Δήλωση της Επαναστατικής Κυβέρνησης: η Κούβα καταδικάζει και καταγγέλλει τη νέα κλιμάκωση του εμπάργκο των ΗΠΑ

Η Επαναστατική Κυβέρνηση καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη νέα κλιμάκωση από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Κούβας, στις προσπάθειές της να επιβάλει απόλυτο αποκλεισμό στις προμήθειες καυσίμων στη χώρα μας. Το εκτελεστικό διάταγμα που εξέδωσε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στις 29 Ιανουαρίου 2026 κηρύσσει μια υποτιθέμενη εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, βάσει της οποίας η κυβέρνησή του μπορεί να επιβάλει εμπορικούς δασμούς στις εισαγωγές προϊόντων από χώρες που προμηθεύουν πετρέλαιο στην Κούβα.

Να μην επιτρέψουμε άλλο έγκλημα από τις ΗΠΑ

Για να δικαιολογήσει μια τόσο ακραία ενέργεια, το κείμενο παρουσιάζει μια εκτενή λίστα ψεμάτων και δυσφημιστικών κατηγοριών κατά της Κούβας. Μεταξύ αυτών είναι ο παράλογος ισχυρισμός ότι η Κούβα αποτελεί «ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή» για την εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Πρόεδρος και η κυβέρνησή του γνωρίζουν ότι λίγοι, αν όχι κανένας, πιστεύουν τέτοια ψευδή επιχειρήματα, αλλά δεν τους νοιάζει. Τέτοια είναι η περιφρόνησή τους για την αλήθεια, τη δημόσια γνώμη και την κυβερνητική ηθική όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν την επιθετικότητά τους κατά της Κούβας.

Με αυτήν την απόφαση, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, μέσω εκβιασμών, απειλών και άμεσου καταναγκασμού τρίτων χωρών, επιχειρεί να ασκήσει πρόσθετη πίεση στα μέτρα οικονομικού στραγγαλισμού που εφαρμόστηκαν από την πρώτη θητεία του Τραμπ για να αποτρέψουν την είσοδο καυσίμων στη χώρα μας. Εδραιώνει έναν επικίνδυνο τρόπο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ μέσω της βίας και άσκησης των φιλοδοξιών της να εγγυηθεί την ιμπεριαλιστική της ηγεμονία. Όπως ανακοινώθηκε, οι Ηνωμένες Πολιτείες διεκδικούν το δικαίωμα να υπαγορεύουν στα κυρίαρχα κράτη με ποια έθνη μπορούν να εμπορεύονται και σε ποια μπορούν να εξάγουν τα εθνικά τους προϊόντα. Το εκτελεστικό διάταγμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστά, επομένως, κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και υπονομεύει επίσης την ανακήρυξη της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής ως Ζώνης Ειρήνης. Επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι αυτή που απειλεί την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ειρήνη της περιοχής και του κόσμου.

 

Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών έφτασε σε αυτό το σημείο αφού απέτυχε για 67 χρόνια να υποτάξει και να καταστρέψει μια γνήσια και νόμιμη πολιτική και επαναστατική διαδικασία, που χαρακτηρίζεται από πλήρη κυριαρχία, κοινωνική δικαιοσύνη και την προώθηση της ειρήνης και της αλληλεγγύης με τον υπόλοιπο κόσμο.

Η ιστορική προθυμία της Κούβας να ξεκινήσει σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, βασισμένο στο διεθνές δίκαιο, την κυριαρχική ισότητα, τον αμοιβαίο σεβασμό και το αμοιβαίο όφελος, χωρίς παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις και με απόλυτο σεβασμό στην ανεξαρτησία και την κυριαρχία των κρατών, είναι ευρέως τεκμηριωμένη.

Όπως όλοι γνωρίζουν, συμπεριλαμβανομένης της ίδιας της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η Κούβα δεν αποτελεί καμία απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες, τα εθνικά τους συμφέροντα ή την ευημερία των πολιτών τους, οι οποίοι πάντα αντιμετωπίζονταν με σεβασμό και φιλοξενία όταν η κυβέρνησή τους επέτρεπε να επισκεφθούν το νησί. Η Κούβα δεν απειλεί ούτε επιτίθεται σε καμία χώρα. Δεν υπόκειται σε κυρώσεις από τη διεθνή κοινότητα. Είναι μια ειρηνική, υποστηρικτική και συνεργατική χώρα, πρόθυμη να βοηθήσει και να συνεισφέρει σε άλλα κράτη.

 

Είναι επίσης η χώρα ενός θαρραλέου και μαχητικού λαού. Ο ιμπεριαλισμός κάνει λάθος αν πιστεύει ότι η οικονομική πίεση και η αποφασιστικότητα να προκαλέσει δεινά σε εκατομμύρια ανθρώπους θα διαλύσουν την αποφασιστικότητά τους να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία και να αποτρέψουν την Κούβα από το να πέσει, για άλλη μια φορά, υπό την κυριαρχία των ΗΠΑ. Η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει την αναπόφευκτη πρόκληση να καθορίσει εάν ένα έγκλημα αυτού του είδους θα είναι σημάδι του τι πρόκειται να συμβεί ή εάν η λογική, η αλληλεγγύη και η απόρριψη της επιθετικότητας, της ατιμωρησίας και της κακοποίησης θα επικρατήσουν.

