High Plains Drifter ✨ περιπλανώμενος πιστολέρο

Ενώ τα τελευταία για τον Clint Eastwood αναφέρουν πως θα εξακολουθήσει να σκηνοθετεί ακόμη και νεκρός, υπάρχουν κακές γλώσσες με φήμες περί συνταξιοδότησης. Ο γιος του Σκοτ ​​εξήρε την πλούσια και εμπνευσμένη καριέρα του πατέρα του, υπογραμμίζοντας το έργο του ως ηθοποιού, σκηνοθέτη, παραγωγού, σεναριογράφου και συνθέτη και δηλώνοντας, πως θα συνεχίσει έτσι *για χρόνια*. Θυμίζουμε πως τελευταία σκηνοθετική δουλειά του ήταν το δικαστικό θρίλερ του 2024 *Juror No. 2*, ενώ ο πιο πρόσφατος ρόλος του ως ηθοποιός ήταν στο γουέστερν θρίλερ του 2021 *Cry Macho*. Ο καταξιωμένος ηθοποιός και σκηνοθέτης φημίζεται για το αποτελεσματικό στυλ εργασίας του, κατά το οποίο ολοκληρώνει τα έργα του πριν από το χρονοδιάγραμμα και με κόστος χαμηλότερο από τον προϋπολογισμό.

Το *High Plains Drifter* ελληνικά *Περιπλανώμενος πιστολέρο* (πρωτότυπος τίτλος "ο περιπλανώμενος των υψιπέδων") είναι γουέστερν του 1973, σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ, σενάριο Ernest Tidyman και παραγωγή Ρόμπερτ Ντέιλι.

Πρωταγωνιστής ο Ίστγουντ στον ρόλο ενός μυστηριώδους ξένου που αποδίδει δικαιοσύνη σε μια διεφθαρμένη μεταλλευτική κωμόπολη των συνόρων. Η ταινία επηρεάστηκε από το έργο των συνεργατών του, σκηνοθετών Σέρτζιο Λεόνε και Ντον Σίγκελ. Συμπρωταγωνιστούν οι Βέρνα Μπλουμ, Μαριάνα Χιλ, Μίτσελ Ράιαν, Τζακ Γκινγκ και Στέφαν Γκίρας. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στις νότιες ακτές μιας λίμνης στην Καλιφόρνια και την επική μουσική  συνέθεσε ο Dee Barton. Η ταινία __αν και δεν είναι από τις top του Clint Eastwood, έλαβε θετικές κριτικές από αρχική της κυκλοφορία και παραμένει δημοφιλής.Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στις νότιες ακτές μιας λίμνης στην Καλιφόρνια και την επική μουσική  συνέθεσε ο Dee Barton. Η ταινία __αν και δεν είναι από τις top του Clint Eastwood, έλαβε θετικές κριτικές από αρχική της κυκλοφορία και παραμένει δημοφιλής.

Dee Barton
There are two American art forms the western  and jazz __It’s fanny how Americans don’t support either of then anymore, If you consider film an art form, as some people do, then the Western would be a truly American art form, much as jazz is.
— Clint Eastwood
Υπάρχουνδύοαμερικανικέςμορφέςτέχνης: τογουέστερνκαιητζαζ. Είναι παράδοξο το πώς οι Αμερικανοί δεν στηρίζουν πια καμία από τις δύο. Αν θεωρείς τον κινηματογράφο μορφή τέχνης —όπως κάνουν ορισμένοι— τότε το γουέστερν θα αποτελούσε μια αμιγώς αμερικανική μορφή τέχνης, ακριβώς όπως και η τζαζ.
