19ο Συνέδριο της “Εθνικής Συσπείρωσης” _Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον

Πάνε 54+χρόνια από τότε που οι νεοφασίστες με το Front National _Εθνικό Μέτωπο, μπήκαν δυναμικά στο αστικό πολιτικό παιχνίδι στη Γαλλία: ήταν 29-Απρ-1973, όταν έκαναν  το 1^ο Συνέδριο στο Παρίσι εκλέγοντας επικεφαλής τον στρατιωτικό Jean-Marie Le Pen‎‎, που επανεκλέχτηκε, το 1974, 75 …μέχρι το 2011 στο 14^ο που βγήκε στο προσκήνιο  Marine (Le Pen __Λεπέν πάντα). Το 2018 μετονομάστηκε σε Rassemblement National _Εθνική Συσπείρωση υπό την ηγεσία της. Από τότε έγιναν ακόμη 8 συνέδρια με πιο πρόσφατο το 19^ο (24-25 Οκτ 2026 | Orléans) στο οποίο ήδη αναφερθήκαμε με την ευκαιρία των κινητοποιήσεων αυτών των ημερών
     *Εθνική Συσπείρωση*: 19^ο Συνέδριο
Σκοπός του η ανανέωση των ηγετικών οργάνων του κόμματος, ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027. Η ηλεκτρονική ψηφοφορία ξεκίνησε 21-Σεπ και έληξε 22-Οκτ-2026. Σύμφωνα με τον Prefect (Νομάρχη) του νομού Loiret (Λουαρέ), Hugues Moutouh, συγκεντρώθηκαν 20-30.000 άτομα για να διαμαρτυρηθούν κατά του συνεδρίου, κατόπιν καλέσματος περίπου πενήντα οργανώσεων, συνδικάτων και πολιτικών κινημάτων —Για λόγους ασφαλείας, απαγόρευσε όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις.
Παραλειπόμενα: το προσωπικό ασφαλείας διενήργησε σωματικούς ελέγχους σε γυναίκες, εξετάζοντας αν φορούν σουτιέν · η απουσία του θεωρείται πιθανή ένδειξη ότι το άτομο συνδέεται με τη γνωστή οργάνωση Femen. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό: ακτιβίστριες που δεν φορούσαν το συγκεκριμένο εσώρουχο κλήθηκαν προηγουμένως να γδυθούν —προκειμένου να αποδείξουν ότι δεν έφεραν τατουάζ— προτού τους επιτραπεί η είσοδος στην ομιλία της Μαρίν Λεπέν στο Hénin-Beaumont στις 13-Σεπ-2026, με την οποία εγκαινιάστηκε η πολιτική σεζόν.

• Εκλογές: Για να είναι έγκυρη μια υποψηφιότητα, πρέπει να υποστηρίζεται από τουλάχιστον το 20% των μελών του διευρυμένου εθνικού συμβουλίου (εκλεγμένα και διορισμένα μέλη, καθώς και μέλη που συμμετέχουν ex officio).
• Υποψήφιος: Ο Jordan Bardella, πρόεδρος της «Εθνικής Συσπείρωσης» από το 2021 και ευρωβουλευτής (από το 2019), μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία. Εκλέγεται με ποσοστό 98,98% των ψήφων.
  Εκλογή του Εθνικού Συμβουλίου: Εκατό μέλη εκλέγονται από τα μέλη του κόμματος μέσω μονοεδρικού εκλογικού συστήματος, ενώ είκοσι διορίζονται από τον εκλεγμένο πρόεδρο.
• Στην Ορλεάνη, ο έπαινος της ομορφιάς από τη Μαρίν Λεπέν έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις συγκρούσεις στις κερκίδες και την αποβολή δημοσιογράφων \\ publicsenat.fr

Σε μια πυκνή και καλά δομημένη ομιλία, η Μαρίν Λεπέν προσπάθησε να ξεπεράσει τον καβγά και να προβάλει το Rassemblement National σε μια «αισιόδοξη» καμπάνια. Στο επίκεντρο της ομιλίας της: ομορφιά, αρμονία, ελπίδα… Μια αισθητική φιλοδοξία για ομόνοια που συγκρούεται με την τεταμένη ατμόσφαιρα στις κερκίδες, η οποία οδήγησε κυρίως στην αποχώρηση των παρευρισκομένων δημοσιογράφων του Mediapart κά, οι οποίοι ένιωθαν ότι η ασφάλειά τους δεν ήταν πλέον εγγυημένη.

Ξεκινώντας την καμπάνια της με το σύνθημά της «Αναγέννηση για τη Γαλλία», η Μαρίν Λεπέν σκοπεύει να ωθήσει το Κόμμα σε μια νέα φάση. «Εμείς, οι Πατριώτες, αρνούμασταν πάντα να μη δεχόμαστε τα γεγονότα και αντιμετωπίζαμε την πραγματικότητα κατάματα. Αυτό το θάρρος μας επέτρεψε να κερδίσουμε la bataille du diagnostic __τη μάχη της διάγνωσης σσ. εννοεί ότι οι παρατηρήσεις που έκανε εδώ και χρόνια σχετικά με την κατάσταση της Γαλλίας (ασφάλεια, μετανάστευση, παρακμή του Κράτους) θα γίνονταν πλέον αποδεκτές από ολόκληρη την πολιτική τάξη και τους πολίτες, καθώς η «μάχη των παρατηρήσεων» θα είχε τελειώσει.

