“Σταμάτα μωρή!” … και μετά το τέλος

Πράκτορες της ICE στον τόπο των πυροβολισμών

Με ένταση της καταστολής απαντά η κυβέρνηση Τραμπ στο κύμα των διαδηλώσεων που έχει ξεσπάσει στη Μινεάπολη σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εν ψυχρώ εκτέλεση 37χρονης Αμερικανίδας Ρενέ Νικόλ Γκουντ από πυρά άνδρα της αστυνομίας μετανάστευσης. Χθες, η υπουργός Εσωτερικής Ασφαλείας, Κρίστι Νόεμ, ανακοίνωσε ότι στέλνει «εκατοντάδες» επιπλέον ομοσπονδιακούς αστυνομικούς στη Μινεάπολη, για να μπορέσουν τα μέλη της υπηρεσίας μετανάστευσης (ICE) να επιχειρήσουν «με κάθε ασφάλεια». «Θα συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε τον νόμο: αν άτομα διαπράττουν βίαιες ενέργειες εναντίον των δυνάμεων επιβολής της τάξης ή εμποδίζουν τις επιχειρήσεις μας, αυτό είναι έγκλημα και θα φροντίσουμε να λογοδοτήσουν», είπε η υπουργός. Ενδεικτικό της απύθμενης υποκρισίας των ιμπεριαλιστών είναι το γεγονός ότι την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ εντείνουν την καταστολή, επικαλούμενες «βίαιες ενέργειες» των Αμερικανών διαδηλωτών, με απύθμενη υποκρισία απειλούν την Τεχεράνη με βομβαρδισμούς εμφανιζόμενοι ως υπερασπιστές των διαδηλωτών στο Ιράν.

Η Νόεμ επανέλαβε εξάλλου τον προκλητικό ισχυρισμό περί «νόμιμης άμυνας», ισχυριζόμενη ότι ο αστυνομικός που πυροβόλησε, το έκανε για να προστατευτεί, καθώς η γυναίκα προσπαθούσε να τον χτυπήσει με το όχημά της. Στη Μινεάπολη δεν έχουν σταματήσει οι διαδηλώσεις αφότου σκοτώθηκε η γυναίκα, για την απότιση φόρου τιμής στο θύμα και για να διατρανωθεί το αίτημα να έρθει στο φως η αλήθεια για τον θάνατό της. Η εν ψυχρώ εκτέλεση της Ρενέ Νικόλ Γκουντ πυροδότησε εκατοντάδες συγκεντρώσεις προχθές Σάββατο και χθες Κυριακή, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις εγκληματικές μεθόδους της ICE. Ανάλογες κινητοποιήσεις έγιναν σε Νέα Υόρκη, Λας Βέγκας, Τζόρτζια, Κάνσας και δεκάδες άλλες πόλεις της χώρας, με τη συμμετοχή χιλιάδων ανθρώπων με το σύνθημα «ICE, σταμάτα να εξαφανίζεις τους γείτονές μας!».

Ρενέ Νικόλ Γκουντ, Μαθαίνοντας να τεμαχίζω έμβρυα χοίρων
On Learning to Dissect Fetal Pigs by Renée Nicole Good

Θέλω πίσω τις κουνιστές μου πολυθρόνες,
τα ηλιοβασιλέματα ενός κόσμου μόνο για μένα,
στις παράκτιες ζούγκλες
όπου τα τζιτζίκια μιλούσαν σε τρίστιχα
και οι κατσαρίδες, με τα τριχωτά τους πόδια,
τραγουδούσαν σε ιαμβικό πεντάμετρο.

Χάρισα τις Άγιες Γραφές σε μαγαζιά με μεταχειρισμένα—
τις πολτοποίησα σε πλαστικές σακούλες σκουπιδιών μαζί με μια λάμπα αλατιού Ιμαλαΐων.
Ήταν τα ιερά βιβλία που διαβάστηκαν στη βάφτιση,
που μάζεψα από τα χοντρά χέρια των φανατικών:
εύκολα στην ανάγνωση, ηλίθια, κενά.

Θυμάμαι περισσότερο τη μυρωδιά του πλαστικού
στις γυαλιστερές εικόνες των σχολικών βιβλίων βιολογίας.
Μου έκαψε τις τρίχες στα ρουθούνια.
Το αλάτι και το μελάνι έμεινε στις παλάμες μου,
κάτω απ’ τα θραύσματα του φεγγαριού.

Στις 2:45 τα ξημερώματα, μελετώ και επαναλαμβάνω:
ριβοσώματα
ενδοπλασματικά δίκτυα—
γαλακτικά οξέα
στήμονες
Στο IHOP, στη γωνία Πάουερς και Στέτσον Χιλς,
έγραφα και ξανάγραφα μέχρι που η γνώση προχώρησε διστακτικά και κόλλησε
κάπου που δεν μπορώ να αγγίξω—
κάπου ανάμεσα στο πάγκρεας και στο παχύ έντερο,
θα βρίσκεται το ασήμαντο ποτάμι της ψυχής μου.

Αυτό είναι το μέτρο μου πια.
Με αυτό μικραίνω τα πάντα.
Σκληρό, αιχμηρό, θρυμματισμένο
από μια γνώση που κάποτε καθόταν ήσυχα,
σαν βρεγμένο πανί σε πρόσωπο που το καίει πυρετός.

Μπορώ να τα αφήσω να συνυπάρχουν;
Αυτή την ασταθή πίστη και την επιστήμη
που γιουχάρει από το πίσω θρανίο;

Τώρα δεν μπορώ να πιστέψω
ότι η Βίβλος, το Κοράνι, η Μπαγκαβάτ Γκίτα τραβάνε
τα μαλλιά πίσω από το αυτί, όπως έκανε η μαμά,
και φυσούν στο πρόσωπό μου λέγοντας «Κάνε χώρο για το θαύμα».

Όλη η κατανόησή μου τρέχει από το πηγούνι στο στήθος
και περιγράφεται έτσι:

η ζωή είναι απλώς
ένα ωάριο κι ένα σπερματοζωάριο,
το πού συναντιούνται,
πόσο συχνά, πόσο καλά,
και τι πεθαίνει εκεί.

Ελεύθερη απόδοση του βραβευμένου ποιήματος της Ρενέ Νικόλ Γκουντ (Renée Nicole Good), “On Learning to Dissect Fetal Pigs”, The Academy of American Poets, 2020 _δείτε και .reddit. Το βιογραφικό σημείωμα από έναν πλέον ιδιωτικό λογαριασμό στο Instagram που ανήκει στην Good την περιγράφει ως “ποιήτρια και συγγραφέα, σύζυγο και μητέρα, και άθλια κιθαρίστρια από το Κολοράντο, που ζει στη Μινεάπολη της Μινεσότα”.

Λεπτό προς λεπτό

Στις 7 Ιανουαρίου 2026, η 37χρονη Αμερικανίδα Renee Nicole Macklin Good (Ρενέ Νικόλ Μακλιν Γκουντ), πυροβολήθηκε θανάσιμα από τον πράκτορα της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE), Jonathan Ross (Τζόναθαν Ρος), στη Μινεάπολη της Μινεσότα. Η Γκουντ βρισκόταν _σχεδόν σταματημένη στο SUV της, σταμάτησε κάθετα στον δρόμο, όταν ο Ρος την πλησίασε _μαζί με 4-5 ακόμη πράκτορες που τράβηξαν τη λαβή της πόρτας της, η Γκουντ προσπάθησε να γλυτώσει άρχισε να γυρίζει καθώς η Ρος πυροβόλησε απανωτά τρεις φορές, σκοτώνοντάς την. Ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι και ο Τραμπ υπερασπίστηκαν τη δολοφονία, λέγοντας ότι ο πράκτορας ενήργησε σε αυτοάμυνα και ότι η Γκουντ προσπάθησε να τον πατήσει. Η εκδοχή έχει αμφισβητηθεί από αυτόπτες μάρτυρες, δημοσιογράφους, τοπικούς παράγοντες και νομοθέτες, μερικοί από τους οποίους έχουν ζητήσει ποινική έρευνα. Ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, και ο κυβερνήτης της Μινεσότα, Τιμ Γουόλζ, κάλεσαν την ICE να τερματίσει την παρουσία της στην πόλη. Χιλιάδες διαμαρτυρήθηκαν στη Μινεάπολη και περισσότεροι έχουν διαμαρτυρηθεί σε άλλες πόλεις, όπως το Σικάγο, η Νέα Υόρκη και η Ουάσινγκτον.

Η Renee Good, 26″ πριν τον πυροβολισμό

       Ιστορικό
Στο πλαίσιο των εκτεταμένων προσπαθειών απέλασης της κυβέρνησης Τραμπ, οι πράκτορες της ICE εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο σε βίαιες αντιπαραθέσεις με μετανάστες και πολίτες των ΗΠΑ, στο πλαίσιο της στροφής της υπηρεσίας στην επιβολή της μετανάστευσης σε πιο επιθετικές, “επιδεικτικές επιχειρήσεις” για στοχευμένες συλλήψεις, όπως περιγράφονται από το Reuters. Στις 6 Ιανουαρίου, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) ανακοίνωσε αυτό που χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη επιχείρηση επιβολής δράσης κατά της μετανάστευσης που πραγματοποιήθηκε ποτέ, στέλνοντας 2.000 πράκτορες!! στη μητροπολιτική περιοχή Μινεάπολης-Σαιντ Πολ. Η Molly Coleman μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Σεντ Πολ, περιέγραψε την πρώτη ημέρα της δράσης ως «διαφορετική από οποιαδήποτε άλλη μέρα έχουμε βιώσει». Ένας αυτόπτης μάρτυρας των πυροβολισμών είπε: «Οι άνθρωποι στη γειτονιά μας τρομοκρατούνται από την ICE πάνω από έξι εβδομάδες». Η δολοφονία του Γκουντ ήταν η ένατη φορά που πράκτορες της ICE άνοιξαν πυρ εναντίον ανθρώπων από τον Σεπτέμβριο του 2025. Τέσσερα άλλα άτομα έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια ομοσπονδιακών επιχειρήσεων απέλασης.

      Renee Good

Η Ρενέ Νικόλ Μάκλιν Γκουντ (γεννημένη το 1988) ήταν αμερικανίδα πολίτης των ΗΠΑ, συγγραφέας και ποιήτρια που ζούσε στη Μινεάπολη με το σύζυγό της και το εξάχρονο παιδί της. Καταγόταν από το Κολοράντο Σπρινγκς του Κολοράντο και είχε πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας. Σύμφωνα με έναν γείτονα, η Γκουντ είχε ζήσει προηγουμένως στο Κάνσας Σίτι του Μιζούρι, πριν μετακομίσει στον Καναδά μαζί με την οικογένειά της μετά τη νίκη του Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2024 και αργότερα, μετακόμισε –συναντώντας τη μοίρα της στη Μινεάπολη. Η Γκουντ είχε παντρευτεί δύο φορές στο παρελθόν: με τον πρώτος σύζυγό της (2009-2016) είχαν δύο παιδιά και με το δεύτερο (πέθανε το 2023 σε ηλικία 36 ετών) ένα μόνο παιδί.

Τζόναθαν Ρος

Την επόμενη μέρα από τους πυροβολισμούς, η εφημερίδα Minnesota Star Tribune αναγνώρισε τον εμπλεκόμενο πράκτορα της ICE ως Τζόναθαν Ρος. Το όνομά του δεν έχει δημοσιοποιηθεί από τις ομοσπονδιακές αρχές, αλλά αναγνωρίστηκε από την Star Tribune μέσω δικαστικών αρχείων. Σε συνεντεύξεις Τύπου που πραγματοποιήθηκαν λίγο μετά το περιστατικό, τόσο η Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ όσο και ο Αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς ανέφεραν ότι ο ύποπτος για τους πυροβολισμούς είχε τραυματιστεί προηγουμένως σε τροχαίο έλεγχο έξι μήνες πριν από αυτό το περιστατικό. Οι δηλώσεις τους οδήγησαν στην αποκάλυψη της υπόθεσης από την Star Tribune που περιγράφει ένα τέτοιο περιστατικό,  που αφορούσε τον Ρος και έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια απόπειρας σύλληψης στο Μπλούμινγκτον της Μινεσότα, στις 17 Ιουνίου 2025, όταν σύρθηκε 45μ και τραυματίστηκε από ένα διερχόμενο όχημα αφού έσπασε παράθυρο αυτοκινήτου του και έβαλε το χέρι του για να ξεκλειδώσει την πόρτα.