Θα αντιμετωπίσουμε αυτή τη νέα επίθεση με σταθερότητα, ψυχραιμία και τη βεβαιότητα ότι η λογική είναι απολύτως με το μέρος μας. Η απόφαση είναι σαφής:

¡Patria o Muerte, Venceremos!
Πατρίδα ή Θάνατος, θα νικήσουμε!

Αβάνα, 30 Ιανουαρίου 2026

          ΚΚ Κούβας:
          καμιά υποχώρηση από τα κυριαρχικά μας δικαιώματα!

✨ ⚠️ ΚΑΜΙΑ συνομιλία με την κυβέρνηση των ΗΠΑ , παρά μόνο τεχνικές επαφές στον τομέα της μετανάστευσης.
🇨🇺  Πάντα ήμασταν έτοιμοι να διεξάγουμε έναν σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο με τις διάφορες κυβερνήσεις των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της τρέχουσας, με βάση την 👊 ισότητα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, τον αμοιβαίο σεβασμό, τις αρχές του διεθνούς δίκαιου, το αμοιβαίο όφελος χωρίς παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις και με πλήρη σεβασμό της ανεξαρτησίας μας
💀 Η προέλευση και η ακραία σκλήρυνση ΕΜΠΑΡΓΚΟ _BLOQUEO δεν έχουν καμία σχέση με τους Κουβανούς που διαμένουν στις ΗΠΑ.
🔘 Ωθήθηκαν εκεί από αυτή την αποτυχημένη πολιτική και τα προνόμια του νόμου περί “προσαρμογής” ΥΠΟΤΑΓΗΣ της Κούβας.
🔘 Τώρα είναι ΘΥΜΑΤΑ της αλλαγής των πολιτικών προς τους μετανάστες και της προδοσίας των πολιτικών του Μαϊάμι.
Υπάρχουν Διμερείς Συμφωνίες Μετανάστευσης σε ισχύ τις οποίες η Κούβα ακολουθεί σχολαστικά.
Όπως δείχνει η ιστορία, για να προχωρήσουν οι σχέσεις των ΗΠΑ _UU. και ΚΟΥΒΑΣ , πρέπει να βασίζεται στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ και όχι στην εχθρότητα, την απειλή και τον οικονομικό καταναγκασμό.
🇨🇺 Miguel Díaz-Canel Bermúdez
Primer Secretario del Comité Central del Partido y Presidente de la República
🔴 Μιγκέλ Ντίαζ-Κανέλ Μπερμούδες
💥Πρώτος Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κούβας

Με ένα νέο κατάπτυστο μνημόνιο που υπέγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κλιμακώνει περαιτέρω τα μέτρα του βάρβαρου ιμπεριαλιστικού αποκλεισμού και την επιχείρηση υπονόμευσης της Κούβας. Πρόκειται για συνέχεια της ίδιας πολιτικής που εφάρμοσε η πρώτη κυβέρνηση Τραμπ και διατήρησε στο ακέραιο η κυβέρνηση του Μπάιντεν. Ο διακηρυγμένος στόχος τους είναι να προκαλέσουν οικονομική ασφυξία στον κουβανικό λαό και να στηρίξουν τη δράση των αντεπαναστατικών ομάδων για να ανατρέψουν τις κατακτήσεις του λαού και την ίδια την Κουβανική Επανάσταση.
Το ΚΚΕ καταδικάζει κατηγορηματικά και απορρίπτει το νέο αντικουβανικό μνημόνιο της κυβέρνησης των ΗΠΑ και εκφράζει την αλληλεγγύη του με τον κουβανικό λαό και το ΚΚ Κούβας. Συνεχίζουμε αποφασιστικά τον αγώνα μας για να αρθούν όλα τα μέτρα του βάρβαρου ιμπεριαλιστικού αποκλεισμού της Κούβας και για τη διαγραφή της Κούβας από τη λίστα των κρατών “χορηγών της τρομοκρατίας”.

Ριζοσπάστης
Κάτω τα χέρια από την Κούβα! Οι ΗΠΑ κλιμακώνουν τις άθλιες απειλές
Με αμερικανικό προεδρικό διάταγμα
εκβιάζονται με δασμούς όσοι προμηθεύουν την Κούβα με πετρέλαιο

Σε νέα κλιμάκωση της επίθεσης κατά της Κούβας προχωρούν οι ΗΠΑ, με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, σε κατάσταση αποθράσυνσης μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα, να επιδιώκει να προωθήσει με όλα τα μέσα τους χρόνιους σχεδιασμούς του ενάντια στον κουβανικό λαό και στο Νησί της Επανάστασης, στο πλαίσιο και της νέας «Εθνικής Στρατηγικής Άμυνας» των ΗΠΑ που προβλέπει την «αποκατάσταση της αμερικανικής κυριαρχίας σε όλο το δυτικό ημισφαίριο».