Όλοι στη Γαλλία συμφωνούν μαζί μας: η μάχη των γεγονότων έχει κερδηθεί. Γι’ αυτό θα μιλήσω λίγο γι’ αυτό», δήλωσε στην ομιλία της την Κυριακή. «Βιώσαμε την εποχή της ευτυχισμένης παγκοσμιοποίησης, όταν όλοι θα γινόμασταν πλούσιοι. Η μετανάστευση είναι μια ευκαιρία για τη Γαλλία, το έχουμε δει κι αυτό. Το γεγονός του Μότσαρτ των οικονομικών έχει τελειώσει σσ. εννοεί τον Εμανουέλ Μακρόν και Τον αποκαλούσαν έτσι από την εποχή που εργαζόταν ως τραπεζίτης επενδύσεων στην επενδυτική τράπεζα Rothschild & Cie, λόγω των προσοδοφόρων συμφωνιών (deals) που είχε κλείσει. Ο καιρός για την απλή αναγνώριση της κατάστασης έχει τελειώσει. Τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για τις λύσεις μας, και αυτό μας επιτρέπει να είμαστε λίγο πιο αισιόδοξοι από ό,τι στο παρελθόν», εξήγησε ένα στέλεχος της προεκλογικής εκστρατείας το Σάββατο στο περιθώριο του συνεδρίου.

«Ζούμε μια περίοδο μετάβασης, ιστορικού μετασχηματισμού», πιστεύει η υποψήφια του Εθνικού Συναγερμού, έχοντας θέσει ως κεντρικό θέμα της ομιλίας της την ιστορική μεταφορά της Αναγέννησης: «Είμαι ακράδαντα πεπεισμένη ότι ζούμε μια περίοδο συγκρίσιμη με την περίοδο που προηγήθηκε της Αναγέννησης: πόλεμοι και επιδημίες, μια σκληρωτική κοινωνία, μια οικονομική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη, σκοταδισμός και απόλυτη πίστη σε δόγματα που απαγορευόταν να αμφισβητηθούν… Και μετά ήρθε η τυπογραφία… Σήμερα, το αντίστοιχο της τυπογραφίας είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης». Κατέστησαν δυνατή την παράκαμψη της έτοιμης σκέψης της αριστεράς, της εξάλειψης των άβολων πραγματικοτήτων, της συνθηματικής σκέψης των φιλοευρωπαίων και των απαγορεύσεων ενός συστήματος που είναι άνετα κρυμμένο στις βεβαιότητες και τις αδυναμίες του. Η «ομορφιά» και η «ευγένεια» είναι συνυφασμένες με θέματα ασφάλειας και ταυτότητας.

Στη στοχευμένη της ομιλία, η Marine Le Pen προσπάθησε να ξεδιπλώσει αυτή τη νέα φάση «αισιοδοξίας» που ονομάζεται «Αναγέννηση», την οποία η συνοδεία της είχε περάσει το Σαββατοκύριακο πειράζοντας δημοσιογράφους. Στο επίκεντρο του επιχειρήματός της: η ομορφιά. «Η ανύψωση της κοινωνίας, καθώς και των ατόμων που την αποτελούν, απαιτεί επίσης την προώθηση μιας έννοιας που έχει ξεχαστεί ή ακόμα και απορριφθεί σκόπιμα, και η οποία είναι ωστόσο απαραίτητη επειδή μιλάει στην καρδιά και ακόμη και στην ψυχή: είναι η ομορφιά». «Οι σύγχρονες κοινωνίες μας έχουν πολύ συχνά υποβιβάσει την ομορφιά, την κομψότητα και τη διάκριση στη σφαίρα του περιττού, σαν να ήταν προνόμιο ευημερουσών εποχών ή ανθρώπων», εξήγησε η υποψήφια του Εθνικού Συναγερμού.

Δεν έχει σημασία εδώ τόσο η ιστορική σημασία του παραλληλισμού, όσο το γεγονός ότι επέτρεψε στη Μαρίν Λεπέν να διατυπώσει πολιτικά τα αγαπημένα της θέματα σε αυτή τη νέα, «αισιόδοξη» φάση της προεδρικής εκστρατείας. «Θέλω αύριο, θέλω οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο να μπορούν να πουν, όπως έκαναν στο παρελθόν: “Είναι όμορφο, είναι γαλλικό!”», δήλωσε, υπό ενθουσιώδη χειροκροτήματα από το κοινό. Ομοίως, για το ζήτημα της αγένειας: «Η ευγένεια, όπως καταλαβαίνετε, είναι το αντίθετο της αγριότητας… Το να λες γεια, να σέβεσαι μια ουρά, να διατηρείς τη σιωπή, να φροντίζεις τους δημόσιους χώρους, να παραχωρείς τη θέση σου, να προστατεύεις τους πιο ευάλωτους: αυτές οι φαινομενικά ασήμαντες χειρονομίες ενσαρκώνουν ένα ολόκληρο όραμα της κοινωνίας». Σημαίνουν ότι ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε κανέναν συγκεκριμένα, επειδή ανήκει σε όλους (…) Επαναλαμβάνω αυτήν την αρχή, την οποία θα επιβάλω: Στη Γαλλία, ζούμε σαν Γάλλοι! Μια λιγότερο αρμονική ατμόσφαιρα στις κερκίδες

