Γιάννης Στεφανίδης 💥 ευγενικός, διακριτικός αγωνιστής 🌀 ακάματος εργάτης της Τέχνης

Τα εγκαίνια της έκθεσης ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ (1919-2010) _70 χρόνια προσφοράς _Α΄μέρος: 1938-1960 λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης – πορείας που διοργανώνει στις 6:00 μ.μ. η Οργάνωση Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής μετά από τις συγκλονιστικές φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 ηρώων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας θα πραγματοποιηθούν στις 7:30 μμ. και όχι  στις 6:30 μμ. που ήταν προγραμματισμένο.

•     Διάρκεια: 18 Φλεβάρη έως και 7 Ιούνη 2026
•     Χώρος Πολιτισμού «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου»
•     Ώρες λειτουργίας: Πέμπτη έως Σάββατο 6:00-8:30 μ.μ. και Κυριακή 11:00 π.μ-2:00 μ.μ.
•     Διεύθυνση: Λεάγρου 23, Αγιος Αρτέμιος (Γούβα) 11631 (μετρό Αγ. Ιωάννης)
•     Στοιχεία επικοινωνίας για οργανωμένες ξεναγήσεις: Τηλέφωνο: 210 7515584
•     Email: ergastiri.gvarlamou@gmail.com
•     Instagram: ergastirivarlamou | Facebook: Εργαστήρι Βαρλάμου – Χώρος Πολιτισμού

Συμμετέχοντας στη λαϊκή κινητοποίηση στις 6:00 μ.μ. στην πλατεία Παναγιώτη Μακρή στην Καισαριανή και στην πορεία προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, που διοργανώνει η Οργάνωση Περιοχής Αττικής της ΚΝΕ, μετά από τις συγκλονιστικές φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 ηρώων την Πρωτομαγιά του 1944 εκεί, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, τα εγκαίνια της  έκθεσης με τίτλο «Γιάννης Στεφανίδης (1919-2010) / 70 χρόνια προσφοράς. Α’ μέρος: 1938-1960» που διοργανώνει η ΚΕ του ΚΚΕ από κοινού με την οικογένεια του ίδιου, στο Χώρο Πολιτισμού – «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου», Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου, θα πραγματοποιηθούν στις 7:30 μ.μ. και όχι  στις 6:30 μ.μ.

Η συγκέντρωση πραγματοποιείται με σκοπό οι φωτογραφίες να επιστραφούν στο λαό και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στο Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ, το κόμμα που η πλειονότητα από τους  200 εκτελεσμένους  ήταν μέλη και στελέχη του. Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ όπως και πολλοί φορείς του μαζικού και λαϊκού κινήματος απαιτούν τα συγκλονιστικά τεκμήρια της  θυσίας του ελληνικού λαού για την ελευθερία – αποκαλυπτικά στοιχεία  της θηριωδίας των Ναζί στην χώρα μας- να μην γίνουν βορά στο εμπόριο και τις δημοπρασίες.

Ο Γιάννης Στεφανίδης γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1919 στην πόλη Σκόμπελεφ (σημερινή Φεργκάνα) του Ουζμπεκιστάν της Ρωσίας.  Στα χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η οικογένεια του Στεφανίδη ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε με προσφυγικό κλήρο στη Ραφήνα Αττικής. Ακολούθησε το 1933 η εγκατάσταση στην Αθήνα και οι δυσκολίες μεγάλωναν… Μικροπωλητής στην αρχή, παιδί για όλες τις δουλειές στα δεκατέσερά του στην εφημερίδα «Εστία».

Η Λευτεριά περπατούσε τη νύχτα στη Σόλωνος

Η κήρυξη του πολέμου τον βρήκε φοιτητή στην Καλών Τεχνών. «Οι χρονιές του ’40 – ’41 και η Κατοχή, που ακολούθησε, στάθηκαν ορόσημο για τους σπουδαστές που μπήκαν τότε στην ΑΣΚΤ. Ζήσαμε τον πόλεμο, την Κατοχή και στη συνέχεια την Αντίσταση και μπορώ να πω ότι – από μια άποψη – αυτό ήταν τύχη για μας. Βρήκαμε ιδανικά που δεν είχαμε, πήραμε στα χέρια μας τη μόρφωσή μας, παλέψαμε για την επιβίωση, δουλέψαμε παράνομα, βγήκαμε στους δρόμους και αντιμετωπίσαμε τους πάνοπλους καταχτητές. Κοντολογίς, ανδρωθήκαμε στην Αντίσταση, γράψαμε ιστορία», έγραψε ο Γ. Στεφανίδης στον «Ριζοσπάστη» μετά από παρότρυνση της αξέχαστης Αριστούλας Ελληνούδη.  Ο αγώνας των ΕΠΟΝιτών καλλιτεχνών ήταν πολυποίκιλος. Μέσα από επιτροπές και κινητοποιήσεις έμπαιναν μπροστά στον αγώνα για την επιβίωση. Για τα συσσίτια, τις σπουδές, την ανάγκη να κρατηθεί ανοιχτή η Σχολή.Εξίσου σημαντική ήταν και η καλλιτεχνική δουλειά που ανέλαβαν οι ΕΠΟΝίτες της ΑΣΚΤ με βάση το αντικείμενο της Σχολής τους. Φιλοτεχνούσαν αφίσες, τρικ, προκηρύξεις… Ο σκοπός διπλός: Να διαφωτίζεται και να εμψυχώνεται ο λαός, αλλά και να φτάνει γρήγορα και μαζικά η καθημερινή «γραμμή» του ΕΑΜ. «Μέχρι και πλακάτ φτιάξαμε και κρεμάσαμε στα καλώδια του τραμ, κι είχε γούστο που οι Γερμανοί είδαν κι έπαθαν να τα κατεβάσουν… Ασε τις αφισοκολλήσεις και τα συνθήματα για τη Λευτεριά που γράφαμε τις νύχτες στους τοίχους. Οι διαβάτες περνούσαν, το πρωί, δήθεν αδιάφοροι. Ομως τα βλέπανε, τα διαβάζανε όλα. Χαμόγελα πλανιόνταν από στόμα σε στόμα, τα μάτια επικοινωνούσαν, οι γροθιές σφίγγονταν. Γιατί η Λευτεριά περπατούσε τις νύχτες στη Σόλωνος».

