ΗΠΑ VS “Axis of evil”: από το colt στην κρατική τρομοκρατία

“Ακήρυχτος πόλεμος“: Η οπλοκατοχή και, κυρίως, η οπλοχρησία στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει λάβει από χρόνια διαστάσεις επιδημίας. Το πιο εύκολο πράγμα είναι να προμηθευτεί κάποιος, ακόμη και ανήλικα παιδιά, ένα όπλο… Η Αμερική έχει παράδοση στη βία. Οι ηγέτες και τα Μέσα Ενημέρωσης φροντίζουν να συντηρούν το φόβο και ο φόβος φροντίζει για τα υπόλοιπα. Τα όπλα βρίσκονται κάτω από τα μαξιλάρια, είναι απελπιστικά διαθέσιμα και έτοιμα προς χρήση», ακόμη και από ανήλικα παιδιά… Τα θύματα ειρήνης φτάνουν τις 11.000+ κάθε χρόνο… Γιατί εκεί και όχι σε άλλες χώρες με το ίδιο ποσοστό οπλοκατοχής; Η παθολογία της βίας και η κουλτούρα των όπλων είναι αμερικάνικα κοινωνικοπολιτικά φαινόμενα που έχουν πάρει αδιανόητες διαστάσεις. Ο γνωστός ντοκιμαντερίστας Μάικλ Μουρ έχει αποδείξει ότι δε φοβάται να σοκάρει με την αλήθεια, ούτε πτοείται από τις αντιδράσεις των συμπατριωτών του.
Τώρα βάζει το μαχαίρι στο κόκαλο και ψάχνει εξηγήσεις. Με διεισδυτικό ρεαλισμό και καυστικό χιούμορ ψάχνει να βρει μια κρυμμένη αλήθεια σ’ έναν πολιτισμό που έχει φτάσει στα όρια της τρέλας. Τίτλοι αρχής. Πρώτη σεκάνς Μάικλ Μουρ (αφηγητής): _Ήταν μια συνηθισμένη μέρα για την Αμερική. Οι αγρότες ασχολούνται με τη σοδειά, ο γαλατάς μοίραζε το γάλα, ο ταχυδρόμος τα γράμματα και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ βομβάρδιζε μια άλλη χώρα_ Bowling for Columbine Ντοκιμαντέρ για την οπλοχρησία στις ΗΠΑ σσ. η “σφαγή στο Κολομπάιν”, αφορά ένα πραγματικό γεγονός όπου δύο νεαροί μαθητές σκότωσαν χωρίς λόγο ένδεκα συμμαθητές και έναν καθηγητή τους. Ευκαιρίας δοθείσης: Σαν σήμερα 25-Φεβ-1836, ο Αμερικανός εφευρέτης Samuel Colt (Σάμιουελ Κολτ) κατοχυρώνει την πατέντα για το ομώνυμο όπλο που έμελλε να επηρεάσει όχι μόνο την εξέλιξη της οπλοτεχνίας αλλά και την ίδια την κοινωνική και πολιτική φυσιογνωμία της χώρας του. Το εμβληματικό περίστροφο Colt, εμφανίζεται σε κλασικές ταινίες Western με σενάρια εκδίκησης και γρήγορη δράση, με το περίστροφο Colt Navy να βρίσκεται στο επίκεντρο εμβληματικών αναμετρήσεων υψηλών διακυβευμάτων.

18 Μαΐου 2018_ Πυροβολισμοί στο λύκειο Σάντα Φε του Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Δέκα νεκροί και 13 τραυματίες. Ο μακελάρης υπό κράτηση και η αστυνομία τον αναγνώρισε ως τον 17χρονο μαθητή του ίδιου σχολείου, Δημήτριο Παγουρτζή (πατριωτάκι από το Μουζάκι Καρδίτσας). Σύμφωνα με την “Houston Chronicle”, ήταν οπλισμένος με κυνηγετικό, με πιστόλι, μια κοντόκανη καραμπίνα και αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Πριν από την εισβολή στο σχολείο πόσταρε στο Facebook μπλουζάκι που γράφει “Born to Kill” _γεννημένος να σκοτώνει και λατρεύει τα όπλα. Στο Instagram, ακολουθεί λογαριασμούς που σχετίζονται με τα όπλα (“sickguns”, “gunspictures”, Guns Fanatics, Guns Lovers, Guns Glory κλπ). Επίσης μία φωτογραφία μαύρης καμπαρντίνας, την οποία φορούσε κατά τη διάρκεια του μακελειού, διακοσμημένη με “διάφορα”, όπως Σιδηρούς Σταυρός (το υψηλότερο παράσημο ανδρείας των SS και του γερμανικού στρατού στον 2^ο παγκόσμιο). Συμμαθητές του ανέφεραν ότι συχνά ο Παγουρτζής έπεφτε θύμα bullying, τόσο από μαθητές, όσο και από καθηγητές. Στη σελίδα του στο Facebook έλεγε ότι σχεδίαζε να καταταχθεί στο στρατό το 2019. 