Ενώ η Marine Le Pen εξυμνούσε την ομορφιά, την ειρήνη και την ελπίδα από το βήμα, η σκηνή στις κερκίδες θύμιζε κάπως λιγότερο την Ιταλική Αναγέννηση. Ενώ η υποψήφια του Εθνικού Συναγερμού ήθελε να «ενσταλάξει μια γεύση για την ομορφιά», ένα μέλος του κοινού φώναζε: «Α, αυτό δεν είναι για όλους». Όταν η Marine Le Pen μίλησε για την Ιωάννα της Λωραίνης, φωνές «Βοήθεια, Marine!» ακούστηκαν να αντηχούν από τις κερκίδες, μιμούμενη την περίφημη ατάκα του Jean-Marie Le Pen στις συγκεντρώσεις του Εθνικού Μετώπου για την Πρωτομαγιά __σσ. Από το 1988, το Εθνικό Μέτωπο καθιέρωσε την 1η Μαΐου ως ημέρα τιμής στην εθνική ηρωίδα της Γαλλίας, Ζαν ντ’ Αρκ Νωρίτερα, φοιτητές της Ένωσης Εβραίων Φοιτητών Γαλλίας (UEJF) διέκοψαν την ομιλία του Jordan Bardella και άνοιξαν ένα πανό στις κερκίδες για να «τονίσουν τον αντισημιτισμό και τον ρατσισμό αυτού του κόμματος», δήλωσε η φοιτητική οργάνωση. Ο Bardella φάνηκε για λίγο συγκλονισμένος από τη συμπλοκή, προτρέποντας τους «φίλους» του να παραμείνουν ήρεμοι. «Δέχθηκαν επίθεση και απομακρύνθηκαν βίαια από την ομάδα ασφαλείας και ακτιβιστές του Εθνικού Συναγερμού», δήλωσε η UEJF (Ένωση Εβραίων Φοιτητών Γαλλίας). Σύμφωνα με τον Nicolas Massol της Libération, , «ένας δημοσιογράφος του Politis που κινηματογραφούσε επί τόπου έχασε το κινητό του και ένας του Mediapart σπρώχτηκε κάτω από μια σκάλα από την ασφάλεια και δέχτηκε ρατσιστική προσβολή από μια γυναίκα ακτιβίστρια». Αρκετοί δημοσιογράφοι που ήταν παρόντες επιβεβαίωσαν ότι άκουσαν έναν ακτιβιστή να φωνάζει σε έναν δημοσιογράφο του Mediapart: «Γύρνα πίσω στο χωριό σου».

Την προηγούμενη μέρα, η ομάδα βίντεο του Mediapart είχε ήδη γίνει στόχος στους διαδρόμους της αρένας Zénith. «Έξω το Mediapart!» φώναζαν οι χιλιάδες παρόντες ακτιβιστές, ενώ η ομάδα βίντεο του μέσου ενημέρωσης έπαιρνε συνεντεύξεις από μέλη. Η ομάδα ασφαλείας του Εθνικού Συναγερμού στη συνέχεια απομάκρυνε τους δημοσιογράφους, αλλά τελικά τους επετράπη να επιστρέψουν στον χώρο, με συγγνώμη από το γραφείο τύπου, το οποίο ισχυρίστηκε ότι δεν επρόκειτο για εντολή. Μετά από αυτό το τελευταίο περιστατικό, οι παρόντες τελικά εγκατέλειψαν το σημείο, «πιστεύοντας ότι η ασφάλειά τους δεν ήταν πλέον εγγυημένη»,. Ένα τοπικό στέλεχος του Εθνικού Συναγερμού, που βρίσκεται κοντά στη συμπλοκή, ισχυρίζεται ότι μέλη του UEJF «επιτέθηκαν σε ακτιβιστές και προσωπικό ασφαλείας». Ένας ακτιβιστής στις κερκίδες λίγο πιο μακριά συμμετείχε στους αποδοκιμαστικούς σχολιασμούς, φωνάζοντας «Έξω!». Στη συνέχεια, άπλωσε για λίγο το δεξί του χέρι σε σήμα φασιστικού χαιρετισμού, το οποίο άρπαξε γρήγορα ο γείτονάς του. Ευτυχώς για τη Marine Le Pen, «η ενστάλαξη μιας γεύσης για την ομορφιά έχει να κάνει με την έμπνευση ψυχών, την αναζήτηση κοινωνικής αρμονίας».