Ο Ρος _από πάντα στρατιώτης, εργάστηκε για την στην Εθνοφρουρά της Ιντιάνα και στη συνοριακή περίπολο των ΗΠΑ ενώ νωρίτερα υπηρέτησε ως πολυβολητής στον πόλεμο του Ιράκ (2004-2005). Τα δικαστικά έγγραφα ανέφεραν ημερομηνία έναρξης της θητείας του στην ICE το 2016. Ο Ρος κατέθεσε τον Δεκέμβριο ότι ήταν «εκπαιδευτής πυροβόλων όπλων, ενεργός εκπαιδευτής σκοποβολής… αξιωματικός πληροφοριών πεδίου και… μέλος της ομάδας SWAT.

Η οικογένεια και οι φίλοι του Ρος τον περιγράφουν ως «σκληροπυρηνικό συντηρητικό Χριστιανό και υποστηρικτή του MAGA σσ. Κάντε την Αμερική Μεγάλη Ξανά αμερικανικό πολιτικό σύνθημα που έγινε δημοφιλές από τον Τραμπ κατά τη διάρκεια των προεδρικών του εκστρατειών το 2016, το 2020 και το 2024. Το MAGA χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στην ιδεολογία του Τραμπ και έγινε φαινόμενο ποπ κουλτούρας, με ευρεία χρήση και πολλές παραλλαγές στις τέχνες, την ψυχαγωγία και την πολιτική (τόσο τους υποστηρικτές όσο και τους αντιπάλους του Τραμπ)

Το περιστατικό

Η δολοφονία της Γκουντ έλαβε χώρα, λίγα τετράγωνα από το σπίτι της. Η Υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Kristi Noem δήλωσε ότι οι αξιωματικοί της ICE βρίσκονταν στη Μινεάπολη όταν κόλλησαν στο χιόνι και αναγκάστηκαν να καλέσουν για βοήθεια,  ότι οι γείτονες φρουρούσαν λόγω της δραστηριότητας της ICE, καθώς οι μαθητές έφευγαν σε ένα δίγλωσσο δημοτικό σχολείο. Η Noem είπε ότι η Γκουντ «παρακολουθούσε και παρεμπόδιζε την ICE όλη μέρα» πριν από τους πυροβολισμούς. Αρκετοί αξιωματούχοι της πολιτείας της Μινεσότα, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Εισαγγελέα της Μινεσότα Κιθ Έλισον και του Βουλευτή των Ηνωμένων Πολιτειών Ιλχάν Ομάρ, δήλωσαν ότι η Γκουντ ενεργούσε ως νομικός παρατηρητής κατά τη στιγμή του περιστατικού. Ο πρώην σύζυγος και η μητέρα της δήλωσαν ότι δεν πιστεύουν ότι είχε συμμετάσχει προηγουμένως σε διαμαρτυρίες που αμφισβητούσαν τις δραστηριότητες της ICE. Ο πρώην σύζυγός της είπε ότι «δεν ήταν ακτιβίστρια» και ότι είχε αφήσει τον γιο της στο σχολείο και επέστρεφε σπίτι «όταν συνάντησαν μια ομάδα πρακτόρων της ICE».

Πριν από τους πυροβολισμούς

Στις 09:35:05 τοπική ώρα (UTC−06:00), το καφέ Honda Pilot SUV της Γκουντ σταμάτησε πλάγια αριστερά στη μονόδρομη Λεωφόρο και ο Ρος οδήγησε το SUV του γύρω και πάνω της, σταμάτησε μπροστά της, άρχισε να καταγράφει βίντεο και βγήκε έξω με καλυμμένο το πρόσωπό του. Περπάτησε μπροστά από το SUV της και εκείνη έκανε όπισθεν,  ενώ κατέγραφε το πρόσωπό της και την πινακίδα κυκλοφορίας της, η Γκουντ του λέει: «Εντάξει, φίλε. Δεν έχω κάτι μαζί σου» η φίλη της Γκουντ, η Μπέκα, στάθηκε πίσω από το SUV τους, ηχογραφώντας επίσης στο κινητό της τηλέφωνο, και είπε: «Δείξε το πρόσωπό σου, μεγάλε. Δεν αλλάζουμε τις πινακίδες μας κάθε πρωί, για να ξέρεις. Αυτή θα είναι η ίδια πινακίδα όταν έρθεις να μας μιλήσεις αργότερα. Δεν πειράζει. Αμερικανός πολίτης, πρώην γαμημένος βετεράνος».

• Η Γκουντ σταμάτησε το SUV και σΣτις 09:36:58, ένα Ford Explorer μπήκε στη Λεωφόρο , αυτή έγνεψε για να επιτρέψει στο άλλο όχημα να προσπεράσουν το SUV της στην ανοιχτή παρακείμενη λωρίδα. Εν τω μεταξύ, ο Ρος επέστρεψε στη δεξιά πλευρά του SUV της Γκουντ, ενώ η Μπέκα είπε: «Θέλεις να έρθεις προς το μέρος μας; Τι να κάνεις; Λέω να πας να πάρεις μεσημεριανό, μεγάλε». Καθώς η Γκουντ συνέχιζε να χαιρετάει, ένα Nissan Titan σταμάτησε στην αριστερή πλευρά του SUV της και δύο ακόμη πράκτορες της ICE βγήκαν έξω.
• Στις 09:37:08, οι πράκτορες της ICE από το Nissan pickup πλησίασαν το SUV της Good καθώς ένας από αυτούς της διέταζε επανειλημμένα να «βγει από το γαμημένο αυτοκίνητο». Η Good παρέμεινε στο όχημά της και έβαλε όπισθεν, γιατί σύμφωνα με αυτόπτης μάρτυρα οι πράκτορες της ICE έδωσαν αντικρουόμενες εντολές, με τον έναν να λέει στην Good να φύγει, ενώ έναν άλλον να της φωνάζει να βγει έξω.
• Συνέβησαν τότε ταυτόχρονα διάφορα: Ένας από τους πράκτορες της ICE που την πλησίασε έβαλε τα χέρια του στη λαβή της πόρτας του οδηγού και άνοιξε το παράθυρο του οχήματος της. Η Becca προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα του συνοδηγού. Η Good οδήγησε μερικά μέτρα με όπισθεν. Και ο Ross μπήκε μπροστά από το όχημα της…

Κατά τη διάρκεια των πυροβολισμών

Ο Ρος έσκυψε μπροστά και πυροβόλησε την Γκουντ στο κεφάλι στις 09:37:13, τρεις φορές στο παρμπρίζ και μέσα από το ανοιχτό παράθυρο του οδηγού, η  Γκουντ άρχισε να κινείται ενώ έστριβε το τιμόνι προς τα δεξιά και μακριά από τον Ross, στη σωστή κατεύθυνση κυκλοφορίας στον μονόδρομο.

Η Washington Post ανέφερε ότι πάραυτα δέχτηκε τον πρώτο πυροβολισμό, στη συνέχεια δύο φορές από το πλάι του οχήματος, και ότι τα βίντεο δεν «δείχνουν ξεκάθαρα πως ο πράκτορας δεν αγγίχτηκε», ένα συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε επίσης το BBC News. Ανάλογες περιγραφές _χωρίς αυτό να έχει ιδιαίτερη σημασία η Telegraph, οι Straits Times, το CNN και το Associated Press, ενώ το βίντεο του Ross δεν κατέγραψε καμία επαφή μεταξύ αυτού και του SUV του Good.

 Μετά τους πυροβολισμούς

Δευτερόλεπτα μετά τους πυροβολισμούς, μια ανδρική φωνή είπε «γαμημένη σκύλα». Αυτό το σχόλιο ακούστηκε στην ηχογράφηση του Ross καθώς το αυτοκίνητο κύλησε μακριά του με το άψυχο κορμί της κοπέλας. Όταν ρωτήθηκε αν ο Ross ήταν η φωνή που είπε «γαμημένη σκύλα» στην ηχογράφηση, η Kristi Noem είπε ότι «θα μπορούσε».

·        Μετά τους πυροβολισμούς, το SUV συνέχισε στον δρόμο μέχρι που έπεσε πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και έναν στύλο φωτισμού.

·        Ο Ross πλησίασε το SUV που είχε τρακάρει και επέστρεψε στους συναδέλφους του. Είπε σε άλλους πράκτορες να καλέσουν το 911 και παρέμεινε στο σημείο για περισσότερο από ένα λεπτό. Οι New York Times ανέφεραν στην ανάλυσή τους ενός βίντεο του περιστατικού ότι μετά τους πυροβολισμούς «αρκετοί πράκτορες, συμπεριλαμβανομένου του πράκτορα που άνοιξε πυρ, επιβιβάστηκαν στα οχήματά τους και οδήγησαν μακριά, προφανώς αλλοιώνοντας τον ενεργό τόπο του εγκλήματος».

·        Οι πράκτορες της ICE αρνήθηκαν να επιτρέψουν σε έναν περαστικό γιατρό να παράσχει ιατρική βοήθεια στην Good, λέγοντας ότι «δεν τους νοιάζει» και ότι οι πρώτοι ανταποκριτές ήταν καθ’ οδόν. Στις 09:43:14, έξι λεπτά μετά τον πρώτο πυροβολισμό, έφτασαν το EMS και οι πυροσβέστες, άρχισαν να απομακρύνουν την Good από το όχημά της και προσπάθησαν να παράσχουν βοήθεια. Στις 09:45:30, η Good μεταφέρθηκε και άρχισε να λαμβάνει ΚΑΡΠΑ, οκτώ λεπτά μετά τους πυροβολισμούς.

Επτά λεπτά αργότερα, γύρω στις 09:52, το σώμα της Good τοποθετήθηκε σε ασθενοφόρο. Η Good μεταφέρθηκε στο Ιατρικό Κέντρο της Κομητείας Hennepin και διαπιστώθηκε ο θάνατός της.

Επόμενα γεγονότα

Η γραμματέας του DHS, Kristi Noem, δήλωσε ότι ο πράκτορας του ICE που πυροβόλησε νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο επειδή «χτυπήθηκε από το όχημα» και αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε από την εφημερίδα The Guardian την ίδια ημέρα ανέφερε ότι «δεν υπήρχαν ορατά σημάδια στα βίντεο» τραυματισμών αξιωματικών του ICE στο περιστατικό. Μέχρι τις 8-Ιαν το ICE εξακολουθούσε να διεξάγει επιδρομές στη Μινεάπολη, επεκτείνοντας νότια στο γειτονικό Ρίτσφιλντ.

Έρευνες

Στις 8-Ιαν, ο επικεφαλής του Γραφείου Ποινικών Συλλήψεων της Μινεσότα αποκάλυψε ότι το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών είχε ανακαλέσει την πρόσβασή του σε αποδεικτικά στοιχεία για τους πυροβολισμούς, ανατρέποντας μια προηγούμενη συμφωνία ότι θα διεξαγόταν κοινή έρευνα από την BCA και το FBI. Ο Επίτροπος Δημόσιας Ασφάλειας της Μινεσότα δήλωσε ότι «θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο» να συνεχιστεί η τοπική έρευνα «χωρίς τη συνεργασία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης».Η επικεφαλής εισαγγελέας της κομητείας της Μινεάπολης, Μαίρη Μοριάρτι, δήλωσε ότι το γραφείο της «εξετάζει όλες τις επιλογές για να διασφαλίσει ότι μια έρευνα σε επίπεδο πολιτείας μπορεί να συνεχιστεί». Στις 9-Ιαν, αυτή και ο Γενικός Εισαγγελέας της Μινεσότα, Κιθ Έλισον, ζήτησαν από τους κατοίκους να υποβάλουν, σύμφωνα με την Wall Street Journal, «βίντεο, φωτογραφίες και μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων από τους πυροβολισμούς και τα γεγονότα που προηγήθηκαν». Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ήταν πολύ νωρίς για να ειπωθεί εάν μπορούν να συγκεντρωθούν αρκετά στοιχεία για να αποφασιστεί εάν θα απαγγελθούν κατηγορίες στον δράστη (!!).

