασκόπηση θα αποδείξει του λόγου το αληθές. Τα ιστορικά στοιχεία είναι από τα βιβλία: 1. "Η επανάσταση της Κούβας" _"La Revolución Cubana" του Φιντέλ Κάστρο, εκδόσεις "Γνώσεις" 2. "Η επαναστατική Κούβα", του Τέρενς Κάνον, εκδόσεις "Χοσέ Μαρτί" δείτε και 👉 Βιβλία από τη 💥 "Σύγχρονη Εποχή" 🇨🇺 για το νησί της επανάστασης.

Το νησί της Κούβας είναι το μεγαλύτερο από τις Μεγάλες Αντίλλες. Το ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος στο πρώτο ταξίδι του στην Αμερική, στις 27 του Οχτώβρη του 1492. Η έκτασή του είναι 114 χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός του σήμερα φτάνει τα 11 εκατομμύρια. Στην πραγματικότητα το κράτος της Κούβας περιλαμβάνει περίπου 1.600 νησιά και νησάκια, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το Νησί της Νεολαίας (πρώην νησί των Πεύκων (Λος Πίνος).
Ο Κολόμβος βρήκε στην Κούβα τρεις φυλές που βρίσκονταν στη λίθινη εποχή: τους Ταΐνος, τους Σιμπονέγιες και τους Γκουαναταμπέγιες. Οι ιθαγενείς δεν άντεξαν τη σκληρή ζωή της σκλαβιάς και εξαφανίστηκαν γρήγορα χωρίς να αφήσουν κανένα ίχνος στον πολιτισμό των καταχτητών και των απογόνων τους. Οι Ισπανοί "κονκισταδόροι" για να αντικαταστήσουν τα χαμένα εργατικά χέρια έφεραν για πρώτη φορά στην αμερικανική ήπειρο Αφρικανούς. Από τις αρχές του 16ου αιώνα μέχρι το 1880 που καταργήθηκε η δουλεία μεταφέρθηκαν στην Κούβα ή πέρασαν σ' αυτή από το διπλανό νησί της Ισπανιόλας περίπου 800.000 μαύροι.
               Απελευθέρωση από τους Ισπανούς
Σύμφωνα με τον Κουβανό ιστορικό Σέργιο Αγκουίρε, το κουβανικό έθνος κάνει την εμφάνισή του κάπου στο τέλος του 18ου ή στην αρχή του 19ου αιώνα. Την περίοδο αυτή αρχίζει να διαμορφώνεται ένας μιγαδικός πληθυσμός με τα ίδια οικονομικά συμφέροντα και πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Η υπό διαμόρφωση αστική τάξη της Κούβας αποτελούμενη από μεγάλους γαιοκτήμονες και αφέντες δούλων, αρχίζει να διεκδικεί την ανεξαρτησία από τους Ισπανούς. Πρώτα έγινε ο αγώνας για οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες, όμως, η μητρόπολη αρνήθηκε. Επειτα έγινε το κίνημα για την προσάρτηση της Κούβας στις Ενωμένες Πολιτείες που επίσης απέτυχε. Τέλος έγινε η ένοπλη εξέγερση που ξέσπασε το 1868 υπό την καθοδήγηση του Κάρολου Μανουέλ ντε Σέσπεδες. Ο πόλεμος εκείνος ονομάστηκε "μεγάλος" και "δεκαετής" και τέλειωσε το 1878 με ήττα των Κουβανών. Δεκαεφτά χρόνια αργότερα, στις 24 του Φλεβάρη του 1895, ξέσπασε ξανά ο πόλεμος, που αυτή τη φορά εμψύχωνε ο μεγάλος Κουβανός εθνικός ήρωας, Χοσέ Μαρτί. Η επαναστατική δύναμη στην περίπτωση αυτή δεν ήταν η αστική τάξη, όπως το 1868, αλλά οι μεσαίες τάξεις μαζί με το προλεταριάτο.