Από την έκθεσης: "Τα χρώματα στη χαρακτική του Γ. Βαρλάμου"

Το ατελιεδάκι που μετατράπηκε
σε εργαστήρι του καλλιτεχνικού συνεργείου της ΕΠΟΝ

Ο τραυματισμός του στη μεγαλειώδη διαδήλωση ενάντια στην επιστράτευση, στις 5 του Μάρτη 1943, έγινε αφορμή να μείνει αρκετό καιρό κλεισμένος στο εργαστήριό του, ασχολούμενος αποκλειστικά με την καλλιτεχνική δουλειά της Οργάνωσης. Ηταν η περίοδος που «το ατελιεδάκι της οδού Καπλανών μετατράπηκε σε εργαστήρι του καλλιτεχνικού συνεργείου της ΕΠΟΝ». Η κύρια δυσκολία που είχαν να αντιμετωπίσουν ήταν το πώς θα αναπαράγονταν τα σχέδια. Τα ελάχιστα παράνομα τυπογραφεία ήταν απασχολημένα με τις γενικότερες ανάγκες. «Επρεπε, λοιπόν, να γίνουμε αυτάρκεις. Ξεκινήσαμε μόνο με έναν πολύγραφο με στένσιλ. Σκεφτήκαμε κι ένα ταμπόν, σαν του στυπόχαρτου, αλλά πιο μεγάλο, όπου εφαρμόζαμε στην καμπύλη του επιφάνεια ένα χαραγμένο λινόλεουμ. Επαιρνε μελάνι από ένα μελανωμένο μάρμαρο και λειτουργούσε σαν μεγάλη σφραγίδα: Μ’ αυτό τυπώναμε με το χέρι επικεφαλίδες για παράνομες εφημερίδες, καθώς και μικροαφισούλες. Για κουπόνια, σκαλίζαμε γομολάστιχες και τις κάναμε σφραγίδες. Τη λύση, όμως, την έδωσε ένα αυτοσχέδιο “ταχυπιεστήριο”, που σχεδίασα». Τις εντολές για τα σχέδια τις έφερνε από «πάνω» ο Διονύσης, που δεν ήταν άλλος από τον Νίκο Καραντηνό. Μαζί με τον Γ. Στεφανίδη ήταν και οι Γιώργος Βακιρτζής, Απόστολος Μπάρμπογλου, Βασίλης Ανδρεόπουλος.

Από την περίοδο αυτή ξεκινά η ενασχόληση του Γ. Στεφανίδη με το λινόλεουμ, υλικό που χρησιμοποιούσε σε όλη του την πορεία. Σε κανένα έργο μου εκείνης της περιόδου δεν υπάρχει ο ήλιος…

Πλησιάζοντας η Απελευθέρωση ο Γιάννης Στεφανίδης ανέλαβε να φιλοτεχνήσει το σήμα της ΕΠΟΝ. «Νιώθω ιδιαίτερα ευνοημένος, που, χάρη σε ορισμένες συγκυρίες, έτυχε σε μένα να σχεδιάσω αυτό το σήμα. Εκανα το προσχέδιο, άρεσε, και το προχωρήσαμε. Εγινε σε μπρούντζο, με πράσινο σμάλτο στα χαραγμένα σημεία. Με ένα καρφιτσάκι από πίσω, ήταν έτοιμο για το πέτο. Το φορούσαν με θάρρος – γιατί οι καιροί μετά την “απελευθέρωση” ήταν δύσκολοι – τα παιδιά της Εθνικής Αντίστασης». Μετά τον Δεκέμβρη τα έργα που φυλάσσονταν στο ατελιεδάκι καταστρέφονται μετά από επιθέσεις. Ο Στεφανίδης συνεργάστηκε ως σκιτσογράφος με την εφημερίδα «Ελεύθερη Ελλάδα» και με τη «Νέα Γενιά» της ΕΠΟΝ.

Τον Σεπτέμβρη του 1948 και ενώ μαίνεται ο αγώνας του ΔΣΕ, συνελήφθη, όπως και χιλιάδες άλλοι. Συγκεντρώθηκαν στον Πειραιά. Ενα παλιό φορτηγό καράβι τους αποβίβασε στη Λήμνο. Εγκαταστάθηκαν στο Κοντοπούλι. «Ανάμεσά μας ήταν άνθρωποι λογιώ – λογιώ. Απ’ όλες τις ηλικίες και απ’ όλα τα επαγγέλματα. Από 16 χρονών μέχρι 75 και από τσοπάνηδες μέχρι επιστήμονες. Ομως όλοι τους είχαν το ίδιο “κουσούρι”. Δεν έβαζαν εύκολα την υπογραφή τους όπου να ‘ναι…». Σε αυτές τις συνθήκες ξεχωρίζει η φωτεινή παρουσία του Γιάννη Ρίτσου. «Εργάτες και χωρικοί άκουσαν τότε ποίηση για πρώτη φορά. Το βράδυ κάποιο μπουζούκι έπαιζε λαϊκούς σκοπούς, αλλά και ένα μαντολίνο στα χέρια του Ρίτσου έδινε μελωδίες του Μότσαρτ, του Σοπέν, του Σούμαν. Η ζωγραφική μπήκε στα ενδιαφέροντα όλων, που περίμεναν κάθε μέρα να δουν τι καινούριο ζωγραφίσαμε. Χώρια οι συζητήσεις που γίνονταν για την Τέχνη, την Ποίηση, τη Ζωγραφική…».

Μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες ο Γ. Στεφανίδης, όπως και άλλοι ομότεχνοί του, ζωγράφισε, χάραξε, δημιούργησε για να φωτίσουν το μεγαλείο του ανθρώπου που παλεύει για ανώτερα ιδανικά. Πολλά έργα της περιόδου είναι έργα – μαρτυρίες: Αποτυπώνονται μορφές εξόριστων, σκηνές της ζωής στην εξορία, αλλά και την υποδειγματικά οργανωμένη συλλογική ζωή των εξορίστων. Πολλά έργα φιλοτεχνήθηκαν για να καταγγείλουν τις άσχημες συνθήκες διαβίωσης, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις. Η τέχνη στα χρόνια της εξορίας ήταν ένας χώρος έκφρασης και δημιουργίας, στέλνοντας το μήνυμα ότι «υπάρχουν ακόμα κάστρα άπαρτα». Η πίστη στο δίκιο των ιδανικών τους πυροδότησε μια πρωτόγνωρη για εκείνες τις συνθήκες πολιτιστική δραστηριότητα… «Στα τοπία αυτής της περιόδου, δεν έκανα τίποτα ιδιαίτερο για να δείξω την εξορία. Ομως, τα έβλεπα με το μάτι του εξόριστου. Μέσα από κείνη τη σκιά. Ετσι, σε κανένα έργο μου εκείνης της περιόδου δεν υπάρχει ο ήλιος. Δεν τον είδα κι ας ήταν ο ήλιος όπως σε όλα τα μέρη της Ελλάδας».

Φεύγοντας από το Κοντοπούλι, σε μια ξύλινη βαλίτσα με διπλό πάτο έκρυψε όλα τα σχέδιά του. Φτάνοντας στον Μούδρο έμαθαν ότι θα τους στείλουν στη Μακρόνησο. «Εκεί δεν τράβηξα ούτε μια γραμμή και δεν μπορώ να πω τίποτα γι’ αυτήν. Η Μακρόνησος ούτε περιγράφεται, ούτε ζωγραφίζεται».

Ό,τι ν’ ακούω με το δεξιό μου αυτί / με μάτι αριστερό το βλέπω.

Κι ό,τι καταπιάνεται ο νους να στοχαστεί, / οι χτύποι της καρδιάς το λένε πρώτοι.

