Όσκαρ 2026_ με "κόκκινο" φακό VistaVision

 

  Καταρχήν, αυταπάτες δεν υπάρχουν όπως πάντα Νικητές 🎗️ MGN, Hulu Peacock HBO Max Prime Video  Netflix _δείτε και Emilia Perez: Πο(ρ)νογραφία ?¿ ή "For Your Consideration" κολυμβήθρα του Σιλωάμ?¿

Κέιτ Μπλάνσετ: στο κόκκινο χαλί 🇵🇸 με ένα κομμάτι από την καρδιά της στην Παλαιστίνη

Ξεκινάμε _υπάρχει λόγος, με το "The Secret Agent" _Ο Μυστικός Πράκτορας (2025) 2ώ+41λ _η βαθμολογία, όπως και οι επόμενες δικές μας, 7.3 |10. Το 1977, ένας ειδικός στην τεχνολογία δραπετεύει από ένα μυστηριώδες παρελθόν και επιστρέφει στην πόλη καταγωγής του, τη Ρεσίφε, αναζητώντας ηρεμία. Σύντομα συνειδητοποιεί ότι η πόλη απέχει πολύ από το να είναι το καταφύγιο που αναζητά. Σκηνοθέτης Kleber Mendonça Filho με Robson Andrade Rubens Santos Licínio Januário _

Υπόθεση: Το 1977, κατά τη διάρκεια της βραζιλιάνικης χούντας, ο πρώην καθηγητής και χήρος Armando Solimões ταξιδεύει κατά τη διάρκεια των διακοπών του καρναβαλιού στο Recife, όπου ο μικρός γιος του Fernando ζει με τα πεθερικά του από τότε που πέθανε η σύζυγός του, Fátima Nascimento. Φτάνει σε ένα καταφύγιο που λειτουργεί η Dona Sebastiana (που παρουσιάζεται ως πρώην αναρχοκομμουνίστρια), όπου υιοθετεί το όνομα Marcelo και γίνεται φίλος με άλλους πολιτικούς αντιφρονούντες, όπως η Claudia, ο Haroldo και οι πρόσφυγες του Εμφυλίου Πολέμου της Αγκόλας Thereza Vitória και Antonio.

Εν τω μεταξύ, ο διεφθαρμένος αρχηγός της Αστυνομίας Euclides και οι γιοι του Sergio και Arlindo καλούνται κατά τη διάρκεια των διακοπών για να ερευνήσουν ένα κομμένο ανθρώπινο πόδι που βρέθηκε μέσα σε έναν αιχμάλωτο καρχαρία τίγρη.
___Απαραίτητη παρένθεση
                                 Βιδέλα

Ο Jorge Rafael Videla (1925–2013) ήταν στρατηγός, της Αργεντινής και de facto Πρόεδρος της χώρας (1976-1981), δικτάτορας επικεφαλής της στρατιωτικής χούντας η οποία ανέλαβε την εξουσία στην χώρα το 1976, μετά από πραξικόπημα με το οποίο ανετράπη η Ισαμπέλ Περόν, και ανέλαβε να εφαρμόσει _όπως όλοι του συναφιού τους (βλ. και Ελλάδα) σχέδιο εθνικής αναδιοργάνωσης (proceso de reorganisacion nacional). Αίτια και αφορμές τα συνήθη … μακρά περίοδος έντονης πολιτικής αναταραχής (από το 1970), κομμουνιστικός κίνδυνος και “χάος συνέπεια του οποίου ήταν να κινδυνεύει η δημόσια τάξη και η ασφάλεια της χώρας”. Μετά την επιστροφή του γηραιού πολιτικού Χουάν Περόν το 1970 και με την ανάληψη της προεδρίας της χώρας από αυτόν άρχισαν έντονες πολιτικές διαμάχες οι οποίες είχαν καταλήξει σε δολοφονίες πολιτικών και συνδικαλιστών, η (100% καπιταλιστική) οικονομία της χώρας είχε μπει σε βαθιά ύφεση, ο κρατικός μηχανισμός υπολειτουργούσε και οι λαϊκές εξεγέρσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο με νεκρούς και τραυματίες.

Ο ήδη υπέργηρος πρόεδρος (Περόν) απεβίωσε το 1974… χάος (βοηθούσης της αστικής τάξης και της CIA) η συνέχεια σχετικά γνωστή: η σύζυγός του και αντιπρόεδρος της χώρας Μαρία Εστέλα Μαρτίνες ντε Περόν (γνωστότερη ως Ισαβέλλα) αναλαμβάνει την προεδρία με την οικονομία υπό διάλυση, την ανεργία στα ύψη, τον πληθωρισμό να τρέχει με 500% και το λαό να πεινάει _το 1976 όταν είχε γίνει ξεκάθαρο στις ηγετικές μιλιταριστικές ομάδες ότι χρειάζεται πάλι το πρόσχημα περί κινδύνου της εθνικής ασφάλειας. Έτσι αποφασίστηκε η ανάληψη της εξουσίας από μια στρατιωτική χούντα και των τριών σωμάτων προκειμένου υποτίθεται να σωθεί η χώρα από το χάος και να εφαρμοστεί ένα σχέδιο εθνικής αναδιοργάνωσης για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του κράτους, η εθνική οικονομία και η ασφάλεια της χώρας. Επί κεφαλής ο Στρατηγός Χόρχε Βιδέλα. Μαζί με τον αρχηγό του ναυτικού Εμίλιο Εδουάρδο Μασέρα και της πολεμικής αεροπορίας Ορλάντο Ραμόν Αγκόστι αποτελούσαν την κορυφή της εξουσίας του πολιτικοστρατιωτικού καθεστώτος (1976). Το αξίωμα του προέδρου ανέλαβε ο Βιδέλα, που τον διαδέχθηκε ο στρατηγός Ρομπέρτο Εδουάρδο Βιόλα Πρεβεντίνι το 1981. Στο τελευταίο του τηλεοπτικό μήνυμα στο εθνικό δίκτυο TV της Αργεντινής προς το Έθνος, το οποίο διήρκεσε σχεδόν μία ώρα, ο Βιδέλα προέβη σε εκτενή ανάλυση των πεπραγμένων από την κυβέρνησή του (ευλογώντας τα γένια του), διαβεβαιώνοντας ότι “ο διάδοχός του θα συνέχιζε με πίστη και αποφασιστικότητα την διαδικασία της εθνικής αναδιοργάνωσης της Αργεντινής” _για την ιστορία πέθανε το 2013 στον ύπνο του από φυσικά αίτια κατά την κράτησή του στη φυλακή Μάρκος Παζ

Θυμίζουμε πως _ως πρώην δικτάτορας είχε καταδικαστεί σε ποινή ισόβιας κάθειρξης το 1985, αλλά την καταδίκη του είχε ακυρώσει πέντε χρόνια αργότερα απονέμοντάς του χάρη ο τότε Πρόεδρος Κάρλος Μένεμ. Ο Βιντέλα είχε διωχθεί για απαγωγές βρεφών, παιδιών αντιφρονούντων, εγκλήματα που δεν κάλυπτε η χάρη που του είχε δοθεί, και από το 1998 ως το 2008 τελούσε υπό κατ’ οίκον περιορισμό, πριν μεταφερθεί στη φυλακή εν αναμονή της κατάληξης των πολλαπλών διώξεων που αντιμετώπιζε.

Ο υποκειμενικός παράγοντας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Αργεντινής (Partido Comunista de la Argentina) ιδρύθηκε το 1918, αρχικά ως Partido Socialista Internacional (Διεθνές Σοσιαλιστικό Κόμμα) μετά τη ρήξη με το Partido Socialista (Σοσιαλιστικό Κόμμα), σε συνάρτηση με την Οκτωβριανή Επανάσταση και τη Λενινιστική Τρίτη Διεθνή. Εκδίδει εφημερίδα (την Nuestra Propuesta _Η Πρότασή μας). Διεθνώς, είναι μέλος της solidnet. Για την ιστορία και τις παλινωδίες του μπορείτε να ανατρέξετε στο διαδίκτυο.

Από τον Περονισμό στη Δικτατορία του 1976

Μετά τις εργατικές κινητοποιήσεις του 1945, ενάντια στην απομάκρυνση και τη σύλληψη του Περόν, προέκυψαν ερωτήματα εντός του κόμματος σχετικά με την πολιτική του γραμμή και την ηγεσία. Στο Εθνικό Συνέδριο του ίδιου έτους, ο Rodolfo Puiggrós εξέφρασε ανοιχτά αυτές τις επικρίσεις και απαίτησε να επιδιωχθούν πρακτικές συμφωνίες με τον Περόν σχετικά με την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων και την μάχη ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Στις εκλογές του 1946, το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν μέρος της Δημοκρατικής Ένωσης, η οποία αντιτάχθηκε στον Περονισμό. Ο Puiggrós διαγράφηκε το 1947 και ίδρυσε το Movimiento Obrero Comunista (Κίνημα Κομμουνιστών Εργατών) μαζί με ορισμένους κομμουνιστές συνδικαλιστές που τάχθηκαν υπέρ μιας συμμαχίας με τον Περονισμό. Με βάση τα ιστορικά αρχεία του Κόμματος ο Juan José Real, υπεύθυνος για τη διαχείριση των κομματικών εκδόσεων και μέλος της ΚΕ, κατηγορήθηκε ότι κατείχε θέσεις ευνοϊκές για την περονιστική κυβέρνηση. Όταν η Εύα Περόν πέθανε το 1952, ο Ρεάλ δημοσίευσε μια επαινετική νεκρολογία στην κομματική έκδοση (Nuestra Palabra)

• Το 1955, η αστυνομία του Ροζάριο συνέλαβε, βασάνισε και εξαφάνισε τον Juan Ingallinella (Χουάν Ινγκαλινέλα), γιατρό και ηγέτη του κόμματος, ο οποίος μέρες νωρίτερα είχε συμμετάσχει στην έκδοση φυλλαδίων που υπερασπίζονταν την κυβέρνηση και κατήγγειλαν τους εγκεφάλους πίσω από τον βομβαρδισμό και την επίθεση με πολυβόλα στην Πλατεία του Μάγιο, στην οποία περισσότεροι από 350 έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 700 τραυματίστηκαν.
• Μετά την ανατροπή του Περόν, το κόμμα μπήκε σε παρανομία, δεκάδες διανοούμενοι, πολιτικοί, ηγέτες συνδικάτων και μέλη του Κόμματος συνελήφθησαν, κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε συνωμοσία για την ανατροπή της δικτατορίας Αραμπρού-Ρόχας. Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει αυτό το αντικομμουνιστικό σχέδιο ως επίτευγμα της εσωτερικής της πολιτικής και ως χειρονομία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1958, δημιουργήθηκε η Χούντα για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας, μια οργάνωση αφιερωμένη στη δίωξη των κομμουνιστών. Τα κεντρικά γραφεία του Κόμματος άνοιξαν ξανά το 1959, αν και οι διώξεις δεν σταμάτησαν. Το επόμενο έτος, πάλι παράνομο (360 μέλη συνελήφθησαν και 56 γραφεία του έκλεισαν. Αριστερά κόμματα και οργανώσεις (ειδικά η Ομοσπονδία Γυναικών) διώχθηκαν και η νομική υπόσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος, ενός Τροτσκιστικού κά ανακλήθηκε. Μετά από αρκετά εμπόδια, πάντως μόνο το Κομμουνιστικό Κόμμα μπόρεσε να συμμετάσχει στις εκλογές.
• Τηρούσε τις θέσεις του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΣΕ, το οποίο υποστήριζε, μεταξύ άλλων σημείων, μια ειρηνική μετάβαση στον σοσιαλισμό μέσω εκλογών. Το 1967, υπέστη τη μεγαλύτερη οργανωμένη διάσπαση στην ιστορία του, η οποία οδήγησε 4.000 μέλη και στελέχη να αποσχιστούν και να σχηματίσουν το Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα (Ιαν-1968).
• Κατά τη δεκαετία του 1970, δεν ακολούθησε τις πολιτικές των αντάρτικων κινημάτων της Λατινικής Αμερικής. Αντιμέτωπο με την κρίση της κυβέρνησης της María Estela Martínez και την επικείμενη εμφάνιση στρατιωτικού πραξικοπήματος, το PCA άρχισε να προωθεί την “κοινή, ενιαία δράση των πολιτικών κομμάτων, της Εκκλησίας και των Ενόπλων Δυνάμεων για τη σύσταση ενός πολιτικοστρατιωτικού υπουργικού συμβουλίου”, ένα σύνθημα που αργότερα θα γινόταν αίτημα για “πολιτικοστρατιωτική σύγκλιση”.

Η Κεντρική Επιτροπή του PCA, όπως και άλλες  μαρξιστικές οργανώσεις (ακολουθώντας παράλληλη γραμμή με την ΕΣΣΔ) δεν καταδίκασε το πραξικόπημα του 1976 και την επακόλουθη στρατιωτική δικτατορία. Λίγες μέρες μετά το πραξικόπημα, μια επίσημη δημοσίευση του Κομμουνιστικού Κόμματος σχετικά με τον νέο πρόεδρο έγραφε: ” Όσο για τις πιο ακριβείς διατυπώσεις του (…) επιβεβαιώνουμε με έμφαση ότι αποτελούν τη βάση ενός απελευθερωτικού προγράμματος που μοιραζόμαστε (…). Ο πρόεδρος δηλώνει ότι δεν θα υπάρξουν εύκολες, θαυματουργές ή θεαματικές λύσεις. Να είστε σίγουροι ότι κανείς δεν τις περιμένει (…). Ο στρατηγός Βιδέλα δεν ζητά υποστήριξη, αλλά κατανόηση, την οποία και έχει”. Αυτή η θέση βασιζόταν σε έναν πολιτικό χαρακτηρισμό που παρουσίαζε το δίδυμο Βιδέλα-Βιόλα ως την πτέρυγα της ανανεωμένης δημοκρατίας, σε αντίθεση με μια πτέρυγα Πινοσετιστών, έναν μη κυρίαρχο τομέα εντός των Ενόπλων Δυνάμεων και συνέπεσε με την ανοχή που παρείχε η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης στη στρατιωτική δικτατορία (αύξησε και τις εμπορικές ανταλλαγές). Αυτός ο χαρακτηρισμός δεν έγινε εύκολα αποδεκτός από όλα τα μέλη, τα οποία, εν μέσω εσωτερικών συζητήσεων, διχάστηκαν μεταξύ εκείνων που εμπιστεύονταν τον λόγο της ηγεσίας και εκείνων που προτιμούσαν να ενεργούν μόνοι τους ή να αρνούνται να δεχτούν οδηγίες.