Η πολιτική της ICE απαιτεί από τους πράκτορες να φορούν ενεργές κάμερες σώματος για να καταγράφουν την “επιβολή του νόμου” και τις αλληλεπιδράσεις για έλεγχο σε σοβαρά περιστατικά. Οι Times του Λονδίνου ανέφεραν (9-Ιαν) ότι οι πράκτορες της ICE στο σημείο ήταν εξοπλισμένοι με τέτοιες κάμερες αλλά το υλικό είναι απόρρητο και δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Τα Δημόσια Σχολεία της Μινεάπολης (MPS) ακύρωσαν τα μαθήματα για το υπόλοιπο της εβδομάδας, επικαλούμενα ανησυχίες για την ασφάλεια μετά τους πυροβολισμούς και τη χρήση σπρέι πιπεριού από την ICE εναντίον μαθητών στο Λύκειο Ρούσβελτ. Το διδακτικό προσωπικό του λυκείου δήλωσε ότι ένοπλοι αστυνομικοί της ICE είχαν περάσει χειροπέδες σε δύο μέλη του προσωπικού. Στις 9-Ιανουαρίου, η MPS ανακοίνωσε ότι θα προσφέρει την επιλογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου.Μια διαδικτυακή εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων που ξεκίνησε η οικογένεια Γκουντ τερματίστηκε στις 9 Ιανουαρίου, αφού συγκέντρωσε περισσότερα από 1,5 εκατομ$. Η δολοφονία έφερε εκ νέου την προσοχή σε άλλα περιστατικά δολοφονιών από πράκτορες μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένου του θανατηφόρου πυροβολισμού του Κιθ Πόρτερ Τζούνιορ από έναν αστυνομικό της ICE εκτός υπηρεσίας μια εβδομάδα νωρίτερα.

Διαμαρτυρίες

Ο θάνατος της Good συνέβη περίπου ένα μίλι από το σημείο όπου δολοφονήθηκε ο George Floyd από τον αστυνομικό της Μινεάπολης Derek Chauvin το 2020, γεγονός που πυροδότησε παγκόσμιες διαμαρτυρίες για την αστυνομική βαρβαρότητα και τη φυλετική δικαιοσύνη.Η δολοφονία της Good προσέλκυσε πλήθος διαδηλωτών στο σημείο, με τις ομοσπονδιακές αρχές να κάνουν χρήση δακρυγόνων και σπρέι πιπεριού ενώ ορισμένοι διαδηλωτές απάντησαν με …χιονόμπαλες. Σε συνέντευξη Τύπου, ο Κυβερνήτης Walz ανακοίνωσε ότι είχε ξεκινήσει την προετοιμασία της Εθνοφρουράς της Μινεσότα. Μέχρι το βράδυ, το πλήθος στην τοποθεσία όπου σκοτώθηκε η Good αυξήθηκε σε χιλιάδες, συμπεριλαμβανομένων μελών του ΔΣ της Μινεάπολης, ενώ διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν σε πολλές άλλες πόλεις σε όλη τη χώρα.

Αναπαύσου να είσαι καλά Ρενέ Γκουντ__

Στις 8-Ιαν, ένα πλήθος ανθρώπων οχύρωσε τον δρόμο στη Μινεάπολη όπου σκοτώθηκε η Good για να πραγματοποιήσει αγρυπνία στη μνήμη της. Οι εργαζόμενοι αφαίρεσαν τα οδοφράγματα λίγο αργότερα, αλλά διατήρησαν το μνημείο που είχε στηθεί. Περισσότερες διαμαρτυρίες πραγματοποιήθηκαν αλλού, όπως σε: Μπάφαλο, Νέα Υόρκη, Τσάπελ Χιλ, Βόρεια Καρολίνα _Ντάραμ και αλλού, Κάνσας Σίτι, Μιζούρι, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια… Πάνω από 1.000 διαμαρτυρίες είχαν προγραμματιστεί για το Σαββατοκύριακο, με “δεκάδες χιλιάδες” να διαδηλώνουν στη Μινεάπολη (10-Ιαν)

Απάντηση της κυβέρνησης

Ο Ντόναλντ Τραμπ περιέγραψε την Γκουντ ως «πολύ άτακτη, που παρεμπόδιζε και αντιστεκόταν, η οποίος στη συνέχεια βίαια, εκούσια και άγρια στράφηκε  πάνω στην αξιωματικό της ICE, που αναγκάστηκε να την πυροβολήσει σε αυτοάμυνα». Συνέχισε λέγοντας ότι του ήταν «δύσκολο να πιστέψει ότι ο πράκτορας είναι ζωντανός, αλλά τώρα αναρρώνει στο νοσοκομείο». Ο εν λόγω αξιωματικός της ICE παρέμεινε όρθιος καθ’ όλη τη διάρκεια του περιστατικού. Οι δημοσιογράφοι των New York Times αμφισβήτησαν το συμπέρασμά του κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο Οβάλ Γραφείο, όταν ο Τραμπ τους έδειξε ένα βίντεο του περιστατικού. Οι δημοσιογράφοι σχολίασαν ότι το βίντεο δεν έδειχνε τον αστυνομικό να χτυπιέται, και εκείνος απάντησε, «Λοιπόν, εγώ—όπως το βλέπω εγώ», και στη συνέχεια είπε: «Είναι μια τρομερή σκηνή, νομίζω ότι είναι φρικτό να το βλέπεις. Όχι, μισώ να το βλέπω».
Ο αντιπρόεδρος JD Vance χαρακτήρισε τον θάνατο της Good «μια τραγωδία που η ίδια δημιούργησε» και την αποκάλεσε «θύμα αριστερής ιδεολογίας».

Εκτελεστικές υπηρεσίες

Η εκπρόσωπος του DHS, Tricia McLaughlin, δήλωσε ότι ένας αξιωματικός του ICE «φοβούμενος για τη ζωή του» πυροβόλησε την Good σε αυτοάμυνα, αφού προσπάθησε να τους χτυπήσει, σε αυτό που ο McLaughlin περιέγραψε ως «πράξη εγχώριας τρομοκρατίας».

Η υπουργός DHS Kristi Noem δήλωσε ότι η Good «επιτέθηκε στην ICE και σε όσους τους περιέβαλαν και προσπάθησε να τους πατήσει και να τους εμβολίσει με το όχημά της. Ένας αστυνομικός μας ενήργησε γρήγορα και αμυντικά πυροβόλησε για να προστατεύσει τον εαυτό του και τους ανθρώπους γύρω του». Την επόμενη μέρα, η Noem ανακοίνωσε την Επιχείρηση Salvo, η οποία θα αύξανε την παρουσία της ICE στη Νέα Υόρκη. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Jake Tapper (σσ. δημοσιογράφος, κύριος παρουσιαστής της Ουάσιγκτον για το CNN, που παρουσιάζει καθημερινή εκπομπή ειδήσεων κά live) αμφισβήτησε τον ισχυρισμό της Noem ότι ο Good είχε επιχειρήσει να πατήσει αστυνομικούς της ICE, λέγοντας: «Δεν συνέβη αυτό. Όλοι είδαμε τι συνέβη» και η Noem απάντησε: «Απολύτως συνέβη»

Στο Κογκρέσο

Ο ηγέτης της μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Hakeem Jeffries, απαίτησε ποινική έρευνα, με άλλους Δημοκρατικούς, ο Κεν Μάρτιν, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών, κατηγόρησε το FBI για συγκάλυψη όταν ανακοινώθηκε ότι το Γραφείο Ποινικών Συλλήψεων της Μινεσότα είχε ανακληθεί από την πρόσβασή του στην έρευνα, ενώ άλλοι τοπικοί αξιωματούχοι το χαρακτήρισαν «συνέπειες μιας διακυβέρνησης που έχει σχεδιαστεί για να δημιουργεί φόβο, πρωτοσέλιδα και συγκρούσεις» … «δεν χρειαζόμαστε περαιτέρω βοήθεια από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

• Απαντώντας στις δηλώσεις του DHS ότι η Γκουντ «οπλοποιούσε» το SUV της για να πατήσει έναν πράκτορα της ICE, ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, σημείωσε ότι το βίντεο του περιστατικού δεν φαινόταν να υποδηλώνει κάτι τέτοιο, δηλώνοντας: «Έχοντας δει ο ίδιος το βίντεο, θέλω να πω σε όλους ευθέως ότι αυτά είναι ανοησίες» και _στην ICE, «φύγετε από τη Μινεάπολη», ενώ ανακήρυξαν την 9^η Ιανουαρίου 2026 ως «Renee Good Day»
• Το Politico ανέφερε ότι η δολοφονία ξεκίνησε μια σειρά από προσπάθειες των πολιτειακών νομοθετών σε εθνικό επίπεδο για τον περιορισμό της συνεργασίας με την ICE και την αύξηση της εποπτείας της.
• Ειδικοί της αστυνομίας, μιλώντας στο Associated Press, αμφισβήτησαν το γεγονός ότι ο δράστης κρατούσε κινητό τηλέφωνο κατά τη διάρκεια του περιστατικού. Ο καθηγητής Εγκληματολογίας Geoff Alpert δήλωσε ότι «θέλει να δει την εκπαίδευση των αστυνομικών που επιτρέπει» να κρατούν όπλο με το ένα χέρι ενώ βιντεοσκοπούν με το άλλο σε τηλέφωνο. Ο καθηγητής John P. Gross ότι το γεγονός πως ο αστυνομικός έχει «το ένα χέρι σε κινητό τηλέφωνο… να βιντεοσκοπεί αδιάφορα» απέδειξε ότι ο Good δεν θεωρούνταν απειλή.
• Το CBC News σημείωσε ότι οι οδηγίες πολιτικής του DHS δίνουν εντολή στους αστυνομικούς του να «αποφεύγουν να τοποθετούνται σκόπιμα και παράλογα σε θέσεις στις οποίες δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση από τη χρήση θανατηφόρας βίας».Το ICE δίνει εντολή στους αστυνομικούς του να χρησιμοποιούν θανατηφόρα βία «μόνο όταν ένας αστυνομικός έχει βάσιμο λόγο ότι ένας κρατούμενος αποτελεί άμεσο κίνδυνο θανάτου ή σοβαρού σωματικού τραυματισμού».
• Το περιοδικό The Economist σημείωσε ότι προηγούμενοι ισχυρισμοί αυτοάμυνας του DHS σε περιπτώσεις φαινομενικά υπερβολικής χρήσης βίας «έχουν επανειλημμένα διαψευσθεί», με στοιχεία στο ομοσπονδιακό δικαστήριο να δείχνουν ότι «πράκτορες της Συνοριακής Περιπολίας που συμμετείχαν σε τέτοιες αντιπαραθέσεις» στο Σικάγο το προηγούμενο έτος «είπαν ψέματα ενόρκως και υπερέβαλαν την απειλή από τους διαδηλωτές προκειμένου να δικαιολογήσουν την επιθετικότητά τους».Σύμφωνα με το The Atlantic, το περιστατικό ιστορικά θα είχε διερευνηθεί από το Γραφείο Πολιτικών Δικαιωμάτων και Πολιτικών Ελευθεριών του DHS «για την αναθεώρηση των πολιτικών, της εκπαίδευσης και των διαδικασιών εποπτείας, ώστε να προσπαθήσει να αποτρέψει κάτι παρόμοιο να συμβεί ξανά», αλλά το Γραφείο απενεργοποιήθηκε στις αρχές του προηγούμενου έτους μαζί με δύο άλλα γραφεία εποπτείας του DHS.

Νομικοί εμπειρογνώμονες και πρώην αξιωματούχοι του ICE που έδωσαν συνέντευξη στο Politico και τους New York Times δήλωσαν ότι η βιασύνη της κυβέρνησης Τραμπ να αποδώσει ευθύνες, να εξαπολύσει κομματικές επιθέσεις και να αρνηθεί την ευθύνη έπληξε την εμπιστοσύνη του κοινού στο ICE και την αξιοπιστία οποιασδήποτε ομοσπονδιακής έρευνας. Ο νομικός αναλυτής Ian Millhiser θεώρησε απίθανο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση να απαγγείλει κατηγορίες στον δράστη για έγκλημα, αλλά είπε ότι μπορεί να είναι δυνατό για τους κρατικούς εισαγγελείς να απαγγείλουν κατηγορίες ανθρωποκτονίας εναντίον του. Το προηγούμενο έτος, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε στην υπόθεση Martin κατά Ηνωμένων Πολιτειών ότι οι ομοσπονδιακοί αξιωματικοί προστατεύονται από τη δίωξη μόνο στο βαθμό που ενήργησαν με «αναγκαίο και σωστό» τρόπο κατά την εκτέλεση των επίσημων καθηκόντων τους.

