16 Ιουλίου 2026

Σαν πρωινό τσιγάρο _ Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό

Μνήμες “Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι”
Οι μαγευτικές μουσικές βραδιές στο μοναστήρι της Καισαριανής γράψανε ιστορία "Εκεί ψηλά  στον Υμηττό"… στο Μοναστήρι με ευθύνη του αξέχαστου Νότη Μαυρουδή. Τον γνώρισα Ιταλία, μετά στον 902, μετά στο Ριζοσπάστη _ και ξαναβρεθήκαμε στον Υμηττό.
Κορυφαίες εκδηλώσεις, με μουσική και τραγούδια, που συγκέντρωναν πλήθος κόσμου από την ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, με το μεγάλο πλάτωμα πολύ μικρό για καλύψει τις ανάγκες εκδηλώσεων με πάνω από 5.000 θεατές.
Οι μεγάλες δυσκολίες του χώρου, όπως η παροχή ρεύματος, η κατασκευή της εξέδρας, η φύλαξη του χώρου, η πυροπροστασία και άλλες, ξεπεράστηκαν με υπερπροσπάθειες των εργαζομένων του Δήμου, της  Εθελοντικής Δασοπροστασίας και άλλων που συμμετείχαν εθελοντικά στα πολιτιστικά αυτά δρώμενα αφήνοντας εποχή στα πολιτιστικά δρώμενα της συνοικίας μας, καθώς σπουδαίοι καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό άφησαν ανεξίτηλη την σφραγίδα τους στον ιστορικό αυτόν χώρο.
Ο Nicola Piovani όταν ήρθε στην Ελλάδα εμφανίστηκε πρώτα στην Καισαριανή και ύστερα στο Μέγαρο Μουσικής. Το δελτίο τύπου τότε έγραφε: "Μια τετραήμερη μουσική επικοινωνία ανάμεσα σε δύο γειτονικές χώρες, την Ιταλία και την Ελλάδα. Ο λόγος για το τετραήμερο #Μουσική Γέφυρα – Ελλάδα και Ιταλία σε κοινά μονοπάτια#, που διοργανώνει 18-22 Ιούνη ο Δήμος Καισαριανής σε συνεργασία με τη Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων του ΥΠΠΟ και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών. Βασικός προσκεκλημένος των εκδηλώσεων, που θα πραγματοποιηθούν στο Μοναστήρι της Καισαριανής (9.30μμ), με ελεύθερη είσοδο, είναι ο ιδιαίτερα αγαπητός στο ελληνικό κοινό Ιταλός συνθέτης, Nicola Piovani. Αύριο και μεθαύριο θα δοθούν δύο παραστάσεις του μουσικοθεατρικού θιάσου "Campaña de la Luna" σε διεύθυνση Ν. Piovani. Την Παρασκευή το "Αρχείο Ελληνικής Μουσικής" θα παρουσιάσει επτανησιακή μουσική, ενώ το ιταλικό συγκρότημα Ghetonia ελληνόφωνα τραγούδια της Κάτω Ιταλίας. Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν την Κυριακή με συζήτηση για τις μουσικές και γλωσσικές αλληλεπιδράσεις των δύο χωρών, με ομιλητές τους Λ. Λιάβα, Ν. Λούντζη, Ντ. Μίνιτι – Γκώνια, Σ. Νουσέρα και Μπρ. Καζίλε. Για την εξυπηρέτηση του κοινού πούλμαν θα κάνουν δωρεάν, συνεχή, δρομολόγια (καθημερινά, από τις 8μμ), με αφετηρία το Παλιό Δημαρχείο Καισαριανής (Εθνικής Αντιστάσεως και Υμηττού 57)". Για την ιστορία ακολούθησαν και άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις, όπως το αφιέρωμα στον  Μίκη Θεοδωράκη με την παρουσία του στην  Καισαριανή  και την ανακήρυξη του σε επίτιμο δημότη της Πόλης μας, το αφιέρωμα, στο Μάνο Χατζιδάκι με τα μουσικά παιδιά του, το αργεντίνικο τάγκο, τα πολύτιμα πετράδια, αφιέρωμα στο Χρόνη Αηδονίδη και τη Δόμνα Σαμίου και τόσους άλλους _"Εκεί ψηλά  στον Υμηττό" _“Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι”
                             
Σαν πρωινό τσιγάρο
Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό
Στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο
Κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο
Και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό
Άδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή
Και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη δύση
Και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση
Και σαν ανατολή και σαν ανατολή
Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών
Μ' ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο
Κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο
Σ' ένα καρέ τυφλών σ' ένα καρέ τυφλών
Ο “τροβαδούρος” της καρδιάς μας -θεράπων γλώσσας και ψυχής, Άλκης Αλκαίος