Την Πέμπτη ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντ. Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα το οποίο «κηρύσσει κατάσταση εθνικής έκτακτης ανάγκης και θεσπίζει διαδικασία επιβολής δασμών σε εμπορεύματα από χώρες που πωλούν ή με άλλον τρόπο προμηθεύουν πετρέλαιο στην Κούβα», ισχυριζόμενος προκλητικά ότι «προστατεύει έτσι την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών από τις κακόβουλες ενέργειες και πολιτικές του κουβανικού καθεστώτος»! Όπως τονίζει σε ανακοίνωσή της και η αμερικανική πρεσβεία στην Κούβα, πρόκειται για «ένα νέο σύστημα δασμών» και δίνεται σχετική εξουσιοδότηση στους Αμερικανούς υπουργούς Εξωτερικών και Εμπορίου να λάβουν όλα τα συνακόλουθα απαραίτητα μέτρα.

Διευκρινίζεται δε ότι η προεδρική διαταγή μπορεί να τροποποιηθεί «αν η Κούβα ή οι επηρεαζόμενες χώρες λάβουν σημαντικά μέτρα για την αντιμετώπιση της απειλής ή την ευθυγράμμιση με τους στόχους εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ». Τα νέα μέτρα της Ουάσιγκτον έρχονται να προστεθούν στον υπερεξηντάχρονο δολοφονικό αποκλεισμό των ΗΠΑ κατά της Κούβας, και έχουν στόχο τον στραγγαλισμό του κουβανικού λαού.

Εξαγγέλλονται δε έναν μόλις μήνα μετά την αμερικανική στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα, και ενώ μόλις την Τετάρτη, σε συζήτηση που έγινε στη Γερουσία για τη Βενεζουέλα, ο Αμερικανός ΥΠΕΞ διαμήνυε (στην πραγματικότητα για όλη την περιοχή) ότι οι ΗΠΑ είναι «έτοιμες να χρησιμοποιήσουν βία για να εξασφαλίσουν τη μέγιστη συνεργασία αν αποτύχουν άλλες μέθοδοι».

“Εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ”

Το νέο άθλιο διάταγμα των ΗΠΑ αναφέρει ότι «αντιμετωπίζει τις επιθετικές ενέργειες του κομμουνιστικού καθεστώτος της Κούβας με αποφασιστικές ενέργειες».

Στόχος – όπως αναφέρεται – είναι να καταστεί η κουβανική κυβέρνηση υπεύθυνη «για την υποστήριξη σε εχθρικούς παράγοντες, την τρομοκρατία και την περιφερειακή αστάθεια που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ».

Επαναλαμβάνονται δηλαδή με προκλητικό τρόπο τα γνωστά προσχήματα που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ και οι «σύμμαχοί» τους για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο.

Το διάταγμα αναφέρει επίσης ότι «το καθεστώς της Κούβας ευθυγραμμίζεται με πολλές εχθρικές χώρες και κακόβουλους παράγοντες, φιλοξενώντας τις στρατιωτικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες πληροφοριών τους» και «υποστηρίζει αντιπάλους στο δυτικό ημισφαίριο, υπονομεύοντας τις κυρώσεις των ΗΠΑ και την περιφερειακή σταθερότητα».

Επιπλέον, σε μια περίοδο που μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ κλιμακώνεται η βίαιη κρατική καταστολή και πληθαίνουν οι δολοφονίες από κρατικές δυνάμεις, όπως οι δύο δολοφονίες από ομοσπονδιακούς πράκτορες της ICE στη Μινεσότα, ο Λευκός Οίκος έχει το θράσος να εκφράσει «ανησυχία» για τις πολιτικές διώξεις και την άρνηση της «ελευθερίας της έκφρασης και του Τύπου» στην Κούβα, για μέτρα που λαμβάνονται ενάντια σε πράκτορες και επιχειρήσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Καταγγέλλει δε το ΚΚ Κούβας ότι …«επωφελείται με διεφθαρμένο τρόπο από τις δυσκολίες του κουβανικού λαού και διαδίδει την κομμουνιστική ιδεολογία του στην περιοχή».

Ολα τα παραπάνω αξιολογούνται ως ενέργειες που «αποτελούν ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή για την εθνική ασφάλεια και την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών, απαιτώντας άμεση αντίδραση»…

Και ενώ ο κουβανικός λαός συνεχίζει περήφανα να υπερασπίζεται την πατρίδα του και το δικαίωμά του να επιλέγει τον δρόμο του, η κυβέρνηση Τραμπ τονίζει ότι θα συνεχίσει «να αντιμετωπίζει καθεστώτα που απειλούν την ασφάλεια και τα συμφέροντα των ΗΠΑ».