— Κλιντ Ίστγουντ

Η ταινία σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ και οι κριτικές ποίκιλλαν, με τον Dee Barton να αποσπά επαίνους για τη **μουσική επένδυση που προκαλούσε ανατριχίλα και μια αίσθηση απειλητικής μελαγχολίας**_Dale Munroe, Motion Picture Herald, η οποία *προσέδιδε μια απόκοσμη ατμόσφαιρα στις κατάλληλες στιγμές* _Murf, Variety. Κατά ειρωνικό τρόπο, μία από τις πιο δριμείες κριτικές για την ταινία προήλθε από τον Richard Schickel, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ο μεγαλύτερος υποστηρικτής του Eastwood στον χώρο της κριτικής και συγγραφέας δύο βιβλίων για τον κινηματογραφιστή —σσ. Richard Warren Schickel Αμερικανός ιστορικός κινηματογράφου, δημοσιογράφος, συγγραφέας, ντοκιμαντέρ και κριτικός κινηματογράφου και λογοτεχνίας. Ήταν κριτικός κινηματογράφου για το Time από το 1965 έως το 2010 και έγραψε επίσης για το Life και το Los Angeles Times Book Review... Εκείνη την εποχή, ο Schickel έγραφε ότι *ως σκηνοθέτης, ο Eastwood δεν είναι τόσο καλός όσο νομίζει* και χαρακτήριζε την ταινία *ψυχρή, αιματηρή και υπερβολικά επιτηδευμένη*. Από την άλλη πλευρά, ο Arthur Knight του περιοδικού *Saturday Review* αποδείχθηκε ο πιο διορατικός, χαρακτηρίζοντας τον σταρ *ένα σπουδαίο νέο ταλέντο στον χώρο της σκηνοθεσίας — έναν άνθρωπο που όχι μόνο ξέρει τι θέλει, αλλά γνωρίζει και πώς να αξιοποιεί αυτή τη γνώση*. __

·       High Plains Drifter (Main Title) 4:20
·       Barber Shop Menace 1:43
·       Vision Of Marshal 2:25
·       Gathering Loot 1:43
·       Out Of Prison 2:32
·       Dummy Wagon 2:28
·       Campfire Murder 2:19
·       Target Practice 0:48
·       Whipped To Death 4:54
·       Callie 5:57
·       Hotel Explodes 0:42
·       Blood On Log 0:27
·       Dynamite 3:41
·       Preparations 1:40
·       Bell Signal 2:07
·       Gunfight In Lago 2:02
·       Shooting Stacy 5:12
·       Headstone And End Credits 2:08
·       Total Album Time: 47:28
·       The Extras
·       High Plains Drifter (Unused Title Song) 3:10
·       Dummy Wagon (Short) 0:14
·       Dummy Wagon Stinger 0:09
·       Target Practice Stinger 0:13
·       R91 Stinger(s) #1 0:25
·       R92 Stinger(s) #1 0:13
·       R92A Stinger(s) #1 0:44
·       R93 Stinger(s) #1 0:20
·       Wild Harmonica Stingers 1:20
·       Total Extras Time: 6:49
         Tracks: 27 Time = 54:27

*Υπάρχουν δύο αμερικανικές μορφές τέχνης: το γουέστερν και η τζαζ. Είναι παράδοξο το πώς οι Αμερικανοί δεν στηρίζουν πια καμία από τις δύο* — είπε ο Clint το 1988.
Σχετικά με την πρόταση της Universal να γυριστεί η ταινία στους εξωτερικούς χώρους του στούντιο, εκείνος προτίμησε να βρει μια τοποθεσία μακριά από το νέφος του Λος Άντζελες: **Έχω ιδιαίτερη προτίμηση στα εξωτερικά γυρίσματα· νιώθω πιο άνετα απ’ ό,τι σε ένα στούντιο. Τίποτα δεν συγκρίνεται με την ατμόσφαιρα ενός αυθεντικού χώρου για να εμπνεύσει εσένα και το συνεργείο σου**. Το σενάριο του Tidyman διαδραματιζόταν σε μια πόλη της ερήμου, αλλά ο σκηνοθέτης-πρωταγωνιστής έκρινε ότι θα ήταν πιο πειστικό αν η πόλη ήταν χτισμένη κοντά σε κάποια υδάτινη επιφάνεια. Αναζητώντας τοποθεσίες στα νοτιοδυτικά, ο Eastwood οδήγησε μέχρι τη λίμνη Mono στην Καλιφόρνια …και εντυπωσιάστηκε αμέσως, καθώς τον συνάρπασε η *ιδιαίτερη όψη της... με τα πολλά παράξενα χρώματα, που δεν μοιάζει ποτέ ίδια δύο φορές μέσα στην ημέρα*. Ο Henry Bumstead, ο βετεράνος σκηνογράφος της ταινίας (το αξιοσημείωτο έργο του οποίου περιλάμβανε βραβεία Όσκαρ για τις *To Kill a Mockingbird* και *The Sting*, καθώς και υποψηφιότητες για το *Vertigo* και το αριστουργηματικό γουέστερν του Eastwood, δείτε *Unforgiven*_ ✨ Ο *Ασυγχώρητος* αντικομφορμιστής 92χρονος Κλιντ Ίστγουντ), ταξίδεψε στην τοποθεσία των γυρισμάτων και εντυπωσιάστηκε εξίσου από το εξαιρετικά φωτογενές τοπίο __Θα νόμιζες ότι βρισκόμασταν στις τόσες και τόσες ταινίες του γουέστερν που τον ανέδειξαν σε κορυφαίο αστέρα του box office, όταν του δόθηκε η ευκαιρία να υλοποιήσει τον στόχο του να εργαστεί στον κινηματογράφο με ρόλο πέρα ​​από αυτόν του ηθοποιού. Η εταιρεία παραγωγής που ίδρυσε, η Malpaso, του έδωσε τη δυνατότητα να παράγει και να πρωταγωνιστεί σε ταινίες του είδους που ο ίδιος ήθελε να βλέπει.