Κ. Βάρναλης

 Ακολουθήστε μας και στο Google News

Μεγάλη συγκέντρωση στην Καισαριανή: Η γροθιά υψώνεται, ο όρκος δίνεται. Να γίνουμε αντάξιοι αυτών που ορθοβάδισαν, ικανοί στις μάχες του σήμερα και του μέλλοντος

Οι αστοί πουλάνε και ξεπουλάνε _το 💥 ΚΚΕ αγρυπνά και μάχεται 🎈 με τη σωστή πλευρά της ιστορίας

Ξανά εδώ σε τούτο το χώμα, το χώμα το ποτισμένο από το δικό τους αίμα, το χώμα που είναι "δικό τους και δικό μας" τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ δώσαν ξανά τον μεγάλο όρκο: πώς τον αγώνα αυτόν θα τον πάνε μέχρι τέλους!  Όλες οι γενιές σμίξανε στην πλατεία "Παναγιώτη Μακρή", στη συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΟΠ Αττικής της ΚΝΕ με αφορμή τις άγνωστες μέχρι σήμερα φωτογραφίες που απεικονίζουν τις τελευταίες στιγμές των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους ναζί κατακτητές την Πρωτομαγιά του 1944 και διατρανώνοντας ότι αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στο λαό. Στη συγκέντρωση χαιρετισμούς απηύθυναν ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής, ο Γιώργος Κατημερτζής, Α' Αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και πρώην δήμαρχος Καισαριανής, οι απόγονοι δυο εκ των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών, Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη και Αθηνά Μ. Ζύμαρη, ανιψιά του Χρήστου Ζάγκα, ο Γιώργος Τάτσης, μέλος της ΚΕ και του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ και μίλησε ο Βαγγέλης Μαγνήσαλης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ και Γραμματέας του ΣΠ Αττικής της ΚΝΕ.

Παραβρέθηκε αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ με επικεφαλής τον ΓΓ της ΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος τόνισε ότι το ηθικό μεγαλείο των "200" αποτελεί παράδειγμα για τις νέες γενιές, για όλους τους λαούς του κόσμου. Ακόμα, παραβρέθηκαν οι Δήμαρχοι Χαϊδαρίου, Μιχάλης Σελέκος και Πετρούπολης, Βαγγέλης Σίμος.

Εκεί ήταν οι παλαίμαχοι σύντροφοι μας, παιδάκια τότε της γειτονιάς που η εικόνα των 200 πάνω στα καμιόνια τους στοίχειωνε δεκαετίες τώρα. Εκεί ήταν και οι απόγονοι εκτελεσμένων που με τα μάτια βουρκωμένα μοιράζονταν με τους νεώτερους όσα είχαν μάθει για τους δικούς τους... Για την τελευταία τους φράση, το τελευταίο τους σημείωμα που λειτούργησε ως παρακίνηση για τις οικογένειες τους, να σταθούν στον ίδιο δρόμο με αυτούς που φύγαν. Για την ανάγκη να γυρίσουν αυτές οι φωτογραφίες στο «σπίτι» των 200, στο ΚΚΕ. Εκεί ήταν και οι νέοι και οι νέες της ΚΝΕ, που με τις κόκκινες σημαίες στα χέρια να ανεμίζουν ψηλά πατώντας γερά στην τιμημένη ιστορία του Κόμματός μας συνεχίζουν. Διδάσκονται από το παράδειγμα των 200 και χιλιάδων ακόμα αγωνιστών. Εμπνέονται από το απαράμιλλο θάρρος τους να σταθούν μπροστά στο θάνατο με βλέμμα καθαρό, με το χαμόγελο στα χείλη, με την γροθιά υψωμένη.  Δίνουν τη δική τους απάντηση σε όλους όσους ξαναγράφουν την ιστορία, που επιχειρούν να εξισώσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό. Διαδίδουν την ιστορική αλήθεια σε κάθε Σχολείο, σε κάθε Πανεπιστήμιο, σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς. Την Ελλάδα λευτέρωσαν ΕΑΜ, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΣ!

Εκεί ήταν και οι 200. Τα ονόματα τους, γραμμένα πάνω σε μικρές πικέτες κρατώνται ψηλά από τους νέους, κάνοντας πράξη τα λόγια του ποιητή... "Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει, θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο... ". Ένας συγγενής εκτελεσμένου εντοπίζει το όνομα του δικού του ανθρώπου μέσα στο πλήθος. Καλεί την κοπέλα που κρατάει την πικέτα. Της ψιθυρίζει, της σφίγγει το χέρι και την φιλάει σταυρωτά συγκινημένος. Έτσι συνεχίζουν οι διακόσιοι να νικούν τον θάνατο. Η θυσία τους για τη λευτεριά του λαού περνά από γενιά σε γενιά, συγκινεί και διδάσκει.

Μετά την συγκέντρωση, με τα συνθήματα "ΚΚΕ το κόμμα σου λαέ", "Ούτε σε ξερονήσια ούτε σε φυλακές ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές", "ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ δόξα και τιμή στο ΚΚΕ" να αντηχούν στις γειτονιές της Καισαριανής η μεγάλη κατακόκκινη πορεία φτάνει στην πύλη του Σκοπευτηρίου. Περπατούν ξανά σε αυτόν τον δρόμο, όπως κάθε Πρωτομαγιά... Η σκέψη όλων είναι στους 200. Τι να σκέφτονταν; Τι να τραγούδησαν όταν περπάτησαν σε αυτόν τον τόπο; "Οι ήρωες γεννιούνται από το λαό και ανήκουν στο λαό". Το πανό της ΚΝΕ απλώνεται απέναντι από τον τοίχο της εκτέλεσης, εκεί που με την αταλάντευτη στάση τους ταπείνωσαν τους δήμιους και τον θάνατο. Εκεί βρίσκονται και οι πικέτες με τα ονόματα των συντρόφων μας. Εκείνη η Πρωτομαγιά του '44 ζωντανεύει μέσα από τις αφηγήσεις που ακούγονται... Τα τελευταία σημειώματα, οι τελευταίες ορμήνιες... "Οταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ένα ανώτερο ιδανικό, δεν πεθαίνει ποτέ... ", "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος"... Αλλά και πώς βίωσε ο λαός της Καισαριανής εκείνη την μέρα... Ο κόσμος πήρε ξοπίσω τα καμιόνια, που φεύγαν με τα νεκρά κορμιά. Οι άνδρες βγάζαν στο πέρασμά τους τα καπέλα, οι γυναίκες τρέχανε και κουβαλούσανε λουλούδια.... Μοιρολογώντας και σκούζοντας κατευθύνονται στον τόπο του Κρανίου. Και τότε μέσα στη μάντρα του Σκοπευτηρίου αρχίζει ομόφωνος ένας θρήνος οξύς, αβάσταγος, συγκλονιστικός. Μοιρολογούν "τα παιδιά τους". Ξαφνικά οι νεκροί εκείνοι έγιναν παιδιά όλων μας. Τη στιγμή που η πορεία περνά τον στενό διάδρομο προς τον τόπο της εκτέλεσης, η συγκίνηση αποτυπώνεται στα σφιγμένα χείλη. Από τα μεγάφωνα φτάνουν τα τελευταία λόγια των εκτελεσμένων, μέσα από τα δικά τους τελευταία σημειώματα. Και φτάνοντας εκεί, οι φωτογραφίες από τη μέρα της εκτέλεσης προβάλλονται στον τοίχο, ζωντανεύουν τα Πρόσωπα στη θέση που βρέθηκαν, «στο θάνατο ατρόμητοι με βλέμμα καθαρό», αλύγιστοι, αθάνατοι.

Μέσα σε συνθήματα ο γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και ο γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ Θοδωρής Κωτσαντής καταθέτουν λίγα λουλούδια..