Τρεις σπάνιους δημιουργούς, που δεν βρίσκονται στη ζωή, συνδέει το εμβληματικό τραγούδι. Πρόκειται για τον Άλκη Αλκαίο, τον Μάνο Λοΐζο και τον _περί ου ο λόγος Νότη Μαυρουδή
Το τραγούδι αφιερώθηκε στη μνήμη του Μάνου Λοΐζου όχι τυχαία, αλλά γιατί προοριζόταν να το μελοποιήσει εκείνος, κάτι που τελικά δεν έγινε. Αφού ολοκλήρωσε το ποίημά του, ο Αλκαίος προσπάθησε να έρθει σε επαφή με τον Λοΐζο για να του το δώσει να το μελοποιήσει, αλλά δεν τα κατάφερε.
Τ’ αρχινισμένο σύνθημα πάντα μου μένει - όποτε ακούω από τότε ακορντεόν…

Α-Θ-Α-Ν-Α-Τ-Ο-Σ
Όλα μας θυμίζουν _τον κομμουνιστή Μάνο Λοΐζο


Τον είχα γνωρίσει πιτσιρίκι –πάνε 65+ χρόνια το 1962, 40 χρόνια πριν το θάνατό του στην "Αλόμα" του Χολαργού, όπου άκουσα για πρώτη φορά με συγκίνηση το θρυλικό "δρόμο", που είχε "τη δική του ιστορία" -ο πατέρας χειροκροτούσε μαζί με όλη τη γαλαρία, εγώ δεν πολυκαταλάβαινα –ήταν πάντως ωραία...
Ο Λοΐζος πήγε στη Μόσχα να νοσηλευτεί μετά από το σοβαρό εγκεφαλικό που είχε υποστεί είδε το ποίημα και εξέφρασε την επιθυμία να το μελοποιήσει όταν θα επέστρεφε στην Ελλάδα. Κάτι που δεν έγινε ποτέ καθώς μετά από ένα δεύτερο εγκεφαλικό, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης μας "έφυγε" στις 17-Σεπ-1982. Ο Άλκης Αλκαίος αποφάσισε να το κρατήσει και το συμπεριέλαβε στην ποιητική συλλογή του, “Εμπάργκο”, όπου το διάβασε ο Νότης Μαυρουδής και το ξεχώρισε.


                           
                                    Νότης Μαυρουδής
Δείτε επίσημη ιστοσελίδα του & Μινιατούρες Συνεικόνες | ΕΡΤ
Ο Νότης (Παναγιώτης) Μαυρουδής (Αθήνα, 15 Ιουλίου 1945 - Μακρινίτσα Μαγνησίας, 3 Ιανουαρίου 2023) υπήρξε μεγάλος συνθέτης, τραγουδοποιός, κιθαριστής, καθηγητής μουσικής, ραδιοφωνικός παραγωγός κά. Τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στις Φυλακές Αβέρωφ με τη μητέρα του, η οποία ήταν πολιτική κρατούμενη και το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα (πήρε το δίπλωμα με άριστα το 1969).

"Για μένα, η κιθάρα είναι το όργανο που μπορεί να είναι μια συνέχεια του εαυτού μου, αποκλειστικά και μόνο δική μου, την κρατώ αγκαλιά, κυριαρχώ πάνω της, της είμαι πολύ πιστός και μου τ' ανταποδίδει.
Είναι πάντα ακουμπισμένη πάνω στο στήθος μου, μπορείς τόσα, ή μάλλον όλα, να τα πεις μαζί της. Μου απαντά και εκείνη με τους παλμούς της πάνω στο στήθος μου. Έχει, όμως, και μια μικρή αντίθεση, είναι τρομερά απαιτητική, όσο πιο πολύ την αγαπάω, τόσο πιο πολλά ζητάει...".
Ο κορυφαίος δάσκαλος, κιθαρίστας και συνθέτης Δημήτρης Φάμπας δίδαξε κιθάρα και ήθος

Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου του ανατέθηκε η έδρα κλασικής κιθάρας στη Civica Scuola di Musica Claudio Abbado του Μιλάνου, στην οποία δίδαξε ως το 1975. Το 1970 επίσης παρακολούθησε τα μαθήματα της Ακαδημίας Santiago de Compostela στην Ισπανία με τον José Tomás. Το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα και από αυτή τη χρονιά δίδαξε κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο. Τα έτη 1975, 1977 και 1979 έδωσε ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Κλασικής Κιθάρας του Έστεργκομ της Ουγγαρίας. Το 1978 πήρε μέρος στο διεθνές Φεστιβάλ Πολιτικού Τραγουδιού στο Ανατολικό Βερολίνο και στο 11ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στην Αβάνα της Κούβας. Ως συνθέτης και σολίστ έχει δώσει ρεσιτάλ σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία, Κούβα). Ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας, είχε μαθητές αρκετούς δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανόλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, κ.ά. Από το 1994 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 1995 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής στο διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας
Ο Νότης "έφυγε" άδικα, όταν τραυματίστηκε θανάσιμα 3 Γενάρη 2023, έπειτα από πτώση στο σπίτι του στην Κουκουράβα (Μακρινίτσα Μαγνησίας)
                          ΚΚΕ
Αποχαιρετά με θλίψη και συγκίνηση τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη και κιθαρίστα
Σε ανακοίνωσή του για τον θάνατο του Νότη Μαυρουδή , το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει: "Με θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετούμε τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη και κιθαρίστα Νότη Μαυρουδή , που βρήκε τραγικό θάνατο το βράδυ της Τρίτης. Ο Νότης Μαυρουδής ανήκε στους πρωτοπόρους του "Νέου Κύματος". Με δημιουργικά κριτική στάση απέναντι σε κάθε είδους "τυποποίηση" και στηρίζοντας όλη τη δημιουργία του στην κλασική κιθάρα, χάραξε τον δικό του ξεχωριστό δρόμο στη μουσική.
Οι μελωδίες του εκφράζουν τον λυρισμό και τις αναζητήσεις της γενιάς του σε μια εποχή ανατάσεων και ηττών, αλλά με την ελπίδα για έναν πιο φωτεινό κόσμο να μη χάνεται ποτέ. Μαθητής του μεγάλου Δημήτρη Φάμπα, σφράγισε την εξέλιξη της ελληνικής μουσικής ως βιρτουόζος και δάσκαλος της κλασικής κιθάρας, με διεθνή παρουσία, αλλά και ως συνθέτης μέσα από την εξαιρετική μελοποίηση σπουδαίων ποιητών και τη συνεργασία του με μεγάλους ερμηνευτές. Ο Νότης Μαυρουδής , παιδί εργατικής οικογένειας, έμεινε τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του στις Φυλακές Αβέρωφ, καθώς η μητέρα του ήταν πολιτική κρατούμενη. Αναπόσπαστη πλευρά της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Νότη Μαυρουδή υπήρξε η ειλικρινής ανησυχία του για το μέλλον της πνευματικής δημιουργίας, του πολιτισμού και ιδιαίτερα των παιδιών, της νέας γενιάς. Το υψηλής καλλιτεχνικής αξίας μουσικό έργο του είναι η δική του απάντηση - παρακαταθήκη στα μεγάλα ερωτήματα κάθε ανθρώπου που ανησυχεί και προβληματίζεται. Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του».

                                     
Διακρίσεις

  • ·       Το 1965 κατέκτησε το Α΄ βραβείο στο 4ο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, με το τραγούδι «Ήταν μεγάλη η νύχτα» (στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης, ερμηνεία: Σούλα Μπιρμπίλη).
  • ·       Το 1969 τιμήθηκε με το Α΄ βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Κιθάρας στο Μιλάνο, και με το βραβείο του ιταλικού μουσικού Τύπου "Mario de Luigi".
  • ·       Το 1990 βραβεύτηκε στον Διεθνή Διαγωνισμό Παιδικού Τραγουδιού στη Λισαβόνα. Την ίδια χρονιά, η πρεσβεία της Βραζιλίας στην Ελλάδα του απένειμε το βραβείο Εϊτόρ Βίλα-Λόμπος για την προσφορά του στη διάδοση του έργου του Βραζιλιάνου συνθέτη στην Ελλάδα.
  • ·       Την ίδια χρονιά, το τραγούδι του «Ο παλιάτσος», με την Παιδική Χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου, πήρε το Α΄ βραβείο στον 12ο Διεθνή Διαγωνισμό Παιδικών Χορωδιών στη Λισαβόνα.
  • ·       Το 2005 και 2006 του απονεμήθηκε το βραβείο «Αρίων» για τους δίσκους Café del'art – Cinema και Café de l'art – Τσιτσάνης – Βαμβακάρης.