**Πάντα μου άρεσαν _τα γουέστερν, ακόμα και όταν ήμουν παιδί, και αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο κρίνω μια ταινία*, δήλωσε ο Eastwood σε συνέντευξή του το 1976, αν και σε άλλη περίπτωση παραδέχτηκε: *Δεν θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου καουμπόι, γιατί δεν είμαι. Υποθέτω πως, όταν φορούσα την ενδυμασία του καουμπόι, έμοιαζα αρκετά ώστε να πείθω τον κόσμο ότι ήμουν ένας από αυτούς*. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, η Malpaso είχε στα σκαριά δύο σημαντικά πρότζεκτ γουέστερν· ενώ προσέλαβε τον βετεράνο John Sturges _ με πιο γνωστή του την *The Magnificent Seven* για να σκηνοθετήσει το σενάριο του Elmore Leonard για την ταινία *Joe Kidd*, κράτησε για τον εαυτό του τη σκηνοθεσία του *High Plains Drifter* σε σενάριο του Ernest Tidyman. __Είχα τόσο έντονη οπτική αντίληψη για το *High Plains* που σκέφτηκα ότι ήταν καλύτερο να το αναλάβω εγώ, για να είμαι σίγουρος· δεν είναι ωραίο να προσλαμβάνεις κάποιον και μετά να του επιβάλλεις μια ολοκληρωμένη σύλληψη, δεν είναι δίκαιο απέναντί ​​του. Αυτό το έμαθα εκ των υστέρων.

Σε αντίθεση με τον Elmore Leonard, ο οποίος είχε ειδικευτεί στα μυθιστορήματα γουέστερν προτού αποκτήσει τη μεγαλύτερη φήμη του ως συγγραφέας σύγχρονων αστυνομικών μυθιστορημάτων, ο Ernest Tidyman ήταν γνωστός στις αρχές της δεκαετίας του '70 κυρίως για τα αστικά θρίλερ του, έχοντας δημιουργήσει τον χαρακτήρα του μαύρου ιδιωτικού ντετέκτιβ John Shaft και κερδίζοντας Όσκαρ για το σενάριο της ταινίας *The French Connection*. Το *High Plains Drifter* ξεκίνησε ως ένα προσχέδιο εννέα σελίδων που στάλθηκε στην Universal. Ο Eastwood περιέγραψε την κεντρική ιδέα της ταινίας ως εξής: *Τι θα είχε συμβεί αν ο σερίφης του *High Noon* είχε σκοτωθεί; Τι θα είχε συμβεί στη συνέχεια;* Ο πρωταγωνιστής στο προσχέδιο του Tidyman ήταν ένας άνδρας που ζητούσε εκδίκηση από τους κατοίκους μιας μικρής πόλης της Άγριας Δύσης, επειδή επέτρεψαν τη δολοφονία του αδελφού του —του σερίφη της πόλης— προκειμένου να τον εμποδίσουν να αποκαλύψει το μυστικό πάνω στο οποίο είχε θεμελιωθεί η πόλη. Ο Eastwood προσέλαβε τον Tidyman για να γράψει το σενάριο, αλλά προέβη σε μια σημαντική αλλαγή στην κεντρική ιδέα: ο ήρωας __που στους τίτλους τέλους αναφέρεται ως **Ο Ξένος** δεν θα αποκαλυπτόταν ποτέ ως αδελφός του νεκρού σερίφη. Αντιθέτως, η λιτή φωτογραφία, η απόκοσμη μουσική επένδυση και ο τελικός διάλογος της ταινίας άφηναν να εννοηθεί ότι ο Ξένος ήταν μια υπερφυσική οντότητα, ίσως ακόμη και το φάντασμα του νεκρού σερίφη__