Ο Χοσέ Μαρτί οργάνωσε, υποστήριξε και συμμετείχε σε μια λαϊκή εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση. Χωρίς να υπάρχει ακόμα η επίδραση μιας εξελιγμένης και συνειδητής εργατικής τάξης, ο Μαρτί μίλησε από τότε για διανομή της γης σε μια κοινωνία που ήταν ακόμα σε μεγάλο βαθμό φεουδαρχική και για ισότητα ανάμεσα στις φυλές, μόλις λίγα χρόνια μετά την κατάργηση της δουλείας για τους Αφρικανούς. Κατηγόρησε τον αντιδραστικό κλήρο και ξεσκέπασε την πολιτική των ΗΠΑ για την Κούβας, που σκοπό είχε την προσάρτησή της. Οι ξεκαθαρισμένες απόψεις του Χοσέ Μαρτί για την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στην Κούβα επηρέασαν βαθιά τη σκέψη του Φιντέλ Κάστρο.

                  Νέος κατακτητής οι ΗΠΑ

Ο Χοσέ Μαρτί σκοτώθηκε σε μια ενέδρα τον πρώτο μήνα του πολέμου, στις 19 Μάρτη του 1895. Ενώ πλησίαζε η ήττα των Ισπανών, οι ΗΠΑ επενέβησαν στον ισπανοκουβανικό πόλεμο το 1898 με τη δικαιολογία πως ήθελαν να βοηθήσουν την Κούβα. Σε μικρό χρονικό διάστημα νίκησαν τον ισπανικό στόλο και παραβαίνοντας την υπόσχεσή τους, κατέλαβαν για τέσσερα χρόνια και την Κούβα, αποσύροντας τα στρατεύματά τους μόνο αφού προστέθηκε στο Σύνταγμα του νεαρού κράτους μια ταπεινωτική ρήτρα που έμεινε στην ιστορία σαν τροπολογία Πλατ, από το όνομα του Βορειοαμερικανού γερουσιαστή που την εισηγήθηκε. Η ρήτρα αναγνώριζε στην κυβέρνηση των ΗΠΑ το δικαίωμα να επεμβαίνει στην Κούβα  κάθε φορά που το θεωρούσε απαραίτητο. Και πραγματικά τα στρατεύματα των ιμπεριαλιστών αποβιβάστηκαν τρεις φορές στην Κούβα με βάση την τροπολογία Πλατ - το 1906, το 1912 και το 1917.

