Η Ζακλίν Λέντζου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας

Jacqueline Lentzou
Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη με τη μητέρα και τη γιαγιά της και αρχικά ήθελε να γίνει συγγραφέας. Ενδιαφέρθηκε για τον κινηματογράφο σε ηλικία 14 ετών, αφού είδε την ταινία του Gus Van Sant Elephant (2003)

__ σσ. δραματική ταινία που λαμβάνει χώρα στο φανταστικό Watt High School, στα προάστια του Πόρτλαντ, Όρεγκον, και εξιστορεί τα γεγονότα που περιβάλλουν μια σφαγή σε ένα σχολείο, βασισμένη εν μέρει στη σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν το 1999, με δράστες μαθητές που σκότωσαν 12 μαθητές και έναν δάσκαλο, ενώ τραυματίστηκαν και 21 άνθρωποι ακόμη __οι δυο μακελάρηδες αυτοκτόνησαν. Η Λέντζου φοίτησε στο  Αμερικανικό Κολλέγιο (Ελλάδα) και στη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Film School). Ενώ ήταν φοιτήτρια διέκοψε τις σπουδές της για 18 μήνες για να φροντίσει τον πατέρα της, ο οποίος έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας, πίσω στην Ελλάδα.

• Η ταινία αποφοίτησης της Λέντζου από τη Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου, 13 Μπλε, κέρδισε το Golden Egg στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρέικιαβικ το 2014. Στη συνέχεια έγραψε και σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες μικρού μήκους, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας Hector Malot (Έκτορ Μαλό _η  Τελευταία Μέρα της Χρονιάς) __η ιστορία διαδραματίζεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς με την πρωταγωνίστρια (Σοφία Κόκκαλη), να βλέπει ένα παράξενο όνειρο στην έρημο όπου μαθαίνει ότι είναι άρρωστη, αλλά προσποιείται ότι δεν την νοιάζει... μήπως έχασε την καρδιά της; __η οποία κέρδισε το βραβείο Leica Cine Discovery στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2018.
• Η πρώτη της μεγάλου μήκους ταινία, Moon, 66 Questions, εμπνεύστηκε από την περίοδο που φρόντιζε τον άρρωστο πατέρα της και κέρδισε το Golden Puffin στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρέικιαβικ το 2021. Η δεύτερη μεγάλου μήκους, A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra, Μια μέρα στη ζωή της Τζο __κεφάλαιο Φαίδρα προβλήθηκε χτες και πάλι σήμερα στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.
  A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra

Οι θεατές της Sala Darsena
χειροκροτούν την Ζακλίν Λέντζου _δεξιά με το πράσινο φόρεμα
και τους υπόλοιπους συντελεστές
του "Μια Μέρα στη Ζωή της Τζο: Κεφάλαιο Φαίδρα"

abstract
Fred Film Radio, είμαι η Cristiana Palmieri από τo 83^o  του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, και είμαι εδώ με την Jacqueline Lenzu, σκηνοθέτη του " A Day in the Life of Jo: Chapter Phaedra", που περιλαμβάνεται στο Orizzonti. Καλώς ήρθες. Χαίρομαι που είσαι εδώ.
🔸 Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Θα παρουσιάσω σύντομα την ταινία, η οποία ακολουθεί την 15χρονη Joe σε μια φαινομενικά συνηθισμένη μέρα στα προάστια της Αθήνας. Είναι λίγο οι οικογενειακές εντάσεις, πηγαίνοντας στο σχολείο, μουσική, έλξη για ένα αγόρι. Αλλά σταδιακά, η ιστορία μετατρέπεται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και πιο υπαρξιακό.
Η ερώτησή μου λοιπόν είναι, πώς προσεγγίσατε αυτή τη μετάβαση από το συνηθισμένο στο κοσμικό; Δεν έχω απάντηση. Έτσι ζω.
🔸 Σε αυτή την ενδιάμεση κατάσταση να βρίσκομαι εδώ και μετά να βρίσκομαι κάπου αλλού, μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσω ότι είναι πραγματικά αλληλένδετα. Δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο σαφώς καθορισμένα ή διαχωρισμένα, αυτό που αποκαλείτε κοσμικό και μη κοσμικό, ας πούμε. Αυτό είναι κοσμικό τώρα, επειδή είμαστε μέρος του κόσμου κατά κάποιο τρόπο. Δεν φαίνεται λοιπόν τόσο μαγικό, αλλά είναι όσο τα αστέρια κατά κάποιο τρόπο. Νομίζω λοιπόν ότι προέρχεται φυσικά από αυτό που είμαι. Ναι, αυτό είναι ενδιαφέρον, επειδή ένα πολύ σημαντικό μέρος της ταινίας, της αφήγησης, είναι αυτή η ονειρική διάσταση, όταν η Τζο εξαφανίζεται και γίνεται μέρος της.
🔸Οπότε αναρωτιόμουν, ποια ήταν η έμπνευση για αυτόν τον τρόπο αφήγησης της ιστορίας;
Νομίζω πολύς διαλογισμός, πολύς... Καθώς μεγάλωνα, συνειδητοποίησα ότι υπάρχει τόσος πλούτος και αλήθεια σε αυτό που έχουμε μέσα στον εσωτερικό κόσμο, που είναι μέρος του ονειρικού μας επιπέδου. Έτσι, νιώθω ότι η έμπνευση ήταν στην πραγματικότητα κάποιες διαλογιστικές εμπειρίες, όπου ένιωσα ότι αυτό που ονομάζουμε oneric dream είναι πιο πραγματικό από το πραγματικό. Η ζωή, μερικές φορές. Αυτό που φαίνεται πραγματικό, ναι. Μερικές φορές η ζωή είναι τόσο σουρεαλιστική, και μετά το όνειρο είναι τόσο πραγματικό. Οπότε σκέφτεσαι, τι συμβαίνει; Ίσως αυτό να είναι επίσης ένα όνειρο, ξέρεις; Ναι, αυτό βγάζει νόημα. Δεν ξέρουμε. Δεν έχουμε ιδέα. Νομίζουμε ότι ξέρουμε, αλλά δεν ξέρουμε τίποτα. Οπότε νομίζω ότι είναι κάτι αστείο να εξερευνήσουμε στην ταινία. Σίγουρα.
🔸 Και έτσι έχετε εξηγήσει σε μια προηγούμενη συνέντευξη ότι η ταινία ήταν εν μέρει εμπνευσμένη από τη δολοφονία ενός 15χρονου στην Αθήνα το 2008 __σσ. προφανώς εννοεί τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου __ Γιατί λοιπόν αυτό το γεγονός σας ενέπνευσε να πείτε αυτήν την ιστορία ως μυθοπλασία, αντί να κάνετε κάτι πιο ιστορικό ή ντοκιμαντέρ;
Επειδή η ιδέα μου δεν ήταν να επικεντρωθώ καθόλου στο πραγματικό αγόρι ή στην πραγματική εφοδιαστική του εγκλήματος. Δεν με νοιάζει η δικαστική υπόθεση. Δεν με νοιάζει όλη η δυστυχία και η θλίψη που έρχεται μετά από μια τέτοια τραγωδία. Δεν είναι το επίκεντρό μου. Η εστίασή μου ήταν στη ζωή αυτού του αγοριού. Γιατί αυτό που ήταν πραγματικά σοκαριστικό για μένα τότε είναι ότι όλοι ήταν τόσο αφοσιωμένοι στο πώς δολοφονήθηκε, γιατί, και σε πράγματα που δεν είχαν καμία σχέση με το πραγματικό γεγονός ότι ήταν ένα 15χρονο αγόρι που μόλις σωριάστηκε κάτω και έφυγε.
Κανείς δεν εξερεύνησε τη ζωή του αγοριού. Έτσι, όλη μου η ιδέα ήταν ότι θα ήθελα να κάνω μια μέρα για έναν 15χρονο που ζει την τελευταία του μέρα στη Γη. Δεν το γνωρίζουν καθόλου. Έτσι, αυτή ήταν η ιδέα. Δεν ήθελα να κάνω άλλη μια σκοτεινή ταινία με κατηγορίες.
🔸 Έχετε πάρα πολλές από αυτές. Και μου αρέσει πολύ αυτή η ελαφριά πινελιά στην ταινία σας, η οποία αφορά την έμπνευση για ένα σκοτεινό γεγονός, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αφηγείστε την ιστορία είναι πολύ ελαφρύς.
Υπάρχει μια άλλη πτυχή της ταινίας που με ενδιαφέρει. Η συνάντηση του Τζο με τη Φαίδρα δίνει σε αυτή τη μοναδική μέρα ένα πολύ σημαντικό, εξαιρετικό συναισθηματικό νόημα για την Τζο.
🔸 Γιατί θέλατε να επικεντρωθείτε τόσο πολύ στο γεγονός ότι η Τζο γνώρισε αυτό το νέο κορίτσι και ανέπτυξαν μια φιλία;
Με ενδιέφερε πολύ το γεγονός ότι, αν και δεν γνωρίζει ότι θα πεθάνει, ένα μέρος του εαυτού της ξέρει ότι θα πεθάνει. Έτσι, όταν ακούει τη Φαίδρα να τραγουδάει, όλη της η ευαισθησία ανοίγεται. Είναι η πρώτη φορά που νιώθει τόσο ευάλωτη. Δεν καταλαβαίνει καν τι της συνέβη μέσα από το τραγούδι της Φαίδρας. Έτσι σκέφτηκα ότι ήταν σαν η Φαίδρα να μεταμορφώνεται, αν θέλετε, σαν άγγελος του θανάτου κατά κάποιο τρόπο χωρίς να το γνωρίζει επίσης και να την μεταφέρει η μουσική. Και επίσης ως μέσο πλοκής, αν η Τζο δεν είχε γνωρίσει τη Φαίδρα, δεν θα είχε περπατήσει εκείνον τον δρόμο για να πάει να τη συναντήσει και δεν θα βρισκόταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Νομίζω λοιπόν ότι είναι μια εποχή εξερεύνησης, αν θέλετε, του συγχρονισμού και των συμπτώσεων και όλων αυτών των περίεργων πραγμάτων που συμβαίνουν στη ζωή. Και σκεφτόμαστε, τι, πώς, πώς συνέβη αυτό; Τόσο παράξενο.
🔸 Και όπως το μήνυμα, όλα είναι λίγο αλληλένδετα…
Απολύτως. Ναι, κατά κάποιο τρόπο. Ακριβώς.
🔸 Ήθελα να σας κάνω μια άλλη ερώτηση σε σχέση με τον τίτλο που αποφασίσατε να δώσετε στην ταινία, Κεφάλαιο Φαίδρα. Έτσι, φάνηκε να υποδηλώνει ότι η ζωή της Τζο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς μέσα από διαφορετικά κεφάλαια. Αυτό συμβαίνει επειδή σχεδιάζετε ένα ακόμη κεφάλαιο στη ζωή του Τζο;
Όχι, είναι επειδή η ταινία υπονοεί ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα κεφάλαια στην πνευματική ζωή του ανθρώπου. Έχει πολλά πράγματα να εξερευνήσει αν θέλει. Και κατά κάποιο τρόπο είναι η ιδέα ότι πρόκειται για κάτι σαν μετενσάρκωση (γελάει)...
Είναι σαν ένα διαφορετικό κεφάλαιο σε ένα τεράστιο βιβλίο της πνευματικής μας ζωής. Ναι, οπότε δεν περιμένουμε άλλο κεφάλαιο τότε. Η Τζο είναι νεκρή
Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας… για τις στοχευμένες ερωτήσεις σας. Σας ευχαριστώ πολύ.