Ο Τραμπ, με μόνο λίγες ώρες στον Λευκό Οίκο, ανακάλεσε με προεδρικό διάταγμα την εντολή του προκατόχου του, Τζο Μπάιντεν, που μόλις πριν 6 μέρες είχε αφαιρέσει την Κούβα από την απαράδεκτη και αυθαίρετη λίστα της Ουάσιγκτον με τα "κράτη – χορηγούς της τρομοκρατίας" __Αφού την είχε διατηρήσει εκεί και στα 4 χρόνια της θητείας του…
Ο Α’ Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Κούβας και Πρόεδρος της χώρας, Μιγκέλ Ντιάς Κανέλ, αναφερόμενος στην κατάπτυστη αυτή απόφαση σημείωσε: «Είναι μια πράξη αλαζονείας και περιφρόνησης της αλήθειας, που δεν προκαλεί έκπληξη και έχει σκοπό (…) να ενδυναμώσει τον βάρβαρο πόλεμο κατά της Κούβας. Πρόκειται για πράξη κοροϊδίας και κατάχρησης, που επιβεβαιώνει την απαξίωση των λιστών και των μονομερών μηχανισμών καταναγκασμού της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών».
Μιλώντας για τα ακραία μέτρα οικονομικού αποκλεισμού που είχε επιβάλει κατά της Κούβας ο Τραμπ στην προηγούμενη θητεία του, τον Γενάρη του 2021, και τα οποία διατήρησε στην τετραετία της και η κυβέρνηση Μπάιντεν, ο Κανέλ τόνισε ότι «στόχος ήταν να προκαλέσει ελλείψεις στον κουβανικό λαό και σημαντική αύξηση του μεταναστευτικού ρεύματος από τη χώρα μας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες». Κλείνοντας, ξεκαθάρισε ότι «η νόμιμη και ευγενής υπόθεση του λαού μας θα επικρατήσει και θα νικήσει ξανά».
Με την απόφαση Τραμπ θα επανέλθουν τουλάχιστον 78 καταστροφικές και εκτελεστικές ενέργειες – κυρώσεις και το λεγόμενο κεφάλαιο III του νόμου Helms-Burton (που επιβάλλει κυρώσεις και σε χώρες που συναλλάσσονται με την Κούβα). Βέβαια, και με την κίνηση της τελευταίας στιγμής της θητείας Μπάιντεν ο βασικός πυρήνας του πολύμορφου βάρβαρου υπερεξηντάχρονου αποκλεισμού που έχει επιβληθεί από τις ΗΠΑ στην Κούβα παρέμενε αναλλοίωτος. Ο επικεφαλής της Εθνοσυνέλευσης της Λαϊκής Εξουσίας της Κούβας, Εστεμπάν Λάζο, επεσήμανε ότι η απόφαση του Τραμπ "είναι αντίθετη με τη διαρκή και σταθερή απαίτηση του κουβανικού λαού και της συντριπτικής πλειοψηφίας της διεθνούς κοινότητας".

