Με το KKE 🎈για έναν κόσμο που "έχει στο νου του το 🌈 παιδί" στο δρόμο της ανατροπής 👣

Η σοσιαλιστική κοινωνία που γνώρισε η ανθρωπότητα _η κοινωνία που είχε στο επίκεντρο τα δικαιώματα των παιδιών

Το KKE απευθύνεται σε όλες τις λαϊκές οικογένειες με μικρά παιδιά, σε όλους τους εργαζόμενους στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, στα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης και στις άλλες κοινωνικές δομές των Δήμων, ιδιαίτερα στις εργαζόμενες γυναίκες. Απευθύνει κάλεσμα αγώνα και συμπόρευσης σήμερα που η Κυβέρνηση επιχειρεί να διαλύσει ό,τι έχει απομείνει από το δικαίωμα των παιδιών στην προσχολική αγωγή οδηγώντας τα στην παιδοφύλαξη των «νταντάδων της γειτονιάς», τώρα που επιχειρεί να διαλύσει κάθε εργασιακή σχέση των εργαζομένων στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς και να αφήσει έρμαιο τους εργαζόμενους και άνεργους γονείς στους πανάκριβους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς.

ΕΣΣΔ_USSR_CCCP

Είναι ελπιδοφόρο ότι η μεγαλειώδης κινητοποίηση χιλιάδων εργαζομένων από όλες τις υπηρεσίες των δήμων καθώς και άλλων φορέων του λαϊκού κινήματος, κινητοποίηση που είχε την αμέριστη στήριξη του ΚΚΕ, υποχρέωσε την Κυβέρνηση να αναδιπλωθεί και να αποσύρει το προσχέδιο νόμου που είχε ετοιμάσει.

Είναι η πιο τρανή απόδειξη
ότι οι αγώνες του οργανωμένου κινήματος
μπορούν να φέρουν αποτελέσματα.

Κόντρα στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια, στη λογική του "εφικτού" που καλλιεργούν οι  επιχειρηματικοί όμιλοι, η κυβέρνηση, οι Δημοτικές Αρχές και τα υπόλοιπα κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, που υπηρετούν την ίδια εχθρική για τον λαό πολιτική.
Δεν χωρά κανένας εφησυχασμός. Η λαϊκή κινητοποίηση ανάγκασε την κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο. Η λαϊκή επαγρύπνηση και κινητοποίηση μπορεί να αποτρέψει παρόμοια σχέδια και στην καθώς είναι δεδομένο ότι η κυβέρνηση επιδιώκει την εφαρμογή ενός συστήματος πλήρους ανταποδοτικότητας κρίσιμων κοινωνικών δομών που θα οδηγήσει σε παραπέρα υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων από το κράτος βασικών κοινωνικών υπηρεσιών που αφορούν το λαό, την εργατική οικογένεια και τα παιδιά της. 
Η πολιτική της ΕΕ των κυβερνήσεων, η πολιτική του κόστους οφέλους και τώρα η στροφή στην πολεμική οικονομία είναι η αιτία των υποβαθμισμένων υπηρεσιών προσχολικής αγωγής

                      Έχε το νου σου στο παιδί!

Το  αστικό κράτος διαχρονικά και με όλες τις κυβερνήσεις, αντιμετωπίζει την προσχολική αγωγή κυρίως ως εμπόρευμα. Δεν είναι τυχαίο ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο το 50% των παιδιών της μικρότερης προσχολικής ηλικίας πηγαίνει σε ιδιωτικές δομές, ενώ στην Ελλάδα περίπου το 38% των παιδιών παραμένει στο σπίτι.

