Απάντηση στη συκοφαντική επίθεση διαστρέβλωσης των θέσεων του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ βγήκε πιο δυνατό από το 22^ο  Συνέδριο, που προετοιμάστηκε μέσα από μια πολύμηνη και ουσιαστική προσυνεδριακή διαδικασία πάνω στις Θέσεις της ΚΕ που εγκρίθηκαν από τα μέλη του Κόμματος με συντριπτική πλειοψηφία, γεγονός που τονίζει την ιδεολογικοπολιτική ενότητα του ΚΚΕ. Ήταν μια πορεία στην οποία πήραν μέρος χιλιάδες στελέχη και μέλη του Κόμματος και στην οποία κατέθεσαν τη γνώμη τους φίλοι, συμπορευόμενοι και πρωτοπόροι εργαζόμενοι. Η Πολιτική Απόφαση που εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συνέδριο θα δημοσιευτεί τις επόμενες μέρες, θα μεταφραστεί και θα είναι στη διάθεση των ΚΚ. Τώρα το Κόμμα μας, με πνεύμα ενθουσιασμού, προχωράει οργανωμένα στην υλοποίηση των αποφάσεων, με τον προσανατολισμό που συμπυκνώνεται στο σύνθημα του Συνεδρίου για "ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον Σοσιαλισμό".

🚩🚩 Κόκκινο νήμα

Ναι, η πιο μεγάλη πράξη της ζωής μας
είναι η απόφαση του θανάτου μας,
όταν υπάρχει κάποια διέξοδος όταν μπορείς και να τον αποφύγεις,
και συ τον διαλέγεις σαν τιμή και σα χρέος για τους άλλους,
πιο πέρα απ' τις ανάγκες σου.
Όποιος μπορεί να νικήσει μια στιγμή τη ζωή του
νικάει και το θάνατο...
_Γ. Ρίτσος, "Αποχαιρετισμός"

• Το Κόμμα μας πρωταγωνιστεί στους εργατικούς – λαϊκούς αγώνες ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των αστικών κομμάτων, στη στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στις επεμβάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, στην αμερικανική επίθεση κατά της Βενεζουέλας, στις απειλές κατά της Κούβας και του Ιράν, στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, συνεχίζει τον αγώνα για τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τον λαό κυρίαρχο στον τόπο μας.
• Οι κομμουνιστές έδωσαν τη μάχη για τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα, σε μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, σε κλάδους και επιχειρήσεις, στα λιμάνια και τα καράβια, στους χώρους Υγείας και Εκπαίδευσης, στα μπλόκα του αγώνα της αγροτιάς και στο κλείσιμο των δρόμων με τα τρακτέρ για 55 μέρες. Τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα στα πανεπιστήμια και στα σχολεία.
• Τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ προετοίμασαν τη μεγάλη απεργία με διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα στις 28 Φλεβάρη, τρία χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, με σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», καταδικάζοντας την πολιτική που οδήγησε στη σύγκρουση δύο τρένων στην οποία σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, κυρίως νέοι και νέες.
• Σταθερά εκφράζεται η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό, στον λαό της Κούβας και στο ΚΚ Κούβας ενάντια στον αποκλεισμό που επιβάλλει ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και στα νέα εγκληματικά μέτρα που στοχεύουν στον οικονομικό στραγγαλισμό του νησιού. Στις 11 Μάρτη το ΚΚΕ και η ΚΝΕ οργανώνουν στο κέντρο της Αθήνας μεγάλη συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Κούβα και πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία.
• Οι ταξικές δυνάμεις, οι δυνάμεις του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ), όπου πρωτοστατούν τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ, μέσα από σκληρή αναμέτρηση με τον εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό, μέτρησαν νέα σημαντικά βήματα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
• Επιγραμματικά αναφέρουμε ότι το ΠΑΜΕ κατέλαβε την 1^η θέση στο συνέδριο της Ανώτατης Διοίκησης Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΑΔΕΔΥ), επίσης στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, απόλυτη πλειοψηφία στο σωματείο του μεγαλύτερου νοσοκομείου της χώρας, τον «Ευαγγελισμό» κλπ. Αυτές τις μέρες οι κομμουνιστές και ο λαός μας ζούνε το συγκλονιστικό γεγονός της δημοσίευσης φωτογραφικών ντοκουμέντων που παρουσιάζουν ζωντανά, μετά από 82 χρόνια, τον ηρωισμό και την παλικαριά των 200 κομμουνιστών που στάθηκαν περήφανα απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα και εκτελέστηκαν από τους φασίστες κατακτητές, στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944. Απαιτούμε τα ντοκουμέντα αυτά να γίνουν κτήμα του λαού μας και δίνουμε αποφασιστική απάντηση στις αστικές δυνάμεις και στην ΕΕ, που έχουν ανακηρύξει τον αντικομμουνισμό και την κατάπτυστη θεωρία των «δύο άκρων» σε επίσημη ιδεολογία, ταυτίζοντας ανιστόρητα τους φασίστες εγκληματίες με τους αγωνιστές κομμουνιστές, τον φασισμό με τον κομμουνισμό, το μέλλον του κόσμου.

Οι αστοί πουλάνε και ξεπουλάνε _το 💥 ΚΚΕ αγρυπνά και μάχεται 🎈 με τη σωστή πλευρά της ιστορίας

 Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας, παλεύουμε σε δύσκολες και σύνθετες συνθήκες αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων, επιμένοντας στην ενίσχυση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, στην ανάπτυξη του αντιμονοπωλιακού – αντικαπιταλιστικού αγώνα, με στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού, την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας.

Μια επίθεση που θα πέσει στο κενό

Παλεύουμε για υψηλούς στόχους και ιδανικά και την ίδια ώρα βλέπουμε να ξεδιπλώνεται μια συκοφαντική επίθεση που οργανώνουν οι ηγεσίες του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ), του ΚΚ Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ) και η ψευδεπίγραφη «Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα». Πρόκειται για επίθεση που δεν αγγίζει το ΚΚΕ, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, και βρίσκεται σε αντίθεση με τη θέληση και τις αγωνίες των κομμουνιστών σε όλο τον κόσμο, που παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον τη σκληρή πάλη του ΚΚΕ.