Ξεκαθαρίζοντας δε ότι και η ανάληψη στρατιωτικής δράσης παραμένει ψηλά στις επιλογές της, τονίζει όλο νόημα ότι «μόνο τους τελευταίους μήνες διέταξε επιθέσεις κατά της πυρηνικής υποδομής του Ιράν και ενέκρινε επιχειρήσεις για την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από την εξουσία στη Βενεζουέλα, καθιστώντας σαφές ότι οι δικτάτορες και τα κράτη που υποστηρίζουν την τρομοκρατία θα λογοδοτήσουν»…

Εξετάζονται πολλά “σενάρια”

Θυμίζουμε ότι ελάχιστα 24ωρα μετά τη στρατιωτική επίθεση στη Βενεζουέλα στις 3 Γενάρη, ο Τραμπ διακήρυττε ότι η Κούβα «είναι ακόμα ένα μέρος που θέλουμε να βοηθήσουμε τους πολίτες του», ενώ ο ΥΠΕΞ Μ. Ρούμπιο «προειδοποιούσε» ότι «αν ήμουν μέλος της κυβέρνησης της Αβάνας, θα ανησυχούσα».

Μια σειρά δημοσιεύματα («Wall Street Journal», «Politico» κ.λπ.) κατέγραφαν πυρετώδεις διαβουλεύσεις στα αμερικανικά κυβερνητικά κλιμάκια σχετικά με όλες τις διαθέσιμες επιλογές για τη μεγιστοποίηση της πίεσης στην Κούβα, εκτιμώντας ότι θα έχει αναμφισβήτητα οφέλη η αύξηση των προβλημάτων στον ενεργειακό της εφοδιασμό, που ήδη οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα έχουν επιδεινώσει πάρα πολύ.

Στο ίδιο πλαίσιο – σύμφωνα με τις ίδιες πηγές – στο τραπέζι βρίσκεται και το «ενδεχόμενο ναυτικού αποκλεισμού».

Χαρακτηριστικό των πολύπλευρων παρεμβάσεων των ΗΠΑ στην παραπάνω κατεύθυνση είναι ότι μεσοβδόμαδα η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία του Μεξικού, «Pemex», «ανέστειλε» την παράδοση φορτίου αργού πετρελαίου που αναμενόταν αυτόν τον μήνα στην Κούβα.

Να σημειωθεί ότι η Μεξικανή σοσιαλδημοκράτισσα Πρόεδρος Κλαούντια Σεϊνμπάουμ δεν το διέψευσε, μιλώντας για «ανθρωπιστική απόφαση που υλοποιείται (…) υπό ορισμένες συνθήκες» και για «ανακοίνωση που θα βγει» και κατά τ’ άλλα δηλώνοντας «αλληλεγγύη στην Κούβα», ενώ την Πέμπτη είχε «εγκάρδια και παραγωγική» τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τραμπ. Στη συζήτησή τους κυριάρχησαν θέματα όπως η «ασφάλεια» στην περιφέρεια και οι διμερείς οικονομικές σχέσεις, καθώς φουντώνει το παζάρι για την Εμπορική Συμφωνία τους, αλλά και την τριμερή που έχουν με τον Καναδά (USMCA).

Τέλος, θυμίζουμε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν καταφύγει ξανά σε δηλώσεις ότι «η Κούβα θα πέσει με τη θέλησή της. Η Κούβα τα πάει πολύ άσχημα» (βλ. συνέντευξη Τραμπ λίγο μετά την επίθεση στη Βενεζουέλα), με έμμεσα πλην σαφή υπονοούμενα για σχέδια όπως αυτά που «έτρεξαν» οι ΗΠΑ το καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 2021, με δήθεν «αυθόρμητες διαδηλώσεις» που επιδιώχθηκαν σε συνεργασία με την αντικουβανική μαφία του Μαϊάμι και τους μισθοφόρους της στο εσωτερικό της χώρας.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή του, εξάλλου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέφερε ότι αυτό που συνάδει με τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ είναι η Κούβα «να διοικείται αποτελεσματικά από μια δημοκρατική κυβέρνηση και να αρνείται να φιλοξενεί στρατιωτικές και μυστικές υπηρεσίες των αντιπάλων μας».

Κούβα: Απειλή για την ειρήνη είναι οι ΗΠΑ

Τη νέα κλιμάκωση της επιθετικότητας των ΗΠΑ κατά της χώρας του καταδίκασε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, τονίζοντας: «Η μόνη απειλή για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής, και η μόνη κακόβουλη επιρροή, είναι αυτή που ασκεί η κυβέρνηση των ΗΠΑ κατά των εθνών και των λαών της Νότιας Αμερικής μας, τους οποίους προσπαθεί να υποτάξει στη δικτατορία της, να τους στερήσει τους πόρους τους, να ακρωτηριάσει την κυριαρχία τους και να τους στερήσει την ανεξαρτησία τους».

Πρόσθεσε ότι ο Λευκός Οίκος «καταφεύγει επίσης σε εκβιασμό και καταναγκασμό, προκειμένου να πείσει άλλες χώρες να συμμετάσχουν στην παγκοσμίως καταδικασμένη πολιτική αποκλεισμού κατά της Κούβας, απειλώντας όσες αρνηθούν με την επιβολή αυθαίρετων και καταχρηστικών δασμών, σε κατάφωρη παραβίαση όλων των κανόνων του ελεύθερου εμπορίου».