Μαρτυρίες

Ένας αυτόπτης μάρτυρας δήλωσε στο MPR News: «Δεν μπορώ να είμαι πιο σαφής ότι δεν αποτελούσε απολύτως καμία απειλή. Από ό,τι μπορούσα να καταλάβω, φαινόταν σαν να προσπαθούσε να φύγει». Η ανάλυση του βίντεο από τους New York Times επιβεβαιώνει ότι ο Good απομακρύνονταν με το αυτοκίνητο από τον πράκτορα.

Το CNN πήρε συνέντευξη από άλλους αυτόπτες μάρτυρες. Ένας από αυτούς είπε ότι ο Good απομακρύνονταν όταν «Ένας πράκτορας της ICE μπήκε μπροστά στο όχημά της και είπε: “Σταμάτα μωρή!” και μετά—το εννοώ —και μετά, ακριβώς στη θέση του, την πυροβόλησε μέσα από το παρμπρίζ της στο πρόσωπο». Ένας άλλος κάτοικος περιέγραψε το περιστατικό δηλώνοντας: «Το αυτοκίνητο της Good έκανε αργά όπισθεν και προχώρησε προς τα εμπρός αρκετά αργά […] Τότε ο αστυνομικός που πυροβόλησε ήταν στην αντίθετη πλευρά του αυτοκινήτου από εμένα και άκουσα τέσσερις, πιθανώς πέντε πυροβολισμούς, ενώ άλλος ότι βγήκε έξω και είδε τη φίλη της Good «καλυμμένη με αίμα» και να κάθεται μπροστά από το κτίριο, κλαίγοντας: «Μόλις σκοτώσατε μια αθώα  γυναίκα».

2020 _Ριζοσπάστης
Φουντώνουν οι διαδηλώσεις στο Λος Άντζελες μετά τη νέα αποτρόπαια δολοφονία νεαρού Αφροαμερικανού ποδηλάτη επειδή φέρεται να αντιστάθηκε στο σήμα δύο βοηθών σερίφη για έλεγχο «τροχαίας παράβασης».
Ο 29χρονος Dijon Kizzee δέχτηκε 15 με 20 σφαίρες επειδή κατά τον έλεγχο του έπεσαν, κατά τον ισχυρισμό αστυνομικών, «κάποια ρούχα και ένα ημιαυτόματο όπλο». Ωστόσο αυτόπτης μάρτυρας διέψευσε τους αστυνομικούς, λέγοντας ότι δεν είδε κανένα όπλο και ότι το μόνο που είδε ήταν ο εν ψυχρώ πυροβολισμός του θύματος. Το τελευταίο διήμερο έγιναν νέες διαδηλώσεις στο Λος Αντζελες ενάντια στην αστυνομική βία. Πρόσφατη έρευνα που δημοσίευσε η «Ουάσιγκτον Ποστ» καταδεικνύει πως οι μαύροι φτάνουν το 32% των θυμάτων των μοιραίων συμπλοκών με αστυνομικούς, την ώρα που οι Αφροαμερικανοί αποτελούν μόλις το 13% του συνολικού πληθυσμού της χώρας.

 

ΕΣΣΔ _“Χώρα του Αύριο”: βιβλιοπαρουσίαση με το βλέμμα και την καρδιά πάντα σ΄αυτή

Εικονογραφημένος θησαυρός για ένα από τα πιο σημαντικά φαινόμενα στη σοβιετική και παγκόσμια κουλτούρα, ένα φαινόμενο που διαμόρφωσε τον σύγχρονο κόσμο - στην αρχιτεκτονική, την κατασκευή, τις κοινωνικές σχέσεις, ακόμη και στο σχεδιασμό των ίδιων των βιβλίων. Οι εικονογραφήσεις και τα σύντομα κείμενα της Tanya Safonova εξηγούν σε παιδιά ως 100 χρόνων πώς ζούσαν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, στη μεγάλη σοσιαλιστική χώρα πώς άλλαζε ραγδαία _προς το καλύτερο η ζωή τους, πώς οργανώνονταν οι διακοπές και οι κουζίνες των εργοστασίων και ποιες ιδέες ενέπνευσαν το κίνημα του Κονστρουκτιβισμού. Και μπορούν να καταδείξουν τη σημασία της γνώσης αυτού, καθώς τόσες πολλές έννοιες στο λεξιλόγιό τους - από τη συμβίωση μέχρι τις γκαρνταρόμπες… σσ. ΝΑΙ  γκαρνταρόμπες: βασίζεται στην αρχή λιγότερα, αλλά περισσότερα. Επιλέγετε μόνο τα είδη που φοράτε πραγματικά, αγαπάτε... βασίζεται σε καθαρές γραμμές, γεωμετρικά σχήματα, λειτουργικότητα και μια ουδέτερη παλέτα (μαύρο, λευκό, γκρι, μπεζ), όπου κάθε αντικείμενο συνδυάζεται τέλεια με άλλα, δημιουργώντας ένα μέγιστο εμφανίσεων από ένα ελάχιστο αριθμό αντικειμένων, αντανακλώντας τις αρχές της συνειδητής κατανάλωσης, της πρακτικότητας και της γεωμετρικής αισθητικής της πρωτοποριακής και κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής.

Ένα βιβλίο γεμάτο χρώμα! Μια ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση που καταφέρνει να αιχμαλωτίσει την καρδιά και τον νου των μικρών, αλλά και των μεγαλύτερων αναγνωστών... που μιλά γεμάτο ζωντάνια για τη «Χώρα του Αύριο», τη χώρα που οικοδομήθηκε πριν από έναν αιώνα, την ΕΣΣΔ. Ένας “άτλαντας μιας χώρας που έκανε όνειρα και εδραιώθηκε πριν από 100 χρόνια...”. Με “οδηγό” την τέχνη του κονστρουκτιβισμού, του κύριου μετα - επαναστατικού καλλιτεχνικού ρεύματος στη Σοβιετική Ένωση, το βιβλίο με γοητευτικό και ζωντανό τρόπο “διασχίζει” τη “Χώρα του Αύριο”, το πρώτο εργατικό κράτος του κόσμου, εκεί όπου τέθηκαν οι βάσεις για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Τότε που “ένα νέο, πρωτοφανές οικοδόμημα χτίστηκε με γνώμονα τις ανάγκες της καθημερινής ζωής και θεμελιώθηκε με μόχθο προς το συμφέρον του Ανθρώπου”.

Η Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση, συμπυκνώνοντας τον ιστορικό χρόνο, έφερε μια πρωτοφανή επιτάχυνση και στην ανάπτυξη της Τέχνης, επαναστατικοποίησε τα μέσα και τις τεχνικές της. Προκάλεσε μια αστείρευτη έμπνευση στους καλλιτέχνες, που σε μια ατμόσφαιρα έντασης και δημιουργικού πυρετού και έχοντας στη διάθεσή τους όλα τα υπάρχοντα μέσα καλλιτεχνικής παραγωγής και προβολής, έφτασαν σε αξεπέραστα έως τις μέρες μας επιτεύγματα. Οι σελίδες του βιβλίου αποτελούν “ένα παράθυρο στον κόσμο όπου ζούσαν και δημιουργούσαν οι κονστρουκτιβιστές θαυμάσια έργα, προϊόντα αχαλίνωτης φαντασίας, υψηλής αισθητικής τα οποία ταυτοχρόνως καλούνταν να είναι λειτουργικά, πάντοτε ανταποκρινόμενα στις ανάγκες της σκληρής πραγματικότητας”. Όλα υποταγμένα στις ανάγκες της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, στη δημιουργία μιας νέας τέχνης, μια νέας ζωής και ενός νέου ανθρώπου.

Από τις σελίδες του “παρελαύνουν” και όλοι οι σπουδαίοι δημιουργοί που με την Τέχνη τους συνέβαλαν στο να αποτυπωθεί “πως η ζωή αλλάζει εδώ και τώρα». Μαγιακόφσκι, Τάτλιν, Πόποβα, Λισίτσκι, Βερτόφ, Μέγιερχολντ, Τελινγκάτερ, Μέλνικοφ, Γκίνζμπουργκ, Ρονττσένκο, Κλούτσις και τόσοι άλλοι... Αρχιτέκτονες, λογοτέχνες, κινηματογραφιστές, μουσικοί... Είναι πολλοί οι εκπρόσωποι από όλα τα είδη της Τέχνης - ονομαστοί μέχρι τις μέρες μας - οι οποίοι με θέρμη λογάριασαν πως ο “Οκτώβρης είναι δικός τους”. Τα μεγάλα και πρωτοποριακά επιτεύγματα στον χώρο της Τέχνης μπλέκουν με την απελευθέρωση των γυναικών, τα δικαιώματα των παιδιών ή αλλιώς «των κατοίκων του μέλλοντος», την εξάλειψη του αναλφαβητισμού, τη διαμόρφωση του ελεύθερου χώρου, αλλά και των σύγχρονων πόλεων και της κατοικίας. “Η νέα ρωσική αρχιτεκτονική θα πρέπει να είναι τόσο απλή και ξεκάθαρη όσο και η ζωή του εργάτη, μα, ταυτοχρόνως, τόσο διαφορετική όσο και η σοβιετική μας ζωή”...

Ρωσική καλλιτεχνική σχολή VKHUTEMAS πραγματική πρωτοπορία: αντί της Ακαδημίας Τέχνης (χωρίς εξετάσεις) η VKhUTEMAS (Высшие художественно-технические мастерские - Ανώτερα καλλιτεχνικά-τεχνικά εργαστήρια) ήταν ένα κορυφαίο σοβιετικό καλλιτεχνικό και τεχνικό σχολείο στη Μόσχα (1920-1930), κέντρο της Ρώσικης Αβάν-Γκαρντ, πρωτοποριακή εκπαίδευση που συνδύασε την τέχνη με τη βιομηχανία, επηρεάζοντας τον Κονστρουκτιβισμό, τον Ρασιοναλισμό (ρεαλισμό) και τον Σουπρεματισμό και διαμορφώνοντας το γερμανικό Μπάουχαους. Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση δύο σχολών και συνδύαζε καλλιτεχνικές (γραφική, γλυπτική, αρχιτεκτονική) με βιομηχανικές σχολές (υφάσματα, κεραμικά, ξυλουργική. Η κύρια διαφορά μεταξύ της VKhUTEMAS και των προηγούμενων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τέχνης έγκειται στο ότι κατά το πρώτο ή το δεύτερο έτος, οι σπουδαστές όλων των ειδικοτήτων μελετούσαν τα θεμελιώδη στοιχεία της τέχνης: Χώρο. Χρώμα. Όγκο, Σύνθεση. Η σπουδή αυτών των στοιχείων περιλαμβανόταν στο προπαρασκευαστικό πρόγραμμα εκπαίδευσης της VKhUTEMAS και στόχευε στην ανάπτυξη της συνθετικής σκέψης του σπουδαστή κατά τον σχεδίασμα των διαφόρων έργων. Επιπλέον, οι σπουδαστές της μπορούσαν να επιλέξουν οι ίδιοι καθηγητή υπό την καθοδήγηση του οποίου επρόκειτο να σπουδάσουν ζωγραφική ή τυπογραφία, φωτογραφία ή πορσελάνινη κατασκευή, αρχιτεκτονική βιομηχανικών κτιρίων ή χώρων στέγασης. Τα τέσσερα αυτά _μεταξύ άλλων στοιχεία της τέχνης που διδάσκονταν στη σχολή VKhUTEMAS αποτέλεσαν την αρχή βάσει της οποίας οργανώθηκε η καλλιτεχνική εκπαίδευση σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τα εργαστήρια δεν ήταν μόνο καλλιτεχνικά· υπήρξαν και εργαστήρια μαζικής παραγωγής, μια ακόμη σπουδαία καινοτομία της. Οι σπουδαστές μυήθηκαν στις τεχνικές παραγωγής, δημιουργούσαν επιτραπέζια σκεύη, σχεδίαζαν υφάσματα, επινοούσαν γραμματοσειρές και έπιπλα. Μπορούμε να πούμε ότι στη σχολή αυτή γεννήθηκε το σοβιετικό design, το πλέον προηγμένο στον κόσμο.

