Βασικοί παράγοντες των ανισοτήτων της Λατινικής Αμερικής

Τα παρακάτω με την ευκαιρία ενός σημειώματος της Granma _με την πολιτική σημασία που έχει, αφού η εφημερίδα είναι όργανο του ΚΚ Κούβας

Παραθέτουμε καταρχήν copy-paste το δημοσίευμα της εφημερίδας__
“Ακραίο” ήταν το επίθετο που χρησιμοποίησε η Οικονομική Επιτροπή για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (ECLAC _CEPAL) για να περιγράψει την κατανομή του πλούτου στην περιοχή. Δεύτερη μόνο μετά την Υποσαχάρια Αφρική όσον αφορά την ανισότητα, τόνισε ο οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών. Τα διαρθρωτικά χάσματα επηρεάζουν δυσανάλογα τα παιδιά, τους εφήβους, τις γυναίκες και τους αγροτικούς πληθυσμούς. Η ετήσια έκθεση, που παρουσιάστηκε στα τέλη Νοεμβρίου με τίτλο “Κοινωνικό Πανόραμα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, 2025: Πώς να ξεφύγετε από την παγίδα της υψηλής ανισότητας, της χαμηλής κοινωνικής κινητικότητας και της ασθενούς κοινωνικής συνοχής”, περιέχει συναρπαστικά στοιχεία:

• ·     Ενώ το πλουσιότερο 10% συγκεντρώνει το 34,2% του συνολικού εισοδήματος, το φτωχότερο 10% μόλις που συγκεντρώνει το 1,7%.  Περίπου 162 εκατομμύρια άνθρωποι (25,5%) ήταν εγγεγραμμένοι ως ζώντες σε συνθήκες εισοδηματικής φτώχειας το 2024, ενώ 62 εκατομμύρια (9,8%) παρέμειναν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
• Το 28% των νέων ηλικίας μεταξύ 20 και 24 ετών δεν είχαν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2023, με ένα χάσμα 37 ποσοστιαίων μονάδων μεταξύ των υψηλότερων και χαμηλότερων εισοδηματικών πεντημόριων.
• Οι γυναίκες ηλικίας μεταξύ 20 και 59 ετών ανέφεραν ποσοστά φτώχειας και ακραίας φτώχειας 20,6% και 5,4% αντίστοιχα, ενώ οι άνδρες στην ίδια ηλικιακή ομάδα εμφάνισαν πολύ χαμηλότερα ποσοστά σε αυτές τις κατηγορίες, στο 16,7% και 4,4%.
• Λιγότερο από το 40% των ατόμων με αναπηρίες, ηλικίας 15 έως 59 ετών, αποτελούν μέρος του εργατικού δυναμικού. Ωστόσο, το ποσοστό αυτό εκτιμάται στο 75% μεταξύ των ατόμων αυτής της ηλικίας χωρίς αναπηρίες.
• Η εισοδηματική φτώχεια στις αγροτικές περιοχές είναι 38% και στις αστικές περιοχές 22,8%. Όσον αφορά την ακραία φτώχεια, τα ποσοστά είναι 17,4% και 8,1% και στις δύο περιπτώσεις.
• Μεταξύ των αυτοχθόνων πληθυσμών, τα ποσοστά φτώχειας και ακραίας φτώχειας είναι 40,5% και 15,9% αντίστοιχα. Αντιθέτως, αυτά τα ποσοστά είναι 17,7% και 4,8% μεταξύ των ανθρώπων στην περιοχή που δεν αυτοπροσδιορίζονται ούτε ως ιθαγενείς ούτε ως αφρικανικής καταγωγής.

Αυτή η έκθεση, που εκτείνεται σε πάνω από 200 σελίδες, παρουσιάζει πολλά περισσότερα στοιχεία. Αυτά τα στοιχεία και οι επιπτώσεις τους θα πρέπει να επανεξετάζονται επανειλημμένα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων, όπως επιβεβαιώνει ο διεθνής οργανισμός, ότι υποδεικνύουν βαθιά διαρθρωτικά κενά “που επηρεάζουν δυσανάλογα συγκεκριμένες ομάδες, όπως παιδιά και εφήβους, γυναίκες και τον αγροτικό πληθυσμό”.

Επιπλέον, η εισοδηματική πλευρά αποκαλύπτει _φυσικά μόνο αναφορικά με τα φτωχά στρώματα, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών ανεπαρκές εισόδημα για την κάλυψη βασικών αναγκών που σχετίζονται με την υγεία, την εκπαίδευση, τη στέγαση, την απασχόληση και τις συντάξεις, αναφέρει το έγγραφο.

Μιλάμε για στερήσεις που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή και την ποιότητα ζωής σε προσωπικό επίπεδο, καθώς και για την εγκαθίδρυση και νομιμοποίηση διαφορετικών, αλληλεξαρτώμενων κοινωνικών ομάδων που χαρακτηρίζονται από σημαντικές διακρίσεις και διαχωρισμό μεταξύ τους.

Πρόκειται για διαφορές μεταξύ πολιτών πρώτης κατηγορίας _μιας μικρής μειοψηφία αμύθητου πλούτου, που δεν αγγίζονται από δημόσιους θεσμούς· “απλών” πολιτών· και πολιτών τρίτης κατηγορίας ή μη πολιτών, για τους οποίους το τεκμήριο αθωότητας είναι ουσιαστικά ανύπαρκτο ενώπιον οποιασδήποτε αρχής ή εργοδότη.

Κοινωνικό Πανόραμα
Λατινικής Αμερικής_Καραϊβικής 2025

(αντιγράφουμε)
Η ετήσια έκθεση, εξετάζει την παγίδα της υψηλής ανισότητας, της χαμηλής κοινωνικής κινητικότητας και της ασθενούς κοινωνικής συνοχής στην οποία έχει βυθιστεί η περιοχή και προτείνει πέντε στρατηγικές δημόσιας πολιτικής για την υπέρβασή της. Η Οικονομική Επιτροπή για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (ECLAC) προειδοποιεί ότι η συγκέντρωση εισοδήματος παραμένει ακραία στη Λατινική Αμερική, με το πλουσιότερο 10% να απολαμβάνει το 34,2% του συνολικού εισοδήματος, ενώ το φτωχότερο 10% μόνο το 1,7%. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο μία διάσταση της ανισότητας στην περιοχή, καθώς πρόκειται για ένα δομικό και πολυδιάστατο φαινόμενο, τόνισε το περιφερειακό όργανο των Ηνωμένων Εθνών. Αν και παρουσιάζει μια αργή πτωτική τάση, ο μέσος συντελεστής Gini για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική είναι ο υψηλότερος από όλες τις περιοχές στον κόσμο —δεύτερος μόνο μετά από μία υποπεριοχή της Αφρικής (Υποσαχάρια Αφρική)— και υπερβαίνει αυτόν του ΟΟΣΑ κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες, σύμφωνα με την ECLAC.
σσ. Συντελεστής Gini (ή Δείκτης Gini) είναι ένα στατιστικό μέτρο που χρησιμοποιείται για να μετρήσει την ανισότητα στην κατανομή εισοδημάτων ή πλούτου σε μια χώρα ή ομάδα, με τιμές από το 0 (τέλεια ισότητα, όλοι έχουν τα ίδια) έως το 1 (τέλεια ανισότητα, ένας κατέχει τα πάντα)

Στην ECLAC, έχουμε εντοπίσει επτά κύριους παράγοντες που δημιουργούν την παγίδα της υψηλής ανισότητας, της χαμηλής κοινωνικής κινητικότητας και της ασθενούς κοινωνικής συνοχής, πέντε από τους οποίους αναλύονται στο φετινό Κοινωνικό Πανόραμα. Σε συμφωνία με αυτό, προτείνουμε πέντε στρατηγικές για να ξεφύγουμε από αυτήν την παγίδα:

1.   Μείωση της εκπαιδευτικής ανισότητας·

2.   Δημιουργία ποιοτικών (sic!!) θέσεων εργασίας·

3.   Προώθηση της ισότητας των φύλων και της κοινωνίας φροντίδας·

4.   Αντιμετώπιση των διακρίσεων και της ασέβειας προς τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, των αυτόχθονων πληθυσμών και των μεταναστών· και

5.   Συνέχιση της ενίσχυσης των κοινωνικών θεσμών και της χρηματοδότησής τους.

Η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική πρέπει να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να ξεφύγουν από αυτήν την παγίδα και να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν πρόσφατα στη Δεύτερη Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για την Κοινωνική Ανάπτυξη.

Η ECLAC θα συνεχίσει να υποστηρίζει τις χώρες μέσω της Περιφερειακής Διάσκεψης για την Κοινωνική Ανάπτυξη στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική», δήλωσε ο José Manuel Salazar-Xirinachs, Εκτελεστικός Γραμματέας του περιφερειακού φορέα, ο οποίος παρουσίασε την έκθεση σε συνέντευξη Τύπου.