Ακολουθεί ενός λεπτού σιγή και το Πένθιμο Εμβατήριο για τους τιμημένους νεκρούς μας. Το Μνημείο γεμίζει από τα κόκκινα γαρύφαλλα που αφήνουν οι νέοι της ΚΝΕ... Διακόσια γαρύφαλλα. Ενα κόκκινο άνθος για κάθε σύντροφο που θυσιάστηκε, απέθεσαν στο μνημείο τα μέλη της ΚΝΕ, με συγκίνηση, με μάτια υγρά, με τη γροθιά ψηλά.

Μόλις ολοκληρώνεται η εκδήλωση, δεκάδες νεολαίοι περνούν από το μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Βλέπουν στην κεντρική του αίθουσα τα εκθέματα, τους πίνακες και συζητούν. Ακούγονται φωνές. Περνώντας όμως στην Αίθουσα Ηρώς Κωνσταντοπούλου, όπου μεταξύ άλλων υπάρχουν και τα ονόματα των εκτελεσμένων και φωτογραφίες ορισμένων από αυτούς, οι φωνές χαμηλώνουν. Σαν από σεβασμό, σαν από δέος, όταν οι νέοι πιάνουν στα χέρια τους τις καρτέλες για να διαβάσουν τα σύντομα βιογραφικά κάποιων από τους διακόσιους.

Η γροθιά υψώνεται...
Ο όρκος δίνεται...
Να γίνουμε αντάξιοι αυτών που ορθοβάδισαν, ικανοί στις μάχες
του σήμερα και του αύριο.

                    Οι χαιρετισμοί στην μεγάλη συγκέντρωση

Στη συγκέντρωση χαιρετισμό απηύθυνε ο Ηλίας Σταμέλος, δήμαρχος Καισαριανής και ο Γιώργος Κατημερτζής, Α΄ Αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και πρώην δήμαρχος Καισαριανής. Χαιρετισμό απηύθυναν επίσης ο Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη, ενός από τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 και η Αθηνά Μ. Ζύμαρη, ανιψιά του εκτελεσμένου Χρήστου (Τάκη) Ζάγκα. Θα πρωτοστατήσουμε στην ανάδειξη και αναβάθμιση του ιστορικού αυτού τόπου

Στις ενέργειες του Δήμου γύρω από το θέμα των των ιστορικών φωτογραφικών ντοκουμέντων αναφέρθηκε ο δήμαρχος Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος απευθύνοντας χαιρετισμό στη συγκέντρωση και σημειώνοντας μεταξύ άλλων:
"Από την πρώτη στιγμή τοποθετηθήκαμε ανοιχτά: Οι φωτογραφίες αυτές δεν μπορούν να θεωρούνται εμπόρευμα και η αξία τους δεν μετριέται σε χρήμα. Δεν επιτρέπεται να ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Είναι ιστορικά τεκμήρια και ντοκουμέντα ανεκτίμητης αξίας για τον τόπο και τον λαό μας. Αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι απλά ένα ντοκουμέντο, ένα συγκλονιστικό τεκμήριο για τις θηριωδίες των ναζί, την τόλμη και αφοβία των κομμουνιστών.

Αποδεικνύουν, με τη δύναμη της αποτύπωσης της στιγμής, ότι οι 200 άντεξαν όχι γιατί ήταν υπεράνθρωποι, αλλά επειδή διαπαιδαγωγήθηκαν στον αγώνα από το ΚΚΕ... Το ηθικό μεγαλείο, η ανωτερότητά τους, ο ηρωισμός που επέδειξαν, η ακλόνητη πίστη τους στην τελική νίκη...

Ζητήσαμε εδώ και τώρα με ευθύνη του κράτους τα ντοκουμέντα αυτά να αποκτηθούν και να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου, καθώς και στο ΚΚΕ που μέσα από τις γραμμές του αγωνίστηκαν και έπεσαν με υψωμένη τη γροθιά τους, για να έχει πρόσβαση ο λαός και η νεολαία μας. Μετά την δημοσίευση των φωτογραφιών βρήκαν αφορμή οι θρασύδειλοι που κινούνται στο σκοτάδι να προκαλέσουν υλικές φθορές που στο Μνημείο των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή, στη μοναδική μαρμάρινη πλάκα που ανέφερε το γεγονός της εκτέλεσης την Πρωτομαγιά του 1944. Η ιστορική μνήμη δε σβήνει όσο κι αν ενοχλεί κάποιους! Η αποκατάσταση των φθορών θα γίνει άμεσα με τη συμβολή του ΚΚΕ στη μνήμη των εκτελεσμένων συντρόφων μας.

Δίνουμε υπόσχεση ότι και θα πρωτοστατήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ανάδειξη και αναβάθμιση του ιστορικού αυτού τόπου, κόντρα σε όλους όσους εμποδίζουν την απόδοση της ιστορικής μνήμης».

Ο κάθε νέος να ψάξει την ιστορία

Ο Γιώργος Κατημερτζής, Αντιπρόεδρος της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ και πρώην δήμαρχος Καισαριανής, ήταν παιδάκι 6 ετών __όταν πέρασαν τα φορτηγά προς εκτέλεση των ανθρώπων μας. Παραξενεύτηκα και ρώτησα τη μάνα μου "είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που πηγαίνουνε προς εκτέλεση να τραγουδάνε;" Και σήμερα, βλέποντας τις φωτογραφίες, λέω πόση αισιοδοξία μετέφεραν αυτοί οι άνθρωποι στον λαό μας!, είπε χαρακτηριστικά. Μέχρι σήμερα, στα 88 του χρόνια, σταθερά στο Κόμμα, είπε ότι έψαχνε να βρει "γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι τόσο τολμηροί, είναι τόσο θαρρετοί και τι παλεύουν". Και διαπίστωσε ότι όταν ψάχνουμε την ιστορία μας, βλέπουμε ποιοι είναι οι ένοχοι.

"Είπε ο δήμαρχος προηγούμενα, ζήτησαν να παλέψουν τους κατακτητές και αντί αυτού ο Μεταξάς παρέδωσε τα κλειδιά των φυλακών στους Γερμανούς. Γιατί ξέρανε οι Γερμανοί ότι αυτοί οι άνθρωποι, με αυτή την ιδεολογία θα τους ανατρέψουν! Γιατί ξέραν οι Γερμανοί ποιος στήριξε οικονομικά τον Χίτλερ. Οι βιομηχανίες, οι μεγαλεμπόροι, οι μεγάλοι κονομημένοι άνθρωποι. Εδώ λοιπόν έχει ευθύνη πλέον ο καθένας μας, ο κάθε νέος, να ψάξει την ιστορία πραγματικά για να είναι σίγουρος γι' αυτό που παλεύει", κάλεσε.

Οι σφαίρες στους 200 ήρωες
ήταν σκυτάλες για τους επόμενους

Η Αθηνά Μ. Ζύμαρη, ανιψιά του Χρήστου Ζάγκα, ενός από τους 200 εκτελεσμένους, μιλώντας στη συγκέντρωση σημείωσε μεταξύ άλλων: "Ολα αυτά τα χρόνια έχουμε ένα οικογενειακό τραύμα. Εχθές έμαθα ότι ο Χρήστος Ζάγκας πέρασε μια βόλτα από την οδό Μέρλιν μετά την απόπειρα απόδρασης και το παράπονο της αδελφής του ήταν γιατί τον βασάνισαν αφού θα τον εκτελούσαν τελικά... Οταν τον είδε να τον παίρνουν απ' τα καμιόνια λίγο πριν την εκτέλεσή του, της είπε __Ρηνιώ, μας πάνε για εκτέλεση. Αυτό ήταν η σκυτάλη που της έδωσε για να συνεχίσει εκείνη τον αγώνα του.(...) Θέλω να πω ότι αυτές οι σφαίρες στους 200 ήρωες ήταν σκυτάλες για τους επόμενους. (...) Είναι υπενθύμιση για 'μάς και για τα παιδιά μας. Και θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνω το παιδί μου με τα ίδια ιδανικά και ότι τα καταφέρνω καλά».