Δραματική ταινία ενηλικίωσης 2026, σε σενάριο και σκηνοθεσία της Ζακλίν Λέντζου, συμπαραγωγή Ελλάδας, Γερμανίας και Γαλλίας, με πρωταγωνίστριες τις Εβίτα Ανδριοπούλου, Ελένη Βεργέτη και Αναστασία Γουλιάμου.
Χωρίς στιβαρή δραματουργία, μα παιχνιδιάρικη και δροσερή, αφορά το πως η γνωριμία της 15χρονης Τζο με τη συμμαθήτριά της Φαίδρα τής ανοίγει την πόρτα σε μια καινούργια πραγματικότητα. Υπάρχει φρεσκάδα, υπάρχει η χαρισματική παρουσία της πρωτοεμφανιζόμενης Εβίτας Ανδριοπούλου, υπάρχουν και σεναριακές αυθαιρεσίες. Η ταινία, όμως, αυτοτραυματίζεται σοβαρα με μια σειρά απανωτών, σχεδόν σοκαριστικών αφηγηματικών εκπλήξεων, οι οποίες αποδομούν άγαρμπα - και, φευ, μεταμοντέρνα – ένα τρυφερό γυναικείο σινε-πορτραίτο.

Η 15χρονη Τζο είναι ένα μοναχικό και προβληματικό κορίτσι που συχνά ονειρεύεται τον θάνατό της. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, παρατηρεί παράξενα σημάδια που φαίνεται να συνδέονται με τα όνειρά της, αλλά δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν. Η συνηθισμένη σχολική της ζωή είναι βαρετή. Χάνει το σχολικό λεωφορείο, δεν λαμβάνει ιδιαίτερη βοήθεια από τη μητέρα της και περνάει την ημέρα ασχολούμενη με μια αδιάφορη τάξη κι έναν φίλο που εξακολουθεί να είναι αδέξιος στα φιλιά και ανούσια κουτσομπολιά. Όλα αλλάζουν κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος τραγουδιού όταν η Φαίδρα, μια νέα κοπέλα με μια όμορφη και σχεδόν μαγική φωνή, συγκινεί βαθιά την Τζο μέχρι δακρύων. Αργότερα, ενώ περιπλανιέται στη βιβλιοθήκη, η Τζο συναντά απροσδόκητα ξανά τη Φαίδρα. Αφού μοιράζονται ένα τραγούδι και αποκαλύπτουν προσωπικά μυστικά, τα δύο κορίτσια δημιουργούν αυτό που μπορεί να είναι η πρώτη γνήσια φιλία της Τζο.
Κανονίζουν δειλά να συναντηθούν εκείνο το βράδυ. Καθώς ο ήλιος δύει με έναν παράξενα όμορφο και μυστηριώδη τρόπο, η Τζο ανυπομονεί για τη συνάντησή τους. Αλλά μια απροσδόκητη τροπή της μοίρας αλλάζει τα πάντα και η Τζο δεν έχει ποτέ την ευκαιρία να κρατήσει το ραντεβού τους…

