Volkswagen 👉 "οι τρέχουσες περικοπές θέσεων εργασίας δεν επαρκούν"

Η διοίκηση της Volkswagen δήλωσε στην πλευρά των εργαζομένων του ομίλου ότι οι συμφωνημένες μειώσεις θέσεων εργασίας _βλ απολύσεις που έχουν συμφωνηθεί (;;) επί του παρόντος δεν επαρκούν, σύμφωνα με το Reuters. Οι περαιτέρω μειώσεις θέσεων εργασίας δεν έχουν ακόμη ποσοτισκοποιηθεί, τουλάχιστον όχι στους εκπροσώπους των εργαζομένων, προστίθεται. Η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης εξετάζει το ενδεχόμενο να κλείσει τέσσερα γερμανικά εργοστάσια και να αυξήσει τις περικοπές θέσεων εργασίας έως και 100.000, σε μια κίνηση που θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση που έχει γίνει ποτέ στον κλάδο.
Αναλυτικά
Η VW εξετάζει  100.000+ περικοπές θέσεων εργασίας, κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση μέχρι σήμερα. Θυμίζουμε πως προσπάθησε να επιβάλει σημαντικές περικοπές το 2024 και το 2025, αλλά αντιμετώπισε αντίσταση από τα συνδικάτα. Το κλείσιμο Ανόβερου, Τσβίκαου, Έμντεν και Neckarsulm της Audi περιέκοψε περισσότερες από 45.000 θέσεις εργασίας. Αυτό θα προστεθεί στις 50.000 περικοπές που σχεδιάζονται αυτήν τη στιγμή. Τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου θα συζητήσουν την αναδιάρθρωση στις 9 Ιουλίου, ενώ το συμβούλιο εργαζομένων της VW, η IG Metall και η Κάτω Σαξονία δεσμεύονται να αντισταθούν στις περικοπές.
Η κίνηση αυτή έρχεται καθώς η αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από Κινέζους ανταγωνιστές, αυστηρούς δασμούς στις εισαγωγές αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μειωμένη ζήτηση στην Ευρώπη, κάτι που η εταιρεία έχει δηλώσει ότι καθιστά το επιχειρηματικό της μοντέλο μη βιώσιμο.
Σε απόλυτους όρους, η απόλυση 100.000 ατόμων και η κατάργηση τεσσάρων εργοστασίων συναρμολόγησης θα ήταν συγκρίσιμο με τις μεγάλες αναδιαρθρώσεις της GM πριν και κατά τη διάρκεια της πτώχευσης του 2009 αλλά και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν απόλυσε 74.000 και έκλεισε ή έθεσε σε ακινησία 21 εργοστάσια. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Volkswagen, παρουσίασε τα σχέδια σε ανώτερα στελέχη νωρίτερα αυτή την εβδομάδα για να συγκεντρώσει υποστήριξη για βαθιές περικοπές που πιθανότατα θα αντιμετωπίσουν έντονη αντίσταση από τα συνδικάτα και το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, τον δεύτερο μεγαλύτερο μέτοχο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Η αναθεώρηση αναφέρθηκε για πρώτη φορά από το Manager Magazin, το οποίο ανέφερε επίσης ότι η δεύτερη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο θα μειώσει τις επενδύσεις κατά περίπου 15% (πάνω από 130δις€) τα επόμενα χρόνια, στοχεύοντας στην ριζική αναδιάρθρωση της 89χρονης εταιρείας, συμπεριλαμβανομένης της απόσχισης της βασικής μάρκας VW και των δραστηριοτήτων ανταλλακτικών σε ξεχωριστές οντότητες, πρόσθεσε το περιοδικό, επικαλούμενο πηγές.

     

4.35 το πρωί… ο Ludovico Massa, επονομαζόμενος Lulù, ξυπνά ιδρωμένος, το ένα μάτι στο ξυπνητήρι, η σύντροφός κοιμάται δίπλα του –ακόμη με τα σκέλια ανοιχτά, αφού προηγούμενα υπό το μπλε φως της TV της έκανε έρωτα _βιασμό στην ουσία, σε ρυθμούς της μηχανής που δουλεύει στο εργοστάσιο. Στη συνέχεια, νιώθοντας ότι τον παρακολουθούν, γυρίζει –σε κενό σκέψης για να βρει τα άψυχα μάτια ενός λούτρινου.
Ήδη στην πρώτη σκηνή του «Η εργατική τάξη πηγαίνει στον παράδεισο» το βλέμμα του Λουλού -Βολοντέ είναι απανθρωποποιημένο: όπως αυτό το ψεύτικο ελαφάκι, είναι προϊόν του Κεφαλαίου. Και στον μικρόκοσμο του εργοστασίου, εμπίπτει στην κατηγορία των κομματιών που γοητεύονται από τις υποσχέσεις της εξουσίας. Το πρώτο μέρος της ταινίας, λοιπόν, θέτει τις βάσεις για μια τέλεια ταξική σάτιρα.
Στην πραγματικότητα, το σενάριο που γράφτηκε από κοινού με τον Ugo Pirro ξεκινά από την εξέγερση Lulu, αλλά μόνο για να μας οδηγήσει στον κολασμένο κύκλο των πολιτικών αγώνων. Ο απλός εργάτης επαναστατεί, φυσικά, όπως πολλοί θα ήθελαν. Αλλά αυτός ο μόνος εργάτης το κάνει μόνο επειδή ο χρόνος μηχανής που απαιτείται από τη διοίκηση τον καταναλώνει, για να γίνει καλύτερος σε σώμα και πνεύμα. Αυτό που ανέλαβε ο πρωταγωνιστής λοιπόν αποδεικνύεται ένας ατομικιστικός και μικροπρεπής αγώνας, ακριβώς όπως η στάση που τον κράτησε στη θέση του όταν του υποσχέθηκαν τριάντα λιρέτες παραπάνω για να δουλέψει πιο γρήγορα.

Οι συγκεντρώσεις του προς τους συντρόφους του είναι αφηρημένες, παραληρητικές και ασαφείς, όχι λιγότερο από αυτές των διεφθαρμένων συνδικαλιστών και των αναρχικών φοιτητών που τον υποστηρίζουν. Τα συμφέροντά του δεν φαίνεται να συμπίπτουν με το συλλογικό συμφέρον και ο καθένας εμφανίζεται μόνο στον αγώνα για επιβίωση. Σε περιόδους συστημικής επισφάλειας όπως η σημερινή μας, αυτή η ιστορία εξακολουθεί να είναι επίκαιρη και επείγουσα. Ακριβώς όπως είναι αξιοσημείωτη η αντινατουραλιστική προσέγγιση της σκηνοθεσίας του Petri, που εκφράζεται στα σύνολα που εμπνέονται από τη φλαμανδική ζωγραφική, το ρυθμικό μοντάζ, τα πολύ κοντινά πλάνα. Όλα δείχνουν έναν εφιάλτη από τον οποίο ο Λουλού δεν ξύπνησε ποτέ. Επιπλέον, η τελευταία σκηνή στο εργοστάσιο, γκροτέσκο ειδυλλιακή, υποδηλώνει μια αίσθηση τραγικής κυκλικότητας αφού μετά το τελευταίο πλάνο η ιστορία θα μπορούσε να ξεκινήσει ξανά και να επαναληφθεί ξανά και ξανά…

Στροφή στην πολεμική βιομηχανία "εξετάζει"
      και η Volkswagen…
Μαρτ-2025
Οι εισαγωγές όπλων στην Ευρώπη υπερδιπλασιάστηκαν την τελευταία πενταετία
Ο «πολεμικός πυρετός» που επικρατεί στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, εν μέσω της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στην Ουκρανία και της εντεινόμενης προπαρασκευής για μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση τα επόμενα χρόνια, αποτυπώνεται και στα τελευταία στοιχεία του Ινστιτούτου Διεθνών Ερευνών για την Ειρήνη με έδρα τη Στοκχόλμη (SIPRI):
Την πενταετία 2020 – 2024 οι εισαγωγές όπλων από τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ υπερδιπλασιάστηκαν, η Ουκρανία έγινε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο, ενώ οι πωλήσεις αμερικανικών εξοπλισμών εκτοξεύτηκαν.
Καθώς τα ευρωπαϊκά κράτη εισέρχονται με όλο και πιο γρήγορους ρυθμούς σε «οικονομία πολέμου» και οι κίνδυνοι για τους λαούς αυξάνονται, οι μονοπωλιακοί όμιλοι βλέπουν μια τεράστια ευκαιρία για νέα πεδία κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους και επενδύουν μαζικά στην παραγωγή εξοπλισμών.
Το σχέδιο «ReArm Europe», που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορεί να «ξεκλειδώσει» στρατιωτικές δαπάνες έως και 800 δισ. ευρώ από τα κράτη – μέλη, διοχετεύοντας τον ιδρώτα των λαών της Ευρώπης στα μονοπώλια της πολεμικής βιομηχανίας… Καθώς τα ευρωπαϊκά κράτη εισέρχονται με όλο και πιο γρήγορους ρυθμούς σε «οικονομία πολέμου» και οι κίνδυνοι για τους λαούς αυξάνονται, οι μονοπωλιακοί όμιλοι βλέπουν μια τεράστια ευκαιρία για νέα πεδία κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους και επενδύουν μαζικά στην παραγωγή εξοπλισμών. Η «πίτα» είναι μεγάλη και είναι χαρακτηριστικό ότι όμιλοι που δραστηριοποιούνται σε άλλους κλάδους της βιομηχανίας μετατρέπουν τις γραμμές  παραγωγής τους, ώστε να τις προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα της πολεμικής παραγωγής…
Μετά την υποχώρηση της ευρωπαϊκής αγοράς στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, ο μεγαλύτερος όμιλος  αυτοκινητοβιομηχανίας της Ευρώπης, η γερμανική «Volkswagen», προχωρά τα τελευταία χρόνια σε μείωση της παραγωγής της στη Γερμανία και μεταφορά της σε άλλες χώρες (Κίνα κ.α.), χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν περικοπεί ή σχεδιάζεται να περικοπούν.

·        Ακολουθώντας τη λεγόμενη «zeitwende» (αλλαγή εποχής) και τη στροφή σε θεόρατες στρατιωτικές δαπάνες, η «Volkswagen» δηλώνει τώρα ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να «αναβιώσει» τις γραμμές παραγωγής της για να κατασκευάζει εξοπλισμό για τον γερμανικό στρατό, ως μέρος των προσπαθειών της Ευρώπης να «επανεξοπλιστεί»…

·        Ο Χριστιανοδημοκράτης νικητής των εκλογών στη Γερμανία, Φρ. Μερτς (CDU), προετοιμάζει μαζί με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) ένα πρωτοφανούς αξίας «ειδικό Ταμείο για την Αμυνα», ύψους 500 δισ. ευρώ και επιπλέον 400 δισ. ευρώ για ανάπτυξη της βιομηχανίας και εκσυγχρονισμό των υποδομών. Γι’ αυτόν τον λόγο θα απαιτηθεί και συνταγματική αναθεώρηση για χαλάρωση του «φρένου χρέους».

