- Επίσημος δικτυακός τόπος της Ursula Le Guin
- Ursula K. Le Guin
- Συνέντευξη στο The Guardian 17 Δεκεμβρίου 2005
Με ποια σειρά πρέπει να
διαβάσω τα βιβλία
Ekumen, Earthsea και Catwings;
Οι άνθρωποι μου γράφουν ωραίες επιστολές ρωτώντας με
ποια σειρά πρέπει να διαβάσουν τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας μου - αυτά που
ονομάζονται κύκλος Hainish ή Ekumen ή saga ή κάτι τέτοιο. Το θέμα είναι ότι δεν
είναι κύκλος ή saga. Δεν σχηματίζουν μια συνεκτική ιστορία. Υπάρχουν κάποιες
σαφείς συνδέσεις μεταξύ τους, ναι, αλλά και κάποιες εξαιρετικά ασαφείς. Και
μερικές μεγάλες ασυνέχειες (όπως, τι συνέβη με το "mindspeech” _τον
"λόγο του μυαλού" μετά το Left Hand of Darkness; Ποιος ξέρει; Ρωτήστε
τον Θεό, και μπορεί να σας πει ότι δεν πίστευε πια σε αυτό.
Εντάξει, λοιπόν, πολύ περίπου, τότε:
Rocannon’s World, Planet of Exile, City of Illusions:
πού ταιριάζουν στον "κύκλο Hainish" είναι άγνωστο, αλλά θα τα διάβαζα
πρώτα επειδή γράφτηκαν πρώτα. Σε αυτά υπάρχει και η League of Worlds μια
"Λίγκα τωνΚόσμων", αλλά το Ekumen δεν υπάρχει ακόμα.
Τότε θα μπορούσατε να διαβάσετε το The Word for World
is Forest (Λέξη για το World is Forest), το Left Hand of Darkness _ Αριστερό
Χέρι του Σκότους, το Dispossessed _ Αποστερημένοι, με οποιαδήποτε σειρά. Στο
Dispossessed, το ansible (εφικτό) επινοείται. αλλά το χρησιμοποίησα στο Left
Hand, το οποίο γράφτηκε δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα. Παρακαλώ μην προσπαθήσετε να
το εξηγήσετε αυτό. Δεν θα καταλάβετε _ούτε εγώ.
Στη συνέχεια, στη συλλογή διηγημάτων A Fisherman of
the Inland Sea _Ένας Ψαράς της Εσωτερικής Θάλασσας, οι τρεις τελευταίες
ιστορίες είναι Οικουμενικές, και τελικά ανακαλύπτουμε λίγα πράγματα για το
Hain, όπου ξεκίνησαν όλα. Η σειρά ιστοριών Four Ways to Forgiveness (Τέσσερις
Τρόποι για Συγχώρεση) είναι μέρος αυτού του σύμπαντος, όπως και το μυθιστόρημα
The Telling. (Η αφήγηση). Αλλά πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι ο πλανήτης Werel
στο Four Ways (Τέσσερις τρόποι) δεν είναι ο πλανήτης Werel στο Planet of Exile
(Πλανήτης της Εξορίας). Ανάμεσα στα μυθιστορήματα, ξεχνάω τους πλανήτες.
Συγγνώμη.
The Eye of the Heron _Το Μάτι του Ερωδιού μπορεί να
διαδραματίζεται ή όχι στο σύμπαν των Hainish. Δεν έχει και τόση σημασία. Όσο
για τα The Lathe of Heaven και Always Coming Home (Τόρνος του Ουρανού και Πάντα
Γυρίζοντας Σπίτι), τα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας μου από τον Terran,
σίγουρα δεν υπάρχουν στο ίδιο σύμπαν με τα βιβλία των Hainish ή των
Οικουμενικών.
Ενώ μιλάμε για αυτό, η Earthsea πραγματικά έχει τη
σειρά της, επειδή είναι όλα μία ιστορία: Ένας Μάγος της Earthsea, Οι Τάφοι του
Atuan, Η Απώτατη Ακτή, Tehanu, Ιστορίες από τη Earthsea, Ο Άλλος Άνεμος. (Ο
Βρετανός εκδότης μου επέμεινε να κάνει τα δύο τελευταία με λάθος σειρά, και
λυπάμαι πολύ γι' αυτό, αφού το "Dragonfly" στις Ιστορίες κάνει τη
γέφυρα μεταξύ του Tehanu και του The Other Wind
_Άλλου Ανέμου.)