Νέα ζωή: οι γυναίκες έπρεπε, να αποκτήσουν δικαιώματα και νέες ελευθερίες· αυτό αναπόφευκτα σήμαινε αλλαγές στη δομή και τον τρόπο ζωής της οικογένειας. Για να μπορέσει μια γυναίκα να συμμετάσχει πλήρως στο κοινωνικό γίγνεσθαι, δεν αρκούσε να έχει ίσα δικαιώματα με τους άνδρες· έπρεπε να έχει και ίσες ευκαιρίες. Η γυναίκα ήταν επιτακτική ανάγκη να απελευθερωθεί από τον “παλαιό τρόπο ζωής”, δηλαδή τις οικιακές εργασίες, το μαγείρεμα και τη φροντίδα των παιδιών. Η σοβιετική κυβέρνηση έδωσε τη λύση με τη δημιουργία κρατικών επιχειρήσεων… δημιουργήθηκαν κοινοτικές κουζίνες εργοστασίου και καντίνες για την ανάπτυξη της δημόσιας εστίασης, το πλύσιμο και το σιδέρωμα ανέλαβαν τεράστια πλυντήρια τα οποία διέθεταν τον σχετικό εξοπλισμό για την καθαριότητα των ρούχων. Επίσης, υπήρξε η δυνατότητα να ανατεθεί η ανατροφή και η φροντίδα των παιδιών στους κρατικούς βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Όλα αυτά, στον υπόλοιπο κόσμο ήταν άγνωστα

Μέσα σε λίγα χρόνια η όψη των κτιρίων άλλαξε: απαλείφθηκαν οι γαρνιτούρες και τα διακοσμητικά στοιχεία, οι γραμμές έγιναν πιο λιτές, οι προσόψεις των κτιρίων είχαν σειρές παράθυρα. Έτσι έκανε την εμφάνισή της η αισθητική τάση του κονστρουκτιβισμού· κατά την περίοδο αυτή ο “φορτωμένος” διάκοσμος θεωρήθηκε κάτι το περιττό, δόθηκε έμφαση στους καθαρούς όγκους, στις αναλογίες των αρχιτεκτονικών στοιχείων, στη λειτουργικότητα και στην αξιοποίηση του φυσικού φωτισμού. “Η νέα ρωσική αρχιτεκτονική θα πρέπει να είναι τόσο απλή και ξεκάθαρη όσο και η ζωή του εργάτη, μα ταυτοχρόνως τόσο διαφορετική όσο και η σοβιετική μας ζωή”, εξήγγειλε ο Νικολάι Μιλούτιν, διατυπώνοντας κατά τον τρόπο αυτό τις αρχές της νέας αρχιτεκτονικής (σσ. Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μιλιούτιν, (Николай Александрович Милютин, 1889 – 1942, ήταν Ρώσος μπολσεβίκος, που συμμετείχε στην Οκτωβριανή Επανάσταση, επίσης πολιτικός και αρχιτέκτονας. Μετά την επανάσταση, κατείχε διάφορες εκτελεστικές θέσεις στη Σοβιετική Ρωσία που σχετίζονταν με την κοινωνική ασφάλιση, τον αστικό και κεντρικό σχεδιασμό και τα οικονομικά, φτάνοντας μέχρι και τη θέση του Επιτρόπου Οικονομικών της ΡΣΟΣΔ το 1924–1929. Ο Μιλιούτιν, ωστόσο, μνημονεύεται ως πολεοδόμος και _ερασιτέχνης αρχιτέκτονας, που έριξε την ιδέα της “γραμμικής πολής” του Σότσγκοροντ και ως εκδότης του περιοδικού Sovetskaya arkitektura 1931–1934).

Η Νέα Ζωή είχε ως συνέπεια να ανεγερθούν δεκάδες νέα δημόσια κτίρια: εργατικές λέσχες και πολυκαταστήματα, γκαράζ και λουτρά, κινηματογράφοι και βιβλιοθήκες. Τα κτίρια σχεδιάστηκαν με γνώμονα τη λειτουργικότητα και με σκοπό να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των σοβιετικών πολιτών για τους οποίους άλλωστε προορίζονταν. Τις αρχιτεκτονικές μορφές που συνέλαβαν εκείνη την περίοδο κονστρουκτιβιστές αρχιτέκτονες με όραμα, προκειμένου να κατασκευάσουν νέους λειτουργικούς τύπους κτιρίων, εμείς οι σύγχρονοι, τις θεωρούμε δεδομένες: οι κοινοτικές κατοικίες ως προς τις υποδομές μοιάζουν με τις σύγχρονες εργατικές κατοικίες, οι κοινοτικές κουζίνες εργοστασίου (εργοστασιακές τραπεζαρίες) μοιάζουν με τις σύγχρονες καφετέριες και τα εστιατόρια.

Αγκιτάτσια: Εφημερίδες, περιοδικά, φυλλάδια, ραδιόφωνο, πλακάτ, ρεκλάμες, αφίσες - όλα τα είδη τέχνης συνδιαμόρφωναν τον παλμό και τις καθημερινές συνήθειες των ανθρώπων. Η γλώσσα της αγκιτάτσιας είχε τη δική της δυναμική και οι μάζες την κατανοούσαν· το ίδιο ισχύει και για την κονστρουκτιβιστική αφίσα, ένα είδος τέχνης που γνώρισε πρωτοφανή άνθηση εκείνη την εποχή. Η τέχνη αποτέλεσε το σάλπισμα της αγκιτάτσιας· τη συναντούσες όχι μόνο στα μουσεία και στις εκθέσεις, αλλά και στον δρόμο και σε κάθε σπίτι. Μέχρι που κατασκευάστηκαν ειδικά προπαγανδιστικά τρένα και ατμόπλοια, προκειμένου να διαδοθούν οι νέες ιδέες τα οποία, εκτός από μέσα μεταφοράς, αποτελούσαν ταυτοχρόνως έναν περιοδεύοντα εκθεσιακό χώρο, έναν περιοδεύοντα θίασο, καθώς και “κινητή” ή “πλωτή” αίθουσα διαλέξεων, ούτως ώστε να μεταφερθούν με τρόπο κατανοητό οι σκοποί και το περιεχόμενο της τέχνης, καθώς και τα συνθήματα της αγκιτπρόπ.

Αγκιτάτσια σημαίνει παρακίνηση· με άλλα λόγια, σημαίνει πρόκληση ζυμώσεων και διέγερση των μαζών ώστε να κινητοποιηθούν για την επίτευξη άμεσων πρακτικών σκοπών. Προέρχεται από το λατινικό ουσιαστικό agitatio που σημαίνει παρότρυνση προπαγάνδα και κάθε μορφής υποκίνηση για ανάληψη δράσης. Την εποχή του κονστρουκτιβισμού μια τεράστια χώρα έπρεπε να τεθεί σε κίνηση και ολόκληρος ο υπόλοιπος κόσμος συντονιζόταν στους ρυθμούς του Μεγάλου Σκοπού: την επίτευξη της αλλαγή.

Prounen-Raum (οριζόντιος ουρανοξύστης) του El Lissitzky (1923–1925)

Lenin Tribune Ленинская трибуна του El Lissitzky (1920)

ΓΚΑΡΑΖ

Οι πόλεις από τη 10ετία του 1920 κι έπειτα άρχιζαν να επεκτείνονται οικιστικά Επομένως η μετακίνηση με τα πόδια ήταν πλέον αδύνατη· εντούτοις. τα ιδιωτικά μέσα μεταφοράς εξακολουθούσαν και αποτελούσαν πολυτέλεια. Εκείνη την εποχή έκαναν την εμφάνιση τους τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Το 1924 στη Μόσχα συστάθηκε η πρώτη τακτική υπηρεσία λεωφορείων. Τα μέσα μεταφοράς έπρεπε κάπου να παραμένουν σταθμευμένα και να επισκευάζονται τακτικά, για τον λόγο αυτό κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920 ξεκίνησε η κατασκευή γκαράζ αυτοκινήτων.

Ο σπουδαίος αρχιτέκτονας της πρωτοπορίας Κονοταντίν Μέλνικοφ και εκπρόσωπος της αβανγκάρντ αρχιτεκτονικής σχεδίασε 4 εκπληκτικά γκαράζ στη Μόσχα: το γκαράζ Rjkhmotvvbky για λεωφορεία το γκαραζ Intourist (1934) …αναφέρεται αναλυτικά στο καθένα και την πρόσοψη του γκαραζ Gosplan (1936) η οποία μοιάζει με γιγάντιο προβολέα. Ασφαλώς πριν ξεκινήσει την κατασκευή των έργων, ο Μέλνικοφ μελέτησε τις ιδιαιτερότητες της κίνησης των αυτοκίνητων στα γκαραζ. Σύμφωνα μι το σύστημα που ανέπτυξε ο ίδιος, τα αυτοκίνητα κινούνταν με περισσότερη οικονομία καυσίμων και δεν παρεμπόδιζαν το ένα το άλλο κατά τη διέλευσή τους.

Το 1923 ιδρύθηκε η ανώνυμη η εταιρεία αεροπορικού στόλου Dobrolet. Η εταιρεία αυτή ανέλαβε και οργάνωσε τη μεταφορά επιβατικού κοινού και εμπορευμάτων, τις ταχυδρομικές μεταφορές - κατ' ουσίαν διαμόρφωσε τις αεροπορικές συγκοινωνίες στη χώρα. Πρώτη τακτική πτήση εσωτερικού υπήρξε, η γραμμή Μόσχα · Νίζνι · Νόβγκαροντ. Μεταξύ άλλων, οι Αλεξόντερ Ρόντσενκο και Βλαντιμιρ Μαγιακόφκσι συμμετείχαν στη δημιουργία αφισών και διαφημιστικών προϊόντων της αεροπορικής εταιρείας.

Πλακάτ Mayakovsky (Agitprop)

Η καινοτόμος κονστρουκτιβιστική αρχιτεκτονική μεταμόρφωσε όχι μόνο τις πρωτεύουσες, Μόσχα και Λένινγκραντ, αλλά και τις πόλεις του Βόλγα και των Ουραλίων, της Σιβηρίας και της Υπερκαυκασίας. Νίζνι Νόβγκαροντ, Καζάν, Σαμάρα, Ιβάνοβο, Γιεκατερίνμπουργκ, Νοβοσιμπίρσκ, Κεμέροβο, Μινσκ, Μπακού, Χάρκοβο - δεκάδες πόλεις εξακολουθούν και διαθέτουν μνημεία και κτιριακές εγκαταστάσεις κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής. Ορισμένα κτίρια έχουν αποκατασταθεί, τα περισσότερα όμως είναι δυστυχώς, πολύ παραμελημένα.

Κλείνοντας θα θέλαμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στο Κέντρο Ζότοφ (Центр Зотов) που συνέβαλλε ουσιαστικά στην έκδοση αυτού του βιβλίου. Το Κέντρο Ζότοφ είναι ένας πολιτιστικός χώρος που εξοικειώνει το κοινό με τον κονστρουκτιβισμό και ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στο εκατονταετές παρελθόν και στο παρόν. Με τη συμμετοχή σύγχρονων καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων, σχεδιαστών, φωτογράφων και νέων ερευνητών στις δράσεις του Κέντρου, ο κονστρουκτιβισμός αποκτά επίκαιρο χαρακτήρα και προτρέπει το κοινό να αναζητά νέες, πρωτοποριακές ιδέες. Το Κέντρο Ζότοφ, που βρίσκεται στην καρδιά του μνημείου του κονστρουκτιβισμού, στη Μόσχα (οδός, αριθμός), αποτελεί σύμβολο του ονείρου για μια νέα τέχνη και μια νέα ζωή. που βίωσε η χώρα μας πριν από εκατό χρόνια. Αναπτύσσοντας και αναλύοντας διεξοδικά την κονστρουκτιβιστική ιδέα για τον ιδανικό χώρο, την αυτομόρφωση και τον πολιτιστικό ελεύθερο χρόνο, το Ζότοφ αποτέλεσε τόπο όπου καθένας μπορεί να συμμετάσχει ως μέλος σε μια παγκόσμια έρευνα για την κληρονομιά μιας περασμένης εποχής, η οποία επηρέασε την παγκόσμια τέχνη σε όλες τις εκφάνσεις της κλικ εδώ.