Δισκογραφία

Μπήκε στη δισκογραφία το 1964 με τα τραγούδια "Άκρη δεν έχει ο ουρανός" και "Τα γιορτινά σου φόρεσε", σε στίχους Γιάννη Κακουλίδη, με ερμηνευτή τον Γιώργο Ζωγράφο. Το 1966 έγραψε μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.
·  Το 1968 μελοποίησε το έργο του Οδυσσέα Ελύτη Άσμα ηρωϊκό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, που είναι ένα λαϊκό ορατόριο για φωνή-χορωδία και ορχήστρα.
·  Το 1976 κυκλοφόρησε τον δίσκο Ζωγραφιές απ' τον Θεόφιλο σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου, εμπνευσμένους από τις ζωγραφιές του Θεόφιλου.
·  Το 1977 μελοποίησε ποιήματα του Μάνου Χατζιδάκι στο δίσκο Παιδί της Γης.
·   Το 1985 κυκλοφόρησε τον δίσκο Έρως ανίκατε μάχαν σε ποίηση του Ηλία Πετρόπουλου.
·  Από το 1990 έχει γράψει τραγούδια για παιδική χορωδία, και συνεργαζόταν με την Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου.
·   Το 1998 κυκλοφόρησαν οι δίσκοι με μουσική για τις θεατρικές παραστάσεις "Όλιβερ Τουίστ" (μουσική και τραγούδια του για την παράσταση του "Θιάσου 81") και "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" (μουσική και 3 τραγούδια, για την παράσταση της ομώνυμης τραγωδίας από τον Θίασο "Θυμέλη").
·   Μεταξύ 1999 και 2008 ηχογράφησε μαζί με τον μαθητή του Παναγιώτη Μάργαρη τη βραβευμένη σειρά Café de l'art, στην οποία διασκεύαζαν γνωστά τραγούδια από το ελληνικό και διεθνές ρεπερτόριο για δύο κιθάρες. Στο ίδιο πνεύμα, το 2018 ξεκίνησε τη σειρά Café Latino με τον Γιώργο Τοσικιάν.
·   Το 2019 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις IANOS το έργο "Άγρυπνο φεγγάρι" – Μελοποιημένοι Έλληνες ποιητές από τον 19ο και τον 20ό αιώνα.
·  Επίσης: Το 1999 κυκλοφόρησε τον δίσκο Λούνα Πάρκ, με την Παιδική Χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου και συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα. Το 2002 συνέθεσε τραγούδια για γυναικείες φωνές για τον δίσκο Στην ηχώ του έρωτα, στον οποίο συμμετέχουν μεγάλα ονόματα όπως η Χάρις Αλεξίου, η Γλυκερία, η Ελευθερία Αρβανιτάκη και η Έλλη Πασπαλά. Το 2006 έγραψε από κοινού με τον Ηλία Κατσούλη τραγούδια που «αφηγούνταν» τις ιστορίες μεγάλων Ελλήνων καλλιτεχνών (Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Στέλλα Χασκίλ, Ρόζα Εσκενάζυ, Μαρίκα Νίνου, Φλέρυ Νταντωνάκη, Σωτηρία Μπέλλου κ.ά.) και κυκλοφόρησαν στον δίσκο Carte Postale.
Ο Νότης Μαυρουδής έχει συνεργαστεί με σπουδαίους ποιητές όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Γιάννης Κακουλίδης, ο Ηλίας Πετρόπουλος, ο Άκος Δασκαλόπουλος και ο Μάνος Χατζιδάκις, καθώς και τραγουδιστές όπως οι Θανάσης Γκαϊφύλλιας, Γιώργος Ζωγράφος, Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Ελένη Βιτάλη, Γιώργος Μουφλουζέλης, Γιάννης Σαμσιάρης, Νένα Βενετσάνου, Πέτρος Πανδής, Κώστας Θωμαΐδης, Σταμάτης Κραουνάκης, Τάνια Τσανακλίδου, Μανώλης Μητσιάς, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Νταλάρας, Γλυκερία, Παντελής Θαλασσινός, Έλλη Πασπαλά, Αναστασία Μουτσάτσου κά. Ως τραγουδιστής συμμετείχε σε ένα τραγούδι, το «Πόλη Κωνσταντινούπολη» από τον δίσκο Εάλω η Πόλις, όπου όλοι οι συνθέτες ερμήνευσαν τα τραγούδια τους. Ακόμα, ως δεύτερη φωνή σε πέντε (5) τραγούδια, στον δίσκο Μικρές νυχτερινές μουσικές __ Από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης, κυκλοφόρησε το βιβλίο του Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα, συνοδευόμενο από ένα ένθετο CD στο οπισθόφυλλο με τίτλο "Με δανεικά ιδανικά" που περιλαμβάνει επτά νέα τραγούδια του.