Catwings goes: Catwings, Catwings Return, Wonderful
Alexander, and Jane On Her Own _Φτερά Γάτας: Φτερά Γάτας, Επιστροφή Φτερών
Γάτας, Υπέροχος Αλέξανδρος, και Τζέιν Μόνη της. (Εφόσον ο εκδότης, Scholastic,
φαίνεται να έχει κάποια βαθιά μεταφυσική αντίρρηση στο να επιτρέψει ποτέ σε
οποιονδήποτε να πουλήσει τα τέσσερα βιβλία στο ίδιο μέρος ταυτόχρονα, επιλέξτε
το τετράτομο σετ — αν μπορείτε να το βρείτε.)
Πώς προφέρετε τα ονόματα
και τις λέξεις στα βιβλία σας;
Εσείς ο Αναγνώστης έχετε Δικαιώματα Αναγνώστη. Ένα από
αυτά είναι να προφέρετε τα επινοημένα ονόματα και λέξεις όπως θέλετε.
Αλλά οι άνθρωποι θέλουν να ξέρουν πώς τα προφέρει ο
επινοημένος. Και επειδή αυτό επηρεάζει τον ήχο και τον ρυθμό μιας πρότασης -
και επειδή τα ονόματα είναι μαγικά στη Γη - ακολουθούν μερικές οδηγίες. Στα
ονόματα και τις λέξεις που επινόησα, συνήθως:
- Το A είναι ah
- Το E είναι eh
- Το I είναι ee
- Το O είναι oh
- Το U είναι oo
- Το ey ομοιοκαταληκτεί με το they
- Το ay ομοιοκαταληκτεί είτε με το they είτε με το high
- Όλα τα e προφέρονται, συμπεριλαμβανομένου του τελικού e: Meshe = mesheh.
- Πρέπει να ρισκάρεις με το G, αλλά συνήθως είναι G όπως στο get, όχι G όπως στο gem. Έτσι, το Ged είναι Ged όχι Jed, το Ogion ομοιοκαταληκτεί με το "bogey on".
- Μερικά ονόματα στο Left Hand προφέρονται σαν να είναι στα αγγλικά: Το Tibe δεν είναι tee-beh, αλλά ομοιοκαταληκτεί με το bribe. Το Karhide ακούγεται σαν δύο αγγλικές λέξεις, car-hide.
- Πού να βάλω την έμφαση; Δεν υπάρχει γενικός κανόνας. (Το Yeowe είναι yeh-OH-weh, όχι YOWie!)
Μην ανησυχείς. Πες τα πράγματα όπως σου ακούγονται καλά. Ή θα μπορούσες να πάρεις μία από τις ηχογραφήσεις του βιβλίου. Κατά κανόνα, οι παραγωγοί και οι ερμηνευτές φροντίζουν πολύ να ελέγχουν τις προφορές μαζί μου.Αλλά σε μια πρώιμη βρετανική ηχογραφημένη ερμηνεία του Μάγου, λοιπόν αγάπη μου, σίγουρα υπήρχε ο Τζεντ ο Άνθρωπος του Κεντάκι από το Βουνό. Και στην αμερικανική ταινία «βασισμένη» στο Ένας Μάγος της Γης, ο Όγκιον έγινε ω-ΤΖΙ-ον. Αλλά αυτό δεν ήταν καθόλου το χειρότερο. Έγινε ο μόνος μη λευκός άνδρας σε ολόκληρο το Αρχιπέλαγος - είχαν ρίξει Clorox σε όλους τους άλλους.
Πώς προφέρετε το όνομά
σας;
Εξακολουθώ να λαμβάνω ερωτήσεις σχετικά με το πώς
προφέρεται το όνομά μου και σκόπευα να βάλω κάτι γι' αυτό εδώ στον ιστότοπο.