Για τη στάση του ΚΕΚΡ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία

Ό,τι και να κάνουν οι ηγεσίες αυτές δεν μπορούν να διαγράψουν τις ευθύνες τους για τη στήριξη της αστικής τάξης και του αστικού κράτους της Ρωσίας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Αντιδρούν σπασμωδικά με επιθέσεις στο ΚΚΕ και στα δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα τα οποία αναδεικνύουν τις πραγματικές αιτίες του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που τον προκαλούν, τον κίνδυνο κλιμάκωσης και γενίκευσης. Τα 4 χρόνια του πολέμου αλληλοσκοτώνονται δύο λαοί που πάλεψαν μαζί για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και την ήττα του ναζισμού στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα θυσιάζονται για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων, την ώρα που ο Πούτιν, ο Τραμπ, ο Ζελένσκι και η ΕΕ παζαρεύουν για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, το μοίρασμα της περιοχής.

ΚΚΕ: Για το Διεθνές Αντιφασιστικό Φόρουμ της Μόσχας

Τα προσχήματα περί "αντιφασισμού", που προβάλλει η ρωσική ηγεσία υπό τον Πούτιν και αναπαράγουν το ΚΕΚΡ και το ΚΚΡΟ, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την εισβολή ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, που έχει ανοίξει πολύ επικίνδυνους δρόμους, αξιοποιείται από τον αμερικανοΝΑΤΟικό ιμπεριαλισμό ως άλλοθι κατά της κυριαρχίας κρατών και χρησιμοποιείται κατά των λαών. Η ιστορική πείρα είναι πολύτιμη. Η πάλη ενάντια στον φασισμό συνδέεται αδιαχώριστα με την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, που τον γεννάει και τον θρέφει. Τα λεγόμενα αντιφασιστικά μέτωπα με αστικές δυνάμεις έχουν δοκιμαστεί, οδηγούν στον εγκλωβισμό των λαών και στη διαιώνιση της αστικής εξουσίας.

Αυθαίρετες ερμηνείες και διαστρεβλώσεις των θέσεων του ΚΚΕ

Η στοχευμένη επίθεση κατά του ΚΚΕ χαρακτηρίζεται από αυθαίρετες ερμηνείες και διαστρεβλώσεις των θέσεων του.

• Πρώτο, το ΚΚΕ μέσα στις δύσκολες συνθήκες της αντεπανάστασης ανέλαβε την ευθύνη, ξεκίνησε τις Διεθνείς Συναντήσεις Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (ΔΣΚΕΚ), τις στήριξε πολύπλευρα για πολλά χρόνια και συμμετέχει με συνέπεια, καταθέτοντας τις θέσεις του, επιμένοντας στον κομμουνιστικό τους χαρακτήρα, στην αποτροπή της χειραγώγησής τους από κάθε ιμπεριαλιστικό μπλοκ, στην υλοποίηση των κοινών δράσεων που αποφασίζονται.

• Εδώ και χρόνια το ΚΚΕ μίλησε για την ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική κρίση του κομμουνιστικού κινήματος και επισήμανε πως επιδρά αρνητικά στις Διεθνείς Συναντήσεις.
• Μετά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, η κατάσταση επιδεινώθηκε, κλιμακώνεται η ιδεολογική – πολιτική διαπάλη για κρίσιμα ζητήματα της στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος. Ενισχύθηκαν λειτουργικά προβλήματα και αποδυναμώθηκε η υλοποίηση των κοινών δράσεων.
• Αυτά θέτει το 22^ο Συνέδριο του ΚΚΕ, και η προσπάθεια του ΚΕΚΡ και του ΚΚΡΟ να χρεώσουν ευθύνες στο Κόμμα μας είναι αβάσιμη, υπηρετεί σκοπιμότητες, δημιουργεί συνθήκες πόλωσης μπροστά στη συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας και στην επόμενη ΔΣΚΕΚ.
• Το ΚΚΕ μέσα σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες στηρίζει το ΚΚ Τουρκίας, που ανέλαβε την οργάνωση της Ομάδας Εργασίας, έχει δηλώσει έγκαιρα τη συμμετοχή του και θα πάρει μέρος στην 24η ΔΣΚΕΚ στην Αβάνα, στο πλαίσιο των κανόνων που ισχύουν για τις μέχρι τώρα Διεθνείς Συναντήσεις, για να εκφράσει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη στον λαό και στο ΚΚ Κούβας, να τιμήσει τα 100 χρόνια από τη γέννηση του κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο.

Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανίας και ο "υποκειμενικός" παράγοντας στη Ρωσία

• Δεύτερο, το ΚΚΕ ανέλαβε την ευθύνη του Solidnet για την αλληλοενημέρωση των ΚΚ, το στήριξε με όλες του τις δυνάμεις και το ανέπτυξε παραπέρα. Η ομάδα του Solidnet τηρεί με συνέπεια τις αρχές και τους κανόνες που έχουν συλλογικά αποφασιστεί. Τα περί λογοκρισίας ψεύδη του ΚΕΚΡ και του ΚΚΡΟ καταρρέουν από την ίδια την πολύχρονη πείρα. Δεκάδες Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα όλα αυτά τα χρόνια στέλνουν τα μηνύματά τους, τις αποφάσεις των καθοδηγητικών οργάνων, τις ανακοινώσεις τους και όλα δημοσιεύονται χωρίς κανένα πρόβλημα εδώ και 27 χρόνια, από το 1999 έως τις ημέρες μας.

• Εξαίρεση, μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, αποτελεί η στάση του ΚΕΚΡ, που κατά καιρούς παραβιάζει τους συλλογικούς κανόνες και τις αρχές του Solidnet, προσπαθώντας να το χρησιμοποιήσει ως χώρο συκοφαντικών επιθέσεων κατά ΚΚ και άγονων αντιπαραθέσεων που δεν έχουν σχέση με τη θεωρητική διαπάλη. Σε αυτήν την επιδίωξη εντάχθηκε πρόσφατα ως αρωγός και το ΚΚΡΟ με την ΕΚΚ – ΚΚΣΕ.
• Εκείνο που προκαλεί προβληματισμό είναι το ότι η συκοφαντική επίθεση κατά του Solidnet, που εξαπολύουν τα συγκεκριμένα κόμματα, εκδηλώνεται ταυτόχρονα με τη δημόσια πρόθεσή τους να στήσουν κάποια άλλα διεθνή ενημερωτικά μέσα με τη συμμετοχή και «αριστερών», «πατριωτικών», «αντιφασιστικών» δυνάμεων, δηλαδή καθαρά αστικών δυνάμεων. Δεν μας πέφτει λόγος σε αυτό. Ας προχωρήσουν με όσους συμφωνούν σε κάτι τέτοιο, αλλά δεν χρειάζεται ως άλλοθι για τις ενέργειές τους να προσπαθούν να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ και το Solidnet, το οποίο οι ίδιοι έχουν αξιοποιήσει για χρόνια.