Και αναφορικά με τις φωτογραφίες - ιστορικά ντοκουμέντα, είπε ότι "το σπίτι τους είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Εκεί θα ήθελε ο θείος μου και οι σύντροφοι του να επιστρέψουν αυτές οι φωτογραφίες"

Να είστε βέβαιοι
ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας

Ο Δημήτρης Κυριακούδης, εγγονός του Δημήτρη Κυριακούδη, ενός από τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή, μιλώντας στη συγκέντρωση ξεχώρισε τρία συμπεράσματα που κρατάει αντικρίζοντας αυτές τις φωτογραφίες: "Το πρώτο είναι ότι στα μάτια τα δικά μου αποτελούν τη μετάβαση από το μυθικό και το μεταφυσικό στη ζωντάνια. Μέχρι πριν την εμφάνιση των φωτογραφιών, είχαμε δεκάδες - εκατοντάδες τραγούδια, είχαμε ταινίες, είχαμε ντοκιμαντέρ, είχαμε άπειρη βιβλιογραφία, άρθρα, παρεμβάσεις, δεν είχαμε όμως εικόνα. Η εικόνα ήταν το χαρακτικό του Τάσσου. Και ξαφνικά, εμφανίζονται αυτοί οι τύποι να περπατάνε ένα πρωινό στην Καισαριανή σαν να έχουν πάει βόλτα στο πάρκο της... Το δεύτερο, είναι η αντανάκλαση μέσα σε αυτές τις φωτογραφίες του ψυχικού σθένους, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ηθικής ανάτασης που αποτελούν χαρακτηριστικά των κομμουνιστών. Δεν θα έλεγα και μόνο αυτών, αλλά κυρίως αυτών. Και, τρίτον, για να το συνδυάσουμε και με όλα αυτά τα ζοφερά και δυστοπικά τα οποία συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως και κυρίως σε αυτό που αποκαλούμε συλλογική Δύση είναι η καλύτερη απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί σε αυτές τις άθλιες, απαράδεκτες θεωρίες των δύο άκρων και του τέλους της ιστορίας.

Τα δύο άκρα είναι λοιπόν από τη μία μεριά οι αγέρωχοι 200 και απ' την άλλη μεριά οι εκτελεστές. Αυτούς λοιπόν θέλουν να τους εξισώσουν. Τα δύο άκρα είναι τα 27 εκατομμύρια σοβιετικών πολιτών και στρατιωτών τα οποία θέλουν να εξισώσουν με τους χιτλερικούς εισβολείς. Αυτό λοιπόν πρέπει να πάει στον απόπατο, στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Και είναι η καλύτερη δυνατή απάντηση.

Θέλω να είστε βέβαιοι ότι είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας".

 

El Ejército del Ebro ⚡ Dolores Ibárruri 💥 ¡Ay Carmela!

Η Στρατιά του Έβρου \ μια νύχτα το ποτάμι πέρασε \ δίνοντας ένα καλό μάθημα στους εισβολείς_ El Ejército del Ebro \ Rumba la rumba la rumba bam bam! \ Úna noche el río pasó, Ay Carmela, ay Carmela. Το ακούσαμε αρχικά το 1963 σε 45άρι δισκάκι (βινύλιο) _χωρίς να συνειδητοποιούμε το τραγικό νόημα και μετά στο Mourir à Madrid, το συγκλονιστικό, κλασσικό πλέον, ντοκουμέντο για τον Ισπανικό Εμφύλιο, που κέρδισε και υποψηφιότητα _μεταξύ άλλων για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Ο δημιουργός του Frédéric Rossif (γεννήθηκε  14-Αυγ-1922 στην Cetinje, Montenegro, “έφυγε” 18 Απρίλη 1990) με τις 39+ διακρίσεις σαν σκηνοθέτης, 19+ σαν παραγωγός, 23+ σαν σεναριογράφος κά αναμειγνύει οπτικό υλικό από πολεμικές ανταποκρίσεις, με δικά του πλάνα από την Ισπανία του Φράνκο για να καταδείξει _από τη σωστή πλευρά της ιστορίας τα συνεχιζόμενα πάθη του ισπανικού λαού κατά την διάρκεια του φασιστικού καθεστώτος.

Mourir à Madrid (1963 _1ω+25λ), σενάριο Madeleine Chapsal \ Frédéric Rossif, με τους Irene Worth, Sir John Gielgud, Suzanne Flon

Το τραγούδι αυτό έχει μεγάλη ιστορία, μια και γράφτηκε το 1808, στα χρόνια των Ναπολεόντειων Πολέμων, όταν οι Ισπανοί είχαν εξεγερθεί ενάντια στους Γάλλους εισβολείς. Η Καρμέλα του τίτλου, που μπορούμε εύλογα να υποθέσουμε ότι είναι η εκλεκτή της καρδιάς του αφηγητή των στίχων, πρέπει να υπήρχε στο τραγούδι από τότε. Οι στίχοι, όμως, διασκευάσθηκαν από τους Ισπανούς μαχητές _βασικά από τους κομμουνιστές _ερυθρές ταξιαρχίες. Στην πραγματικότητα, το τραγούδι είναι γνωστό με πολλούς και διάφορους τίτλους: “El paso del Ebro” _”Το Πέρασμα του Έβρου”, “El Ejército del Ebro” _ “Η Στρατιά του Έβρου”, “Viva la XV Brigada” _“Ζήτω η 15^η Ταξιαρχία” και, φυσικά, “¡Ay, Carmela!”, με δύο βασικές εκδοχές των στίχων του, η πρώτη για τη “Στρατιά του Έβρου” κι η δεύτερη για τη 15^η Ταξιαρχία, με άπειρες παραλλαγές, στις οποίες μπλέκονται οι στροφές των δύο κύριων εκδοχών.

σσ. Η XVη Ταξιαρχία συγκεντρώθηκε στο Αλμπαθέτε Γενάρη 1937. Περιλάμβανε το τάγμα Βαλκανίων Ντιμιτρόφ μεταξύ των οποίων και ΚΚΕδες, ένα γαλλοβελγικό (6^ης Φεβρουαρίου) και “χύμα” αγγλόφωνους εθελοντές – οργανωμένους στο κυρίως βρετανικό τάγμα Saklatvala και στο Βορειοαμερικανικό Λίνκολν. Πολέμησε στα Jarama, Brunete, Boadilla, Belchite, Fuentes de Ebro, Teruel και στον ποταμό Ebro.

“¡Hasta pronto hermanos!”. Στο επανιδείν αδέρφια! _Dolores Ibárruri
Το Κομμουνιστικό Κίνημα στην Ισπανία _1920-2025_ Φωτο🎥Video

_          Ξαναγυρνάμε στο τραγούδι: Η πρώτη έχει ως εξής:

El Ejército del Ebro

    Rumba la rumba la rumba bam bam!
    Una noche el río pasó,
    Ay Carmela, ay Carmela.