• Η κατάσταση των κτηρίων όπου φιλοξενούνται οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί είναι η πλέον ακατάλληλη. Το 67% δεν πληροί τις προϋποθέσεις, το 72% δεν έχει αύλειο χώρο, το 26% στεγάζεται σε πολυκατοικίες, το 27% των τάξεων δεν έχει παράθυρα.
• Οι γονείς, όσοι πάρουν το πολυπόθητο voucher, αναζητούν με δική τους ευθύνη μία δομή αν βρουν, για το παιδί τους.
• Οι εργαζόμενοι δουλεύουν με άθλιες εργασιακές σχέσεις, ενώ το 50% του προσωπικού που έχουν προσληφθεί μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ, δουλεύουν σε συνθήκες ομηρίας. Είναι όμως αυτοί οι εργαζόμενοι που κρατούν όρθιες τις δομές, που παλεύουν καθημερινά για την ανάπτυξη και την διαπαιδαγώγηση των παιδιών των εργατικών λαϊκών οικογενειών.
• Τώρα, με την λήξη του ΕΣΠΑ το 2027 η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκαθαρίζει και προσαρμόζει εκ νέου τις προτεραιότητές της. Αποσύρει την όποια χρηματοδότηση για τις ανάγκες των παιδιών, γιατί επιλέγει να χρηματοδοτήσει τους πολεμικούς εξοπλισμούς και την πολεμική οικονομία. Η κυβέρνηση που υπηρετεί τους ίδιους στόχους προεκτείνει αυτήν την κατεύθυνση, επιδιώκοντας να μετακυλήσει το κόστος στους γονείς, και στη λαϊκή οικογένεια, να γενικεύσει τις εργασιακές σχέσεις λάστιχο για τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς. Για να φτάσουμε σήμερα να χρυσοπληρώνουν οι νέες οικογένειες το δικαίωμα του παιδιού στην προσχολική αγωγή. Να κυνηγούν το κουπόνι, να αποκλείονται τα παιδιά στο σπίτι τους με επιδοτούμενες νταντάδες. Για να φτάσουμε να συζητάμε για 3ωρους και 4ωρους παιδαγωγούς, για τμήματα που δουλεύουν για ολόκληρους μήνες με αναλογία 1 παιδαγωγός για 28 παιδιά, για παιδιά που θα αλλάζουν δύο και τρεις παιδαγωγούς μέσα στην ίδια χρονιά και εργαζόμενους που θα αλλάζουν πόλη και κάθε χρόνο.

Στο "σύγχρονο κόσμο" του πρωθυπουργού, των κυβερνήσεων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φιγουράρουν μόνο οι ανάγκες της πολεμικής εμπλοκής που απαιτεί τη διαμόρφωση «κουλτούρας για φέρετρα». Αυτό επιτάσσουν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων κι έτσι οι σύγχρονες ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας δεν χωράνε σε αυτόν τον "στενό κορσέ". Για την Υπουργό Κοινωνικής Προστασίας και Οικογένειας σύγχρονη «κοινωνική πραγματικότητα» είναι η προσχολική αγωγή να υποκατασταθεί από την επιδοτούμενη φύλαξη των παππούδων, αφού στις πολεμικές συνθήκες στις προτεραιότητες κεφαλαίου και κυβέρνησης δεν χωρά η κρατική χρηματοδότηση για τη δημιουργία, τον εξοπλισμό και τη μόνιμη στελέχωση δημόσιων δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών.
                     Κάθε παιδί προσχολικής ηλικίας έχει δικαίωμα
                     σε δημόσιους και δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς
Απέναντι σε όλα αυτά, είναι σήμερα αναγκαίο, γονείς και εργαζόμενοι, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, βάζοντας στο επίκεντρο τις ανάγκες των παιδιών, των νέων οικογενειών και των εργαζόμενων, να δυναμώσουν την πάλη για σύγχρονες, υψηλού επιπέδου, δωρεάν δημόσιες ασφαλείς δομές και υπηρεσίες για την προσχολική αγωγή με περισσότερους παιδικούς σταθμούς, με μονιμοποίηση των εργαζομένων, με μαζικές προσλήψεις νέου προσωπικού.

                                    Να δυναμώσει η διεκδίκηση για:

•   Πλήρη χρηματοδότηση των κοινωνικών δομών από τον κρατικό προϋπολογισμό, στο ύψος των πραγματικών αναγκών. Μια θέση για κάθε παιδί προσχολικής ηλικίας, σε δημόσιους και δωρεάν παιδικούς σταθμούς, χωρίς κληρώσεις και αποκλεισμούς. Κατάργηση του καθεστώτος των voucher, της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας. Ενιαίο, επιστημονικό αναβαθμισμένο πρόγραμμα για την προσχολική αγωγή με ευθύνη του κράτους και όχι διαφοροποιημένο και αποσπασματικό όπως γίνεται σήμερα.