         Η ομιλία της Marine Le Pen
Απομαγνητοφώνηση | μετάφραση \\ Ευρύ απόσπασμα  ___οι υπογραμμίσεις (bold) δικές μου
Έχουμε ραντεβού με την ιστορία. Μετά από ένα μακρύ ταξίδι, αφού ξεπεράσαμε τόσες πολλές δοκιμασίες, φτάσαμε στην πολυαναμενόμενη στιγμή. Τη στιγμή που θα κριθεί η ώρα των πατριωτών. Αυτοί που ελπίζουν για τη χώρα τους, που αφιερώνονται στον λαό τους, που χτίζουν για τα παιδιά τους. Γνωρίζουμε ότι η ιστορία δεν γράφεται στην παράδοση, αλλά στο θάρρος. Διαμορφώνεται από τη θέληση και την επιμονή. Ο αγώνας που όλοι δίνουμε για την πατρίδα μας, Γάλλοι πολίτες από την ηπειρωτική Γαλλία, τα υπερπόντια εδάφη και τον κόσμο, Γάλλοι πολίτες από πόλεις, προάστια και την ύπαιθρο. Αυτός ο ουσιαστικός αγώνας μας υπενθυμίζει ότι η υπηρέτηση της πατρίδας μας είναι μια φυσική αποστολή, μια τεράστια ευθύνη, ένα ιερό καθήκον. Εδώ στην Ορλεάνη, την πόλη της εθνικής μας ηρωίδας, μια πόλη που συμβολίζει την άρνηση της παραίτησης και της μοιρολατρίας, ξεκινά η μεγάλη μάχη για τη Γαλλία. Αυτή που θα οδηγήσει τη χώρα μας στην αυγή μιας νέας ημέρας. Για την όμορφη χώρα μας, αυτή είναι η επιστροφή της ελπίδας και της δύναμης, της υπερηφάνειας και του μεγαλείου. Για τον κόσμο, θα είναι η επιστροφή της Γαλλίας.

Αυτή η στιγμή που πρόκειται να βιώσουμε, αυτή η ιστορική στιγμή που πρόκειται να ζωντανέψουμε σε όλη τη χώρα, έχει ένα όνομα. Ονομάζεται Αναγέννηση. Αναγέννηση για να ζήσει η Γαλλία.
Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί φίλοι, υπάρχουν πόλεις, ξέρετε, που φέρουν μέσα τους το σύμβολο της ιστορίας. Η Ορλεάνη, όπου βρισκόμαστε, είναι μία από αυτές. Σε αυτήν την πόλη, φίλοι μου, που γνώρισε κακουχίες, φόβο και πολιορκία, η ιστορία μας διδάσκει ένα μάθημα που ξεπερνά τους αιώνες. Καμία ήττα δεν είναι οριστική όσο ένας λαός αρνείται να την αποδεχτεί. Και γι’ αυτό, πέντε αιώνες μετά την Ορλεάνη, η πιο ισχυρή παραβολή εξακολουθεί να ψιθυρίζει στη συνείδηση ​​των Γάλλων και στα αυτιά μας σήμερα: η παραβολή του θάρρους, της θέλησης, αλλά πάνω απ’ όλα, της ελπίδας. Αλλά πριν απελευθερώσει την πόλη από την ξένη απειλή, η Ιωάννα, η εθνική μας ηρωίδα, έπρεπε να πετύχει μια πρώτη κατάκτηση. Απελευθερώνοντας τα μυαλά από την παραλυτική ιδέα αδυναμίας της νίκης. Μόνο οι αδύναμοι, οι δειλοί ή οι λιποτάκτες θα ήθελαν οι άλλοι να είναι σαν αυτούς. Αυτοί που διδάσκουν να μην αντιστέκονται, να μην πολεμούν. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που, από ανησυχία για τη διατήρηση της θέσης και των προνομίων τους – δεν θα αναφέρω ονόματα, αλλά νομίζω ότι θα τους αναγνωρίσετε – σας προτρέπουν να μην κάνετε τίποτα, να μην κινηθείτε , να μην αλλάξετε τίποτα. Για όσους __που όπως εμείς  έχουν θέληση να δράσουν  δεν υπάρχει αναπόφευκτο, δεν υπάρχει αδύνατο. υπάρχει ένα μεγάλο, ενωτικό και φιλόδοξο έργο. υπάρχει μια όμορφη ανθρώπινη και πολιτική περιπέτεια να μοιραστούμε. Υπάρχει μια ιστορία να γράψουμε, ένα πεπρωμένο να εκπληρώσουμε. Έτσι, θα ζήσουμε αυτό το μεγάλο έπος με πάθος, τροφοδοτούμενο από την τεράστια αγάπη που έχουμε για τη χώρα μας και τον λαό μας.
Γι’ αυτό, για εμάς, σας λέω, η μόνη μας πυξίδα είναι η Γαλλία, η ανάκαμψή της και η ευτυχία του γαλλικού λαού. Ένα έθνος ζει με αυτά που παράγει, με αυτά που χτίζει, αλλά και με αυτά που ελπίζει, με αυτά που φιλοδοξεί να μεταδώσει, με το ζωντανό μέλλον που εμπνέει τα παιδιά του. Σίγουρα, οι καιροί που βιώνουμε δεν μπορούν παρά να μας ανησυχούν. Όλοι σε αυτή την αίθουσα, και όσοι μας ακούν, τους οποίους χαιρετώ, ξέρουν τι να σκεφτούν γι’ αυτές. Και είναι αλήθεια, κάποιες εικόνες του κόσμου και της ανθρωπότητας που κατακλύζουν τις οθόνες μας, που σοκάρουν τις συνειδήσεις μας, που διαταράσσουν την καθημερινότητά μας ήταν ανησυχητικές χθες και σήμερα, πρέπει να πούμε, συχνά τρομακτικές. Η βία, μέρα με τη μέρα, εντείνεται, γίνεται όλο και πιο σοβαρή, όλο και πιο ακατανόητη. Η δύναμή μας, εμείς οι πατριώτες, έγκειται στην ακλόνητη άρνησή μας να αρνηθούμε την κατάσταση. Πάντα τολμούσαμε να κοιτάξουμε και να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα κατά μέτωπο. Τολμήσαμε να δώσουμε λόγια σε αυτήν την πραγματικότητα, χωρίς ταμπού, χωρίς απαγορεύσεις, αλλά όχι, όπως γνωρίζετε, χωρίς διαύγεια και θάρρος.
        Μπροστά στο χάος __είμαστε η διέξοδος
Αυτό το θάρρος μας επέτρεψε να κερδίσουμε τη μάχη, όταν όλοι ήθελαν να αρνηθούν την πραγματικότητα και τις απειλές, να δημιουργήσουν αντιπερισπασμό ή να ενθαρρύνουν την αποστράτευση. Όλοι στη Γαλλία συμφωνούν τώρα μαζί μας.