“Axis of evil _άξονας του κακού”

Ο όρος επινοήθηκε από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, αρχικά προσδιορίζοντας Ιράν-Ιράκ και  Βόρεια Κορέα ως έθνη που χρηματοδοτούν την τρομοκρατία και αναζητούν όπλα μαζικής καταστροφής.  Αργότερα, αυτός ο κατάλογος επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει χώρες όπως η Κούβα (αυτό παραμένει μέχρι σήμερα ως δικαιολογία για επίθεση με κάθε μέσο ενάντια στο νησί της Επανάστασης), η Λιβύη και η Συρία. Χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει ως πόλεμο κατά της τρομοκρατίας την εισβολή στο Ιράκ το 2003, ενώ σήμερα περιλαμβάνει επίσης Κίνα και Ρωσία. Εν ολίγοις ό,τι κατά τους ιμπεριαλιστές αντιτίθεται στην αυτοκρατορία τους. Θυμίζουμε πως ο Ρέιγκαν έδωσε ομιλία το 1982 αποκαλώντας την τότε Σοβιετική Ένωση “αυτοκρατορία του κακού”

Μια εικόνα χίλιες λέξεις – Οι δύο κόσμοι

Το τραγικό φαινόμενο της οπλοχρησίας στις ΗΠΑ
Όλο και δραματικότερες διαστάσεις προσλαμβάνει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το φαινόμενο χρήσης όπλων, όχι μόνο από ενήλικες αλλά  εκ μέρους μαθητών κι άλλων ανήλικων παιδιών, βασικά σε σχολεία, αλλά και μέσα στα σπίτια _η είδηση “και πάλι ακούστηκαν πυροβολισμοί στο σχολείο”… απολογισμός: νεκροί (τόσοι) ­ – τραυματίες (αριθμός) ή “ο δράστης πυροβόλησε τους γονείς του” _στο σπίτι του ανακαλύφθηκε ένα πραγματικό οπλοστάσιο με αυτοσχέδιες βόμβες και χειροβομβίδες. Τα τραγικά αυτά περιστατικά δε φαίνεται να έχουν τελειωμό… Και η διαπίστωση: “Τα παιδιά του έθνους αλληλοσκοτώνονται…”.

• Πάνω από 200 εκατομμύρια όπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής βρίσκονται σε χέρια ιδιωτών. Σχεδόν το 35% των οικογενειών έχει στην κατοχή του ένα όπλο, ενώ στην Πολιτεία Ορεγκον 53%, με πάνω από 1,2 εκατομμύρια παιδιά να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε όπλα. Σχετικά, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, δεν είναι σε θέση να βοηθήσει καμιά διαφωτιστική καμπάνια ανάμεσα στα παιδιά και ιδιαίτερα όταν αυτή γίνεται από την NRA (σσ. National Rifle Association ένας από τους πιο ισχυρούς πολιτικούς οργανισμούς στις ΗΠΑ, που ιδρύθηκε το 1871, με κύριο σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων στην οπλοκατοχή. Λειτουργεί ως λόμπι κατά του ελέγχου των όπλων, υποστηρίζοντας ότι η οπλοφορία καθιστά τη χώρα ασφαλέστερη). Θα πρέπει ιδιαίτερα να τονιστεί το γεγονός ότι το 80% αυτών που έχουν στην κατοχή τους όπλα μεγάλωσαν σε οικογένειες που επίσης διέθεταν τέτοια. Η NRA “δεν είναι καμιά φιλική κυνηγετική οργάνωση, αλλά συνεργάτης των κατασκευαστών όπλων…”.
• Στις σελίδες του Ιντερνετ, στη βάση σχετικών πληροφοριών που υπάρχουν, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχουν πλημμυρίσει από νόμιμα στρατιωτικά όπλα… Στο μεταξύ, “φανατικοί εραστές όπλων” δηλώνουν ότι στην κατοχή τους βρίσκονται μέχρι και 50 όπλα. Ταυτόχρονα, στο Ιντερνετ δεν απουσιάζουν καθόλου και οι πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητες μετατροπής των όπλων σε αυτόματα, καθώς και ανάλογες για εκπαίδευση σ’ αυτά. Πολλοί από τους μικρούς δολοφόνους ομολόγησαν ότι πήραν μέρος σε μια τέτοια εκπαίδευση. Σε πολλές Πολιτείες ήδη επιτρέπεται σε δεκάχρονα αγόρια να έχουν στην κατοχή τους και να χρησιμοποιούν ημιαυτόματα επιθετικά όπλα. Σε καταστήματα αθλητικών ειδών, χωρίς κανένα πρόβλημα, μπορεί κανείς για λιγότερα από 100$ ν’ αποκτήσει ένα. Και η NRA, όπως αναφέρεται, υποστηρίζει την τάση αυτή ξοδεύοντας πάρα πολλά εκατομμύρια δολάρια για την παρεμπόδιση αυστηρότερων νόμων.