•   Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων με το πρόγραμμα ΕΣΠΑ στους παιδικούς σταθμούς και κοινωνικές υπηρεσίες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

•   Μαζικές προσλήψεις εργαζομένων για τη λειτουργία όλων των κοινωνικών δομών με μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους. Κατάργηση της διάταξης Βορίδη.

•   Αναβάθμιση και διεύρυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρία, υπηρεσίες που δεν μπορούν να εξαρτώνται από «κουπόνια». Ολόπλευρη στήριξη στις οικογένειές τους. Σύγχρονο δημόσιο δωρεάν δίκτυο πρώιμής διάγνωσης από τις αναγκαίες ειδικότητες αναπτυξιολόγων, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, και την πρώιμή παρέμβαση από μόνιμο επιστημονικό προσωπικό, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, φυσιοθεραπευτές, χωρίς καμία εμπλοκή ιδιωτών, καμία οικονομική επιβάρυνση των γονέων, με την αποκλειστική ευθύνη του κράτους.

•   Ειδική χρηματοδότηση για την ανάπτυξη του δικτύου δομών προσχολικής αγωγής και ΚΔΑΠ.

Η σοσιαλιστική κοινωνία που γνώρισε η ανθρωπότητα _η κοινωνία που είχε στο επίκεντρο τα δικαιώματα των παιδιών

                                  Ήξερες ότι ….

·         Από τον πρώτο μήνα της Σοβιετικής Εξουσίας, στις 20 Δεκέμβρη του 1917 το Λαϊκό Επιτροπάτο Παιδείας εξέδωσε διακήρυξη για την προσχολική αγωγή όπου τονιζόταν ότι« η προσχολική αγωγή των παιδιών είναι ένα από τα ουσιαστικότερα προβλήματα του καιρού μας»

·         Ήδη το 1918 τέθηκε το καθήκον για την ίδρυση προσχολικών βρεφικών σταθμών με σκοπό την πλήρη απελευθέρωση της γυναίκας.

·         Ταυτόχρονα με τις πρωτοβουλίες ίδρυσης δομών αναπτύχθηκε θεωρητική δουλειά για την τεκμηρίωση του περιεχομένου της προσχολικής αγωγής.

·         Το 1920 ιδρύθηκαν στην Σοβιετική Ένωση 5000 παιδικοί σταθμοί αναγκάζοντας τους «New York Times» να γράψουν ότι οι παιδικοί σταθμοί στην Σοβιετική Ένωση είναι περισσότεροι απ' ό,τι σε όλο τον κόσμο.

·         Το 1934 η αναλογία είναι ένας παιδικός σταθμός ανά 3000 κατοίκους, ενώ δεν μπορεί να ιδρυθεί εργοστάσιο ή να χτιστεί πολυκατοικία χωρίς να περιληφθεί μέσα στο γενικό πλάνο και ο βρεφικός σταθμός.

·         Μέχρι το 1940 είχαν ιδρυθεί 24.000 παιδικοί σταθμοί ενώ παρά τις καταστροφές του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο απόλυτος αριθμός των παιδικών σταθμών αυξάνεται.

·         Στις προσχολικές δομές εργάζονταν παιδαγωγοί, ειδικό παιδαγωγικό προσωπικό, ιατρικό και βοηθητικό, πλαισιώνοντας με ουσιαστικό και ποιοτικό τρόπο τη λειτουργία των δομών.

Όλα αυτά έγιναν γιατί ο σοσιαλισμός έλυσε τα ζητήματα που αφορούσαν την κοινωνική προστασία της μητρότητας και της διαπαιδαγώγησης των μικρών παιδιών με κριτήριο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι τα συμφέροντα και τα κέρδη των λίγων.

Με το ΚΚΕ στο δρόμο για έναν κόσμο
που "έχει στο νου του το παιδί", το δρόμο της ανατροπής

Σήμερα, πολλές δεκαετίες αργότερα είναι όχι μόνο αναγκαίο, αλλά και απολύτως εφικτό να ικανοποιηθεί το δικαίωμα όλων των παιδιών για την προσχολική αγωγή με Βάση τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες. Η ανάπτυξη της επιστήμης, της τεχνολογίας το επιτρέπουν.