Το ΚΚ Αργεντινής (σε αντάλλαγμα) δεν επηρεάστηκε από Νόμους, οι οποίοι διέλυσαν  αριστερές οραγανώσεις. Η δραστηριότητά του αυτοανεστάλη και, μαζί με εννέα άλλα πολιτικά κόμματα, αντιμετωπίστηκε με “ευελιξία” από τη στρατιωτική κυβέρνηση. Παρά ταύτα, ένας μεγάλος αριθμός μελών και στελεχών του (στοιχεία μιλούν για πάνω από 1000) βασανίστηκε, δολοφονήθηκε και εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Ο Alberto Nadra (Αργεντινός πολιτικός, συγγραφέας και δημοσιογράφος μαρξιστικών πεποιθήσεων, που ξεχώρισε ως ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα μεταξύ 1970 και 1980) δηλώνει ότι οι καταγγελίες που υπέβαλε η PCA στην Διαμερικανική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (IACHR) επέτρεψαν σε αυτό το όργανο, για πρώτη φορά, να αναγνωρίσει την ύπαρξη “κρατικής τρομοκρατίας” στην Αργεντινή, χρησιμοποιώντας την υπόθεση της φοιτήτριας Inés Ollero (Ινές Ογιέρο, νεαρή εργάτρια και φοιτήτρια βιολογίας, που συνελήφθη το 1979 σε επιχείρηση σε λεωφορείο και μαζί με όλους τους επιβάτες μεταφέρθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα και κρατήθηκε) ως “πιλοτική υπόθεση”. Προσθέτει ότι η κράτηση σχεδόν 1.600 στελεχών, η απαγωγή περισσότερων από 500 και η δολοφονία τουλάχιστον 150 καταδεικνύουν αντικειμενική αντίσταση στη δικτατορία, ανεξάρτητα από τη δημόσια στάση του ΚΚ.

Αξιολογώντας αυτήν την περίοδο κατά την 30ή επέτειο του πραξικοπήματος, το ΚΚ Αργεντινής εξέδωσε μια δήλωση που λέει “Κάθε δύναμη με τον δικό της τρόπο, όλοι μαζί αγωνιστήκαμε να κατανοήσουμε τη νέα φύση της δικτατορίας που επιβλήθηκε από τους Yankees” και υποστηρίχθηκε φυσικά από από το σύνολο του πολιτικού και κοινωνικού αστικού χώρου (…) Κάναμε λάθη στην αξιολόγηση των εσωτερικών αντιφάσεων εντός των Ενόπλων Δυνάμεων, υπερεκτιμώντας τες και πιστεύοντας ότι ήταν δυνατό να τις εκμεταλλευτούμε στον αγώνα κατά του φασισμού. Δεν καταφέραμε να δούμε την ηπειρωτική στρατηγική φύση των συνεχιζόμενων ενεργειών και το επίπεδο ηγεμονίας που είχαν επιτύχει από την αρχή οι πιο φιλοϊμπεριαλιστικοί τομείς. (…) Δεν είμαστε, όπως είναι γνωστό και δεν το κρύβουμε, μια αλάνθαστη δύναμη ούτε στα λόγια ούτε στις πράξεις, αλλά είμαστε περήφανοι που ανήκουμε σε ένα κόμμα που με αξιοπρέπεια αντιστάθηκε στις επιθέσεις της δικτατορίας και που συνέβαλε στον αγώνα αλληλεγγύης από την πρώτη μέρα, τόσο εντός όσο και στο εξωτερικό.

Το PCA κατέθεσε μήνυση σε δύο ποινικές υποθέσεις κατά της κρατικής τρομοκρατίας που διέπραξε η δικτατορία. Μία από αυτές τις υποθέσεις είναι αυτή του Floreal Edgardo Avellaneda, γνωστού ως “El Negrito” (Το Μικρό Μαύρο Αγόρι), γεννημένου στο Ροζάριο το 1961. Ήταν μέλος της Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας Νέων και υπεύθυνος για το προπαγανδιστικό έργο στη γειτονιά του. Ζούσε με τη μητέρα του, και τον πατέρα του, εκπρόσωπο του συνδικάτου στο εργοστάσιο υφασμάτων Tensa, και οι δύο ακόμη μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ήταν 15 ετών όταν απήχθη από το σπίτι μαζί με τη μητέρα του, κρατήθηκε παράνομα και βασανίστηκε. Το σώμα του βρέθηκε ένα χρόνο μετά, στα νερά του Ρίο ντε λα Πλάτα (με σοβαρά σημάδια σωματικών βασανιστηρίων και ανασκολοπισμού).

Το 16^ο Συνέδριο

Έγινε το 1986, το Κόμμα άσκησε έντονη αυτοκριτική και ξεκίνησε να διορθώνει τα λάθη του, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην άφιξη νέων στελεχών στη Νεολαία (FJC). Αυτή η διαδικασία ήταν γνωστή ως η “στροφή” και περιελάμβανε αλλαγές στην πολιτική στρατηγική, την οργανωτική αντίληψη και τις επαναστατικές στάσεις. Επίσης, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου, αναγνωρίστηκαν τα λάθη στον χαρακτηρισμό της δικτατορίας του Βιντέλα, λάθη που δημιούργησαν σημαντικό πολιτικό και ανθρώπινο κόστος για το κόμμα. Στο πολιτικό μέτωπο, αυτό σήμαινε την εγκατάλειψη της στρατηγικής του “Εθνικού Δημοκρατικού Μετώπου” υπέρ της στρατηγικής του “Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου _Κοινωνικό”.

Η φιγούρα του Τσε

Ο Γκεβάρα και τα αντάρτικα κινήματα (με ισχυρή παρουσία εκείνη την εποχή στη Νικαράγουα και το Ελ Σαλβαδόρ) άρχισαν να αναδεικνύονται. Αυτή η δέσμευση οδήγησε τα στελέχη της νεολαίας _μαχητές της FJC να πολεμήσουν στο πλευρό των αντάρτικων κινημάτων. Το 1987, ο Αργεντινός κομμουνιστής αγωνιστής Marcelo Feito, σκοτώθηκε σε μάχη στο Ελ Σαλβαδόρ και το κόμμα τον θυμάται ως έναν από τους πρώτους Mártires del Viraje (Μάρτυρες του Σημείου Καμπής). Αυτό το Συνέδριο συζήτησε επίσης την κρίση που προκλήθηκε από την κατάσταση στην ΕΣΣΔ και στο αν το Κομμουνιστικό Κόμμα Αργεντινής έπρεπε επομένως να συνεχίσει ή να διαλύσει. Η θέση για τη συνέχιση του κόμματος κέρδισε με οριακή διαφορά, αλλά χρόνια αργότερα, στο 18^ο Συνέδριο, στελέχη που είχαν ηγηθεί αυτής της στάσης εκδιώχθηκαν βίαια από το κόμμα

Ενωμένη Αριστερά

Το 1987 ιδρύθηκε η Izquierda Unida_ Ενωμένη Αριστερά (σας θυμίζει κάτι;), μαζί με το Κίνημα για τον Σοσιαλισμό (Movimiento al Socialismo MAS), με σκοπό την ένωση του αριστερού πολιτικού φάσματος. Αυτή η συμμαχία συγκέντρωσε 400.000 ψήφους σε εθνικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, διασπάστηκε το 1991.

Το PCA, υπέστη σημαντικό πλήγμα με τις ανατροπές και τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991.

• Το 1996, υπέστη άλλη μια διάσπαση και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, μετά από ένα Έκτακτο Συνέδριο, σχηματίστηκε ένα νέο κόμμα με το όνομα PCCE (Partido Comunista Congreso Extraordinario Κομμουνιστικό Κόμμα του Έκτακτου Συνέδριου), το οποίο υιοθέτησε τα διακριτικά και το όνομα της εφημερίδας “Nuestra Palabra”. Τροποποίησε τα διακριτικά του κόμματος και το όνομα της εφημερίδας του, η οποία έγινε “Nuestra Propuesta” (Η Πρότασή μας).
• Μεταξύ 1997 και 2005, στο πλαίσιο της επανεκκίνησής του, εντάχθηκε στη συμμαχία της Ενωμένης Αριστεράς, μαζί με το Κίνημα Σοσιαλιστών (Τροτσκιστών), κερδίζοντας δύο έδρες το 2001 και μία έδρα το 2003.  Στις προεδρικές εκλογές του 2003, εντάχθηκε στη συμμαχία της Ενωμένης Αριστεράς με υποψήφια την Περονίστρια βουλευτή Patricia Walsh (πήρε 1,72%)
• Στις προεδρικές εκλογές του 2007, σχημάτισε συμμαχία με το Partido Humanista (Ανθρωπιστικό Κόμμα FRAL (Frente Amplio hacia la Unidad Latinoamericana _Ευρύ Μέτωπο για την Ενότητα της Λατινικής Αμερικής), λαμβάνοντας το 0,41% των ψήφων.
• Το 2008, ο γενικός γραμματέας του, Patricio Echegaray, συμμετείχε σε Φόρουμ για την Υπεράσπιση των Δημόσιων Υποθέσεων μαζί με όλους τους αστούς Χριστιανοδημοκράτες και σοασιαλδημοκράτες . Στις προεδρικές εκλογές του 2011, υποστήριξε την υποψηφιότητα της Cristina Fernández de Kirchner (Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρχνερ), μέσω της συμμαχία Frente para la Victoria (Μέτωπο για τη Νίκη) _ επανεξελέγη με 54,11%.

Πριν από τις γενικές εκλογές του 2015, ο γενικός γραμματέας του κόμματος συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο υποψηφίων του Frente para la Victoria για το Κοινοβούλιο της Mercosur. Το 2019, το Κόμμα εντάχθηκε στο Frente de Todos (Μέτωπο για Όλους), έναν συνασπισμό που επικεντρώνεται στη σύγκλιση τεσσάρων κύριων πολιτικών τομέων: του Περονιστών, τον Κιρχνερισμό (με επικεφαλής την  Κριστίνα ντε Κίρχνερ) του Μέτωπου Ανανέωσης, το Κίνημα Εβίτα (Περονιστές), το Proyecto Sur (Πίνο Σολάνας), το SOMOS και καμιά 10αριά ακόμη.
Από το 2023, είναι μέλος του συνασπισμού Unión por la Patria, του διαδόχου του Frente de Todos.

Ο Armando τοποθετείται σε μια δουλειά από το δίκτυο αντιφρονούντων του στο γραφείο ταυτοτήτων της πόλης με το ψευδώνυμο Marcelo, όπου έχει μια τυχαία συνάντηση με τον Euclides, ο οποίος του προσφέρει τη φιλία και _φαινομενικά, την προστασία του και είναι εμφανώς ενοχλημένος από την αλαζονική συμπεριφορά (του Ευκλείδη), η οποία περιλαμβάνει την παρενόχληση του Χανς, ενός Εβραίου επιζώντος του Ολοκαυτώματος, ο οποίος λανθασμένα θεωρείται Ναζί φυγάς. Η δουλειά του Αρμάντο του δίνει επίσης την ευκαιρία να αναζητήσει αρχεία για την εκλιπούσα μητέρα του, από την οποία έχει λίγες αναμνήσεις. Εν τω μεταξύ, στο Σάο Πάολο, οι εκτελεστές Μπόμπι και Αουγκούστο προσλαμβάνονται από τον πρώην εκτελεστικό διευθυντή της Eletrobras (σσ. τότε δημόσιας εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας της Βραζιλίας), Ενρίκε Γκιρότι, για να σκοτώσουν τον Αρμάντο, με τον οποίο έχει πολιτική και προσωπική βεντέτα. Ο Αρμάντο συναντά την Έλζα, ηγέτη ενός κινήματος πολιτικής αντίστασης στα βορειοανατολικά της Βραζιλίας, σε ένα σινεμά (São Luiz), όπου ο πεθερός του, Αλεξάντρ, εργάζεται ως μηχανικός προβολής. Καταγράφοντας μια μαρτυρία για τις διεφθαρμένες δραστηριότητες του Ghirotti, ο Αρμάντο αφηγείται ένα δείπνο που παρακολούθησε με τη Φάτιμα, το οποίο κατέληξε σε συμπλοκή με αυτόν και τον γιο του, μετά από σχόλια για την κατώτερη κοινωνικοοικονομική τάξη του ζευγαριού και τις υποτιθέμενες κομμουνιστικές συμπάθειες. Η Έλζα ενημερώνει τον Αρμάντο ότι έχει διαταχθεί μια δολοφονία με συμβόλαιο και του λέει πως πρέπει να εγκαταλείψει τη χώρα. Ο Σέρτζιο και ο Αρλίντο πετούν το ανθρώπινο πόδι στον ποταμό Καπιμπαρίμπε, όπου ξαφνικά αναβιώνει και επιτίθεται σε ομοφυλόφιλους άνδρες που κάνουν βόλτες σε ένα δημόσιο πάρκο τη νύχτα. Η ιστορία, πιθανώς μια συγκάλυψη από εφημερίδα για την πολιτική διαφθορά και βία κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του καρναβαλιού, δημιουργεί μια δημόσια φρενίτιδα. Ο Αουγκούστο και ο Μπόμπι προσλαμβάνουν έναν ντόπιο φτωχό ένοπλο, τον Vilmar, για να βρει τον Αρμάντο. Περιμένοντας την αναχώρηση, ο Αρμάντο αποχαιρετά τη Dona Sebastiana και τους άλλους πρόσφυγες.

Την επόμενη μέρα, η κάλυψη του Αρμάντο αποκαλύπτεται αφού ο Bobbi παρακολουθεί τον (Sr) Αλεξάντρ. Ο Vilmar αναγνωρίζει τον Αρμάντο, αλλά αποτυγχάνει να τον σκοτώσει, πυροβολώντας τον Arlindo και έναν συνάδελφό του αστυνομικό. Ο Bobbi, παρακολουθώντας από μακριά, κυνηγά έναν αιμορραγούντα Βίλμαρ στο κέντρο της Ρεσίφε και αργότερα σκοτώνεται από αυτόν σε ένα κουρείο.

Στο παρόν τώρα, η φοιτήτρια ιστορίας Flavia ερευνά το δίκτυο αντίστασης της Elza μέσα από ηχογραφήσεις και αρχεία εφημερίδων, μαθαίνοντας ότι ο Αρμάντο δολοφονήθηκε και κατηγορήθηκε ως διεφθαρμένος καθηγητής. Ταξιδεύοντας προς τη Ρεσίφε, η Φλάβια συναντά τον Φερνάντο, έναν πλέον μεσήλικα γιατρό, ο οποίος δέχεται να του πάρουν συνέντευξη στο νοσοκομείο όπου εργάζεται, με τη Φλάβια να παρουσιάζεται ως αιμοδότης. Το ζευγάρι συζητά το πολιτικό παρελθόν του Armando και την επακόλουθη δολοφονία του, καθώς και την ταυτότητα της μητέρας του Αρμάντο, της “India”. Ο Φερνάντο δηλώνει ότι δεν έχει ούτε μια ανάμνηση από τον πατέρα του, αλλά θυμάται με αγάπη ότι παρακολουθούσε την ταινία Jaws (τα Σαγόνια του καρχαρία) με τον παππού του σε έναν κινηματογράφο, ο οποίος έκτοτε έχει γίνει το νοσοκομείο όπου εργάζεται.