• Τρίτο, προβοκατόρικη πρακτική συνιστά η σκόπιμη επίθεση στο ΚΚΕ με τον κατασκευασμένο, ψευδή ισχυρισμό πως το Κόμμα μας παρεμβαίνει στο εσωτερικό ΚΚ για να τα διασπάσει. Χρησιμοποιούν σήμερα αυτές τις βρωμιές κόμματα που τα προηγούμενα χρόνια εκθείαζαν το ΚΚΕ για τις αρχές του, το ενδιαφέρον του για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων, την πίστη του στον προλεταριακό διεθνισμό και στη διεθνιστική αλληλεγγύη. Δεν ευθύνεται το ΚΚΕ όταν κομμουνιστές, αηδιασμένοι από την πολιτική της ταξικής συνεργασίας που ακολουθούν κάποια κόμματα, τα εγκαταλείπουν και επιδιώκουν να συγκροτήσουν πραγματικά κομμουνιστικά μαρξιστικό-λενινιστικά κόμματα. Το ΚΚΕ συνεχίζει να παλεύει με αρχές, καθαρά, και συμμετέχει με τις θέσεις του στην έντονη ιδεολογική – πολιτική διαπάλη στο κομμουνιστικό κίνημα. Από πολλά χρόνια πριν υποστηρίζει την αναγκαιότητα συγκρότησης μαρξιστικού – λενινιστικού πόλου, την επαναστατική ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος και τη σφυρηλάτηση της ιδεολογικής του ενότητας.

• Το ΚΚΕ συνεργάζεται με δεκάδες ΚΚ, μεταξύ άλλων και με νέα ΚΚ που δημιουργήθηκαν στις σύγχρονες συνθήκες της διαπάλης και συγκρούονται με τον οπορτουνισμό και τον σοσιαλσοβινισμό, επιδιώκει να ανταλλάσσει με όλα τα ΚΚ συντροφικά απόψεις και πείρα και αποσκοπεί στην κοινή δράση, στέκεται αταλάντευτα στο πλευρό ΚΚ που δέχονται αντικομμουνιστικές επιθέσεις και αντιμετωπίζουν διώξεις από το αστικό κράτος. Αυτό κάνει πολλές φορές για τους κομμουνιστές στη Ρωσία και την Ουκρανία.
• Συνεργάζεται ιδιαίτερα με ΚΚ με τα οποία υπάρχει ιδεολογική συμφωνία σε βασικά στρατηγικά ζητήματα, όπως τα ΚΚ της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης και της Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης, και εκτιμά το γεγονός πως και άλλα ΚΚ πλαισιώνουν αυτή την προσπάθεια.

Κάθε ΚΚ κρίνεται από τη δράση του

• Το Κόμμα μας πιστεύει στην αναγκαιότητα ουσιαστικής συζήτησης στις γραμμές του κομμουνιστικού κινήματος για κρίσιμα ζητήματα, όπως αυτά που αφορούν:
• Την εποχή μας, ως εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, και τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της επανάστασης.
• Τον ιμπεριαλισμό, ως μονοπωλιακό καπιταλισμό και τη διεθνή του διάσταση ως σύστημα στο οποίο συμμετέχουν τα καπιταλιστικά κράτη ανάλογα με την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική τους δύναμη, στο πλαίσιο της ανισοτιμίας των κρατών που χαρακτηρίζει το εκμεταλλευτικό σύστημα.
• Τη στάση των κομμουνιστών απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την αναγκαιότητα της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής αυτοτέλειας των κομμουνιστών, της αυτοτελούς πάλης της εργατικής τάξης για τα δικά της συμφέροντα, για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
• Την ανάπτυξη του μονοπωλιακού καπιταλισμού στην Κίνα και τον ανταγωνισμό ΗΠΑ – Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο καπιταλιστικό σύστημα, που επιδρά καταλυτικά στις διεθνείς εξελίξεις.
• Τη στάση των ΚΚ απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία και την απόρριψη της συμμετοχής ή στήριξης αστικών κυβερνήσεων.
• Τις αιτίες και τους παράγοντες που οδήγησαν στην αντεπανάσταση, στην ανατροπή του σοσιαλισμού και την παλινόρθωση του καπιταλισμού.
• Τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης και οικοδόμησης, σε αντίθεση με τον λεγόμενο «σοσιαλισμό της αγοράς» και άλλα σοβαρά ζητήματα για τα οποία γίνεται σήμερα διαπάλη στο κομμουνιστικό κίνημα.
• Το επαναλαμβάνουμε, η απαραίτητη συζήτηση στις γραμμές του κομμουνιστικού κινήματος δεν έχει καμία σχέση με τις συκοφαντικές επιθέσεις από κόμματα τα οποία συνεργάζονται με την αστική τάξη και το αστικό κράτος, αποσπάστηκαν από την εργατική τάξη, τις ανάγκες και την αποστολή της, και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, να αποκρύψουν τις πραγματικές του αιτίες.

Κριτήριο της αλήθειας είναι η πράξη. Μέσα στις δυσκολίες της ταξικής πάλης δοκιμάζεται και κρίνεται το κάθε Κομμουνιστικό Κόμμα. Σ’ αυτό το πεδίο διαθέτει τις δυνάμεις του το ΚΚΕ, με πίστη στο δίκιο της εργατικής τάξης και στην ιστορική της αποστολή.