Αρχιτεκτονικές & πολεοδομικές θεωρίες στη νεαρή ΕΣΣΔ
Στην υπηρεσία του λαού — Όλα για τον άνθρωπο

Είναι κοινό μυστικό πως στον καπιταλισμό (του τότε και του τώρα –όχι τυχαία, πολλά από τα κτήρια που σχεδιάζονται κύριο στόχο έχουν να εντυπωσιάσουν με τις «γλυπτικές» δήθεν πρωτοποριακές μορφές τους, αδιαφορώντας όχι μόνο για τα ιδιαίτερα κοινωνικά και ιστορικά χαρακτηριστικά του τόπου ή του «τοπίου» που τα υποδέχεται, αλλά ακόμη και για την ίδια τη λειτουργία που αυτά θα έπρεπε να υπηρετούν, ανάγοντας σε άπαν τη μορφή ως αυταπόδεικτη αξία και προσπερνώντας τις ανάγκες και τα καθημερινά προβλήματα και ανάγκες του λαού εν ονόματι της «τέχνης» ή με άλλοθι την τέχνη.

Αντίθετα στη Σοβιετική Ένωση, από την πρώτη μέρα της επανάστασης του Οκτώβρη, ο έντονος θεωρητικός προβληματισμός σε όλα τα πεδία της κοινωνικής δραστηριότητας δεν θα μπορούσε –φυσικά, να αφήσει απ’ έξω την –υπό νέο πρίσμα «Τέχνη της επιστημονικής πολεοδομικής θεωρίας» με μπούσουλα, ότι στη νέα κοινωνία αντιστοιχεί η αναγκαιότητα για νέα αρχιτεκτονική μορφή μέσα από τις νέες (κοινωνικοποιημένες) λειτουργίες στην καθημερινή ζωή, άρα και στα κτήρια και την πόλη: οι θέσεις που είναι στο έπακρο πρωτοπόρες, διαμορφώνονται και παγιώνονται σε μια μακρόχρονη διαλεκτική εξέλιξη ακόμη και όταν μερικές φορές έδιναν –μέσα από μικροαστική αντίληψη, υπερβολική σημασία στο ρόλο του πολιτιστικού εποικοδομήματος ως προς την οικονομική βάση (πχ. η Proletcult που ιδρύθηκε στις παραμονές της Επανάστασης με επαναστατικορωμαντικές τάσεις πολλές φορές ανάγκασε τον Λένιν να την κατακρίνει κυρίως στο θέμα της “αυτονομίας” που ζητούσαν από το Κράτος και το Κόμμα, καθώς και για την μηδενιστική τους στάση στον πολιτισμό του παρελθόντος).

Πάντως είναι εμφανής η προσπάθεια αναζήτησης νέων μορφών που να ταιριάζουν στη νέα σοβιετική κοινωνία στην υπηρεσία του λαού: η πραγματικά σύγχρονη ‑για την εποχή της, αλλά από κάποιες πλευρές ακόμη σήμερα, αρχιτεκτονική κατεύθυνση που σε πολλά σημεία προηγείται χρονικά των δυτικοευρωπαϊκών κινημάτων αλλά και του Bauhaus, η αντίληψη με τις νέες μορφές και τα κτηριολογικά προγράμματα να βοηθήσουν στο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας κλπ. Στο περιεχόμενο και τη λειτουργία του κτηρίου και της πόλης συνυπάρχουν η απλή λειτουργική αναδιάταξη με ευρύτερα (μερικές φορές ουτοπιστικά) προγράμματα που ‑κατά την άποψή τους- εντάσσονταν στα πλαίσια γένεσης της νέας κοινωνίας.

Το περίφημο σχέδιο Miljutin, για το Magnitogorsk, 1930 που βασίζεται στην ιδέα της γραμμική πόλης, και η πρότασή του για το Στάλινγκραντ   ⬇️

Σχέδιο του Leonidov για το Magnitogorsk, 1929

Καθοριστική υπήρξε η σχέση του «κατασκευασμένου» έργου του μοντέρνου κινήματος σχετικά με τον πραγματικό κτισμένο όγκο κατοικιών που αντιστοιχούν εκείνη την εποχή σε «κλασική» μορφή και δομή (ενδεικτικά, ενώ το 1923 κατασκευάστηκαν ~1.000.000 τμ. κατοικίας και το 1925 3.000.000, στην περίοδο 1925–1930 πάνω από 30, δηλαδή 6.000.000 το χρόνο). Να σημειώσουμε πως ‑σε μια πρώτη περίοδο, εφαρμόστηκαν και αναγκαστικές λύσεις (πχ. η «ελάχιστη κατοικία» μειώνοντας τα τμ. ανά άτομο, λόγω των οξυμένων προγραμμάτων στέγασης) και επίσης υπήρξαν και μηχανιστικοί πειραματισμοί (πχ. με ιδεολογικό κάλυμμα την «σοσιαλιστική συλλογική κατοίκηση» αφαιρώντας από κάθε διαμέρισμα κουζίνες και ελαχιστοποιώντας τον καθημερινό χώρο, δημιούργησαν το «συλλογικό σπίτι» με κοινά μαγειρεία, εστιατόρια και χώρους διημέρευσης σε κάθε συγκρότημα, λύση η οποία όπως ήταν φυσικό τελικά εγκαταλείφθηκε). Αλλά ακόμη και σε αυτές τις «ακραίες» περιπτώσεις, δημιουργήθηκαν με μεγάλη επιτυχία κτήρια με έντονο κοινωνικό χαρακτήρα τα γνωστά συγκροτήματα κατοικιών, με αίθουσες εκδηλώσεων , πολιτισμού, εργατικές λέσχες, τοπικής άθλησης κλπ.

Η Σοβιετική Ένωση υπήρξε πρακτικά η πρώτη χώρα στον κόσμο που αντιμετώπισε το πρόβλημα της απ’ αρχής οικοδόμησης νέων πόλεων, αντίθετα με τη Δύση (που ‑αναγκαστικά, το βρήκε μπροστά της μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο…) Και μιλάμε για νέες πόλεις σε μαζική παραγωγή και όχι για τους μεμονωμένους βιομηχανικούς οικισμούς της Αγγλίας και Γερμανίας του 19ου αιώνα (Siemensstadt, Saltaire, Cadbury κα.)

Βέβαια ‑και αυτό είναι το κύριο, οι πόλεις στη Σοβιετική Ένωση, μελετήθηκαν και κτίστηκαν απ’ αρχής σε ελεύθερο έδαφος που ήταν λαϊκή ιδιοκτησία. Δημιουργήθηκαν σχεδιασμένα , δίπλα σε μεγάλες μονάδες παραγωγής (σαν βιομηχανικές δηλ.) κοντά σε νέα ορυχεία, φράγματα ή άλλα μεγάλα τεχνικά έργα ή σε καινούργιες βιομηχανικές συγκεντρώσεις. Οι εκτεταμένες συζητήσεις και ευρύτερες θεωρητικές αναζητήσεις ήταν στα πλαίσια την «νέας σοσιαλιστικής πόλης» με αρχές «νέας κοινωνίας» που θα ήταν αντίθετες με την παλιά καπιταλιστική πόλη, με στόχο και την απάλειψη της αντίθεσης πόλης — υπαίθρου κλπ

Συλλογική κατοικία (σπίτι-κοινότητα) M.Bartch & V.Vladimirov. Ελάχιστος ιδιωτικός χώρος και μέγιστος κοινωνικός, διατάξεις ορόφων που αργότερα αντέγραψε ο Le Corbusier στην Πολυκατοικία της Μασσαλίας.
Καθαρές γραμμές / σχέδια || με την μορφολογία του Bauhaus που αργότερα χρησιμοποίησε ο Mies van der Rohe

Δείτε «Φαινόμενο» (;) Bauhaus: μια ταξική θεώρηση

Γλωσσάρι

·     Αγκιτάτσια: συστηματική προσπάθεια διάδοσης ιδεών και θεωριών με σκοπό τον επηρεασμό της κοινής γνώμης.

·     Αγκιτπαραχόντ (Агитпароход): ατμόπλοιο κατάλληλα εξοπλισμένο και προσαρμοσμένο για τους σκοπούς της προπαγάνδας και της εκπαίδευσης του γενικού πληθυσμού και των στρατιωτικών μονάδων σε απομακρυσμένες περιοχές.

·     Αγροτικό αναγνωστήριο: κέντρο που επιτέλεσε πολιτιστικό και εκπαιδευτικό έργο σε κωμοπόλεις και χωριά της ΕΣΣΔ.

·     Ακγιτμπριγκάντα (Агитбригада): μικρό, συνήθως κινητό, ερασιτεχνικό ή επαγγελματικό συναυλιακό σύνολο, το ρεπερτόριο του οποίου εστίαζε σε γεγονότα τπς επικαιρότητας στην ΕΣΣΔ κατά την περίοδο 1910- 1930.

·     ΓΚΤΟ (ΓΤΟ): Πανρωσικό Συγκρότημα Φυσικής Κουλτούρας και Αθλητισμού με σύνθημα “Ετοιμοι για άσκηση και άμυνα”· επρόκειτο για ένα πλήρως εξοπλισμένο αθλητικό κέντρο.

·     Εργατικές κατοικίες RZHSCT: πρόκειται για ένα κτίριο-μνημείο του κονστρουκτιβισμού- βρίσκεται στην οδό Λέστεβα 18 στην περιοχή Ντανίλοφσκι στη Νότιας Διοικητικής Περιφέρειας της Μόσχας. Το οικοδομικό τετράγωνο όπου βρίσκονται οι εργατικές κατοικίες RZHSCT παραχωρήθηκε στον συνεταιρισμό Ζήντκαστ (жидкость) του πρώην εργοστασίου αρωμάτων, ο οποίος αργότερα άλλαξε το όνομά του σε 1^ος Σύλλογος Ζαμοσκβάριετσκα (Замоскворецкая) και φιλοξένησε εργάτες του εργοστασίου Κράσνι προλετάριι (Красный пролетарий), καθώς και άλλων επιχειρήσεων.

·     Κοινόβιο: κοινότητα η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο της ομαδικής συμβίωσης και της συλλογικότητας αποτελούμενη από άτομα με κοινή ιδεολογία.

·     Κομσομόλ (Комсомол): κρατική κομμουνιστική οργάνωση νέων στην ΕΣΣΔ. Το όνομα της οργάνωσης ήταν συντομογραφία της Πανενωσιακής Λενινιστικής ΚομμουνιστικήςΈνωσης Νεολαίας (ВЛКСМ). Η Κομσομόλ αποτελούσε τη νεολαία του ΚΚΣΕ. Ιδρύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1918 άμα τη ιδρύσει της είχε 22.000 μέλη και μετά εκατομμύρια.

·     Κτίριο Narkomfin (Доме Наркомфина): πολυκατοικία στη λεωφόρο Νοβίνσκι 25 (Новинский бульвар) στο κέντρο της Μόσχας. Σχεδιάστηκε ως “μεταβατικός τύπος πειραματικής κοινοβιακής κατοικίας” και αποτελεί διάσημο παράδειγμα της κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής και του σχεδιασμού κατοικιών της ρωσικής πρωτοπορίας.

·     Ντάτσα (Дача): εξοχική κατοικία που προοριζόταν κυρίως για αναψυχή ή και καλλιέργεια γεωργικών προϊόντων.

·     Οργανωμένη εσπεράντο ή Fundamento de Esperanto (ЭСПЕРАНТО ОРГАНИЗАЦИОННОЕ): πρόκειται για το Εγχειρίδιο που περιλαμβάνει τους κύριους κανόνες της γλώσσας Εσπεράντο _συχνά χρησιμοποιείται η συντομευμένη μορφή (la) Fundamento. Το βιβλίο αυτό πρωτοεκδόθηκε το 1905. Συγγραφέας, ο Λ. Λ. Ζάμενχοφ. Το συγκεκριμένο εγχειρίδιο καταγράφει τα κύρια γραμματικά φαινόμενα και λεξιλογικά στοιχεία της γλώσσας Εσπεράντο. Τα “Θεμέλια της Εσπεράντο” αναγνωρίζονται από όλους τους Εσπεραντιστές ως η “απαραβίαστη βάση” της γλώσσας αυτής και παίζει για την Εσπεράντο τον ίδιο ρόλο που παίζει η γλωσσική παράδοση για τις εθνικές γλώσσες.