Κριτική _αλιεύοντας

Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, το 98% των 165 κριτικών είναι θετικές. Η συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: “_Ένα θεματικά πλούσιο και οπτικά συναρπαστικό πολιτικό θρίλερ, το The Secret Agent συνδυάζει το στυλιζάρισμα της κωμωδίας με καυστικά κοινωνικά σχόλια για να υφάνει μια έντονα επικίνδυνη αλλά σκοτεινά ανθρώπινη ιστορία”. Το Metacritic, το οποίο χρησιμοποιεί έναν σταθμισμένο μέσο όρο, έδωσε βαθμολογία 92|100,  υποδεικνύοντας “καθολική αναγνώριση”.
Το TheWrap επεσήμανε ότι “η συνοχή δεν είναι ψηλά στη λίστα χαρακτηριστικών της ταινίας, αλλά η ακαταστασία είναι μέρος της γοητείας της”.
Ο David Ehrlich του IndieWire της έδωσε “B+”, καταλήγοντας στο συμπέρασμα …” πάντα συναρπαστική, αλλά μερικές φορές πιο ήρεμη από τις υλικές της απαιτήσεις —  συχνά στο μέγιστο βαθμό της ζωντανής κατά τις παρακάμψεις της”.

Άλλοι κριτικοί επαίνεσαν την ταινία για τη φιλοδοξία, το οπτικό στυλ και το συναισθηματικό της βάθος. Η Shannon Connellan του Mashable την αποκάλεσε “ένα περίπλοκο, χρονο-άλμα θρίλερ πολιτικού εγκλήματος” και έγραψε ότι το “συναρπαστικό σενάριο, η άψογη υποκριτική και η εντυπωσιακή αισθητική της δεκαετίας του 1970” την καθιστούν _όταν την βλέπεις “αδύνατο να αποσπαστείς”. Το Showbiz την περιέγραψε ως “ένα φωτεινό και αξέχαστο» νεονουάρ πολιτικό θρίλερ”, επαινώντας τις “ζωηρές, ζωντανές σκηνές της” και αποκαλώντας τον Moura “ηλεκτριστικά καλό”, προσφέροντας “μία από τις καλύτερες ανδρικές ερμηνείες της χρονιάς”. Ο Carlos Aguilar του The Playlist χαιρέτισε την ταινία ως “ένα επιβλητικό αριστούργημα βυθισμένο στην ιστορία και μια απτή λατρεία για τον κινηματογράφο”.

Διαδικασία υποβολής βραβείων Όσκαρ: Παρά το γεγονός ότι η ταινία του Mendonça Filho απορρίφθηκε δύο φορές από την βραζιλιάνικη επιτροπή υποβολής Όσκαρ, ο Μυστικός Πράκτορας αναμενόταν να είναι η ασφαλής επιλογή της χώρας μετά την επιτυχημένη συμμετοχή της στο Φεστιβάλ των Καννών του 2025 και την συνεχιζόμενη ισχυρή καμπάνια για τα βραβεία Neon. Μέχρι τον Αύγουστο, η ταινία μπήκε στη βραχεία λίστα μαζί με πέντε άλλες βραζιλιάνικες ταινίες μεγάλου μήκους. Λίγο αργότερα, εμφανίστηκαν αναφορές που υποδηλώνουν μια πιθανή περιφρόνηση υπέρ της ταινίας Manas (2024), η οποία υποστηρίχθηκε από ένα λόμπι 70 εταιρειών υψηλού προφίλ για το υποτιθέμενο “επείγον θέμα της στη Βραζιλία”. Το κίνημα δημιούργησε δημόσια αναταραχή που οφείλεται στην αντίληψη της κατάχρησης πολιτικής και προσωπικής εξουσίας στη διαδικασία υποβολής βραβείων Όσκαρ της Βραζιλίας, αντί της καλλιτεχνικής αξίας και της εμπορικής λογικής.

Μετά την αρνητική αντίδραση στην καμπάνια Manas από τους κριτικούς και τη βραζιλιάνικη κινηματογραφική βιομηχανία, η οποία περιελάμβανε ένα τετράλεπτο βίντεο της Fernanda Torres που υποστήριζε την επιλογή του “Ο Μυστικός Πράκτορας”, το τελευταίο επιλέχθηκε τελικά ως η επίσημη υποβολή της χώρας _Δείτε και  ΚΟΜΕΠ γραμμή ενσωμάτωσης ή γραμμή ανατροπής; η πείρα της Αργεντινής από την καπιταλιστική άνοδο στην οικονομική κρίση του Τάσου Τραβασάρου

Όσκαρ 2026:
Η μεγάλη βραδιά του Χόλιγουντ
στη σκιά του πολέμου

Λίγες ημέρες απομένουν μέχρι την 98^η απονομή των Όσκαρ, την κορυφαία κινηματογραφική διοργάνωσης στον κόσμο. Η τελετή θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου στο εμβληματικό Dolby Theatre του Χόλιγουντ και, όπως κάθε χρόνο, αναμένεται να συγκεντρώσει τα βλέμματα εκατομμυρίων θεατών σε όλο τον κόσμο.

Η μεγαλύτερη γιορτή του παγκόσμιου κινηματογράφου υπόσχεται για ακόμη μία χρονιά λάμψη, έντονο ανταγωνισμό και μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές. Ωστόσο, η φετινή διοργάνωση αποκτά και μια ιδιαίτερη πολιτική διάσταση, καθώς πραγματοποιείται σε μια εξαιρετικά φορτισμένη διεθνή συγκυρία, με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να κυριαρχεί στην παγκόσμια επικαιρότητα.

Η σκηνή των Όσκαρ έχει επανειλημμένα λειτουργήσει στο παρελθόν ως χώρος πολιτικού σχολιασμού. Πολλοί καλλιτέχνες έχουν αξιοποιήσει τις ευχαριστήριες ομιλίες τους για να τοποθετηθούν απέναντι σε πολέμους, κοινωνικές κρίσεις ή ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μετατρέποντας μια βραδιά αφιερωμένη στον κινηματογράφο σε βήμα δημόσιου διαλόγου. Φέτος η τελετή αναμένεται να αποκτήσει παρόμοια διάσταση, καθώς η παγκόσμια προσοχή θα είναι στραμμένη όχι μόνο στους νικητές των βραβείων, αλλά και στα μηνύματα που ενδέχεται να ακουστούν από τη σκηνή. Την παρουσίαση έχει αναλάβει ο κωμικός και τηλεοπτικός παρουσιαστής Κόναν Ο’ Μπράιεν, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί μια βραδιά που συνδυάζει το θέαμα με την πολιτική φόρτιση της εποχής.

Απρόβλεπτες εξελίξεις μέχρι την τελευταία στιγμή

Όλα δείχνουν ότι η 98η τελετή θα εξελιχθεί σε μία από τις πιο συναρπαστικές των τελευταίων χρόνων, καθώς δεν υπάρχουν ακλόνητα φαβορί στις περισσότερες κατηγορίες και η δυναμική της τελευταίας στιγμής μπορεί να ανατρέψει τις μέχρι τώρα προβλέψεις.

Με συνολικά 16 υποψηφιότητες — περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη ταινία στην ιστορία του θεσμού η ταινία Sinners _"Αμαρτωλοί" του Ράιαν Κούγκλερ, κατέρριψε το απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία των Όσκαρ. Το επίτευγμα αυτό την καθιστά μεν ισχυρό φαβορί της βραδιάς, ωστόσο η ιστορία των βραβείων της Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου έχει δείξει ότι ο αριθμός των υποψηφιοτήτων δεν μεταφράζεται πάντα σε αντίστοιχες νίκες. Με πιο πρόσφατο παράδειγμα την περίπτωση της "Emilia Pérez" του Ζακ Οντιάρ πέρυσι, που από τις 13 υποψηφιότητες κατέληξε με μόλις δύο νίκες.

Στη δεύτερη θέση των υποψηφιοτήτων βρίσκεται το One Battle After Another _"Μια Μάχη Μετά την Άλλη" του Πολ Τόμας Άντερσον με 13 υποψηφιότητες.

Ακολουθούν με εννέα το "Frankenstein" του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, το "Sentimental Value" _"Συναισθηματική Αξία" του Γιοακίμ Τρίερ και το "Marty Supreme" του Τζος Σάφντι, ενώ οκτώ υποψηφιότητες συγκεντρώνει το "Hamnet" _"Άμνετ" της Κλόε Ζάο, τέλος, με τέσσερις υποψηφιότητες βρίσκονται η "Bugonia" _"Βουγονία" του Γιώργου Λάνθιμου, το "F1: The Movie" _"F1: Η Ταινία" του Τζόζεφ Κοζίνσκι, το "The Secret Agent" _"Ο Μυστικός Πράκτορας" του Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιο καθώς και το "Train Dreams» του Κλιντ Μπέντλεϊ.

One Battle After Another

Hamnet

Παρά το ρεκόρ υποψηφιοτήτων των "Αμαρτωλών», η φετινή κούρσα των βραβείων δείχνει να ευνοεί το "Μια Μάχη Μετά την Άλλη".

Paul_Thomas_Anderson

Η ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον έχει ήδη κυριαρχήσει με νίκες σε αρκετές από τις σημαντικές διοργανώσεις της κινηματογραφικής σεζόν (Golden Globe Awards, Critics Choice Awards, Directors Guild of America, American Cinema Editors, American Society of Cinematographers, British Society of Cinematographers και BAFTA Awards). Μάλιστα, στα Directors Guild Awards, ο Άντερσον απέσπασε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας, ένα από τα σημαντικότερα προγνωστικά για τα Όσκαρ, καθώς το βραβείο του Σωματείου Αμερικανών Σκηνοθετών έχει ιστορικά μεγάλη ταύτιση με τα αποτελέσματα της Ακαδημίας.

Η κατάκτηση ενός Όσκαρ δεν έχει να κάνει μόνο _και κυρίως θα λέγαμε, με το ταλέντο, αλλά με αυτό που θα ονομάζαμε "πολιτική καμπάνιας". Τα στούντιο _οι μεγάλοι καπιταλιστικοί όμιλοι θεάματος-ακροάματος ξοδεύουν εκατομμύρια σε καμπάνιες «For Your Consideration», με τους ηθοποιούς να παρευρίσκονται _κάποιες\οι χαζοχαρούμενες\οι σε αμέτρητες προβολές, συνεντεύξεις και εκδηλώσεις γκλαμουριάς για να κερδίσουν ψήφους (αντίστοιχα τα Primetime Emmy Awards για την τηλεόραση). Εμπορευματοποιημένες εκδόσεις ψυχαγωγίας όπως το Variety, το Backstage και το The Hollywood Reporter, καθώς και σε διαφημίσεις, εκθειάζοντας τις υποτιθέμενες αρετές των ταινιών και μαζί προγραμμάτων των ομίλων που μπαίνουν τσόντα σε ιστότοπους που προβάλει κατά προτεραιότητα ή "χορηγούμενους" από την Google, τα λεγόμενα adds στο YouTube κλπ.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, εκτός από την έντυπη διαφήμιση, τα δίκτυα άρχισαν να κυκλοφορούν ειδικές εκδόσεις του προγράμματός τους (screeners) για να προσανατολίσουν τους ψηφοφόρους στην «ευκαιρία» αναθεώρησης πριν ψηφίσουν (πχ η αποστολή σετ DVD _τότε σε ψηφοφόρους Emmy έγινε κοινή πρακτική). Κάποιοι εύστοχα παρομοίασαν αυτά με αγώνα όπλων. Το 2009 το Showtime κυκλοφόρησε έναν ιστότοπο προστατευμένο με κωδικό πρόσβασης που επέτρεπε στους ψηφοφόρους να κατεβάζουν βίντεο ροής προγραμματισμού "Για την Υπόθεσή σας" σε κινητές συσκευές, ενώ από την πλευρά της η AMPAS (η εταιρεία των Όσκαρ) πρόσθεσε μια επιλογή ροής στον ιστότοπό της για το 2019.

Hamnet

Ακόμη, στις Χρυσές Σφαίρες, που θεωρείται ο προπομπός των Όσκαρ, το "Μια Μάχη Μετά την Άλλη" τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης ταινίας στην κατηγορία μιούζικαλ ή κωμωδίας, ενώ ο Πολ Τόμας Άντερσον απέσπασε και το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας. Παράλληλα, το "Άμνετ" της Κλόε Ζάο κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης δραματικής ταινίας, ενώ η Τζέσι Μπάκλεϊ τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ίδια ταινία. Σημαντική ωστόσο παρουσία στην προ-οσκαρική περίοδο είχαν και οι "Αμαρτωλοί", οι οποίοι κέρδισαν το βραβείο καλύτερου καστ στα Screen Actors Guild Awards, ενώ ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν τιμήθηκε για την ερμηνεία του στην ταινία.

Για το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, ισχυρός διεκδικητής θεωρείται ο 30χρονος Τιμοτέ Σαλαμέ για την ερμηνεία του στο "Marty Supreme", αν και σημαντικές πιθανότητες αποδίδονται και στον Λεονάρντο Ντι Κάπριο για το "Μια Μάχη Μετά την Άλλη", όσο και στους Μάικλ Μπ. Τζόρνταν (για τους "Αμαρτωλούς") και Βάγκνερ Μόουρα (για τον "Μυστικό Πράκτορα"). Στην κατηγορία Α΄ Γυναικείου Ρόλου, η Τζέσι Μπάκλεϊ εμφανίζεται ως ένα από τα ισχυρότερα φαβορί για την ερμηνεία της στο "Άμνετ", ιδιαίτερα μετά τη νίκη της στις Χρυσές Σφαίρες, εκτός αν κάνουν την έκπληξη είτε η Έμα Στόουν κερδίζοντας το τρίτο όσκαρ καλύτερης ερμηνείας στην καριέρα της για τη "Βουγονία" του Γιώργου Λάνθιμου, είτε η Ρενάτε Ράινσβε για τη "Συναισθηματική Αξία".

H κατηγορία της διεθνούς ταινίας μοιάζει να είναι από τις πιο απρόβλεπτες, ενώ αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη κατηγορία μπορεί να κρύβει μία από τις εκπλήξεις της βραδιάς. Το προβάδισμα φαίνεται να έχει η "Συναισθηματική Αξία", η οποία έχει ήδη αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές και σημαντικές διακρίσεις σε διεθνή φεστιβάλ, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται να επικρατήσει τελικά κάποια από τις υπόλοιπες τέσσερες δυνατές υποψηφιότητες : «"Sirat" (Ισπανία), "O Μυστικός Πράκτορας" (Βραζιλία), "Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ" (Τυνησία), "Ενα Απλό Ατύχημα" (Γαλλία). Για τους Β΄ Ρόλους, η φετινή χρονιά χαρακτηρίζεται από έντονο ανταγωνισμό, καθώς αρκετές ερμηνείες προέρχονται από ταινίες που βρίσκονται ταυτόχρονα υποψήφιες και για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας.