Κατήγγειλε τέλος «τη βάρβαρη πράξη επίθεσης κατά της Κούβας και του λαού της, ο οποίος εδώ και πάνω από 65 χρόνια υφίσταται τον πιο παρατεταμένο και σκληρό οικονομικό αποκλεισμό που έχει επιβληθεί ποτέ σε ολόκληρο έθνος, και τώρα υπόσχονται να τον υποβάλουν σε ακραίες συνθήκες διαβίωσης».

Ακολουθήστε μας και στο Google News

Πέθανε η ποιήτρια Vénus Khoury-Ghata

Η Γαλλολιβανέζα ποιήτρια και μυθιστοριογράφος η Vénus Khoury-Ghata (γεννήθηκε 23-Δεκ-1937 στο Λίβανο, τον οποίο εγκατέλειψε 40χρονη για το Παρίσι) είχε λάβει το περίβλεπτο λογοτεχνικό βραβείο Γκονκούρ για ποιητικό έργο και δεκάδες άλλα, "έφυγε" στις 28 Γενάρη σε ηλικία 88 ετών, όπως ανακοίνωσε ο γαλλικός εκδοτικός οίκος της (Mercure).

Δημοσίευσε αρκετά μυθιστορήματα με θέματα κυρίως την εξορία και την κατάσταση των γυναικών, μεταξύ των οποίων το "Sept pierres pour la femme adultère"  _Επτά πέτρες για τη μοιχαλίδα (κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις Λιβάνη) "Marina Tsvétaïéva, mourir à Elabouga" (η Μαρίνα Τσβετάεβα πεθαίνει στη Γελαμπούγκα), πάνω από τριάντα ποιητικές συλλογές, μεταξύ αυτών οι "Fables pour un peuple d'argile" (Μύθοι για έναν λαό από πηλό) "Demande à l'obscurité" (Ρώτα το σκοτάδι) κά. Για το έργο της, που έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Ποίησης της Γαλλικής Ακαδημίας το 2009 και το βραβείο Γκονκούρ ποίησης το 2011 για το "Où vont les arbres?" (Πού πήγαν τα δέντρα;)

Ξέθαψα από κάπου το qui parle au nom du jasmin _"Ποιος μιλάει στο όνομα της Γιασμίν" (μια συλλογή ποιημάτων της, του 1980 -εκδόσεις EFR), επίσης το Gens de l’eau, (2018 Mercure) "άνθρωποι του νερού". Το οπισθόφυλλο του πρώτου με φυτικές αγκαλιές, μια πασχαλίτσα στο μπράτσο ενός μονοπατιού, ένα δάσος κατακλυσμένο από την αποχώρηση των σκιών του, ένας στύλος φωτισμού κυνηγά έναν κλέφτη, ένας άντρας που μαζεύει θραύσματα φεγγαρόφωτου, χωρίς να ξεχνά τον μάγο θεό με χίλια κόλπα στο μανίκι του... Πόσο ελεύθερη και ιδιότροπη είναι η ποιητική φαντασία της Venus Khoury-Ghata!  Μαζί της, οι λέξεις και οι μεταφορές βοηθούν η μία την άλλη να φτάσουν τα αστέρια. Ένας τρόπος να ξεφύγει κανείς από τον πόλεμο και να ξαναμαγέψει τον κόσμο,  αναφέρει ο εκδότης

Η γνώμη μου είναι πως πρόκειται για συλλογή γεμάτη ιδιοτροπίες, σαν τη συγγραφέα της που θυμίζει το 18μετρο μυρμήγκι του Robert Desnos ή ακόμα και μερικούς τραγουδιών του Charles Trenet. Η ποιήτρια δίνει ελεύθερη πρόσβαση στη φαντασία της, και σε αυτό το ποιητικό σύμπαν, τα πιο ασυνήθιστα και απίθανα γεγονότα φαίνεται να πραγματοποιούνται. Αλλά ενώ υπάρχει ιδιοτροπία και χιούμορ, μερικές φορές νιώθει κανείς και το οδυνηρό φόντο του Λιβανέζικου _δια χειρός ιμπεριαλιστών Εμφυλίου Πολέμου, που ξεκίνησε το 1975, όπως σε αυτό το κείμενο όπου τα δέντρα "άρπαξαν τα τουφέκια τους και πυροβόλησαν τους περαστικούς", ή στο παρακάτω ποίημα (σελίδα 44) όπου οι λέξεις μας πιτσιλίζουν με αίμα. Οι λέξεις συχνά θυμίζουν το ανθρώπινο σώμα, τα έντομα, ειδικά τις ακρίδες, τα σπίτια και τα δέντρα, τα οποία η ποιήτρια θέτει εύκολα σε κίνηση, τον ήλιο και τη σελήνη, τα οποία προσωποποιεί, και τον ορίζοντα, που συχνά παίζει έναν αποφασιστικό και όχι πάντα θετικό ρόλο. Υπάρχει επίσης έντονη παρουσία θρησκευτικού λεξιλογίου, είτε σαφούς είτε πιο υπαινικτικού: σταυρός, κολυμβήθρα αγιασμού, ημισέληνος, κερί, κ.λπ. Μάλιστα, ένα τμήμα της συλλογής έχει τίτλο "Μια μέρα στη ζωή του Θεού" και διαισθάνεται κανείς τον βαθύ χλευασμό και την δυσπιστία της ποιήτριας απέναντι στον Χριστιανισμό, τα θαύματά του και τις αποκαλύψεις του, τα οποία χρησιμοποιεί ως παιχνιδιάρικα παιχνίδια, ως μοτίβα προς ανατροπή.