Νομισματική και Πολυδιάστατη Φτώχεια

Το Κοινωνικό Πανόραμα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής 2025 αναφέρει ότι το 25,5% του πληθυσμού της Λατινικής Αμερικής (162 εκατομμύρια άνθρωποι) ζούσε σε συνθήκες φτώχειας (το 2024).

·      Εν τω μεταξύ, η ακραία φτώχεια επηρέασε το 9,8% του πληθυσμού (62 εκατομμύρια άνθρωποι).

·      Για το 2025, η ECLAC προβλέπει μια μικρή μείωση της φτώχειας λόγω των περιορισμένων προοπτικών περιφερειακής ανάπτυξης.

Η πολυδιάστατη φτώχεια επηρεάζει δυσανάλογα τα παιδιά και τους εφήβους και όσους ζουν σε αγροτικές περιοχές. Οι γυναίκες βιώνουν επίσης υψηλότερα επίπεδα ατομικής στέρησης από τους άνδρες: για κάθε 100 άνδρες που βιώνουν πολυδιάστατη στέρηση, υπάρχουν 122 γυναίκες στην ίδια κατάσταση.

Διαστάσεις της Ανισότητας στην Περιοχή

Το Κοινωνικό Πανόραμα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής 2025 παρουσιάζει μια νέα μεθοδολογία: τον δισδιάστατο δείκτη ανισότητας των εκπαιδευτικών ευκαιριών για την περιοχή, ο οποίος συνδυάζει την κάλυψη με τα μαθησιακά αποτελέσματα. Αν και αυτός ο δείκτης μειώθηκε σε όλες σχεδόν τις χώρες της περιοχής, ο μέσος όρος της Λατινικής Αμερικής ήταν υπερδιπλάσιος από αυτόν του ΟΟΣΑ το 2022, δημιουργώντας εμπόδια στην κοινωνική κινητικότητα μεταξύ των γενεών στην περιοχή, σύμφωνα με την ECLAC. Όσον αφορά την κάλυψη, η έκθεση επισημαίνει, για παράδειγμα, ότι το 28% των νέων ηλικίας 20 έως 24 ετών δεν είχαν ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη Λατινική Αμερική το 2023, με ένα χάσμα 37 ποσοστιαίων μονάδων αν το δούμε εισοδηματικά. Επιπλέον, όσον αφορά την εκπαιδευτική υστέρηση και τον διαχωρισμό, το 71,2% των 15χρονων μαθητών δεν είχαν επιτύχει βασικές ικανότητες το 2022.Δεν υπάρχουν βασικές μαθηματικές δεξιότητες (86,7% στο χαμηλότερο _^0-25^ κοινωνικοοικονομικό στρώμα και 47,3% στο υψηλότερο _^25-100^), και το 77% των 15χρονων μαθητών στα δημόσια σχολεία της περιοχής δεν έφτασε στο ελάχιστο επίπεδο στα μαθηματικά, σε σύγκριση με το 46% στα ιδιωτικά σχολεία (PISA 2022). Επομένως, μία από τις στρατηγικές που προτείνει το ECLAC για να ξεφύγει ο κόσμος από την υψηλή ανισότητα, τη χαμηλή κοινωνική κινητικότητα και την ασθενή κοινωνική συνοχή περιλαμβάνει την επένδυση στην προσχολική ηλικία, την καθολική καθιέρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, την πρόληψη της σχολικής διαρροής, την εφαρμογή πολιτικών ένταξης για τις μειονεκτούσες ομάδες, την ιεράρχηση της ανάπτυξης δεξιοτήτων στο πρόγραμμα σπουδών και την ενίσχυση του ρόλου των εκπαιδευτικών, μεταξύ άλλων μέτρων.

Ομοίως, η περιοχή αντιμετωπίζει μια υποτονική, κατακερματισμένη και αποκλειστική αγορά εργασίας με υψηλά επίπεδα άτυπης απασχόλησης, που επηρεάζουν το 47% του απασχολούμενου πληθυσμού. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι η τυποποίηση θα μπορούσε να μειώσει τόσο τη φτώχεια μεταξύ των απασχολούμενων ατόμων (από 14,9% σε 8,6%) όσο και την ανισότητα (από 0,472 σε 0,406 στον συντελεστή Gini για το εισόδημα από εργασία). Συνεπώς, μια δεύτερη στρατηγική για να ξεφύγουμε από την παγίδα είναι η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, συνδυάζοντας πολιτικές για την παραγωγική ανάπτυξη, την αγορά εργασίας, τους εργασιακούς θεσμούς και τα συστήματα κοινωνικής προστασίας και φροντίδας.

Η ECLAC προειδοποιεί επίσης ότι το βάρος της απλήρωτης εργασίας περιορίζει τη συμμετοχή των νέων γυναικών στην εκπαίδευση, την αγορά εργασίας, τη δημόσια και πολιτική σφαίρα και τον ελεύθερο χρόνο. Συνεπώς, η προώθηση της ισότητας των φύλων και της κοινωνίας της φροντίδας είναι μια άλλη ισχυρή στρατηγική για να ξεπεραστεί η παγίδα της υψηλής ανισότητας, της χαμηλής κοινωνικής κινητικότητας και της ασθενούς κοινωνικής συνοχής. Ομοίως, τα άτομα με αναπηρίες, οι αυτόχθονες πληθυσμοί και οι μετανάστες αντιμετωπίζουν μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόσβαση στην εκπαίδευση και την ένταξη στην αγορά εργασίας. Για παράδειγμα, λιγότερο από το 40% των ατόμων με αναπηρίες ηλικίας 15 έως 59 ετών αποτελούν μέρος του εργατικού δυναμικού, σε σύγκριση με το 75% των ατόμων χωρίς αναπηρίες στην ίδια ηλικιακή ομάδα.

Κοινωνικές Δαπάνες
σε Λατινική Αμερική και Καραϊβική

Τέλος, η δημοσίευση αναφέρει ότι το 2024, οι κοινωνικές δαπάνες της κεντρικής κυβέρνησης έφτασαν στο 11,6% του ΑΕΠ στη Λατινική Αμερική και στο 11% του ΑΕΠ στην Καραϊβική, επίπεδα πολύ παρόμοια _μικρότερα μάλλον με αυτά που καταγράφηκαν το 2023. Στην περιοχή, οι κατά κεφαλήν δημόσιες κοινωνικές δαπάνες ανήλθαν κατά μέσο όρο σε 1.326$ το 2024, σημειώνοντας αύξηση 2,9% σε σύγκριση με το 2023, ξεπερνώντας τα επίπεδα πριν από την πανδημία, αλλά με σημαντικές διαφορές μεταξύ υποπεριφερειών και χωρών.

Στη Νότια Αμερική, οι κατά κεφαλήν κοινωνικές δαπάνες μειώθηκαν κατά μέσο όρο 1,4% το 2024, στην Κεντρική Αμερική, το Μεξικό και τη Δομινικανή Δημοκρατία, οι κατά κεφαλήν κοινωνικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά μέσο όρο 4,1% το 2024, ενισχύοντας την ανοδική τάση του 2,6% το 2023, ενώ η Καραϊβική σημείωσε σημαντική αύξηση των κατά κεφαλήν κοινωνικών δαπανών το 2024, με αύξηση 7% _αυτό οφείλεται βασικά στην Κούβα.

Παρόλο που η έκθεση επισημαίνει την ενίσχυση των κοινωνικών θεσμών (μεταξύ 1995 και 2025, ο αριθμός των χωρών με Υπουργείο Κοινωνικής Ανάπτυξης αυξήθηκε από 10 σε 23), η πρόοδος εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Μια βασική στρατηγική για να ξεφύγουμε από την παγίδα της υψηλής ανισότητας, της χαμηλής κοινωνικής κινητικότητας και της ασθενούς κοινωνικής συνοχής είναι η ενίσχυση των τεχνικών, επιχειρησιακών, πολιτικών και μελλοντικών (TOPP) θεσμικών ικανοτήτων των θεσμών που είναι υπεύθυνοι για τις κοινωνικές πολιτικές στις χώρες, καθώς και η χρηματοδότηση αυτών των πολιτικών, καταλήγει η ECLAC.
Αντιγραφή ΟΗΕ τέλος ______

Τι πραγματικά συμβαίνει
σε Λατινική Αμερική και Καραϊβική;

Ως “κορυφαία προτεραιότητα” της εξωτερικής πολιτικής περιγράφεται στην πρόσφατη “Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας” των ΗΠΑ η επανεγκαθίδρυση της αμερικανικής κυριαρχίας στο δυτικό ημισφαίριο. Στόχος είναι να αποτελέσουν οι ΗΠΑ την «ανώτερη δύναμη στο ημισφαίριο», απέναντι στην αυξανόμενη κινεζική οικονομική επιρροή, ειδικά σε κρίσιμες ζώνες όπως η Κεντρική Αμερική και ο Ισημερινός.