·     Πλατεία Σβερντλόφ (Площадь Свердлова): κεντρική πλατεία στο Νοβοσιμπίρσκ. Πήρε το όνομά της από τον Γιάκοβ Σβερντλόφ (Яков Михайлович Свердлов, 1885- 1919), ενός από τα πέντε μέλη του Στρατιωτικού Επαναστατικού Κέντρου (μαζί με τους Στάλιν, Τξερτζίνσκι, Μπουμπνόφ και Ουρίτσκι) που συντόνισαν και ηγήθηκαν της ένοπλης κατάληψης της εξουσίας τον Οκτώβριο του 1917. Στη συνέχεια ο Σβερντλόφ υπήρξε κορυφαίος οργανωτής του Κόμματος των Μπολσεβίκων και του Σοβιετικού Κράτους.

·     Πολυκατάστημα Ντανίλοφκσι (Даниловский Мосторг): μετακονστρουκτιβιστικό κτίριο пои βρίσκεται στην περιοχή Νιανίλοφκσι στη Μόσχα.

·     Προπαγανδιστικό ύφασμα (текстиль): έφερε παραδοσιακά σχέδια, όπως λουλούδια, καθώς και καινοτόμα σχέδια, όπως σφυροδρέπανο, τρακτέρ, θεριζοαλωνιστική μηχανή, αεροπλάνο και μηχανοκίνητο πλοίο, αστέρια και γρανάζια, ρουκέτες, εργοτάξια και εργοστάσια, αντανακλώντας τις κοινωνικοποληικές εξελίξεις που συνέβαιναν στη χώρα (εκβιομηχάνιση, εξηλεκτρισμός και κολεκτιβοποίηση). Τέτοια υφάσματα χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία προπαγανδιστικών αφισών και πανό κατά τα πρώτα έτη σύστασης της ΕΣΣΔ, καθώς επίσης και για το ράψιμο ρούχων.

·     Caliko ύφασμα (Ситец): ελαφρύ βαμβακερό ύφασμα απλής ύφανσης με, κατά βάση, εμπριμέ σχέδια.

·     Gostorg (Госторг): κρατικό γραφείο εισαγωγών-εξαγωγών, ανώνυμη εταιρεία που ιδρύθηκε το 1922 στη Σοβιετική Ρωσία σε όλες τις δημοκρατίες της Ένωσης και τα μεγάλα οικονομικά κέντρα της χώρας· πρόκειται για οργανισμό που είχε το μονοπώλιο του εξωτερικού εμπορίου κατά τα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ενωσης. Εξήγαγε παραδοσιακά ρωσικά προϊόντα όπως γούνα, λινάρι, σιτάρι, ψάρια. Τα έσοδα από τις εξαγωγές τα διέθετε για να την αγορά μηχανημάτων, εργαλείων και εξοπλισμού. Επίσης, ο συγκεκριμένος οργανισμός πωλούσε τα εισαγόμενα προϊόντα σε κρατικές και ιδιωτικές εταιρείες, έναντι προμήθειας.

·     Mosselprom: Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Μεταποίησης Αγροτοβιομηχανικών Προϊόντων της Μόσχας· το κτίριο Mosselprom (Дом Моссельпрома) είναι αρχιτεκτονικό μνημείο της ρωσικής πρωτοπορίας. Βρίσκεται στην καρδιά της Μόσχας. Σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Νικαλάι Στρούκοφ και φιλοξενεί πίνακες ζωγραφικής των Αλεξάντρ Ρόνττσενκο και της συζύγου του Βαρβάρας Στεπάνοβα.

Παράρτημα: οι ήρωες αυτού του βιβλίου (σσ. με παραπομπή στις αντίστοιχες σελίδες, παρατηρήσεις κλπ)

• 1✨ Κάτοικος κοινοτικού σπιτιού στο οποίο διέμεναν οι εργαζόμενοι του Λαϊκού Επιμελητηρίου Οικονομικών.
• 2✨ Λιουμπόβ Ποπόβα (Любовь Попова, 1889-1924): Ρωσίδα και σοβιετική ζωγράφος καλλιτέχνιδα της πρωτοπορίας γραφίστρια και σκηνογράφος * Στο κείμενο, στις εικόνες και μέσα από έργα τέχνης
• 3✨ Ελ Λισίτσκι (Эль Лисицкий, 1890-1941): σοβιετικός μηχανικός αρχιτέκτονας και καλλιτέχνης
• 4✨ Τζίγκα Βερτόφ (Дзига Вертов, 1895-1954): κινηματογραφιστής και σεναριογράφος ένας από τους θεμελιωτές του ντοκιμαντέρ. Εισήγαγε καινοτόμες τεχνικές και μεθόδους όπως η «κρυφή κάμερα»
• 5✨ Σάλαμον Τελινγκάτερ (Соломон Телингатер, 1903-1969): σοβιετικός τυπογράφος ζωγράφος και γραφίστας· εκπρόσωπος του κονστρουκτιβισμού. Δημιούργησε πλήθος γραμματοσειρών και κεφαλίδων
• 6✨ Αλέξεϊ Γκαν (Алексей Ган, 1887- 1942): σοβιετικός καλλιτέχνης και κριτικός τέχνης
• 7✨ Αγρότισσα και αγρότης της επαρχίας Τβερ.
• 8✨ Βσέβολοντ Μέγιερχολντ (Всеволод Мейерхольд, 1874- 1940): σκηνοθέτης θεάτρου, θεατρικός παραγωγός και δημιουργός του συστήματος υποκριτικής βιομηχανικής _Ένα από τα κύρια στοιχεία της Βιομηχανικής είναι ότι δίνεται έμφαση στη σωματικότητα του ηθοποιού
• 9✨ Μαθήτρια στο RABFAK, σοβιετικό σχολείο που προσφέρει προπαρασκευαστική πανεπιστημιακή εκπαίδευση στους εργαζόμενους.
• 10✨ Βλαντίμιρ Σούχοφ (Владимир Шухов, 1853-1939): σοβιετικός μηχανικός αρχιτέκτονας και εφευρέτης
• 11✨ Αλεξάνδρα Κολλοντάι (Александра Коллонтай, 1872- 1952): επαναστάτρια, σοβιετική πολιτικός και διπλωμάτης έκτακτη και πληρεξούσιος πρέσβης της ΕΣΣΔ. Το 1917 συνοδοιπόρος _σύντροφος του Λένιν, συμμετέχει στην πρώτη κυβέρνηση των σοβιέτ ως Κομισάριος του Λαού (θέση που στον δυτικό κόσμο ισοδυναμεί με υπουργό). Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρεσβευτής στην παγκόσμια ιστορία
• 12✨ Νεαρός άντρας με αθλητική φόρμα.
• 13✨ Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι (Владимир Маяковский, 1893 1930): ποιητής και θεατρικός συγγραφέας ένας από τους κατεξοχήν εκπροσώπους του ρωσικού κονστρουκτιβισμού. Το πλέον γνωστό του ποίημα είναι το Σύννεφο με παντελόνια, ένα μακροσκελές δεξιοτεχνικό πόνημα που πραγματεύεται τα φλέγοντα ζητήματα του έρωτα, της επανάστασης και της θρησκείας
• 14✨ Γκεόργκι Μάρσακοφ (Георгий Марсаков, 1886-1963): σοβιετικός μηχανικός. Αποφοίτησε με άριστα από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Τομσκ, με δύο ειδικότητες μηχανολόγος μηχανικός σταθμών παραγωγής ενέργειας και ψυκτικών μηχανημάτων. Συμμετείχε στην έναρξη λειτουργίας του εργοστασίου όπλων του Τσαρίτσιν (Царицын) και διηύθυνε αρκετά από τα εργαστήρια του συγκεκριμένου εργοστασίου,  
• 15✨ Λίλια Μπρικ (Лиля Брик, 1891- 1978): σοβιετική πεζογράφος και μεταφράστρια, “η μούσα της ρωσικής πρωτοπορίας”, οικοδέσποινα ενός από τα πλέον διάσημα λογοτεχνικά και καλλιτεχνικά σαλόνια του 20ού αιώνα. Συγγραφέας των απομνημονευμάτων του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι. Η Λίλια συνδέθηκε με τον ρηξικέλευθο αυτόν ποιητή και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή και το έργο του
• 16✨ Όσιπ Μπρικ (Осип Брик, 1888- 1945): αβανγκάρντ συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας, ένα από τα πλέον σημαίνοντα μέλη της ρωσικής σχολής του φορμαλισμού
• 17✨ Επισκέπτης του πολυκαταστήματος Ντανίλοφκσι.
• 18✨ Απελευθερωμένη γυναίκα της Σοβιετικής Ένωσης.
• 19✨ Κονσταντίν Μέλνικοφ (Константин Мельников, 1890- 1974): σοβιετικός αρχιτέκτονας, καλλιτέχνης, ένας από τους πρωτοστάτες της ρωσικής πρωτοπορίας σε ό,τι αφορά τη σοβιετική αρχιτεκτονική κατά την περίοδο 1923-1933
• 20✨ Βλαντίμιρ Στένμπεργκ (Владимир Стенберг, 1899-1982): σοβιετικός γραφίστας, κονστρουκτιβιστής, ασχολήθηκε δημιουργικά με την κινηματογραφική αφίσα και τη σκηνογραφία. Ο ίδιος και ο αδελφός του Γκεόργκι (Στένμπεργκ) είναι γνωστοί και ως “Αδελφοί Στένμπεργκ”
• 21✨ Γκεόργκι Στένμπεργκ (Георгий Стенберг, 1900-1933)
• 22✨ Χειρίστρια θεριζοαλωνιστικής μηχανής.
• 23✨ Βλαντίμιρ Τάτλιν (Владимир Татлин, 1885-1953): σοβιετικός ζωγράφος, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ρωσικής πρωτοπορίας, ιδρυτής του κονστρουκτιβισμού. Το σχέδιο-πρόταση του Τάτλιν για το Μνημείο της Τρίτης Διεθνούς (1919-1920) έχει αναδειχτεί ως το εμβληματικό έργο της ώσμωσης του ρωσικού αριστερού μοντερνισμού και της Οκτωβριανής Επανάστασης
• 24✨ Τάνια Σαφόναβα (Таня Сафонова): καλλιτέχνιδα και εικονογράφος της παρούσας έκδοσης.
• 25✨ Μπάνια (Боня), ο σκύλος της εικονογράφου.
• 26✨ Τα παιδιά Λένγκεμιρ (Ленгемир) και Νινέλ (Нинель).
• 27✨ Μόισεϊ Γκίνζμπουργκ (Моисей Гинзбург, 1892-1946): αρχιτέκτονας, ένας από τους θεμελιωτές του σοβιετικού κονστρουκτιβισμού στην αρχιτεκτονική
• 28✨ Βαρβάρα Στεπάνοβα (Варвара Степанова, 1894-1958): σοβιετική καλλιτέχνιδα της ρωσικής πρωτοπορίας, εκπρόσωπος του κονστρουκτιβισμού, σχεδιάστρια και ποιήτρια, σύζυγος και συνεργάτιδα του Αλεξάντερ Ρόνττσενκο
• 29✨ Αλεξάντερ Ρόνττσενκο (Александр Родченко, 1891- 1956): σοβιετικός ζωγράφος, γραφίστας, γλύπτης, φωτογράφος, ανταποκριτής. Υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές του κονστρουκτιβισμού και πρωτοπόρος της διαφήμισης στην ΕΣΣΔ. Συνεργάστηκε επί μακρόν με την καλλιτέχνιδα σύζυγό του, Βαρβάρα Στεπάνοβα
• 30✨ Γκούσταβ Κλούτσις (Густав Клуцис, 1895-1938): φωτογράφος, πρωτεργάτης του κονστρουκτιβισμού, πρωτοπόρος του ασπρόμαυρου και έγχρωμου φωτομοντάζ, μετρ της πολιτικής αφίσας, καθώς και ένας από τους εμπνευστές της υπαίθριας διαφήμισης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του είχε ενεργή πολιτική και πολιτειακή δράση
• 31✨ Αλεξάντερ Βισνίν (Александр Веснин, 1883-1959): σοβιετικός αρχιτέκτονας και ηγετική μορφή της ρωσικής πρωτοπορίας σε ό,τι αφορά την αρχιτεκτονική. Δίδαξε στη σχολή Vkhutemas της Μόσχας (1921-1930). Επίσης, υπήρξε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Κατασκευών και Αρχιτεκτονικής της ΕΣΣΔ (1956-1959)

Ατενίζοντας το μέλλον

Στην ελληνική έκδοση του βιβλίου της Τάνιας Σαφάνοβα που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις “ΦΟΥΡΦΟΥΡΙ” τον πρόλογο υπογράφει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο οποίος σημειώνει χαρακτηριστικά (όλο το κείμενο στο τέλος): “Χαίρομαι για τον πρωτότυπο, ενδιαφέροντα τρόπο που το βιβλίο προσεγγίζει την Οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση. Πραγματικά μόνο η τέχνη μπορεί να αποδώσει το πνεύμα και το κλίμα μιας ιστορικής περιόδου, να φωτίσει με ζωντάνια και να διεισδύσει βαθύτερα στα ανθρώπινα κίνητρα και συναισθήματα. Νιώθοντας την τέχνη ως απαραίτητο συμπλήρωμα της επιστήμης για την κατανόηση της Ιστορίας, ως κόμμα έχουμε ασχοληθεί με την τέχνη της Οκτωβριανής σοσιαλιστικής επανάστασης, την αποκαλούμενη Ρώσικη Πρωτοπορία και το σημαντικότερο ρεύμα της, τον κονστρουκτιβισμό.