15 Ιουλίου 2026

Έφυγε η Κυρία Μάρω με τη γοητεία και το ταλέντο της

Μαριάνθη _κατά κόσμον Μάρω Κοντού: από 20χρονο κορίτσι μέχρι τα γεράματα την απολαύσαμε σε ρόλους κυρίως πρωταγωνίστριας
Ρολάντα Ουστάριτς _Βαλεντίνη Μαγδαληνή _Τζούντυ Κίμπαλ _Λένα Πετράλη _Κυρία Πρέντις _Γκάμπυ _Τζένη _Ζανέτ Φλωρά _Έλενα Παυλίδη _Ντόλυ _Ρένα Καλλιγαρίδη _κ.α Δελλή _Μάρω _Ισμήνη _Ρίτα _Λουλού _Νόρα Σαγιάννη _Φωφώ Βλάσση _ Μαρκησία Μάγδα _Ελένη _Γιούλα Μπογκοσιάν _Λιλή Χαριδήμου _Ρένα Παπασάββα _Άννα Αποστόλου _Έφη _ ανώνυμη τραγουδίστρια _Στέλλα / Αλέκο _Ελεονώρα Δενδρινού _Ελένη Κοκοβίκου _Λένα Καμπάνταη-Χρυσάφη _πελάτισσα νυχτερινού κέντρου _Μαίρη Αγγελίδου _Βάνα Ζαπάντη _Μαίρη Χατζηθωμά-Κωνσταντινίδου _Μπιάνκα _Μαρίνα Γιαννά _Μαρίκα Χωραφά _Στέλλα Λιβά _Έλλη / Μιράντα _Βέρα Ρογγάλη _Δανάη Ροδανά _ Ιωάννα ρεσεψιονίστ _Λίζα Πλωμάρη _Τζίνα Ρόζα _Χριστίνα Κάραλη _ Εύα _Κούλα Τσιβλίκη _Έφη Φωτίου _Έλενα Βαγιάνου υπουργός (στο Υπουργείο Μέτρου και Σταθμού) _Μαριάννα Δερμούζου _όμορφη χήρα _Ρένα Σκουλαρίκου _Μάρθα Απαλοχέρη _Γιαβρόγλου … 61 ταινίες μεγάλου μήκους και 90 θεατρικά έργα, ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου (στο θεατρικό σανίδι την έβγαλε ο Ντίνος Ηλιόπουλος, όταν το 1959 περιόδευσε με τον θίασό του σε Ελλάδα και Κύπρο … την είδε ο Αλκης Στέας και τη σύστησε στον Δημήτρη Χορν, που της προσέφερε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στο "Ρομανσέρο" του Ζακ Ντεβάλ, στο "Κεντρικόν" έχοντας στο πλευρό της τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τη Μαίρη Αρώνη) _δείτε στο τέλος αναλυτικά

Σε ανακοίνωσή του για την απώλεια της Μάρως Κοντού, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ επισημαίνει τα εξής: "Το ΚΚΕ αποχαιρετά με θλίψη την Μάρω Κοντού, η οποία έφυγε πλήρης ημερών και εμπειριών, έχοντας διαγράψει μια μακρά και δημιουργική πορεία στην καλλιτεχνική ζωή του τόπου. Με τη γοητεία και το ταλέντο της σφράγισε για πολλές δεκαετίες τον ελληνικό κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση, παραμένοντας ενεργή καλλιτεχνικά μέχρι το τέλος της ζωής της και συντροφεύοντας γενιές και γενιές θεατών. Συμμετείχε σε παραγωγές που αποτύπωσαν με ευαισθησία όψεις της λαϊκής ζωής, τις αγωνίες, τις χαρές και τις ελπίδες των ανθρώπων της εποχής τους. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Μάρω Κοντού κέρδισε την αγάπη και την εκτίμηση του κόσμου. Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της, τους οικείους της, τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσές της".

Η συμμετοχή της αριθμητικά ξεπερνάει τον Κώστα Καζάκο που πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 50 ταινίες και 30 θεατρικές παραστάσεις και υπολείπεται του "άγνωστου" Περικλή Χριστοφορίδη που είχε όμως πάντα δεύτερους ρόλους και έπαιξε σε περισσότερες από 200 ταινίες (!!).