Και ήθελα να διορθώσω τη Βικιπαίδεια, η οποία οδήγησε στην καταχώρισή της με το
πιο παράξενο λάθος στο Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο: Ούρσουλα όπως προφέρεται στην
Αμερική, Κρόμπερ όπως προφέρεται στη Γερμανία και Λε Γκεν όπως προφέρεται στη
Γαλλία. Περίεργο! Θα χρησιμοποιούσα αυτές τις προφορές μόνο στη Γερμανία ή τη
Γαλλία. Και η γαλλική δεν είναι καν τόσο "σωστή" όσο νόμιζε όποιος το
έβαλε εκεί, επειδή το Λε Γκεν δεν είναι καθόλου γαλλικό όνομα. είναι βρετονικό.
Προφέρεται, απ' όσο γνωρίζω, όπως ακριβώς και η ουαλική του λέξη gwyn — λευκό,
ξανθό, ανοιχτόχρωμο. Δεν μπορούν πολλοί να διαβάσουν το IPA ως Τέλος
πάντων, να 'μαι στα Αγγλικά: URsuhluh (UR όπως στο burr ή, στην Αγγλία, URsyoola)
KROb'r l'GWIN Αν θέλετε να το δείτε σε IPA, ο Paul Topping (τρία ζήτω για
αυτόν!) πήγε στη Wikipedia και τους έπεισε να το διορθώσουν — οπότε, ψάξτε με
—.
Ποια είναι η πολιτική
σας
σχετικά με τη φαντασία που διαδραματίζεται
στους κόσμους σας
και τη χρήση
των χαρακτήρων σας;
Δεν με πειράζει — δεν με αφορά πραγματικά — αν οι
άνθρωποι θέλουν να γράψουν ιστορίες για τον εαυτό τους και τους φίλους τους
χρησιμοποιώντας ονόματα και μέρη από τη δουλειά μου. Αλλά αυτές τις μέρες, χάρη
στον Ιστό, τα "πράγματα για φίλους" αποστέλλονται παντού και
τοποθετούνται εκεί που δεν ανήκουν και μπερδεύονται με το γνήσιο άρθρο, και
μπορούν να προκαλέσουν σύγχυση και πραγματικά, νομικά προβλήματα.
Όσο για οποιονδήποτε δημοσιεύει οποιαδήποτε ιστορία
"προέρχεται" από τα δικά μου, είμαι απολύτως αντίθετη σε αυτό και δεν
έχω δώσει ποτέ σε κανέναν την άδεια να το κάνει. Είναι υπέροχο να
"μοιράζεσαι κόσμους" αν η φαντασία σου λειτουργεί έτσι, αλλά η δική
μου όχι. Για μένα, δεν είναι μοίρασμα αλλά μια εισβολή, κυριολεκτικά — ξένοι
έρχονται και καταλαμβάνουν τη χώρα στην οποία ζω, την καρδιά μου.
Αυτό ισχύει, φυσικά, μόνο για τη μυθοπλασία. Έχω δώσει
άδεια σε κάθε είδους σεναριογράφους, θεατρικούς συγγραφείς, μουσικούς, χορευτές
κ.λπ. να χρησιμοποιούν τα πράγματά μου για παραστάσεις και συνεργάστηκα ευτυχώς
με πολλούς από αυτούς. Αυτό είναι διαφορετικό. Αυτό είναι a gas! Η συνεργασία
είναι ένα πράγμα, η αφομοίωση είναι άλλο.
Πώς ήταν τα παιδικά και νεανικά σου χρόνια — ήταν ευτυχισμένα — υπήρξαν σημαντικές επιρροές πάνω σου;
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν αυτό που ονομάζεται
"ευτυχισμένα". Οι γονείς μου ήταν στοργικοί, ευγενικοί και έξυπνοι.
Είχα μια επιπλέον μητέρα, τη θεία μου. Είχα τρεις μεγάλους αδερφούς για να τους
ακολουθώ (και να τσακώνομαι με τον μικρότερο από αυτούς). Και όλοι στην
οικογένεια χαιρόντουσαν που ήμουν κορίτσι, κάτι που με έκανε να μπορώ να
χαίρομαι που είμαι γυναίκα, τελικά. Ο πατέρας μου ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και ήμασταν
καλά οικονομικά, ακόμα και κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης της δεκαετίας
του 1930. Ζούσαμε σε ένα όμορφο σπίτι από redwood στο Μπέρκλεϊ και τα
καλοκαίρια σε ένα παλιό ράντσο στους λόφους της κοιλάδας Νάπα. (redwoods =
σεκόγιες τα ψηλότερα δέντρα στον κόσμο, ιθαγενή της Βόρειας Καλιφόρνια, που μπορούν να ξεπεράσουν τα 90μ ύψος, ζουν πάνω από 2.000
χρόνια, και φημίζονται για τον κοκκινωπό φλοιό τους και την ανθεκτικότητά τους
σε πυρκαγιές και ασθένειες) Πήγαινα σε δημόσια σχολεία, όπου έλαβα καλή μόρφωση
(αν και ήμουν ντροπαλή και προσποιούμουν αρκετά στο δημοτικό, ενώ το λύκειο ήταν
τρία χρόνια κοινωνικών βασανιστηρίων).