    Y a las tropas invasoras
    Rumba la rumba la rumba bam bam !
    Buena paliza les dió,
    Ay Carmela, ay Carmela (δις)

    El furor de los traidores
    Rumba la rumba la rumba bam bam !
    Lo descarga su aviación,
    Ay Carmela, ay Carmela.

    Pero nada pueden bombas
    Rumba la rumba la rumba bam bam  !

    Donde sobra corazón,
    Ay Carmela, ay Carmela.

    Contrataques muy rabiosos
    Rumba la rumba la rumba bam bam  !

    Deberemos resistir,
    Ay Carmela, ay Carmela.

    Pero igual que combatimos
    Rumba la rumba la rumba bam bam  !
    Prometemos resistir,
    Ay Carmela, ay Carmela». 

Η Στρατιά του Έβρου
πέρασε μια νύχτα το ποτάμι
κι έδωσε ένα καλό μάθημα στους εισβολείς.

    Των προδοτών η αεροπορία
    πάνω μας ξερνάει την οργή της.

    Μα τίποτα δεν μπορούν να κάνουν οι βόμβες
    όταν περισσεύει η καρδιά.
    Στις τόσο οργισμένες αντεπιθέσεις
    πρέπει ν’ αντισταθούμε.
    Όπως πολεμήσαμε,
    υποσχόμαστε ν’ αντισταθούμε
    Ay Carmela, ay Carmela
    Ay Carmela, ay Carmela

Και τώρα η δεύτερη, για τη 15^η Ταξιαρχία:

Viva la Quince Brigada,
rumba la rumba la rumba la.
Viva la Quince Brigada,
rumba la rumba la rumba la
que se ha cubierto de gloria,

    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!
    que se ha cubierto de gloria,
    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Luchamos contra los moros,
rumba la rumba la rumba la.
Luchamos contra los moros,
rumba la rumba la rumba la
mercenarios y fascistas,

    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!
    mercenarios y fascistas,
    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Solo es nuestro deseo,
rumba la rumba la rumba la.
Solo es nuestro deseo,
rumba la rumba la rumba la
acabar con el fascismo,

    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!
    acabar con el fascismo,
    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

En los frentes de Jarama,
rumba la rumba la rumba la.
En los frentes de Jarama,
rumba la rumba la rumba la
no tenemos ni aviones, ni tanques ni cañones,

    ¡Ay Carmela!
    no tenemos ni aviones, ni tanques ni cañones,
    ¡Ay Carmela!

Ya salimos de España,
rumba la rumba la rumba la.
Ya salimos de España,
rumba la rumba la rumba la
a luchar en otros frentes,

    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!
    a luchar en otros frentes,
    ¡Ay Carmela! ¡Ay Carmela!

Ζήτω η 15^η Brigada _Ταξιαρχία,
που έχει δοξαστεί!
Πολεμήσαμε ενάντια στους Μαυριτανούς,
τους μισθοφόρους και τους φασίστες.

Μία μονάχα είναι η επιθυμία μας,
να ξεμπερδέψουμε με τον φασισμό.

Στο μέτωπο της μάχης στη Χαράμα,
δεν είχαμε αεροπλάνα, ούτε άρματα μάχης ούτε κανόνια.

  σσ. _συνειρμικά
“δίχως τανκς αεροπλάνα και ψυχή σαν του λαϊκού στρατού”

Μα από τότε αφήσαμε την Ισπανία,
για να πολεμήσουμε σ’ άλλα μέτωπα

Η Μάχη της Χαράμα δόθηκε τον Φεβρουάριο του 1937. Ξεκίνησε με μαζική επίθεση των δυνάμεων του Φράνκο κατά των Δημοκρατικών, με στόχο την κατάληψη της Μαδρίτης. Τελείωσε με θρίαμβο των δημοκρατικών δυνάμεων. Η Μάχη του Έβρου (Ιούλιος-Νοέμβριος 1938) ήταν η σπουδαιότερη και σκληρότερη του Ισπανικού Εμφυλίου. Ήταν η τελευταία μεγάλη αντεπίθεση των Δημοκρατικών. Η στρατηγική αποτυχία επιτάχυνε τον ερχομό της ήττας. 

[ 1 Νοέμβρη 1938 — Λα Πασιονάρια (Ντολόρες Ιμπάρουρι) ] 

Εδώ η Marina Ginestà i Coloma (29_Ιαν_1919 – 6_Ιαν_2014) Γαλλικής καταγωγής Ισπανίδα κομμουνίστρια, μέλος της Ενωμένης Σοσιαλιστικής Νεολαίας και εμβληματική προσωπικότητα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Έγινε διάσημη –φυσικά ως μαχήτρια, αλλά κυρίως λόγω της φωτογραφίας που τράβηξε ο Juan Guzmán στην ταράτσα του Hotel Colón -Plaça de Catalunya 9, στη Βαρκελώνη τον Ιούλη του 1936 στη Βαρκελώνη και αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές φωτογραφίες του Ισπανικού Εμφυλίου. Στο μέσον, ποζάρει στα 70 της. Μέλος των Unió de Joventuts Comunistes de Catalunya, Juventudes Socialistas Unificadas de Cataluña, Partido Socialista Unificado de Cataluña, Joventut Socialista Unificada de Catalunya –πήρε το βραβείο Fastenrath (1977)

10άδες ταινίες για το Ισπανικό εμφύλιο, καλές και κακές και “παραμυθάκια”, κάποιες με σεβασμό στην ιστορία και άλλες “της πλάκας”, αναφέρουμε ενδεικτικά __

10ετία του 1930

·       1937 Ισπανία _Aurora de esperanza _Antonio Sau Olite.

·       1937 ΗΠΑ Αγάπη κάτω από τη φωτιά

·       1937 ΗΠΑ Το τελευταίο τρένο από τη Μαδρίτη James P. Hogan
Οι πρόσφυγες φεύγουν από τους βομβαρδισμούς της Μαδρίτης

·       1938 ΗΠΑ Blockade _William Dieterle

·       1938 Ναζιστική Γερμανία _Σύντροφοι στη θάλασσα Kameraden auf See Heinz _Paul War. Γερμανοί ναυτικοί σώζουν Ισπανούς αμάχους στην αρχή του Εμφυλίου

·       1938 Μεξικό _Πρόσφυγες στη Μαδρίτη Refugiados en Madrid _Alejandro Galindo

·       1938–39 Γαλλία Ισπανία, Μέρες ελπίδας _Espoir: Sierra de Teruel _Boris Peskine και André Malraux. Δείχνει την υπεράσπιση της 2^ης Ισπανικής Δημοκρατίας από τη Ρεπουμπλικανική αεροπορία, που γυρίστηκε επί τόπου και περιλαμβάνει σκηνές οδομαχιών βομβαρδισμούς. Βασισμένο στο μυθιστόρημα L'Espoir = Η ελπίδα.

·       1939 Ιταλία _επί Μουσολίνι: Carmen fra i rossi _η Κάρμεν μεταξύ των Κόκκινων του Έντγκαρ Νέβιλ “Τραγικός έρωτας μεταξύ δύο εθνικιστών πρακτόρων μεταξύ των Ρεπουμπλικανών” Βασισμένο σε άγνωστο μυθιστόρημα.