·        Χθες η απερχόμενη γερμανική Βουλή πραγματοποίησε την πρώτη ανάγνωση της πρότασης CDU/CSU και SPD, καθώς και των «αντίπαλων» σχεδίων των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων (FDP), για ενίσχυση των «αμυντικών» δαπανών. Η δεύτερη και η τρίτη ανάγνωση αναμένονται την ερχόμενη Τρίτη, και θα ακολουθήσει ψηφοφορία για την ίδρυση του Ταμείου των 500 δισ. ευρώ και για τη χαλάρωση του «φρένου χρέους».

·        Με δεδομένο ότι σχεδόν 1 τρισ. ευρώ ετοιμάζεται να διοχετευτεί για πολεμικούς σκοπούς, η κατασκευή στρατιωτικού εξοπλισμού θα μπορούσε να προσφέρει «ένα νέο πεδίο επιχειρήσεων» για τις αυτοκινητοβιομηχανίες που «πασχίζουν» μέσα στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, τονίζει στην εφημερίδα «Telegraph» ο επικεφαλής οικονομολόγος στο Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση, Σ. Τορντουάρ.

Γερμανικοί όμιλοι όπως οι «Rheinmetall» και «KNDs Group» έχουν ανακατασκευάσει εργοστάσια ανταλλακτικών αυτοκινήτων για να παράγουν όπλα, βλέποντας τους ορίζοντες που ανοίγονται, και οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι τα εργοστάσια αυτοκινήτων είναι σε θέση να αντισταθμίσουν την κατάσταση, αυξάνοντας την ικανότητα παραγωγής όπλων. «Δεδομένης της τρέχουσας γεωπολιτικής κατάστασης, αυτό που βλέπουμε τώρα στη Γερμανία και στην Ευρώπη είναι οι σωστές αποφάσεις. Πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο για να είμαστε και πάλι ασφαλείς», σημείωσε ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Ολ. Μπλούμε, ενώ πρόσθεσε ότι η VW θα μπορούσε να εξετάσει το να κατασκευάζει στρατιωτικό εξοπλισμό – π.χ. οχήματα – στα εργοστάσια που υπολειτουργούν.

«Το κάναμε στο παρελθόν», ανέφερε χαρακτηριστικά, καθώς η «Volkswagen», που ιδρύθηκε από τις Αρχές της ναζιστικής Γερμανίας το 1937, παρήγαγε τεράστιες ποσότητες στρατιωτικών αυτοκινήτων για τον γερμανικό στρατό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

           Η Rheinmetall παράγει όπλα

Όλες τις ώρες, όλες τις μέρες… η «Rheinmetall» πρωτοπορεί σε αυτήν τη «στροφή» και εκμεταλλεύεται κάθε «ευκαιρία» που παρουσιάζεται για να αυξήσει την ικανότητα παραγωγής της. Όταν π.χ. πέρυσι 900 εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία έχασαν τη δουλειά τους, ο όμιλος προσέλαβε πολλούς από αυτούς σε ένα νέο εργοστάσιο πυρομαχικών στην Κάτω Σαξονία

·        Σχεδιάζει να μετατρέψει τα εργοστάσια στο Βερολίνο και στο Νόις από την κατασκευή ανταλλακτικών αυτοκινήτων στην παραγωγή οβίδων.

·        Τα εργοστάσια της «Rheinmetall» δουλεύουν νυχθημερόν, επτά μέρες την εβδομάδα, σε τρεις 8ωρες βάρδιες.

·        Ο όμιλος είναι ήδη ο μεγαλύτερος παραγωγός πυρομαχικών της Ευρώπης για άρματα μάχης και πυροβολικό. Πέρυσι παρήγαγε 600.000 οβίδες πυροβολικού και σκοπεύει να φτάσει τα 1,1 εκατ. μέχρι το 2027.

«Τα 100 δισ. ευρώ ακούγονται σαν ένα τεράστιο ποσό, αλλά στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε 300 δισ. ευρώ για να παραγγείλετε όλα όσα χρειάζονται», είχε σχολιάσει χαρακτηριστικά ο διευθύνων σύμβουλος της «Rheinmetall», Αρμιν Πάπεργκερ, στο άκουσμα της δημιουργίας «ειδικού Ταμείου Αμυνας» το 2022, από τον τότε καγκελάριο Ολ. Σολτς (SPD). Η «Rheinmetall» είναι η μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, η οποία σύντομα αναμένεται να έχει τον μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό προϋπολογισμό της Ευρώπης, αν περάσει στη Βουλή η πρόταση Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών. Οπως ανακοίνωσε την Τετάρτη, αναμένει ότι οι πωλήσεις της το 2025 θα αυξηθούν κατά 25% – 30%, εν μέσω προσδοκιών για «παραγγελίες μεγάλου όγκου από στρατιωτικούς πελάτες» που θα μπορούσαν να κερδίσουν περαιτέρω ώθηση από το πρόγραμμα «ReArm Europe». Η εταιρεία ανέφερε άλμα 36% στις ενοποιημένες πωλήσεις το 2024, με τις πωλήσεις στον τομέα της «άμυνας» να αυξάνονται κατά 50%.

Υπό ανάπτυξη είναι ένα νέο κύριο άρμα μάχης για την Ευρώπη, που ονομάζεται «Panther» και το οποίο θα χρησιμοποιήσει τεχνητή νοημοσύνη για χτυπά τους στόχους.

            "Επανεξοπλισμός" της Ευρώπης

Πάντως, σύμφωνα με ανάλυση του «Bloomberg Intelligence» ενδέχεται να χρειαστούν πάνω από δέκα χρόνια προκειμένου τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ να «επανεξοπλιστούν», μετά από δεκαετίες σχετικά χαμηλών δαπανών.    Τα 15 μεγαλύτερα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ ίσως χρειαστεί να αυξήσουν τις επενδύσεις τους κατά 340 δισ. έως 720 δισ. δολάρια ετησίως, όπως αναφέρουν οι αναλυτές στην έκθεσή τους.«Με βάση τα διδάγματα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι ανάγκες του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ περιλαμβάνουν τουλάχιστον 200 δισ. δολάρια σε τεθωρακισμένα και αεροσκάφη από εταιρείες όπως η “BAE Systems”, η “Airbus”, η “Boeing”, η “Saab” και η “General Dynamics”», τονίζει ο επικεφαλής αναλυτής Τζ. Φέργκιουσον.

Σύμφωνα με την έκθεση οι αλυσίδες εφοδιασμού πιέζονται ήδη από την υπάρχουσα ζήτηση, ενώ ο κλάδος αντιμετωπίζει επίσης έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού για την κάλυψη μελλοντικών αναγκών.

        Η Ευρώπη έγινε ο μεγαλύτερος πελάτης των ΗΠΑ
Η πολεμική προετοιμασία των κρατών της Ευρώπης και η στήριξη των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων οδήγησαν την τελευταία πενταετία σε αλματώδη αύξηση των εισαγωγών όπλων των ευρωπαϊκών κρατών – μελών του NATO, κατά 105% σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία (2015 – 2019), όπως δείχνει η έκθεση του SIPRI.

Οι ΗΠΑ προμήθευσαν το 64% αυτών των όπλων (από 52% την περίοδο 2015 – 2019).

Τώρα η ΕΕ θέλει να αντιστρέψει αυτήν την τάση και να ενισχυθούν οι ευρωπαϊκοί όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας, μέσω και της πρωτοβουλίας «ReArm Europe».

Η Ουκρανία έγινε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο και οι ΗΠΑ εδραίωσαν περαιτέρω τη θέση του μεγαλύτερου εξαγωγέα (43% του παγκόσμιου συνόλου), ακολουθούμενες από τη Γαλλία.
«Η διατλαντική σχέση στις αγοραπωλησίες όπλων έχει βαθιές ρίζες. Οι εισαγωγές από τις ΗΠΑ αυξήθηκαν και τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του NATO παρήγγειλαν σχεδόν 500 μαχητικά αεροσκάφη και διάφορα άλλα όπλα από τις ΗΠΑ», σημειώνει ο βασικός ερευνητής της μελέτης.

Η Γαλλία δεν εξαρτάται τόσο από τις ΗΠΑ, σημείωσε ο ερευνητής στο Γαλλικό Πρακτορείο, όμως άλλες μεγάλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Βρετανία, αγοράζουν αεροσκάφη χαμηλής παρατηρησιμότητας F-35 ή συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας «Patriot» από τους Αμερικανούς, με άλλα λόγια συστήματα δύσκολο να υποκατασταθούν, τουλάχιστον άμεσα. Ολλανδία, Βέλγιο και Δανία εξαρτώνται πολύ περισσότερο από τους αμερικανικούς εξοπλισμούς.
Σε κάθε περίπτωση, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια η Ευρώπη μετατράπηκε στον μεγαλύτερο πελάτη των ΗΠΑ: Σε αυτήν αναλογούσε το 35% των αμερικανικών εξαγωγών όπλων την περίοδο 2020 – 2024, ξεπέρασε δηλαδή την Εγγύς Ανατολή (33%). Πάντως, το κράτος που είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της αμερικανικής βιομηχανίας όπλων παρέμεινε η Σαουδική Αραβία.

«Με το 43% των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων» οι ΗΠΑ έχουν «τετραπλάσιο μερίδιο σε σχέση με τον δεύτερο μεγαλύτερο εξαγωγέα, τη Γαλλία», αναφέρει το SIPRI.

         Η Γαλλία διπλασίασε τις εξαγωγές της στην Ευρώπη

Η Γαλλία πάντως διπλασίασε τις εξαγωγές της στην Ευρώπη σε σύγκριση με την περίοδο 2015 – 2019, κυρίως λόγω των πωλήσεων μαχητικών αεροσκαφών «Rafale» στην Ελλάδα και στην Κροατία και των προμηθειών όπλων στην Ουκρανία. Η Ινδία παραμένει ο μεγαλύτερος πελάτης της Γαλλίας (28% των γαλλικών εξαγωγών). Οι γαλλικές εξαγωγές στην Ινδία έχουν ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη μαζί (15%).

Η Ρωσία είναι ο 3ος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στον κόσμο, όμως η υποχώρηση των εξαγωγών της (-64%) επιταχύνθηκε μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Επιπλέον, υπέστη τις συνέπειες των ευρωατλαντικών κυρώσεων και των πιέσεων των ΗΠΑ σε «συμμάχους» τους να μην προμηθεύονται ρωσικό οπλισμό.

Η Ινδία (38% των ρωσικών εξαγωγών την πενταετία 2020 – 2024) στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε άλλες χώρες, ενώ η Κίνα (17%) ενίσχυσε τη δική της βιομηχανία.