Κατά την περίοδο της "ψευτοδημοκρατίας" ο ιμπεριαλισμός ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα για να διεισδύσει οικονομικά στην Κούβα. Μα δεν ήταν αυτή η πραγματική πρόθεσή του. Στην πραγματικότητα, όπως αποδείχνει ο Κουβανός ιστορικός Ρουάζ ντε Λιούτσερινγ, ήδη από το 1805 που ήταν Πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τζέφερσον, η κυβέρνηση αυτής της χώρας σκόπευε να κατακτήσει την Κούβα αν ξεσπούσε πόλεμος με την Ισπανία. Το 1823 ο Πρόεδρος Μονρόε εξάγγειλε το γνωστό δόγμα που φέρνει το όνομά του, σύμφωνα με το οποίο οποιαδήποτε απόπειρα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να επεκτείνουν το σύστημά τους σε οποιοδήποτε σημείο του δυτικού ημισφαιρίου θα θεωρούνταν από τις ΗΠΑ ενέργεια επικίνδυνη για την ασφάλειά τους. Ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μονρόε, Τζον Κουίνσι Άνταμς, είχε προβλέψει πως η Κούβα θα έπεφτε αναπόφευκτα "σαν ώριμος καρπός" στο καλάθι της Αμερικανικής Ένωσης. Η ευνοϊκή περίσταση παρουσιάστηκε με τον ισπανοκουβανικό πόλεμο. Αν οι Αμερικανοί κήρυξαν τον πόλεμο το 1898 στην Ισπανία, βέβαιοι πως θα τη νικήσουν, το έκαναν για να κουνήσουν το δέντρο όπου βρισκόταν ο καρπός και να προκαλέσουν το πέσιμό του. Τελικά οι Ισπανοί τους παραχώρησαν το Πουέρτο Ρίκο, το Γκουάμ και τις Φιλιππίνες, καθώς και την κατοχή της Κούβας . Η τροπολογία Πλατ πρόβλεπε και την παραχώρηση στις ΗΠΑ ναυτικών διευκολύνσεων επ' αόριστον. Από κει προέκυψε και η αμερικανική ναυτική βάση του Γκουαντάναμο _Guantánamo, στη γλώσσα Taíno, σημαίνει “γη ανάμεσα στα ποτάμια”: πόλη και δήμος στη νοτιοανατολική Κούβα και έδρα της ομώνυμης επαρχίας με ~240.000 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βόρεια από τον ομώνυμο κόλπο, ο οποίος αποτελεί εξαιρετικό φυσικό λιμάνι. Από το 1898 ο κόλπος ελέγχεται από τις ΗΠΑ, όταν στη μάχη του κόλπου τον κατέκτησαν από την Ισπανία. Από το 1903 οι  διαθέτουν την ομώνυμη ναυτική βάση, σε έδαφος που της παραχώρησε σε μίσθωμα ο πρώτος πρόεδρος της Κούβας, Τομάς Εστράδα Πάλμα. Η βάση αυτή έγινε γνωστή όταν μετά την 11η-Σεπ-2001 δημιουργήθηκε σε αυτή φυλακή-στρατόπεδο συγκέντρωσης για “υπόπτους τρομοκρατίας”.
Η "ανεξάρτητη" Δημοκρατία της Κούβας άρχισε τη ζωή της υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα ο πραγματικός πρόεδρος ήταν ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Αβάνα. Το αμερικανικό κεφάλαιο μονοπώλησε την παραγωγή ζάχαρης, σε μια χώρα με γεωργική μονοκαλλιέργεια τη ζάχαρη και βασική βιομηχανία τη βιομηχανία ζάχαρης. Η "Γιουνάιτεντ Φρουτ" έβαλε στο χέρι 70.000 εκτάρια για να εγκαταστήσει δύο διυλιστήρια ζάχαρης. Κάθε εταιρία είχε το δικό της οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, τους δικούς της Βορειοαμερικανούς διαχειριστές και τη δική της αστυνομία. Ο πουλημένος εθνικός κουβανικός στρατός έγινε στήριγμα του ξένου κεφαλαίου. Ο πρώην ανεξάρτητος Κουβανός καλλιεργητής τώρα έγινε ένα γρανάζι της ιμπεριαλιστικής μηχανής παραγωγής ζάχαρης. Το κεφάλαιο των ΗΠΑ από κοινού με το βρετανικό κεφάλαιο κατέλαβε και τους τομείς του ηλεκτρισμού, της τηλεφωνίας και των σιδηροδρόμων. Ο κουβανικός λαός γνώρισε στο διάστημα αυτό σκληρές τυραννίες, όπως του Ματσάντο και του Μπατίστα.

                 Στον παλμό της επανάστασης

Τον Αύγουστο του 1925, μέσα σε κλίμα εργατικών αναταραχών και ριζοσπαστικοποίησης, μια ομάδα 13 ανθρώπων γύρω από τον επαναστάτη φοιτητή Χούλιο Αντόνιο Μέγια και τον Κάρλος Μπαλίνο, βετεράνο σοσιαλιστή και σύντροφο του Χοσέ Μαρτί, ιδρύουν το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας. Ίσως το πιο πολύτιμο πράγμα για την ύπαρξή του είναι πως
το επαναστατικό δεν έρχεται προδιαγεγραμμένο
ή με σχεδιασμένα καλούπια.
Ο ιδρυτής της Federación Estudiantil Universitaria
__Πανεπιστημιακής Ομοσπονδίας Φοιτητών, γνώριζε ότι
άλλο πανεπιστήμιο ήταν απαραίτητο.
Για τον ίδιο, η μόνη λύση στη μετριότητα που επικρατούσε εκεί
ήταν να ξεπεραστεί η μετριότητα της αστικής Δημοκρατίας.