Πριν από την απονομή, τα φώτα θα στραφούν – όπως κάθε χρόνο – στο κόκκινο χαλί έξω από το Dolby Theatre. Εκεί αναμένεται να παρελάσουν τα μεγαλύτερα ονόματα της κινηματογραφικής βιομηχανίας: ηθοποιοί που διεκδικούν βραβεία, σκηνοθέτες των ταινιών της χρονιάς, αλλά και προσωπικότητες που έχουν συνδεθεί με τη διοργάνωση. . Όπως συμβαίνει συνήθως, η Ακαδημία επιλέγει νέους και παλαιότερους σταρ, σε μια προσπάθεια να γεφυρώσει διαφορετικές γενιές του Χόλιγουντ. Μερικά από τα πιο γνωστά ονόματα του παγκόσμιου κινηματογράφου περιλαμβάνει η λίστα των παρουσιαστών της 98^ης τελετής απονομής των Όσκαρ. Στους Έιντριεν Μπρόντι, Χαβιέρ Μπαρδέμ, Κίραν Κάλκιν, Κρις Έβανς, Τσέις Ινφίνιτι, Μάικι Μάντισον, Ντέμι Μουρ, Κουμέιλ Ναντζιάνι, Μάγια Ρούντολφ και Ζόε Σαλντάνα , οι οποίοι είχαν ήδη ανακοινωθεί ως παρουσιαστές, έρχονται να προστεθούν ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, η Αν Χάθαγουεϊ, ο Πολ Μέσκαλ, ο Γουίλ Άρνετ, η Πριγιάνκα Τσόπρα Τζόνας και η Γκουίνεθ Πάλτροου, οι οποίοι θα ανέβουν στη σκηνή για να απονείμουν βραβεία κατά τη διάρκεια της φετινής τελετής. Συγκεκριμένα, οι Μπρόντι, Κάλκιν, Μάντισον και Σαλντάνα επιστρέφουν στη σκηνή των Όσκαρ ως οι περσινοί νικητές των ερμηνευτικών βραβείων, αν και η Ακαδημία δεν έχει ακόμη ανακοινώσει τις κατηγορίες στις οποίες θα εμφανιστούν.

Αφιερώματα στους Ρ. Ρέντφορντ και Ρομπ Ράινερ: Ξεχωριστή θέση στη φετινή τελετή θα έχουν τα αφιερώματα σε δύο εμβληματικές μορφές του αμερικανικού κινηματογράφου που έφυγαν πρόσφατα από τη ζωή. Η Ακαδημία θα τιμήσει τη μνήμη του Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ενός από τους σημαντικότερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της γενιάς του, ο οποίος σημάδεψε το αμερικανικό σινεμά τόσο με τις ερμηνείες του όσο και με τη συμβολή του στην προώθηση του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Σύμφωνα με το Deadline, η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ βρίσκεται σε συζητήσεις για να τραγουδήσει στην τελετή τιμώντας τη μνήμη του. Άλλωστε, η συνεργασία του Ρόμπερτ Ρέντφορντ με τη Στρέιζαντ στο ρομαντικό δράμα "The Way We Were" (1973), σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Πόλακ , παραμένει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες κινηματογραφικές συμπράξεις της δεκαετίας του ’70. Μάλιστα, το ομώνυμο τραγούδι της ταινίας έφτασε στο Ν^ο. 1 του Billboard το 1974 και κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού. Ωστόσο, δεν έχει επιβεβαιωθεί αν αυτό θα είναι το κομμάτι που θα ερμηνεύσει η Στρέιζαντ στην τελετή, σε περίπτωση που οριστικοποιηθεί η συμμετοχή της. Παράλληλα, θα υπάρξει ειδικό αφιέρωμα και στον σκηνοθέτη, σεναριογράφο και παραγωγό Ρομπ Ράινερ, έναν δημιουργό που έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στο αμερικανικό σινεμά και επηρέασε νεότερες γενιές κινηματογραφιστών. Στο αφιέρωμα αναμένεται να συμμετάσχουν παλιοί συνεργάτες και ηθοποιοί που έχουν συνδεθεί με το έργο του. Όπως οι διάσημοι πρωταγωνιστές της ταινίας του "When Harry Met Sally", Μπίλι Κρίσταλ και Μεγκ Ράιαν, οι οποίοι θα βρεθούν στη σκηνή της 98ης τελετής απονομής των Οσκαρ για να τον τιμήσουν. Σύμφωνα με το Variety, ο Κρίσταλ θα μιλήσει για τον εκλιπόντα δημιουργό κατά τη διάρκεια του "In Memoriam", ενώ η Ράιαν θα μοιραστεί τη σκηνή μαζί με άλλους πρωταγωνιστές από τις ταινίες του. Τα αφιερώματα αυτού του είδους αποτελούν σταθερό κομμάτι της τελετής των Όσκαρ, υπενθυμίζοντας ότι πέρα από τη λάμψη της στιγμής, η βιομηχανία του κινηματογράφου λειτουργεί και ως χώρος συλλογικής μνήμης.Η τελετή απονομής των Βραβείων Οσκαρ θα μεταδοθεί ζωντανά από το ABC και στην Ελλάδα από την Cosmote TV.

Η ιστορία της Χιντ κουβαλάει το βάρος ενός ολόκληρου λαού...

 The Voice of Hind Rajab _Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ (2025) 8.5|10 _οι βαθμολογίες δικές μας _ Εθελοντές της Ερυθράς Ημισελήνου λαμβάνουν μια κλήση έκτακτης ανάγκης. Ένα 6χρονο κορίτσι παγιδεύεται σε ένα αυτοκίνητο υπό πυρά των Ισραηλινών ιμπεριαλιστών στη Γάζα, παρακαλώντας για διάσωση. Ενώ προσπαθούν να την κρατήσουν σε εγρήγορση, κάνουν ό,τι μπορούν για να της στείλουν ασθενοφόρο… Σκηνοθεσία: Kaouther Ben Hania, Παίζουν: Saja Kilani, Motaz Malhees, Amer Hlehel _δείτε και The Hind Rajab foundation. Φορώντας μαύρα και κρατώντας τη φωτογραφία της μικρούλας Χιντ Ρατζάμπ, μπήκαν στην πρεμιέρα της ταινίας “Η φωνή της Χιντ Ρατζάμπ” της Κάουτερ Μπεν Ανιά μαζί με τους Χοακίν Φίνιξ και Ρούνι Μάρα

Jessie Buckley και Paul Mescal στο Hamnet (2025)  2ώ+5λ _7.9|10
Αφού χάσουν τον γιο τους Hamnet από πανώλη, η Agnes και ο William Shakespeare παλεύουν με τη θλίψη στην Αγγλία του 16^ου αιώνα. Ως θεραπεύτρια, η Agnes πρέπει να βρει δύναμη για να φροντίσει τα επιζώντα παιδιά της, ενώ παράλληλα επεξεργάζεται την οδυνηρή της απώλεια. Σκηνοθεσία: Chloé Zhao, Πρωταγωνιστές: Jessie Buckley, Paul Mescal, Zac Wishart _σε streaming στο Peacock (6 Μαρτίου)
Το Άμνετ (Hamnet) είναι ιστορικό δράμα, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα από την Μάγκι Ο’Φάρελ (η Ζάο και η Ο’Φάρελ συνεργάστηκαν για το σενάριο). Η, σε μεγάλο βαθμό, φανταστική ιστορία δραματοποιεί τον γάμο της Άγκνες Χάθαγουεϊ και του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, και τον αντίκτυπο που είχε ο τραγικός θάνατος του 11χρονού γιου τους, Άμνετ, στη σχέσης τους, που ενέπνευσε το θεατρικό έργο του Σαίξπηρ Άμλετ. Το Άμνετ έκανε πρεμιέρα στο 52^ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τέλουριντ το 2025 με θετικά σχόλια από τους κριτικούς και τις ερμηνείες των Μπάκλεϊ και Μέσκαλ να λαμβάνουν ιδιαίτερους επαίνους. Χαρακτηρίστηκε ως μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του 2025 από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου _Ένας γραμμένος πρόλογος αναφέρει ότι στο Στράτφορντ της Αγγλίας, το “Άμνετ” και το “Άμλετ” θεωρούνταν το ίδιο όνομα.

Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ εργάζεται ως δάσκαλος για να βοηθήσει να ξεπληρωθεί το χρέος της οικογένειας του. Αφήνει τους μαθητές του αφού βλέπει την Άγκνες Χάθαγουεϊ να καλεί ένα γεράκι με το γάντι της για εκπαίδευση γερακιών, και ανταλάσσουν ένα φιλί πριν αυτός φύγει. Η μητέρα του Γουίλιαμ, Μαίρη, του λέει ότι κυκλοφορούν φήμες ότι η Άγκνες είναι η κόρη μίας μάγισσας του δάσους, η οποία της δίδαξε να φτιάχνει φυτικά φάρμακα, τα οποία αργότερα χρησιμοποιεί για να γιατρέψει ένα κόψιμο στο μέτωπο του Ουίλλιαμ. Η Άγκνες περνάει τον περισσότερο χρόνο της στο δάσος, όπου υπάρχει μία μυστηριώδης σπηλιά. Ο Γουίλλιαμ επισκέπτεται την Άγκνες στο δάσος, όπου του ζητά να της πει μια ιστορία κι αυτός αφηγείται τον μύθο του Ορφέας και της Ευρυδίκης, ενθουσιάζοντας την. Η Άγκνες προβλέπει το μέλλον του Ουίλλιαμ βάζοντας το χέρι του στην βάση του αντίχειρα της, προβλέποντας ένα πετυχημένο μέλλον για αυτόν και δύο παιδιά στο νεκροκρέβατο της. Το ζευγάρι ολοκληρώνει την σχέση του, με αποτέλεσμα η Άγκνες να μείνει έγκυος, οδηγώντας την οικογένεια της να την αποκληρώσει και να την αναγκάσει να μετακομίσει με τον Ουίλλιαμ. Το ζευγάρι παντρεύεται και η Άγκνες γεννάει την Σουζάνα στο δάσος.

Ο Γουίλιαμ αντεπιτίθεται όταν ο πατέρας του, Τζον, τον χτυπάει επειδή αρνείται την χειρωνακτική εργασία. Βλέποντας τον Γουίλλιαμ να δυσκολεύεται με την συγγραφή, η Άγκνες προτείνει στον αδελφό της, Μπαρθόλομιου, να τον στείλει στο Λονδίνο για να κάνει θεατρική καριέρα, αφήνοντας την ίδια και την Σουζάνα στο Στράτφορντ. Λίγο καιρό αργότερα, η Άγκνες είναι έγκυος και προσπαθεί να πάει έξω για να γεννήσει, αλλά η οικογένεια του Γουίλιαμ την περιορίζει στο σπίτι, όπου γεννάει τα δίδυμα Χάμνετ και Τζούντιθ, με την δεύτερη να φαίνεται ότι πέθανε στη γέννα. Φέρνοντας στο μυαλό της τον θάνατο της μητέρας της, η Άγκνες απαιτεί να πάρει αγκαλιά το μωρό παρά τις προλήψεις, και η Τζούντιθ ξυπνάει. Αφού έχουν περάσει 11 χρόνια, ο Γουίλλιαμ γίνεται επιτυχημένος, επιστρέφοντας κατά διαστήματα όσο τα παιδιά μεγαλώνουν πολύ κοντά. Η Άγκνες διαβάζει το μέλλον του Άμνετ και λέει ότι η επιθυμία του να ενταχθεί στην θεατρική ομάδα του πατέρα του θα ευδοκιμήσει. Το γεράκι της Άγκνες πεθαίνει και, ενώ το θάβουν, λέει στα παιδιά να κάνουν μία ευχή στο πνεύμα του γερακιού, που τους λέει ότι θα τις κουβαλάει στην καρδιά του.

Επιστρέφοντας στο Λονδίνο, ο Γουίλλιαμ περιπλανιέται στους δρόμους κατά την διάρκεια της επιδημίας της βουβωνικής πανώλης και βλέπει μία παράσταση κουκλοθέατρου, που αναπαριστά την πανώλη να μεταφέρει ανθρώπους στον θάνατο. Στο Στράτφορντ, η Τζούντιθ κολλάει την πανώλη, αλλά ο Άμνετ της υπενθυμίζει την ιστορία του γερακιού για να την παρηγορήσει, ενώ αργότερα, ξαπλώνει δίπλα της, δηλώνοντας ότι θέλει να πάρει την θέση της. Η Τζούντιθ αναρρώνει, αλλά ο Άμνετ αρρωσταίνει βαριά και πεθαίνει. Στο νεκροκρέβατο του, οραματίζεται τον εαυτό του σε μία σκηνή να φωνάζει την μητέρα του και εμφανίζεται το γεράκι της Άγκνες. Ο Γουίλλιαμ σπεύδει στο σπίτι και καταρρέει όταν βλέπει τον νεκρό Άμνετ. Η απουσία του φθείρει τον γάμο του με την Άγκνες καθώς προσπαθούν να διαχειριστούν τον θάνατο του Άμνετ. Ο Γουίλλιαμ αγοράζει το μεγαλύτερο σπίτι στο Στράτφορντ και φεύγει ξανά για το Λονδίνο. Η Άγκνες πιάνει το χέρι του και λέει ότι πλέον δεν βλέπει τίποτα. Ο Γουίλλιαμ κάνει πρόβα στον Άμλετ, αλλά εξοργίζεται με τους ηθοποιούς επειδή δεν δείχνουν πάθος. Στην απελπισία του, σκύβει πάνω από την άκρη μιας προβλήτας στον Τάμεση και απαγγέλλει τον λόγο “Να ζει κανείς ή να μη ζει” από το θεατρικό του έργο.
Η μητριά της Άγκνες, Τζόαν, της δείχνει ένα φυλλάδιο για μία παραγωγή του Άμλετ στο Λονδίνο και την κατακρίνει επειδή παντρεύτηκε τον Γουίλλιαμ, αλλά η Άγκνες της επιτίθεται λεκτικά. Η Άγκνες και ο Μπαρθόλομιου ταξιδεύουν στο Λονδίνο για να δουν τον Γουίλλιαμ. Αφού βλέπουν ότι λείπει από το σπίτι του, αποφασίζουν να παρευρεθούν στην πρώτη παράσταση του Άμλετ στο Θέατρο Γκλόουμπ. Η Άγκνες, αρχικά, προσβάλλεται επειδή το όνομα του γιου της βεβηλώνεται. Όταν, όμως, βλέπει του Γουίλλιαμ στον ρόλο του φαντάσματος του πατέρα του Άμλετ, συνειδητοποιεί ότι το έργο είναι ένα αφιέρωμα στον Άμνετ, και συγκινημένη βάζει τα κλάματα στη σκηνή ανάμεσα στον Άμλετ και τον πατέρα του. Στα παρασκήνια, ο Γουίλλιαμ, έχοντας παρατηρήσει την Άγκνες, ξεσπάει σε δάκρυα, ενώ ακούει το έργο και επιστρέφει για να την παρατηρήσει από τα παρασκήνια. Το έργο εξελίσσεται μέσα από σκηνές από ξιφομαχίες, εκπληρώνοντας το όνειρο του Άμνετ για έναν ρόλο δράσης. Κατά την διάρκεια της σκηνής όπου ο Άμλετ πεθαίνει, η Άγκνες πλησιάζει το χέρι του ηθοποιού και το τοποθετεί στην βάση του αντίχειρα της, όπως έκανε και με το χέρι του Γουίλλιαμ όταν πρωτογνωρίστηκαν, και το υπόλοιπο κοινό, με την σειρά του, τείνει προς τον ηθοποιό. Οραματίζεται τον Άμνετ στην σκηνή, όπως φάνηκε νωρίτερα στο όραμα που είχε όσο πέθαινε, προχωρώντας πλέον από την στεναχώρια στο χαμόγελο πριν εξαφανιστεί στα παρασκήνια μέσα από μία τρύπα, όπως αυτή της μυστικιστικής της σπηλιάς στο δάσος. Για πρώτη φορά μετά τον θάνατο του Άμνετ, η Άγκνες γελάει και χαμογελάει.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