Έχουμε εξετάσει τις συνθήκες και τις αιτίες για τη γέννησή της πριν την Οκτωβριανή επανάσταση και για την έκρηξή της τα πρώτα μεταοκτωβριανά χρόνια. Εχουμε επίσης αποτιμήσει κριτικά το φιλοσοφικό της υπόβαθρο και το κοινωνικο-πολιτικό της περιεχόμενο. Αναμφισβήτητα πρόκειται για μια τέχνη πρωτοπόρα ως προς τη μορφή, σε σημαντικό βαθμό και ως προς το περιεχόμενο, που δημιούργησε τεράστια παρακαταθήκη ιδεών, τεχνικών, τεχνοτροπιών, πειραματικών μεθόδων σε όλα τα είδη της τέχνης και στη σύνθεσή τους, εμπνέοντας εκατοντάδες μετέπειτα σπουδαίους καλλιτέχνες και παραμένοντας πηγή ανεξάντλητη ως τις μέρες μας”. Κλείνοντας ανάφερε πως η συγκεκριμένη έκδοση “αποτελεί σημαντική συμβολή στη γνωριμία της νεολαίας με μια σπουδαία πτυχή της πιο συγκλονιστικής περιόδου στη σύγχρονη Ιστορία της ανθρωπότητας. Επομένως, μπορεί να συμβάλει και στον αγώνα που θα ανοίξει τον δρόμο για μια νέα κοινωνική πραγματικότητα, αφού άλλωστε "το να αλλάξεις τον κόσμο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!" (Θερβάντες, Δον Κιχώτης)”.

Όταν η Τέχνη συναντά την επανάσταση

Εκδόσεις “Φουρφούρι” _σχετικά με την έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου: Η "Χώρα του Αύριο" της Τάνια Σαφόναβα, με τον πρόλογο του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, είναι ένα βιβλίο - φόρος τιμής σε μια εποχή που πίστεψε βαθιά στη δύναμη της συλλογικότητας και της δημιουργίας: Την εποχή του κονστρουκτιβισμού, όταν η Τέχνη έγινε εργαλείο για την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας. Μέσα από ένα εικονογραφημένο αφήγημα, η Σαφόναβα μάς ξεναγεί στα χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, όταν ζωγράφοι, αρχιτέκτονες, τυπογράφοι και εργάτες οραματίστηκαν έναν νέο κόσμο - όπου κάθε μορφή Τέχνης θα υπηρετούσε την κοινωνική πρόοδο και την απελευθέρωση του ανθρώπου. Ο κονστρουκτιβισμός δεν υπήρξε απλώς καλλιτεχνικό ρεύμα, αλλά βαθιά πολιτιστική τομή: Μια Τέχνη λειτουργική, λαϊκή, προσανατολισμένη στην πράξη, που έθεσε τα θεμέλια για τη σύγχρονη αισθητική και τον κοινωνικό ρεαλισμό. Η αξία της "Χώρας του Αύριο" δεν είναι η νοσταλγία, αλλά η υπενθύμιση ότι οι μεγάλοι πολιτισμοί δεν χτίζονται πάνω στο ατομικό όφελος, αλλά πάνω στη συλλογική ανάγκη. Με εντυπωσιακή εικονογράφηση και ιστορική ακρίβεια, το βιβλίο δείχνει πώς η Σοβιετική Ενωση επιχείρησε να μετατρέψει τα όνειρα σε πράξη, συνδέοντας την Τέχνη με την επιστήμη, την αρχιτεκτονική και την καθημερινή ζωή.

Η Τάνια Σαφόναβα, διακεκριμένη καλλιτέχνις και εικονογράφος, με έργα που έχουν ξεχωρίσει διεθνώς (Golden Bee, Μόσχα, Nami Concourse, Νότια Κορέα), ανασυνθέτει με ευαισθησία και σεβασμό το όραμα μιας κοινωνίας που ήθελε να φτιάξει τον άνθρωπο του αύριο - ελεύθερο, δημιουργικό, συνειδητό. Ενα βιβλίο πολύτιμο, όχι μόνο για τους φίλους της Τέχνης, αλλά για όσους εξακολουθούν να πιστεύουν πως "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός".

Όπως σημειώνει ο ΓΓ "με ευχάριστο τρόπο, ενθουσιασμό, συναίσθημα και σε μεγάλο βαθμό αντικειμενικότητα, παρά την όποια εξιδανίκευση, το βιβλίο προβάλλει το επαναστατικό, εξεγερτικό κλίμα και το εμπνευσμένο, επινοητικό, πρωτόγνωρα δημιουργικό, γενεσιουργό -θα λέγαμε- πνεύμα που διέπνεε τον καλλιτεχνικό και γενικότερα τον εργατικό - λαϊκό κόσμο στη Σοβιετική Ένωση τα πρώτα μεταεπαναστατικά χρόνια, το φλογερό πάθος για τη "χώρα του αύριο", που έχτιζε αυτός ο κόσμος με τα χέρια, το μυαλό και την καρδιά του. Με κόπους, με θυσίες, αλλά και με περηφάνια, ανυστερόβουλα"».

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Δημήτρης Κουτσούμπας
Χαίρομαι για τον πρωτότυπο, ενδιαφέροντα τρόπο που το βιβλίο προσεγγίζει την Οκτωβριανή σοσιαλιστική επανάσταση. Πραγματικά, μόνο η τέχνη μπορεί να αποδώσει το πνεύμα και το κλίμα μιας ιστορικής περιόδου, να φωτίσει με ζωντάνια και να διεισδύσει βαθύτερα στα ανθρώπινα κίνητρα και συναισθήματα. Νιώθοντας την τέχνη ως απαραίτητο συμπλήρωμα της επιστήμης για την κατανόηση της Ιστορίας, ως κόμμα έχουμε ασχοληθεί με την τέχνη της Οκτωβριανής σοσιαλιστικής επανάστασης, την αποκαλούμενη Ρώσικη Πρωτοπορία, και το σημαντικότερο ρεύμα της, τον κονστρουκτιβισμό. Έχουμε εξετάσει τις συνθήκες και τις αιτίες για τη γέννησή της πριν την Οκτωβριανή επανάσταση και για την έκρηξή της τα πρώτα μεταοκτωβριανά χρόνια. Έχουμε επίσης αποτιμήσει κριτικά το φιλοσοφικό της υπόβαθρο και το κοινωνικο-πολιτικό της περιεχόμενο. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια τέχνη πρωτοπόρα ως προς τη μορφή, σε σημαντικό βαθμό και ως προς το περιεχόμενο, που δημιούργησε τεράστια παρακαταθήκη ιδεών, τεχνικών, τεχνοτροπιών, πειραματικών μεθόδων σε όλα τα είδη της τέχνης και στη σύνθεσή τους, εμπνέοντας μετέπειτα εκατοντάδες σπουδαίους καλλιτέχνες και παραμένοντας πηγή ανεξάντλητη ως τις μέρες μας.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε με όρους φιλοσοφίας, θα λέγαμε πως το υπόβαθρο του κονστρουκτιβισμού είναι περισσότερο ένα κράμα υποκειμενικού ιδεαλισμού -και πιο ειδικά πραγματισμού- με τεχνοκρατικές αντιλήψεις, που ανήγαγαν τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα ως τον αποφασιστικό συντελεστή της κοινωνικής απελευθέρωσης, αντί για τις νέες, σοσιαλιστικές σχέσεις ιδιοκτησίας. Χωρίς όμως αυτή τη βαθιά κοινωνική τομή, η τεχνολογική πρόοδος θα ελεγχόταν και θα αξιοποιούταν από την αστική τάξη για την ικανοποίηση των δικών της οικονομικών και ιδεολογικών συμφερόντων και όχι για την εξασφάλιση της γενικής λαϊκής προόδου και ευημερίας, που ήταν ο στόχος του σοσιαλισμού και των καλλιτεχνών της πρωτοπορίας, όπως με δύναμη και εκφραστικότητα μάς τον παρουσιάζει το βιβλίο. Σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι σύνθετο, πολυδιάστατο, δεν επιτρέπει μονομέρειες και μια εμπεριστατωμένη ανάλυσή του δεν θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο προλόγου σε ένα παιδικό βιβλίο. Η ουσία είναι ότι οι καλλιτέχνες της μεταεπαναστατικής Σοβιετικής Ένωσης ένιωθαν στην πλειονότητά τους την ευθύνη να μορφώσουν, να διαπαιδαγωγήσουν, να εξυψώσουν ηθικά, αισθητικά και πολιτισμικά τον λαό με την καλλιτεχνική και πολιτική δράση τους.

Με ευχάριστο τρόπο, ενθουσιασμό, συναίσθημα και σε μεγάλο βαθμό αντικειμενικότητα, παρά την όποια εξιδανίκευση, το βιβλίο προβάλλει το επαναστατικό, εξεγερτικό κλίμα και το εμπνευσμένο, επινοητικό, πρωτόγνωρα δημιουργικό, γενεσιουργό -θα λέγαμε- πνεύμα που διέπνεε τον καλλιτεχνικό και γενικότερα τον εργατικό- λαϊκό κόσμο στη Σοβιετική Ένωση τα πρώτα μεταεπαναστατικά χρόνια, το φλογερό πάθος για τη «χώρα του αύριο» που έχτιζε αυτός ο κόσμος με τα χέρια, το μυαλό και την καρδιά του. Με κόπους, με θυσίες, αλλά και με περηφάνια, ανυστερόβουλα. Θα συμφωνήσουμε, μάλιστα, με το βιβλίο στην επισήμανσή του ότι ιδέες, που γεννήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, έρχεται σήμερα, έναν αιώνα μετά, να τις χρησιμοποιήσει ή, πιο σωστά, να τις εκμεταλλευτεί ο καπιταλισμός. Με ανεστραμμένο όμως πάντα σκοπό τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας των λίγων, αντί για τη μεγιστοποίηση της ευτυχίας των πολλών. Με άλλα λόγια, παρασάγγας απέχει η περίοδος εκείνη, όπως -πιστεύω- και κάθε περίοδος επαναστατικής έξαρσης, εξέγερσης λαϊκών δυνάμεων κατά του παλιού, με τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα που βιώνουμε στον 21^ο αιώνα, παρά την τεράστια εξέλιξη και πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας, που αυξάνουν αντικειμενικά τις δυνατότητες ο άνθρωπος να ζήσει καλύτερα σε σύγκριση με τον προηγούμενο αιώνα.

Γενικά, το βιβλίο που κρατάμε στα χέρια μας αποτελεί σημαντική συμβολή στη γνωριμία της νεολαίας με μια σπουδαία πτυχή της πιο συγκλονιστικής περιόδου στη σύγχρονη Ιστορία της ανθρωπότητας. Επομένως, μπορεί να συμβάλει και στον αγώνα που θα ανοίξει τον δρόμο για μια νέα κοινωνική πραγματικότητα, αφού άλλωστε «το να αλλάξεις τον κόσμο, δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!*» Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Δημήτρης Κουτσούμπας ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