ΗΠΑ: περισσότεροι από τα τροχαία
οι θάνατοι παιδιών και εφήβων από όπλα

Το 2023 σημειώθηκαν πάνω από 400 πυροβολισμοί από παιδιά, με την ένοπλη βία να επηρεάζει δυσανάλογα τους μαύρους νέους και όσους βρίσκονται σε περιοχές υψηλής φτώχειας, με πολλά περιστατικά να οφείλονται στην πρόσβαση σε μη ασφαλισμένα πυροβόλα όπλα μια τάση που χαρακτηρίζεται ως #NotAnAccident από την Everytown Research & Policy.

• Θάνατοι: Το 2022, υπήρξαν 2.526 θάνατοι από όπλα μεταξύ παιδιών 1-17 ετών, κατά μέσο όρο σχεδόν 7 ανά ημέρα. Πυροβολισμοί σε σχολεία: από τον Ιανουάριο του 2026, έχουν ήδη σημειωθεί τουλάχιστον 15 περιστατικά πυροβολισμών σε σχολικούς χώρους, με αποτέλεσμα 5 θανάτους και 5 τραυματισμούς. Τα μαύρα παιδιά επηρεάζονται δυσανάλογα, με τα ποσοστά ανθρωποκτονιών με όπλα να είναι 24 φορές υψηλότερα για τους μαύρους εφήβους (15-34) σε σύγκριση με τους λευκούς συνομηλίκους τους. Πολλά περιστατικά αφορούν μη ασφαλισμένα όπλα στο σπίτι, γεγονός που οδηγεί σε εκκλήσεις για αυστηρότερους νόμους για την Πρόληψη της Πρόσβασης των Παιδιών (CAP) _”φωνή βοώντος”.
• Οι πυροβολισμοί σε σχολεία στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησαν στα μέσα του 19^ου αιώνα και ήταν “σχετικά ασυνήθιστοι” μέχρι τα τέλη του 20ού. Από τη δεκαετία του 1960 έως τη δεκαετία του 1980, οι θανατηφόροι πυροβολισμοί σε σχολεία συνέβαιναν σπάνια, με τους περισσότερους να αφορούν ένα ή δύο θύματα. Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1990, η συχνότητα και η θνησιμότητα τέτοιων περιστατικών έχουν αυξηθεί, με τη σφαγή στο Λύκειο Κολουμπάιν το 1999, η οποία είχε ως αποτέλεσμα 16 θανάτους, συμπεριλαμβανομένων των δραστών, να αναφέρεται συχνά ως σημείο καμπής στην κάλυψη των μέσων ενημέρωσης και στην αντίληψη του κοινού για τους πυροβολισμούς στα σχολεία, με τις πολιτικο-κοινωνικές συζητήσεις γύρω από τη βία των νέων να μην οδηγούν πουθενά.
• Μεταξύ 2000 και 2022, περισσότερες από 300 ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία σημειώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, τις περισσότερες φορές με πολλαπλούς θανάτους. Η πλειονότητα των περιστατικών περιλαμβάνει 2-3 θανάτους, ένας αριθμός “υψηλού προφίλ” αντιπροσωπεύει σημαντικό %. Περιστατικά μαζικών θυμάτων έχουν συμβεί συχνότερα σε λύκεια και πανεπιστήμια παρά σε δημοτικά, αν και μερικές από τις πιο θανατηφόρες περιπτώσεις αφορούσαν νεότερους μαθητές: όπως στα Sandy Hook (14-Δεκ-2012 ένοπλος εισέβαλε στο δημοτικό σχολείο, σκότωσε 20 μαθητές και 6 μέλη του διδακτικού προσωπικού και στη συνέχεια αυτοκτόνησε) Virginia Tech (μαζική ένοπλη επίθεση του 2007, η οποία περιελάμβανε δύο επιθέσεις στην πανεπιστημιούπολη του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου της Βιρτζίνια και του Virginia Tech, όπου προπτυχιακός φοιτητής, σκότωσε 32 άτομα και τραυμάτισε 17 άλλα πριν αυτοκτονήσει, ενώ 6 άλλοι τραυματίστηκαν πηδώντας από τα παράθυρα για να ξεφύγουν) και Robb Elementary (μαζική ένοπλη επίθεση στο δημοτικό σχολείο Uvalde _2022, στο Τέξας, όπου ο 18χρονος Salvador Ramos, πρώην μαθητής εκεί, πυροβόλησε θανάσιμα 19 μαθητές και 2 καθηγητές, ενώ τραυμάτισε άλλους 18).