• Η Ζακλίν Λέντζου ήταν φιναλίστ στην Πρωτοβουλία Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative (2022–2024) και έλαβε την Υποτροφία Νέας Υόρκης του Ιδρύματος Ωνάση και την Υποτροφία Nipkow το 2022.
• Τον Απρίλιο του 2023, το έργο επιλέχθηκε στο Cine por Hacer στην έκτη έκδοση του Mercado del Cine Casi Hecho, μιας αγοράς αφιερωμένης σε σχεδόν ολοκληρωμένες ταινίες, η οποία διεξάγεται μαζί με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Las Palmas de Gran Canaria
• Τον Αύγουστο του 2024, το σενάριο επιλέχθηκε για το FeatureLab 2024 του TorinoFilmLab, όπου κέρδισε το βραβείο ARRI για Κινηματογραφικό Όραμα, πριν συμμετάσχει στο πρόγραμμα Cannes Next Step – Volume II 2024
• Το 2025, επιλέχθηκε επίσης για το τμήμα Work in Progress του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Les Arcs, λαμβάνοντας Ειδική Μνεία στα 22D Music Award, και νωρίτερα φέτος συμμετείχε στο First Cut Lab 2026.
• Η ταινία θα κάνει την πρεμιέρα της στις ΗΠΑ στο τμήμα «Currents» του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 2026 στις 26 Σεπτεμβρίου. Επιλέχθηκε επίσης στο τμήμα Flash Forward του 31^ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Busan, όπου θα προβληθεί τον Οκτώβριο και ακόμη στο τμήμα «Dare» του Φεστιβάλ Κινηματογράφου BFI του Λονδίνου 2026 (17-Οκτ-2026) ©®™ Lucky Number

Μόνο Μία Γυναίκα
Μεταξύ 20 Ταινιών του Διαγωνιστικού Τμήματος
Εν τω μεταξύ, διαμάχη έχει περιβάλει το πρόγραμμα για το Επίσημο Διαγωνιστικό Τμήμα του 83^ου  φεστιβάλ. Από τις 20 ταινίες που διαγωνίζονται για τον Χρυσό Λέοντα, μόνο μία έχει σκηνοθετηθεί από γυναίκα - σε έντονη αντίθεση με πέρυσι, όταν έξι γυναίκες σκηνοθέτες διεκδικούσαν το βραβείο. Η μόνη γυναικεία σκηνοθετημένη ταινία φέτος είναι η Kvinde ukendt _η άγνωστη γυναίκα, της Αιγύπτιας-Δανής σκηνοθέτιδας May el-Toukhy.

Λίγες φέτος ⛵ οι σαλούφες ⛱️ περισσότερες 🆘 μέδουσες

Αποχαιρετώντας το καλοκαίρι κάπου στον βόρειο Ευβοϊκό γινόταν σχετική συζήτηση επί του θέματος: Δύο ευτραφείς κυρίες _ “όνομα και πράμα συγγνώμη για το slang”

            "Σαλούφες" μου ψιθύρισε στο αυτί η φίλη (συνομήλικη και δεινή κολυμβήτρια) Χλόη,

Χλόη __Cloè

Δύο ευτραφείς κυρίες λοιπόν υποστήριζαν πως η μη εμφάνισή τους είναι …θέμα μαγνητικών κυμάτων, κάποιοι άλλοι ότι απλά δεν τις βλέπουμε γιατί είναι σε μεγάλα βάθη κι ένας πως έχει σχέση με τον πόλεμο ΗΠΑ Ισραήλ εναντίον του Ιράν!!.

 Να πάμε στις Μέδουσες; __μισό (παρένθεση Χλόης) \\\ _βάλε εδώ Λοΐζο το Σεβάχ __από τις "Θαλασσογραφίες" του 1970 και πάμε στην ιστορία.
✨ “Tράβηξε τα βάσανα του Σεβάχ του Θαλασσινού” ...Ποιος ήταν ο τύπος που οι θρυλικές περιπέτειές του βασίζονται στην Ομήρου Οδύσσεια; Πως ο θρυλικός άραβας θαλασσοπόρος έγινε το πρώτο τραγούδι που ερμήνευσε ο Λοΐζος (στίχοι Λευτέρη Παπαδόπουλου); Λοιπόν ...Οι  περιπέτειες του άραβα ήρωα είναι περσικής προέλευσης και βασίζονται στις αληθινές ιστορίες των ναυτικών του Ινδικού Ωκεανού, αλλά και σε αρχαία κείμενα, όπως η ομηρική Οδύσσεια.
Ο Σεβάχ είναι ο κεντρικός ήρωας ενός αραβικού μύθου από τα παραμύθια της Χαλιμάς “Χίλιες και μια νύχτες”. Για την ακρίβεια, πρόκειται για την 133η ιστορία, η οποία θυμίζει της περιπέτειες του Οδυσσέα του Ομήρου. Ο Σεβάχ στη διάρκεια της ζωής του έκανε συνολικά εφτά ταξίδια τα οποία του προσέφεραν μεγάλα πλούτη μια περιπετειώδη ζωή. Αντιμετώπισε μυθικά τέρατα, γνώρισε βασιλιάδες και ανακάλυψε νέα μέρη της Γης.

• Στην πρώτη ιστορία το πλοίο του θα προσαράξει πάνω σε ένα “νησί” το οποίο τελικά είναι η ράχη μιας φάλαινας. Ο Σεβάχ ναυαγεί, όμως καταφέρνει να σωθεί και φτάνει σε ένα πραγματικό νησί, όπου αναλαμβάνει τη διοίκηση του λιμανιού. Λίγο αργότερα, το πλοίο του έφτασε στο λιμάνι και γίνεται ξανά κυβερνήτης του και επιστρέφει στη Βαγδάτη.
• Στο δεύτερο ταξίδι του φτάνει σε μια κοιλάδα, η οποία είναι γεμάτη με γιγαντιαία φίδια και αρπακτικά πουλιά που αρπάζουν διαμάντια. Με ένα τέχνασμα ο Σεβάχ καταφέρνει να περισυλλέξει τα διαμάντια και επιστρέφει στη Βαγδάτη με μια τεράστια περιουσία.
• Το τρίτο ταξίδι θυμίζει την ιστορία του Οδυσσέα και του κύκλωπα Πολύφημου. Ο Σεβάχ μαζί με τους συντρόφους του αιχμαλωτίζονται από έναν κύκλωπα, ο οποίος αρχίζει να τους καταβροχθίζει. Ο Σεβάχ τον τυφλώνει με ένα αιχμηρό αντικείμενο και με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να του ξεφύγουν και να επιστρέψουν στη χώρα τους.
• Ο Σεβάχ σάλπαρε για τέταρτη φορά και βρέθηκε σε ένα νησί κανίβαλων, απ’ όπου καταφέρνει να ξεφύγει και να συναντηθεί με μια ομάδα εμπόρων, οι οποίοι τον πήραν μαζί τους στο δικό τους νησί. Τότε, η γυναίκα του αρρώστησε βαριά και πέθανε. Σύμφωνα με το τοπικό έθιμο, όταν ο ένας από το ζευγάρι πέθαινε έπρεπε και ο άλλος να θαφτεί ζωντανός μαζί του. Ο Σεβάχ ετάφη σε ένα κοίλωμα μαζί με τη νεκρή γυναίκα του και κατάφερε να επιβιώσει όταν ένα ακόμη ζευγάρι θάφτηκε στον ίδιο τάφο. Αφού σκότωσε τη γυναίκα και της πήρε τις προμήθειες ακολούθησε ένα άγριο ζώο που τον απελευθέρωσε.
• Την πέμπτη φορά που ταξίδεψε, βρήκε ένα γιγαντιαίο αβγό το οποίο πήρε μαζί του στο πλοίο. Λίγο αργότερα, καταλαβαίνει ότι πρόκειται για το αβγό των αρπακτικών πουλιών, τα οποία τον κυνήγησαν, επιτέθηκαν στο πλοίο και το κατέστρεψαν. Ο Σεβάχ ναυάγησε και αιχμαλωτίστηκε από τον γέρο της θάλασσας, τον οποίο σκότωσε και διέφυγε στην πόλη των πιθήκων. Εκεί ζούσαν ανθρωποφάγοι πίθηκοι από τους οποίους διέφυγε και επέστρεψε στη Βαγδάτη.
• Στο έκτο ταξίδι φτάνει σε ένα νησί που είναι γεμάτο με πολύτιμους λίθους και αφού κέρδισε την εύνοια του βασιλιά, κατάφερε να μεταφέρει τα πολύτιμα πετράδια πίσω στη Βαγδάτη. Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου, στο τελευταίο του ταξίδι έφτασε στα ουράνια με τη βοήθεια πτηνών, όπου άκουσε τους αγγέλους να δοξολογούν τον Αλλάχ. Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, ανακάλυψε ένα κοιμητήριο ελεφάντων και απέκτησε μια τεράστια ποσότητα ελεφαντόδοντου με αποτέλεσμα να πλουτίσει και να επιστρέψει στην πόλη του.