         Απαιτείται «μεγάλη» αλλαγή, λέει η VW

Αν και η Volkswagen αρνήθηκε να σχολιάσει «εμπιστευτικά έγγραφα» _«Ολόκληρος ο όμιλος, συμπεριλαμβανομένων των μαρκών και των θυγατρικών του, πρέπει να υποστεί εκτεταμένες αλλαγές», δήλωσε εκπρόσωπος. Το συμβούλιο εργαζομένων της VW και το ισχυρό συνδικάτο IG Metall της Γερμανίας δεσμεύτηκαν να αντισταθούν σε οποιαδήποτε τέτοια μέτρα, λέγοντας σε κοινή δήλωση την Παρασκευή: «Εάν προχωρήσουν τέτοια σχέδια, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να τα αποτρέψουμε Στο μεταξύ η Porsche SE, το επενδυτικό όχημα των οικογενειών Porsche και Piech και ο μεγαλύτερος μέτοχος της Volkswagen, αρνήθηκε να σχολιάσει. Κατά το 2025, το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό του ομίλου ήταν ~667.000 άτομα, με σχεδόν το 43% να απασχολείται στη Γερμανία. Κάνοντας απλές μαθηματικές πράξεις  ~667.000Χ43%=~286.000 …100.000 απολύσεις 35% __πάνω από 1 στους 3 εργαζόμενους μένουν χωρίς δουλειά

Η πρώτη προσπάθεια του CEO να κλείσει εργοστάσια στη Γερμανία το 2024 συνάντησε σφοδρή αντίσταση από τα εργατικά συνδικάτα, αναγκάζοντας σε υποχώρηση. Εκείνη την εποχή, η διοίκηση είχε προτείνει το κλείσιμο ή την πώληση αρκετών εγκαταστάσεων στο πλαίσιο μιας ευρείας προσπάθειας μείωσης του κόστους για την αντιμετώπιση της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας και της χαμηλής ζήτησης ηλεκτρικών οχημάτων, προκαλώντας απεργίες και μια παρατεταμένη αντιπαράθεση με την IG Metall και το συμβούλιο εργαζομένων, τα οποία έχουν σημαντική επιρροή.

Τεράστια πίεση από αυξανόμενους κινέζους ανταγωνιστές

Καθώς οι συνθήκες της αγοράς έχουν επιδεινωθεί, οι επικεφαλής  βρίσκονται υπό ακόμη μεγαλύτερη πίεση να αναζωογονήσει την τύχη της Volkswagen καθώς αντιμετωπίζει τους δασμούς και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από τις κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες, την μεγαλύτερη απειλή της. «Ο όμιλος VW έχει υποφέρει από χρόνια παραμέλησης στην αναπροσαρμογή του αριθμού των εργαζομένων λόγω του ασφυκτικού ελέγχου που ασκούν στην εταιρεία η περιφερειακή κυβέρνηση και τα συνδικάτα», δήλωσε ο ανεξάρτητος αναλυτής αυτοκινήτων Matthias Schmidt. «Η πραγματικότητα της αγοράς πλήττει περισσότερο τον γερμανικό γίγαντα».

Οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες χάνουν σταθερά έδαφος έναντι των τοπικά παραγόμενων ηλεκτρικών οχημάτων στην Κίνα. Σύμφωνα με την AlixPartners, το μερίδιο αγοράς των μη κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών μειώθηκε στο 32% το 2025 από 57% το 2020. Έχοντας υπάρξει η κορυφαία αυτοκινητοβιομηχανία της Κίνας για χρόνια, η Volkswagen υποχώρησε στη δεύτερη θέση από την BYD  το 2024 και έπεσε στην τρίτη θέση το 2025.

Αυτή η πτώση έχει πλέον εξαπλωθεί σε αυτοκινητοβιομηχανίες υψηλής ποιότητας όπως η BMW η οποία εξέδωσε προειδοποίηση-σοκ για τα κέρδη της σσ. που απλά μειώθηκαν, την περασμένη εβδομάδα, αποδίδοντας εν μέρει στις αδύναμες πωλήσεις στην Κίνα. Οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες επεκτείνονται επίσης σε αναδυόμενες αγορές και αναπτύσσονται ραγδαία στην έδρα της Volkswagen στην Ευρώπη.

Πολεμική Βιομηχανία _ένας είναι |
ο εχθρός _ο ιμπεριαλισμός __ΕΕ_ Οικονομία Πολέμου
Αυξάνουν κέρδη και προσωπικό οι βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού υλικού __Ευρωπαϊκοί όμιλοι απορροφούν τεράστια κρατικά κονδύλια και επενδύουν κεφάλαια, πλασάροντας την αύξηση του προσωπικού ως «ευκαιρία» για τον λαό
Η ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία περιλαμβάνει ορισμένες μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, παγκόσμιες εταιρείες μεσαίας κεφαλαιοποίησης και πάνω από 2.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η Ευρωπαϊκή Αμυντική Τεχνολογική και Βιομηχανική Βάση (EDTIB) κυριαρχείται από εταιρείες σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Σουηδία. Η μεγαλύτερη εταιρεία στην ΕΕ, με βάση τα έσοδα το 2021, ήταν η ιταλική «Leonardo», στη συνέχεια η ευρωπαϊκή πολυεθνική «Airbus», ακολουθούμενη από τις γαλλικές εταιρείες «Thales», «Dassault» και «Safran».

Από τις 100 κορυφαίες εταιρείες του κόσμου, οι 17 έχουν την έδρα τους στην ΕΕ. Συγκριτικά, 46 από τις 100 κορυφαίες αμυντικές εταιρείες έχουν έδρα τις ΗΠΑ και οι 5 κορυφαίες εταιρείες της Global 100, οι οποίες έχουν όλες έδρα τις ΗΠΑ, είχαν συνδυασμένα έσοδα 193 δισ. ευρώ το 2021, υπερδιπλάσια από τα έσοδα ολόκληρης της αμυντικής βιομηχανίας της ΕΕ.

Εφτά κινεζικές εταιρείες βρίσκονται στον κατάλογο των 100 κορυφαίων, με συνολικά έσοδα 111 δισ. ευρώ, ενώ η Ρωσία είχε μόνο μία στον κατάλογο («Tactical Missiles Corp»), αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι άλλες ρωσικές εταιρείες δεν παρέχουν στοιχεία.

Σύμφωνα με έκθεση της Ένωσης Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Αμυντικών Βιομηχανιών της Ευρώπης (ASD), μόνο το στρατιωτικό σκέλος των βιομηχανιών (αρκετές εταιρείες, όπως η «Airbus», δραστηριοποιούνται παράλληλα σε στρατιωτική και πολιτική παραγωγή), απέφερε το 2022 έσοδα 135,3 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 10% σε σχέση με το 2021. Από αυτά το 42% προήλθε από εξοπλισμούς για την αεροπορία, το 23% για το ναυτικό και το 35% για χερσαίους εξοπλισμούς.

Η πολεμική βιομηχανία απασχολεί – σύμφωνα πάντα με την ASD – 516.000 εργαζόμενους (4,4% αύξηση σε σχέση με το 2021), από τους οποίους οι 193.000 στη στρατιωτική αεροναυπηγική.

           Ραγδαία ανάπτυξη __εκτόξευση κερδών

Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες καρπώνονται ήδη τα οφέλη από τη μεταστροφή της οικονομίας σε πολεμική, με την ΕΕ και τα κράτη – μέλη να αυξάνουν διαρκώς τους προϋπολογισμούς για την «άμυνα». Επιχειρηματικοί όμιλοι όπως η «Thales» και η «Rheinmetall» κατευθύνουν περισσότερα κεφάλαια για επαναγορές μετοχών και μερίσματα, συγχωνεύσεις και εξαγορές.
Η «Rheinmetall», ο μεγαλύτερος όμιλος της πολεμικής βιομηχανίας στη Γερμανία, ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων παραγωγής πυρομαχικών στη Γερμανία και εξαγόρασε την «Expal Systems» για να ενισχύσει την παραγωγική της ικανότητα σε πυρομαχικά πυροβολικού και όλμων.
Παράλληλα, ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες μία νέα κοινοπραξία με τον ιταλικό όμιλο «Leonardo», που αποτελεί επίσης έναν από τους «γίγαντες» της ευρωπαϊκής πολεμικής βιομηχανίας. Η γερμανοϊταλική συνεργασία αφορά την κατασκευή αρμάτων μάχης.
Η «Rheinmetall» και η «Leonardo» θα κατέχουν από 50% των μετοχών της νέας εταιρείας, η οποία θα έχει την έδρα της στη Ρώμη. Οι δύο εταιρείες θα κατασκευάζουν το άρμα μάχης «Panther KF51» που έχει αναπτύξει η «Rheinmetall» και το όχημα μάχης πεζικού «Lynx» για τον ιταλικό στρατό.
Η γαλλική εταιρεία ηλεκτρικών συστημάτων και άμυνας «Thales» ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σημείωσε αύξηση 26% στα επίπεδα των παραγγελιών για το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι οποίες ανήλθαν σε 10,8 δισ. ευρώ. Το γεγονός αυτό ανέβασε το βιβλίο παραγγελιών της εταιρείας στα 47 δισ. ευρώ, που αποτελεί νέο ρεκόρ.
Η βρετανική εταιρεία αεροδιαστημικής και αμυντικής βιομηχανίας «BAE Systems» είναι άλλος ένας όμιλος που επωφελείται από τις αυξημένες παραγγελίες, ανακοινώνοντας αύξηση κατά 1,89 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του έτους και συνολικά 70,34 δισ. ευρώ. Ο διευθύνων σύμβουλός της δήλωσε: «Οι παραγγελίες μας δείχνουν ότι η ζήτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας παραμένει υψηλή. Θα συνεχίσουμε να επενδύουμε σε νέες τεχνολογίες, εγκαταστάσεις και στο ανθρώπινο δυναμικό μας, ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στο ρεκόρ του ανεκτέλεστου των παραγγελιών μας και να βοηθήσουμε τους κυβερνητικούς πελάτες μας να παραμείνουν μπροστά σε έναν αβέβαιο κόσμο».
Αλλά και η σουηδική «Saab» είδε τις πωλήσεις της να αυξάνονται κατά 22% το δεύτερο τρίμηνο του έτους, ενώ τα κέρδη προ φόρων και τόκων αυξήθηκαν επίσης κατά 25%. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, «η “Saab” κατέγραψε μια ισχυρή είσπραξη παραγγελιών ύψους 3,51 δισ. ευρώ, το δεύτερο υψηλότερο τρίμηνο στην ιστορία της», ενώ σχεδιάζει να αυξήσει το εργατικό δυναμικό της για να ανταποκριθεί.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ευρώπης που επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, αξιοποιώντας την αυξημένη ζήτηση και τα διαθέσιμα κεφάλαια. Τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) θα λάβουν έως και 80 εκατ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας για να αυξήσουν την παραγωγή πυρομαχικών των 155 χιλιοστών στη μονάδα παραγωγής τους στο Λαύριο.
Επίσης, η ελληνική «Theon» ανακοίνωσε ρεκόρ εσόδων ύψους 222,6 εκατ. ευρώ το 9μηνο του 2024, με 92% αύξηση σε σύγκριση με το 2023, αλλά και αύξηση παραγγελιών κατά 47,4% το ίδιο διάστημα.
       2024: Στην ελληνική THEON ανήκει η πρώτη φετινή IPO στην Ευρώπη
Πολύ μεγαλύτερες επενδύσεις γίνονται το τελευταίο διάστημα στις πολεμικές βιομηχανίες και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, όπως στην Πολωνία, στην Ουγγαρία και την Τσεχία. Ο Ομιλος Πολωνικών Εξοπλισμών (PGZ) έχει δει τις παραγγελίες του να πολλαπλασιάζονται τόσο για τον πολωνικό στρατό, όσο και για όπλα που κατευθύνονται στην Ουκρανία. Ο επικεφαλής του ομίλου 50 εταιρειών, που απασχολεί πάνω από 20.000 εργαζόμενους, έχει δηλώσει ότι τα επίπεδα παραγωγής έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Η Τσεχία, επίσης, ήταν μεταξύ των πρώτων χωρών που παρέδωσαν βαρύ οπλισμό στην κυβέρνηση του Κιέβου. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Αμυνας της χώρας δήλωσε ότι μόνο το 2022, οι συμβάσεις που είχαν υπογραφεί για την Ουκρανία έφτασαν τα 1,7 δισ. ευρώ. Μέχρι το τέλος του 2023, οι τσεχικές προμήθειες στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία ξεπερνούσαν τα 5 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι περίπου το 90% του πολεμικού υλικού που παράγεται στην Τσεχία εξάγεται, ενώ το 2022 οι εξαγωγές ήταν σχεδόν διπλάσιες από τα προηγούμενα χρόνια.
          “Ανευ προηγουμένου οι προσλήψεις στην πολεμική βιομηχανία”
Σύμφωνα με έκθεση των «Financial Times», το τελευταίο διάστημα η βιομηχανία διακατέχεται από μια «άνευ προηγουμένου» αγωνία για την εξεύρεση εργαζομένων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Οι όμιλοι του κλάδου προσλαμβάνουν με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δεκαετιών, εν μέσω παραγγελιών – ρεκόρ.
Σε συνθήκες που μια νέα κρίση μοιάζει αναπόφευκτη, με τους οικονομικούς δείκτες σε υποχώρηση σε ΗΠΑ και Ευρώπη, η πολεμική οικονομία φαντάζει ως το ελιξίριο για την επένδυση κεφαλαίων, που θα καθυστερήσει το «μοιραίο», στο έδαφος της πολεμικής κλιμάκωσης, για την οποία προετοιμάζονται όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ταυτόχρονα, η αστική τάξη πλασάρει τον πόλεμο στον λαό και ως «ευκαιρία» για οικονομική ανάκαμψη, όχι μόνο από το μοίρασμα της ιμπεριαλιστικής λείας και τη συμμετοχή στην ανοικοδόμηση κατεστραμμένων κρατών, όπως, για παράδειγμα, η Ουκρανία, αλλά και από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στη βιομηχανία του πολέμου, που η έκρηξή της απαιτεί περισσότερα εργατικά χέρια.Γίνεται προσπάθεια και με αυτόν τον τρόπο να ενσωματωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια από τη συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική και να στρατευτούν ευρύτερες λαϊκές μάζες στον πόλεμο, κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης.