                                 Υπόθεση
Ένας μυστηριώδης ξένος χωρίς όνομα φτάνει καβάλα στο άλογό του, ερχόμενος από την έρημο, στην απομονωμένη μεταλλευτική κωμόπολη Lago, στην Άγρια Δύση. Τινάζεται όταν ακούει τον ήχο ενός μαστιγίου αλόγου από μια άμαξα που περνάει, ενώ κάθεται στην καρέκλα του κουρέα για να ξυριστεί και τρεις ένοπλοι που έχουν προσληφθεί για την προστασία της πόλης τον προκαλούν και τον απειλούν· εκείνος τους σκοτώνει και τους τρεις χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Όταν η ελκυστική, ξανθιά κάτοικος της πόλης, Κάλι Τράβερς __ Marianna Hill, τον προσβάλλει με προκλητικό τρόπο, τη βιάζει μέχρι τελικής πτώσης στον στάβλο.

Μια σκηνή 2λεπτη, όπου παρά τις κραυγές η Κάλι απολαμβάνει.  Εκείνο το βράδυ, στο δωμάτιό του στο ξενοδοχείο, ο Ξένος βλέπει στον ύπνο του τον Τζιμ Ντάνκαν, έναν ομοσπονδιακό U.S. Marshal, να ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου με μαστίγιο από τους παράνομους Στέισι Μπρίτζες και τα αδέλφια Νταν και Κόουλ Κάρλιν, ενώ οι κάτοικοι του Λάγκο παρακολουθούν σιωπηλοί.

Την επόμενη μέρα, η Κάλι, ταραγμένη, πυροβολεί  από απόσταση αναπνοής εναντίον του Ξένου την ώρα που εκείνος κάνει μπάνιο. Αν και οι πυροβολισμοί φαίνονται εύστοχοι, ο Ξένος βγαίνει αλώβητος… ο νοών νοείτω.  Το δημοτικό συμβούλιο του Λάγκο, έχοντας ανάγκη να αντικαταστήσει τους τρεις ενόπλους, προσφέρει στον Ξένο ό,τι ζητήσει για να προστατεύσει την πόλη από τον Μπρίτζες και τους Κάρλιν, οι οποίοι πρόκειται σύντομα να αποφυλακιστούν. Σταδιακά αποκαλύπτεται ότι οι κάτοικοι της πόλης είχαν προσλάβει τους παράνομους για να δολοφονήσουν τον Ντάνκαν, όταν εκείνος ανακάλυψε ότι το τοπικό ορυχείο χρυσού είχε διανοιχθεί παράνομα σε κρατική γη και έπρεπε να κλείσει, γεγονός που θα κατέστρεφε την πηγή εσόδων της πόλης. Στη συνέχεια, οι κάτοικοι της πόλης συνωμότησαν για να ενοχοποιήσουν τους παράνομους για κλοπή χρυσού, ώστε να αποφύγουν να τους πληρώσουν, και εκείνοι ορκίστηκαν εκδίκηση.
Ο Ξένος αποδέχεται τη δουλειά και εκμεταλλεύεται πλήρως τη συμφωνία: διορίζει έναν καταπιεσμένο νάνο, τον Μορντεκάι, ως σερίφη και δήμαρχο, προσφέρει κουβέρτες και γλυκά σε έναν Ινδιάνο και τα παιδιά του όταν ο καταστηματάρχης αρνείται να τους εξυπηρετήσει, αποκτά νέα σέλα και μπότες, και αναγκάζει το σαλούν να σερβίρει δωρεάν ποτά σε όλους. Αργότερα, διατάζει τους ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου, Λιούις και Σάρα Μπέλντινγκ, καθώς και όλους τους άλλους ενοίκους, να εγκαταλείψουν τον χώρο, μένοντας ο ίδιος ο μοναδικός ένοικος.