Υπήρχαν πολλοί επισκέπτες, πολλές συζητήσεις,
διαφωνίες και συζητήσεις για τα πάντα, πολλά βιβλία, πολλή μουσική και αφήγηση
ιστοριών. Η ζωή του μυαλού μπορεί να είναι πολύ ζωντανή. Μεγάλωσα για να
σκέφτομαι, να αμφισβητώ και να απολαμβάνω.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όλα
τα αδέρφια μου πολέμησαν και τα καλοκαίρια στην κοιλάδα έγιναν μοναχικά, μόνο
εγώ και οι γονείς μου στο παλιό σπίτι. Δεν υπήρχε τηλεόραση τότε. Ανοίγαμε το
ραδιόφωνο μία φορά την ημέρα για να μαθαίνουμε τα νέα του πολέμου. Αυτά τα
καλοκαίρια της μοναξιάς και της σιωπής, μια έφηβη που περιπλανιόταν μόνη της
στους λόφους, χωρίς παρέα, “nothing to do” _άπραγη, ήταν πολύ σημαντικά για
μένα. Νομίζω ότι άρχισα να φτιάχνω την ψυχή μου τότε.
Τι σας ενέπνευσε να
γίνετε συγγραφέας;
Μαθαίνοντας να γράφω, στα πέντε μου.
Ποιος σας
βοήθησε/εμπόδισε στα πρώτα σας βήματα;
Οι γονείς μου δεν με ενθάρρυναν ποτέ με την έννοια ότι
έκαναν φασαρία για αυτά που έγραφα ή επαινούσαν την αποφασιστικότητά μου να
γράφω. Με ενθάρρυναν πολύ με την έννοια ότι πίστευαν ότι αν ένα χάρισμα είναι
επίσης μια υποχρέωση - σου δίνεται για να συνεργαστείς και για να εργαστείς.
Και μια τέτοια δουλειά είναι η πιο ανταποδοτική από όλες.
Μεγάλωσα όταν η ανδρική υπεροχή ήταν σταθερά
ενσωματωμένη σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, θεωρούνταν δεδομένη και πολύ σπάνια
αμφισβητούνταν, αλλά μέσα στην οικογένειά μου δεν ένιωσα ποτέ ότι περίμεναν να
πετύχω λιγότερα από τα αδέρφια μου ή ότι οποιοδήποτε μονοπάτι, πνευματικό ή
αισθητικό, ήταν κλειστό για μένα επειδή ήμουν κορίτσι.
Όταν πλησίαζα την ηλικία του κολεγίου, ο πατέρας μου
μου μίλησε για την απόκτηση μιας "εμπορεύσιμης δεξιότητας" - την
εκμάθηση ενός επαγγέλματος από το οποίο θα μπορούσα να ζήσω. Επειδή οι
περισσότεροι συγγραφείς δεν κερδίζουν αρκετά από το γράψιμο για να αγοράσουν
τροφή για γάτες, αυτή ήταν σοφή συμβουλή. Αγαπούσα τις γλώσσες, γι' αυτό
σπούδασα γαλλική και ιταλική λογοτεχνία και συνέχισα για ανώτερα πτυχία που θα
με έκαναν να διδάξω. Το γυναικείο κολέγιο στο οποίο πήγα λίγο πολύ κατά
λάθος, το Radcliffe, αν και ένα απλό αγκάθι στη γιγαντιαία ανδρική σάρκα του
Χάρβαρντ, με δίδαξε τι μπορούσαν να κάνουν και να είναι οι γυναίκες ως ομάδα,
όταν δεν ντρέπονταν, δεν με ενοχλούσαν και δεν με απέκλειαν.