Ομορφογυναίκα, χωρίς ίχνος ναρκισσισμού, έξυπνη χωρίς να το επιδεικνύει, τρυφερή χωρίς να δείχνει εύθραυστη, με χιούμορ που δεν φλέρταρε ποτέ με τον εξυπνακισμό και με μια αξιοπρέπεια που διέτρεχε τόσο τον δημόσιο (δημοτική σύμβουλος Αθηνών και βουλευτής με τη ΝΔ), όσο και τον ιδιωτικό της βίο (Υπήρξε παντρεμένη με τον διευθυντή φωτογραφίας της Φίνος Φιλμ, Αριστείδη Καρύδη-Φουκς, καθώς και με τον διαφημιστή Γιώργο Δόξα με τον οποίο παντρεύτηκε όταν ήταν 25 ετών). Η ίδια είχε χαρακτηρίσει τη σχέση τους ως τον πιο έντονο έρωτα της ζωής της, παρά το γεγονός ότι της προκάλεσε πόνο. «Πιστεύω ότι ο πιο δυνατός μου έρωτας, που με πόνεσε κιόλας, ήταν με τον Αριστείδη Καρύδη-Φουκς… Έκανε μία δήθεν απόπειρα αυτοκτονίας και το έφαγα το παραμυθάκι εγώ κι έτσι παντρευτήκαμε», είχε εξομολογηθεί η ηθοποιός. Ξεχωριστή θέση στην καριέρα της κατείχε και η συνεργασία της με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. Η εξαιρετική χημεία που είχαν στις κοινές τους εμφανίσεις, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο, δημιούργησε κατά καιρούς φήμες για προσωπική σχέση μεταξύ τους, κάτι που η ίδια είχε ξεκαθαρίσει πως δεν συνέβαινε. «Ηταν ταλαντούχος, αλλά πανδύσκολος άνθρωπος ο Λάμπρος και καθόλου του τύπου μου» Η καλλιτεχνική της παρουσία δεν περιορίστηκε μόνο στην υποκριτική, καθώς είχε και αξιόλογες φωνητικές ικανότητες, γεγονός που την οδήγησε να συμμετάσχει στη σημαντική μουσικοθεατρική παράσταση «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι.

Ελένη Κοκοβίκου

Ανάμεσα στις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής της πορείας ξεχωρίζει η συμμετοχή της στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» το 1965. Στο πλευρό του Γιώργου Κωνσταντίνου δημιούργησε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα ζευγάρια του ελληνικού σινεμά. Οι ρόλοι της Ελένης και του Αντώνη Κοκοβίκου παραμένουν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς, ενώ πολλές ατάκες της ταινίας έχουν ενσωματωθεί στη λαϊκή κουλτούρα. Η επανάσταση της Ελενίτσας με το περιβόητο "Σκασμός εσύ Αντωνάκη μου" που παραμένει διαχρονικό μέχρι και σήμερα
Η "οικία Κοκοβίκου" στην Πλάκα _ Το σπίτι των Κοκοβίκων είναι τριώροφο 266 τμ. _Τριπόδων 32 και Ραγκαβά) όπου έμεναν ο Αντωνάκης και η Ελενίτσα. Χτίστηκε γύρω στο 1800 και αποτελεί πλέον διατηρητέο μνημείο. Θεωρείται ένα από τα παλαιότερα σπίτια της Αθήνας. Πρόκειται για παραδοσιακό λαϊκό αρχοντικό της οθωνικής περιόδου, με ξύλινο χαγιάτι και εσωτερική αυλή. Το κτίριο έχει αναστηλωθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και μετατρέπεται σε ειδικό χώρο προβολής ταινιών και πολιτιστικό κέντρο, ενώ στο εσωτερικό του έχουν αποκαλυφθεί σημαντικές αρχαιότητες.

Με λόγια γεμάτα αγάπη και νοσταλγία, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη Μάρω Κοντού, στην αγαπημένη του Ελενίτσα σε επιγραμματική ανάρτηση "Αντίο Ελενίτσα μου. Άλλα είχαμε συμφωνήσει__Μεγάλη παράκληση. Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω σε όλα αυτά τα τηλεφωνήματα. Καταλαβαίνω απόλυτα τη δουλειά σας αλλά παρακαλώ να καταλάβετε κι εμένα. Έφυγε μια σπουδαία φίλη. Μια σπουδαία κυρία. Όλα τα άλλα δεν έχουν κανένα νόημα. Ούτε οι βαρύγδουπες δηλώσεις ούτε τίποτα. Η Μάρω ήταν και θα είναι ένα αγαπημένο πρόσωπο". Η ανάρτηση συνοδεύτηκε από μία πρόσφατη κοινή φωτογραφία, πιασμένοι αγκαλιά.