Τον επόμενο μήνα ο Μέγια συλλαμβάνεται και μετά από απεργία πείνας 23 ημερών εξορίζεται στο Μεξικό. Το 1929, ο Μέγια πυροβολείται πισώπλατα από έναν μπράβο του Ματσάδο στην Πόλη του Μεξικό. Ήταν 26 χρονών.
Το κόμμα αναπτύσσει γρήγορα μια επιρροή που εκτεινόταν πολύ πέρα από το πραγματικό μέγεθός του. Οργανώνει τους εργάτες ζάχαρης και το 1930 γίνεται μια σαρανταοχτάωρη γενική απεργία με μερική επιτυχία. Ο κομμουνιστής ηγέτης Ρουμπέν Μαρτίνες Βιγένα, που μπήκε επικεφαλής, εξορίζεται. Παρά τα απανωτά οργανωτικά χτυπήματα, το ΚΚΚ κάνει ουσιαστική ιδεολογικοπολιτική δουλιά, που θα φανεί δυο δεκαετίες μετά.
Ο Φιντέλ Κάστρο γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μαγιαρί της επαρχίας Οριέντε στις 13 Αυγούστου του 1926. Είναι το τρίτο παιδί ενός συντηρητικού Ισπανού μετανάστη και μιας Κουβανής. Από μικρός έδειχνε μεγάλη σωματική δύναμη και τολμηρή σκέψη. Τόσο στο κολέγιο όσο και ως φοιτητής της Νομικής διακρίθηκε στις αθλητικές ομάδες που συμμετείχε, ενώ ταυτόχρονα η ικανότητα του λόγου που τον διέκρινε συμπλήρωνε τα απαραίτητα προσόντα για να αναδειχτεί φυσικός ηγέτης των συμφοιτητών του. Την περίοδο εκείνη, ο Φιντέλ, όπως τον αποκαλούν όλοι στην Κούβα, ήταν στέλεχος του Ορθόδοξου Κόμματος, του Εδουάρδου Τσιμπάς (ο οποίος αργότερα αυτοκτόνησε). Το κόμμα αυτό ασκούσε έντονη κριτική στη διαφθορά των στρατηγών και των πολιτικών που κυβερνούσαν για λογαριασμό των ΗΠΑ. Η επιρροή του ήταν μεγάλη στους μικροαστούς και στους σπουδαστές, αλλά δεν ήταν το κατάλληλο για να οργανώσει τη δύναμη που χρειαζόταν για να αφαιρέσει τα εμπόδια που έστεκαν στο δρόμο ανάπτυξης της κουβανικής κοινωνίας και να αγωνιστεί ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Ο κομμουνιστής ηγέτης Μπλας Ρόκα θεωρούσε ότι το κόμμα αυτό "αποτελούσε εμπόδιο στην κινητοποίηση των λαϊκών μαζών, στον ενεργητικό αγώνα και στην επαναστατική δράση εναντίον της τυραννίας".

                                   Η Μονκάδα και η "Γκράνμα"

Αυτή η γραμμή της παθητικής στάσης του Ορθόδοξου Κόμματος δε συμβιβαζόταν με την αντίληψη του Φιντέλ Κάστρο. Η επίθεση στους στρατώνες Μονκάδα, στο Σαντιάγο της Κούβας, όπου στάθμευαν χιλιάδες στρατού της τυραννίας, ήταν μια δυνατή πρόκληση. Από εκείνη την επίθεση γεννήθηκε το Κίνημα της 26ης του Ιούλη. Η επίθεση απέτυχε, αλλά από εκείνη την ημέρα του 1953 το κόμμα του Τσιμπάς παραχωρεί τη θέση του σε έναν επαναστατικό οργανισμό πολύ πιο αποτελεσματικό. Ελάχιστοι από τους επαναστάτες της Μονκάδα επιζούν της επίθεσης. Ο Φιντέλ, μετά από δύο χρόνια φυλακής απελευθερώνεται και αυτοεξορίζεται στο Μεξικό, όπου μαζί με τον Αργεντικό Ερνέστο "Τσε" Γκεβάρα, τον Καμίλο Σιενφουέγος και άλλους ετοιμάζουν τη νέα προσπάθεια ανατροπής του αιματοβαμμένου καθεστώτος του Μπατίστα και απελευθέρωσης της Κούβας από τα δεσμά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.