Έπειτα, όταν παντρεύτηκα, ο σύζυγός μου δεν
αμφισβήτησε ποτέ το δικαίωμά μου να γράφω. Αυτός έκανε τη δουλειά του, εγώ
έκανα τη δουλειά μου και κάναμε τις δουλειές μας (σπίτι και οικογένεια) μαζί.
Αυτό ήταν σπάνιο, τη 10ετία του 1950. Η συμβουλή μου σε κάθε νέο συγγραφέα είναι
ακόμα: αν δεν μπορείς να παντρευτείς χρήματα, τουλάχιστον μην παντρευτείς
φθόνο.
Όταν ήμουν νέα, οι λίγοι μεγαλύτεροι συγγραφείς που
γνώρισα ήταν προσωπικά και επαγγελματικά ενθαρρυντικοί. Οι συγγραφείς που είναι
τώρα φίλοι μου είναι γενναιόδωροι άνθρωποι με έντονο αίσθημα κοινότητας.
Αποφεύγω τους συγγραφείς που βλέπουν την τέχνη ως ανταγωνισμό για φήμη,
χρήματα, βραβεία κ.λπ. Αυτό που έχει σημασία είναι η δουλειά.
Πώς νιώθεις για τη ζωή
σου τώρα; Τι θα αλλάζατε ή τι θα εύχεστε να ήταν διαφορετικό;
Μου αρέσει να ζω σχεδόν τόσο καλά όσο μου αρέσει να
γράφω.Ήταν δύσκολο να συνεχίσω να γράφω ενώ μεγάλωνα τρία
παιδιά, αλλά ο σύζυγός μου ήταν απόλυτα μαζί μου, και έτσι όλα πήγαν καλά. Ο
κανόνας της Le Guin Κανόνας της Le Guin: Ένα άτομο δεν μπορεί να κάνει δύο
δουλειές πλήρους απασχόλησης, αλλά δύο άτομα μπορούν να κάνουν τρεις δουλειές
πλήρους απασχόλησης — αν μοιράζονται ειλικρινά τη δουλειά. Η ιδέα ότι χρειάζεσαι έναν πύργο από φιλντισένιο
φιλντισένιο ύφος για να γράφεις, ότι αν έχεις μωρά δεν μπορείς να έχεις βιβλία,
ότι οι καλλιτέχνες εξαιρούνται με κάποιο τρόπο από τη βρώμικη δουλειά της ζωής
— ανοησίες.
Ποια θέματα και ιδέες επανεμφανίζονται στο γραπτό σου;
Αυτή είναι μια ερώτηση για τους κριτικούς, όχι για τον
συγγραφέα. Δύο προφανή πράγματα που συχνά επισημαίνουν οι κριτικοί: Η ταοϊστική
σκέψη είναι αρκετά βαθιά στη δομή πολλών από τα μυθιστορήματά μου. Και πολλά
από αυτά τοποθετούν τους χαρακτήρες με άποψη σε μια διαφορετική κοινωνία και
κουλτούρα, όπου πρέπει να καταλάβουν τι συμβαίνει, πώς λειτουργούν τα πράγματα.
_Εφόσον όλοι μας ως παιδιά βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση, είναι μια
αξιόπιστα ενδιαφέρουσα και σχετική.
Έχετε κάποια φιλοσοφία
γραφής;
Υποθέτω ότι είναι: Γράφω. Αναθεωρώ. Αν είναι δυνατόν,
δημοσιεύω. Η γραφή είναι η τέχνη μου. Την τιμώ βαθιά. Το να έχεις
μια τέχνη, το να μπορείς να δουλεύεις σε αυτήν, σημαίνει ότι τιμάσαι από αυτήν.Υφαίνεις γεγονότα από την πραγματική σου ζωή σε
ιστορίες ή βασίζεσαι στη φαντασία; Φυσικά, όλα όσα γράφει κανείς προέρχονται από την
εμπειρία. Από πού αλλού θα μπορούσαν να προέλθουν; Αλλά η φαντασία
ανασυνδυάζεται, αναδημιουργεί... φτιάχνει έναν νέο κόσμο, κάνει τον κόσμο νέο. Σπάνια εκμεταλλεύομαι άμεσα την εμπειρία. Κάνω αυτό
που ο ποιητής Gary Snyder αποκαλεί "composting _κομποστοποίηση " -
Αφήνεις όλα όσα κάνεις ή σκέφτεσαι ή διαβάζεις ή νιώθεις να βυθίζονται μέσα σου
και να μένουν στο σκοτάδι, και στη συνέχεια (χρόνια αργότερα ίσως) κάτι εντελώς
νέο αναδύεται από αυτό το πλούσιο σκοτάδι. Αυτό απαιτεί υπομονή.
Ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα που είπε ο ποιητής
Shelley είναι: "Το μεγάλο όργανο του ηθικού καλού είναι η φαντασία".
Και ενώ παραθέτω αποφθέγματα, ο Σωκράτης σχολίασε:
"Η κακή χρήση της γλώσσας προκαλεί κακό στην ψυχή". Αυτό είναι καλό
να το θυμάστε όταν ακούτε έναν πολιτικό ή διαβάζετε μια διαφήμιση.
Κάνετε έρευνα,
επισκέπτεστε μέρη, όταν γράφετε τα βιβλία σας;
Ιστορίες και βιβλία έχουν προκύψει απευθείας από μέρη που έτυχε να επισκεφτώ (το πρώτο μου ταξίδι στην έρημο του Ανατολικού Όρεγκον οδήγησε κατευθείαν στους "The Tombs of Atuan "_Τάφους του Ατουάν). Αν υπάρχει επιστήμη σε μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας που γράφω και πρέπει να ελέγξω τα γεγονότα μου, το κάνω. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς μου αφορά τη γεωγραφία της δικής μου φαντασίας, όπου βρίσκονται η Γη, η Γέθεν και η Ορσίνια και όλοι οι άλλοι υποκόσμοι μου.
Κρατάτε journal ή
ημερολόγιο;
Συνήθιζα. Όχι τώρα. Απλώς ένα σημειωματάριο ποιημάτων.
Επαναλαμβάνετε πολλές φορές;
Όσες φορές χρειάζεται. Με μια ιστορία ή μυθιστόρημα,
αυτό μπορεί να είναι πέντε λανθασμένες εκκινήσεις και έξι ή οκτώ ή δέκα πλήρεις
επανεγγραφές, από την αρχή μέχρι το τέλος. Με την επόμενη, μπορεί να σημαίνει
απλώς να το ξαναδιαβάζω και να το επεξεργάζομαι με λεπτομέρειες μέχρι να
πιστεύω ότι είναι όσο καλύτερο μπορώ να το κάνω.
Η επανεγγραφή είναι τόσο δύσκολη όσο και η σύνθεση -
δηλαδή, πολύ σκληρή δουλειά. Αλλά η αναθεώρηση - το να επεξεργάζομαι και να
γυαλίζω - αυτό είναι σάλτσα - το λατρεύω. Θα μπορούσα να το κάνω για πάντα. Και
ο υπολογιστής το έκανε τόσο εύκολο. Από τη στιγμή που έμαθα πώς να εμποδίζω τον
ίδιο τον υπολογιστή να "διορθώνει" τη γραμματική μου, δηλαδή. Έι, άσε
με, Μπιλ Γκέιτς, αυτή είναι η ΔΙΚΗ ΜΟΥ σύνταξη.