Η μάχη έχει κερδηθεί. Και επειδή αυτή η μάχη της αναγνώρισης του διαφορετικού και πρωτοπόρου έχει κερδηθεί, θα μιλήσω λίγο γι’ αυτήν, επειδή κάποιοι δεν πιστεύουν ότι είμαστε πιο δυνατοί σήμερα από χθες, ούτε ότι μετά από δέκα χρόνια Εμανουέλ Μακρόν, περπατάμε σε ένα κρεβάτι από ροδοπέταλα. Ακόμα κι αν σήμερα οι λέξεις που μου έρχονται στο μυαλό είναι ερείπια, παρακμή, διαγραφή, ταραχές, ακόμη και χάος, σήψη και εξαφάνιση, φίλοι μου, πιστεύουμε στην ανθρωπότητα, πιστεύουμε στον λαό μας, πιστεύουμε στη Γαλλία και επομένως πιστεύουμε στο μέλλον.
Ο στόχος είναι να προσφέρουμε στη χώρα μια μεγάλη αλλαγή, μια αληθινή αλλαγή, η οποία δεν είναι  επαναστατική πράξη, αλλά μια φυσιολογική, δημοκρατική αναπνοή, μια υγιής αντίδραση στην επικρατούσα αδράνεια, όχι μια καταστροφική πράξη, αλλά μια θεμελιώδης. Πείτε στους εαυτούς σας, φίλοι μου, ότι η Γαλλία δεν βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση εξαιτίας του λαού της, αλλά εξαιτίας των ηγετών της. Όχι λόγω τύχης, αλλά εξαιτίας παράλογων πολιτικών αποφάσεων, όχι εξαιτίας απρόβλεπτων κρίσεων. Η πορεία του κόσμου δεν χαρακτηρίζεται κυρίως από κρίσεις, αλλά από την αδυναμία να τις προβλέψουμε, να τις διαχειριστούμε, να τις ξεπεράσουμε. Η ιστορία διδάσκει, εμάς τους Γάλλους, που είμαστε, άλλωστε, παιδιά της γης που κάποτε ονομαζόταν το μεγάλο έθνος, κάθε μέρα, ότι πρέπει να ξαναβρούμε την εμπιστοσύνη μας στον εαυτό μας, στην ικανότητά μας να αντιμετωπίσουμε και να τιθασεύσουμε τον χείμαρρο των γεγονότων που μας σαρώνουν.  Σε χίλια χρόνια ιστορίας, η Γαλλία τα έχει δει όλα, τα έχει γνωρίσει όλα και τα έχει ξεπεράσει όλα. Η Γαλλία πάντα αναδύεται επειδή πάντα υπήρχαν Γάλλοι που σήκωναν τη σημαία που βρισκόταν στο έδαφος και τολμούσαν να την υψώσουν. Επειδή πάντα υπήρχαν Γάλλοι που αναζωπύρωναν στις καρδιές τους την πιο όμορφη φλόγα, που ονομάζεται ελπίδα, και στο μυαλό τους την πιο ισχυρή, που ονομάζεται θέληση.