Η κυβέρνηση Τραμπ επιχειρεί να αναβιώσει το νεοαποικιακό «Δόγμα Μονρόε» του 1823, με το οποίο τον 19ο αιώνα οι ΗΠΑ καθιερώθηκαν σταδιακά ως το «μονοπώλιο δύναμης» στη «σφαίρα επιρροής» του δυτικού ημισφαιρίου. Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο πολεμικό ανακοινωθέν, που οριοθετεί τα επόμενα πεδία της σύγκρουσης με την Κίνα για την πρωτοκαθεδρία. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική, οι ΗΠΑ θα εμποδίσουν «εξωτερικούς ανταγωνιστές» από το να κατέχουν ή να ελέγχουν «στρατηγικά ζωτικά περιουσιακά στοιχεία» στην Αμερική, συμπεριλαμβανομένων λιμανιών, ενεργειακών εγκαταστάσεων και τηλεπικοινωνιακών δικτύων.

Η Κίνα ενισχύει ραγδαία το εμπορικό της αποτύπωμα, ειδικά στη Νότια Αμερική. Είναι πλέον ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Νότιας Αμερικής και δεύτερος – μετά τις ΗΠΑ – συνολικά στην Κεντρική Αμερική, στη Νότια Αμερική και στην Καραϊβική. Το συνολικό εμπόριο με την Κίνα έφτασε στο ιστορικό ρεκόρ των 518,47 δισ. δολαρίων το 2024, αυξημένο κατά 6% σε ετήσια βάση. Για χώρες όπως η Βραζιλία, η Χιλή και το Περού το Πεκίνο είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος, κυρίως λόγω εξαγωγών πρώτων υλών και εισαγωγών κινεζικών βιομηχανοποιημένων προϊόντων.

Η οικονομική διείσδυση της Κίνας δεν περιορίζεται στο εμπόριο. Από το 2005 η China Development Bank και η China Exim Bank έχουν παράσχει πάνω από 141 δισ. δολάρια σε δανειακές δεσμεύσεις προς χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, αλλά και σε κρατικές επιχειρήσεις. Το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από ό,τι έχουν χορηγήσει η Παγκόσμια Τράπεζα, η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης και η Τράπεζα Ανάπτυξης της Λατινικής Αμερικής το ίδιο διάστημα. Τα δάνεια αφορούν κυρίως τέσσερις χώρες (Αργεντινή, Βραζιλία, Εκουαδόρ και Βενεζουέλα), οι οποίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 93% του συνολικού ποσού.

Η πλειονότητα των δανείων κατευθύνθηκε σε έργα Ενέργειας (69%) και υποδομών (19%). Συνολικά η Λατινική Αμερική ήταν ο αποδέκτης του 24% των δανείων που χορήγησαν κινεζικά ιδρύματα παγκοσμίως μεταξύ 2005 και 2021, ποσοστό που την κατατάσσει πίσω από την Ασία (29%), αλλά μπροστά από την Αφρική (23%), όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή.

Μια συνοπτική ανασκόπηση της σημερινής κατάστασης και του συσχετισμού στην περιοχή της Νότιας Αμερικής, της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής εξηγεί την αναβίωση του «Δόγματος Μονρόε» στην «πίσω αυλή» των ΗΠΑ.

Η Κίνα ενισχύει ραγδαία το εμπορικό της αποτύπωμα, ειδικά στη Νότια Αμερική. Είναι πλέον ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος της Νότιας Αμερικής και δεύτερος – μετά τις ΗΠΑ – συνολικά στην Κεντρική Αμερική, στη Νότια Αμερική και στην Καραϊβική. Το συνολικό εμπόριο με την Κίνα έφτασε στο ιστορικό ρεκόρ των 518,47 δισ. δολαρίων το 2024, αυξημένο κατά 6% σε ετήσια βάση. Για χώρες όπως η Βραζιλία, η Χιλή και το Περού το Πεκίνο είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος, κυρίως λόγω εξαγωγών πρώτων υλών και εισαγωγών κινεζικών βιομηχανοποιημένων προϊόντων.

Η οικονομική διείσδυση της Κίνας δεν περιορίζεται στο εμπόριο. Από το 2005 η China Development Bank και η China Exim Bank έχουν παράσχει πάνω από 141 δισ. δολάρια σε δανειακές δεσμεύσεις προς χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, αλλά και σε κρατικές επιχειρήσεις. Το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από ό,τι έχουν χορηγήσει η Παγκόσμια Τράπεζα, η Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης και η Τράπεζα Ανάπτυξης της Λατινικής Αμερικής το ίδιο διάστημα. Τα δάνεια αφορούν κυρίως τέσσερις χώρες (Αργεντινή, Βραζιλία, Εκουαδόρ και Βενεζουέλα), οι οποίες αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 93% του συνολικού ποσού.

Η πλειονότητα των δανείων κατευθύνθηκε σε έργα Ενέργειας (69%) και υποδομών (19%). Συνολικά η Λατινική Αμερική ήταν ο αποδέκτης του 24% των δανείων που χορήγησαν κινεζικά ιδρύματα παγκοσμίως μεταξύ 2005 και 2021, ποσοστό που την κατατάσσει πίσω από την Ασία (29%), αλλά μπροστά από την Αφρική (23%), όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή.

Επίσης, πάνω από 73 δισ. δολάρια έχουν επενδυθεί από κινεζικές εταιρείες στον τομέα των πρώτων υλών της Λατινικής Αμερικής από το 2000 έως το 2018, με αποτέλεσμα τη βαθιά διείσδυση στο λεγόμενο «Τρίγωνο του Λιθίου» (Χιλή, Βολιβία, Αργεντινή), το οποίο αποτελεί βασικό σημείο ενδιαφέροντος για τη βιομηχανία ηλεκτρικών οχημάτων και ΑΠΕ της Κίνας. Στην Κεντρική Αμερική, ιδίως στο Μεξικό, οι επενδύσεις αφορούν κυρίως τον τομέα της ηλεκτρικής αυτοκινητοβιομηχανίας, όπου κινεζικά αυτοκίνητα συναρμολογούνται εκεί και εξάγονται στις ΗΠΑ, παρακάμπτοντας δασμούς που έχει επιβάλει στην Κίνα η αμερικανική κυβέρνηση.

Στη φετινή υπουργική συνάντηση του Φόρουμ Κίνας – CELAC (Κοινότητα Λατινοαμερικανικών Κρατών και Κρατών της Καραϊβικής), τον Μάη στο Πεκίνο, ο Κινέζος Πρόεδρος δεσμεύτηκε να εντείνει την προσήλωση της χώρας του στην περιοχή, με μια νέα πιστωτική γραμμή 9 δισ. δολαρίων. 24 από τις 33 χώρες της CELAC είναι πλέον εταίροι της Πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη – Ενας Δρόμος», του γνωστού «Νέου Δρόμου του Μεταξιού», με την Κολομβία να γίνεται το νεότερο μέλος τον περασμένο Μάη. Από το 2017 ο Παναμάς, το Ελ Σαλβαδόρ, η Νικαράγουα και η Ονδούρα ευθυγραμμίστηκαν με την «Πολιτική μίας Κίνας» του Πεκίνου, αλλάζοντας τη διπλωματική αναγνώριση από την Ταϊβάν στην Κίνα.

Ο ανταγωνισμός για τις ΗΠΑ επικεντρώνεται στην «αναπροσαρμογή της παγκόσμιας στρατιωτικής παρουσίας μας για την αντιμετώπιση επειγουσών απειλών στο ημισφαίριό μας, μακριά από θέατρα των οποίων η σχετική σημασία για την αμερικανική εθνική ασφάλεια έχει μειωθεί». Μεταφορά δηλαδή στρατιωτικών δυνάμεων από άλλα μέτωπα προς τη Λατινική Αμερική.

Τι άλλο είναι αυτό εκτός από ευθεία απειλή για νέες στρατιωτικές επεμβάσεις, όπως αυτή που εξαπολύεται τώρα σε βάρος του λαού της Βενεζουέλας με πρόσχημα το εμπόριο ναρκωτικών και τον έλεγχο της μετανάστευσης; Υπενθυμίζεται ότι μία από τις πρώτες κινήσεις Τραμπ μετά την επανεκλογή του ήταν η απειλή για ανακατάληψη της Διώρυγας του Παναμά.