Με ένα μικρό πλοιάριο, την "Γκράνμα", 82 επαναστάτες αποβιβάζονται σε μια παραλία στους πρόποδες της οροσειράς της Σιέρα Μαέστρα στις 30 Νοέμβρη του 1956. Μόνο 10 επιζούν από τις επιδρομές της αεροπορίας της δικτατορίας. Μεταξύ τους ο Φιντέλ, ο αδελφός του Ραούλ, ο Τσε, ο Σιενφουέγος κι ο Χουάν Αλμέιδα. Αρχίζει η εποποιία του αγώνα στα βουνά και οι διαδοχικές νίκες κατά του εκπαιδευμένου από Αμερικανούς ειδικούς στρατού του Μπατίστα. Παράλληλα, διεξαγόταν και ο αγώνας στις πόλεις από το κίνημα της 26ης του Ιούλη με επικεφαλής τον Φρανκ Παϊς, που είχε οργανώσει ένα τεράστιο παράνομο δίκτυο. Το ΚΚΚ, που το 1955 είχε απορρίψει την έκκληση του Κάστρο για ένοπλο αγώνα, είχε δώσει όλες τις δυνάμεις του στην πάλη για τη δημιουργία μαχητικών επιτροπών στα εργοστάσια και στις κοινότητες και τη δημιουργία ενός εθνικού δημοκρατικού μετώπου που θα ένωνε όλες τις δυνάμεις που ήταν αντίθετες με τον Μπατίστα. Αυτή η προσεκτική πολιτική προετοιμασία των μαζών και της εργατικής τάξης αποδείχτηκε κρίσιμη για την επιτυχία της επανάστασης.
                              Ο θρίαμβος

Τρία χρόνια και ένα μήνα μετά την "Γκράνμα", την 1η Γενάρη 1959, ο δικτάτορας Μπατίστα έφευγε με αεροπλάνο από την Κούβα, καθώς οι φάλαγγες του Τσε, του Καμίλο, του Ραούλ Κάστρο και του Φιντέλ, καταλάμβαναν την Αβάνα και τις άλλες πόλεις της χώρας. Η επανάσταση είχε θριαμβεύσει. Η Consuelo Almaguer
εκφωνήτρια του Radio Mambí στο Santiago de Cuba
μένει τώρα Ρώμη …
από Πινάρ ντελ Ρίο, Islamorada,
Tlalpan Mexico Vedado, Ciudad De La Habana

Τώρα άρχιζε το πιο δύσκολο μέρος της. Μεθοδικά, αλλά χωρίς χρονοτριβή, άρχισε να παίρνει φιλολαϊκά μέτρα, μερικά από τα οποία είχαν σοσιαλιστική προοπτική, ανεξάρτητα από το πόσο αντιλαμβανόταν την προοπτική αυτή η ηγεσία της επανάστασης την εποχή εκείνη. Μαζί με την ανοικοδόμηση άρχισε και η προσπάθεια στραγγαλισμού της επανάστασης από τον ιμπεριαλισμό.