Έτσι, υπήρχαν πάντα Γάλλοι που οδηγούσαν το έθνος μας προς το καλύτερο, το πιο όμορφο και το σπουδαιότερο. Φίλοι που είστε εδώ ή που μας ακούτε, που είστε ανάμεσά τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας στη Γαλλία, θα μεταφέρετε και εσείς τη δάδα της Γαλλίας στις πόλεις και τα χωριά μας; Ας πούμε στους συμπολίτες μας στη μητροπολιτική Γαλλία, στο εξωτερικό και σε όλο τον κόσμο ότι η Γαλλία έχει ένα λαμπρό μέλλον μπροστά της και ότι η ανάκαμψή της ξεκινά εδώ, στην Ορλεάνη, μια πόλη που συμβολίζει τον αγώνα ενάντια στην ηττοπάθεια, ενάντια στην εγκατάλειψη, ενάντια στην παραίτηση. Δεν παρακολουθούμε το τέλος μιας ιστορίας, πόσο μάλλον το τέλος της ιστορίας. Ζούμε για άλλη μια φορά, όπως τόσες πολλές φορές ανά τους αιώνες, μέσα από μια περίοδο μετάβασης, μια περίοδο ιστορικού και τεχνολογικού μετασχηματισμού. Είμαι ακράδαντα πεπεισμένη ότι ζούμε μια περίοδο συγκρίσιμη με αυτήν που προηγήθηκε της Αναγέννησης: πόλεμοι και επιδημίες, μια κοινωνία της εποχής του Διαφωτισμού, μια οικονομική κρίση που κάλυπτε τον σκοταδισμό και μια απόλυτη πίστη σε δόγματα που απαγορευόταν να αμφισβητηθούν. Και μετά ήρθε η τυπογραφία, η οποία απελευθέρωσε τον λόγο, τη γνώση, την τόλμη να σκεφτόμαστε, να ονομάζουμε, να δημιουργούμε, να ανακαλύπτουμε – να ανακαλύπτουμε τον νέο κόσμο, τις εθνικές γλώσσες, νέους τρόπους κατασκευής μιας νέας αντίληψης για την εξουσία. Σήμερα, το αντίστοιχο της τυπογραφίας είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μας επέτρεψαν να παρακάμψουμε την έτοιμη σκέψη της αριστεράς, τη διαγραφή των άβολων πραγματικοτήτων, τις συνθηματικές δηλώσεις των Ευρωφίλων και τις απαγορεύσεις ενός συστήματος που είναι άνετα κρυμμένο στις βεβαιότητες και τις αδυναμίες του. Η ελευθερία διάδοσης ιδεών έχει οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο σκέψης για τον κόσμο, τη ζωή, ακόμη και την ανθρωπότητα. Δεν θα αφήσουμε αυτό το ανερχόμενο κύμα ανανέωσης να μας προσπεράσει.

Στη Γαλλία, αυτό το κύμα θα είναι μπλε.
Το μονοπάτι, φίλοι μου, που προτείνω να χαράξουμε είναι αυτό της Αναγέννησης.
Η Αναγέννηση για τη Γαλλία.

Έτσι, η Αναγέννηση είναι πρώτα και κύρια μια μέθοδος. Δεν είναι μια ξαφνική ρήξη, και ακόμη λιγότερο μια καταστροφική επανάσταση. Είναι η σταδιακή ανύψωση μιας ολόκληρης χώρας προς την ομορφιά, την αλήθεια και τη δικαιοσύνη, προς την ασφάλεια, την ευημερία και τη δημιουργικότητα. Η Αναγέννηση είναι η γνώση του πώς να αντλεί κανείς από το παρελθόν, αλλά χωρίς τη νοσταλγία που μας έχει αναισθητοποιήσει, μας έχει παραλύσει ή μας έχει παρακινήσει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω. Δεν μιλάμε για το «τα πράγματα ήταν καλύτερα πριν». Λέμε «τα πράγματα ήταν καλά πριν, τα πράγματα θα είναι καλύτερα αύριο». Η Αναγέννηση δεν αφορά την αντιγραφή του παρελθόντος, όπως καταλαβαίνετε. Δεν προτείνω να αναδημιουργήσω τη Γαλλία του παρελθόντος. Προτείνω να συλλάβω και να χτίσω τη Γαλλία του αύριο. Θα είναι ένα έργο που θα μοιράζονται όλοι οι Γάλλοι, και επομένως ένα ενωτικό. Ένα ενιαίο όραμα που θα μοιράζεται ένα ολόκληρο έθνος. Η Αναγέννηση είναι η θέληση να αντλήσουμε από την ιστορία μας τα υλικά, τις αξίες, τις αρχές που θα μας επιτρέψουν να εφεύρουμε το μέλλον, το μέλλον μας. Είναι η φιλοδοξία να κάνουμε τους ερχόμενους καιρούς μια νέα εποχή πολιτικής, οικονομικής, καλλιτεχνικής, αρχιτεκτονικής και λογοτεχνικής δημιουργίας.