Η επανάληψη των πυροβολισμών στα σχολεία έχει προκαλέσει συζήτηση για μια σειρά θεμάτων, όπως η νομοθεσία για τα πυροβόλα όπλα, η φροντίδα ψυχικής υγείας, η κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και τα μέτρα ασφάλειας των σχολείων. Οι απαντήσεις _μακριά από την ουσία του προβλήματος περιλαμβάνουν την εφαρμογή σχολικών αξιωματικών, ασκήσεις lockdown και ενεργού σκοποβολής, ανιχνευτές μετάλλων και, σε ορισμένες πολιτείες, νόμους που επιτρέπουν στο προσωπικό των σχολείων να οπλοφορεί. Οι νομοθετικές προτάσεις τόσο σε ομοσπονδιακό όσο και σε πολιτειακό επίπεδο ποικίλλουν, από διευρυμένους ελέγχους ιστορικού και περιορισμούς ηλικίας έως μέτρα που επιτρέπουν δράση σε ένοπλους εκπαιδευτικούς.

Αριθμός επιθέσεων με όπλα σε σχολεία στις ΗΠΑ |  αριθμός νεκρών

·     2000                        20         6

·     2001                         6          5

·     2002                         6          8

·     2003                         5          6

·     2004                        21         1

·     2005                        11        13

·     2006                        13        10

·     2007                        10        41

·     2008                        15        17

·     2009                        10         4

·     2010                        14         7

·     2011                        12        10

·     2012                        12        41

·     2013                        26        19

·     2014                        35        15

·     2015                        22        23

·     2016                        20        10

·     2017                        18        19

·     2018                        43        43

·     2019                        61        20

·     2020                        21        10

·     2021                        36        18

·     2022                        53        49

·     2023                        60        39

·     2024                        56        28

·     2025                        68        36

·     Σύνολο              642 

                                     Για την ιστορία
Ο Σάμουελ Κολτ (Samuel Colt) __1814-1862, ήταν Αμερικανός εφευρέτης και κατασκευαστής όπλων. Ως νέος θαλασσοπόρος που ταξίδευε για την Καλκούτα, χάραξε ένα ξύλινο μοντέλο πυροβόλου που αργότερα έγινε το διάσημο όπλο χειρός το επονομαζόμενο revolver _ελληνικά “περίστροφο”, με έναν μεταλλικό κύλινδρο υποδοχών για σφαίρες (μύλος), ο οποίος περιστρεφόταν κατά μία θέση κάθε φορά που ο κόκορας σηκωνόταν. Το 1835 ο Κολτ πατεντάρισε το σχέδιο και το 1836, που ιδρύθηκε η εταιρία Patent Arms Manufacturing Company στο Paterson, το ρεβόλβερ βγήκε στην παραγωγή. Αργότερα ο Κολτ σχεδίασε τρεις ακόμη τύπους όπλων χειρός, όπως και δύο τουφέκια. Το 1847 η κυβέρνηση παρήγγειλε χίλια κομμάτια για τον πόλεμο ενάντια στο Μεξικό. Το 1855 ο Κολτ κατασκεύασε νέο εργοστάσιο στο Χάρτφορντ, που έγινε και το μεγαλύτερο ιδιωτικό εργοστάσιο παραγωγής όπλων του κόσμου, όπου ανέπτυξε μια γραμμή παραγωγής βασισμένη στην ξεχωριστή κατασκευή των διαφόρων μερών και στην τελική τους συναρμολόγηση χρησιμοποιώντας μηχανές και κατάφερε να παραγάγει εκατόν πενήντα όπλα την ημέρα μέχρι το 1856. Το ρεβόλβερ χρησιμοποιούνταν εκτενώς κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου στην Αμερική και μέχρι το θάνατό του ο Κολτ είχε παραγάγει πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες, ενώ το 1880 το “peacemaker” έγινε θρύλος στην άγρια Δύση. Το 45άρι ημιαυτόματο πιστόλι του ήταν το τυπικό  κατά τη διάρκεια του Α΄ και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και παρέμεινε το επίσημο όπλο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ μέχρι το 1984. Η εφεύρεση έγινε σε μια περίοδο κατά την οποία η βιομηχανική πρόοδος, η εδαφική επέκταση και οι εσωτερικές πολιτικές κόντρες στις ΗΠΑ διαμόρφωναν ένα νέο ιστορικό τοπίο.

Μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 19^ου αιώνα, τα περισσότερα φορητά πυροβόλα ήταν μονόβολα. Ύστερα δλδ από κάθε πυροδότηση απαιτούνταν εκ νέου γέμιση της κάννης με πυρίτιδα και βολίδα, διαδικασία αργή και περιοριστική. Αν και είχαν προηγηθεί πειραματικές απόπειρες δημιουργίας όπλων πολλαπλών βολών, η πρακτική τους αξιοπιστία ήταν χαμηλή και η κατασκευή τους περίπλοκη. Η συμβολή του Κολτ έγκειται στον επιτυχή συγχρονισμό του περιστρεφόμενου κυλίνδρου με τον μηχανισμό όπλισης και, κυρίως, στη δυνατότητα παραγωγής του όπλου με τυποποιημένα, ανταλλάξιμα εξαρτήματα.

Η καινοτομία του, συνεπώς, δεν ήταν μόνο μηχανική αλλά και βιομηχανική. Το πρώτο μοντέλο, γνωστό ως Colt Paterson, κατασκευάστηκε στο Νιου Τζέρσεϊ. Η χρήση του στις συγκρούσεις των Texas Rangers με τους ιθαγενείς Κομάντσι στις αρχές της δεκαετίας του 1840 κατέδειξε την πρώτη αποτελεσματικότητά του, ενώ η δυνατότητα έξι διαδοχικών βολών χωρίς επαναγέμιση παρείχε σαφές τακτικό πλεονέκτημα σε έφιππες μονάδες, ιδίως σε συγκρούσεις με ταχεία κίνηση. Η εμπειρία αυτή λειτούργησε ως άτυπη “δοκιμή πεδίου”, πείθοντας τους στρατιωτικούς κύκλους για τη χρησιμότητα της νέας τεχνολογίας… 1840, ο Κολτ εξασφάλισε συμβόλαια με τον αμερικανικό στρατό, με την νέα παραγωγική μονάδα Colt’s Manufacturing Company να “αστράφτει και να βροντά”

Ένας τέλειος κόσμος...

“Οικογένεια Clint_on_ Eastwood, Jr & Σια”
🎥 Ο “Ασυγχώρητος” αντικομφορμιστής 92χρονος Κλιντ Ίστγουντ

Οι ασυγχώρητοι \ Unforgiven \ 1992 (2ω+10λ)
Το είχαμε απολαύσει -πρεμιέρα στην Όπερα
προτού γίνει αλυσίδα Odeon Opera... 3d κλπ.

Πάνω στην ώρα και η ιδεολογία του Manifest Destiny “Προφανούς _Διαφανούς Πεπρωμένου” ως πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν θεϊκά καθορισμένες για να επεκταθούν, από τον Ατλαντικό μέχρι τον Ειρηνικό, δικαιολογώντας την αιματηρή επέκταση προς τα δυτικά, με εξάπλωση – εκσυγχρονισμό καπιταλισμού και την αναγκαστική απομάκρυνση των ιθαγενών. Ιδεολογία ριζωμένη στο λευκό εθνικισμό, υποδήλωνε ότι η επέκταση ήταν αναπόφευκτη και δικαιολογημένη, που οδήγησε την προσάρτηση του Τέξας, τον Μεξικανοαμερικανικό Πόλεμο, τις φυλετικές διακρίσεις κλπ. με ευρύτερη δικαιολόγηση την “ανάπτυξη της ελευθερίας”.