Η σημασία της προσχολικής ηλικίας για την ανάπτυξη του παιδιού το επιβάλλουν. Γιατί όπως έλεγε ο σοβιετικός παιδαγωγός Β. Σουχομλίνσκι (σσ. δείτε Ριζοσπάστης Έγινε "ένα" με τα παιδιά στο "σχολείο της χαράς"και 902 "η παιδική ηλικία, η σπουδαιότερη περίοδος της ανθρώπινης ζωής, δεν είναι προετοιμασία για τη μελλοντική ζωή, είναι πραγματική, φωτεινή, πρωτότυπη, ανεπανάληπτη ζωή. Κι απ' το πως πέρασε την παιδική ηλικία, απ' το ποιος κρατούσε απ' το χέρι στα παιδικά χρόνια, από το τι μπήκε στο μυαλό και στην καρδιά του απ' το περιβάλλον, απ' αυτό εξαρτάται σε αποφασιστικό Βαθμό, τι άνθρωπος θα γίνει το σημερινό παιδί".

Στην πρόταση του ΚΚΕ, αναδεικνύεται η ευθύνη και η υποχρέωση της κοινωνίας να δώσει σε όλα τα παιδιά, με οργανωμένο, καθολικό, ενιαίο τρόπο καθετί χρήσιμο, όμορφο και αληθινό που έχει παράξει η ίδια. Με ενιαίο σύστημα αγωγής και διαπαιδαγώγησης, με κατάλληλο παιδαγωγικό περιβάλλον, υλικό, μέσα και υποδομές, με κυρίαρχη δραστηριότητα το παιχνίδι, αναβαθμισμένη την αισθητική, φυσική αγωγή. Ενώ θα ιεραρχηθεί το ζήτημα της πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, ως κρίσιμος τομέας γι αυτές τις ηλικίες.
Μόνο στην σοσιαλιστική κοινωνία, στην κοινωνία που λειτουργεί με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων, μπορεί να αναπτυχθεί πλήρως και για όλους μία επιστημονικά θεμελιωμένη εκπαιδευτική, διαπαιδαγωγητική διαδικασία.

Το δρόμο για αυτή την κοινωνία ανοίγει σήμερα με την καθημερινή του πάλη το ΚΚΕ. Το δρόμο αυτό αξίζει να βαδίσει κάθε εργαζόμενος στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και τις άλλες κοινωνικές υπηρεσίες των Δήμων, κάθε νέα μητέρα και πατέρας.

Τα παιδιά του λαού είναι το μέλλον
Με αγώνες και ισχυρό ΚΚΕ μπορούμε να το εξασφαλίσουμε

 

 

Τα παιδικά παιχνίδια στην ΕΣΣΔ και το Detsky Mir _Детский мир

Από καταβολής ΕΣΣΔ, παρά τις οικονομικές δυσκολίες και τις προτεραιότητες (βαριά βιομηχανία, εξηλεκτρισμός κλπ) σχεδιάστηκαν τα πρώτα παιχνίδια: έπρεπε να είναι  ανθεκτικά, εκπαιδευτικά και να ενσταλάζουν σοσιαλιστικές αξίες όπως η εργασία και η μηχανική.Τα παιδιά έπαιζαν κυρίως με χυτά ή τσίγκινα μοντέλα οχημάτων (όπως το περίφημο αυτοκινητάκι Педаль “Москвич” __”πεντάλ Moskvich”), μεταλλικά σετ κατασκευών, Nevalyashka (επίσης γνωστή ως Vanka-vstanka) παραδοσιακό σοβιετικό παιχνίδι με στρογγυλεμένο, κοίλο σώμα και ένα βάρος τοποθετημένο στη βάση του, που χαμηλώνει το κέντρο βάρους, επιτρέποντας στην κούκλα να ταλαντεύεται, να γέρνει και να κουνιέται χωρίς να πέφτει πάνω της (γνωστή σε μας η Ματριόσκα) _-υπήρχε επίσης ο\η Τσεμπουράσκα ο “σοβιετικός Μίκυ Μάους” μαζί με τον φίλο του, τον κροκόδειλο Γκένα και ρεαλιστικά ομαδικά παιχνίδια.