Όπως και στην Αναγέννηση, αυτό που προσφέρουμε στη χώρα μας δεν είναι μια επιστροφή στο παρελθόν, αλλά η αυγή μιας νέας εποχής, μιας εποχής ελευθερίας, μιας εποχής δημιουργικής ζωντάνιας για την πλήρη ενσωμάτωση της Γαλλίας στην τρίτη χιλιετία, για την αποκατάσταση της ισχύος, του μεγαλείου και της επιρροής της. Όπως συνέβαινε, εξάλλου, στο τέλος του Μεσαίωνα, θα γυρίσουμε την πλάτη μας σε νέες μορφές σκοταδισμού. Τον σεχταριστικό σκοταδισμό της ισλαμιστικής ιδεολογίας, τον αυταρχικό σκοταδισμό των κινημάτων που προωθούν το χάος, τη μισαλλοδοξία και τη βία, όπως το El-Effi και η ένοπλη πτέρυγά του, __σσ. αναφορά στην ένοπλη πτέρυγα της Χαμάς (τις Ταξιαρχίες Ιζ αλ-Ντιν αλ-Κασάμ) κατά  Έφι Ντεφρίν, εκπρόσωπος του ισραηλινού στρατού (IDF), οι εξεγερμένοι Antifa, τον τεχνοφοβικό σκοταδισμό – ξέρετε… αυτή η δυσπιστία στην πρόοδο που εκφράζεται μέσω του τιμωρητικού περιβαλλοντισμού ή αυτός ο πολιτικός μηδενισμός με τα αποκαλυπτικά του οράματα που ανακοινώνουν το τέλος του κόσμου κάθε εβδομάδα, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να προτείνουν την εγκατάλειψη της τεκνοποίησης – τον σκοταδισμό των κοινωνιών που κυριαρχούνται από δεισιδαιμονίες και θεοκρατικές απαγορεύσεις.

Εμείς, οι Γάλλοι πατριώτες, ζητάμε, όπως και στην Αναγέννηση, μια πνευματική μετατόπιση. Καλούμε τους Γάλλους να θυμηθούν ότι είμαστε η χώρα του πολιτισμού και του διαφωτισμού. Πιστεύουμε στις αρετές της ελεύθερης και σεβαστής συζήτησης. Πιστεύουμε στην απόλυτη αναγκαιότητα της καταπολέμησης όλων των μορφών βίας. Πιστεύουμε στην έννοια των ορίων επειδή το βασίλειο των ορίων είναι εγγενώς ολοκληρωτικό, και οι εικόνες των τελευταίων ημερών το καταδεικνύουν ξεκάθαρα. Πιστεύουμε στις αρετές της διάκρισης και της μετριοπάθειας. Πιστεύουμε στην επιστήμη και επομένως στην πρόοδο στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Απορρίπτουμε την υποδούλωση των ανθρώπων, και ιδιαίτερα τον στιγματισμό των γυναικών στο όνομα ενός ξεπερασμένου δόγματος. Εκφράζουμε την αποστροφή μας για τον πόλεμο και όσους τον υποστηρίζουν επειδή ταυτιζόμαστε με την ορθή σκέψη του Έρασμου και της Αναγέννησης. Και μετά υπάρχει η ίδια η ανθρωπότητα. Γιατί η Αναγέννηση είναι συνώνυμη με τον ανθρωπισμό, την επιδίωξη της γνώσης και τη μετάδοσή της. Είναι, φυσικά, το σχολείο που εκπαιδεύει, που μεταδίδει γνώση, πολιτισμό -συμπεριλαμβανομένης της κλασικής κουλτούρας- και κριτική σκέψη. Η Αναγέννηση θα είναι πρωτίστως μια αναγέννηση της εκπαίδευσης, ένα σχολείο γνώσης, ιδιαίτερα με έμφαση στην ανάγνωση, αλλά και ένα σχολείο αξιοκρατίας, με την επιστροφή της δημοκρατικής προώθησης. Η Αναγέννηση σημαίνει στροφή προς την τέχνη και τη δημιουργία που εκφράζουν την ομορφιά του κόσμου, την ψυχή του λαού μας. Μια τέχνη που χειραφετεί και ανυψώνει, μια τέχνη που εμπλουτίζει τα μυαλά και κάνει τη Γαλλία να λάμπει. Η Αναγέννηση είναι το άτομο που αρχίζει να υπάρχει ανεξάρτητα και που αγωνίζεται, σε κάθε περίσταση, να δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Ανακαλύπτει ξανά τη χαρά του να κάνεις καλά πράγματα, τη χαρά του να κάνεις το καλό, την ικανοποίηση μιας καλής δουλειάς, που είναι το σήμα κατατεθέν του Γάλλου εργάτη και τεχνίτη.