Υπάρχουν γεγονότα στη
ζωή σου που δεν θα ήθελες να συμπεριληφθούν σε μια βιογραφία;
Αν υπήρχαν, θα σου έλεγα; Είναι αυτή η ερώτηση οξύμωρο
ή ιρλανδική παροιμία;
1929 – 2018 με σπουδές σε Χάρβαρντ, Κολούμπια κλπ συγγραφέας _κυρίως έργων επιστημονικής φαντασίας, σεναριογράφος, μεταφραστής, μυθιστοριογράφος, ποιητής , κριτικός λογοτεχνίας, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας, δημοσιογράφος, πεζογράφος και writer of feminist science fiction
Σημαντικά έργα: Earthsea series, The Left Hand of Darkness, The Dispossessed, The Eye of the Heron, Malafrena, The Beginning Place, Always Coming Home, Annals of the Western Shore, Lavinia, Catwings, The Language of the Night, Dancing at the Edge of the World, Steering the Craft, The Word for World Is Forest και Hainish Cycle
Βραβεύσεις _ενδεικτικά, είναι πάνω από 100
βραβείο Μάργκαρετ Έντουαρντς (2004), Βραβείο Προμηθέας - Hall of Fame (1993), Grand Prix de l'Imaginaire
for Best Foreign-Language Short Story (2008), Βραβείο Χιούγκο για Καλύτερη Ιστορία Μικρού Μήκους (1974), Hugo Award for Best Novelette
(1988), βραβείο Τζάνετ Χέιντινγκερ Κάφκα (1985), PEN/Malamud Award (2002), Otherwise Award
(1994), Locus Award for Best Short Story (1975), Otherwise Award (1996), Locus Award
for Best Short Story (1983), Locus Award for Best Short Story (2002), βραβείο Χιούγκο για την Καλύτερη Νουβέλα (1970), βραβείο Χιούγκο για την Καλύτερη Νουβέλα (1975), Locus Award for Best Science Fiction Novel
(2001), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερη Νουβέλα (1970), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερη Νουβέλα (2009), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερη Νουβέλα (1991), Βραβείο Πίλγκριμ (1989), World Fantasy
Award for Life Achievement (1995), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερη Νουβέλα (1975), World Fantasy
Award for Best Novella (1988), βραβείο Ουγκώ Καλύτερης Νουβέλας (1973), Endeavour Award (2002), Endeavour Award
(2001), Locus Award for Best Novel (1972), Damon Knight Memorial Grand Master Award
(2003), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερο Σύντομο Μυθιστόρημα (1996), Locus Award for Best Fantasy Novel
(1991), Βραβείο Νέμπιουλα για Καλύτερο Μικρό Μυθιστόρημα (1975), Newbery Honor (1972), Locus Award for Best
Fantasy Novel (2009), Παγκόσμιο βραβείο φαντασίας για το καλύτερο μυθιστόρημα (2002), Ζωντανός Θρύλος (Απριλίου 2000, Απριλίου 2000), Πρόγραμμα Φουλμπράιτ, Otherwise Retrospective Award (1995), Locus Award
for Best Collection (1976), Locus Award for Best Collection (1983), Locus Award
for Best Collection (1996), Locus Award for Best Collection (2002), Locus Award
for Best Collection (2004), Premio Gigamesh (1984), Science Fiction and Fantasy
Hall of Fame (2001), Ken Kesey Award for Fiction (2014), βραβείο Ο Αυτοκράτορας Δεν Έχει Ρούχα (2009), Χιούγκο για Καλύτερο Συσχετιζόμενο Έργο (2017), Χιούγκο για Καλύτερο Συσχετιζόμενο Έργο (2018)[47], Ditmar
Award for Best International Fiction (1986), Ignotus Award for Best Non-Fiction
Book (2019), Rhysling Award (1982), Εθνικό Βραβείο Βιβλίου (ΗΠΑ) (1973), Locus Award for Best Novel (1975), Locus Award
for Best Novella (1995), Locus Award for Best Novella (2002), Locus Award for Best
Novelette (1976), Locus Award for Best Novelette (1997), Locus Award for Best Novelette
(2001), Locus Award for Best Novelette (2003), Locus Award for Best Collection
(2018) Theodore Sturgeon Award (1995)
Η Ούρσουλα Λε Γκουίν (Ursula Le Guin, γνωστή και ως Λε Γκεν, γενν. Κρέμπερ) ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας. Αν και το έργο της περιλαμβάνει μεταξύ άλλων δοκίμια, ποιήματα και παιδικά βιβλία, είναι περισσότερο αναγνωρισμένη για την προσφορά της στο χώρο της επιστημονικής φαντασίας, όπου συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες σύγχρονες δημιουργούς. Το κοινωνικό φύλο, ο σεξισμός, ο φεμινισμός, η πολιτιστική αποξένωση, οι κοινωνικές δομές, είναι στο επίκεντρο των προβληματισμών της ενώ το έργο της αποτελεί συγχρόνως κοινωνικοπολιτικό σχόλιο.