*** Το αραβικό όνομα του ήρωα είναι “Σιντιμπάτ ελ Σαουάχ” και σημαίνει “Σιντιμπάτ ο θαλασσοπόρος”. Ωστόσο, ο πρώτος μεταφραστής που μετέφρασε στα ελληνικά το παραμύθι τον αποκάλεσε “Θαλασσινό” αντί “Θαλασσοπόρο” και Σεβάχ αντί για Σιντιμπάτ.
Ο Σεβάχ Θαλασσινός έγινε γνωστός σε μας από το τραγούδι του Μάνου. Αρχικά, ο Λοΐζος αναζητούσε έναν ηθοποιό για να ερμηνεύσει το τραγούδι, όμως δεν κατάφερε να βρει κάποιον που θα το ερμήνευε όπως ήθελε. Για τον λόγο αυτό, μπήκε στο στούντιο και το ηχογράφησε ο ίδιος. Ήταν η πρώτη φορά που ο μεγάλος συνθέτης ερμήνευσε τραγούδι του που κυκλοφόρησε σε δίσκο.

Χρησιμοποιώντας στοιχεία από την Οδύσσεια, από τις Χίλιες και μία νύχτες, και πολλά άλλα παραμύθια η Ξένια Καλογεροπούλου έγραψε την ιστορία του Οδυσσεβάχ από την Ιθαγδάτη που ταξιδεύει ψάχνοντας το Κυκλολωτογοργοκιρκιλάριζο. Ο Οδυσσεβάχ παίχτηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Πόρτα το 1981 σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, με σκηνικά και κοστούμια του Γιώργου Πάτσα και μουσική του Διονύση Σαββόπουλου. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι του Διονύση Σαββόπουλου και της Ξένιας . Το έργο έχει μεταφραστεί σε 8 γλώσσες και έχει παιχτεί σε Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Τουρκία, Ρουμανία,  Iσραήλ και Κύπρο.

Το θρυλικό παραμύθι, που περνά από τα λημέρια της "Οδύσσειας", τις περιπέτειες του Σεβάχ του θαλασσινού από τη συλλογή παραμυθιών "Χίλιες και μία νύχτες" και πολλούς ακόμη παραμυθένιους κόσμους, ένα θεατρικό γεμάτο ρυθμό, ζωντανή μουσική, απρόσμενες μεταμορφώσεις και ήρωες που θυμίζουν σε όλους μας πως ο "Οδυσσεβάχ" είναι το πιο μεγάλο ταξίδι που μας οδηγεί στην αυτογνωσία όπου αυτός και οι σύντροφοί του συναντούν Δρακοκύκλωπες, Σειρήνες, Πειρατές, τη μάγισσα Κιρκίλα, την αγέλαστη πριγκίπισσα Λαριζάντ και πλήθος φανταστικών πλασμάτων. Κάθε συνάντηση είναι ένα μάθημα ζωής, μια δοκιμασία, μια ευκαιρία να ανακαλύψουν τη δύναμη της ομαδικότητας, της φιλίας και της πίστης στον εαυτό τους. Η Κιρκίλα μεταμορφώνει τον ίδιο και τους συντρόφους του σε ζώα χωρίς μιλιά. Οι Σειρήνες τους οδηγούν με το ονειρικό τραγούδι τους σε μια σκοτεινή παγίδα. Από τους Δρακοκύκλωπες θα γλιτώσουν τελευταία στιγμή με την επινόηση του Οδυσσεβάχ και το αιώνιο νέκταρ του κρασιού. Αντιμετωπίζουν βέβαια και την πρόκληση να ξεχάσει κανείς ποιος είναι τρώγοντας τους μαγικούς Λωτούς. Το μυστήριο του έρωτα, που πάντα μας περιμένει εκεί που δεν τον περιμένουμε, θα βρει τον Οδυσσεβάχ, χωρίς να το περιμένει, στο παλάτι της πριγκίπισσας Λαριζάντ.

H 🆘 μωβ μέδουσα

           📛  Σε περίπτωση που υπάρξει τσίμπημα από μωβ μέδουσα:

• Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα στο σώμα σας πλοκάμια. Όχι όμως με γυμνά χέρια, διότι αυτό θα οδηγήσει σε κόλλημα των πλοκαμιών στα χέρια και μεταφορά του ερεθισμού εκεί.
• Ξεπλύνετε την περιοχή του τσιμπήματος με άφθονο θαλασσινό νερό. Μη χρησιμοποιείτε γλυκό νερό, διότι μπορεί να ενεργοποιήσει κεντριά που έχουν μείνει στο δέρμα.
• Τοποθετείστε στο σημείο του τσιμπήματος πάγο ή κρύες κομπρέσες. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα.
• Αλείψτε την πάσχουσα περιοχή με κορτιζονούχο κρέμα. Περιορίζει την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και ανακουφίζει γρήγορα από το τσούξιμο και την φαγούρα.
• Πάρτε κάποιο αντιισταμινικό (με αυτά αντιμετωπίζονται συστηματικότερα συμπτώματα όπως ο κνησμός). Η ανάγκη για φάρμακα τέτοιου είδους είναι μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η έκταση του προσβληθέντος δέρματος.
• Τέλος αν τα συμπτώματα είναι έντονα και ιδιαίτερα αν δεν υποχωρούν μετά την εφαρμογή των τοπικών μέτρων, μπορεί να χρειασθεί ένεση κορτιζόνης. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει οπωσδήποτε να πάτε στο νοσοκομείο ή να επισκεφθείτε κάποιο Κέντρο Υγείας.
  