Τα πρώτα “πεντάλ Moskvich” ήταν φυσικά μεταλλικά, αργότερα με πλαστικό πλαίσιο παρμπρίζ, για να φτάσει την περίοδο της 10ετίας 1980 σε αριθμούς της τάξης των πραγματικών  ΙΧΕ (για τη συναρμολόγηση, κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο ένας ξεχωριστός εναέριος μεταφορέας, από τον οποίο έφευγαν πάνω από 200.000 παιδικά αυτοκίνητα ετησίως).
Ο χρόνος παιχνιδιού ήταν βαθιά συνυφασμένος με απόκτηση πρακτικών δεξιοτήτων, με την επιστήμη και την ύπαιθρο. Δημοφιλή παιχνίδια και δραστηριότητες περιελάμβαναν: Το σοβιετικό αντίστοιχο των LEGO, που αποτελούνταν από διάτρητες λωρίδες αλουμινίου, βίδες και μικροσκοπικά κλειδιά για την κατασκευή μηχανικών μοντέλων. Σετ Ηλεκτρονικών: Προηγμένα εκπαιδευτικά παιχνίδια __όπως το “Юный техник” ο “Νέος Τεχνικός” το πιο δημοφιλές μηνιαίο δημοφιλές επιστημονικό περιοδικό για παιδιά και εφήβους στην ΕΣΣΔ, που εξακολουθεί να κυκλοφορεί και είχε ως στόχο τη διάδοση της επιστήμης και την ανάπτυξη του ενδιαφέροντος των νέων για την εφεύρεση, τη μοντελοποίηση και τη μηχανική: κάθε τεύχος δημοσίευε σχέδια και διαγράμματα για κατασκευή μοντέλων DIY (από ανεμόπτερα μέχρι συσκευές ραδιομηχανικής). Ειδικά τεύχη: Εκτός από το κύριο περιοδικό, το ημερολόγιο “Θέλω να τα Ξέρω Όλα!” και η δημοφιλής εφαρμογή “Levsha” με ιδέες για νέους τεχνίτες. Μάλιστα το συντακτικό γραφείο λειτουργούσε τη λέσχη “Νεολαία” και διοργανώνονταν πανενωσιακοί διαγωνισμοί για νέους σχεδιαστές, που επέτρεπαν σε μεγαλύτερα παιδιά να κατασκευάζουν λειτουργικά κυκλώματα, ραδιόφωνα και συναγερμούς.

Τα παιδιά περνούσαν ώρες παίζοντας δομημένα παιχνίδια αυλής όπως το “Kazaki-Razboyniki” (Κοζάκοι ένα κλασικό περίτεχνο τεράστιο παιχνίδι __κρυφτούλι όπου μια ομάδα _οι “Κοζάκοι” ζωγράφιζε βέλη με κιμωλία σε τοίχους και πεζοδρόμια για να εντοπίσει τους “Ληστές”), Lapta (ένα παιχνίδι με ρόπαλο και μπάλα παρόμοιο με το μπέιζμπολ) και τα Λάστιχα (παιχνίδια άλματος πάνω από ένα τεντωμένο λάστιχο).