Με πληροφορίες από σημείωμα   \\ του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ

          Λίγα λόγια για το ΚΕΚΡ
Το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (Российская Коммунистическая Рабочая Партия‎‎ ) ιδρύθηκε τον Νοέμβρη του 1991 στη βάση της «Κίνησης Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας» του ΚΚΣΕ. Η νεολαία του κόμματος ονομάστηκε Επαναστατική Κομμουνιστική Ένωση Νεολαίας (Μπολσεβίκοι).
Στις βουλευτικές εκλογές του 1995 το σχήμα των (ΚΕΚΡ, ΡΚΚ, Εργαζόμενη Ρωσία) με ονομασία «Κομμουνιστές- Εργαζόμενη Ρωσία-Για την ΕΣΣΔ» απέσπασε (4.5%) και εξέλεξε έναν βουλευτή στη Δούμα, το 1999 το σχήμα των (ΚΕΚΡ, ΡΚΚ) με ονομασία «Κομμουνιστές και Εργαζόμενοι της Ρωσίας - Για την ΕΣΣΔ» 2.2%, στις εκλογές του 2003 το ΚΕΚΡ-ΡΚΚ συμφώνησε με το ΚΚΡΟ να συμπεριληφθούν υποψήφιοι του στις λίστες του και εξέλεξε έναν βουλευτή _με όση σημασία αυτά μπορούν να έχουν. Το «Μέτωπο Εργαζομένων Ρωσίας – ΡΟΤ ΦΡΟΗΤ» είναι ένα κοινωνικοπολιτικό μέτωπο που δημιούργησε το ΚΕΚΡ με σκοπό την οργάνωση των εργατικών αγώνων αλλά και την καταγραφή του ως πολιτικού κόμματος για τη συμμετοχή στις εκλογές. Το «Μέτωπο Εργαζομένων Ρωσίας – ΡΟΤ ΦΡΟΗΤ» το 2012 κατέγραψε 60.000 μέλη.

Παρά το γεγονός πως το ΚΕΚΡ έχει μικρότερο πολιτικό μέγεθος από το ΚΚΡΟ, είναι αρκετά γνωστό στους κομμουνιστές της χώρας μας χάρη στη συμμετοχή του σε μια σειρά πολυμερών δραστηριοτήτων στις οποίες συμμετέχει και το ΚΚΕ, όπως είναι οι Διεθνείς Συναντήσεις των Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων, η Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία, η «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση». Πρέπει να πούμε πως από τότε που συγκροτήθηκε το ΚΕΚΡ ένα από τα πρώτα κόμματα με το οποίο σύναψε διμερείς σχέσεις ήταν το ΚΚΕ. Από το 1999 δεν μπορεί να λάβει μέρος στις εκλογές, λόγω του αντιδημοκρατικού νόμου για τα πολιτικά κόμματα, που επιτρέπει πολλές αυθαιρεσίες σε βάρος «ανεπιθύμητων» πολιτικών δυνάμεων. Ετσι, έχει χάσει την ιδιότητα του «πολιτικού κόμματος», τόσο αυτοτελώς ως ΚΕΚΡ όσο και ως «συμμαχία», του τεχνητού «πολιτικού κόμματος» που είχε συγκροτήσει με την επωνυμία «ΡΟΤ ΦΡΟΝΤ» _«Ενιαίο Μέτωπο εργαζομένων Ρωσίας». Αυτό το στοιχείο δείχνει πως όχι μόνο το αντιδραστικό καθεστώς της Ουκρανίας έλαβε μέτρα σε βάρος των κομμουνιστών, αλλά και η ρωσική αστική δημοκρατία. Βεβαίως, όπως το ΚΚΡΟ, έτσι και το ΚΕΚΡ δεν έχει μπορέσει να επηρεάσει ευρύτερες εργατικές δυνάμεις της Ρωσίας, ώστε να διαμορφωθεί ένα ισχυρό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Σε ό,τι αφορά το ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία, σε αντίθεση με το ΚΚΡΟ, το ΚΕΚΡ εκτιμά πως αποτελεί μια ενδοϊμπεριαλιστική σύγκρουση, πως η Ρωσία είναι μια ιμπεριαλιστική δύναμη, μικρότερη από τις άλλες - όπως αναφέρει στις θέσεις του - που με στρατιωτικά μέσα επιχειρεί στην Ουκρανία για τα συμφέροντα της αστικής τάξης. Την ίδια ώρα, το ΚΕΚΡ εκτιμά πως αυτή η εξέλιξη έχει και θετικά στοιχεία, και για τον λόγο αυτό τη στηρίζει. Αυτός ο εκλεκτισμός στην τοποθέτησή του, το οδηγεί τελικά στο να στηρίζει τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ας δούμε, όμως, πιο αναλυτικά.

            Η εισήγηση στην ΚΕ του ΚΕΚΡ

Στις 26/3/22 πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΕΚΡ, που αποφάσισε τη στάση του κόμματος «για τις πολεμικές ενέργειες της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των ενόπλων δυνάμεων του Ντονμπάς στην Ουκρανία», εγκρίνοντας τη σχετική εισήγηση του Πολιτικού Συμβουλίου.  Σε αυτό το ντοκουμέντο, μεταξύ άλλων, αναφέρεται πως «τους πολέμους τούς έφερε στη γη της Σοβιετικής Ενωσης ο καπιταλισμός (...) Πρόκειται για συγκρούσεις σχηματισμού (γένεσης) μιας νέας τάξης εκμεταλλευτών, συγκρούσεις που δημιουργούνται από τον ιμπεριαλισμό ή, ορθότερα, από την επιθυμία να αναδιανεμηθεί ο κόσμος στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ με τη συμμετοχή των συμφερόντων του ξένου κεφαλαίου. Η ενοχή της ρωσικής αστικής τάξης για τις συνεχιζόμενες τραγωδίες είναι αναμφισβήτητη (...) Το ΚΕΚΡ υπογραμμίζει ότι η πραγματική πηγή της υπό ανάλυση σύγκρουσης στην Ουκρανία είναι οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ και Ρωσίας, στις οποίες εντάσσεται η Ουκρανία». Σε αντίθεση με το ΚΚΡΟ, που δεν βλέπει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της Ρωσίας, το ΚΕΚΡ εκτιμά πως «η Ρωσική Ομοσπονδία είναι ένα νέο, στο στάδιο της γένεσης, ακόμα αρκετά αδύναμο, εξαρτημένο, με στρεβλή οικονομία, αλλά πλήρως, ήδη, ιμπεριαλιστικό κράτος με εξαιρετική όρεξη και επιθυμία να φτάσει στο μέγεθος ενός μεγάλου αρπακτικού». Ταυτόχρονα, σημειώνει πως «οι ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές χώρες δεν χρειάζονται τη Ρωσία με μια ισχυρή, ανεπτυγμένη οικονομία ως ισότιμο εταίρο».