  

             Μέδουσες
Να θυμίσουμε πως ως Μέδουσα στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται μία από τις τρεις αδελφές Γοργόνες, που ήταν η μόνη θνητή (την είπαν και “Γοργώ”, που σημαίνει άγρια ματιά) __περισσότερα στο τέλος της ανάρτησης. Ο λόγος εδώ για τη μεσογειακή μέδουσα Fried Egg Jellyfish (τηγανητό αυγό) __επιστημονικά “Cotylorhiza tuberculata”. Καφε-πολύχρωμες, διαμέτρου 10-40εκ αποτελούν μεγάλη ομάδα οργανισμών του ζωοπλαγκτού που υπάρχουν σε όλες τις θάλασσες και ζουν σε όλα τα βάθη. Είναι ασπόνδυλα (κνιδόζωα) της τάξης σκυφόζωα με ακτινική συμμετρία και “ομπρέλα” επίπεδη, εκτός από το κέντρο, όπου προεξέχει ένας σχηματισμός που θυμίζει καφέ αυγό. Οι βραχίονες είναι μικροί σε μήκος και οι πολύποδες έχουν μήκος ~5-10 mm. Το κάθε πλοκάμι καλύπτεται με κύτταρα, που υπάρχουν και στο στόμα τους και καλούνται κνιδοκύτταρα (γιατί μπορεί να προκαλέσουν φαγούρα).
Οι πιο πολλές μέδουσες χρησιμοποιούν τα κύτταρα αυτά για εξασφάλιση τροφής και για άμυνα. Άλλες δεν έχουν καθόλου πλοκάμια. Έχουν πολλά μικρά μάτια στο κωδωνοειδές σώμα τους, που τις επιτρέπει να έχουν όραση 360^ο. Αν και στερούνται βασικών αισθητηρίων οργάνων και δεν έχουν εγκέφαλο, το νευρικό τους σύστημα τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται ερεθίσματα, όπως το φως και η οσμή, και να αντιδρούν γρήγορα σε αυτά. Κολυμπούν πολύ αργά, καθώς δεν έχουν υδροδυναμικό σώμα και παρασύρονται από τα ρεύματα (παράδειγμα Ευβοϊκού)
Κινούνται με έναν ιδιαίτερο τρόπο ώστε να δημιουργούν ρεύματα, αναγκάζοντας τη λεία τους να φτάσει στα πλοκάμια τους με ρυθμική κίνηση (άνοιγμα και κλείσιμο του σώματός τους που μοιάζει με καμπάνα). Είναι τελείως ακίνδυνες _σε αντίθεση με τις τσούχτρες και μάλιστα (συμπληρώνει η Χλόη) λειτουργούν ως φίλτρο και διατηρούν την τροφική αλυσίδα στο βυθό, καθαρίζουν το πλαγκτόν και προσφέρουν προστασία στον γόνο των ψαριών, καθαρίζουν τις θάλασσες από μεγάλες ποσότητες πλαγκτόν κλπ.
Οι μέδουσες αποτελούν μια μεγάλη ομάδα οργανισμών του ζωοπλαγκτού που υπάρχουν σε όλες τις θάλασσες και ζουν σε όλα τα βάθη. Διαθέτουν σημαντική ενεργητική κίνηση, αλλά η εξάπλωσή τους εξαρτάται από τα θαλάσσια ρεύματα. Αυτό εξηγεί σε έναν βαθμό τις διαφορές στην παρουσία των πληθυσμών τους από θάλασσα σε θάλασσα. Η Cotylorhiza tuberculata είναι ένα είδος μέδουσας του φύλου Cnidaria, επίσης γνωστή ως μεσογειακή μέδουσα, μεσογειακή ζελέ ή μέδουσα τηγανητού αυγού. Βρίσκεται συνήθως στη Μεσόγειο, το Αιγαίο και την Αδριατική. Μπορεί να φτάσει τα 40 cm  σε διάμετρο, αλλά συνήθως έχει πλάτος μικρότερο από 17-20cm. Το τσίμπημα της έχει ασήμαντη ή καθόλου επίδραση στους ανθρώπους, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει αλλεργίες σε πιο ευαίσθητα άτομα (κνησμό στην περιοχή του τσιμπήματος). Ο λείος, υπερυψωμένος κεντρικός θόλος της περιβάλλεται από έναν δακτύλιο που μοιάζει με υδρορροή. Κάθε στοματικός βραχίονας διακλαδίζεται κοντά στη βάση του ς αρκετές φορές. Εκτός από ορισμένες μεγαλύτερες απολήξεις, υπάρχουν πολλές κοντές, σε σχήμα ρόπαλου που φέρουν δισκοειδή άκρα.

Η Cotylorhiza tuberculata είναι η πιο κοινή μέδουσα ολόκληρης της τάξης της στη Μεσόγειο Θάλασσα. Βιώνουν έναν ετήσιο κύκλο ζωής που χαρακτηρίζεται από καλοκαιρινές ανθίσεις πληθυσμού, η οποία είναι πιθανώς ένα προσαρμοστικό αποτέλεσμα των ισχυρών εποχιακών αλλαγών στο μεσογειακό τους περιβάλλον. Οι φάσεις ανάπτυξής τους είναι αρκετά παρόμοιες με αυτές των άλλων ομολόγων τους. Τα τέσσερα κύρια στάδια ανάπτυξης περιλαμβάνουν τις προνύμφες που κολυμπούν, γνωστές ως planulae, τους νεότερους, άμισχους πολύποδες που ονομάζονται scyphistomae, τα μη ανεπτυγμένα νεαρά ενήλικα ενδιάμεσα γνωστά ως ephyrae και τις ενήλικες μορφές, που ονομάζονται μέδουσες_medusas. Σε ένα δεδομένο έτος, τα planulae υπάρχουν από τον Αύγουστο έως τον Νοέμβριο, τα scyphistomae πολυετώς, οι ephyrae μπορούν να παρατηρηθούν από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και οι medusa είναι εμφανείς από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο.
Τα planulae χρησιμοποιούν τα μικρά τους κροσσωτά φτερά για να κινηθούν στο νερό, τελικά κατακάθονται σε ένα σκληρό ίζημα στο οποίο αναπτύσσονται στη μορφή πολυπόδων τους. Τα scyphistomae αποκτούν τα φωτοσυνθετικά τους συμβιωτικά φύκια κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής φάσης ανάπτυξής τους, αν και ο μηχανισμός για αυτό είναι ακόμη ασαφής. Αυτοί οι μικροοργανισμοί ζουν κυρίως στη μεσογλοία και το εσωτερικό τοίχωμα του γαστροαγγειακού συστήματος του κνιδόζωου, ενισχύοντας την παραγωγή οξυγόνου, και παραμένουν με τις μέδουσες για το υπόλοιπο της ζωής τους. Οι πολύποδες υφίστανται επίσης ασεξουαλική αναπαραγωγή για να δημιουργήσουν περισσότερους πολύποδες. Μέρη κάθε πολύποδα τελικά μεταμορφώνονται σε εφύρες, οι οποίες κυμαίνονται μεταξύ 1,7 και 4,2 mm σε διάμετρο. Οι νεαρές μέδουσες χρειάζονται 8-10 εβδομάδες για να φτάσουν σε μια αρχική διάμετρο 3 cm και στη συνέχεια θα αυξάνονται κατά περίπου 3-4 cm την εβδομάδα μέχρι να φτάσουν στο τελικό μέγεθος ενηλίκου. Σταδιακά, οι μέδουσες αναπτύσσονται με τελική διάμετρο ~35cm. Η σεξουαλική αναπαραγωγή μεταξύ ενήλικων μέδουσας συμβαίνει συνήθως μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου. Τα θηλυκά C. tuberculata γονιμοποιούνται εσωτερικά με σπέρμα από τα εξαρτήματα του στοματικού βραχίονα των αρσενικών ομολόγων τους και μετά από μια περίοδο κύησης, τελικά απελευθερώνουν μεγάλο αριθμό πλατόνων στο νερό. Με την ηλικία, τα ενήλικα C. tuberculata καταστρέφονται ολοένα και περισσότερο, κυρίως στον κεντρικό θόλο της άνω περιοχής ομπρέλας τους. Ενώ η κύρια αιτία βλάβης της μέδουσας είναι η τριβή που προκαλείται από τα κύματα και τον άνεμο, οι επόμενοι πιο σημαντικοί τρόποι τραυματισμού είναι οι ανθρωπογενείς. Τα μηχανοκίνητα σκάφη και τα δίχτυα ψαρέματος είναι σημαντικές αιτίες για αυτά τα κνιδόζωα. Αυτή η βλάβη είναι μια ήπια οπισθοδρόμηση για τις μέδουσες που δεν έχουν ακόμη ολοκληρώσει την ανάπτυξή τους και όταν είναι σε θέση να αναγεννήσουν την τραυματισμένη ανατομία, συχνά αναπτύσσεται ξανά ασύμμετρα. Οι μεγαλύτερες σε ηλικία μέδουσες _τηγανητό αυγό διακρίνονται από τη φυσική τους φθορά. Η μεσογλοία τους είναι συχνά ευαίσθητη με μια ορατά σπασμένη ομπρέλα και ο χρωματισμός τους εξασθενεί σημαντικά.