Το παιχνίδι των παιδιών στην ΕΣΣΔ ήταν βαθιά κοινωνικό, έντονα συλλογικό και συχνά λάμβανε χώρα σε κοινόχρηστες αυλές ή σε κρατικά χρηματοδοτούμενες οργανώσεις νεολαίας και τα παιδιά ασχολούνταν με ευφάνταστα, βασισμένα σε κανόνες παιχνίδια εξωτερικού χώρου, σωματικές δραστηριότητες και παιχνίδι του μυαλού που αντικατόπτριζε την σοσιαλιστική κοινωνία στην οποία ζούσαν. Καθοριστικό χαρακτηριστικό της σοβιετικής παιδικής ηλικίας ήταν ο χρόνος που τα παιδιά περνούσαν χωρίς επίβλεψη στην κοινόχρηστη αυλή (dvor) των πολυκατοικιών τους, που καλλιέργησε μια πλούσια προφορική κουλτούρα παιχνιδιών.
Το σοβιετικό κράτος ενθάρρυνε έντονα τα χόμπι. Τα παιδιά περνούσαν ώρες συναρμολογώντας λεπτομερή μοντέλα αεροπλάνων και μηχανών ή δουλεύοντας με εμβληματικά σετ μεταλλικών κατασκευών. Τα στρατηγικά και παραδοσιακά παιχνίδια προτιμούνταν έναντι των παιχνιδιών τύχης. Το σκάκι, το ντόμινο και το παραδοσιακό παιχνίδι δεξιοτεχνίας Τσαπάγιεφ (Chapaev ή Chapayev παιχνίδι που παίζεται σε σκακιέρα _το όνομα από τον ομώνυμο ήρωα της ΕΣΣΔ βλ. έκδοση ΣΕ) ήταν εξαιρετικά συνηθισμένα.
Ομάδες Νέων με Κρατική Χορηγία: Το παιχνίδι και η αναψυχή ήταν στενά συνδεδεμένα με την ιδεολογική εκπαίδευση και το πολιτικό καθήκον, υπό την επίβλεψη διαβαθμισμένων, πανεθνικών οργανώσεων νέων__ Μικροί Οκτωβρίστες (ηλικίες 7–9), Νέοι Πρωτοπόροι (ηλικίες 10–14), Komsomol (ηλικίες 14–28): Η νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος για μεγαλύτερους εφήβους.

Η κούκλα κοσμοναύτης "Νίνα" __
Кукла-космонавт "НинаКукла-космонавт ''Нина"

               Detsky Mir
Το ημερολόγιο έγραφε 6 Ιουνίου 1957, όταν το περίφημο  κτίριο Detsky Mir εγκαινιάστηκε στην πλατεία Lubyanka στη Μόσχα. Σύντομα, καταστήματα με αυτό το όνομα εμφανίστηκαν σε κάθε πόλη της ΕΣΣΔ. Η σοβιετική παιδική ηλικία στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα εξακολουθούσε να είναι προσδοκία ενός παραμυθιού, ενός θαύματος. Αυτό ήταν το κεντρικό θέμα των παιδικών βιβλίων στην ΕΣΣΔ, των βιβλίων ζωγραφικής, ακόμη και της ιδεολογίας: “Είμαστε εμείς, που θα χτίσουμε έναν νέο κόσμο!” Στη Σοβιετική Ένωση, το Detsky Mir δεν ήταν απλώς μια μάρκα – ήταν μέρος κάθε σοβιετικού παιδιού. Τα παιδιά συχνά πήγαιναν στο Detsky Mir απλώς για να χαζέψουν _μια περίοδο που δεν κατακλύζονταν με παιχνίδια – οι μεγάλοι για να τους αγοράσουν
       Η Ιστορία Κατασκευής του Detsky Mir

Στην πραγματικότητα, το Detsky Mir στην πλατεία Lubyanka δεν ήταν το πρώτο. Πριν από αυτό, αμέσως μετά τον πόλεμο το 1947, το Detsky Mir άνοιξε στην οδό Kirov (τώρα Myasnitskaya).

Αλλά το κτίριο στη Λουμπιάνκα (τότε στην πλατεία Ντζερζίνσκι) έγινε το μεγαλύτερο κατάστημα στην Ευρώπη που χτίστηκε ειδικά για παιδιά. Δεν ήταν απλώς ένα εμπορικό κέντρο. Ήταν ένα παιδικό πολιτιστικό κέντρο.