Επιπλέον, το ΚΕΚΡ συνδέει τη ρήση του Λένιν για μια «χούφτα χωρών», που κυριαρχούσαν στην εποχή του, με τη σημερινή θεωρητική προσέγγιση που εκτιμά πως οι χώρες του λεγόμενου «χρυσού δισεκατομμυρίου», δηλαδή οι πιο αναπτυγμένες καπιταλιστικά χώρες, απομυζούν τις χώρες του υπόλοιπου πλανήτη, μεταξύ αυτών και τη Ρωσία. Επιπλέον, «το ΚΕΚΡ και οι σύμμαχοί του, ξεκινώντας από τη λενινιστική αντίληψη της ουσίας του ιμπεριαλισμού, βασιζόμενο στον ορισμό του φασισμού που έδωσε η Κομιντέρν, κατέληξε στην περιγραφή του φαινομένου "φασισμός" στην εξωτερική πολιτική, ή, όπως συχνά χρησιμοποιούμε εκλαϊκευτικά, στη μεταφορική φράση "εξαγώγιμος φασισμός" (...) Ο φασισμός στην εξωτερική πολιτική σήμερα είναι μια κοινή πρακτική των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους». Ας μην ξεχνάμε όμως ότι αυτός ο ορισμός διαμορφώθηκε ενώ υπήρχε και σοβαρή αντιπαράθεση εκ μέρους στελεχών της Κομμουνιστικής Διεθνούς και, το κυριότερο, στην πράξη φάνηκε η αδυναμία του ν' αποδώσει τη σχέση φασισμού - καπιταλισμού κι έτσι να υπολογιστεί στη στρατηγική του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Το ΚΕΚΡ εκτιμά ακόμη πως η Ουκρανία είναι ένα φασιστικό κράτος και πως στη χώρα αυτή ο φασισμός «είναι ουκρανικός μόνο ως προς τον τόπο εκδήλωσής του, ως προς τη γλώσσα, ως προς την ιστορική συνέχεια και τη σύνθεση των στελεχών, αλλά ως προς την καταγωγή του είναι εντελώς αμερικανικός».

Σε ό,τι αφορά τις κινήσεις της Ρωσίας θεωρεί πως «ο Πούτιν και οι ρωσικές αρχές δεν οδηγούνται από πατριωτικά αισθήματα αλληλεγγύης» στην αναγνώριση των ΛΔ του Ντονμπάς, αλλά την αξιοποιεί «ως πρόσχημα και ως δικαιολογία για την αποστρατιωτικοποίηση και, δήθεν, αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας, δηλαδή αποκλειστικά ως απάντηση στο γεγονός ότι οι ΗΠΑ, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ στο σύνολό τους έφτυσαν συλλογικά τις "κόκκινες γραμμές" του». Επίσης, το ΚΕΚΡ ασκεί κριτική στον αντικομμουνισμό του Πούτιν.

Ταυτόχρονα, ενώ εκτιμά πως «δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι οι πραγματικοί στόχοι του ρωσικού κράτους σε αυτόν τον πόλεμο είναι απολύτως ιμπεριαλιστικοί, είναι η υπεράσπιση και η ενίσχυση των θέσεων της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας στον ανταγωνισμό της παγκόσμιας αγοράς», την ίδια ώρα πιστεύει πως «όσο η ένοπλη επέμβαση της Ρωσίας βοηθά να σωθούν οι άνθρωποι στο Ντονμπάς από τα αντίποινα των τιμωρών, δεν θα αντιταχθούμε σε αυτήν την πραγματική βοήθεια. Ειδικότερα, θεωρούμε αποδεκτό εάν, λόγω συνθηκών, είναι απαραίτητο να ασκηθεί βία κατά του φασίζοντος καθεστώτος του Κιέβου, στον βαθμό που αυτό θα είναι προς το συμφέρον του εργαζόμενου λαού». Ακόμη το ΚΕΚΡ εκτιμά πως στη Ρωσία «η διάταξη των ταξικών δυνάμεων είναι τέτοια που δεν επιτρέπει ακόμη να θεωρήσουμε την εργατική τάξη πλήρες υποκείμενο της πολιτικής (...) Οι κομμουνιστές στην τρέχουσα ιστορική στιγμή στη Ρωσική Ομοσπονδία δεν έχουν, και μέχρι να ανέβει το εργατικό κίνημα, δεν θα μπορούν να έχουν μαζική υποστήριξη από τους εργαζόμενους». Για τους λόγους αυτούς στηρίζει την ιμπεριαλιστική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και δεν υπέγραψε την Κοινή Ανακοίνωση των 42 Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων και των 30 Κομμουνιστικών Νεολαιών, απ' όλο τον κόσμο, που εκδόθηκε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, του ΚΚ Εργαζομένων Ισπανίας, του ΚΚ Μεξικού και του ΚΚ Τουρκίας, σε αντίθεση με την οργάνωση νεολαίας του, την RKSM(b) - Επαναστατική Κομμουνιστική Ενωση Νεολαίας (μπολσεβίκοι) - που διατηρεί διμερείς σχέσεις με την ΚΝΕ.