Η μητέρα μου _εξομολογήθηκε σε συνέντευξη με πίεζε να δώσω εξετάσεις για την Εθνική Τράπεζα, εγώ ακολούθησα τον δρόμο της καρδιάς μου, που με οδήγησε αρχικά στον χορό και στη συνέχεια στην ηθοποιία. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισα, δεν το μετάνιωσα. "Στην οικογένειά μου έχουμε κάμποσους τραπεζικούς: την αδελφή μου, τα ανίψια μου, πολλούς συγγενείς. Είναι άνθρωποι ισορροπημένοι, ευτυχείς, έζησαν σε ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον. Όμως δεν είχαν την τύχη να πετάξουν, όπως εγώ. Σε κάθε παράσταση πετάς, φεύγεις από την καθημερινότητα. Το θέμα είναι να κάνεις ωραία προσγείωση το επόμενο πρωί. Αυτό προσπάθησα πολύ να το κατακτήσω. Και το κατάφερα" Με την υποκριτική χάρηκε αμέτρητες επιτυχίες. Τις ελάχιστες αποτυχίες τις διαχειρίστηκε με ψυχραιμία. _Η “Δεσποινίς Μαργαρίτα”, το 2013, ήταν η μεγαλύτερη. Μόλις δεκαπέντε μέρες ανέβηκε η παράσταση. Μετά δεν πάτησε άνθρωπος. Στενοχωρήθηκα, αλλά μετά έκανα την αυτοκριτική μου και κατάλαβα τι είχε πάει στραβά. Ενδεχομένως ήταν λάθος το θέατρο, λάθος η χρονική στιγμή ή και η σκηνοθεσία. Βέβαια, πάνω απ’ όλα λάθος ήμουν εγώ, δικό μου το φταίξιμο. Και μια, και δυο, και τρεις αποτυχίες σε μια καριέρα εβδομήντα ετών δεν είναι πολλές. Απλώς πικραίνεσαι γιατί ξόδεψες πολλή ψυχή.

"Αλήθεια, πώς αισθάνεστε όταν βλέπετε ταινίες σας στην τηλεόραση;", την είχαν ρωτήσει στο τέλος μιας συνέντευξης. "Ευχάριστα, σαν να βλέπω παλιές φωτογραφίες. Σκέφτομαι πως υπήρξα πιο νέα και πιο ευτυχής, γιατί εκείνες οι εποχές ήταν πιο ανάλαφρες. Όμως δεν είμαι πολύ της νοσταλγίας, δεν στέκομαι στο χθες. Το ένα μου πόδι πατάει στο σήμερα και το άλλο στο αύριο. Τι λες, δεν κάθεσαι να φάμε μαζί; Εχω μαγειρέψει γεμιστές ντομάτες με κιμά σήμερα. Τις περισσότερες συνταγές τις έχω μάθει από τη γιαγιά μου. Η αδελφή μου κάνει υπέροχα σμυρναίικα σουτζουκάκια, όπως η μαμά μου. Ποτέ δεν τα πέτυχα. Τα φτιάχνω, αλλά δεν είναι ίδια…».

Φιλμογραφία 🎥

  • 1956 Κυνηγώντας τον έρωτα          
  • 1958 Ο άνθρωπος του τρένου Τζένη
  • 1960 Έγκλημα στο Κολωνάκι Ζανέτ Φλωρά
    • Έγκλημα στα παρασκήνια Έλενα Παυλίδη
    • Τρεις κούκλες κι εγώ Ντόλυ
    • Τα κίτρινα γάντια Ρένα Καλλιγαρίδη
    • Ένας Δον Ζουάν για κλάματα κ. Δελλή
    • Στην πόρτα της Κολάσεως Μάρω
  • 1961 Αντιγόνη Ισμήνη
    • Αλίμονο στους νέους Ρίτα
  • 1962 Ο άντρας της γυναίκας μου Λουλού
  • 1963 Ο τρίτος δρόμος Νόρα Σαγιάννη
    • Ο φίλος μου ο Λευτεράκης Φωφώ Βλάσση
    • Το κάθαρμα Μάγδα (Μαρκησία)
    • Οι καθώς πρέπει Ελένη
    • Kibarlar
  • 1964 Ο κράχτης Γιούλα Μπογκοσιάν
    • Η Σωφερίνα Λιλή Χαριδήμου
    • Κραυγή τραγουδίστρια
  • 1965 Η γυνή να φοβήται τον άνδρα Ελένη Κοκοβίκου
    • Υιέ μου... υιέ μου Ρένα Παπασάββα
    • Ο επαναστάτης Άννα Αποστόλου
  • 1966 Οι στιγματισμένοι Έφη
    • Αχ!.. Και να 'μουν άντρας Στέλλα / Αλέκος
    • Μια γυναίκα κατηγορείται Ελεονώρα Δενδρινού
  • 1967 Ο αχόρταγος Λένα Καμπάνταη-Χρυσάφη
    • Δημήτρη μου... Δημήτρη μου πελάτισσα νυχτερινού κέντρου
    • Ο γεροντοκόρος Μαίρη Αγγελίδου
    • Ο πουλημένος άνθρωπος Βάνα Ζαπάντη
    • Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι Μαίρη Χατζηθωμά-Κωνσταντινίδου
  • 1968 Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη Μπιάνκα
    • Καπετάν φάντης μπαστούνι Μαρίνα Γιαννά
    • Οικογένεια Χωραφά Μαρίκα Χωραφά
    • Μπροστά στην αγχόνη Στέλλα Λιβά
  • 1969 Ο μπλοφατζής Έλλη / Μιράντα
    • Ο τζαναμπέτης Βέρα Ρογγάλη
  • 1970 Κρίμα το μπόι σου Δανάη Ροδανά
    • Ένας τρελός γλεντζές ρεσεψιονίστ ξενοδοχείου
    • Οι τρεις ψεύτες Λίζα Πλωμάρη
  • 1971 Πίσω μου σ' έχω σατανά Εύα
    • Ο φαφλατάς Τζίνα Ρόζα
    • Της ζήλειας τα καμώματα Χριστίνα Κάραλη
    • Η κρεβατομουρμούρα Κούλα Τσιβλίκη
  • 1972 Επτά χρόνια γάμου Έφη Φωτίου
    • Συμμορία εραστών Έλενα Βαγιάνου
  • 1979 Ο φαλακρός μαθητής υπουργός
  • 1980 Ο ποδόγυρος Μαριάννα Δερμούζου
    • Γεύση από Ελλάδα χήρα
  • 1981 Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ Ρένα Σκουλαρίκου
    • Το μεγάλο κανόνι Μάρθα Απαλοχέρη
    • Τα καμάκια Μάρω Κοντού
  • 1985 Ένα σενάριο είναι η ζωή μας   Γιαβρόγλου
  • 2012 Αν...     Ελενίτσα Κοκοβίκου