·        Τζέσι Μπάκλεϊ ως Άγκνες Σαίξπηρ

·        Πολ Μέσκαλ ως Ουίλλιαμ Σαίξπηρ

·        Έμιλι Γουάτσον ως Μαίρη Σαίξπηρ

·        Τζο Άλγουιν ως Μπαρθόλομιου Χάθαγουεϊ

·        Τζάκομπι Τζουπ ως Άμνετ

·        Ντέιβιντ Γουίλμοτ ως Τζον Σαίξπηρ

·        Ολίβια Λάινς ως Τζούντιθ Σαίξπηρ

·        Μόντι Ρε Βρέθναχ ως Σουζάνα Σαίξπηρ

·        Φρέγια Χάνναν-Μίλς ως Ιλάιζα Σαίξπηρ

·        Ντέιντον Άντερσον ως Έντμουντ Σαίξπηρ

·        Έλιοτ Μπάξτερ ως Ρίτσαρντ Σαίξπηρ

·        Νόα Τζουπ ως Άμλετ

·        Ελ Σίμονς ως Οφηλία

·        Λουίζα Χάρλαντ ως Ρόαν

·        Τζακ Σαλού ως Μαρσέλους

·        Σαμ Γουλφ ως Μπερνάρντο

·        Ήρα Γκίμπσον ως Φρανσίσκο

Όπως αναφέραμε η ταινία στηρίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Μάγκι Ο’Φάρελ. Δεν είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται στη μεγάλη οθόνη μια μυθοπλαστική εκδοχή της προσωπικής ιστορίας του Σαίξπηρ. Αλλες δυο ταινίες το επιχείρησαν, ο «Ερωτευμένος Σαίξπηρ» (1998) του Τζον Μάντεν και το πιο πρόσφατο «All Is True» (2018) του Κένεθ Μπράνα. Δυστυχώς, στην πραγματικότητα υπάρχουν λίγα και αντικρουόμενα στοιχεία για τη ζωή, ίσως και το πλήρες έργο, του σπουδαίου συγγραφέα, γι’ αυτό η φαντασία είναι ο μόνος τρόπος να μιλήσεις για εκείνον. Εκείνο που σίγουρα γνωρίζουμε είναι ότι ο Σαίξπηρ παντρεύτηκε την Αννα (Αγκνες) Χάθαγουει και μαζί έκαναν τρία παιδιά. Δυστυχώς το ένα από αυτά, ο Αμνετ, πέθανε στα 11 του χρόνια. Πιθανολογείται ότι έδωσε το όνομα Αμνετ ο συγγραφέας στο σπουδαίο έργο του, που γράφτηκε μετά τον θάνατο του γιου του, για να μείνει στην ιστορία. Στην ταινία η προσωπική ζωή του Σαίξπηρ μοιάζει πολύ λιτή και ανθρώπινη για να την περάσεις για παραμύθι! Εάν δεν γνωρίζεις τη ζωή του, σε ξεγελάει. Μοιάζει σαν να έχει στόχο να «αποκαταστήσει» στα μάτια των απογόνων του σπουδαίου συγγραφέα την πιο ουσιαστική ιστορία του, την οικογένειά του! Δηλαδή τη σχέση με την Αγκνες, που τον στήριξε με την απέραντη αγάπη της στην πραγματοποίηση των ονείρων του, δηλαδή να γράφει και να παίζει στο θέατρο με κάθε κόστος. Ακόμα κι όταν χάνουν το παιδί τους. Τούτη εδώ η γυναίκα που εμφανίζεται σαν μια «μάγισσα των δασών», είναι ουσιαστικά μια πιο «απελευθερωμένη» γυναίκα σε σχέση με την εποχή της, εξ ου και «μάγισσα». Μπορεί να μην αντιλαμβάνεται την τέχνη της γραφής και το θέατρο, αντιλαμβάνεται όμως τη βαθιά ανάγκη του Σαίξπηρ να δημιουργήσει απερίσπαστος μακριά από την οικογένειά του και ταυτόχρονα εκείνη να ζει κοντά στη φύση με τα παιδιά τους. Δεν είναι τυχαίο ότι εκείνη ζει στη φύση, εκεί δημιουργεί, εκεί μονάχα είναι ο εαυτός της. Περισσότερο όμως απ’ όλα η ταινία, πέρα από την προσωπική ζωή, θέλει να δείξει το έργο του. Τη λειτουργία του θεάτρου και της τέχνης στον άνθρωπο, στον δημιουργό αλλά και στον θεατή. Η τέχνη λυτρώνει, θεραπεύει, φέρνει κοντά τους ανθρώπους και τελικά είναι σπουδαία, διαχρονική και αιώνια! Αυτό εισπράττουμε. Εκείνο που δεν έθιξε η Ζάο είναι ότι ο Σαίξπηρ, αυτός ο απλός άνθρωπος, ήταν ταυτόχρονα τιτάνας της κριτικής σκέψης, της αμφισβήτησης, της ανάδειξης των πιο σπουδαίων προβληματισμών της κοινωνίας και του ανθρώπου! Χαλάλι της όμως, της δίνουμε την αγάπη μας μόνο και μόνο για τις τελευταίες σκηνές της ταινίας, στο θέατρο του Σαίξπηρ! Αυτές θα μείνουν στην ιστορία του σινεμά!

Fran Drescher, Gwyneth Paltrow, Abel Ferrara, Kevin O’Leary, Timothée Chalamet, Tyler the Marty Supreme _Creator και Odessa A’zion στο Marty Supreme (2025) 2ώ+29λ _7.8 |10: Ο Marty Mauser, ένας νεαρός άνδρας με ένα όνειρο που κανείς δεν σέβεται, πηγαίνει στην κόλαση και επιστρέφει κυνηγώντας το μεγαλείο. Σκηνοθεσία: Josh Safdie, Πρωταγωνιστές: Timothée Chalamet, Gwyneth Paltrow, Odessa A’zion

Τοποθετημένη στην δεκαετία του 1950 το Marty Supreme είναι Αμερικανικό αθλητικό κωμικό δράμα του 2025, σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Τζος Σάφντι, ο οποίος έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με τον Ρόναλντ Μπρόνσταϊν. O Τιμοτέ Σαλαμέ πρωταγωνιστεί στον ομώνυμο ρόλο, με τους Γκουίνεθ Πάλτροου, Οντέσσα Ά’ζιον, Κέβιν Ο’Λίρι, Τάιλερ Οκόνμα, Έιμπελ Φεράρα και Φραν Ντρέσερ σε δευτερεύοντες. Έκανε πρεμιέρα ως “μυστική προβολή” στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέας Υόρκης 2025, όπου έλαβε ευρεία αναγνώριση. Το Εθνικό Συμβούλιο Κριτικών Κινηματογράφου και το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την χαρακτήρισαν ως μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Η ταινία έλαβε εννιά υποψηφιότητες στα 98α Βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα τους Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας (Σάφντι) και Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Σαλαμέ) + τρεις υποψηφιότητες στις 83ες Χρυσές Σφαίρες και στα 32α Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών. Ο Σαλαμέ κέρδισε Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Critics’ Choice για την ερμηνεία του.

·        Στην Νέα Υόρκη του 1952, ο Μάρτι Μάουζερ δουλεύει ως πωλητής παπουτσιών στο μαγαζί του θείου του, Μάρεϊ, ενώ, παράλληλα, αγωνίζεται επαγγελματικά ως παίκτης πινγκ-πονγκ. Ο Μάρτι ονειρεύεται να κερδίσει το τουρνουά British Open και να κερδίσει τον πρωταθλητή Μπέλα Κλέτζκι, ώσρε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των Αμερικανών στο άθλημα. Επίσης παρουσίαζει την ιδέα να πουλάει πορτοκαλί μπαλάκια πινγκ-πονγκ που θα αναγράφουν το όνομα του στον φίλο του, τον Ντίον, και στον επιχειρηματία πατέρα του Ντίον. Ο Μάρτι ζητάει $700 για το ταξίδι του στο Λονδίνο, αλλά ο Μάρεϊ αρνείται, με πρόσχημα την ανυσηχία του για την μητέρα του Μάρτι και επειδή θέλει να τον κρατήσει στην δουλεία του. Μετά από ώρες, ο Μάρτι κλέβει το χρηματοκιβώτιο του μαγαζιού απειλώντας τον συνάδελφο του, τον Λόιντ, με ένα όπλο.

·        Στο Λονδίνο, ο Μάρτι, δυσαρεστημένος με το ξενοδοχείο των παικτών, πηγαίνει να μείνει στο Ξενοδοχείο Ritz, όπου αποπλανεί την πρώην ηθοποιό Κέι Στόουν και συναντά τον πλούσιο σύζυγο της, το μεγιστάνα κατασκευαστή στυλό, Μίλτον Ρόκγουελ. Ο Μάρτι νικάει τον Κλέτζκι στους ημιτελικούς αλλά χάνει στον τελικό από τον Κότο Έντο, έναν κωφό Ιάπωνα παίκτη που χρησιμοποιεί μία σφουγγαρένια ρακέτα. Ο Ρόκγουεν προτείνει στον Μάρτι έναν αγώνα επίδειξης εναντίον του Έντο πριν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αλλά ο Μάρτι αρνείται όταν μαθαίνει ότι απαιτείται να στήσουν τον αγώνα για να ευχαριστήσουν το Ιαπωνικό κοινό. Ο Μάρτι τότε περιοδεύει σε όλον τον κόσμο με τον Κλέτζκι με παραστάσεις επίδειξης για τους Harlem Globetrotters.

·        Πίσω στην Νέα Υόρκη, ο Μάρτι συλλαμβάνεται επειδή έκλεωε από τον Μάρεϊ αλλά δραπετεύει. Επανενώνεται με την παιδική του φίλη, Ρέιτσελ Μίζλερ, η οποία έχει παράνομη σχέση μαζί του για να ξεφύγει από τον σύζυγο της, τον Ίρα, που την κακομεταχειρίζεται, και μαθαίνει ότι είναι έγκυος στο παιδί του Μάρτι. Όσο μένει σε ένα υποβαθμισμένο πανδοχείο με τον φίλο του, τον Γουόλι, έναν ταξιτζή, ο Μάρτι ανακαλύπτει ότι έχει θα αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αν δεν πληρώσει ένα πρόστιμο $1.500 στην Παγκόσμια Ένωση Πινγκ-Πονγκ, επειδή τους χρέωσε παράνομα στην διαμονή του στο Ritz. Η μπανιέρα του Μάρτι καταρρέει μέσα από το πάτωμα, τραυματίζοντας τον μαφιόζο Έζρα Μίσκιν, ο οποίος πληρώνει τον Μάρτι για να πάει τον σκύλο του, Μόζες, σε έναν κτηνίατρο. Ο Μάρτι, αντ’αυτού, ξεγελά τους θαμώνες ενός μαγαζιού μπόουλινγκ, μαζί με τον Γουόλι, για να μαζέψει χρήματα. Οι θαμώνες, αργότερα, τον βρίσκουν και του επιτίθενται σε ένα βενζινάδικο. Το ταξί του Γουόλι καταστρέφεται κατά την διαφυγή του και ο Μόζες το σκάει.

Ο Ρόκγουελ επιστρέφει στην Νέα Υόρκη, χρηματοδοτώντας μία θεατρική παράσταση για να επανεκκινήσει την καριέρα της Κέι. Αφού κάνει σεξ με την Κέι, ο Μάρτι προσπαθεί να πουλήσει το περιδέραιο της σε ένα ενεχυροδανειστήριο, αλλά μαθαίνει ότι είναι ψεύτικο. Ο Ρέιτσελ βρίσκει τον Μάρτι έχοντας μαυρισμένο μάτι και ισχυρίζεται ότι ο Ίρα την χτύπησε, με αποτέλεσμα ο Μάρτι να του επιτεθεί. Ο Μάρτι και η Ρέιτσελ μένουν στο σπίτι του Ντίον, ο οποίος αποκαλύπτει ότι είχε φτιάξει τα μπαλάκια αλλά ο Μάρτι δεν συνέχισε αυτήν την ιδέα. Ο Μάρτι και η Ρέιτσελ κλέβουν το αυτοκίνητο του Ντίον και προσπαθούν να βρουν το Μόζες για να πάρουν χρήματα από τον Μίσκιν, αλλά το βάζουν στα πόδια όταν αρχίζει να πυροβολεί προς το μέρος τους ένας αγρότης που έχει πάρει τον Μόζες. Ο Ντίον τους διώχνει από το σπίτι, επειδή έκλεψαν και κατέστρεψαν το αυτοκίνητο του και πετάει τα μπαλάκια. Ο Μάρτι μαθαίνει ότι η Ρέιτσελ σκηνοθέτησε τον τραυματισμό της για να τον χειραγωγήσει και την εγκαταλείπει. Η Ρέιτσελ λέει στον Ίρα ότι το μωρό δεν είναι δικό του και την διώχνει από το σπίτι.