• Το κτίριο κατασκευάστηκε για τα εγκαίνια του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, το οποίο είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στη Μόσχα το 1957 και η κατασκευή διήρκεσε τέσσερα χρόνια.
• Το τεράστιο έργο ένα κτήριο με 10 ορόφους, σοφίτα και δύο υπόγεια ήταν περίπλοκο γιατί βρίσκεται πάνω από έναν σταθμό του μετρό, έπρεπε να ενταχθεί στο αρχιτεκτονικό σύνολο της πλατείας, τα υπόγεια που είχαν απομείνει από το προεπαναστατικό εμπορικό κέντρο Passage έπρεπε να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια της κατασκευής κά
• Το σχέδιο του λαμπρού αρχιτέκτονα Αλεξέι Ντούσκιν, πρωτοπόρου του σοβιετικού υπόγειου πολεοδομικού σχεδιασμού, που δημιούργησε μια σειρά από μικρά και μεγάλα αριστουργήματα, αναθεωρούνταν συνεχώς και ο αρχιτέκτονας έπρεπε να το βελτιώνει συνεχώς.

Οι ενήλικες συχνά έφταναν νωρίς, ακόμη και πριν ανοίξει το κατάστημα, ενώ πολλοί έρχονταν απλώς για να δουν και να πάρουν τα παιδιά τους μια βόλτα με τις κυλιόμενες σκάλες —
Τα πραγματικά πλήθη στο κατάστημα ξεκίνησαν γύρω στην Πρωτοχρονιά, όταν κάθε ενήλικας ήταν υποχρεωμένος να αγοράσει ένα δώρο για το παιδί του και να το τοποθετήσει κάτω από το δέντρο. Το τμήμα Πρωτοχρονιάς άνοιξε για να μείνει μόνιμα. Τα παιδικά παιχνίδια στην ΕΣΣΔ είχαν τη δική τους μόδα. Όλη η χώρα αγόραζε την κούκλα κοσμοναύτη «Νίνα», σεληνιακά ρόβερ, παιδικά αεροβόλα, σετ κατασκευών, βατράχους που πηδούν, παιδικά ακορντεόν και ξυλόφωνα, σκούτερ, χιονοπέδιλα ποδήλατα … τα πάντα
Τη δεκαετία του 1960, αυτόματα μηχανήματα πώλησης χαρτικών εμφανίστηκαν στο κατάστημα – το καθένα διένειμε ένα αντικείμενο – ένα στυλό ή ένα σημειωματάριο – για ένα καπίκι. Τη δεκαετία του 1970, το Detsky Mir άρχισε να πουλάει εισαγόμενα παιδικά ρούχα, μετά το 1980, στον Παιδικό Κόσμο εγκαταστάθηκαν ηλεκτρονικά μηχανήματα: “Ελεύθερος σκοπευτής”, “Σαφάρι” και “Ναυτική Μάχη” και στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το “Detsky Mir” άρχισε να παρακμάζει. Και όταν ανατράπηκε η ΕΣΣΔ, ανατράπηκε και η ευτυχισμένη σοβιετική παιδική ηλικία. Το κτίριο αγοράστηκε, ανακαινίστηκε και άνοιξε ξανά ως παιδικό κατάστημα. Αλλά αυτό το κατάστημα απευθυνόταν σε ένα εντελώς διαφορετικό είδος παιδιών. Τα σοβιετικά παιδιά έμειναν μόνο με σκονισμένα παιχνίδια, που διατηρήθηκαν ως εκ θαύματος στις ντουλάπες των γονιών τους και με αναμνήσεις από κάτι μαγικό, υπέροχο, αλλά δυστυχώς, πλέον μακρινό παρελθόν.
Οι εκτεταμένες καμάρες, προσόψεις από γυαλί, οι κομψές κατασκευές αλουμινίου και οι ευρύχωρες αίθουσες ο “Κόσμος των Παιδιών” που κέρδισε αμέσως τις καρδιές των Σοβιετικών πολιτών με τις μεγάλες καινοτομίες ένα μέρος όπου τα όνειρα έγιναν πραγματικότητα! χάθηκε με τις ανατροπές και την καπιταλιστική παλινόρθωση στην ΕΣΣΔ και στη θέση του εμφανίστηκε μια σύγχρονη αλυσίδα παιχνιδιών made in China.
Αλλά _όπως γράφει μια χτεσινή ανάρτηση για πολλούς από εμάς, θα παραμείνει για πάντα το ίδιο, ο πρώτος, μαγικός “Παιδικός Κόσμος” στη Lubyanka, όπου η παιδική ηλικία ήταν φωτεινή, γεμάτη θαύματα και τις πιο αγαπημένες επιθυμίες!