Volkswagen ID.7 electric car

Η «Lockheed Martin», η «Northrop Grumman» και η «General Dynamics», των οποίων η συνολική κεφαλαιοποίηση υπερβαίνει τα 250 δισ. δολάρια, έχουν να καλύψουν σχεδόν 6.000 θέσεις εργασίας. Δέκα ακόμη μεγάλοι όμιλοι σκοπεύουν να προσθέσουν συνολικά περίπου 37.000 θέσεις εργασίας – ή περίπου το 10% του συνολικού τους εργατικού δυναμικού – από μαθητευόμενους, μηχανικούς, προγραμματιστές λογισμικού και αναλυτές μέχρι ανώτερα στελέχη. Η αμυντική βιομηχανία της ΕΕ αντιμετωπίζει έλλειψη προσωπικού εν μέσω αυξημένης ζήτησης. Η γαλλική «Thales» δήλωσε ότι έχει προσλάβει 9.000 άτομα – το 11% του σημερινού προσωπικού της, που ανέρχεται σε 81.000 άτομα – στον «αμυντικό» τομέα τα τελευταία τρία χρόνια. Ο βασικός κατασκευαστής πυραύλων της Ευρώπης, η MBDA, σχεδιάζει να προσλάβει φέτος περισσότερους από 2.600 εργαζόμενους – το 17% του σημερινού εργατικού δυναμικού του που ανέρχεται σε 15.000 άτομα. Ο Αντόνιο Λιότι, επικεφαλής του ανθρώπινου δυναμικού της ιταλικής «Leonardo», δήλωσε ότι βρίσκεται σε «μια εντατική αναζήτηση για νέες προσλήψεις, ακόμη πιο έντονη από ό,τι κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν».

         Στροφή στην πολεμική βιομηχανία
Η εκτίναξη της ζήτησης, της κρατικής στήριξης και των κερδών έχει τραβήξει το ενδιαφέρον μιας σειράς επιχειρηματικών ομίλων. Εταιρείες που μέχρι πρόσφατα είτε δραστηριοποιούνταν ελάχιστα με τον αμυντικό τομέα είτε ακόμα και καθόλου έχουν στρέψει την παραγωγή τους προς τα εκεί. Για παράδειγμα, ενώ η «Volvo» έχει παραδοσιακά επικεντρωθεί στα επιβατικά αυτοκίνητα, ανακοίνωσε πρόσφατα σχέδια για την είσοδό της στην «αμυντική» αγορά, αναπτύσσοντας τεθωρακισμένα οχήματα για τις στρατιωτικές δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας. Στροφή προς τον τομέα της «άμυνας και ασφάλειας» έχουν πραγματοποιήσει και οι δύο γίγαντες των τηλεπικοινωνιών, η «Ericsson» και η «Nokia», προσφέροντας μια σειρά προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων επικοινωνίας, της τεχνολογίας επιτήρησης και κυβερνοασφάλειας, αλλά και κρίσιμες υποδομές επικοινωνίας για στρατιωτικές και κυβερνητικές υπηρεσίες. Τις δραστηριότητές της στον τομέα της άμυνας έχουν επεκτείνει τα τελευταία χρόνια η «Siemens», η «Thyssenkrupp», η BASF όπως και η ABB.

Παράλληλα, ακόμα και εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς κλάδους, έχουν αναπτύξει τη συνεργασία τους με τις Ενοπλες Δυνάμεις. Η γαλλική φαρμακευτική «Sanofi» παρέχει ιατρικές προμήθειες και υπηρεσίες στον στρατό, συμπεριλαμβανομένων εμβολίων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού, ενώ νέα φαρμακευτικά σκευάσματα για στρατιωτική χρήση αναπτύσσει και η δανική «Novo Nordisk».

              Δείτε και Ριζοσπάστη

·           Επενδύσεις εκατοντάδων δισ. ευρώ στην πολεμική προετοιμασία

§  Η ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας κινητοποιεί συσσωρευμένα κεφάλαια και φέρνει ακόμα πιο κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου

·           Βαρέλι δίχως πάτο η εμπλοκή σε επικίνδυνα σχέδια

2024
Volkswagen: κλείσιμο εργοστασίου και χιλιάδες απολύσεις _Ακόμη ένα "σχέδιο εξυγίανσης" για ανταγωνιστικότητα στην "εποχή της ηλεκτροκίνησης"
Σαρωτικά αντεργατικά μέτρα, απολύσεις και κλείσιμο εργοστασίων προμηνύονται σύμφωνα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις του γερμανικού κολοσσού αυτοκινητοβιομηχανίας «Volkswagen» (VW), ως συνέπεια του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ μονοπωλίων στην εποχή της «πράσινης» καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο σχεδίου «εξυγίανσης», η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης σχεδιάζει να άρει την «εγγύηση απασχόλησης» για 110.000 εργαζόμενους, ενώ για πρώτη φορά θα κλείσει κάποια γραμμή παραγωγής στη Γερμανία. Μπροστά σε αυτήν τη δυσμενή για τους εργαζόμενους εξέλιξη ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος, από το κόμμα των Πρασίνων, Ρόμπερτ Χάμπεκ, από τη μια, προανήγγειλε «μέτρα τα οποία θα διασφαλίζουν ότι η Γερμανία θα παραμείνει μεγάλη παραγωγός αυτοκινήτων και διεθνώς ανταγωνιστική» και, από την άλλη, τόνισε πως οι όποιες αποφάσεις της VW «πρέπει να ληφθούν σε στενό συντονισμό με τους κοινωνικούς εταίρους», προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις των εργαζομένων.
«Όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να ανταποκριθούν στις ευθύνες τους για τους εργαζόμενους», δήλωσε, δείχνοντας και προς τα συνδικάτα που όλα αυτά τα χρόνια έχουν στηρίξει τις περικοπές του ομίλου, ο οποίος προετοιμαζόταν να εισέλθει ανταγωνιστικός στην «εποχή της ηλεκτροκίνησης».Ο Χάμπεκ, την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, εξέφρασε τη συμπαράσταση της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών (SPD) – Πρασίνων – Φιλελευθέρων στις αυτοκινητοβιομηχανίες που …«αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις καθώς στρέφονται στην ηλεκτροκίνηση προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν τους ξένους ανταγωνιστές».
Η «Volkswagen» λειτουργεί εργοστάσια σε Βόλφσμπουργκ, Εμντεν, Οσναμπρουκ, Ζαλτσγκίτερ, Ανόβερο, Μπράουνσβαϊγκ της Κάτω Σαξονίας και Τσβικάου, Κέμνιτς και Δρέσδη στη Σαξονία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το εργοστάσιο που ενδέχεται να κλείσει είναι αυτό του Τσβικάου, όπου απασχολούνται 10.350 εργαζόμενοι και κατασκευάζονται τρία ηλεκτροκίνητα μοντέλα της VW, δύο της Audi και ένα της Cupra, αλλά και το αμάξωμα για την Bentley Bentaya και τη Lamborghini Urus.Το εργοστάσιο στο Τσβικάου είναι το πρώτο ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας που κατασκεύασε ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Πέρυσι κατασκεύασε 220.000 οχήματα από τα 360.000 που σχεδίαζε και οι φετινές προβλέψεις είναι «χειρότερες» για τη λειτουργία μιας καπιταλιστικής επιχειρήσεις με στόχο το μέγιστο κέρδος.
Το τελευταίο διάστημα η ζήτηση για τα ηλεκτροκίνητα  αυτοκίνητα στη Γερμανία έχει περιοριστεί, καθώς η κυβέρνηση ήρε το μέτρο επιδότησής τους.
                          “Απλώς δεν υπάρχει πια αγορά”
Η ηγεσία της «Volkswagen» ανακοίνωσε στο Βόλφσμπουργκ, μπροστά σε περισσότερους από 10.000 εργαζόμενους, τα σχέδια για κλείσιμο ενός εργοστασίου, και την άρση του καθεστώτος «εγγυημένης απασχόλησης». Ο οικονομικός διευθυντής, Αρνό Αντλιτς, είπε ότι στην Ευρώπη πωλούνται σήμερα ετησίως 2 εκατ. λιγότερα αυτοκίνητα από ό,τι πριν από την πανδημία του κορονοϊού. «Αυτό δύσκολα θα αλλάξει», είπε, ενώ για την VW, η οποία κατέχει το 1/4 της ευρωπαϊκής αγοράς, αυτό σημαίνει ότι «μας λείπουν οι πωλήσεις 500.000 αυτοκινήτων τον χρόνο, οι πωλήσεις δηλαδή δύο εργοστασίων». Οπως είπε, «αυτό δεν έχει να κάνει με τα προϊόντα μας ή με τις κακές επιδόσεις των πωλήσεων, απλώς η αγορά δεν υπάρχει πια». Η επικεφαλής του συμβουλίου των εργαζομένων της VW, Ντανιέλα Καβάλο, αναγνώρισε ότι η εταιρεία «αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα» – άλλωστε οι εργαζόμενοι είχαν συμφωνήσει στο αρχικό σχέδιο εξυγίανσης – αλλά τόνισε ότι τα νέα σχέδια επιτρέπονται «μόνο σε ένα σενάριο, όταν έχει πεθάνει συνολικά το επιχειρηματικό μοντέλο, κάτι που δεν ισχύει».
Η Volkswagen (VW), ή Φάου Βε είναι ο γερμανικός κολοσσός _η κορυφαία σε πωλήσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας που εδρεύει στο Βόλφσμπουργκ (Κάτω Σαξονία). Το όνομά της _από τα χρόνια του Χίτλερ “Volk” = “λαός” και “Wagen” =  “Αυτοκίνητο”, δλδ “Αυτοκίνητο του λαού” …για την χαμηλή κοινωνικά τάξη. Είναι και η αρχική μάρκα του σημερινού  Ομίλου Volkswagen. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1937 από την ναζιστική οργάνωση Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας, το Ναζιστικό σωματείο, και αποτελεί τη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας και, έως πρόσφατα, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο, πίσω από την Toyota, αν και συνολικά ο Όμιλος Volkswagen κατέλαβε από το 2016 και την πρώτη θέση παγκοσμίως. Το σημερινό της επίσημο σλόγκαν είναι Das Auto (Το Αυτοκίνητο).
6 Μαΐου 1938_ Ο Χίτλερ βάζει τον θεμέλιο λίθο του εργοστασίου της Volkswagen. Η Volkswagen έχει τρία αυτοκίνητα στην λίστα των 10 αυτοκινήτων όλων των εποχών με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, που έχει καταρτισθεί από την ιστοσελίδα 24/7 Wall St: το Volkswagen Golf, το Volkswagen Beetle (Σκαθάρι) και το Volkswagen Passat. Με αυτά τα τρία αυτοκίνητα, η Volkswagen έχει τα περισσότερα αυτοκίνητα από κάθε κατασκευαστή αυτοκινήτων στη λίστα που εξακολουθούν να κατασκευάζονται, ενώ κατέχει την πρώτη θέση στις δαπάνες από κάθε αυτοκινητοβιομηχανία για την έρευνα και την ανάπτυξη από το 2011.
              Παιχνίδια με την ηλεκτροκίνηση __Σκάνδαλο των κινητήρων ντίζελ
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ξέσπασε ένα τεράστιο σκάνδαλο παγκόσμιας κλίμακας όταν αποδείχτηκε μετά από έρευνες του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βιρτζίνια, ότι η εταιρεία είχε τοποθετήσει ένα παράνομο λογισμικό στα οχήματά της (και γενικότερα του ομίλου της) με κινητήρες ντίζελ, προκειμένου αυτά να φαίνεται ότι εκπέμπουν λιγότερους ρύπους από τους πραγματικούς. Το γεγονός αυτό, που έγινε γνωστό ως το «σκάνδαλο dieselgate» (λογοπαίγνιο με το Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ), είχε ως αποτέλεσμα να παραιτηθεί ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, Martin Winterkorn, και να πληγεί σοβαρά το γόητρό της στις αγορές που δραστηριοποιείται.Παγκοσμίως, περισσότερα από 11 εκατομμύρια οχήματα και 32 μοντέλα του Ομίλου Volkswagen, από τις εταιρείες Volkswagen, Audi, Seat, Škoda και Porsche, και από το διάστημα 2009 – 2015, ήταν εξοπλισμένα με αυτό το λογισμικό, το οποίο είχε την ικανότητα να εντοπίζει πότε γινόταν έλεγχος μέτρησης των καυσαερίων NOx και CO2 και, ειδικά και μόνο κατά τη διάρκεια της μέτρησης, να αυτορυθμίζει τον κινητήρα έτσι ώστε να εκπέμπει εκτάκτως λιγότερα καυσαέρια από τα κανονικά.

ΙΤΑΛΙΑ: Νέες συμφωνίες συνδικάτων – "Stellantis" για χιλιάδες απολύσεις

Μουντιάλ 1986 ⚽ τα Μιγκ 🚀 που δεν έπρεπε να πετάξουν

          Η διαιτητική σφαγή της Εθνικής ΕΣΣΔ στο Μεξικό
          αποτελεί μία από τις σκοτεινότερες σελίδες στον θεσμό

Τα όσα συνέβησαν κατ’ επιταγή της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με την παρουσία της Εθνικής ομάδας του Ιράν στο φετινό Μουντιάλ, σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό, με τους Ιρανούς να υφίστανται συνεχώς «καψόνια» από τις αμερικανικές αρχές, προκάλεσαν ουκ ολίγες αντιδράσεις. Άλλωστε, πολύ πριν την έναρξη της διοργάνωσης ο ίδιος ο Τραμπ είχε χαρακτηρίσει ανεπιθύμητη την αποστολή του Ιράν στις ΗΠΑ, παρότι αυτό είχε κερδίσει επάξια την παρουσία του στα τελικά του Μουντιάλ μέσα από τα προκριματικά της Ασίας.
Από καταβολής Μουντιάλ μέχρι σήμερα, δεν είναι λίγες οι φορές που ο θεσμός, ειδικά λόγω της δημοφιλίας του ποδοσφαίρου, αποτέλεσε αντικείμενο πολύπλευρης εκμετάλλευσης. Από τον φασίστα Μουσολίνι και τις επιτυχίες της Εθνικής Ιταλίας το 1930 – 1934 και τον δικτάτορα Βιντέλα το 1978 στην Αργεντινή, μέχρι την εκμετάλλευση των διοργανώσεων σε Ουρουγουάη (1930), Βραζιλία (1950, 2014) και Μεξικό (1986) από τις αστικές κυβερνήσεις των εν λόγω χωρών προκειμένου να προωθήσουν τα σχέδιά τους, ο θεσμός έχει βρεθεί αρκετές φορές στο επίκεντρο για λόγους που δεν αφορούν τα τεκταινόμενα εντός των αγωνιστικών χώρων.

Αν όμως υπάρχει ένα σημείο καμπής σε αυτές τις πρακτικές, αυτό είναι σαφώς η περίπτωση του σκανδαλώδους αποκλεισμού της Εθνικής ομάδας της ΕΣΣΔ από το Μουντιάλ 1986 στο Μεξικό. Εκείνη η διοργάνωση έμεινε στην Ιστορία όχι μόνο για τις εμφανίσεις του κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, Ντιέγκο Μαραντόνα, αλλά και για τις εξωαγωνιστικές πτυχές της, με έντονο το πολιτικό παρασκήνιο και εν μέσω γεωστρατηγικών ανταγωνισμών της αστικής τάξης (πόλεμος Αγγλίας – Αργεντινής στα Φόκλαντ, οικονομικές κόντρες Μεξικού – ΗΠΑ κ.λπ.).

                                                       
Υπό αυτό το πρίσμα, η παρουσία μίας από τις καλύτερες ομάδες στην Ιστορία του Μουντιάλ, της ΕΣΣΔ, στα γήπεδα του Μεξικού το 1986, έδειξε να χαλάει αρκετά τη …σούπα στα επικοινωνιακά σχέδια που ήθελε να προωθήσει η αστική προπαγάνδα μέσω της διοργάνωσης.

Τα “υπερηχητικά” του Λομπανόφσκι

Ο τεχνικός της ΕΣΣΔ
Βαλέρι Λομπανόφκσι

Μιλώντας για την τότε ομάδα της ΕΣΣΔ, μέχρι σήμερα όλοι οι ειδικοί του ποδοσφαίρου αναγνωρίζουν ότι επρόκειτο όχι απλώς για μία από τις καλύτερες ομάδες στο Μουντιάλ του Μεξικού, αλλά και για ένα σύνολο που με τον τρόπο παιχνιδιού ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του ποδοσφαιρικά. Με «αρχιτέκτονα» τον ομοσπονδιακό τεχνικό Βαλέρι Λομπανόφσκι, η ΕΣΣΔ αποτελούσε μια ομάδα – φόβητρο για κάθε αντίπαλο.
Το τακτικό πλάνο βασιζόταν στην επιστημονική προσέγγιση του ποδοσφαίρου, αποτελώντας ουσιαστικά τον προάγγελο του σημερινού ποδοσφαίρου της υψηλής έντασης και της άμεσης ανάκτησης της μπάλας μέσω από το συνεχές πρέσινγκ, έχοντας αυτή τον έλεγχο του αγώνα. Αλλά και μια σειρά άλλες καινοτομίες, όπως η κατάργηση των σταθερών θέσεων των παικτών που ήταν τότε ο κανόνας στο ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα την άψογη αλληλοκάλυψη, οι συνεχείς επιθέσεις κατά κύματα και με αρκετούς παίκτες (5 – 6 έβγαιναν στην επίθεση), που εξαντλούσαν ακόμα και ομάδες με εμφανές αμυντικό πλάνο, συνέθεταν την καλοκουρδισμένη ποδοσφαιρική μηχανή της ΕΣΣΔ.
Ομοιογένεια και πλειάδα αστέρων
Σημαντικό ρόλο στη δυναμική της ομάδας έπαιζε την ίδια ώρα και το στοιχείο της ομοιογένειας, επίσης πρωτοποριακή καινοτομία που εφάρμοσε ο Λομπανόφσκι και η οποία ελάχιστες φορές έχει επαναληφθεί, με την Εθνική να έχει ως βάση της σύνθεσής της την ιδιαίτερα επιτυχημένη ομάδα της Ντιναμό Κιέβου, η οποία λίγο πριν είχε κατακτήσει το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Στην ενδεκάδα αγωνίζονταν μέχρι και 8 – 9 παίκτες της Ντιναμό (Μπελάνοφ, Ζαβάροφ, Γιακοβένκο, Ρατς κ.ά.), κάτι που βέβαια σήμαινε απόλυτη ομοιογένεια και τέλειους αυτοματισμούς.
Αιχμή του δόρατος της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν ο Ιγκόρ Μπελάνοφ, ένας από τους καλύτερους παίκτες της εποχής του, ο οποίος την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας». Τα πλάνα του Λομπανόφσκι περιλάμβαναν την άριστη εκμετάλλευση της ταχύτητας του Μπελάνοφ στους κενούς χώρους τους οποίους άνοιγαν με τις κινήσεις τους οι επίσης κορυφαίοι Ζαβάροφ και Αλέινικοφ. Και, φυσικά, στα μετόπισθεν ξεχώριζε η παρουσία ενός από τους σπουδαιότερους τερματοφύλακες όλων των εποχών, του Ρίνατ Ντασάεφ.
                                      Με πληροφορίες από το Ριζοσπάστη