Στην πρεμιέρα της παράστασης της Κέι, ο Μάρτι απολογείται που έκλεψε το κόσμημα της. Παρόλο που καταλαβαίνει τις αληθινές του προθέσεις, η Κέι λέει στον Μάρτι να την συνατήσει το ίδιο βράδυ στο Σέντραλ Παρκ, όπου του δίνει ένα ακριβό περιδέραιο για να πληρώσει το πρόστιμο του και να μπορέσει να ταξιδέψει. Ο Μάρτι και η Κέι αρχίζουν να ερωτοτροπούν στο πάρκο αλλά σύντομα γίνονται αντιληπτοί από την αστυνομία και χρησιμοποιούν το περιδέραιο για να δωροδοκήσουν τους αστυνομικούς, ώστε να τους αφήσουν ελεύθερους. Η Κέι του προτείνει να του δώσει ακόμα ένα περιδέραιο, αλλά παίρνει μία κακή κριτική για την παράσταση, στο πάρτι μετά την πρεμιέρα, και καταρρέει. Τότε, ο Μάρτι ικετεύει τον Ρόκγουελ να επαναφέρει την πρόταση για την έκθεση στο Τόκιο και ο Ρόκγουελ συμφωνεί με τον όρο ο Μάρτι να υποκύψει σε μία εξευτελιστικό δημόσιο χτύπημα στα οπίσθια.
Πριν ο Μάρτι φύγει, αυτός και Ρέιτσελ απάγονται από τον Μίσκιν, αφού η Ρέισελ προσπάθησε να τον ξεγελάσει με έναν άλλον σκύλο. Ο Μίσκιν τους αναγκάζει να τον οδηγήσουν στο σπίτι που βρήκαν τον Μόζες. Μία ανταλλαγή πυροβολισμών αφήνουν τον αγρότη, τον Μίσκιν και τους άντρες του νεκρούς και την Ρέιτσελ τραυματισμένη. Ο Μάρτι ανακαλύπτει ότι τα περισσότερα χρήματα είναι αποκόμματα χωρίς αξία. Πηγαίνει την Ρέιτσελ στο νοσοκομείο, όπου γεννάει πρόωρα, και φεύγει για το Τόκιο.

Στην Ιαπωνία, ο Μάρτι μαθαίνει ότι είναι πολύ αργά για να συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ακόμα και αν πληρώσει το πρόστιμο του. Χάνει στον αγώνα της έκθεση, όπως ήταν σχεδιασμένο, αλλά ότι ο Ρόκγουελ αποφασίζει να τον εξευτελίσει κι άλλο, ο Μάρτι αποκαλύπτει ότι ο αγώνας ήταν στημένος και απαιτεί έναν αληθινό επαναληπτικό αγώνα και ο Έντο συμφωνεί. Ο Μάρτι κερδίζει οριακά και ο Ρόκγουελ αρνείται να τον επιστρέψει στο σπίτι του. Ο Μάρτι επιστρέφει στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους στρατιώτες τους Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, επανενώνεται με την μητέρα του στο νοσοκομείο, εξομολοείται τον έρωτα του στην Ρέιτσελ που αναρρώνει, και ξεσπάει σε κλάματα όταν συναντά τον νεογέννητο γιο του.

Stellan Skarsgård, Elle Fanning, Renate Reinsve και Inga Ibsdotter Lilleaas στο Sentimental Value (Συναισθηματική Αξία_2025) 2ώ+13λ _7.8-8.0 | 10 Μια οικεία εξερεύνηση της οικογένειας, των αναμνήσεων και της συμφιλιωτικής δύναμης της τέχνης. Σκηνοθεσία: Joachim Trier, Πρωταγωνιστές: Renate Reinsve, Stellan Skarsgård, Inga Ibsdotter Lilleaas __Διαθέσιμο στο Hulu (23 Μαρτίου)
Το Affeksjonsverdi (πρωτότυπος τίτλος) ακουλουθεί τις αδελφές Νόρα (Ρενάτε Ρέινσβε) και Άγκνες (Ίνγκα Ίμπσντοτερ Λίλεαας) στην επανένωση τους με τον αποξενωμένο πατέρα τους, Γκούσταβ (Στέλαν Σκάρσγκορντ). Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο βασικό διαγωνιστικό κομμάτι στο Φεστιβάλ Καννών 2025 με ευρεία αναγνώριση και κέρδισε το Μέγα Βραβείο. Στις 83^ες Χρυσές Σφαίρες, με υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας (Δράμα) κέρδισε το Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Σκάρσγκορντ. Στα 98^α   Όσκαρ, εννιά υποψηφιότητες, συμπεριλαμβανομένης Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Α΄ Γυναικείου Ρόλου (Ρέινσβε), Β΄ Ανδρικού Ρόλου (Σκάρσγκορντ) και Β΄ Γυναικείου Ρόλου (Φάνινγκ και Λίλεαας).

·        Επίσημος ιστότοπος

·        Συναισθηματική Αξία στο AlloCine

·        στο AllMovie

·        Rotten Tomatoes

·        Συναισθηματική Αξία στο Metacritic

Υπόθεση: Αφού ο σκηνοθέτης Γκούσταβ Μποργκ και η ψυχοθεραπεύτρια Σίσελ λήγουν τον προβληματικό γάμο του, ο Γκούσταβ χρησιμοποιεί το διαζύγιο ως δικαιολογία για να αφήσει την Νορβηγία και να εστιάσει στην καριέρα του. Η Σίσελ μεγαλώνει τις κόρες τους, Νόρα και Άγκνες, στο σπίτι τους στο Όσλο, το οποίο ανήκει στην οικογένεια του Γκούσταβ για πολλές γενιές. Μετά την ενηλικίωση της, η Άγκνες εργάζεται ως ιστορικός και είναι παντρεμένη με έναν γιο. Η Νόρα γίνεται μία αρκετά επιτυχημένη ηθοποιός, παρόλο που υποφέρει από εξουθενωτικές κρίσεις άγχους όταν ανεβαίνει στην σκηνή, και έχει παράνομο δεσμό με τον παντρεμένο συνάδελφο της, Γιάκομπ. Αλλά η Σίσελ πεθαίνει κι ο Γκούσταβ επιστρέφει στην Νορβηγία για να εγκατασταθεί στο σπίτι. Οι κόρες του μεγαλώνοντας άρχισαν να τον απεχθάνονται λόγω της μεγάλης απουσίας του και τα προβήματα αλκόολισμου του, παρόλο που η Άγκνες είναι πιο φιλική μαζί του. Προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τις κόρες του, αλλά οι συζητήσεις τους συχνά εκτροχιάζονται λόγω της μικροεπιθετικότητας και της έλλειψης συναισθηματικής νοημοσύνης του. Έχει καλύτερη σχέση με τον νεαρό γιο της Άγκνες, τον Έρικ, αλλά συνδέεται μαζί του κυρίως μέσω των ταινιών.

Η καριέρα του Γκούσταβ βρίσκεται σε καμπή, αφού δυσκολεύεται να βρει χρηματοδότηση για τις ταινίες του. Το πιο πρόσφατο σενάριο του εμπνεύστηκε από την μητέρα του, Κάριν, η οποία ήταν μέλος του Νορβηγικού κινήματος αντίστασης, βασανίστηκε κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και αυτοκτόνησε στο πατρικό σπίτι όταν ο Γκούσταβ ήταν επτά. Ο Γκούσταβ προτείνει να γυρίσει την ταινία στο πραγματικό σπίτι και να αναβιώσει την αυτοκτονία της Κάριν στην τελευταία σκηνή. Ζητάει από την Νόρα να παίξει την Κάριν, αλλά η Νόρα αρνείται να διαβάσει το σενάριο. Ο Γκούσταβ, τελικά, προσλαμβάνει την Αμερικανή ηθοποιό, Ρέιτσελ Κεμπ, η δημοφιλία της οποίας πείθει το Netflix να χρηματοδοτήσει την ταινία. Η παραγωγή αρχίζει να έχει προβλήματα, αφού ο Γκούσταβ απεχθάνεται το γεγονός ότι δουλεύει με το Netflix. Όταν συναντάει τον Πίτερ, τον κινηματογραφιστή του, ο Γκούσταβ απογοητεύεται όταν βλέπει τον παλιό του φίλο και μέλος της ομάδας του φανερά αδύναμο. Η Ρέιτσελμ ανίκανη να μιλήσει Νορβηγικά, αρχίζει να ντρέπεται λόγω του ότι ο Γκούσταβ έπρεπε να μεταφράσει το σενάριο στα Αγγλικά για αυτήν. Η Νόρα απογοητεύεται από το γεγονός ότι ο Γκούσταβ συμπεριφέρεται στην Ρέιτσελ με περισσότερη ενσυναίσθηση από ότι στις ίδιες του τις κόρες.

Η Γιάκομπ παίρνει διαζύγιο από την γυναίκα του, αλλά αρνείται να δεσμευτεί με την Νόρα. Ο Γκούσταβ εξοργίζει την Νόρα, όταν υπονοεί ότι ο εσωτερικευμένος θυμός της την εμποδίζει από το να βρει την αγάπη. Η Νόρα αρχίζει να χάνει το ενδιαφέρον της για την δουλειά της. Η Άγκνες εξοργίζεται ότι ο Γκούσταβ προσλαμβάνει τον Έρικ στην ταινία χωρίς την άδεια της, επισημαίνοντας, με πικρία, ότι το γεγονός ότι ο Γκούσταβ, στο παρελθόν, την είχε συμπεριλάβει σε μία ταινία του δεν αντισταθμίζει τις γενικές του αποτυχίες ως πατέρας. Η Ρέιτσελ, συνειδητοποιώντας ότι ο ρόλος δεν είναι κατάλληλος για αυτήν και ότι ο Γκούσταβ εξακολουθεί να σκέφτεται την Νόρα, παραιτείται από την ταινία για να αποκαταστήσει την δημιουργική ελευθερία του Γκούσταβ. Το ίδιο βράδυ, ο Γκούσταβ πηγαίνει έξω και μεθυσμένος δείχνει το μεσαίο δάχτυλο στο σπίτι πριν καταρρεύσει και νοσηλευτεί. Προκειμένου να καταλάβει καλύτερα τον πατέρα της, η Άγκνες επισκέπτεται το Εθνικό Αρχείο της Νορβηγίας για να διαβάσει την δήλωση της Κάριν στην μεταπολεμική κυβέρνηση σχετικά με τα βασανιστήρια της, τα οποία η ίδια αρνούταν να συζητήσει με οποιονδήποτε. Νιώθοντας ότι η Κάριν πέρασε το διαγενεακό τραύμα στον Γκούσταβ, η Άγκνες διαβάζει το σενάριο του Γκούσταβ. Συνειδητοποιεί ότι, ενώ η πλοκή της ταινίας είναι εμπνευσμένη από την Κάριν, η συναισθηματική της εξέλιξη καθρεφτίζει την ειλικρίνη του μεταμέλεια σχετικά με την διαλυμένη σχέση του με την Νόρα. Η Άγκνες εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα από την τελική σκηνή, η οποία παρουσιάζει την αυτοκτονία της Κάριν, αλλά είναι τοποθετημένη στην σύγχρονη εποχή. Η Άγκνες προτρέπει την Νόρα να διαβάσει το σενάριο, πράγμα που ατή τελικά κάνει. Συγκινημένη, η Νόρα συμφωνεί να συμμετέχει στην ταινία.

Ο Γκούσταβ βρίσκει τα χρήματα για να φτιάξει την ταινία χωρίς την Ρέιτσελ και ανακαινίζει το πατρικό σπίτι, το οποίο παρουσιάζεται με νέα διακόσμηση και μοντέρνο στυλ. Κάποια στιγμή αργότερα, η παραγωγή προχωράει, είναι τοποθετημένη στην σημερινή εποχή και γυρίζεται σε στούντιο, με τον Πίτερ ως κινηματογραφιστή. Η Νόρα ερμηνεύει την τελική σκηνή με τον Έρικ ως τον γιο της. Μετά την τελική λήψη, ανταλλάζει ένα βλέμμα κατανόησης με τον πατέρα της.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