Η «Στρατηγική Ασφαλείας των ΗΠΑ» σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια ακόμα πιο επικίνδυνη για τους λαούς φάση του ανταγωνισμού για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Στα θερμά σημεία του πλανήτη προστίθενται η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική, προμηνύοντας νέα εγκλήματα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε βάρος των λαών για να περιορίσει την επιρροή της Κίνας. Θυμίζουμε άλλωστε ότι και το «Δόγμα Μονρόε» εφαρμόστηκε με αμερικανικές επεμβάσεις, πραξικοπήματα και δικτατορίες που βάφτηκαν από το αίμα των λαών της περιοχής…

5-Φεβ-2026, ΥπΕξ της Κίνας WangYi και μέλος του ΠΓ της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ Κίνας πραγματοποίησε συνομιλίες με τον Ειδικό Απεσταλμένο του Κόμματος και της Κυβέρνησης της Κούβας, Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ Κούβας και ΥπΕξ Bruno Rodriguez Parrilla στο Πεκίνο.
Ο Wang Yi ζήτησε από τον Bruno Rodriguez Parrilla να μεταφέρει τους θερμούς χαιρετισμούς του Προέδρου Xi Jinping στον Σύντροφο Raúl Castro Ruz και τον Πρόεδρο Miguel Díaz-Canel Bermúdez μπλα…μπλα, δήλωσε ότι φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο...

Οι βασικοί ξένοι επενδυτές στις χώρες της Λατινικής Αμερικής

• ΗΠΑ: Ο 1^ος εμπορικός εταίρος στη Λατινική Αμερική. Εξαγωγές: Τεχνολογία, βιομηχανικός εξοπλισμός, καύσιμα, υπηρεσίες, αεροπλάνα, αγροτικά προϊόντα, χημικά, φάρμακα. Εισαγωγές: Πρώτες ύλες και τρόφιμα.
• Κίνα: Ο 1^ος εταίρος στη Νότια Αμερική. Εξαγωγές: Τεχνολογικά - ηλεκτρονικά προϊόντα, οχήματα, βιομηχανικός εξοπλισμός, φωτοβολταϊκά πάνελ, ανεμογεννήτριες. Εισαγωγές: Σόγια, βοδινό κρέας, χαλκός, σίδηρος, πετρέλαιο κ.ά.
• Ευρωπαϊκή Ένωση: 3^ος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος. Εξαγωγές: μηχανήματα, χημικά, αυτοκίνητα, έχει επενδύσεις (τράπεζες, τηλεπικοινωνίες, βιομηχανία). Εισαγωγές: Πρώτες ύλες, ορυκτά, τρόφιμα.
• Καναδάς: Παγκόσμιος ηγέτης στην εξόρυξη. Καναδικές εταιρείες ελέγχουν σημαντικό ποσοστό των ορυχείων χρυσού, αργύρου, χαλκού στις Ανδεις (Περού, Χιλή, Κολομβία).
• Ιαπωνία: Διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με Βραζιλία, Μεξικό, Χιλή. Εξαγωγές: Αυτοκίνητα και υψηλή τεχνολογία, εισάγει μεταλλεύματα (χαλκό) και τρόφιμα.
• Ρωσία: Εξάγει λιπάσματα, σιτηρά, οπλικά συστήματα και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό. Εισάγει: Φρούτα, καφέ, κακάο κ.ά. Μπορεί να έχει μικρό οικονομικό αποτύπωμα στην περιοχή, αλλά είναι δυσανάλογα μεγάλη η πολιτική επιρροή της, ενώ έχει και θεσμική σχέση με τη Βραζιλία, μέσω των BRICS, και διάφορες συμφωνίες με χώρες της περιοχής.

Οι διεργασίες στο πολιτικό σύστημα της Ευρώπης

Είναι γνωστό ότι η πολιτική γραμμή που έχει χαράξει η σημερινή αμερικανική προεδρία επί Τραμπ διαφέρει από αυτή του προκατόχου του.

• Ανάλογες διεργασίες παρατηρούνται και στο πολιτικό σύστημα των χωρών που αποτελούν την ΕΕ. Οι εξελίξεις στην οικονομία, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και η κλιμάκωση των πολεμικών συγκρούσεων, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου, καθώς και η πολεμική προετοιμασία, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο εξελίσσονται αυτές οι διεργασίες και στο αστικό πολιτικό σύστημα των χωρών της ΕΕ.
• Κλονίζονται διάφορα ιδεολογήματα, π.χ. αυτά στα οποία αρέσκονται κυρίως οι εκπρόσωποι μιας άλλης αστικής σχολής σκέψης των διεθνών σχέσεων, του κονστρουκτιβισμού, που επίσης διδάσκεται στα πανεπιστήμια και προτάσσει τον ρόλο των ιδεών, όπως της «κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας», των «κοινών ευρωπαϊκών αξιών» και άλλων σύγχρονων ευρωπαϊκών παραμυθιών του Μινχάουζεν.

Με αυτά δηλητηρίαζαν πλατιές μερίδες του λαού, για να εμπεδώσει ότι τα συμφέροντά του δήθεν ταυτίζονται με αυτά της ΕΕ και των μονοπωλίων της.
Να λοιπόν που τώρα εμφανίζονται δήθεν «αντισυστημικοί» Ευρωπαίοι πολιτικοί, κυρίως με ακροδεξιό περιτύλιγμα, όπως οι Βίκτορ Ορμπαν (Ουγγαρία), Μαρίν Λεπέν (Γαλλία), Χέρμπερτ Κικλ (Αυστρία), Χέερτ Βίλντερς (Ολλανδία), Ρόμπερτ Φίτσο (Σλοβακία), Αντρέι Μπάμπιτς (Τσεχία) κ.ά., που διαβάζουν διαφορετικά από την ηγεσία της ΝΔ αυτές τις δήθεν «ευρωπαϊκές αξίες», ενώ η πολιτική ατζέντα τους όλο και περισσότερο προσιδιάζει με τις πολιτικές του Τραμπ, καθώς και με τις λεγόμενες «παραδοσιακές αξίες» του Ρώσου Προέδρου Βλ. Πούτιν και του ακροδεξιού ιδεολογικοπολιτικού συρφετού που αυτός έχει περιμαζέψει (Ντούγκιν, Μαλοφέεφ κ.ά.) και είναι οπαδοί του λεγόμενου «πολέμου των πολιτισμών».

Η μάχη των συνειδήσεων

Η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ οδηγεί στην κατάρρευση μιας σειράς αστικών ιδεολογημάτων στον τομέα των διεθνών σχέσεων και διαμορφώνει δυνατότητες για απεγκλωβισμό λαϊκών συνειδήσεων.
Αυτό, βέβαια, απαιτεί το βάθεμα της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης και της διάδοσης των θέσεων του ΚΚΕ, ώστε να αμβλύνονται ψευδαισθήσεις, να σπάνε αυταπάτες, αξιοποιώντας και την πείρα από τη ζωή, την Ιστορία και τη συμμετοχή στους αγώνες. Μόνο έτσι θα αχρηστεύσουμε τις εφεδρείες που αξιοποιεί το αστικό σύστημα, επιδιώκοντας ένα τμήμα του παλιού αστικού πολιτικού κόσμου να το εμφανίσει ως «νέο» και «αντισυστημικό».
Πραγματικός αντισυστημισμός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αμφισβήτηση και αντιπαράθεση με τον καπιταλισμό, τα μονοπώλια, το αστικό κράτος, τις ιμπεριαλιστικές του συμμαχίες. Αυτά είναι το σύστημα! Και η ζωή έχει αποδείξει πως αυτό ανατρέπεται μονάχα με την ανάπτυξη της ταξικής πάλης για τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα, για ριζική αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων σε βάρος του κεφαλαίου και υπέρ της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.

__Κάτι σαν επίλογος

ΟΗΕ … και πάσης οικουμένης _Μείωση της εκπαιδευτικής ανισότητας· Δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας· Προώθηση της ισότητας των φύλων και της κοινωνίας φροντίδας· Αντιμετώπιση των διακρίσεων και της ασέβειας προς τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες, των αυτόχθονων πληθυσμών και των μεταναστών· Συνέχιση της ενίσχυσης των κοινωνικών θεσμών και της χρηματοδότησής τους… Λατινική Αμερική και Καραϊβική πρέπει να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους για να ξεφύγουν από αυτήν την παγίδα κλπ. κλπ

Όλα αυτά “μαζί και ταυτοχρόνως” _ποιοι θα τα υλοποιήσουν; Οι αστικές ή οπορτουνιστικές κυβερνήσεις; Οι λαοί; 

__Με “ξύλινη γλώσσα”

Ευχολόγια κενά περιεχόμενου _

Λεονταρισμοί Ρωσίας για την επίθεση στο Ιράν

Πέρασαν ήδη 5+ μέρες και η αντίδραση της Μόσχας μετά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις στο Ιράν, παραμένουν ανύπαρκτες _αν και το Ιράν είναι -ή ήταν; στενός σύμμαχος της Ρωσίας. Ο "ειρηνοποιός" (Τραμπ) έδειξε ξανά το αληθινό του πρόσωπο, τόνισε ο αντιπρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, και πρώην πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

"_Όλες οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν ήταν μια συγκάλυψη. Κανείς δεν αμφέβαλλε. Κανείς δεν ήθελε πραγματικά να διαπραγματευτεί τίποτα" σχολίασε στο Telegram ο Μεντβέντεφ.