🛩️  Ισοπεδωτική ⚽ με το “καλημέρα”
Το σοβιετικό σύνολο δεν άργησε να κλέψει τις εντυπώσεις στο Μουντιάλ του 1986. Η νίκη επί της Ουγγαρίας με το επιβλητικό 6-1 σε έναν από τους πρώτους αγώνες αποτέλεσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα όλης της διοργάνωσης, και μάλιστα απέναντι σε μια ομάδα που μόνο τυχαία δεν ήταν: Η Ουγγαρία είχε περάσει στο Μουντιάλ ως 1η από τον όμιλό της στα προκριματικά, αφήνοντας 2η την Ολλανδία, και γενικότερα θεωρούνταν από τις πιο ισχυρές ομάδες του λεγόμενου ανατολικού μπλοκ.
Έτσι, δεν ήταν λίγοι οι άνθρωποι του ποδοσφαίρου που άμεσα έχρισαν την ΕΣΣΔ βασικό φαβορί για το τρόπαιο. Και η συνέχεια της πορείας της στον όμιλο επιβεβαίωνε αυτές τις απόψεις, καθώς οι Σοβιετικοί έμειναν όρθιοι απέναντι στην ισχυρή Γαλλία του Μισέλ Πλατινί και πολλών ακόμα σπουδαίων παικτών (από τις καλύτερες γαλλικές φουρνιές όλων των εποχών), φέρνοντας ισοπαλία 1-1, ενώ ακολούθησε η εύκολη επικράτηση με 2-0 επί του Καναδά.

“Σφαγή” με ονοματεπώνυμο και αιτία
Με τα σπουδαία δείγματα γραφής στον όμιλό της η Εθνική ΕΣΣΔ προκρίθηκε άνετα στα νοκ άουτ, όπου βρήκε στον δρόμο της το Βέλγιο, επίσης ομάδα με σπουδαίους παίκτες. Τα όσα συνέβησαν εκεί στιγμάτισαν το ματς ως το πιο αμφιλεγόμενο στην Ιστορία του Μουντιάλ, εξαιτίας της διαιτητικής σφαγής σε βάρος των Σοβιετικών, οι οποίοι ηττήθηκαν με 4-3 στην παράταση (μετά από ισοπαλία 2-2 στην κανονική διάρκεια) και αποκλείστηκαν από τη συνέχεια της διοργάνωσης. Η ΕΣΣΔ έπεσε θύμα του ανεκδιήγητου διαιτητή Ερικ Φρέντρικσον και του δεύτερου επόπτη Ντέιβιντ Σότσα, προερχόμενου μάλιστα από τις ΗΠΑ, οι οποίες ποδοσφαιρικά τότε ήταν αρκετά υποβαθμισμένες, και η τοποθέτησή του στη λίστα των διαιτητών για το Μουντιάλ 1986 από τη FIFA είχε προκαλέσει αίσθηση.
Στον αγώνα οι Σοβιετικοί με πρωταγωνιστή τον Μπελάνοφ, που σημείωσε χατ τρικ, προηγήθηκαν δύο φορές, με το Βέλγιο να ισοφαρίζει και τα δύο, αλλά τα γκολ των Σίφο και Κέλεμανς ήταν από εμφανή θέση οφσάιντ, με τους Σότσα και Φρέντρικσον να κάνουν τα στραβά μάτια. Οι δυο τους συγκέντρωσαν τα πυρά των μελών της Εθνικής ΕΣΣΔ, ακόμα και του ιδιαίτερα ψύχραιμου σε όλη του την καριέρα Λομπανόφκσι, ο οποίος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Δεν μου αρέσει να μιλάω για τη διαιτησία, αλλά σήμερα το είδε όλος ο κόσμος. Ηταν μια ξεκάθαρη αδικία. Το Βέλγιο είναι καλή ομάδα, αλλά δεν χρειαζόταν τη βοήθεια των διαιτητών για να μας κερδίσει». Ο Μπελάνοφ μίλησε για «το πιο πικρό χατ τρικ της καριέρας» του, ενώ ο Ντασάεφ ανέφερε ότι στο γκολ του Κέλεμανς οι αμυντικοί «απλά πάγωσαν με αυτά που είδαν». Τα όσα συνέβησαν βρέθηκαν στο επίκεντρο των διεθνών ΜΜΕ της εποχής, με τον σοβιετικού Τύπο στις αναφορές του για τον αγώνα να μιλά για «προκλητική κλοπή στο Λεόν», αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι η FIFA ήθελε να προστατεύσει τις δυτικές ομάδες.
Ας σημειωθεί ότι η αποστολή του Φρέντρικσον απέναντι στην Εθνική ΕΣΣΔ δεν σταμάτησε στα γήπεδα του Μεξικού. 4 χρόνια αργότερα, στο Μουντιάλ 1990 στην Ιταλία, ο Σουηδός ορίστηκε από τη FIFA ως διαιτητής του αγώνα Αργεντινή – ΕΣΣΔ (στην τελευταία εμφάνιση της χώρας σε Μουντιάλ) και αρνήθηκε καταφανέστατο πέναλτι στους Σοβιετικούς σε ξεκάθαρο χέρι του Μαραντόνα. Το γεγονός αυτό, μετά τη νέα κατακραυγή που σηκώθηκε απέναντι στο πρόσωπό του και στη FIFA, αποτέλεσε ουσιαστικά την αρχή του τέλους της διαιτητικής του καριέρας. Ίσως να μην είχε και άλλη αποστολή πλέον…                                      

💥 Όσο όμως και να προσπαθούν ⚽ το ποδόσφαιρο πάντα θα τους διαψεύδει.

💥 Αφιερωμένο στα παιδιά που συνάντησα κάποτε, πριν από χρόνια, να παίζουν ποδόσφαιρο στο Καλέγια ντε λα Κόστα και μετά το παιχνίδι, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε Εμείς το κέφι μας κάνουμε.
     Κεραυνός εν αιθρία ή ένα ακόμη προαναγγελθέν έγκλημα στο ποδόσφαιρο;

Eduardo Galeano βιβλίο "Το ποδόσφαιρο στη σκιά και στο φως"
Αφιερωμένο στα παιδιά που συνάντησα κάποτε, πριν από χρόνια, να παίζουν ποδόσφαιρο στο Καλέγια ντε λα Κόστα και μετά το παιχνίδι, τραγουδούσαν: Είτε κερδίζουμε, είτε χάνουμε Εμείς το κέφι μας κάνουμε.

                 “Διά” + “Φθορά” = καπιταλισμός που σαπίζει…

 
Η

Κάφκα 🌀 η Δίκη

Το φιλμ νουάρ βαδίζει χέρι-χέρι με τον γερμανικό εξπρεσιονισμό στη δυστοπική μεταφορά της «Δίκης» του Κάφκα από τον μοναδικό ίσως σκηνοθέτη __τον Orson Welles που θα μπορούσε να σηκώσει το βάρος της αποστολής.
Όρσον Γουέλς 🎥χαρισματικό | αντιφατικό ιερό τέρας του σινεμά _δείτε και εδώ

Οι διάλογοι για τους μη αγγλομαθείς
👉 Ειλικρινά, δεν θυμάμαι ούτε ένα αδίκημα που θα μπορούσε να μου απαγγελθεί. Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι, ποιος με κατηγορεί; Στους κύκλους στους οποίους κινούμαι, κάθε είδους διαφορετικές υποθέσεις έρχονται φυσικά προς συζήτηση, και οι πιο ενδιαφέρουσες μου μένουν στο μυαλό.
👉 Δεν θα μπορούσε να είναι πιο ωραία εκδίκηση να σε απομακρύνω και από τους δύο.
👉  Γιατί όχι; Και κάποια νύχτα μετά, ο δικαστής, αφού ξενύχτησε, στέλνοντας αυτές τις μεγάλες, μεγάλες αναφορές για μένα, ήρθε στο κρεβάτι και το βρήκε άδειο. Γιατί κάνω πάντα λάθος χωρίς καν να ξέρω γιατί ή περί τίνος πρόκειται; Αυτό δεν είναι κάτι που είμαι διατεθειμένος να συζητήσω μαζί σας, Mr. Kay. Καλύτερα να εξετάσετε τη συνείδησή σας.
👉 Ακόμα και οι άγιοι έχουν πειρασμούς. Τι νομίζετε;
👉 Νομίζω ότι είστε τρελός.
👉 Ίσως έχετε δίκιο.
👉 Αυτό σίγουρα θα εξηγούσε... Όχι, πρέπει να το απορρίψω αυτό. Πρέπει να απορρίψω τα πάντα. Λοιπόν, δεν υπάρχουν δεδομένα για αυτό.
👉 Κανένα απολύτως. Ναι, λοιπόν, αυτό είναι κάτι βασικό. Λοιπόν, αν ένας υπολογιστής δεν μπορεί να μου απαντήσει σε μια τέτοια ερώτηση, δεν μπορώ να εμπιστευτώ τίποτα.
👉 Πώς τολμάτε! Πώς τολμάτε! Πώς τολμάτε! Βλέπετε τι προσπαθεί να κάνει; Προσπαθεί να σας ταπεινώσει για να επιδείξει τη δύναμή του. Φύγετε! Φύγετε από εδώ! Κύριε Κούσνερ, σας παρακαλώ. Βγείτε έξω και μείνετε έξω και αφήστε με ήσυχο! Φύγετε! Τι συμβαίνει; Νιώθετε λίγο ζαλισμένος; __Ναι.
👉 Ω, μην ανησυχείτε. Σχεδόν όλοι παθαίνουν ένα τραλαλά στην πρώτη τους επίσκεψη. Είναι ο αέρας.
👉 Είναι ο αέρας. Υπάρχει αμφιβολία ότι πίσω από τη σύλληψή μου, λειτουργεί μια τεράστια οργάνωση, ένα ίδρυμα που περιλαμβάνει μια ακολουθία δημοσίων υπαλλήλων, αξιωματικών, αστυνομικών και άλλων, ίσως ακόμη και δήμιων;