🤔  αντιγράφω _μεταφράζω "ελεύθερα"

Personne ne voulait le croire
au contact du froid
ses mots devenaient cailloux
il les lançait contre les yeux
qui se fêlaient comme des vitraux
puis se vidaient de leur regard
jetés contre un cœur
ces mêmes mots lui revenaient
mais éclaboussés de sang
il prit ses mots entre ses paumes
souffla sur la chair de leurs lettres
et lorsqu’il ouvrit les mains pour parler
il n’en sortit qu’une buée

                         ¡¡¡¡¡¡¡¡

Ne dites pas au chemin qu’il serpente
il s’enroulera autour des chevilles des passants
Ne dites pas au cyprès qu’il est cierge obscur
il se mettra en marche vers un couvent
par contre
dites aux phares qui dorment debout
que l’océan se fait vieux
que les navires sont aveugles de l’autre côté de l’eau

                        ¡¡¡¡¡¡¡¡

À cause des pieds fourchus des maisons
à cause des épaules basses des arbres
à cause des rues
qui portent leurs nœuds dans leurs flancs
à cause de tout
de rien
d’un oiseau qui s’est pendu à la corde de l’horizon
ma ville boite en marchant

                     ¡¡  ¡¡  ¡¡  ¡¡

Κανείς δεν ήθελε να τον πιστέψει
με το άγγιγμα του κρύου
τα λόγια του έγιναν βότσαλα
τα πέταξε στα μάτια
που έσπασαν σαν βιτρό
μετά άδειασαν από το βλέμμα τους
πεταγμένα σε μια καρδιά
αυτά τα ίδια λόγια επέστρεψαν σε αυτόν
αλλά πιτσιλισμένα με αίμα
πήρε τα λόγια του ανάμεσα στις παλάμες του
φυσήχτηκαν στη σάρκα των γραμμάτων τους
και όταν άνοιξε τα χέρια του για να μιλήσει
μόνο μια ομίχλη βγήκε

¡¡¡¡¡¡¡¡

Μην πεις στο μονοπάτι ότι στροβιλίζεται
θα τυλιχτεί γύρω από τους αστραγάλους των περαστικών
Μην πεις στο κυπαρίσσι ότι είναι ένα σκοτεινό κερί
θα ξεκινήσει προς ένα μοναστήρι
από την άλλη πλευρά
πες στους φάρους που κοιμούνται όρθιοι
ότι ο ωκεανός γερνάει
ότι τα πλοία είναι τυφλά στην άλλη πλευρά του νερού
                   ¡¡¡¡¡¡¡¡
Λόγω των σχισμένων ποδιών των σπιτιών
λόγω των ώμων Τα χαμηλότερα μέρη των δέντρων
λόγω των δρόμων
που φέρουν τους κόμπους τους στα πλευρά τους
λόγω των πάντων
του τίποτα
του πουλί που κρεμάστηκε από το σχοινί του ορίζοντα
η πόλη μου κουτσαίνει καθώς περπατάει

Accroupis sur la nuit d’août
les gens des terres creuses applaudissent à chaque chute d’étoile
l’univers disent-ils n’en a pas pour longtemps
les oiseaux qui assuraient l’équilibre entre le haut et le bas ont vieilli
l’horizon tangue à la moindre chute de feuille
un oiseau descendant d’une lignée prestigieuse suit les méandres
de sa plume sur ta page
comment choisir entre deux mots alors qu’il hésite à atterrir
la page est terre inhospitalière et la plume qui écrit fusil de chasseur.

Je t’écris parce que tu ne sais pas lire
que tu récites sans te tromper l’alphabet de la peur
que tu reconnais au toucher l’herbe nourricière
au flair la source en amont du filet d’eau
je t’écris pour te dire mon manque de ta main sur le ventre blanc
du bouleau
et de ton désarroi quand pâlissait le maïs
je t’écris sans écrire
les passants piétinent ce que j’écris
mes consonnes ont la peau rêche
mes voyelles sont nues
je t’écris pour éteindre le feu qui dévore mes doigts dès qu’ils
touchent ton nom

Καθισμένοι οκλαδόν στη νύχτα του Αυγούστου
Οι άνθρωποι των κούφιων γαιών χειροκροτούν με κάθε αστέρι που πέφτει
Το σύμπαν, λένε, δεν θα διαρκέσει για πολύ ακόμα
Τα πουλιά που διατηρούσαν την ισορροπία μεταξύ πάνω και κάτω έχουν γεράσει
Ο ορίζοντας ταλαντεύεται με το παραμικρό φύλλο που πέφτει

Ένα πουλί που κατάγεται
από μια αριστοκρατική γενεαλογία ακολουθεί τους μαιάνδρους
του φτερού του στη σελίδα σας
Πώς να διαλέξετε ανάμεσα σε δύο λέξεις όταν διστάζει να προσγειωθεί
Η σελίδα είναι αφιλόξενη γη και η πένα
που γράφει είναι ένα κυνηγετικό τουφέκι.