"Το ερώτημα είναι ποιος έχει την υπομονή να περιμένει το άδοξο τέλος του εχθρού του. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μόνο 249 ετών. Η Περσική Αυτοκρατορία ιδρύθηκε πριν από 2.500 χρόνια. Θα δούμε σε 100 χρόνια..." σχολιάζει _με άσφαιρα ο Ρώσος αξιωματούχος. 

Τα πυρηνικά προπέτασμα καπνού

Ο αναπληρωτής επικεφαλής του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, κατηγορεί την Ουάσινγκτον ότι χρησιμοποιεί τις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά ως προπέτασμα καπνού καθώς οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις με συντονισμένες επιθέσεις βάλλουν ενάντια στο Ιράν, σκοτώνοντας _πέρα από μέρος της πολιτικής ηγεσία και χιλιάδες άμαχους .

"Ποιος λοιπόν έχει περισσότερη υπομονή να περιμένει το θλιβερό τέλος του εχθρού τώρα; Οι ΗΠΑ είναι μόλις 249 ετών. Η Περσική Αυτοκρατορία ιδρύθηκε πριν από 2500 χρόνια". Ενώ το Ισραήλ δήλωσε ότι ξεκίνησε την επιχείρησή του "για να εξαλείψει την υπαρξιακή απειλή που θέτει" το "καθεστώς" στο Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε επίσης ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ξεκίνησαν "μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις" με στόχο την "προστασία του αμερικανικού λαού εξαλείφοντας τις επικείμενες απειλές από το ιρανικό καθεστώς". Το Ιράν λέει ότι έχει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και θα απαντήσει _απαντά ήδη. Οι επιθέσεις έρχονται καθώς οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του βρίσκονταν σε εξέλιξη υπό τη μεσολάβηση του Ομάν. Ένας νέος γύρος συνομιλιών στη Γενεύη ολοκληρώθηκε. Θυμίζουμε πως τον περασμένο Ιούνιο, οι ΗΠΑ έπληξαν τρεις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις προς το τέλος του 12ήμερου πολέμου Ισραήλ-Ιράν.

Εν ολίγοις απλά πληροφορίες γνωστές τοις πάσι.

Η επίσημη γραμμή της Ρωσίας σχετικά με τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν είναι, μέχρι στιγμής, να καταδικάζει στα λόγια τις επιθέσεις, να ζητά τη διατήρηση της κυριαρχίας του Ιράν και να τοποθετεί το Κρεμλίνο ως θεματοφύλακα του «νόμου» και της διπλωματίας. Το Meduza (σσ.— Новости) αναφέρει ότι οι ρωσικές αρχές έχουν χαρακτηρίσει την κρίση "απρόκλητη πράξη ένοπλης επιθετικότητας" και έχουν επικρίνει τις ΗΠΑ για την "κατά συρροή "πρακτική κυνηγιού ξένων ηγετών", αν και ο Βλαντιμίρ Πούτιν απέφυγε να κατονομάσει άτομα που πιστεύει ότι είναι ένοχοι για την "κυνική " δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Εν τω μεταξύ, η ελεγχόμενη από το Κρεμλίνο τηλεόραση της Ρωσίας έχει ασκήσει κριτική στο "δοκιμασμένο" και _tried-and-true trick (σσ. κατατρεγμένο) της Δύσης να παρασύρει τους αντιπάλους σε συνομιλίες και στη συνέχεια να χτυπήσει, αναφέρει το Meduza. Φωνές στη ρωσική τηλεόραση έχουν επίσης κινήσει το πυρηνικό σπαθί, λέγοντας ότι "το μόνο πράγμα που μπορεί να αποτρέψει τον εχθρό είναι τα πυρηνικά όπλα και μια σιδερένια θέληση που δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι θα χρησιμοποιηθούν", σύμφωνα πάντα με το Новости. Τα φιλοπολεμικά κανάλια Telegram της Ρωσίας σσ. τα λεγόμενα "κανάλια Z" επίσης κάνουν το ίδιο, υπονοώντας ότι η Ρωσία άφησε την Τεχεράνη να δανειστεί μια πυρηνική βόμβα και έχουν αμφισβητήσει τη σοφία της "διαπραγμάτευσης για οτιδήποτε με τον Τραμπ" μετά τις επιθέσεις στο Ιράν.

Όσο για τον πραγματικό στρατηγικό υπολογισμό της Ρωσίας, φαίνεται ότι το Κρεμλίνο πιστεύει ότι η κρίση στο Ιράν είναι επικίνδυνη, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στο που θα επηρέαζε γεωπολιτικά και οικονομικά την ιμπεριαλιστική Ρωσία. Ωστόσο, το Κρεμλίνο φαίνεται να εξετάζει επίσης τα πιθανά οφέλη της κρίσης για τη Ρωσία, όπως η εκτροπή της εστίασης των ΗΠΑ και των προμηθειών δυτικών όπλων από την Ουκρανία.

Δείτε παρακάτω μια εξελισσόμενη επιλογή απόψεων (ως επί το πλείστον) Ρώσων αξιωματούχων και εμπειρογνωμόνων για την κρίση στο Ιράν, ταξινομημένες σε χρονολογική και αλφαβητική σειρά (σσ. οι παραπομπές _links είναι στα ρωσικά, αλλά μπορείτε να επιλέξετε γλώσσα από το μενού).

28-Φεβ-2026
Ο Alexei Chepa, Πρώτος Αναπληρωτής Επικεφαλής της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Ρωσικής Κρατικής Δούμας, εξέφρασε την ελπίδα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ασχοληθούν με τη σύγκρουση στο Ιράν και θα "ξεχάσουν" την Ουκρανία και εκτίμησε ότι η νέα σύγκρουση πιθανότατα θα καθυστερήσει μια ειρηνευτική συμφωνία στην Ουκρανία. (ISW, 28.02.26)

Ρωσικό ΥπΕξ: "Πρόκειται για μια σκόπιμη, προμελετημένη και απρόκλητη πράξη ένοπλης επιθετικότητας εναντίον ενός κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ, κατά άμεση παραβίαση των θεμελιωδών αρχών και κανόνων του διεθνούς δικαίου... Οι προθέσεις των επιτιθέμενων είναι προφανείς και έχουν δηλωθεί ανοιχτά: να διαλύσουν τη συνταγματική τάξη και να απομακρύνουν την ηγεσία ενός κράτους που θεωρούν ανεπιθύμητο επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στις επιταγές της βίας και της ηγεμονικής πίεσης. Η ευθύνη για τον αντίκτυπο αυτής της ανθρωπογενούς κρίσης, συμπεριλαμβανομένης της απρόβλεπτης αλυσιδωτής αντίδρασης και της σπείρας της κλιμακούμενης βίας, βαρύνει αποκλειστικά αυτούς... Ζητούμε άμεση επιστροφή σε μια πολιτική και διπλωματική οδό". (ΥΠΕΞ Ρωσικής Ομοσπονδίας, 28.02.2026)

• Ρωσικό ΥπΕξ: "Η Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ έχουν ξεκινήσει για άλλη μια φορά μια επικίνδυνη περιπέτεια που φέρνει γρήγορα την περιοχή στο χείλος μιας ανθρωπιστικής, οικονομικής και -αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί- ραδιολογικής καταστροφής. Οι προθέσεις των επιτιθέμενων είναι σαφείς και ανοιχτά δηλωμένες: να καταστρέψουν τη συνταγματική τάξη και να ανατρέψουν την κυβέρνηση ενός κράτους που θεωρούν ανεπιθύμητο, το οποίο αρνήθηκε να υποταχθεί στις επιταγές της βίας και του ηγεμονισμού". (The Moscow Times, 28.02.2026)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπΕξ της Ρωσίας, δήλωσε στις 28 Φεβρουαρίου στον Ιρανό ομόλογό του, Αμπάς Αραγτσί, ότι η Μόσχα θα εργαστεί για να βοηθήσει στην ταχεία και ειρηνική λήξη των αεροπορικών επιδρομών των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν. Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι η Μόσχα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την έδρα της στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για να "διευκολύνει την αναζήτηση μιας ειρηνικής λύσης ". Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος ξεκίνησε την τηλεφωνική κλήση, δήλωσε ότι η Τεχεράνη ήταν ευγνώμων για την "ακλόνητη και σταθερή υποστήριξη" της Μόσχας. (Wall Street Journal, 28.02.2026)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ, μίλησε με τον πρωθυπουργό/υπουργό Εξωτερικών του Κατάρ, Μοχάμεντ Αλ Θάνι, για να συζητήσουν την κρίση στο Ιράν και "ζήτησαν ομόφωνα την παύση οποιωνδήποτε εχθροπραξιών" που κινδυνεύουν να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή. Ζήτησαν επείγουσα επιστροφή στη διπλωματία μεταξύ των ΗΠΑ, του Ισραήλ και του Ιράν "βάσει του Χάρτη του ΟΗΕ και της Συνθήκης για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων ", με πλήρη σεβασμό στα αραβικά συμφέροντα του Κόλπου. Ο Λαβρόφ επανέλαβε επίσης την πρόταση της Ρωσίας για μια συλλογική αρχιτεκτονική ασφάλειας στον Κόλπο. (Ρωσικό ΥΠΕΞ, 28.02.2026)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ … αναφερθήκαμε εισαγωγικά: (Λογαριασμός Telegram του Μεντβέντεφ, 28.02.26)