Θεματολογία: Στα έργα της δίνεται μεγάλη έμφαση στις κοινωνικές επιστήμες, όπως ανθρωπολογία, οικολογία και κοινωνιολογία, καθώς και σε πολιτικά συστήματα _με αντικαπιταλιστική χροιά τοποθετώντας έτσι τα έργα της στην υποκατηγορία της ήπιας επιστημονικής φαντασίας. Επίσης συχνά χρησιμοποιούσε εξωγήινες κουλτούρες, έτσι ώστε μέσα από τις αντιθέσεις να μεταφέρει μηνύματα και για τη δική μας κοινωνία. Για παράδειγμα στο Το αριστερό χέρι του σκοταδιού εξερευνά ζητήματα σεξουαλικής ταυτότητας, σεξισμού μέσα από μια εξωγήινη φυλή ερμαφρόδιτων. Τα θέματα αυτά κατέστησαν τη συγγραφέα μία από τις κορυφαίες εκπροσώπους της φεμινιστικής επιστημονικής φαντασίας.
1. Μυθιστορήματα
- Ο κόσμος του Ράκανον - Rocannon's World (1966)
- Πλανήτηςεξορίας - Planet of Exile (1966)
- ΗπόλητηςΟυτοπίας - City of Illusions (1967)
- Το αριστερό χέρι του σκοταδιού - TheLeftHandofDarkness (1969, κέρδισε τα βραβεία Hugoκαι Nebula)
- ΣτηνΆλληΠλευράτουΟνείρου - The Lathe of Heaven (1971)
- Οαναρχικόςτωνδύοκόσμων - The Dispossessed: An Ambiguous Utopia (1974, κέρδισεταβραβεία Hugo και Nebula)
- Η λέξη για τον κόσμο είναι δάσος - The Word for World is Forest (1976, κέρδισε το βραβείο Hugo)
- Τομάτιτουερωδιού - The Eye of the Heron (1978)
- Malafrena (1979)
- The Beginning Place (1980)
- Always Coming Home (1985)
- Συγχώρεσηκαιπροδοσίες - Four Ways to Forgiveness (1995)
- Worlds of Exile and Illusion (1996, τα μυθιστορήματα Ο κόσμος του Ράκανον, Πλανήτης εξορίας και Η πόλη της Ουτοπίας συγκεντρωμένα σε έναν τόμο)
- Οι ραψωδοί της γνώσης - The Telling (2000, κέρδισε το βραβείο Endeavour)
- Το Έπος της Γαιοθάλασσας
- Ο μάγος του αρχιπελάγους - A Wizard of Earthsea (1968)
- Οι τάφοι του Ατουάν - The Tombs of Atuan (1971)
- Η πιο μακρινή ακτή - The Farthest Shore (1972, κέρδισε το βραβείο National Book Award)
- Τεχανού - Tehanu: The Last Book of Earthsea (1990, κέρδισετοβραβείο Nebula)
- Οάλλοςάνεμος - The Other Wind (2001)
2. Συλλογές διηγημάτων
- The Wind's Twelve Quarters (1975)
- Orsinian Tales (1976)
- Τορόδοτωνανέμων - The Compass Rose (1982)
- Buffalo Gals, and Other Animal Presences (1987)
- Searoad (1991)
- A Fisherman of the Inland Sea (1994)
- Unlocking the Air and Other Stories (1996)
- Ιστορίες από την Γαιοθάλασσα - Tales from Earthsea (2001, διηγήματα στον κύκλο του Έπους της Γαιοθάλασσας)
- Ταγενέθλιατουκόσμου - The Birthday of the World (2002)
- Changing Planes (2003)
- ΟιΦτερόγατες - The Catwings
- ΟιΦτερόγατες - Catwings (1988)
- Οι Φτερόγατες επιστρέφουν - Catwings Return (1989)
- Ο υπέροχος Αλέξανδρος και οι Φτερόγατες - Wonderful Alexander and the Catwings (1994)
- Jane on her Own (1999)
- The Western Shore
- Gifts (2004)
- Voices (2006)
- Powers (2007)
4. Πρόζα
- The Language of the Night (1979)
- Dancing at the Edge of the World (1989)
- Steering the Craft (1998)
- The Wave in the Mind (2004)
5. Ποίηση
- Wild Angels (1975)
- Hard Words and Other Poems (1981)
- Wild Oats and Fireweed (1988)
- Going Out with Peacocks and Other Poems (1994)
- Sixty Odd: New Poems (1999)
- Incredible Good Fortune (2006)