Η λαθεμένη προσέγγιση του σύγχρονου κόσμου και της Ρωσίας

Η παραπάνω προσέγγιση του ΚΕΚΡ, αν και σε αντίθεση από το ΚΚΡΟ, φαίνεται ότι προσπαθεί να προσεγγίσει τις εξελίξεις από ταξική σκοπιά, ωστόσο διολισθαίνει σε σοβαρά θεωρητικά και πολιτικά λάθη, ακόμη και σε «δάνεια» από αστικές αντιλήψεις και από δυνάμεις που το ίδιο το ΚΕΚΡ χαρακτηρίζει οπορτουνιστικές. Αυτές οι αστοχίες το οδηγούν στο «ξέπλυμα» της απαράδεκτης ρωσικής στρατιωτικής εισβολής, που όπως το ίδιο αναγνωρίζει διεξάγεται για ιμπεριαλιστικούς λόγους, στο όνομα της σωτηρίας του λαού του Ντονμπάς. Το ΚΕΚΡ χαρακτηρίζει τη Ρωσία «αδύναμο», «εξαρτημένο» ιμπεριαλιστικό κράτος, που οι άλλες «ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές χώρες» αρνούνται να αντιμετωπίσουν ως «ισότιμο εταίρο». Αυτά γράφονται λες και οι σχέσεις μεταξύ των άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών δεν διακρίνονται από την ανισοτιμία, από την αλληλεξάρτηση των χωρών, και ο μόνος που δεν αντιμετωπίζεται ως «ισότιμος εταίρος» είναι η καπιταλιστική Ρωσία. Αυτά λέγονται για τη Ρωσία, τη 2η στρατιωτική δύναμη στον κόσμο, τη μόνη καπιταλιστική χώρα που μπορεί σήμερα να απειλήσει με πυρηνική καταστροφή την ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη του πλανήτη, τις ΗΠΑ. Μια χώρα με πολύ ισχυρά μονοπώλια, που είναι 5η σε δισεκατομμυριούχους στον κόσμο, που από τη μια είναι 11η στο ονομαστικό μερίδιο του παγκόσμιου ΑΕΠ και 6η σε μερίδιο στο πραγματικό παγκόσμιο ΑΕΠ, όπως και σε βιομηχανική παραγωγή στον κόσμο, στην οποία δεκάδες κράτη χρωστάνε 27,3 δισεκατομμύρια δολάρια, και η οποία βρίσκεται στην 5η παγκόσμια θέση των χωρών - δανειστών των λεγόμενων αναπτυσσόμενων χωρών, με την 1η θέση να την καταλαμβάνει η Κίνα. Μια χώρα που έχει δυνατότητα να προωθεί την εξωτερική της πολιτική ασκώντας και το δικαίωμα του βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Έτσι, το ΚΕΚΡ αγνοεί την πραγματικότητα πως όλα τα καπιταλιστικά κράτη σήμερα, εντασσόμενα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, διαμορφώνουν μεταξύ τους ανισότιμες σχέσεις, στη βάση της ισχύος τους (οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής) και η Ρωσία καταλαμβάνει μια από τις σημαντικότερες θέσεις σε αυτήν την ιμπεριαλιστική «πυραμίδα», ως συνάρτηση όλων των δυνατοτήτων της (οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών). Το ΚΕΚΡ υπερτονίζει το γεγονός πως σημαντικός προσανατολισμός της ρωσικής οικονομίας είναι η εξόρυξη πρώτων υλών, αγνοώντας άλλους προηγμένους επιστημονικά τομείς στους οποίους η Ρωσία πρωτοπορεί παγκοσμίως (κατασκευή πυρηνικών σταθμών, διαστημικές αποστολές, εμπόριο σύγχρονων όπλων, εμβόλια κ.ά.) Στη βάση αυτής της στρεβλής κατανόησης του σύγχρονου κόσμου «μεταφράζει» κατά το δοκούν τη ρήση του Λένιν για μια «χούφτα χώρες», που γράφτηκε όταν τα 3/4 του πλανήτη ήταν ακόμη αποικίες, και καταλήγει σήμερα στο να αποδέχεται την αταξική αντίληψη των χωρών του λεγόμενου «χρυσού δισεκατομμυρίου» (από το οποίο έχουν αφαιρεθεί ισχυρές καπιταλιστικές χώρες, όπως είναι η Κίνα και η Ρωσία). Αντίληψη που δεν υπάρχει στο Πρόγραμμα του ΚΕΚΡ, αλλά που τη «δανείζεται» σήμερα από το ισχύον Πρόγραμμα του ΚΚΡΟ.

           Η επιζήμια άποψη περί του "εξαγώγιμου φασισμού"

Το ΚΕΚΡ επαναφέρει στην ανάλυσή του την επιζήμια άποψη περί «εξαγώγιμου φασισμού». Οπως το ΚΚΡΟ, μιλώντας για τις ΗΠΑ και την ΕΕ τις χαρακτηρίζει «φιλελεύθερο φασισμό», έτσι και το ΚΕΚΡ αποδίδει τον χαρακτηρισμό «φασιστικές» σε ορισμένες από τις ισχυρότερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, ΕΕ). Καταρχάς, ο διαχωρισμός των κρατών του διεθνούς ιμπεριαλιστικού συστήματος σε φιλοφασιστικά - φιλοπόλεμα και μη, συσκοτίζει την αιτία γέννησης και ισχυροποίησης του φασιστικού ρεύματος, που βρίσκεται στον ίδιο τον μονοπωλιακό καπιταλισμό και στο εσωτερικό της κάθε χώρας. Ετσι, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με την άποψη αυτή του διαχωρισμού των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων σε «κακές» («φασιστικές», «νεοφασιστικές») και σε «καλές» ούτε βέβαια σε εκκλήσεις για να διαμορφώσουμε «αντιφασιστικά μέτωπα» σε αταξική κατεύθυνση, δηλαδή σε συμμαχίες χωρίς κοινωνικοταξικά κριτήρια και να ταχθούμε με τα δήθεν «αντιφασιστικά κράτη».

Η αντίληψη αυτή οδηγεί το κομμουνιστικό κίνημα, την εργατική τάξη στον αφοπλισμό της, στην παραίτησή της από την ιστορική αποστολή της και στη διαμόρφωση μια γραμμής δήθεν «εξυγίανσης» του ιμπεριαλισμού από τις «φασιστικές δυνάμεις». Κι ενώ το ΚΕΚΡ επιμένει σε αναφορές για την αναγκαιότητα της πάλης με τον οπορτουνισμό και στην ανάγκη αναγνώρισης της δικτατορίας του προλεταριάτου, την ίδια ώρα καλεί το κομμουνιστικό κίνημα να συμπορευτεί με τον αντίπαλο, με τις αστικές δυνάμεις, που χρησιμοποιούν όλα τα μέσα ενάντια στην υπόθεση του σοσιαλισμού. Στην πράξη, στο όνομα της αντιμετώπισης του φασισμού ανοίγει ο δρόμος για συνεργασία με τον οπορτουνισμό, με τη σοσιαλδημοκρατία, με αστικές πολιτικές δυνάμεις, με τμήματα της αστικής τάξης. Ανοίγει ο δρόμος επιλογής ιμπεριαλιστή. Ετσι, στην πολεμική ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία το κομμουνιστικό κίνημα καλείται να στηρίξει συγκεκριμένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, στο όνομα του ότι οι άλλες είναι «φασιστικές».