Θεατρικές παραστάσεις

σεζόν | παράσταση | ρόλος | θίασος | θέατρο | σκηνοθέτης

  • Ελληνική Θεατρική Περίοδος 1955/1956 _Ο άρχοντας 💫 Γ' κοπέλα 💫 Εθνικό Θέατρο 💫Κτήριο Τσίλερ Κωστής Μιχαηλίδης
  • Θεατρική Περίοδος 1955/1956 _Μήδεια χορός 💫Εθνικό Θέατρο 💫περιοδεία 💫Αλέξης Μινωτής
  • 1956/1957 💫Ιφιγένεια η εν Αυλίδι 💫Χορός Εθνικό Θέατρο _Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 💫Κωστής Μιχαηλίδης
  • 1957/1958 💫Ιφιγένεια η εν Αυλίδι Χορός 💫Εθνικό Θέατρο 💫Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου 💫Κωστής Μιχαηλίδης
  • 1958/1959 💫Ιφιγένεια η εν Ταύροις 💫Κορυφαία 💫Εθνικό Θέατρο  | Επίδαυρος _      Κωστής Μιχαηλίδης
  •  1959/1960 💫Ρομανσέρο 💫Ρολάντα Ουστάριτς  💫Θίασος Δημήτρη Χόρν  | Θέατρο Κεντρικό _Δημήτρης Χορν + Μηνάς Χρηστίδης
  • 1961/1962 💫Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές 💫Βαλεντίνη 💫Θίασος Δημήτρη Χόρν | Κεντρικό _Δημήτρης Χορν
  • 1961/1962 💫Θωμάς ο δίψυχος 💫 Μαγδαληνή | Θίασος Δημήτρη Χόρν  | Θέατρο Κεντρικό _Δημήτρης Χορν
  • 1963/1964 💫Η χήρα μου κι εγώ: κωμωδία σε 3 πράξεις και 4 εικόνες Τζούντυ Κίμπαλ | Θέατρο Γκλόρια 💫Μιχάλης Μπούχλης
  • 1964/1965 💫Καληνύχτα έρωτα 💫Λένα Πετράλη _Θίασος Δημήτρη Μυράτ | Θέατρο Αθηνών _Δημήτρης Μυράτ
  • 1971/1972 💫Μια Γαλλίδα σε τιμή ευκαιρίας 💫Θίασος Μάρως Κοντού-Γιάννη Βόγλη-Γιάννη Βογιατζή |     Θέατρο Βρετάνια | Αντώνης Αντωνίου
  • 1983/1984 💫Τι είδε ο υπηρέτης 💫Κυρία Πρέντις  _Απλό Θέατρο  _ Αντώνης Αντύπας
  • 1985/1986 💫Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται Γκάμπυ _Θάνος Μαρτίνος _Θέατρο Καλουτά 💫Κώστας Ασημακόπουλος