💥 ⚠️ SOS: Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν δυνάμεις, η Κίνα λέει πως “δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια” και ο Νετανιάχου ομολογεί “επώδυνες απώλειες” για το Ισραήλ

💥 ⚠️ SOS: Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν δυνάμεις, η Κίνα λέει πως “δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια” και ο Νετανιάχου ομολογεί “επώδυνες απώλειες” για το Ισραήλ
 💥 ⚠️ Τράβηξαν σύρτη της κόλασης στη Μέση Ανατολή – “Οδυνηρή Μοίρα” για το Ισραήλ υπόσχεται το Ιράν

Ο Λεονίντ Σλούτσκι, πρόεδρος της Επιτροπής Διεθνών Υποθέσεων της Ρωσικής Κρατικής Δούμας, επέκρινε τους στόχους των ΗΠΑ να χτυπήσουν το Ιράν και κάλεσε τόσο το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών όσο και την ευρύτερη διεθνή κοινότητα να παρέμβουν στην κατάσταση για να σταματήσουν την επίθεση (ISW, 28.02.26)

Κυριακή, 1^η Μάρτη
Ο Σεργκέι Μπαλμάσοφ, ειδικός στο Ινστιτούτο Μεσανατολικών Σπουδών και στο Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, δήλωσε: "Οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις προσπαθούν να εξουδετερώσουν πλήρως την ηγεσία του Ιράν, καταστρέφοντας τις πιο σημαντικές αλυσίδες διοίκησης. Το Ιράν, φυσικά, απαντά αυτή τη στιγμή, αλλά αυτά τα χτυπήματα δεν είναι τόσο κρίσιμα για το Ισραήλ. Και δεδομένου ότι οι ιρανικοί πύραυλοι και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χτυπούν μερικές φορές τουριστικές περιοχές σε γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής, υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν ακόμη περισσότεροι εχθροί στην περιοχή ". "Ο Τραμπ δεν έχει πουθενά να πάει. Έχει εμπλακεί ο ίδιος σε αυτό και θα πρέπει να εξασφαλίσει μια πειστική νίκη πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Αν καταφέρει να πετύχει αυτό που κανένας Αμερικανός πρόεδρος δεν έχει καταφέρει εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, θα είναι μια τεράστια επιτυχία για τους Ρεπουμπλικάνους". (Gazeta.ru, 03.01.26)

• Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών: "_Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ__ δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν ότι ουσιαστικά ωθούν χώρες σε όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα τη Μέση Ανατολή, να επιδιώξουν ολοένα και πιο σοβαρά μέσα αντιμετώπισης των αναδυόμενων απειλών, βυθίζοντας τη Μέση Ανατολή στην άβυσσο της ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης". (The Moscow Times, 03.01.26)
• Μιχαήλ Κρούτικχιν, συνιδρυτής και κορυφαίος αναλυτής της RusEnergy: "Εκτός αν ο απρόβλεπτος Τραμπ τερματίσει πρόωρα τον πόλεμο στο Ιράν και ανακηρύξει οποιαδήποτε ενδιάμεση επιτυχία θριαμβευτική νίκη, η συστηματική καταστροφή του στρατιωτικού δυναμικού και της πολιτικής ελίτ της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα συνεχιστεί. Οι βόμβες και οι πύραυλοι δεν θα οδηγήσουν σε αλλαγή στο πολιτικό σύστημα της χώρας, αλλά μία ή δύο εβδομάδες επιθέσεων θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ριζικές αλλαγές στο σύστημα διακυβέρνησης της χώρας, ακόμη και για αναθεώρηση της πολιτικής της πορείας". (The Moscow Times, 03.01.26)
• Ο Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΑΕ, Αμπντουλάχ μπιν Ζαγέντ, σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 28 Φεβρουαρίου ότι οι επιθέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν ήταν μια "απρόκλητη επιθετικότητα" και "απαράδεκτη". Και οι δύο υπουργοί χαρακτήρισαν την κλιμάκωση "αποσταθεροποιητική" και απειλή για την ασφάλεια των χωρών του Κόλπου και συμφώνησαν στην "ανάγκη για άμεση παύση όλων των εχθροπραξιών" και για την επιστροφή σε μια πολιτική-διπλωματική πορεία που λαμβάνει υπόψη τα "νόμιμα συμφέροντα όλων των περιφερειακών κρατών". (Ρωσικό ΥΠΕΞ, 03.01.26)¹

                                                       __________________

Ο Φιόντορ Λουκιάνοφ, πρόεδρος του Προεδρείου του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής: "Για το Ιράν, αυτός είναι αναμφίβολα ένας πόλεμος για την επιβίωση του συστήματος που υπάρχει στη χώρα τα τελευταία 47 χρόνια. Αυτή είναι μια μάχη επανάστασης για το μέλλον της... Η ίδια η ιρανική ιδεολογία έχει χάσει μεγάλο μέρος του ζήλου που είχε κάποτε κατά το τελευταίο μισό αιώνα και, ως εκ τούτου, παραμένει η πιθανότητα μια στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ-Ισραήλ να τροφοδοτήσει αισθήματα διαμαρτυρίας στη χώρα. Πιστεύω ότι αυτό ακριβώς υπολόγιζε ο Τραμπ. Επιπλέον, η ικανότητα αντίστασης του Ιράν, για να το θέσω ήπια, δεν είναι άπειρη". Επιπλέον, η απόφαση των ΗΠΑ να ξεκινήσουν μια τέτοια επιχείρηση και να εξοντώσουν τον Ανώτατο Ηγέτη αντιπροσωπεύει "ένα εντελώς νέο επίπεδο διεθνούς ανομίας", πιστεύει ο Λουκιάνοφ. (Gazeta.ru, 03.01.26)

• Ο Βαντίμ Μουχάνοφ, επικεφαλής του τμήματος Καυκάσου στο IMEMO RAS: "Ο Νότιος Καύκασος προετοιμάζεται για το χειρότερο, καθώς το Ιράν είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες στον Νότιο Καύκασο και η μοίρα του θα επηρεάσει αναπόφευκτα την περιοχή. ... Στο πλαίσιο της εξασθενημένης επιρροής της Μόσχας και της Τεχεράνης, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα αυξάνουν τον ρόλο τους στον Νότιο Καύκασο. Ταυτόχρονα, το Πεκίνο στοιχηματίζει στις επενδύσεις και το εμπόριο, ενώ η Ουάσιγκτον βασίζεται σε στρατιωτικοπολιτικές μεθόδους. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήσουν επιθέσεις για λίγες μέρες, τίποτα τρομερό δεν θα συμβεί στο Ιράν. Αλλά εάν συνεχιστούν και συμπληρωθούν από μια χερσαία επιχείρηση, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι καταστροφικές. Και αυτό θα επηρεάσει άμεσα τον Νότιο Καύκασο. Πρώτα απ 'όλα, η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν θα αντιμετωπίσουν μια εισροή προσφύγων. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί Ιρανοί αγοράζουν ακίνητα σε αυτές τις χώρες τα τελευταία χρόνια". (NG.ru, 03.01.26)
• Βλαντιμίρ Μούχιν, επικεφαλής αρθρογράφος στην Nezavisimaya Gazeta: "Τα χτυπήματα του Ιράν σε στόχους των ΗΠΑ, του Ισραήλ και των συμμάχων τους θα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη ροή της στρατιωτικής βοήθειας που μπορούν να παράσχουν οι δυτικές χώρες στην Ουκρανία. Όσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η ανάγκη για όπλα, ιδίως συστήματα αεράμυνας". (NG.ru, 03.01.26)
• Ο Βασίλι Νεμπένζια, Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ, χαρακτήρισε τα χτυπήματα ως "γνήσια προδοσία της διπλωματίας" και απέρριψε τα δυτικά επιχειρήματα ότι το Ιράν επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα ως "εντελώς αβάσιμα". Παρά την προθυμία του να συμμετάσχει στη διπλωματική διαδικασία, "η Τεχεράνη δέχεται για άλλη μια φορά μαχαίρωμα στην πλάτη", δήλωσε ο Νεμπένζια σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. (The Moscow Times, 03.01.26)