Η αντίληψη περί «εξαγώγιμου φασισμού» είναι μια αστική αντίληψη, που πρωτοεμφανίστηκε από ρωσικές αστικές πολιτικές δυνάμεις στην «πορτοκαλί επανάσταση» του 2006 στην Ουκρανία. Στη συνέχεια διαδόθηκε από τον επικεφαλής του λεγόμενου «Εργατικού Κόμματος Ρωσίας», Μ. Ποπόφ, που συνεργάζεται με το ΚΕΚΡ και υιοθετήθηκε από το τελευταίο κατά τη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Αποτέλεσε αντικείμενο ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης τόσο στο εσωτερικό του ΚΕΚΡ όσο και στο πλαίσιο της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» (ΔΚΕ). Οσοι ανατρέξουν στη δημόσια συζήτηση στις σελίδες του σχετικού τεύχους της ΔΚΕ, θα δούνε πως το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε πλήρως, προβλέποντας από το 2014 πως αυτή η αντίληψη θα οδηγήσει σε λαθεμένη συμπόρευση με αστικές πολιτικές δυνάμεις.

Βασικό επιχείρημα της άποψης περί «εξαγώγιμου φασισμού» είναι ότι οι ΗΠΑ στην εξωτερική πολιτική τους καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο. Το ΚΕΚΡ σ' αυτήν την περίπτωση δεν παίρνει υπόψη του ότι οι συμφωνίες που συνιστούν το Διεθνές Δίκαιο είναι προϊόν του συσχετισμού δυνάμεων και ως τέτοιο έχει γίνει πολύ πιο αντιδραστικό τα τελευταία χρόνια μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές.

Η κριτική στο ΚΚΕ

Το ΚΕΚΡ προχώρησε σε σχολιασμό της Απόφασης της ΚΕ του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, όπου μεταξύ άλλων κατηγορεί το Κόμμα μας πως «το ΚΚΕ έκανε λάθος που είδε στην υπεράσπιση του λαού του Ντονμπάς μόνο ένα πρόσχημα για το Κρεμλίνο για να εξαπολύσει έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Αυτό ισχύει, αν πάρουμε τον απώτερο ιμπεριαλιστικό στόχο του πολέμου - την κατάληψη του "μετασοβιετικού χώρου" υπό τον έλεγχο του ρωσικού κεφαλαίου. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου πρόσχημα, αλλά πραγματική αναγκαιότητα από τη σκοπιά των λαών - θυμάτων του φασιστικού καθεστώτος του Κιέβου (και του ουκρανικού λαού επίσης). Και επομένως, σε αυτό το αντιφασιστικό κομμάτι, υποστηρίζουμε τον πόλεμο των πολιτοφυλακών του Ντονμπάς και του ρωσικού στρατού». Επιπλέον, το ΚΕΚΡ κατηγορεί το ΚΚΕ για έλλειψη αλληλεγγύης στον λαό του Ντονμπάς.

Αυτά γράφονται:

• Όταν το ΚΚΕ είναι εκείνο το ΚΚ από χώρα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που 3 στελέχη του, ένας βουλευτής και αντιπρόεδρος της ελληνικής Βουλής, ένας τότε ευρωβουλευτής του και ένα ακόμα στέλεχός του, βρίσκονται στην επίσημη «μαύρη λίστα» του αντιδραστικού καθεστώτος του Κιέβου, επειδή το 2014 βρέθηκαν, στο πλαίσιο αποστολής του Κόμματος, στην περιοχή του Ντονμπάς, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του ΚΚΕ στον λαό της χώρας, που βέβαια το ΚΚΕ δεν χωρίζει στη βάση της εθνικής και γλωσσικής καταγωγής του, όπως κάνουν άλλοι, ενισχύοντας τον εθνικισμό και τη διαίρεση των λαών.
• Όταν το ΚΚΕ είναι το κόμμα που σταθερά από το 2014 καταδίκαζε πολύμορφα, και από το βήμα του Ευρωκοινοβουλίου, την αντιδημοκρατική, αντισυνταγματική ανατροπή, που έγινε τότε στην Ουκρανία, με τη στήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και την αξιοποίηση φασιστικών δυνάμεων. Οταν το ΚΚΕ κατήγγειλε τον αντικομμουνισμό, τις απαγορεύσεις στην Ουκρανία, καθώς και τη ρατσιστική πολιτική σε βάρος των ρωσόφωνων πληθυσμών σε Ουκρανία και Βαλτική και στέκεται σταθερά στο πλευρό των κομμουνιστών και της εργατικής τάξης τόσο στην Ουκρανία, όσο και στη Ρωσία, στη βάση της αρχής του προλεταριακού διεθνισμού.
• Οταν και εμείς και το ΚΕΚΡ γνωρίζουμε πολύ καλά πως η φύση των λεγόμενων «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονμπάς δεν έχει τίποτα το κοινό με τις Λαϊκές Δημοκρατίες, που είχαν εμφανιστεί μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη, πως οι «Λαϊκές Δημοκρατίες» του Ντονμπάς είναι αστικά καθεστώτα, που επιβίωσαν μονάχα χάρη στην πολύπλευρη στήριξη της ρωσικής αστικής τάξης. Οταν είναι γνωστό πως οι λιγοστοί φιλοκομμουνιστές διοικητές ορισμένων μονάδων των πολιτοφυλακών, που υπήρξαν τα πρώτα χρόνια μετά το 2014, εξολοθρεύτηκαν κάτω από «περίεργες» συνθήκες, ότι τα καθεστώτα αυτά πλήρως ελέγχονται από το Κρεμλίνο, ότι στις γραμμές των πολιτοφυλάκων δρουν ενσωματωμένες ένοπλες ομάδες αντιδραστικών, ακόμη και φασιστικών ρωσικών πολιτικών δυνάμεων.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία όχι μόνο δεν έχει γλιτώσει τον λαό του Ντονμπάς από τον πόλεμο, όπως εκτιμά το ΚΕΚΡ, αλλά τον έχει μετατρέψει σε «κρέας για τα κανόνια» του ιμπεριαλιστικού πολέμου, μιας και μόνο σε αυτήν την περιοχή έχει κηρυχτεί γενική επιστράτευση του πληθυσμού. Επιπλέον, κινδυνεύει να μετατρέψει αυτόν τον λαό στο «σπίρτο» μιας γενικότερης ανάφλεξης, που θα «κάψει» πολλούς ευρωπαϊκούς λαούς. Σε κάθε περίπτωση, η ενσωμάτωση αυτών των περιοχών από τη Ρωσία, όπως και στην περίπτωση της Κριμαίας, δεν θα τον γλιτώσει από την ταξική εκμετάλλευση, από τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, ενώ θα αυξήσει το εθνικιστικό μίσος ανάμεσα στον ρωσικό και τον ουκρανικό λαό και θα δυσχεράνει την αναγκαία κοινή πάλη τους ενάντια στον μοναδικό κοινό αντίπαλο, τον καπιταλισμό.