 

10ετία 1940

·       1940 Ναζιστική Γερμανία _Wunschkonzert _ Eduard von Borsody Μιούζικαλ ύμνος στη Λεγεώνα Κόνδορα

·       1940 ΗΠΑ_ Arise, My Love _Mitchell Leisen,  Ρομαντική Κωμωδία,

·       1940 Ιταλία _Ισπανία –Φασιστική προπαγάνδα L'uomo della legione – ο άνθρωπος της λεγεώνας του Romolo Marcellini. Ιταλός βετεράνος του Πολέμου της Αιθιοπίας προσφέρεται εθελοντικά να πολεμήσει για τη Φάλαγγα στην Ισπανία

·       1940 Ιταλία _Ισπανία_ Η Πολιορκία του Αλκαζάρ L'assedio dell'Alcazar Sin novedad en el Alcázar _Augusto Genina (αναφέρεται στην Πολιορκία του Αλκαζάρ στο Τολέδο, 1936)

·       1940 Ιταλία L'ebbrezza del cielo του Giorgio Ferroni: Μια ομάδα Ιταλών επίδοξων νεαρών πιλότων κατασκευάζει ένα ανεμόπτερο και στη συνέχεια προσφέρεται εθελοντικά για υπηρεσία στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο (στο πλευρό των φασιστών)

·       1941 Ισπανία Επειδή σε είδα να κλαις Porque te vi llorar του στην υπηρεσία των φασιστών Juan de Orduña _Δράμα.

·       1941 Ισπανία _El crucero Baleares του Enrique del Campo, με αναφορά στην μεγαλύτερη ναυμαχία στο Cape Palos (1938)

·       1941 Ισπανία Escuadrilla (πτέρυγα μάχης) του Antonio Román για δύο πιλότους φαλαγγίτες.

·       1942 Σοβιετική Ένωση _ Парень из нашего города _Παλικάρι από την πόλη μας Парень του Aleksandr Stolper + Μπόρις Ιβάνοφ Δράμα, Πόλεμος. Βασισμένο στο έργο Παλικάρι από την πόλη μας. Μια γλυκόπικρη ταινία που μιλάει για τον Σεργκέι Λουκόνιν, ο οποίος πηγαίνει σε μια σχολή στο Ομσκ, αφήνοντας τη νύφη του στην πόλη, η οποία γίνεται ηθοποιός και το 1936 στέλνεται στο μέτωπο στην Ισπανία. Αφού επέζησε από τις πληγές, την αιχμαλωσία και τη φυγή, ο Σεργκέι δεν φαντάζεται καν ότι ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος είναι μπροστά του

·       1942 Ισπανία _Γάμος στην κόλαση _Boda en el infierno Antonio Román Δράμα.

·       1942 Ισπανία _Αγώνας _Raza του José Luis Sáenz de Heredia _Βιογραφία.

·       1942 Ισπανία Rojo y Negro _κόκκινο και μαύρο του Carlos Arévalo Calvet. Η πέμπτη φάλαγγα (σσ. προπαγάνδα επ΄ ωφελεία του εχθρού) στη Μαδρίτη

·       1943 ΗΠΑ _The Fallen Sparrow (Πεσμένο Σπουργίτι) του Richard Wallace. Κατασκοπικό θρίλερ βασισμένο στο μυθιστόρημα της Dorothy B. Hughes

·       1943 ΗΠΑ _το κλασικό  Για ποιον χτυπά η καμπάνα του Σαμ Γουντ Περιπέτεια, Δράμα, Ιστορία, Ρομαντική, Πόλεμος, λίγο απ όλα. Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Έρνεστ Χέμινγουεϊ, όπου ο Αμερικανός ενώνεται με τους αντάρτες (επίθεση στη γέφυρα κλπ)

·       1943 Ιταλία _Ειδικοί Ανταποκριτές Inviati speciali του Romolo Marcellini. Ένας Ιταλός δημοσιογράφος ανακαλύπτει μια γυναίκα πράκτορα στον Ισπανικό Εμφύλιο και στη συνέχεια στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Ποέμου

·       1945 Ηνωμένο Βασίλειο Ο άνθρωπος από το Μαρόκο του Γερμανού Mutz Greenbaum Δράση, Περιπέτεια.

·       1945 Confidential Agent _Ο εμπιστευτικός πράκτορας ΗΠΑ Χέρμαν Σούμλιν αισθηματικό Δράμα, Θρίλερ, με λίγο απ όλα.

·       1949 Ισπανία _Το ιερό δεν εγκαταλείπει _El santuario no se rinde του Arturo Ruiz Castillo για την πολιορκία του Santuario de Nuestra Señora de la Cabeza

·       1949 Ισπανία _Vida en sombras (Ζωή στη σκιά) του Lorenzo Llobet Gràcia: Ο Carlos, σχετίζεται με τον κινηματογράφο, και στα 14, γίνεται επαγγελματίας χειριστής κάμερας… Παντρεύτηκε την Άνα, στην οποία έκανε πρόταση γάμου κατά τη διάρκεια προβολής της ταινίας Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Όταν ξεσπά ο Εμφύλιος Πόλεμος, χωρίζει από τη γυναίκα του για να γυρίσει μερικά πλάνα από τη σύγκρουση και εκείνη πεθαίνει. Για να ξεφύγει από τις τύψεις του, αποφασίζει να γίνει πολεμικός ρεπόρτερ και μετά το τέλος του πολέμου πέφτει σε κατάθλιψη, μισώντας τον κινηματογράφο…

10ετία 1950

·       1951 Ισπανία Rostro al mar _αγναντεύοντας τη θάλασσα Carlos Serrano de Osma _Δράμα

·       1951 Ισπανία Κοντά στον ουρανό (στον παράδεισο) Cerca del cielo, του  Domingo Viladomat (βιογραφικό δράμα).

·       1951 Ισπανία Απερίσκεπτος _Balarrasa του José Antonio Nieves Conde Αστυνομικό δράμα.

·       1951 Ισπανία Υπηρεσία στη θάλασσα_ Servicio en la mar, Luis Suárez de Lezo Πολεμικό δράμα.

·       1952 ΗΠΑ _το κλασικό Τα χιόνια του Κιλιμάντζαρο του Henry King Περιπέτεια, Δράμα, Ρομαντική, Πολεμική κλπ.

·       1954 Ισπανία _δυο βήματα _Dos caminos του Arturo Ruiz Castillo.

·       1954 Ισπανία _Η περίπολος La patrulla του Pedro Lazaga.

·       1955 Ανατολική Γερμανία Ernst Thälmann - αρχηγός της τάξης του Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse Kurt Maetzig Βιογραφία, Ιστορία.

·       1955 Δυτική Γερμανία Όσο ζεις Solange du lebst Harald Reinl _ιστορικό δράμα,

·       1956 Ανατολική Γερμανία Διψάω Mich dürstet Karl Paryla Ιστορικό Δράμα, Πόλεμος. Βασισμένο στο διήγημα _αληθινή ιστορία Um Spaniens Freiheit (Σχετικά με την ελευθερία στην Ισπανίας).

·       1957 Ανατολική Γερμανία Πού πηγαίνετε Wo Du hin gehst War Martin Hellberg.