Η Κάλι και αρκετοί άνδρες, ανάμεσά τους ο Μόργκαν Άλεν, αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Ξένο. Αφού συνευρίσκεται για μια ακόμη φορά ερωτικά μαζί του στο δωμάτιό του, η Κάλι βγαίνει κρυφά έξω τη στιγμή που εισβάλλουν τρεις άνδρες. Ενώ εκείνοι χτυπούν εν αγνοία τους ένα ομοίωμα στο κρεβάτι, ο Ξένος πετάει ένα δυναμίτη στο δωμάτιο, καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος του ξενοδοχείου και σκοτώνοντας δύο άνδρες. Στη συνέχεια, πυροβολεί και σκοτώνει δύο από τους επιτιθέμενους έξω, ενώ ο Μόργκαν διαφεύγει τραυματισμένος. Ο Ξένος σέρνει τη Σάρα —η οποία κλωτσάει και ουρλιάζει— στην κρεβατοκάμαρά της (το μοναδικό δωμάτιο του ξενοδοχείου που δεν υπέστη ζημιές), όπου συνευρίσκονται ερωτικά, αφού πρώτα την προκαλεί λέγοντάς της ότι είναι πολύ κουρασμένος για να τη βιάσει. Το επόμενο πρωί, η Σάρα λέει στον Ξένο ότι ο Ντάνκαν δεν μπορεί να αναπαυθεί εν ειρήνη, επειδή η πόλη τον έθαψε σε έναν τάφο χωρίς σήμανση.
Ο Ξένος συγκεντρώνει μια ομάδα πολιτών για την υπεράσπιση της πόλης και τους βάζει να εξασκηθούν στη σκοποβολή, αλλά σύντομα συνειδητοποιεί ότι κανείς τους δεν διαθέτει τις απαραίτητες ικανότητες. Για να απασχολήσει τους κατοίκους, διατάζει να βαφτούν όλα τα κτίρια της πόλης κατακόκκινα. Κατόπιν, φεύγει από την πόλη χωρίς εξηγήσεις, ακολουθώντας τον τραυματισμένο Μόργκαν. Πριν αναχωρήσει, καλύπτει την πινακίδα της πόλης γράφοντας πάνω της μία μόνο λέξη: Hell *Κόλαση*.
Ο Ξένος εντοπίζει τον Μπρίτζες και τους Κάρλιν —οι οποίοι μόλις έχουν αποτελειώσει τον Μόργκαν— και τους παρενοχλεί με δυναμίτη και πυρά τυφεκίου, κάνοντας τους παράνομους να πιστέψουν ότι υπεύθυνοι είναι οι κάτοικοι της πόλης. Επιστρέφοντας στο Λάγκο, επιθεωρεί τις προετοιμασίες —ολόκληρη η πόλη βαμμένη κόκκινη, ένοπλοι άνδρες στις στέγες, τραπέζια γεμάτα φαγητό και ποτό, και ένα μεγάλο πανό που γράφει *Καλώς ήρθατε σπίτι, παιδιά*— και στη συνέχεια αποχωρεί ξανά σιωπηλά. Οι παράνομοι φτάνουν και κάμπτουν εύκολα την αδύναμη αντίσταση των κατοίκων της πόλης· όλοι οι υπερασπιστές σκοτώνονται, ενώ οι επιζώντες συγκεντρώνονται στο σαλούν.
Ο Ξένος παρασύρει έναν από τους αδελφούς Κάρλιν έξω και τον μαστιγώνει μέχρι θανάτου, στη συνέχεια εξοντώνει τους υπόλοιπους παράνομους έναν προς έναν. Ο Μπέλντινγκ, σημαδεύοντας με καραμπίνα την πλάτη του, πέφτει νεκρός από τα πυρά του Μορντεκάι. Το επόμενο πρωί, ο Ξένος περνά έφιππος μπροστά από τον Μορντεκάι στο νεκροταφείο. Ο Μορντεκάι λέει: *Ξέρεις, δεν έμαθα ποτέ το όνομά σου* και αυτός απαντά: *Το ξέρεις*. Καθώς ο Ξένος απομακρύνεται έφιππος προς την έρημο, ο Μορντεκάι στέκεται σαστισμένος δίπλα στην ξύλινη ταφόπλακα που μόλις είχε τελειώσει να σκαλίζει: *Σερίφης Τζιμ Ντάνκαν, Αναπαύσου εν Ειρήνη*.