__συνειρμικά περί κορακίων
Το παραπάνω βίντεο to ανέβασα κάποια στιγμή σε ΜΚΔ και με πληροφόρησαν _με επισήμανση μόνο εσείς μπορείτε να δείτε αυτό Εφαρμόστηκαν οι παρακάτω ενέργειες στο βίντεό σας από τον χρήστη Lasso Group, επειδή ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ περιλαμβάνει περιεχόμενο 32 δευτερολέπτων !! που ανήκει σε αυτόν: Τμήμα ήχου 03:11 - 03:43 | Τμήμα βίντεο 03:14 - 03:42
Για τους μη επαΐοντες η 💀 Lasso Group (τμήμα της Fintage House) είναι μια εταιρεία ψηφιακών δικαιωμάτων που αβαντάρει κατόχους περιεχομένου να διαχειρίζονται, να διανέμουν και να κερδοφορούν από το υλικό τους στο διαδίκτυο. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά γνωστή στους δημιουργούς περιεχομένου για την έκδοση αμφιλεγόμενων αξιώσεων πνευματικών δικαιωμάτων (copyright strikes) σε πλατφόρμες όπως το YouTube και το Facebook
Η εταιρεία διαχειρίζεται πάνω από 10.000 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, επεξεργαζόμενη δικαιώματα από εκατομμύρια προβολές. Στην κοινότητα των δημιουργών περιεχομένου, υπάρχει consensus στη συζήτηση της κοινότητας Reddit ότι οι εν λόγω πρακτικές είναι προβληματικές. Πιο συγκεκριμένα, η κοινότητα συμφωνεί ότι η Lasso Group συχνά στοχεύει αδικαιολόγητα υλικό που ανήκει στον δημόσιο τομέα (public domain) ή προστατεύεται από το δίκαιο της εύλογης χρήσης (fair use), προκαλώντας αποκλεισμούς βίντεο και ταλαιπωρία στους χρήστες

3 Ιουλίου 1883 __ γεννιέται στην Πράγα από γονείς Εβραίους ο Τσέχος, γερμανόφωνος συγγραφέας Φραντς Κάφκα. Μετά το γυμνάσιο, υπακούοντας στην επιθυμία του πατέρα του, ο Κάφκα αφού παρακολούθησε ορισμένα πανεπιστημιακά μαθήματα γερμανικής φιλολογίας, σπούδασε τελικά νομικά. Στο πανεπιστήμιο γνωρίστηκε με διάφορους γερμανόφωνους εκκολαπτόμενους λογοτέχνες όπως ο Μαξ Μπροντ, που έγινε επιστήθιος φίλος του. Στη συνέχεια εργάστηκε επί δεκατέσσερα χρόνια, πρώτα σε μια ασφαλιστική εταιρεία και μετά στο Ινστιτούτο Ασφάλισης Εργατικών Ατυχημάτων της Βοημίας. Τις νύχτες του αφιέρωνε στο γράψιμο. Αυτό ήταν το μεγάλο του πάθος. Ήξερε ότι ο προορισμός του ήταν το γράψιμο, αλλά δεν κατάφερε -δεν τόλμησε- να το κάνει επάγγελμά του. Ελάχιστα κείμενά του δημοσιεύτηκαν όσο ζούσε, όπως η περίφημη “Μεταμόρφωση” (1916), “Η αποικία των τιμωρημένων”, το “Ένας αγροτικός γιατρός”, καθώς και “Το γράμμα στον πατέρα” (1919).
Το γράψιμό του χαρακτηρίζεται από την αληθοφάνεια των λεπτομερειών, των γεγονότων και των σκέψεων και της συμπεριφοράς των ατόμων που παρουσιάζονται σε ασυνήθιστες, συχνά παράλογες σχέσεις και εφιαλτικές ή φανταστικές καταστάσεις. Στις εικόνες και τις συγκρούσεις των έργων του ενσωματώνεται η τραγική αδυναμία του καταπιεσμένου «ανθρωπάκου», η ανελέητη σκληρότητα και ο παραλογισμός του αστικού κοινωνικού συστήματος, των νόμων του και των συνηθειών του. Η δημιουργική μέθοδος του Κάφκα, χαρακτηριστική της νεοτεριστικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, επηρέασε σε ποικίλο βαθμό και με διάφορους τρόπους, πολλούς Ευρωπαίους συγγραφείς. Το έργο του Κάφκα αποτελεί μια λαμπρή καλλιτεχνική έκφραση της βαθιάς κρίσης της αστικής κοινωνίας: αδιέξοδο από όπου ο συγγραφέας δεν έβλεπε τρόπο φυγής. Έργα: Η "Μεταμόρφωση", η "Δίκη", ο "Πύργος", ο "Επαρχιακός γιατρός", κ.ά.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία του Γιόζεφ Κ. (Άντονι Πέρκινς), ενός υπαλλήλου τραπέζης ο οποίος ξυπνά ένα πρωί και βρίσκεται κατηγορούμενος για ένα άγνωστο έγκλημα, χωρίς να του ανακοινωθούν ποτέ οι κατηγορίες. Καθώς προσπαθεί να μάθει τι συμβαίνει, παγιδεύεται σε ένα δαιδαλώδες, παρανοϊκό και γραφειοκρατικό δικαστικό σύστημα.

Ο Άντονι Πέρκινς δείχνει τη μεγάλη του υποκριτική κλάση σε μια σκηνοθετικά αποστομωτική αναπαράσταση της συντριβής του ατόμου μπροστά στα απρόσωπα εξουσιαστικά συστήματα. Μπορεί ο «Πολίτης Κέιν» να είναι για πολλούς η καλύτερη ταινία του Γουέλς, ωστόσο η «Δίκη» παραμένει μία από τις πιο μεγαλεπίβολες και φορμαλιστικά τολμηρές δημιουργίες του.

Γαλλία, Ιταλία, δυτική Γερμανία | 1962 | ασπρόμαυρο | dcp | 119’ | αγγλικά
Λίγοι δοκίμασαν να μεταφράσουν κινηματογραφικά τον Φραντς Κάφκα. Πρώτος ανάμεσά τους, ίσως εύλογα ως πνευματικά τόσο συγγενής, ο Όρσον Γουέλς. Ο Γιόζεφ Κ. (Άντονι Πέρκινς) συλλαμβάνεται, οδηγείται σε δίκη και προδιαγεγραμμένο τέλος, δίχως ποτέ να μάθει το κατηγορητήριο. Ήταν ένοχος; «Ασφαλώς και ναι», έλεγε επιτακτικά, σαρδόνια (και ίσως αυτοβιογραφικά) ο Γουέλς καθοδηγώντας τον Πέρκινς.

Ένοχος της συνυπογραφής σε μια κοινωνία καθορισμένη από την πολυπλόκαμη, πανταχού παρούσα κρατική εξουσία – τον σταθερό εφιάλτη του δημιουργού. Που εδώ, εν μέσω τυπικών (γι’ αυτόν) προβλημάτων της παραγωγής, ανυψώνεται στην σκηνοθετική στρατόσφαιρα, στήνοντας ένα κλειστοφοβικό ντελίριο γοτθικού εξπρεσιονισμού, μια ταινία υπαρξιακού τρόμου, φωτογραφημένη έτσι που για μόνη φορά στην ιστορία του σινεμά η μάχη ενός χαρακτήρα με την σκηνογραφία απηχεί τόσο ασφυκτικά την θεματική της.

Αναλυτικά
Η Δίκη (The Trial | Le Procès) είναι δραματική ταινία του 1962, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τον Όρσον Γουέλς, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα, που εκδόθηκε μετά θάνατον το 1925. Ο Γουέλς δήλωσε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ταινίας: «Η Δίκη είναι η καλύτερη ταινία που έχω κάνει ποτέ». Η ταινία ξεκινά με τον Γουέλς να αφηγείται την παραβολή του Κάφκα «Πριν από τον Νόμο» σε σκηνές pinscreen που δημιουργήθηκαν από τους καλλιτέχνες Αλεξάντρ Αλεξίεφ και Κλερ Πάρκερ.
σσ_παρένθεση
Pinscreen είναι μια τεχνική κινουμένων σχεδίων που χρησιμοποιεί οθόνη γεμάτη με κινητές καρφίτσες, οι οποίες μπορούν να μετακινηθούν προς τα μέσα ή προς τα έξω πατώντας ένα αντικείμενο στην οθόνη. Η οθόνη φωτίζεται από το πλάι, έτσι ώστε οι καρφίτσες να ρίχνουν σκιές. Η σύγχρονη τεχνική έχει χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία ταινιών κινουμένων σχεδίων με μια σειρά από εφέ υφής που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με οποιαδήποτε άλλη τεχνική κινουμένων σχεδίων, συμπεριλαμβανομένης της παραδοσιακής κινούμενης εικόνας cel.
Η τεχνική εφευρέθηκε και αναπτύχθηκε από τον Alexandre Alexeïeff και τη σύζυγό του Claire Parker στο δικό τους στούντιο στο Παρίσι, μεταξύ 1932 (πρώτες δοκιμές) και 1935, όταν η Claire Parker κατέγραψε στο όνομά της το Brevet d'Invention no 792340. Έκαναν συνολικά έξι πολύ μικρές ταινίες με αυτήν, σε μια περίοδο πενήντα ετών. Οι ταινίες έχουν μικρή διάρκεια, επειδή η συσκευή είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί και έχουν μονόχρωμη φύση, λόγω των εικόνων που δημιουργούνται χρησιμοποιώντας σκιές πάνω σε μια λευκή επιφάνεια.
Μια pinscreen είναι μια λευκή οθόνη διάτρητη με χιλιάδες καρφίτσες σε μικρές τρύπες. Το φως λάμπει από το πλάι της οθόνης, προκαλώντας κάθε καρφίτσα να ρίχνει μια σκιά. Κάθε καρφίτσα, έχοντας την ικανότητα να ολισθαίνει μπρος-πίσω μέσα από τις τρύπες, μπορεί να ρίχνει διαφορετικές σκιές. Οι καρφίτσες δεν κινούνται εύκολα, παρουσιάζοντας κάποια αντίσταση στην κίνηση, προκειμένου να αποφευχθεί η ακούσια μετατόπιση και, επομένως, το σφάλμα εικόνας. Η αντίσταση κίνησης των καρφιών εξαρτάται από τη βαθμονόμηση της pinscreen. Η λευκή οθόνη γίνεται πιο σκούρα όσο πιο μακριά σπρώχνονται οι καρφίτσες προς τα έξω, προεξέχοντας από την επιφάνεια. Όσο περισσότερο σπρώχνονται οι καρφίτσες προς τα μέσα, τόσο λιγότερες σκιές ρίχνονται, τόσο πιο ανοιχτόχρωμη γίνεται η οθόνη, δίνοντας έναν γκριζωπό τόνο και τελικά μια ολόλευκη οθόνη ξανά.  Σύμφωνα με την Claire Parker, οι εικόνες που δημιουργήθηκαν από την οθόνη αφής (pinscreen) κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων που ξέφυγε από την επίπεδη, «κωμική» πτυχή της κινούμενης εικόνας και βυθίστηκε αντ' αυτού στο δραματικό και το ποιητικό, αξιοποιώντας το chiaroscuro, ή τα εφέ σκίασης. Για να επιτευχθούν οι επιθυμητοί γκρι τόνοι που ρίχνονται από τις σκιές των καρφιτσών, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι.  Οι αρχικές οθόνες αφής που κατασκευάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από τους Alexeïeff και Parker είχαν περισσότερες από 1 εκατομμύριο καρφίτσες. Σήμερα, αυτές οι οθόνες αφής βρίσκονται στο Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου και Κινούμενης Εικόνας, κοντά στο Παρίσι. Η οθόνη αφής που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο Μόντρεαλ, στο Εθνικό Συμβούλιο Κινηματογράφου του Καναδά, έχει 240.000 καρφίτσες. Οι καρφίτσες συνήθως πιέζονται με ένα μικρό εργαλείο, ομάδες καρφίτσες κάθε φορά ή με άλλα εξειδικευμένα όργανα. Όντας τόσο λεπτή, είναι πολύ δύσκολο, και στην πραγματικότητα μη επιθυμητό, να χειρίζεστε μεμονωμένες καρφίτσες: μετακινώντας μία καρφίτσα κάθε φορά, υπάρχει ο κίνδυνος να λυγίσει, καταστρέφοντας έτσι την οθόνη αφής. Επιπλέον, η σκιά που ρίχνει μία μόνο καρφίτσα είναι αμελητέα, σχεδόν μη αντιληπτή. Μόνο όταν χειρίζονται σε ομάδες οι σκιές των καρφίτσες είναι αρκετά πυκνές για να παράγουν το εφέ φωτοσκίασης. Ομάδες καρφίτσες πιέζονται και προεξέχουν με διαφορετικά εργαλεία, από ειδικά κατασκευασμένα έως πιο συνηθισμένα, όπως λάμπες, κουτάλια, πιρούνια, ακόμη και ρωσική Ματριόσκα __τέλος παρένθεσης.