                  Σχέσεις με μικροοργανισμούς_Συμβίωση
Τα ενδοσυμβιωτικά, φωτοσυνθετικά φύκια που φιλοξενεί η C. tuberculata στο σώμα του είναι πρωταρχικής σημασίας για την ευημερία της. Αυτοί οι αμοιβαίοι μικροοργανισμοί είναι επίσης γνωστοί ως ζωοξανθέλλες, που προέρχονται από το φύλο των δινομαστιγομένων και συνήθως εμπλέκονται σε συμβιωτικές σχέσεις με πολλά είδη μεδουσών. Ενώ οι κνιδόζωοι ξενιστές παρέχουν καταφύγιο σε αυτά τα συμβιωτικά, τα δινομαστιγοειδή σε αντάλλαγμα χρησιμοποιούν τις φωτοσυνθετικές τους ικανότητες για να παρέχουν στο C. tuberculata ενέργεια για χρήση και αποθήκευση. Τα λιπαρά οξέα, για παράδειγμα, είναι τα κύρια μακρομόρια για την αποθήκευση ενέργειας στα κνιδόζωα και λαμβάνονται κυρίως από τα συμβιωτικά τους που δεσμεύουν άνθρακα. Αυτή η αμοιβαία σχέση είναι τόσο κρίσιμη για την ανάπτυξη και την επιβίωση των μεσογειακών μεδουσών που το προκαταρκτικό βήμα του πρόωρου σχηματισμού της μέδουσας δεν θα ξεκινήσει χωρίς την παρουσία ζωοξανθελλών.

Διατροφή
Το C. tuberculata καταναλώνει κυρίως μικροσκοπικούς υδρόβιους οργανισμούς, συχνά ένα μείγμα φυτοπλαγκτού και ζωοπλαγκτού. Δεν επιδεικνύουν πολύ υψηλή διατροφική ποικιλομορφία σε ταξινομικό επίπεδο. Έχει καταγραφεί ότι μεταξύ 69% και 82% της διατροφής τους αποτελείται από οργανισμούς που σχετίζονται με το γένος Spiroplasma. Αυτοί οι προκαρυώτες έχουν επίσης βρεθεί στις δίαιτες αρκετών άλλων ειδών μεδουσών. Η διατροφή τους πιθανότατα αποτελείται μόνο από τρία έως τέσσερα κύρια είδη μικροπλαγκτόν. Η μέδουσα προσλαμβάνει αυτούς τους μικροσκοπικούς οργανισμούς μέσω των στοματικών της βραχιόνων, προς το στομάχι της. Η διασύνδεση του μεσογειακού ζελέ και των γύρω νερών επιτρέπει την εύκολη ροή πλαγκτόν στην γαστρική της κοιλότητα.
Επιπτώσεις στον άνθρωπο
Ένα από τα κύρια προβλήματα που δημιουργούνται από την ετήσια άνθηση του C. tuberculata είναι η παρεμβολή στις ανθρώπινες ψυχαγωγικές και οικονομικές δραστηριότητες. Οι συνήθεις δραστηριότητες του τουρισμού που σχετίζονται με το νερό, εκτός από τις πιο εμπορικές δραστηριότητες όπως η αλιεία, συχνά διαταράσσονται λόγω του μεγάλου αριθμού μεδουσών στα νερά. Αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση χιλιάδων από τα νερά από τους παράκτιους υπαλλήλους τα καλοκαίρια με αλιευτικά σκάφη ή μεγάλα δίχτυα.
Μια άλλη πιθανότητα που εγείρεται από την επικράτηση των μεδουσών, ωστόσο, είναι η χρησιμότητά τους για την ανθρωπότητα. Τα C. tuberculata έχουν μελετηθεί λόγω της συγκεκριμένης κυτταροτοξικότητάς τους σε σχέση με ορισμένα κύτταρα καρκίνου του μαστού. Δεδομένου ότι ένας κύριος στόχος στην έρευνα για τον καρκίνο είναι η δημιουργία θεραπειών που σκοτώνουν επιλεκτικά τα κακοήθη κύτταρα αφήνοντας άθικτα τα υγιή, το Cotylhoriza tuberculata μπορεί να γίνει ένας οργανισμός-μοντέλο για τη θεραπεία αυτών των ανθρώπινων παθήσεων.