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, απλά εξέφρασε τα συλλυπητήριά του στον Πρόεδρο της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη του, Αλί Χαμενεΐ, και των μελών της οικογένειάς του. Ο Πούτιν _χωρίς ίχνος πολιτικών αιχμών, χωρίς καν αναφορά στις ΗΠΑ έγραψε: "Παρακαλώ, δεχτείτε τα θερμά μου συλλυπητήρια για τη δολοφονία του Ανώτατου Ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, Σεγέντ Αλί Χαμενεΐ, και των μελών της οικογένειάς του, η οποία διαπράχθηκε κατά κυνική παραβίαση όλων των κανόνων της ανθρώπινης ηθικής και του διεθνούς δικαίου. Στη χώρα μας, ο Μεγάλος Αγιατολάχ Χαμενεΐ θα μείνει στη μνήμη ως ένας εξαιρετικός πολιτικός που συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη φιλικών δεσμών μεταξύ Ρωσίας και Ιράν και στην ανύψωσή τους στο επίπεδο μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής συνεργασίας. Παρακαλώ, μεταφέρετε τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια και την υποστήριξή μου στην οικογένεια και τους φίλους του Ανώτατου Ηγέτη, καθώς και στην ηγεσία και σε ολόκληρο τον λαό του Ιράν". (Kremlin.ru, 03.01.26)

Νικίτα Σμάγκιν, ειδικός στις ρωσο-ιρανικές σχέσεις: "Όλα όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή απειλούν τα ρωσικά συμφέροντα", είπε. "Είναι η αλλαγή ενός κανόνα, είναι η αλλαγή ενός προτύπου - του πώς οι παγκόσμιες δυνάμεις ενεργούν απέναντι στις αυταρχικές χώρες. Και σίγουρα δεν είναι καλό μήνυμα για τη Ρωσία". "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Πούτιν το παίρνει προσωπικά", είπε ο Σμάγκιν, παρομοιάζοντας την κατάσταση με τις δολοφονίες άλλων Ρώσων συμμάχων, όπως ο Μουαμάρ Καντάφι της Λιβύης το 2011 και ο Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ το 2006... "Η Ρωσία έχει επενδύσει πολλή προσπάθεια και χρήματα στο Ιράν", είπε ο Smagin. "Σίγουρα, αν φανταστούμε αλλαγή καθεστώτος ή αν φανταστούμε αστάθεια στο Ιράν, όλα αυτά τα έργα απειλούνται". "Η Ρωσία μπορεί ακόμη και να επωφεληθεί βραχυπρόθεσμα", είπε ο Σμάγκιν για την πιθανότητα να ξεπεράσει το Ιράν στις εξαγωγές προς την Κίνα. "Και ίσως ακόμη και αυτά τα οφέλη να είναι πραγματικά σημαντικά". (The Moscow Times, 03.01.26)

2 Μάρτη
Ο Όλεγκ Μπαραμπάνοφ, διευθυντής προγράμματος του Valdai Club, ρωτάει "Ποιος είναι ο επόμενος"; καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, μόλις τελειώσουν τα χτυπήματα, "τίποτα δεν θα εμποδίσει τον Τραμπ να ανακηρύξει το αποτέλεσμα της επιχείρησης ως μεγάλη νίκη" και εύστοχα ρωτάει: " Ποια χώρα θα επιλέξει ο Τραμπ για τρίτη φορά... Θα είναι η Κούβα, στην οποία ο Τραμπ ενέτεινε την πίεση μετά τη Βενεζουέλα; Ή μήπως θα επιλέξει κάποια άλλη χώρα";, υπονοώντας ότι ο επόμενος στόχος είναι πιθανό να είναι η Κούβα ή κάποια άλλη ευάλωτη, αντιαμερικανική. (Valdai Club, 03.02.26)
σσ. Η Λέσχη Συζήτησης Valdai είναι μια δεξαμενή σκέψης _ think tank και φόρουμ συζήτησης με έδρα τη Μόσχα. Ιδρύθηκε το 2004 με συμμετοχή σου Συμβούλιου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσίας, το Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, το Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας την Ανώτατη Σχολή Οικονομικών κλπ.

Σύγκρουση 🇮🇱 Ισραήλ - Ιράν 💥 made in 🇺🇲 USA

Ο Alexander Baunov του Carnegie Endowment επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με την απαγωγή του Nicolás Maduro, ο Πούτιν εξέδωσε ένα σκληρά διατυπωμένο συλλυπητήριο τηλεγράφημα για τη δολοφονία του Khamenei, αλλά απέφυγε προσεκτικά να κατονομάσει τον ένοχο: "το κύριο πράγμα στο τηλεγράφημα του Πούτιν είναι αυτό που δεν λέγεται, δηλαδή: ποιος σκότωσε τον Khamenei" και ότι "το διατύπωσε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγει άμεσες κατηγορίες εναντίον του Donald Trump", κάτι που, σύμφωνα με τον Baunov, αποκαλύπτει τον Πούτιν ως έναν "αδύναμο ισχυρό άνδρα" που "στην πραγματικότητα δεν έχει την πολυτέλεια ούτε καν λεκτικά να βλάψει έναν Αμερικανό πρόεδρο που καταστρέφει τους συμμάχους του". Συγκρίνοντας τα παράπονα της Ρωσίας με τη δική της συμπεριφορά στην Ουκρανία, ο Μπάουνοφ παραθέτει τη γραμμή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι οι επιθέσεις "πραγματοποιήθηκαν για άλλη μια φορά υπό την κάλυψη μιας ανανεωμένης διαδικασίας διαπραγμάτευσης» και «σε αντίθεση με τα μηνύματα που μεταδόθηκαν στη ρωσική πλευρά", και στη συνέχεια παρατηρεί ότι "η ίδια η Ρωσία απαιτεί από την Ουκρανία να διεξάγει διαπραγματεύσεις ακριβώς υπό πυρά, και η ίδια αρνήθηκε το συμφέρον και την πρόθεσή της να εισβάλει στην Ουκρανία όταν συγκέντρωσε στρατεύματα στα σύνορά της", σημειώνοντας ότι "η προδοσία είναι πάντα πιο αισθητή στα μάτια του γείτονα". (Meduza, 03.02.26)

Fyodor Lukyanov, πρόεδρος του Προεδρείου Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής: "Η δολοφονία του αρχηγού ενός κράτους από τις δυνάμεις ενός άλλου κράτους και με απόφαση της ηγεσίας του, στο ίδιο μοτίβο με την εκκαθάριση των ηγετών τρομοκρατικών οργανώσεων ή καρτέλ ναρκωτικών, είναι μια θεμελιωδώς διαφορετική διάσταση της παγκόσμιας πολιτικής". Σχετικά με τον περιφερειακό σχεδιασμό του Τραμπ, ο Λουκιάνοφ γράφει ότι το σχέδιο είναι "η κυριαρχία της στρατιωτικής ισχύος του Ισραήλ... σε συνδυασμό με την εντατικοποιημένη οικονομική αλληλεπίδραση μεταξύ του Ισραήλ και των μοναρχιών του Κόλπου, προς το συμφέρον πάνω απ' όλα των Ηνωμένων Πολιτειών", με ένα αποδυναμωμένο Ιράν να ανοίγει τον δρόμο για επιρροή "από τον Καύκασο έως την Κεντρική (και εν μέρει τη Νότια) Ασία". Η τελική του κρίση: "Το στοίχημα στην γυμνή βία και τον καταναγκασμό στην παγκόσμια πολιτική αυξάνεται. Όλα τα άλλα παραμερίζονται. Ακόμα και η υποκριτική ηθική ή ιδεολογική διαμόρφωση δεν χρειάζεται πλέον". (Russia in Global Affairs, 03.02.26)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, προειδοποιεί ότι ο Τραμπ "έχει διαπράξει ένα χονδροειδές λάθος", λέγοντας ότι "με την απόφασή του έχει θέσει όλους τους αμερικανούς υπό πιθανή επίθεση" _τονίζοντας ότι ο εκλιπών αγιατολάχ ήταν "ο πνευματικός πατέρας σχεδόν 300 εκατομμυρίων Σιιτών. Και τώρα είναι επίσης μάρτυρας. Βγάλτε τα υπόλοιπα συμπεράσματα μόνοι σας. Και τώρα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ιράν θα «η τριπλή ενέργεια επιδιώκει να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα". (TASS, 03.02.26)

Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, Αναπληρωτής Πρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, δήλωσε: "Πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους για τη διατήρηση της παγκόσμιας κυριαρχίας. Τα γουρούνια δεν θέλουν να φύγουν από την τάφρο". (Gazeta.ru/TASS, 03.02.26)

Ο Dmitry Peskov, εκπρόσωπος του Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε: "Βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή με την ηγεσία του Ιράν και συζητάμε την κατάσταση γύρω από τη χώρα". Ο Πεσκόφ εξέφρασε "βαθιά απογοήτευση" για το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις με τη μεσολάβηση του Ομάν με Αμερικανούς και Ιρανούς αξιωματούχους σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης "επιδεινώθηκαν σε σημείο άμεσης επιθετικότητας" παρά τις αναφορές για πρόοδο που έχει σημειωθεί μεταξύ των δύο χωρών. (AFP/MT, 03.02.26)

Ο Alexei Pushkov, μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ρωσίας και της Επιτροπής του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για τη Συνταγματική Νομοθεσία και την Οικοδόμηση του Κράτους: "Το Ιράν έχει δηλώσει ότι δεν θα διαπραγματευτεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει υιοθετήσει μια πιθανή στάση "καμικάζι". Προφανώς, η Τεχεράνη είναι έτοιμη να υποστεί τόσο στρατιωτικές όσο και προσωπικές απώλειες, αλλά σκοπεύει να προκαλέσει τη μέγιστη δυνατή ζημιά στους εχθρούς της. Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να γράφουν για έναν "πόλεμο φθοράς", αλλά αυτό δεν είναι το διακύβευμα - είναι ένας ανταγωνισμός αμοιβαίων απωλειών. Και θα συνεχιστεί μέχρι κάποιος να αποτύχει πρώτος ή να ξεμείνει από πυραύλους". (Telegram, 03.02.26)

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, πρόεδρος της Ρωσίας, προσφέρθηκε να μεσολαβήσει για τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν σε μια σειρά τηλεφωνικών κλήσεων με ηγέτες του Κόλπου. Σύμφωνα με ανακοινώσεις του Κρεμλίνου, ο Πούτιν δήλωσε στον βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ισά Αλ Χαλίφα ότι η Μόσχα ήταν έτοιμη να χρησιμοποιήσει "όλες τις διαθέσιμες δυνατότητες για να βοηθήσει ενεργά στη σταθεροποίηση της κατάστασης" στην περιοχή. Ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν δήλωσε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να διαδραματίσει "θετικό, σταθεροποιητικό ρόλο" δεδομένων των δεσμών της τόσο με την Τεχεράνη όσο και με τις πρωτεύουσες του Κόλπου. Ο Πούτιν είπε επίσης στον ηγεμόνα των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ ότι ήταν έτοιμος να μεταφέρει τα παράπονα των Εμιράτων για τις ιρανικές επιθέσεις απευθείας στην Τεχεράνη. (Financial Times, 03.02.26)³

Ivan Timofeev, Γενικός Διευθυντής του Ρωσικού Συμβουλίου Διεθνών Υποθέσεων: "Μετά τις κυρώσεις έρχεται η χρήση στρατιωτικής βίας... Σε σχέση με το Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν εφαρμόσει κυρώσεις από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979... Γενικά, η πρακτική του συνδυασμού κυρώσεων και στρατιωτικής δύναμης στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ευρέως διαδεδομένη". "Λίγο πριν από τις αεροπορικές επιδρομές, το Ιράν βίωσε μαζικές διαμαρτυρίες... Οι διαμαρτυρίες μπορεί να χρησίμευσαν ως ένδειξη της αδυναμίας του πολιτικού του συστήματος και της εμπιστοσύνης ότι μια αποτελεσματική στρατιωτική επίθεση θα οδηγούσε στην κατάρρευση ενός αποδυναμωμένου κάθετου συστήματος εξουσίας". (Λέσχη Valdai/ Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Υποθέσεων, 03.02.26)

Ο Μιχαήλ Ουλιάνοφ, Διοικητής της Ρωσίας στο Διοικητικό Συμβούλιο του IAEA (Διεθνής Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας), δήλωσε ότι η Ρωσία συγκάλεσε το έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΟΑΕ επειδή "τα τραγικά γεγονότα στο Ιράν σχετίζονται άμεσα με την εντολή του Οργανισμού". Ο Ουλιάνοφ επιμένει ότι "οποιεσδήποτε πυρηνικές εγκαταστάσεις δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνουν στόχος επιθέσεων", υπενθυμίζοντας στα μέλη ότι "οι επιθέσεις σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και οι απειλές τέτοιων επιθέσεων αποτελούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου, του Χάρτη του ΟΗΕ και των Καταστατικών του ΟΗΕ και του IAEA " και τονίζει ότι ρωσικό προσωπικό εξακολουθεί να εργάζεται στον πυρηνικό σταθμό Μπουσέρ, απαιτώντας από την Ουάσινγκτον και το Τελ Αβίβ "να σταματήσουν αμέσως τις στρατιωτικές ενέργειες και να επιστρέψουν την κατάσταση στο κανάλι της πολιτικής-διπλωματικής διευθέτησης" για να αποφευχθούν "καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή". (Ρωσικό ΥΠΕΞ / ΔΣ ΔΟΑΕ, 03.02.26)

Η Μαρία Ζαχάροβα, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, σχετικά με το σχόλιο της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ότι ο λαός του Ιράν έχει πλέον "νέα ελπίδα": "Να το, ο σατανισμός σε όλο του το μεγαλείο. Παρακολουθήστε και μην κοιτάτε αλλού. Μετά τη δολοφονία 150 κοριτσιών δημοτικού σχολείου στην πόλη Μινάμπ, ο λαός του Ιράν έχει νέα ελπίδα; Καταραμένοι τόσο όσοι πραγματοποίησαν αυτή την τελετουργική θυσία στις δυνάμεις του κακού όσο και όσοι είδαν νέα ελπίδα σε αυτήν". (Telegram, 03.02.26)

Σημειώσεις

¹ Ο Λαβρόφ και ο Κινέζος υπΕξ Γουάνγκ Γι είχαν τηλεφωνική επικοινωνία την 1^η Μαρτίου, στην οποία και οι δύο "καταδίκασαν τις μαζικές στρατιωτικές επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε ιρανικό έδαφος", αποκαλώντας τες "πράξεις επιθετικότητας (που) παραβιάζουν κατάφωρα τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και τις θεμελιώδεις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών" και αποσταθεροποιούν την περιοχή. Τόνισαν την "απαράδεκτη" πορεία που αποσκοπεί στην ανατροπή των νόμιμα εκλεγμένων αρχών κυρίαρχων κρατών, ζήτησαν άμεση παύση των εχθροπραξιών και υποστήριξαν μια "πολιτικο-διπλωματική διευθέτηση" των ζητημάτων σχετικά με το Ιράν, δεσμευόμενοι να συντονιστούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, στον ΔΟΑΕ, στον Οργανισμό Συνεργασίας του Οργανισμού Συνεργασίας (SCO) και στην "Ομάδα Φίλων για την Υπεράσπιση του Χάρτη του ΟΗΕ". (Ρωσικό ΥπΕξ, 03.01.26)
² Αυτό περιλαμβάνει τον διάδρομο Βορρά-Νότου, μια σχεδιαζόμενη σιδηροδρομική διαδρομή πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ Ρωσίας και Ιράν μέσω του Νότιου Καυκάσου και μια συμφωνία 25 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή τεσσάρων πυρηνικών αντιδραστήρων στο νότιο Ιράν. Υπάρχουν ορισμένα οφέλη για τη Ρωσία από τις επιθέσεις του Σαββατοκύριακου, αλλά αυτά είναι πιθανώς βραχυπρόθεσμα και περιορίζονται στις εξαγωγές πετρελαίου. (Moscow Ti _The Moscow Times, 03.01.26)
³ Το Κρεμλίνο δήλωσε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε τέσσερις τηλεφωνικές κλήσεις με ηγέτες του Κόλπου στις 2 Μαρτίου, καθώς επιδιώκει να θέσει τη Ρωσία ως μεσολαβητή στον πόλεμο ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Σύμφωνα με επίσημες αναγνώσεις, μίλησε διαδοχικά με τον πρόεδρο των ΗΑΕ Μοχάμεντ μπιν Ζαγέντ αλ Ναχγιάν (14:45), τον εμίρη του Κατάρ Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ Θάνι (15:30), τον βασιλιά του Μπαχρέιν Χαμάντ μπιν Ισά αλ Χαλίφα (16:30) και τον πρίγκιπα διάδοχο και πρωθυπουργό της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν αλ Σαούντ (18:10), συζητώντας την κρίση στο Ιράν και την προσφορά της Ρωσίας να "βοηθήσει στη σταθεροποίηση της κατάστασης" μέσω της διπλωματίας. (Κρεμλίνο, 03.02.26)