Ακολουθήστε μας και στο Google News

Ψήγματα ιστορίας _και παραχάραξης

Κάπου _ακόμη σήμερα, περιφέρεται μια αναθηματική ταμπέλα: In diesem hause wurde 1919 die ortsgruppe der kpd und 1924 die ortsgruppe des rfb nowawes gegrundet _Σε αυτό το σπίτι στο Nowawes (Νόβαβες), ιδρύθηκε το τοπικό παράρτημα του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας (KPD) το 1919, και της Ένωσης Αγωνιστών του Κόκκινου Μετώπου (RFB) το 1924. H επιγραφή αναφέρεται σε μια αναμνηστική πλάκα στην περιοχή του Πότσνταμ στο Μπάμπελσμπεργκ (πρώην Νόβαβες) __βρίσκεται στην οδό Schulstraße 8b 14482 (πρώην εργατικό εστιατόριο/λέσχη).

Πρώην DDR_Marx-Engels-Platz:
ένα ακόμη πολιτιστικό κέντρο για το λαό ...
Εκεί ήταν ένας βομβαρδισμένος χώρος (1η φωτο)
"από την Alexanderplatz στο παλιό Lindencorso το χειμώνα,
ήταν σαν μια πορεία στην Αρκτική
Και το καλοκαίρι έρημος Σαχάρα"

Novemberrevolution, ξε­κί­νη­σε Νο­έμ­βριο του 1918 –ένα χρόνο μετά τη Με­γά­λη Οκτω­βρια­νή Σο­σια­λι­στι­κή Επα­νά­στα­ση και τον Αύ­γου­στο του 1919 εκ­φυ­λί­στη­κε ως Δη­μο­κρα­τία της Βαϊ­μά­ρης –αφού έπνι­ξε στο αίμα τους Σπαρ­τα­κι­στές, την επα­να­στα­τι­κή εμπρο­σθο­φυ­λα­κή της ερ­γα­τι­κής τάξης, με αιχμή δό­ρα­τος τη δεξιά σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία, που στην υπη­ρε­σία σω­τη­ρί­ας του κα­πι­τα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος, δο­λο­φό­νη­σε τη Ρόζα Λού­ξε­μπουργκ και τον Καρλ Λί­μπ­κνε­χτ. Το τσά­κι­σμα του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος από τους σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες -ένα κόμμα με ερ­γα­τι­κή βάση, ήταν ο κύ­ριος σκο­πός της και έγινε η πο­λι­τι­κή δύ­να­μη του κε­φα­λαί­ου, διε­θνώς, που ιστο­ρι­κά μπο­ρεί να καυ­χιέ­ται ότι ως κυ­βέρ­νη­ση πέ­ρα­σε τα πιο άγρια αντερ­γα­τι­κά μέτρα σε όφε­λος των μο­νο­πω­λί­ων και συ­νέ­βα­λε τα μέ­γι­στα στην άνοδο του φα­σι­σμού και του να­ζι­σμού.

Nowawes πριν από 102+ χρόνια, το Kommunistische Partei Deutschlands (Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας _KPD) ίδρυσε την Roten Frontkämpferbund (Ένωση Μαχητών του Κόκκινου Μετώπου _RFB) στο Halle/Saale, καλώντας όλους τους συνειδητοποιημένους εργάτες να ενταχθούν. Τα μέλη της στόχευαν να ενσαρκώσουν δημόσια την "Κόκκινη Δύναμη του Προλεταριάτου", με βάση το πρότυπο της Σοβιετικής Ένωσης και η Roten Frontkämpferbund ήταν η εμβληματική οργάνωση του KPD, αντιπροσωπεύοντας το αντίπαλο δέος στις γερμανικές εθνικιστικές (μετέπειτα φασιστικές) παραστρατιωτικές οργανώσεις όπως το Stahlhelm  και ήταν μια αντίδραση στην αυξανόμενη δεξιά τρομοκρατία ενάντια στους κομμουνιστές.

σσ. το Der Stahlhelm, Bund der Frontsoldaten (Ατσάλινο Κράνος, Σύνδεσμος Στρατιωτών Πρώτης Γραμμής) ήταν μια σημαντική γερμανική παραστρατιωτική οργάνωση που ιδρύθηκε το 1918 και την εποχή των Freikorps, έγινε μια τεράστια, δεξιά, δύναμη στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, φτάνοντας τα 500.000 μέλη μέχρι το 1926. Συμμάχησε με το ακροδεξιό Γερμανικό Εθνικό Λαϊκό Κόμμα _DNVP, που αργότερα ενσωματώθηκε στη ναζιστική νεολαία. Λειτούργησε ως Kampfbund (σύνδεσμος μάχης), απορροφώντας διάφορες μικρότερες παραστρατιωτικές ομάδες. Τελικά το 1933-1934, το Stahlhelm τέθηκε υπό τον έλεγχο των ναζιστών, μετονομάστηκε σε Nationalsozialistischer Deutscher Frontkämpferbund (Ένωση Αγωνιστών του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλιστικού Μετώπου και τελικά διαλύθηκε στα SA και SS μέχρι το 1935.