·       1958 Ισπανία Heroes of the Air Héroes del aire Ramón Torrado Περιπέτεια, Δράμα, Πόλεμος.

·       1959 Ισπανία Το απέραντο μέτωπο El frente infinito Pedro Lazaga Δράμα, Πόλεμος.

10ετία 1960

·       1960   Ισπανία_Γαλλία το σταυροδρόμι _La encrucijada Alfonso Balcázar      

·       1960   DDR _Ανατολική Γερμανία Leute mit Flügeln _Άνθρωποι με φτερά _Konrad Wolf _Πολεμικό δράμα \ ντοκιμαντερ

·       1960   Ισπανία _ Το πιστό πεζικό _La fiel infantería Pedro Lazaga.

·       1960   ΗΠΑ-Ιταλία _The Angel Wore Red _Ο άγγελος φορούσε κόκκινο _La sposa bella (η όμορφη νύφη) Nunnally Johnson _Ρομάντζο+Δράμα από τη νουβέλα του Bruce Marshall

·       1960   DDR _Ανατολική Γερμανία _τα πέντε φυσεκλίκια _Fünf Patronenhülsen _Frank Beyer _Πολεμικό δράμα \ ντοκιμαντερ

·       1961   Γαλλία _Festival _La Fête espagnole  _Jean-Jacques Vierne _Πολεμικό Δράμα

·       1962   Ισπανία _Trigo limpio _ καθαρό σιτάρι του Ignacio F. Iquino “μπροστά στον κόκκινο τρόμο”

·       1962   Mexico _ En el balcón vacío _(μπροστά) στο άδειο μπαλκόνι του Jomí García Ascot      _Δράμα.

·       1962   Ισπανία _Tierra de todos _μια Γη για όλους _Antonio Isasi-Isasmendi     Drama, War.

·       1965   DDR _Ανατολική Γερμανία \ ΕΣΣΔ _ Δεν θα περάσουν _¡No Pasarán! __Они не пройдут        Siegfried Kühn _βασισμένο σε νουβέλα του Comrade Hans.

·       1966   Ισπανία _Posición avanzada _προχωρημένο φυλάκιο του Pedro Lazaga _προπαγανδιστικό του φασισμού.

·       1966   Ισπανία _ Los ojos perdidos –χαμένα μάτια του Rafael García Serrano _προπαγανδιστικό του φασισμού

·       1966   ΕΣΣΔ  Ноктюрн _Noktirne  _Νυχτερινό του Rostislav Goryayev _Πολεμικό Δράμα

·       1967   Γαλλία _Le Mur –το τείχος του Serge Roullet _βασισμένο σε αληθινή ιστορία.

·       1968   Ισπανία _ Cruzada en la mar θαλάσσια σταυροφορία _Isidoro Martínez-Vela για το Ισπανικό καταδρομικό Almirante Cervera __σσ. πρόκειται για αρμάδα που ξεκινώντας τέλη 1934, συμμετείχε στους βομβαρδισμούς των παράκτιων στόχων κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στην Αστούριας και στη συνέχεια ανέλαβε ηγετικό ρόλο στις ναυτικές επιχειρήσεις. Είχε το παρατσούκλι El Chulo del Cantábrico _"Ο δανδής της Βισκαϊκής". Ένας ναύαρχός της συνελήφθη από τους επαναστάτες και εκτελέστηκε

·       1968   ΕΣΣΔ  _Αυτή τη στιγμή _Это мгновение _Šis mirklis Emil Loteanu        Πολεμικό δράμα

·       1969   Αγγλία _The Prime of Miss Jean Brodie Ο πρωθυπουργός της δεσποινίδας Jean Brodie _Ronald Neame _Κωμωδία _Ρομάντσο.

·       1969   Ισπανία _ El otro árbol de Guernica (το άλλο δέντρο της Guernica) τουPedro Lazaga _προπαγανδιστικό βιογραφικό δράμα, βασιμένο σε ομώνυμη νουβέλα.

10ετία 1970

·       1970   ΕΣΣΔ _Hail, Mary! _Салют, Мария! του Iosif Kheifits _ Mariya Fortus

·       1970   Ισπανία _Ιταλία Golpe de mano (Explosión) José Antonio de la Loma για τις μάχες στον Έβρο

·       1971   Ισπανία _ La montaña rebelde (Το βουνό των επαναστατών …επαναστάτες οι φασίστες) του Ramón Torrado.

·       1971   Ισπανία _La orilla (Η ακτή) _Luis Lucia.

·       1971   ΕΣΣΔ _Офицеры (οι Αξιωματικοί) Vladimir Rogovoy _Πολεμικό δράμα.

·       1972   Ισπανία _ La casa de las chivas (το σπίτι με τις κατσίκες) León Klimovsky.

·       1975   Βουλγαρία (σοσιαλιστική τότε) Osadeni Dushi _Осъдени Души (Καταδικασμένες ψυχές) του Vulo Radev, δράμα _βασισμένο στο βιβλίο του Dimitar Dimov

·       1975   ΕΣΣΔ _Mirror -Зеркало (ο καθρέφτης) Andrei Tarkovsky (βιογραφικό δράμα

·       1975   DDR _Ανατολική Γερμανία _ ΕΣΣΔ _Yugoslavia_Γαλλία: Between Day and Night _Zwischen Nacht und Tag _των Horst E. Brandt και Erich Weinert

·       1975   Γαλλία – Ιταλία _L' Arbre de Guernica (το δέντρο της Γκερνίκα) Fernando Arrabal –πολεμικό δράμα.

·       1976   Ισπανία _ A la Legión le gustan las mujeres (στη λεγεώνα που γούσταρε γυναίκες)          Rafael Gil -Κωμωδία.

·       1976   Ισπανία _ Las largas vacaciones del 36 (μακρές διακοπές 1936) _Jaime Camino “ιστορικό δράμα”.

·       1976   Ισπανία _ Retrato de Familia (οικογενειακή κατάσταση) του Antonio Giménez-Rico _πολεμικό δράμα.

·       1976   Ιταλία Una vita venduta _πουλημένη ζωή του Aldo Florio για δυο ιταλούς εθελοντές, βασισμένο στο βιβλίο του Leonardo Sciascia “L'antimonio”

·       1977   Ισπανία _ Tengamos la guerra en paz (Ας κάνουμε τον πόλεμο ειρηνικά) του Eugenio Martín - Κωμωδία.

·       1977   Ισπανία _ Uno del millón de muertos –ένας από το εκατομμύριο νεκρών του Andrés Velasco Rubio.

·       1977   ΕΣΣΔ-Ουγγαρία Code Name Lukács _Псевдоним: Лукач Fedőneve: Lukács του Manos Zacharias (Βιογραφικό _ Οι τελευταίοι μήνες του Ούγγρου συγγραφέα και διοικητή της XII Διεθνούς Ταξιαρχίας Máté Zalka).   

·       1978   Ισπανία _ Soldados (στρατιώτες, του Alfonso Ungría) -δράμα

·       1978   ΕΣΣΔ –Ελβετία The Velvet season _Бархатный сезон (Η εποχή του βελούδου) του Vladimir Pavlovich

·       1979   Ισπανία _Companys, procés a Catalunya _Companys, proceso a Cataluña (σύντροφοι!!, εδώ Καταλονία) του Josep Maria Forn (Γιόσεφ Μαρία Φορν) βιογραφικό ιστορικό δράμα