·        Ρενάτε Ρέινσβε ως Νόρα Μποργκ

·        Στέλαν Σκάρσγκορντ ως Γκούσταφ Μποργκ

·        Ίνγκα Ίμπσντοτερ Λιλεός ως Άγκνες Μποργκ Πέτερσεν

·        Ελ Φάνινγκ ως Ρέιτσελ Κεμπ

·        Άντερς Ντάνιελσεν Λι ως Γιάκομπ

·        Γέσπερ Κρίστενσεν ως Μίχαελ

·        Λένα Έντρε ως Ίνγκριντ Μπέργκερ

·        Κόρι Μάικλ Σμιθ ως Σαμ

·        Κάθριν Κοέν ως Νίκι

·        Αντρέας Στόλτενμπεργκ Γκρανέρουντ ως Έβεν Πέτερσεν

·        Όιβιντ Χεσχένταλ Λόβεν ως Έρικ

·        Λαρς Βέρινγκερ ως Πίτερ

·        Ίντα Μαριάννε Βασμπότν Κλάσσον ως Σίσσελ Μπορκ

Leonardo DiCaprio και Chase Infiniti: One Battle After Another (Η μία μάχη μετά την άλλη _2025) 2ώ+41λ | 7.7 |10 Όταν ο εχθρός τους επανεμφανίζεται μετά από 16 χρόνια, μια ομάδα πρώην επαναστατών επανενώνεται για να σώσει την κόρη ενός από τους δικούς τους. Σκηνοθεσία: Paul Thomas Anderson, Πρωταγωνιστές: Leonardo DiCaprio, Sean Penn, Benicio Del Toro _Διατίθεται στο HBO Max
Επική Αμερικανική ταινία θρίλερ δράσης με πολιτικές αιχμές εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα του 1990 Vineland (Βάινλαντ) του Τόμας Πίντσον (σσ. Thomas Ruggles Pynchon Jr _1937: αμερικανός συγγραφέας, με έργα μεταφρασμένα και στα ελληνικά περισσότερο γνωστός για τα “V._ Βάινλαντ”, “Το Ουράνιο τόξο της Βαρύτητας”, “The Crying of Lot 49, Ο λαχνός των 49 στο σφυρί”, Ενάντια στην ημέρα _Against the day, το Έμφυτο ελάττωμα _Inherent vice,  το Υπεραιχμή _Bleeding Edge κά καθώς επίσης και για την άκρως αινιγματική φυσιογνωμία και για τη συστηματική και συνειδητή αποχή του από τη δημοσιότητα και τον Τύπο).  Ο Άντερσον ήθελε να προσαρμόσει το μυθιστόρημα Vineland του Πίντσον για χρόνια, και τελικά ενσωμάτωσε αρκετές από τις δικές του ιστορίες στην αφήγηση του βιβλίου.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας VistaVision και έγινε μία από τις πρώτες ταινίες, μαζί με το The Brutalist (2024), που χρησιμοποίησε αυτήν την μορφή από την δεκαετία του 1960 (σσ. μορφή κινηματογραφικού φιλμ 35mm υψηλής ανάλυσης και ευρείας οθόνης _widescreen, που αναπτύχθηκε από την Paramount το 1954 για να ανταγωνιστεί το CinemaScope. Χρησιμοποιεί οριζόντια κίνηση του φιλμ στην κάμερα, με 8 perforations ανά καρέ αντί για τις 4, προσφέροντας διπλάσια ανάλυση και εξαιρετική ευκρίνεια) Ο προϋπολογισμός έφτασε τα 175 εκατομ$ κατά την διάρκεια της παραγωγής, τέσσερις φορές μεγαλύτερος από οποιαδήποτε προηγούμενη ταινία του Άντερσον ενός σκηνοθέτη με 14 υποψηφιότητες Oscar, 180 βραβεία + 331 υποψηφιότητες. Μετά και την κριτική αναγνώριση η ταινία έχει συγκεντρώσει 163 εκατομ$ παγκοσμίως, με αποτέλεσμα να γίνει η πιο εμπορική ταινία του Άντερσον.
Πλοκή:
Ο “Γκέτο” Πατ Καλχούν και η Περφίντια Μπέβερλι Χιλς είναι μέλη μίας ακροαριστερής ακτιβιστικής ομάδας, τους French 75. Καθώς βοηθούν κρατούμενους μετανάστες να δραπετεύσουν από το Κέντρο Κράτησης Οτάι Μέσα, η Περφίντια εξευτελίζει σεξουαλικά τον διοικητή, Στίβεν Τζ. Λόκτζο, που αρχίζει να την ποθεί. Ο Πατ και η Περφίντια γίνονται εραστές, καθώς οι French 75 πραγματοποιούν επιθέσεις σε γραφεία πολιτικών, τράπεζες και στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Όταν ο Στίβεν πιάνει την Περφίντια να φυτεύει μία βόμβα, την αφήνει να φύγει αφού αυτή συμφωνεί με τις απαιτήσεις του να κάνει σεξ μαζί του σε ένα ξενοδοχείο. Αφού η Περφίντια γεννάει ένα κοριτσάκι, την Σαρλίν, ο Πατ αδυνατεί να την πείσει να ζήσουν σαν μία ήσυχη οικογένεια. Αυτή τους εγκαταλείπει για να συνεχίσει τις επαναστατικές της δραστηριότητες. Ωστόσο, η Περφίντια συλλαμβάνεται αφού δολοφονεί έναν φύλακα ασφαλείας κατά την διάρκεια μιας αποτυχημένης απόπειρας για ένοπλη ληστεία. Ο Στίβεν κανονίζει να αποφύγει την φυλακή με αντάλλαγμα πληροφορίες για τα βασικά μέλη των French 75. Η Περφίντια μπαίνει σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, όσο ο Στίβεν κυνηγάει τους συντρόφους της και πυροβολεί πολλούς από αυτούς με το που τους βλέπει, αναγκάζοντας τους υπόλοιπους να τραπούν σε φυγή. Όσο ο Πατ και η Σαρλίν αναγκάζονται να ζήσουν κρυμμένοι ως Μπομπ και Γουίλα Φέργκιουσον, η Περφίντια δραπετεύει από την φύλαξη του Στίβεν και το σκάει στο Μεξικό.

Δεκαέξι χρόνια αργότερα, ζώντας αποκομμένος από το δίκτυο στην πόλη καταφύγιο Μπάκταν Κρος, στην Καλιφόρνια, ο Μπομπ έχει γίνει ένα παρανοϊκός ναρκομανής. Είναι προστατευτικός με την Γουίλα, που έχει μεγαλώσει και έχει γίνει μία αυτοδύναμη και δυναμική έφηβη. Μέσα από τις έντονες αντιμεταναστευτικές του προσπάθειες, ο Στίβεν έχει γίνει συνταγματάρχης και εξέχουσα προσωπικότητα στις υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ. Δέχεται πρόσκληση να γίνει μέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων, μία μυστική οργάνωση από εύπορους ακροδεξιούς λευκούς ρατσιστές. Ο Στίβεν κυνηγάει την Γουίλα για να καλύψει την διαφυλετική σχέση του, την οποία η οργάνωση απαγορεύει. Προσλαμβάνει έναν ιθαγενή κυνηγό κεφαλών, τον Αβάντι Κιου, που απαγάγει τον σύντροφο του Μπομπ, τον Χάουαρντ Σόμερβιλ, ενεργοποιώντας ένα σήμα κινδύνου από τους υπόλοιπους French 75. Με το πρόσχημα μίας επιχείρησης δίωξης μεταναστών και ναρκωτικών, ο Στίβεν στέλνει τα στρατεύματα του στην Μπάκταν Κρος για να βρουν τον Μπομπ και την Γουίλα. Η Ντιάντρα, ένα έμπιστο μέλος των French 75, σώζει την Γουίλα πριν γίνει έφοδος στον χορό του σχολείου της. Ενώ είναι μαστουρωμένος, ο Μπομπ δέχεται ένα τηλεφώνημα από τους French 75 που τον προειδοποιούν σχετικά με τον Στίβεν, λίγο πριν οι άντρες του Στίβεν εισβάλλουν στο σπίτι του Μπομπ. Δραπετεύει μέσα από ένα τούνελ και ζητά βοήθεια από το δίκτυο αντίστασης, αλλά δεν μπορεί να θυμηθεί τον κωδικό. Ψάχνει τον δάσκαλο καράτε της Γουίλα και αρχηγό της κοινωνίας, τον Σέρχιο Στ. Κάρλος, που βοηθάει πολλούς μετανάστες να δραπετεύσουν μέσα από μία κρυμμένη σήραγγα. Όταν ξεφεύγει μαζί με τους μαθητές του Σέρχιο μέσα από ταράτσες, ο Μπομπ πέφτει στο έδαφος και συλλαμβάνεται. Η Ντιάντρα πηγαίνει την Γουίλα σε ένα μοναστήρι επαναστατριών μοναχών, όπου μαθαίνει την αλήθεια σχετικά με την προδοσία της μητέρας της.

Οι Τυχοδιώκτες των Χριστουγέννων ανακαλύπτουν αποδείξεις σχετικά με τη σχέση του Στίβεν με την Περφίντια και στέλνουν ένα μέλος τους, τον Τιμ Σμιθ, για να σκοτώσει αυτόν και την Γουίλα. Ο Στίβεν εντοπίζει την Γουίλα στο μοναστήρι, όπου η Ντιάντρα συλλαμβάνεται. Ενώ κρατάει την Γουίλα όμηρο, ο Στίβεν της κάνει με το ζόρι τεστ DNA, το οποίο επιβεβαιώνει ότι είναι βιολογική του κόρη και αυτό τον κάνει να μην πληροί τις προϋποθέσεις για την Οργάνωση των Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων. Έτσι, αυτός αποφασίζει να την σκοτώσει αντί να την απελευθερώσει. Ο Σέρχιο κανονίζει ο Μπομπ να δραπετεύσει από την κράτηση και τον οδηγεί στο μοναστήρι, ρίχνοντας τον από το αυτοκίνητο πριν τον σταματήσει η αστυνομία. Βάζοντας μπροστά ένα άλλο αυτοκίνητο χρησιμοποιώντας καλώδια, ο Μπομπ φτάνει στο μοναστήρι αλλά αποτυγχάνει να σκοτώσει τον Στίβεν με το σκοπευτικό τουφέκι του Σέρχιο. Για να ξεφορτωθεί την Γουίλα, ο Στίβεν προσλαμβάνει τον Αβάντι, ο οποίος αρνείται επειδή είναι έφηβη. Ο Στίβεν αλλάζει την δουλειά και του αναθέτει να την πάει απλώς σε μία ακροδεξία πολιτοφυλακή. Ο Τιμ εντοπίζει τον Στίβεν και τον πυροβολεί στο πρόσωπο με μία καραμπίνα, προκαλώντας το αυτοκίνητο του να τρακάρει, και τον αφήνει να πεθάνει. Ο Αβάντι παραδίδει την Γουίλα στην πολιτοφυλακή, αλλά αφού αλλάζει γνώμη, την απελευθερώνει και σκοτώνεται σε ανταλλαγή πυρών. Η Γουίλα παίρνει το αυτοκίνητο και το πιστόλι του Αβάντι και ο Τιμ την κυνηγάει μέχρι που αυτή τον παρασύρει σε μία σύγκρουση, εκμεταλλευόμενη ένα τυφλό σημείο. Τον πυροβολεί θανάσιμα όταν αυτός δεν μπορεί να της απαντήσει στο επαναστατικό σύνθημα. Ο Μπομπ την βρίσκει στον αυτοκινητόδρομο, αλλά αυτή τον στοχεύει με το όπλο, απαιτώντας να της απαντήσει στο σύνθημα, πράγμα που αυτός κάνει εξαντλημένα. Οι δυο τους επανενώνονται με δάκρυα στα μάτια και φεύγουν μακριά. Ο Στίβεν, σοβαρά σημαδεμένος, γίνεται φαινομενικά δεκτός στους Τυχοδιώκτες των Χριστουγέννων αφού λέει ψέμματα ότι “βιάστηκε αντίστροφα” από την Περφίντια, αλλά θανατώνεται με αέρια και αποτεφρώνεται λίγο μετά την μύηση του. Επιστρέφοντας στο σπίτι με την Γουίλα, ο Μπομπ της δίνει ένα γράμμα ελπίδας από την Περφίντια, όπου αυτή απολογείται για τις πράξεις της και ορκίζεται να επανενωθεί με την οικογένεια της στο μέλλον, και τις ευλογίες του όσο αυτή ξεκινάει για να συμμετέχει σε μία διαδήλωση στο Όουκλαντ.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

·        Λεονάρντο Ντι Κάπριο ως Γκέτο Καλχούν / “Ρόκετμαν” / Μπομπ Φέργκιουσον, ξεπεσμένο πρώην μέλος και ειδικός εκρηκτικών μηχανισμών μίας επαναστατικής ομάδας γνωστής ως French 75

·        Σον Πεν ως Συνταγματάρχης Στίβεν Τζ. Λόκτζο, αξιωματικός του στρατού που κυνηγάει τους French 75

·        Μπενίσιο ντελ Τόρο ως Σέρχιο Τζ. Κάρλος, δάσκαλος καράτε της Γουίλα και αρχηγός της κοινότητς χωρίς έγγραφα στην Μπάκταν Κρος

·        Ρετζίνα Χολ ως Ντιάντρα, μέλος των French 75

·        Τεγιάνα Τέιλορ ως Περφίντια Μπέβερλι Χίλς, μέλος των French 75, μητέρα της Γουίλα και σύντροφος του Πατ

·        Τσέις Ινφίνιτι ως Γουίλα Φέργκιουσον / Σαρλίν Καλχούν, κόρη του Στίβεν και της Περφίντια

·        Γουντ Χάρις ως Λαρίντο, μέλος των French 75

·        Αλάνα Χάιμ ως Μέι Γουέστ, μέλος των French 75

·        Πολ Γκρίμσταντ ως Χάουαρντ Σόμερβιλ / “Μπίλι Γκόουτ” / “Γκρίνγκο Κογιότ”, μέλος των French 75

·        Σέινα ΜακΧέιλ ως Τζάνγκλπουσι, μέλος των French 75

·        Τόνι Γκόλντγουιν ως Βίρτζιλ Θρόκμορτον, μέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων

·        Τζον Χούγκενακερ ως Τιμ Σμιθ, μέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων

·        Σταρλέτα ΝτουΠουά ως Γιαγιά Μίνι, μητέρα της Περφίντια

·        Έρικ Σβάιγκ ως Αβάντι, κυνηγός κεφαλών

·        Ντ. Γ. Μόφερτ ως Μπιλ Ντέσμοντ, μέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων

·        Κέβιν Τάι ως Ρόι Μορ, μέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννων

·        Τζιμ Ντάουνι ως Σάντι Ίρβινμέλος της Οργάνωσης Τυχοδιωκτών των Χριστουγέννωνb

·        Τζέιμς Ράτερμαν ως Συνταγματάρχης Ντάνβερς, ο υποδιοικητής του Στίβεν

·        Ντιζόν Ντουένας ως Τόλεϊραντ, μέλος των French 75

·        Νταν Τσάριτον ως Σύντροφος Τζος, μέλος των French 75

·        Τζον Μπίβερς ως Τζέιμς 1776, μέλος συμμορίας λευκών εθνικιστών

·        Τζένα Μαλόν ως η φωνή του αναγνωριστικού κωδικού των French 75

F1: The Movie (2025) 2ώ+35λ _7|10 Ένας οδηγός της Formula 1 επιστρέφει από τη συνταξιοδότηση για να καθοδηγήσει και να συνεργαστεί με έναν νεότερο. Σκηνοθεσία: Τζόζεφ Κοσίνσκι, Πρωταγωνιστές: Μπραντ Πιτ, Ντάμσον Ίντρις, Χαβιέρ Μπαρδέμ _Μετάδοση στο Apple TV _ δεν υπάρχει σύγκριση με άλλα αντίστοιχα πχ. Grand Prix _ 1966 (σε σκηνοθεσία John Frankenheimer, παραγωγή Edward Lewis και σενάριο Robert Alan Aurthur), ούτε καν με την σειρά του 1950 το Formula 1 _

Michael B. Jordan | Sinners Μάικλ Μπ. Τζόρνταν στην ταινία Αμαρτωλοί (2025) 2ώ+17λ 7.5|10: Προσπαθώντας να αφήσουν πίσω τους τις ταραγμένες ζωές τους, τα δίδυμα αδέρφια επιστρέφουν στην πόλη τους για να ξεκινήσουν από την αρχή, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουν ότι ένα ακόμη μεγαλύτερο κακό τους περιμένει να τους καλωσορίσει πίσω. Σκηνοθεσία: Ryan Coogler, Πρωταγωνιστές: Michael B. Jordan, Jack O’Connell, Hailee Steinfeld _σε streaming σε HBO Max και Prime Video

Train Dreams | 2025 1ώ+42λ, Βασισμένο στην αγαπημένη νουβέλα του Denis Johnson, το Train Dreams είναι το συγκινητικό πορτρέτο του Robert Grainier, ενός υλοτόμου και σιδηροδρομικού εργάτη που ζει μια ζωή απροσδόκητου βάθους και ομορφιάς στην ταχέως μεταβαλλόμενη Αμερική των αρχών του 20ού αιώνα. Σκηνοθεσία: Clint Bentley, με Joel Edgerton, Clifton Collins Jr., Felicity Jones _ Διατίθεται σε streaming στο Netflix

Ήταν απλώς ένα ατύχημα (2025) It Was Just an Accident _Ήταν απλώς ένα ατύχημα, 1ώ+43λ, 7.5 (26K) Ένας απλός μηχανικός θυμάται την εποχή που πέρασε σε μια ιρανική φυλακή όταν συναντά έναν άνδρα που υποψιάζεται ότι είναι ο σαδιστής απαγωγέας του από τη φυλακή. Πανικοβλημένος, μαζεύει μερικούς από τους πρώην συγκρατούμενούς του για να επιβεβαιώσει την ταυτότητα του. Σκηνοθεσία: Jafar Panahi, με Vahid Mobasseri, Mariam Afshari, Ebrahim Azizi