Σου γράφω επειδή δεν μπορείς να διαβάσεις
επειδή απαγγέλλεις το αλφάβητο του φόβου χωρίς λάθος
επειδή αναγνωρίζεις το θρεπτικό χορτάρι με την αφή
με την όσφρηση την πηγή ανάντη του ρυακιού

Σου γράφω για να σου πω
πόσο μου λείπει το χέρι σου στην άσπρη κοιλιά
της σημύδας
και η αγωνία σου όταν το καλαμπόκι χλόμιασε

Σου γράφω χωρίς να γράφω
οι περαστικοί ποδοπατούν αυτά που γράφω
τα σύμφωνα μου έχουν τραχύ δέρμα
τα φωνήεντά μου είναι γυμνά

Σου γράφω για να σβήσεις τη φωτιά που
καταβροχθίζει
τα δάχτυλά μου μόλις αγγίξουν το όνομά σου.

Vénus Khoury-Ghata
Βενούς Χούρι-Γκάτα

Πρώτα χρόνια

Η Βενούς Χούρι-Γκάτα γεννήθηκε σε οικογένεια Μαρωνιτών, κόρη ενός γαλλόφωνου στρατιώτη και μιας αγρότισσας μητέρας. Ήταν η μεγαλύτερη αδερφή της συγγραφέα Μέι Μενάσα (σσ. May Menassa δημοσιογράφος, συγγραφέας, αρχισυντάκτης, κριτικός και μεταφραστής). Όνομα και πράγμα η Vénus  το 1959, κέρδισε τον διαγωνισμό ομορφιάς Μις Βηρυτός.
Μετανάστευσε στη Γαλλία για να ξεφύγει από τον πόλεμο στον Λίβανο και παντρεύτηκε τον Γαλλο-Τούρκο γιατρό Ζαν Γκάτα, γιο του Τούρκου εικονογράφου χειρογράφων και έζησε στο Παρίσι από το 1972 όπου δημοσίευσε πολλά μυθιστορήματα και συλλογές ποιημάτων.
Η κόρη της Γιασμίν Γκάτα είναι επίσης διάσημη συγγραφέας (κυκλοφορούν βιβλία της και στα ελληνικά (Το μυστικό του πατέρα μου, η καλλιγράφος του Βοσπόρου κά)

Καριέρα

Η Βενούς έκανε λογοτεχνικές σπουδές στην L'École Supérieure Des Lettres de Beirut και δημοσίευσε την πρώτη της λογοτεχνική συλλογή το 1966 και το 1967 τα "Terres Stagnantes" (Στάσιμες Χώρες), Στο Σέγκερς, , "Chez Seghers" (στο σπίτι των Seghers), στη συνέχεια το 1971 δημοσίευσε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Les Inadaptés" (οι Αταίριαστοι). Το 2009, έλαβε το Grand Prix de Poésie της Γαλλικής Ακαδημίας και το Βραβείο Γκονκούρ για Ποίηση (Goncourt Prize for Poetry) το 2011. Το 2018, έγινε μέλος της ομάδας των Γαλλόφωνων συγγραφέων μαζί με πολλούς επώνυμους (Sedef Ecer, Paula Jacques Khadi Hane κά).

       

Λογοτεχνικά βραβεία

•  Βραβείο GuillaumeApollinaire για το βιβλίο "Οι σκιές και οι κραυγές τους" (1980)
• Βραβείο Mallarmé για το "Μονόλογος του θανάτου" (1987)
• Βραβείο Jules-Supervielle για την Προσωπική Ανθολογία
• Nice-Baie-des-Anges για το "Le Moine, l'Ottoman and the wife of the great through the tariff"
• Μεγάλο Βραβείο SGDL για την Ποίηση (1993) για το σύνολο του έργου της
• Jules-Janin της Γαλλικής Ακαδημίας (2005)
• Μεγάλο Βραβείο για την Ποίηση της Γαλλικής Ακαδημίας (2009)
• Μεγάλο Βραβείο Guillevic για την Ποίηση του Saint-Malo (2010)
• Βραβείο Goncourt για την Ποίηση για το σύνολο του έργου της (2011)
• Pierrette-Micheloud για το βιβλίο "Πού πάνε τα δέντρα;". (2012)
• RenaudotPocketBook για το βιβλίο Η αρραβωνιαστικιά ήταν στην πλάτη ενός γαϊδουριού (2015)
• Βιογραφίας GenevièveMoll για το βιβλίο Οι Τελευταίες Μέρες του Μαντελστάμ (2017)

Τιμές

• Μέγας Ταξιάρχης του Εθνικού Τάγματος Αξίας (2023)
• Ταξιάρχης του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (2022)
• Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (15 Δεκεμβρίου 2000)
• Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (13 Ιουλίου 2010)
• Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (13 Ιουνίου 2017)