Αντιδράσεις στο εσωτερικό του ΚΕΚΡ

Αν στο ΚΚΡΟ η στήριξη στη ρωσική εισβολή δεν είχε σοβαρές εσωκομματικές αντιδράσεις, στο ΚΕΚΡ υπήρξαν σοβαροί τριγμοί, μιας και είναι πλέον φανερή διά γυμνού οφθαλμού η προσχώρηση του ΚΕΚΡ στη γραμμή δικαιολόγησης της ρωσικής αστικής τάξης και του ιμπεριαλιστικού πολέμου, κάτι που δεν συνάδει με τη μέχρι τώρα ιστορική πορεία του. Ετσι, στην Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΕΚΡ εκδηλώθηκαν σοβαρές διαφωνίες. Ως αποτέλεσμα δύο μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου (οι Αλ. Μπάτοφ και Σ. Κρουπένκο) αποχώρησαν από το κόμμα, όπως και ορισμένα ακόμη μέλη της ΚΕ του.

Η τελευταία εξέλιξη απειλεί να δώσει συντριπτικό ιδεολογικοπολιτικό χτύπημα στο ΚΕΚΡ, όπως φάνηκε και από τη λεγόμενη «Συνδιάσκεψη για τη στήριξη της πάλης ενάντια στον φασισμό στην Ουκρανία», που πραγματοποιήθηκε στις 20/3/22 στην έδρα της ΚΕ του ΚΕΚΡ.

Το ΚΕΚΡ σε επικίνδυνους πολιτικούς δρόμους

Στη «Συνδιάσκεψη» εκτός του ΚΕΚΡ συμμετείχε το εθνικιστικό κόμμα «Αλλη Ρωσία» και ο Βλαντιμίρ Κβατσκόφ, πρώην στρατιωτικός, που είχε συλληφθεί για απόπειρα δολοφονίας του Ανατόλι Τσουμπάις, και αυτοχαρακτηρίζεται «Ρώσος χριστιανός εθνικιστής». Η οργάνωση «Αλλη Ρωσία» ενημερώνει πως ο τίτλος της εκδήλωσης ήταν: «Συνδιάσκεψη για τη νίκη!» (αξιοποιώντας το γράμμα «Ζ» που φέρουν τα ρωσικά στρατιωτικά οχήματα στον πόλεμο της Ουκρανίας).

Το κόμμα της «Άλλης Ρωσίας» είναι μια εθνικιστική δύναμη, που πριν λεγόταν «Εθνικό - μπολσεβίκικο κόμμα» (κατά το «εθνικοσοσιαλιστικό»), συγκροτήθηκε το 2010 από τον πρώην Σοβιετικό «αντιφρονούντα» Εντουάρντ Λιμόνοφ (πέθανε το 2016). Αξιοποίησε φασιστικά σύμβολα, αντικαθιστώντας τη σβάστικα με το μαύρο σφυροδρέπανο. Μετά τον θάνατο του ιδρυτή της έχει σύμβολο μια κόκκινη σημαία, όπου σε άσπρο κύκλο απεικονίζεται μια μαύρη χειροβομβίδα και σύνθημα «Η Ρωσία τα πάντα, οι άλλοι τίποτα!». Η συγκεκριμένη οργάνωση, που εμφανίζεται ως «φιλοσοβιετική», αλλά αντιμετωπίζοντας την ΕΣΣΔ όχι ως σοσιαλιστικό, αλλά ως ισχυρό κράτος με πολλά εδάφη, θα μπορούσε να καταταχθεί στην ακροδεξιά και φημίζεται για προβοκατόρικες δράσεις. Ισχυρίζεται πως έχει 2.000 ενόπλους που πολεμάνε στο Ντονμπάς. Στο σχετικό βίντεο της εκδήλωσης φαίνεται η ηγεσία του ΚΕΚΡ, διά του σ. Τιούλκιν, να καλεί την ακροδεξιά «Αλλη Ρωσία» σε κοινό εκλογικό μπλοκ. Οπως φαίνεται με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο γίνεται προσπάθεια να «ξεπλυθούν» και να παρουσιαστούν ως πατριωτικές όχι μόνο ακροδεξιές, φασιστικές ή φασίζουσες οργανώσεις της Ουκρανίας, αλλά και της Ρωσίας. Εννοείται πως οι εξελίξεις αυτές δεν συνάδουν ούτε με την ιστορική πορεία του ΚΕΚΡ ούτε με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει στο πλαίσιο των πολυμερών μορφών συνεργασίας που συμμετέχει (Ευρωπαϊκή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία, «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση»).

Για το ΚΚΕ είναι διπλά λυπηρό το γεγονός ένα κόμμα με το οποίο είχαμε για πολλά χρόνια διμερείς σχέσεις να οδηγείται σε συμπόρευση με την αστική τάξη της χώρας του, ακόμη και με ακροδεξιές, εθνικιστικές οργανώσεις, εξαιτίας της θεωρητικής αδυναμίας του να επεξεργαστεί στη βάση του μαρξισμού - λενινισμού τις διεθνείς εξελίξεις και τη θέση της χώρας του στον ιμπεριαλιστικό κόσμο. Αποδεικνύεται πως η επίκληση της ανάγκης της πάλης με τον οπορτουνισμό, όπως και η αναπαραγωγή σημαντικών θεωρητικών όρων, όπως «δικτατορία του προλεταριάτου», καθόλου δεν μπορεί να προφυλάξει ένα ΚΚ από τις κακοτοπιές και τον «ξένο δανεισμό» αντιεπιστημονικών προσεγγίσεων, που μπορούν να το οδηγήσουν στην «ουρά» των επιλογών της αστικής τάξης της χώρας του.