Ο Άντονι Πέρκινς πρωταγωνιστεί ως Γιόζεφ Κ., ένας γραφειοκράτης που κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν έχει προσδιοριστεί ποτέ, και οι Ζαν Μορό, Ρόμι Σνάιντερ και Έλσα Μαρτινέλι υποδύονται γυναίκες που εμπλέκονται με διάφορους τρόπους στη δίκη και τη ζωή του Γιόζεφ. Ο Γουέλς υποδύεται τον Δικηγόρο __ δικηγόρο του Γιόζεφ και τον κύριο ανταγωνιστή της ταινίας.
Η Δίκη έχει αποκτήσει φήμη με την πάροδο των ετών, και ορισμένοι κριτικοί, συμπεριλαμβανομένου του Ρότζερ Έμπερτ, την έχουν χαρακτηρίσει αριστούργημα. Συχνά επαινείται για τη σκηνογραφία και την κινηματογράφηση, η οποία περιλαμβάνει αποπροσανατολιστικές γωνίες κάμερας και ασυνήθιστη χρήση της εστίασης.
                                             Υπόθεση
Ο Γιόζεφ Κ. κοιμάται στην κρεβατοκάμαρά του, σε ένα διαμέρισμα που μοιράζεται με άλλους ενοίκους. Ξυπνάει όταν ένας άντρας με κοστούμι ανοίγει την πόρτα της κρεβατοκάμαράς του. Ο Γιόζεφ υποθέτει ότι είναι αστυνομικός, αλλά ο εισβολέας δεν ταυτοποιείται και αγνοεί την απαίτηση του Γιόζεφ να επιδείξει αστυνομική ταυτότητα. Αρκετοί ντετέκτιβ μπαίνουν και λένε στον Γιόζεφ ότι βρίσκεται υπό δημόσια σύλληψη. Σε ένα άλλο δωμάτιο, ο Γιόζεφ Κ. βλέπει τρεις συναδέλφους από τον χώρο εργασίας του. Είναι εκεί για να προσκομίσουν στοιχεία σχετικά με κάποιο αδήλωτο έγκλημα. Η αστυνομία αρνείται να ενημερώσει τον Γιόζεφ Κ. για τις ατασθαλίες του ή αν κατηγορείται καν για κάποιο έγκλημα, και δεν τον συλλαμβάνει.
Αφού φύγουν οι ντετέκτιβ, ο Γιόζεφ συνομιλεί με την σπιτονοικοκυρά του, την κυρία Γκρούμπαχ, και τη γειτόνισσα, τη δεσποινίδα Μπέρστνερ, για την παράξενη επίσκεψη. Αργότερα πηγαίνει στο γραφείο του, όπου ο προϊστάμενός του πιστεύει ότι είχε ακατάλληλες σχέσεις με την έφηβη ξαδέρφη του. Εκείνο το βράδυ, ο Γιόζεφ παρακολουθεί την όπερα, αλλά τον απαγάγει από το θέατρο ένας αστυνομικός επιθεωρητής και τον μεταφέρει σε δικαστήριο, όπου προσπαθεί μάταια να αντιμετωπίσει την ακόμη άγνωστη κατηγορία εναντίον του.
Ο Γιόζεφ επιστρέφει στο γραφείο του και ανακαλύπτει ότι οι δύο αστυνομικοί που τον επισκέφτηκαν για πρώτη φορά μαστιγώνονται σε ένα μικρό δωμάτιο. Ο θείος του Γιόζεφ, Μαξ, προτείνει στον Γιόζεφ να συμβουλευτεί τον Χάστλερ, έναν δικηγόρο. Μετά από σύντομες συναντήσεις με τη σύζυγο ενός φρουρού του δικαστηρίου και ένα δωμάτιο γεμάτο καταδικασμένους που περιμένουν δίκη, ο Γιόζεφ δέχεται μια συνέντευξη με τον Χάστλερ, η οποία αποδεικνύεται μη ικανοποιητική.

Η ερωμένη του Χάστλερ προτείνει στον Γιόζεφ να ζητήσει τη συμβουλή του καλλιτέχνη Τιτορέλι, αλλά αυτό επίσης αποδεικνύεται άχρηστο. Αναζητώντας καταφύγιο σε έναν καθεδρικό ναό, ο Γιόζεφ συζητά πολύ σύντομα την υπόθεσή του με έναν ιερέα. Ο Χάστλερ εμφανίζεται απότομα στον καθεδρικό ναό για να επιβεβαιώσει τον ισχυρισμό του ιερέα.
Το βράδυ πριν από τα τριάντα ένατα γενέθλιά του, ο Γιόζεφ συλλαμβάνεται από δύο δήμιους και μεταφέρεται σε ένα λατομείο, όπου διατάσσεται να βγάλει μερικά από τα ρούχα του. Οι δήμιοι ανταλλάσσουν ένα μαχαίρι πέρα δώθε, προφανώς συζητώντας ποιος θα κάνει την πράξη, πριν δώσουν το μαχαίρι στον καταδικασμένο, ο οποίος αρνείται να αυτοκτονήσει. Οι δήμιοι τον αφήνουν στο λατομείο και πετάνε δυναμίτη στο λάκκο. Αυτός γελάει με τους δήμιούς του και παίρνει τον δυναμίτη. Από μακριά ακούγεται μια έκρηξη και καπνός υψώνεται στον αέρα.

·       Σκηνοθεσία: Orson Welles

·       Σενάριο: Pierre Cholot Franz Kafka Orson Welles

·       Φωτογραφία: Edmond Richard

·       Μουσική: Jean Ledrut

·       Μοντάζ: Yvonne Martin, Frederick Muller

·       Ηθοποιοί: Anthony Perkins, Orson Welles, Jeanne Moreau, Romy Schneider, Akim Tamiroff, Elsa Martinelli

Ο Φραντς Κάφκα υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους και πιο επιδραστικούς συγγραφείς του 20^ού αιώνα. Ο Τσέχος συγγραφέας άφησε πίσω του σπουδαία εργογραφία κερδίζοντας τον θαυμασμό και την εκτίμηση του αναγνωστικού κοινού. Ο Φραντς Κάφκα από μικρή ηλικία επέδειξε την κλίση σου στα γράμματα ενώ αγαπούσε πάρα πολύ και τη λογοτεχνία. Ως χαρακτήρας ήταν ένας ιδιαίτερα μοναχικός και εσωστρεφής άνθρωπος. Τα έργα του επικεντρώνονται σε θέματα αποξένωσης, υπαρξιακού άγχους και παράλογου. Ο συγγραφέας στα έργα του αναφέρεται σε καταστάσεις που περιστρέφονται μεταξύ φαντασίας και ρεαλισμού. Ο ψυχισμός του συγγραφέα αποτυπώνεται στην πλειοψηφία των γραπτών του. Οι ιστορίες που σκάρωνε δημιούργησαν ένα ιδιαίτερο ορισμό, τον «καφκικό». Ο όρος «καφκικός» χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάθε έργο τέχνης που εμφανίζει κοινά χαρακτηριστικά με την γραφή του Κάφκα. Ως καφκικό περιγράφεται μία περίεργη ή δυστοπική κατάσταση στην καθημερινότητά μας και συνήθως μας προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
Θεωρείται από τους πιο διαχρονικούς ξένους συγγραφείς που μελετάται ακόμα και σήμερα. Το συγγραφικό του έργο σώθηκε χάρις στον στενό του φίλο Μαξ Μπροντ, ο οποίος αγνόησε το αίτημα του Κάφκα να καταστρέψει τα γραπτά του αμέσως μετά τον θάνατό του. Ο Μαξ Μπροντ επιμελήθηκε με ιδιαίτερη θέρμη τα έργα του Κάφκα και τα εξέδωσε. Η συνολική εργογραφία του Φραντς Κάφκα είναι σπουδαία ωστόσο κάποια από αυτά χρήζουν της προσοχής μας και πρέπει να υπάρχουν σε κάθε βιβλιοθήκη.
                                 Η Δίκη
Ο Φραντς Κάφκα έγραψε την "Δίκη" το 1914 αλλά δημοσιεύθηκε το 1925 μετά τον θάνατό του, αν και το έργο θεωρείται ημιτελές. Ο πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος είναι ο Γιόζεφ Κ., ο οποίος βλέπει την ζωή του να αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη. Ένα πρωί συλλαμβάνεται χωρίς να γνωρίζει τον λόγο που κατηγορείται. Όλες οι προσπάθειες για να αποδείξει την αθωότητα του πέφτουν στο κενό ενώ ο ίδιος βρίσκεται μπροστά σε ένα αδιέξοδο χωρίς προηγούμενο. Δείτε και Ριζοσπάστης
Η "Δίκη" θεωρείται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα έργα του Φραντς Κάφκα στον κόσμο. Η ιστορία του Γιόζεφ Κ. περιστρέφεται γύρω από το ανθρώπινο αδιέξοδο, την κρίση, την αγωνία και την αποξένωση από το κοινωνικό περιβάλλον. Η εξουσία παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτό το έργο ειδικά όταν την καταχράζονται οι πιο ισχυροί. Οι πράξεις των ισχυρών απογυμνώνουν τους αδύναμους στερώντας τους δικαιώματα και ελευθερίες.