                    Μέδουσα
Πηγή __περισσότερα εδώ
Η Μέδουσα στην ελληνική μυθολογία σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν κόρη του Φόρκυ ή Φορκέα και της Κητούς, αδελφή των Γοργόνων Σθενώ και Ευρυάλη, και των Γραιών Δεινώ, Ενυώ και Πεφρηδώ, ήταν στην αρχή Κενταύρισσα. Η λέξη Μέδουσα σημαίνει “κυρίαρχη θηλυκή φρόνηση”. Στα Σανσκριτικά η ίδια λέξη αποδίδεται ως Μεντχά, στα Ελληνικά Μήτις, και στα Αιγυπτιακά Μετ ή Μάατ. Τούτη η θεότητα ήρθε στην Ελλάδα πιθανώς από τη Λιβύη, όπου λατρευόταν από τις Αμαζόνες ως Θεά-Ερπετό. Ως Μέδουσα (Μήτις) ήταν η καταστροφική όψη της μεγάλης τριπλής Θεάς που επίσης αποκαλείται, Νιθ, Ανάθ, Αθήνη ή Αθήνα στη Β. Αφρική και Αθάνα περίπου το 1400. π.Χ. στη μινωική Κρήτη. Τι είναι αυτό το όνομα και τι αντιπροσωπεύει, όταν μέσα από τα βάθη των αιώνων φέρνει ανατριχίλα και ταραχή; Εκείνο το φοβερό κεφάλι όπου ωσάν μαλλιά τα φίδια σφύριζαν και τα μάτια πέτρωναν οτιδήποτε κοίταζαν; Ποια είναι αυτή η τόσο αρχέγονη δύναμη, που η ίδια η θεά Αθηνά φέρει ως τρόπαιο στο θώρακά της και πάνω στην ασπίδα της; Ποια είναι αυτή που μέσα της έχει ως καρπό τον θεϊκό Πήγασο και τον γίγαντα Χρυσάορα με το χρυσό σπαθί; Όσον αφορά στον Ζαν Ρισπέν, η Αθηνά και η Γοργώ φιλονίκησαν για το βραβείο της ομορφιάς.
Κατά την Ann Shearer πιθανώς η Μέδουσα, πανέμορφη, πριγκίπισσα με υπέροχους ξανθούς βοστρύχους, κυνηγημένη από τον Ποσειδώνα, “ενέδωσε” στις ορέξεις του μέσα στο ναό της Αθηνάς. Η Αθηνά τότε μεταμόρφωσε τη Μέδουσα σε τέρας με φίδια αντί για μαλλιά, δόντια όμοια με χαβλιόδοντες αγριόχοιρου, μάτια που απολίθωναν, χέρια χάλκινα και χρυσά φτερά. Δεν αρκείται όμως η Αθηνά στην παραμόρφωση της. Θέλει και το κεφάλι της. Και μόλις ο Περσέας (γιος του Δία και της Δανάης), υπερηφανεύεται ότι θα φέρει στον Πολυδέκτη το κεφάλι της Γοργούς, η θεά Αθηνά τρέχει να τον βοηθήσει. Του δίνει καλογυαλισμένη ασπίδα για να τη χρησιμοποιήσει σαν καθρέφτη και έτσι να αποκόψει το τρομερό κεφάλι δίχως να το κοιτάζει. Επίσης, του δίνει φτερωτά σανδάλια και μαγικό σακούλι για να μεταφέρει τη δύναμη του ίδιου του κεφαλιού. Έχοντας συνεννοηθεί με τον Άδη και την Ερμή, λέει στον Περσέα, ποιους θα συναντήσει για να του δώσουν την περικεφαλαία που θα τον κάνει αόρατο και από πού θα πάρει το δρεπάνι για τον αποκεφαλισμό. Έτσι και έπραξε ο Περσέας και κατάφερε τον άθλο, ωστόσο τίποτε δε θα είχε κατορθώσει χωρίς τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. Μα και τη φοβερή δύναμη της Μέδουσας που παρέλυε τα πάντα, η Αθηνά της την έδωσε. Αυτή τη δύναμη φαίνεται πως επιθυμεί να ανακτήσει η θεά μέσω του άθλου του Περσέα.
Αν κοιτάξουμε την καταγωγή της Μέδουσας, η δύναμή της έχει πανάρχαια ρίζα. Εγγονή της Γαίας και του Πόντου. Αυτό το ζεύγος γέννησε τον Φόρκυ (ο γέροντας σοφός της θάλασσας) και την Κητώ (το τέρας). Ο Φόρκυς και η Κητώ γέννησαν τρεις Γοργόνες. Τα ονόματά τους είναι ενδεικτικά δύναμης: “Σθενώ”-δύναμη, “Ευρυάλη”-των αλμάτων, “Μέδουσα”-Δέσποινα, Βασίλισσα, Κυβερνήτης και Πονηρή. Ωστόσο, η Αθηνά επιθυμεί να συνδεθεί με τούτη τη φοβερή δύναμη. Κι εδώ αξίζει να προσέξουμε μερικά από τα πολυπληθή επίθετα της θεάς: Σθένια (ισχυρή, δυνατή), Γοργώπις (έχει άγρια μάτια), Μαχανίτις, (εκείνη που μηχανεύεται διάφορα), Δολομίτις (δόλια, πανούργα) και ένα σωρό άλλα συναφούς νοήματος.

Στο βιβλίο της “Αθηνά”, η Ann Shearer γράφει: “…Αρκεί να ξανακοιτάξουμε το μικρό σάλι στο λαιμό της Βαρβάκειου Αθηνάς, αντίγραφο του μεγάλου αγάλματος της Αθηνάς ως προστάτιδας της πολιτειακής τάξης, για να διαπιστώσουμε ότι αμέσως το κεφάλι της Μέδουσας μας φέρνει σε δύσκολη θέση. Παρόλα αυτά, μερικοί λένε ότι η ίδια η μεγάλη αιγίδα της θεάς είναι φτιαγμένη από το δέρμα της Μέδουσας. Δλδ, αντί να επιθυμεί απλώς ένα σύμβολο εκείνης της αρχαίας δύναμης, η Αθηνά θέλει να τυλιχθεί ολόκληρη μέσα της, να την αφομοιώσει (Παυσανίαςα, ΙΙ). Φαίνεται ότι εκείνο που θέλει πάνω από όλα είναι να διατηρήσουμε αυτή τη διττή εικόνα, ώστε βλέποντας τη μια πλευρά της δύναμης, να βλέπουμε επίσης και την άλλη… “. Η Αθηνά ανακτώντας το κεφάλι της Μέδουσας, με την επανένωση των πλευρών της αρχαίας δύναμης που είχαν διαχωριστεί σε θετικό και αρνητικό πόλο, μας θυμίζει πάντα ποιος είναι ο σοφότερος τρόπος. Από μια πρώτη ματιά δεν υπάρχει μεγαλύτερη αντίθεση από αυτή της Αθηνάς με τη Μέδουσα. Η θεά εμπνέει τους ήρωές της. Η ενεργητική της δύναμη είναι ακριβώς το αντίθετο της παραλυτικής απραξίας της Μέδουσας. Η Αθηνά φέρνει τη συνείδηση. Η φυσική κατάσταση της Μέδουσας, αν δεν την ξυπνήσουν τα φίδια της, είναι βαθιά ασυνειδησία. Στο διαχωρισμό ανάμεσα στην Αθηνά και τη Μέδουσα, έχουμε μια περιγραφή και προειδοποίηση για το τι συμβαίνει όταν αποξενωθούν η διάνοια και η ύλη, ο νους και ο υλικός κόσμος. Οφείλεται ιδιαίτερα στο δαιμόνιο της Αθηνάς, η διατήρηση των δύο σε αρμονική συνύπαρξη. Δικό της δώρο είναι το ότι βλέπουμε και κατανοούμε τη θέση των πραγμάτων. Μόλις χαθεί αυτή η σχέση, έχουμε μόνο αδρανή ύλη και διάνοια που έχει χάσει το στόχο της. Έτσι, ο υλικός κόσμος γίνεται εχθρός της υψηλής διανόησης. Την ανακόπτει, περιορίζει τις φιλοδοξίες της, όπως ακριβώς η αδρανής και παράλυτη Μέδουσα περιόριζε τη λαμπρή πτήση του φτερωτού Πήγασου. Όταν τελικά πεθαίνει η Μέδουσα, κατορθώνει να ξεφύγει το πνευματικό ένστικτο. Χρειαστήκαμε αρκετό καιρό για να καταλάβουμε πως οι τεχνολογίες που καθοδηγεί ο νους, καθώς είναι ασύνδετες με την πραγματικότητα της ύλης που επεξεργάζονται, έχουν δημιουργήσει μια κατάσταση που μερικές φορές μοιάζει να μας απειλεί με πλήρη καταστροφή.