                               Διανομή ρόλων
           Κλιντ Ίστγουντ ως ο Ξένος
           Βέρνα Μπλουμ ως Σάρα Μπέλντινγκ
           Μαριάνα Χιλ ως Κάλι Τράβερς
           Μπίλι Κέρτις ως Μορντεκάι
           περισσότερα εδώ
Σύμφωνα με πληροφορίες, στον Eastwood άρεσε ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της αρχικής περίληψης του σεναρίου (έκτασης εννέα σελίδων) και πρότεινε στην Universal να αναλάβει τη σκηνοθεσία της ταινίας. Πρόκειται για το πρώτο γουέστερν στο οποίο ο ίδιος ανέλαβε τόσο τη σκηνοθεσία όσο και τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στο πλαίσιο μιας συμπαραγωγής, το αρχικό σενάριο γράφτηκε από τον Ernest Tidyman, ο οποίος είχε κερδίσει Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου για την πολύ καλή ταινία *The French Connection* _Ο άνθρωπος από τη Γαλλία.
Το σενάριο του Tidyman ήταν εμπνευσμένο από την πραγματική δολοφονία της Kitty Genovese στο Κουίνς το 1964, ένα περιστατικό που, όπως αναφέρεται, παρακολούθησαν αυτόπτες μάρτυρες χωρίς να παρέμβουν. Τα κενά στην πλοκή καλύφθηκαν με στοιχεία μαύρου χιούμορ και αλληγορίας, υπό την επιρροή του Sergio Leone. Μια αναθεώρηση του σεναρίου, για την οποία δεν πιστώθηκε επίσημα, πραγματοποιήθηκε από τον Dean Riesner, σεναριογράφο και άλλων ταινιών του Eastwood.

σσ. ευκαιρίας δοθείσης: η δολοφονία της Kitty Genovese έγινε τόσο γνωστή γιατί η 28χρονη κοπέλα βιάστηκε και μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου έξω από την πολυκατοικία της ενώ 38 άνθρωποι παρακολουθούσαν ή άκουγαν τις κραυγές της από τα διαμερίσματά τους, αλλά δεν έκαναν τίποτα για να σταματήσουν την επίθεση. Η Kitty επέστρεφε από τη δουλειά στο σπίτι της 13-Μαρτ-1964, όταν την πλησίασε ένας άνδρας με μαχαίρι… έτρεξε προς την εξώπορτα της πολυκατοικίας της ενώ ο άνδρας την άρπαξε και τη μαχαίρωσε ενώ εκείνη ούρλιαζε.
Ένας γείτονας, ο Robert Mozer, φώναξε από το παράθυρό του: *Αφήστε το κορίτσι ήσυχο!*, κάνοντας τον δράστη να τραπεί σε φυγή. Η Genovese, σοβαρά τραυματισμένη, σύρθηκε στο πίσω μέρος της πολυκατοικίας της. 10λ αργότερα, ο δράστης επέστρεψε, τη μαχαίρωσε, τη βίασε και της έκλεψε τα χρήματά της. Τη βρήκε μια γειτόνισσα, τουλάχιστον μία ώρα αργότερα και η Genovese πέθανε στο ασθενοφόρο καθ’ οδόν προς το νοσοκομείο. Η Genovese όντας λεσβία είχε ερωτική σχέση με την Mary Ann Zielonko, και συζούσαν. Χαράματα η αστυνομία χτύπησε την πόρτα του διαμερίσματος και ενημέρωσε την Zielonko για το μαχαίρωμα της συμβίας της, ανακρίνοντάς την για τη σχέση τους, με ανάρμοστη τροπή, εστιάζοντας στη σεξουαλική τους ζωή, και διήρκεσε έξι ώρες καθώς την θεώρησαν ύποπτη!!. Ο 28χρονος δράστης Winston Moseley, είχε αφήσει τη γυναίκα του και τους δύο γιους του να κοιμούνται στο σπίτι τους και οδηγούσε για ώρες, με ένα αιχμηρό μαχαίρι στην τσέπη του, αναζητώντας ένα θύμα. Συνελήφθη 6 ημέρες αργότερα, σε μία απόπειρα ληστείας και αναγνωρίστηκε από το αυτοκίνητο του. Ο Moseley σόκαρε τους αστυνομικούς όταν ομολόγησε όχι μόνο τη δολοφονία της Genovese αλλά ακόμη δύο γυναικών, την ίδια μέρα μάλιστα (η 24χρονη Annie Mae Johnson, την οποία πυροβόλησε και έκαψε και η 15χρονη!! Barbara Kralik την οποία μαχαίρωσε __ενώ και οι δύο είχαν βιαστεί). «Βγήκα εκείνη τη νύχτα με σκοπό να σκοτώσω μια γυναίκα. Επέστρεψα γιατί ήθελα να τελειώσω αυτό που άρχισα. Την μαχαίρωνα μέχρι που σταμάτησε να μιλάει».