Έργα

• Les visages inachés, (Ημιτελή πρόσωπα) 1966
• Les inadaptés, (Οι Απροσάρμοστοι) μυθιστόρημα, Le Rocher, 1971
• Au Sud du silence, (Νότια της Σιωπής) ποιήματα, Saint Germain des Prés, 1975
• Terresstagnantes, (Σταματημένες Χώρες) ποιήματα, Seghers
• Διάλογος proposd’unChristoud’unacrobate, (Διάλογος για έναν Χριστό ή έναν ακροβάτη) μυθιστόρημα, LesEditeursFrançaisRéunis, 1975
• Alma, cousuemainouLeVoyageimmobile, (Άλμα, Ραμμένο Χέρι ή το Ακίνητο Ταξίδι) R. Deforges, 1977
• Lesombresetleurscris, (Οι σκιές και οι κραυγές τους) ποιήματα, Belfond, 1979
• QuiparleaunomduJasmin ?, (Ποιος μιλάει στο όνομα της Jasmin?) Les Editeurs Français Réunis, 1980
• Le fils empaillé, (οηλίθιος γιος) Belfond, 1980
• Unfauxpasdusoleil, (Ένα λάθος βήμα από τον ήλιο _το λάθος του ήλιου) ποιήματα, Belfond, 1982
• Μυθιστόρημα Vacarmepourunelunemorte, (αναταραχή πάνω από ένα νεκρό φεγγάρι), Flammarion, 1983
• Les morts n’ont pas d’ombre, (Οι λέξεις δεν έχουν σκιές) μυθιστόρημα Flammarion, 1984
• Mortemaison, (Σπίτι Θανάτου) μυθιστόρημα, Flammarion, 1986
• Μυθιστόρημα Monologue du Mort, (Μονόλογος του Νεκρού), Belfond, 1986
• Leçond’arithmétiqueaugrillon, (Μάθημα αριθμητικής για έναν κρίκετ) ποιήματα για παιδιά, Μιλάνο, 1987
• Bayar_mine, Δώσε μου το δικό μου _μυθιστόρημα, Flammarion, 1988
• Μυθιστόρημα Lesfuguesd'Olympia, (Οι Αποδράσεις της Ολυμπίας), RégineDeforges/Ramsay, 1989
• Fablespourunpeupled’argile, Unlieusouslavoûte, Sommeilblanc, (Μύθοι για έναν λαό από πηλό, Μια θέση κάτω από τον θησαυρό, Λευκός ύπνος ποιήματα, Belfond, 1992
• Μυθιστόρημα maîtressedunotable (ερωμένη ενός επιφανούς) Lecommandementdel'hommeremarquable _ Η Διοίκηση του Αξιοσημείωτου Ανθρώπου, Seghers, 1992
• Ils, (αυτοί) ποιήματα, Amisdumuséed’artmoderne, 1993
• LesfiancésduCap-Ténès, (Οι αρραβωνιαστικοί του Cap-Ténès) μυθιστόρημα, Lattès 1995
• Anthologiepersonnelle, (Προσωπική Ανθολογία) ποιήματα, ActesSud, 1997
• Μυθιστόρημα Unemaisonauborddeslarmes, (Ένα σπίτι στα πρόθυρα των δακρύων), Balland, 1998
• Lamaestra, (Η δασκάλα) 1996, συλλογή Βαβέλ, 2001
• Elledit, Lesseptbrinsdechèvrefeuilledelasagesse, (Είπε: Τα επτά κλαδάκια στο αγιόκλημα της σοφίας,) ποιήματα, Balland, 1999
• Lavoixdesarbres, (Φωνή των δέντρων) ποιήματα για παιδιά Cherche-Midi, 1999
• Alphabetsdesable, (Αλφάβητα άμμου) ποιήματα, εικονογράφηση Matta, περιορισμένη εκτύπωση limité Maeght, 2000
• Το Ποτάμι, Το Απλό Γεγονός της Ύπαρξης, με τον Paul Chanel Malenfant, Trait d’Union, 2000.
• Version oiseau (Έκδοση για πουλιά), ποιήματα, εικονογραφημένα από τους Velikovic, François Jannaud, 2000.
• Το Προνόμιο των Νεκρών, μυθιστόρημα, Balland, 2001.
• Συμπόνια των Πετρών, ποιήματα, La Différence, 2001. Mad Zarifé, François Jannaud, 2001.
• Ο Μοναχός, ο Οθωμανός και η Γυναίκα του Επιφανούς Αλγερινού, μυθιστόρημα, Actes Sud, 2003. Ποια είναι η Νύχτα των Νυχτών, Mercure de France, 2004.
• Six poèmes nomades (ΈξιΠοιήματαΝομάδες), μετην Diane de Bournazel, Al Manar, 2005
• La Maison des Orties (ΤοΣπίτιτωνΤσουκνίδων), Actes Sud, 2006
• Les sept pierres de Moichalides (ΕπτάΠέτρεςγιαΜοιχαλίδες), μυθιστόρημα, Mercure de France, 2007