Κι όμως η Μέδουσα, μόλις περιέλθει στην αρματωσιά της θεάς Αθηνάς, φέρνει τα δικά της δώρα: Μέσα στο σακούλι, εκτός από το κεφάλι της Μέδουσας, υπάρχουν δύο φιάλες με το αίμα της Γοργούς από τις φλέβες του δεξιού μα και του αριστερού χεριού, αίμα που δίνει ζωή και θάνατο. Αυτό το αίμα χρησιμοποιεί και ο Ασκληπιός. Αρκετοί λένε πως το σακούλι περιείχε και το αλφάβητο. Το φοβερό πρόσωπο στραμμένο προς τον εξωτερικό κόσμο προστατεύει ό,τι βρίσκεται στον εσωτερικό. Οι νοικοκύρηδες προστάτευαν την περιουσία τους τοποθετώντας ένα γοργόνειο στον εξωτερικό τοίχο των σπιτιών τους. Οι κεραμείς το τοποθετούσαν πάνω στο άνοιγμα του καμινιού, για να αποτρέψουν επίδοξους κλέφτες. Ο Αγαμέμνων τη φέρει στο κέντρο της ασπίδας του, όπως και πολλοί άλλοι πολεμιστές. Για όσους την τιμούν, η Μέδουσα προσφέρει την προστασία της.
|Ίσως η δύναμή της να προστάτευε και την ίδια την Αθηνά, διατηρώντας απαραβίαστο από τη νέα ηρωική συνείδηση το ουσιαστικό στοιχείο στη φύση της ίδιας της θεάς. Αξίζει να μελετήσει κανείς την άποψη των Ορφικών που αποκαλούσαν τη σελήνη “κεφάλι της Γοργούς”. Και για τη θεά Αθηνά έλεγαν ότι “τα πάντα θα τελείωναν για εκείνη αν έχανε τα χέρια της». Πλούσιο υλικό για μελέτη υπάρχει στην κάθοδο της Περσεφόνης στον Κάτω Κόσμο και στην κάθοδο της Ινάνα της σουμεριακής μυθολογίας, στο βασίλειο της Ερεσκιγκάλ. Σε μια εικονογράφηση του 15ου αιώνα η κουκουβάγια της παρακολουθεί, καθώς η θεά κρατά στο ένα χέρι τον ήλιο του συνειδητού και στο άλλο το δόρυ και την ασπίδα με το Γοργόνειο. Το τρομερό κεφάλι είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας. Διότι, όπως γνωρίζουν οι αλχημιστές, δεν υπάρχει γένεση χωρίς φθορά, δεν υπάρχει κόκκινος χρυσός χωρίς πρώτα τη μαύρη απολίθωση, την οποία συμβολίζει το κεφάλι της Μέδουσας.
Πριν από τον Ησίοδο κανείς δεν είχε συνδέσει τη Μέδουσα με τον Περσέα και δεν υπήρχε πουθενά το στοιχείο του αποκεφαλισμού της. Για παράδειγμα, ενώ η Οδύσσεια και η Ιλιάδα αναφέρουν τόσο τη Μέδουσα όσο και τον Περσέα, πουθενά δεν τους συνδέουν. Η Μέδουσα και ειδικά το κεφάλι της, που ονομάζονταν γοργόνειο, χρησιμοποιούνταν από πολύ παλιά ως προστασία και αποτρεπτικό σύμβολο και γι’ αυτό χρησιμοποιούνταν ως ακροκέραμο σε ναούς και σπίτια αλλά και ως διακόσμηση σε πανοπλίες, όπλα, ασπίδες, άρματα και διάφορα αντικείμενα. Σύμφωνα με τον Ησίοδο …Γοργούς θ᾽, αἳ ναίουσι πέρην κλυτοῦ Ὠκεανοῖο ἐσχατιῇ πρὸς νυκτός, ἵν᾽ Ἑσπερίδες λιγύφωνοι, Σθεννώ τ᾽ Εὐρυάλη τε Μέδουσά τε λυγρὰ παθοῦσα· ἡ μὲν ἔην θνητή, αἱ δ᾽ ἀθάνατοι καὶ ἀγήρῳ, αἱ δύο· τῇ δὲ μιῇ παρελέξατο Κυανοχαίτης ἐν μαλακῷ λειμῶνι καὶ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσι, τῆς ὅτε δὴ Περσεὺς κεφαλὴν ἀπεδειροτόμησεν, ἐξέθορε Χρυσάωρ τε μέγας καὶ Πήγασος ἵππος.

Και τις Γοργόνες γέννησε που κατοικούν στην άκρη του ξακουστού Ωκεανού,στις εσχατιές, κοντά στη νύχτα, όπου και οι Εσπερίδες μένουν οι γλυκύφωνες, τη Σθεννώ, την Ευρυάλη και τη Μέδουσα που έπαθε συμφορά ολέθρια. Γιατί αυτή ήταν θνητή, ενώ οι άλλες δυο αγέραστες κι αθάνατες. Μ᾽ αυτήν κοιμήθηκε ο Μαυρομάλλης σε μαλακό λιβάδι και μες στα άνθη τα εαρινά. 280Κι όταν της έκοψε απ᾽ το λαιμό την κεφαλή ο Περσέας,ξεπήδησε ο μέγας Χρυσάωρ κι ο Πήγασος το άλογο.

                         Σύμφωνα με τον Όμηρο

Στον Όμηρο το έπος αποφεύγει όσο μπορεί ό,τι αντιβαίνει στους νόμους της φύσης, για αυτό και δεν αναφέρεται ότι το κεφάλι της μέδουσας πέτρωνε όποιον τον κοίταζε, αλλά ότι προκαλούσε τρόμο και φυγή όταν το αντίκριζαν οι θνητοί (Ιλιάδας Ε, Ρ.).τῇ δ᾽ ἐπὶ μὲν Γοργὼ βλοσυρῶπις ἐστεφάνωτο δεινὸν δερκομένη, περὶ δὲ Δεῖμός τε Φόβος τε. τῆς δ᾽ ἐξ ἀργύρεος τελαμὼν ἦν· αὐτὰρ ἐπ᾽ αὐτοῦ κυάνεος ἐλέλικτο δράκων, κεφαλαὶ δέ οἱ ἦσαν τρεῖς ἀμφιστρεφέες, ἑνὸς αὐχένος ἐκπεφυυῖαι. κρατὶ δ᾽ ἐπ᾽ ἀμφίφαλον κυνέην θέτο τετραφάληρον ἵππουριν· δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν. εἵλετο δ᾽ ἄλκιμα δοῦρε δύω, κεκορυθμένα χαλκῷ, ὀξέα· τῆλε δὲ χαλκὸς ἀπ᾽ αὐτόφιν οὐρανὸν εἴσω λάμπ᾽· ἐπὶ δ᾽ ἐγδούπησαν Ἀθηναίη τε καὶ Ἥρη, τιμῶσαι βασιλῆα πολυχρύσοιο Μυκήνης.
Στον γύρον ήταν η Γοργώ με τ᾽ άγριο κοίταγμά της τρομακτικόν και ολόγυρα με την Φυγήν ο Φόβος. Τον τελαμώνα είχε αργυρόν· και δράκοντας επάνω εστρέφετο από χάλυβα, και τρεις από τον μόνον λαιμόν φυτρώνουν κεφαλές αντίστροφα γυρμένες. Με κράνος τετραφάληρον την κεφαλήν του σκέπει και με την χήτην σείετο φρικτός επάν᾽ ο λόφος. Επήρε δύο κοφτερά κοντάρια χαλκοφόρα κι η λάμψις απ᾽ τες άκρες των κτυπούσε στον αιθέρα. Τότ᾽ εβροντήσαν η Αθηνά κι η Ήρα να τιμήσουν των πολυχρύσων Μυκηνών τον μέγαν βασιλέα.