Το «φαινόμενο του παρατηρητή»: Άρθρο των New York Times, λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία, περιέγραφε πώς 38 γείτονές της άκουσαν τις κραυγές της και την παρακολουθούσαν, αλλά δεν έκαναν τίποτα. Στα χρόνια που ακολούθησαν, αρκετοί ψυχολόγοι, κάνοντας έρευνες και κοινωνικά πειράματα, κατέληξαν στον όρο «σύνδρομο Genovese» ή «σύνδρομο του παρατηρητή». Που σημαίνει πως όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των παρευρισκόμενων, τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα να επέμβει κάποιος από αυτούς. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι John Darley και Bibb Latané, ήταν οι πρώτοι που μελέτησαν το φαινόμενο αυτό και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως μένουν απαθή από το να βοηθήσουν εάν βρίσκονται και άλλοι μπροστά, περιμένοντας κάποιον να κάνει την πρώτη κίνηση __αυτά συμβαίνουν στην Αμερική…
Η Universal επιθυμούσε ο Eastwood να γυρίσει την ταινία στα εξωτερικά πλατό του στούντιο, αλλά εκείνος προτίμησε τα φυσικά σκηνικά. Αφού αναζήτησε μόνος του τοποθεσίες οδηγώντας ένα ημιφορτηγό στο Όρεγκον, τη Νεβάδα και την Καλιφόρνια, κατέληξε στην περιοχή της λίμνης Mono, η οποία ήταν «εξαιρετικά φωτογενής». Περισσότεροι από 50 τεχνικοί και εργάτες κατασκεύασαν μια ολόκληρη πόλη —14 σπίτια, μια εκκλησία και ένα διώροφο ξενοδοχείο— μέσα σε 18 ημέρες, χρησιμοποιώντας ξυλεία 45.720μ. Κατασκευάστηκαν ολοκληρωμένα κτίρια και όχι απλώς προσόψεις, ώστε ο Eastwood να μπορεί να γυρίσει σκηνές εσωτερικών χώρων στον ίδιο τον χώρο των γυρισμάτων. Επιπλέον σκηνές γυρίστηκαν στη λίμνη Winnemucca της Νεβάδα (κοντά στο Reno) και στο Εθνικό Δάσος Inyo της Καλιφόρνιας. Η ταινία ολοκληρώθηκε σε έξι μόνο εβδομάδες, δύο ημέρες νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα και με κόστος χαμηλότερο από τον προϋπολογισμό.
Τον ρόλο του Marshal Duncan υποδύθηκε ο Buddy Van Horn, ο επί χρόνια κασκαντέρ-σωσίας του Eastwood, προκειμένου να υπονοηθεί ότι εκείνος και ο «Ξένος» (Stranger) θα μπορούσαν να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε συνέντευξή του, ο Eastwood δήλωσε ότι σε παλαιότερες εκδοχές του σεναρίου ο «Ξένος» παρουσιαζόταν ως αδελφός του νεκρού σερίφη. Ο ίδιος προτίμησε μια λιγότερο άμεση και πιο υπερφυσική ερμηνεία, γι' αυτό και αφαίρεσε τη σχετική αναφορά. Ωστόσο, στις ιταλικές, ισπανικές, γαλλικές και γερμανικές μεταγλωττίσεις, η αναφορά αυτή αποκαταστάθηκε. «Είναι απλώς μια αλληγορία», δήλωσε ο Ίστγουντ, «μια εικασία για το τι συμβαίνει όταν προχωρούν στη δολοφονία του σερίφη και κάποιος επιστρέφει για να αφυπνίσει τη συνείδηση ​​της πόλης. Πάντα υπάρχει αντίτιμο για τις πράξεις σου». Το σκηνικό του νεκροταφείου, που εμφανίζεται στην τελευταία σκηνή της ταινίας, περιλάμβανε ταφόπλακες με τα ονόματα «Sergio Leone» και «Don Siegel» χαραγμένα πάνω τους, ως έναν χιουμοριστικό φόρο τιμής στους δύο επιδραστικούς σκηνοθέτες.