Προσπάθεια που είχε σαν αποτέλεσμα περισσότερα μέτρα σοσιαλιστικής προοπτικής από τη μεριά της επαναστατικής εξουσίας και μεγαλύτερη προσέγγιση με τη Σοβιετική Ένωση. Στηριζόμενη στο λαό σε κάθε βήμα της, η επανάσταση νίκησε μέσα σε 72 ώρες τους πάνοπλους μισθοφόρους των ΗΠΑ στον Κόλπο των Χοίρων. Ακολούθησε η Κρίση των Πυραύλων, η διακήρυξη του σοσιαλιστικού χαρακτήρα της κουβανέζικης επανάστασης κι η διεθνιστική βοήθεια της μικρής και αδύναμης Κούβας σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Ασίας. Το 1965, οι τρεις επαναστατικές οργανώσεις: το Κίνημα 26 του Ιούλη, το Κομμουνιστικό Κόμμα, που ονομαζόταν τότε Λαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Επαναστατικό Διευθυντήριο, συγχωνεύονται και σχηματίζουν το Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας. Ο Φιντέλ Κάστρο θα πει δέκα χρόνια μετά: "Το Κόμμα είναι σύνθεση των πάντων. Μέσα σ' αυτό συνδυάζονται τα όνειρα όλων των επαναστατών της ιστορίας μας. Το Κόμμα σήμερα, είναι η ψυχή της Κουβανικής Επανάστασης".

Μέσα από πειραματισμούς, λάθη, αλλά και μεγάλες επιτυχίες η επανάσταση στέριωσε και έβαλε βαθιές ρίζες μέσα στο λαό. Ένα λαό που θυμάται και γνωρίζει καθημερινά το μακρύ, βάρβαρο χέρι του καπιταλισμού και ξέρει να εκτιμά την πραγματική ελευθερία που του προσφέρει ο σοσιαλισμός. Ένα λαό που νιώθει επιτέλους τη χώρα του δικιά του και είναι αποφασισμένος να μην αφήσει να του την πάρουν__ οψόμεθα.

Guantanamera _η γυναίκα από το Γκουαντάναμο είναι ο τίτλος δημοφιλούς κουβανέζικου πατριωτικού, τραγουδιού μια έκφραση αγάπης για την Κούβα και αλληλεγγύης προς τους φτωχούς ανθρώπους του κόσμου. Βασίζεται στη μελωδία της γουαχίρα (είδος σαν φλαμένκο κουβανέζικης μουσικής). Οι στίχοι του είναι παρμένοι από τον κύκλο τραγουδιών Versos Sencillos (απλά στιχάκια) του κουβανού εθνικού ήρωα Χοσέ Μαρτί. Δημιουργήθηκε αυθόρμητα στα 1929-35 όταν ο Κουβανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός José Fernández Díaz κοινώς γνωστός ως Joseíto Fernández, (μελωδός γνωστών τραγουδιών, μεταξύ των οποίων τα «Elige tú, que canto yo», «Amor de madre», «Demuéstrame tú» και «Así son, boncó», καθώς και το πιο διάσημο «Guajira Guantanamera». στο μικρόφωνο του ραδιοφώνου αυτοσχεδίαζε ενώ παρουσίαζε τα τρέχοντα γεγονότα της ημέρας, τα λεγόμενα Décimas, ενώ επαναλάμβανε εν είδη ρεφρέν Guantanamera, Guajira Guantanamera. Αργότερα έγινε γνωστό ανά τον κόσμο.

Το τραγούδι έχει διασκευαστεί ή ερμηνευτεί από τη μεγάλη Celia Cruz, την Compay Segundo (αυτό ακούγεται στο βίντεό μας)  Wyclef Jean και 10άδες ακόμη καλλιτέχνες Bárbara y Dick Argentina, Ντέμης Ρούσσος, Willy Chirino, Julio Iglesias, Joan Baez, Albita, Jimmy Buffett, Bobby Darin, Raul Malo, Joe Dassin, Muslim Magomayev, José Feliciano, Tony Mottola, Biser Kirov, Puerto Plata, Trini Lopez, La Lupe, Νάνα Μούσχουρη, Tito Puente, Raulín Rodríguez, Andy Russell, Gloria Estefan, Phil Manzanera, Robert Wyatt _ως "Caimanera", Zucchero Fornaciari, Julie Felix, Ansuman Roy, από τα γκρουπ  The Mavericks, Inti-Illimani, Buena Vista Social Club, Los Lobos, Pozo-Seco Singers, Todos Tus Muertos, The Spinners and the Gipsy Kings κλπ κλπ.