Η ίδρυση του τοπικού παραρτήματος στο Nowawes συνάντησε εσωτερική αντίδραση … ο οπορτουνισμός έχει μακρά ιστορία και κάποιοι κομμουνιστές ήταν επιφυλακτικοί απέναντι στους νέους βιομηχανικούς εργάτες που αποτελούσαν την πλειοψηφία του RFB λέγοντας: "Δεν θέλω να έχω  σχέση με ταραχοποιούς". Για την ιστορία τα χρήματα της σημαίας του RFB προήλθαν από εικαστικό του γραφίστα Rudolf Schlichter (Ρούντολφ Σλίχτερ): Είχε φτιάξει καρτ ποστάλ του Παλατιού Sanssouci, πάνω στο οποίο κυμάτιζε μια κόκκινη σημαία (το Ινστιτούτο Λιθογραφίας του Πότσνταμ τύπωσε περισσότερες από 5.000 κάρτες, τις οποίες πούλησαν) Το κυβερνών SPD απαγόρευσε στη συνέχεια πανεθνικά το RFB.

Rudolf Schlichter _κάτω δεξιά αυτοπροσωπογραφία

Στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, το Νόβαβες θεωρούνταν προπύργιο του εργατικού κινήματος και ήταν το πεδίο έντονων πολιτικών αγώνων. Βέβαια η ιστορία ξαναγράφεται ...
Η επιγραφή βρίσκεται σε μια χάλκινη πλάκα που παλαιότερα ήταν τοποθετημένη στο ισόγειο (στην περιοχή του κλιμακοστασίου), έξω από την αίθουσα συνελεύσεων . Τοποθετήθηκε το 1964 από τον Herbert Warnke, πρόεδρο της Ελεύθερης Γερμανικής Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (FDGB), μετά από ψήφισμα της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του Σοσιαλιστικού Ενωτικού Κόμματος Γερμανίας (Sozialistische Einheitspartei Deutschlands – SED) του κυβερνώντος ΚΚ της DDR _Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Επειδή ο τοίχος με την πλάκα στο κύριο κλιμακοστάσιο χρονολογείται από τη δεκαετία του 1930 και κατεδαφίστηκε κατά τις ανακαινίσεις, η πλάκα αφαιρέθηκε επίσης. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στα αρχεία. Εκτέθηκε ξανά κατά τη διάρκεια μιας έκθεσης για την ιστορία του κτιρίου τον Σεπτέμβριο/Οκτώβριο του 1993.
Μια απόφαση σχετικά με το μέλλον της, πιθανώς τη μεταφορά στο Γερμανικό Ιστορικό Μουσείο, επρόκειτο να ληφθεί σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Αντ΄αυτής μπήκε μια αναθηματική "γι αυτούς που διώχθηκαν από κόκκινο και μαύρο φασισμό και από τον Σταλινισμό και τη δικτατορία του SED"
Σε ότι μας αφορά: Για το κάθε ΚΚ, παραμένει επίκαιρο και εφικτό, παρά την προσωρινή υποχώρηση του επαναστατικού κινήματος, το καθήκον της ανάπτυξης της επαναστατικής θεωρίας, με βάση τις θεμελιακές αρχές της και τη βαθιά μελέτη των εξελίξεων σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο. Η επαναστατική μας θεωρία από τη φύση και τον χαρακτήρα της δεν μπορεί να μένει στατική και ακίνητη, αφού το φιλοσοφικό της υπόβαθρο είναι ο διαλεκτικός υλισμός στη φύση και στην κοινωνία. Και αν υποτιμήσεις την ανάγκη ανάπτυξης της θεωρίας, τότε η ζωή θα εκδικηθεί με διάφορους τρόπους.

KPD φορτηγό με αφίσα "ψηφίστε Thälmann" για τις προεδρικές εκλογές του 1925

Η εργατική παμπ Hiemke σήμερα