Η ερμηνεία της ταινίας ως «ιστορία φαντασμάτων», την οποία προτιμά ο Ίστγουντ, υπονοείται έντονα καθ' όλη τη διάρκεια του έργου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Ξένος ίσως είναι το φάντασμα του δολοφονημένου ομοσπονδιακού Marshal Τζιμ Ντάνκαν, ο οποίος επιστρέφει για εκδίκηση και δικαίωση. Στην αρχή και στο τέλος της ταινίας, ο Ξένος εμφανίζεται μυστηριωδώς —σαν οπτασία— καθώς εισέρχεται και εξέρχεται από το Λάγκο μέσα από τη θολή ατμόσφαιρα που δημιουργεί η ζέστη. Μόλις φτάνει, βλέπει ένα ζωντανό και παραστατικό όνειρο για τον θάνατο του Τζιμ Ντάνκαν, στο οποίο καταριέται τους κατοίκους της πόλης επειδή δεν έσωσαν τη ζωή του. Η εντολή του Ξένου να βαφτούν όλα τα κτίρια κόκκινα και να αντικατασταθεί η πινακίδα με το όνομα της πόλης (Lago) από μια άλλη που γράφει «HELL» __Κόλαση, παραπέμπει στα τελευταία λόγια του Ντάνκαν, ο οποίος είχε προειδοποιήσει ότι οι κάτοικοι θα υπέφεραν στην Κόλαση επειδή απέτυχαν να αποτρέψουν τον θάνατό του. Αφού περνούν τη νύχτα μαζί στο κρεβάτι ενός ξενοδοχείου, η Σάρα Μπέλντινγκ εκφράζει στον Ξένο την πεποίθησή της ότι ο Τζιμ Ντάνκαν δεν μπορεί να αναπαυθεί εν ειρήνη ούτε να εγκαταλείψει τον επίγειο κόσμο, επειδή θάφτηκε σε τάφο χωρίς σήμανση. Στη συνέχεια, κατά την τελική αποχώρηση του Ξένου από το Λάγκο, ο νάνος Μορντεκάι φαίνεται να φροντίζει έναν τάφο χωρίς σήμανση, ο οποίος πλέον φέρει το όνομα Τζιμ Ντάνκαν.
                                         Υποδοχή
Η Universal κυκλοφόρησε το *High Plains Drifter* (με σήμανση R για ενήλικο κοινό) στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 1973. Η ταινία απέφερε τελικά έσοδα 15,7 εκατομ$ στην εγχώρια αγορά, καταλαμβάνοντας την έκτη θέση στη λίστα με τα πιο κερδοφόρα γουέστερν της δεκαετίας του 1970 και την εικοστή στη λίστα με τις ταινίες με τα υψηλότερα έσοδα για το 1973. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές  91% στον Rotten Tomatoes και 69% στο Metacritic. Ο Vincent Canby των *New York Times* χαρακτήρισε την ταινία «εν μέρει ιστορία φαντασμάτων και εν μέρει γουέστερν εκδίκησης, αρκετά ανόητη, αλλά και συχνά αρκετά διασκεδαστική, με τρόπο που μπορεί να σε κάνει να αναρωτηθείς αν έχασες τη λογική σου». Ο Gene Siskel της *Chicago Tribune* βαθμολόγησε την ταινία με 3 στα 4 αστέρια και έγραψε: «Αυτό που πραγματικά λειτουργεί πολύ καλά είναι η παρουσία, το προσωπικό στυλ και η σκηνοθεσία του Eastwood. Αν και το λακωνικό του χιούμορ συχνά επιβραδύνει τον ρυθμό της ταινίας, ο Eastwood χειρίζεται την κάμερα με εξυπνάδα και φινέτσα».