Bugonia 2025, 1ώ+58λ: Δύο νεαροί άνδρες που έχουν εμμονή με τις συνωμοσιολογικές θεωρίες απαγάγουν την ισχυρή διευθύνουσα σύμβουλο μιας μεγάλης εταιρείας, πεπεισμένοι ότι είναι μια εξωγήινη που σκοπεύει να καταστρέψει τον πλανήτη Γη. Σκηνοθεσία: Γιώργος Λάνθιμος, με _φυσικά την Έμμα Στόουν και Τζέσι Πλέμονς, Άινταν Ντέλμπις -Streaming στο Peacock

Η πολυαναμενόμενη Νύφη (The Bride Η.Π.Α., 2026 126λ) της Μάγκι Τζίλενχαλ _με τη δική της ρομαντική εκδοχή της “Νύφης του Φρανκενστάιν”

Φρανκενστάιν 2025, 2ώ+29λ _7.4|10 Ο Δρ. Βίκτορ Φρανκενστάιν, ένας λαμπρός αλλά εγωιστής επιστήμονας, ζωντανεύει ένα πλάσμα σε ένα τερατώδες πείραμα που τελικά οδηγεί στην καταστροφή τόσο του δημιουργού όσο και της τραγικής του δημιουργίας. Σκηνοθεσία: Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, με Όσκαρ Ισαάκ, Τζέικομπ Ελόρντι, Κριστόφ Βαλτς _Streaming στο Netflix
Η Νύφη! __Στο Σικάγο της δεκαετίας του 1930, Ο Φρανκενστάιν ζητά από την Δρ. Ευφρόνιους να τον βοηθήσει να δημιουργήσει μια σύντροφο. Η Μάγκι Τζίλενχαλ (υποψήφια για Όσκαρ σεναριογράφου/σκηνοθέτη της ταινίας “Η Χαμένη Κόρη”) φέρνει στην μεγάλη οθόνη τη δική της εκδοχή της ιστορίας της Νύφης του Φρανκενστάιν, την οποία ενσαρκώνει η υποψήφια για Όσκαρ, Τζέσι Μπάκλι. Στο πλευρό της ως τέρας του Φρανεκνστάιν βρίσκεται ο βραβευμένος με Όσκαρ, Κρίστιαν Μπέιλ. Είναι, γράφει έλλην σπόνσορας “η πιο… punk-ικα γαμάτη κινηματογραφική μεταφορά της Νύφης του Φρανκενστάιν, με ένα ακόμη πιο γαμάτο καστ! Πληροφορίες εντός: https://freecinema.gr/the-bride-premiere/ #freecinema #TheBride _Frankenstein του Guillermo del Toro _ 2025 με Mia Goth, Oscar Isaac, Jacob Elordi, Christoph Waltz

Λίστα ταινιών με Φρανκενστάιν: Τα στατιστικά μιλάνε για, ένα σύνολο 469 γνωστών ταινιών μεγάλου μήκους, 236 μμ, 93 τηλεοπτικών σειρών και 394 τηλεοπτικών επεισοδίων του χαρακτήρα του τέρατος – Φρανκενστάιν, που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από την 18χρονη Mary Shelley _1818, στο μυθιστόρημά της Φρανκενστάιν (ή The Modern Prometheus). εμπνευσμένη από έναν διαγωνισμό ιστοριών τρόμου με τον Λόρδο Μπάιρον και τον Τζον Πολιντόρι.

• Η πρώτη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος της Σέλεϊ ήταν το Φρανκενστάιν, μια ταινία μικρού μήκους του 1910 σε σκηνοθεσία Τζ. Σίρλ Ντόλεϊ. Ακολούθησαν οι ταινίες Ζωή Χωρίς Ψυχή (1915) και Il mostro di Frankenstein (1921), και οι δύο αυτές ταινίες θεωρούνται σήμερα χαμένες. The Frankenstein Trestle (το τρένο του Φρανκενστάιν _1899) ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε τη λέξη “Φρανκενστάιν” στον τίτλο της, αν και δεν συνδεόταν με το μυθιστόρημα και έδειχνε ένα τρένο να διασχίζει τα Λευκά Όρη. Το μυθιστόρημα του 1818 περιγράφει την εμφάνιση του πλάσματος ως εξής: Το κίτρινο δέρμα του μόλις που κάλυπτε το έργο των μυών και των αρτηριών από κάτω. Τα μαλλιά του ήταν λαμπερά μαύρα και ρέοντα. Τα δόντια του ήταν μαργαριταρένια λευκά. Αλλά αυτές οι πολυτέλειες σχημάτιζαν μόνο μια πιο φρικτή αντίθεση με τα υγρά μάτια του, που φαίνονταν σχεδόν στο ίδιο χρώμα με τις θαμπά λευκές κόγχες στις οποίες ήταν τοποθετημένα.
• Το τέρας του Φρανκενστάιν έχει εμφανιστεί σε πολλές μορφές και έχει εμπνεύσει πολλούς παρόμοιους χαρακτήρες. Έχει αλλάξει φύλο, έχει μετατραπεί σε ζώο και έχει λάβει διαφορετικές προσωπικότητες. Ορισμένα θεματικά στοιχεία παραμένουν, όπως η εγκατάλειψη, η επιθυμία να αγαπηθεί και μια δυναμική σχέση αγάπης ή μίσους μεταξύ δημιουργού και δημιουργίας.
• Η ταινία Frankenstein του 1931 από την Universal Pictures και η συνέχειά της του 1935, Bride of Frankenstein, είχαν τεράστια επιρροή στην εμφάνιση και την ευρύτερη πολιτιστική κατανόηση του χαρακτήρα. Αυτή η απόδοση είναι η πιο διαδεδομένη και εμφανίζεται στην ποπ κουλτούρα και τη διαφήμιση πολύ συχνά. Ενώ η απεικόνιση του τέρατος σε σχέση με την εμφάνιση ανά τον κόσμο είναι εμπνευσμένη από τον Φρανκενστάιν, συχνά οι χαρακτήρες δεν έχουν καμία σχέση με το μυθιστόρημα και να αποκλίνουν σε μεγάλο βαθμό από τα θέματα και την προσωπικότητα του πρωτότυπου έργου.
• Παρ’ όλα αυτά, δημιουργούνται κατ’ εικόνα του παγκόσμιου Τέρατος εξακολουθούν να είναι το Τέρας του Φρανκενστάιν, ακόμη και αν η μόνη ομοιότητα είναι κυριολεκτικά ένα “παστίτσιο” εκδοχής του χαρακτήρα. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι χαρακτήρες όπως ο Mewtwo και ο Stitch παρουσιάζουν ομοιότητες στην προσωπικότητα, την πλοκή και τα κοινά θέματα παρά την έλλειψη φυσικής ομοιότητάς τους. Οι ταινίες συνδέονται είτε θεματικά με τον Φρανκενστάιν της Shelley είτε με την απεικόνιση του χαρακτήρα στην οθόνη (ιστορικός ο ρόλος του τον Μπόρις Κάρλοφ) ως εμβληματικό γοτθικό μυθιστόρημα και πρώιμο έργο επιστημονικής φαντασίας, για τον Βίκτορα Φρανκενστάιν έναν φοιτητή που ανακαλύπτει πώς να δώσει ζωή σε άψυχη ύλη δημιουργώντας ένα ον-τέρας που _απορριπτόμενο από τον δημιουργό του αναζητά εκδίκηση.
• Το Τέρας του Φρανκενστάιν είναι μια αναπαράσταση πολιτιστικού μύθου του Γκόλεμ. Αν στα νούμερα που αναφέραμε παραπάνω 469+ 236+93+394 …πάνω από 1000 προσθέσουμε και πλάσματα εμπνευσμένα πιο άμεσα από το Golem, όλους τους απέθαντους –αναστημένους (reanimation) χαρακτήρες Zombie κλπ. δεν υπάρχει αρχή και τέλος

Ένας μοναχικός Φρανκενστάιν ταξιδεύει στο Σικάγο της δεκαετίας του 1930 για να ζητήσει από την πρωτοπόρο επιστήμονα Δρ. Ευφρόνιους να του δημιουργήσει μια σύντροφο. Οι δύο τους ανασταίνουν μια δολοφονημένη νεαρή γυναίκα και έτσι γεννιέται η Νύφη. Αυτό που ακολουθεί ξεπερνά κάθε φαντασία: Δολοφονία! Δαιμονισμός! Ένα άγριο και ριζοσπαστικό πολιτιστικό κίνημα! Και δύο παράνομοι εραστές σε έναν άγριο και εκρηκτικό ρομαντισμό!

·        Παραγωγή: Μάγκι Τζίλενχαλ, Εμα Τίλινγκερ Κόσκοφ, Τάλια Κλαίνχέντλερ, Οσνατ Χάντελσμαν-Κέρεν

·        Σκηνοθεσία \ Σενάριο: Μάγκι Τζίλενχαλ

·        Φωτογραφία: Λόρενς Σερ

·        Μοντάζ: Ντίλαν Τίσενορ

·        Μουσική: Χιλντούρ Γκουντναντότιρ

·        Πρωταγωνιστούν: Τζέσι Μπάκλεϊ, Κρίστιαν Μπέιλ, Πίτερ Σάρσγκααρντ, Τζέικ Τζίλενχαλ, Ανέτ Μπένινγκ, Πενέλοπε Κρουζ

      Το Shelter _που έχει βαθμολογηθεί με 6-7|10 αλλά λόγω Statham αξίζει κάποια αστέρια είναι ταινία δράσης _θρίλερ 2026 σε σκηνοθεσία Ric Roman Waugh και σενάριο Ward Parry.

Πρωταγωνιστούν οι Jason Statham, Bodhi Rae Breathnach, Bill Nighy, Naomi Ackie και Daniel Mays. Έκανε πρεμιέρα στο Cineworld Leicester Square (Λονδίνο) στις 20 Ιανουαρίου και έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ στις 30 και σε μας αργότερα. Ένας πρώην δολοφόνος αναγκάζεται να σκοτώσει στην πρώην κυβερνητική οργάνωσή του φορέα για να προστατεύσει ένα κορίτσι Με Jason Statham ως Mason, Bill Nighy, Naomi Ackie, Daniel Mays, Bodhi Rae Breathnach και άλλους

Για την ιστορία _σημείο γραφής στην αγορά κινηματογράφου των Καννών του 2024, η Black Bear Pictures πουλούσε μια άτιτλη ταινία δράσης σε σενάριο του Ward Perry και πρωταγωνιστή τον Jason Statham. Εκείνη την εποχή, ο Baltasar Kormákur είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία και τα γυρίσματα είχαν προγραμματιστεί σε Αγγλία και Ισλανδία. Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ric Roman Waugh αντικατέστησε τον Kormákur ως σκηνοθέτη, αλλάζοντας και μέρος του καστ. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Enniskerry τον Μάρτιο.Ο τίτλος της ταινίας αποκαλύφθηκε ως Shelter Οκτώβρη του 2025. _Streaming στο Hulu

Sirat (2025) _7,0 Ένας πατέρας, συνοδευόμενος από τον γιο του, πηγαίνει να αναζητήσει την εξαφανισμένη κόρη του στη Βόρεια Αφρική. Σκηνοθέτης Όλιβερ Λάξε με Σέργκι Λόπεζ Μπρούνο Νούνιεθ Αρζόνα Στεφανία Γκάντα. Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες και δύο οσκαρικές υποψηφιότητες για ένα τριπαρισμένο, γκροτέσκο και σοκαριστικά πρωτότυπο οδοιπορικό, το οποίο ξεκινάει σαν αντισυμβατικό road movie και καταλήγει σε μια μεταφυσική εμπειρία ζωής.

Ο Λουίς είναι ένας πατέρας που πληρώνει ένα τίμημα. Η (ακούσια) απόσταση την οποία έχει δημιουργηθεί με την έφηβη κόρη του έχει ωθήσει την τελευταία να φύγει μακριά του, χωρίς εκείνος να έχει νέα της εδώ και πέντε μήνες. Μαζί με τον μικρό του γιο Εστεμπάν την αναζητά στις ερήμους του νότιου Μαρόκου και στον κόσμο των ρέιβ πάρτι. Ρωτώντας τους συμμετέχοντες ενός απ’ αυτά θα πέσει και πάλι σε αδιέξοδο, μέχρι που μια γυναίκα τον πληροφορεί πως έχει προγραμματιστεί ένα ακόμη πάρτι, κάπου ακόμα νοτιότερα. Τότε καταφτάνει ο στρατός, ο οποίος εκκενώνει βίαια το χώρο, ανακοινώνοντας σε όλους ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κάποια βαν με ρέιβερ, όμως, παρακούν τις εντολές και τρέπονται σε φυγή, με τους Λουίς και Εστεμπάν να τους ακολουθούν βαθιά στην έρημο με το αυτοκίνητό τους. Η παρορμητική απόφαση του Λουίς θα τον οδηγήσει από έναν κόσμο, αυτόν του απόμακρου (δυτικού) πολιτισμού, του οποίου ακούμε μόνο την απειλητική ηχώ, σ’ έναν άλλον. Εκείνον των αναχωρητών του ορθολογικού, όσο και χαοτικού παρόντος, στα κελεύσματα του οποίου –συμβολικά– κωφεύουν.

Κόσμος που διατηρεί αταβιστικές μνήμες, μυθολογικά μυστικά, αρχέγονες παρορμήσεις και ένα δικό του… σάουντρακ: η μπιτάτη techno του Κάντινγκ Ρέι δίνει ρυθμό και ζωή στο αχανές σκηνικό αυτού του άχρονου μη τόπου. Αλλά για να βρεθεί εκεί ο Λουίς θα πρέπει να διαβεί μια γέφυρα· ένα σιράτ, το ευθύ μονοπάτι που στην ισλαμική παράδοση περνά πάνω από την Κόλαση και το οποίο καταφέρνουν να διασχίσουν μόνον οι δίκαιοι, ενώ οι άδικοι αποτυγχάνουν και πέφτουν. Η επαπειλούμενη πτώση του ήρωά μας, όμως, δεν θα είναι μόνο συμβολική ούτε θα αφορά αποκλειστικά τον ίδιο. Έχει να κάνει και με μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα, απροσανατολισμένη και αδιάφορη, μα αναρχικά ελεύθερη, συμπονετική και εν συγχύσει εξεγερμένη απέναντι σε μια υπό κατάρρευση πραγματικότητα.

Όπου το “Το Μεροκάματο του Τρόμου” on acid συναντά τον Πολ Μπόουλς, το σουφισμό, τον Βέρνερ Χέρτζογκ και το “Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής”. Η αλήθεια είναι πως ανοίγεται σε περισσότερες θεματικές απ’ όσες μπορεί αποτελεσματικά να υποστηρίξει και επιστρατεύει έναν αδόκιμα γκροτέσκο σαρκασμό, αλλά πάλλεται από μια ειλικρινή, πυρετώδη υπαρξιακή αγωνία, η οποία το οδήγησε σε πλήθος φεστιβαλικών και ακαδημαϊκών διακρίσεων.