Όπως μπορείτε να δείτε, η προσέγγισή μας ενσαρκώνει ένα πολύ υψηλό ιδανικό της ανθρωπότητας. Πράγματι, δεν υπάρχει μεγάλο πολιτικό έργο που να μην βασίζεται πρωτίστως σε ένα μεγάλο ιδανικό της ανθρωπότητας. Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι η πολιτική μπορεί να περιοριστεί σε ένα καθαρά λογιστικό όραμα, χωρίς ψυχή, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους άνδρες και τις γυναίκες πίσω από τις αποφάσεις και που μερικές φορές θα επωμιστούν τις βαριές συνέπειες; Ακόμα κι αν τους δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή, φυσικά, μια κοινωνία δεν ευδοκιμεί αποκλειστικά με βάση τους προϋπολογισμούς, τα πρότυπα ή τους δείκτες. Ευδοκιμεί επίσης με την εικόνα του εαυτού της. Δεν ευδοκιμεί με τον φόβο του μέλλοντος, αλλά με την επιθυμία να το αντιμετωπίσει, να πάρει τη θέση του σε αυτό. Ευδοκιμεί με την υπερηφάνεια της οικοδόμησης μιας χώρας άξιας θαυμασμού, άξιας αγάπης, άξιας σεβασμού. Θέλουμε μια Γαλλία που στέκεται όρθια! Η πολιτική ίσως ξεκινά ακριβώς εκεί που μια κοινωνία αποφασίζει ότι το μέλλον δεν θα είναι απλώς βιώσιμο, αλλά θα συλλαμβάνεται και θα διαμορφώνεται με στόχο την ευτυχία του λαού της. Έτσι, η οικονομία έχει νόημα μόνο αν υπηρετεί τους ανθρώπους και το έθνος, αν παρακινεί και ενώνει, αν συμβάλλει στην ατομική ολοκλήρωση και τη συλλογική ευημερία. Για εμάς, η ανθρωπότητα είναι πρώτα και κύρια ένα ον στοργής, ένα ον προσκολλημένο σε μια οικογένεια, μια πόλη ή χωριό, μια περιοχή, μια χώρα, έναν πολιτισμό, μια γλώσσα, έναν τρόπο ζωής.

Αλλά χρειάζεται να το πω αυτό στους Bretons, Alsaciens, Picards Corses __Βρετόνους \ από την περιοχή της Βρετάνης, τους Αλσατούς, τους Πικαρντούς \ λαό των Πικάρ, μια εθνοτική ομάδα ρωμανόφωνων από την  ιστορική περιοχή της Πικαρδίας στη βόρεια Γαλλία και τη Βαλλονία στο Βέλγιο, ή τους Κορσικανούς, που είναι τόσο νόμιμα προσκολλημένοι στην περιφερειακή τους ταυτότητα; Βλέπετε, αυτό είναι το αντίθετο του ξεριζωμένου , στριμωγμένου σε παγκόσμιες μητροπόλεις, όπως επιδιώκουν οι παγκοσμιοποιητές όπως ο Εμανουέλ Μακρόν ή η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και επειδή η ανθρωπότητα είναι ένας κρίκος σε μια μακρά αλυσίδα που μας συνδέει με την αυγή του χρόνου και με τις γενιές που θα ακολουθήσουν, είμαστε από τη φύση μας όντα μετάδοσης. Γι’ αυτό θα αποκαταστήσουμε την ικανότητα μετάδοσης της άυλης κληρονομιάς μας, των αξιών μας, του γαλλικού πολιτισμού μας, του γαλλικού τρόπου ζωής μας, των εθνικών και περιφερειακών μας παραδόσεων και της όμορφης γλώσσας μας. Θα διασφαλίσουμε όμως και την προστασία της μετάδοσης της υλικής μας κληρονομιάς, τόσο ζωτικής σημασίας για τη συνέχεια του έθνους και των οικογενειών μας. Αυτό θα ισχύει τόσο για τη διατήρηση της εθνικής μας κληρονομιάς όσο και για την ικανότητα των ατόμων να κληροδοτούν την περιουσία τους στα παιδιά τους χωρίς να τους αφαιρείται από ένα αρπακτικό κράτος. Για εμάς, η ανθρωπότητα είναι επίσης, και πάνω απ’ όλα, μια φωτισμένη και ελεύθερη συνείδηση. Γι’ αυτό θα σεβαστούμε τη βούληση των πολιτών και, ιδίως, μέσω δημοψηφισμάτων, θα αποκαταστήσουμε το δικαίωμά τους στην πολιτική έκφραση. Πρόσφατα είδατε τους εκπροσώπους της ολιγαρχίας να βγαίνουν στα ραδιοφωνικά κύματα για να ανακοινώσουν ότι θα το ματαιώσουν αυτό. Οι μικροπρεπείς τύραννοι του καθεστώτος Μακρόν δεν μπορούν να αγνοήσουν το Σύνταγμα όπως αυτό συνέλαβε και εφάρμοσε ο Στρατηγός Ντε Γκωλ.

Θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί θέλουν να κυβερνήσουν τη χώρα χωρίς να ενεργούν ενάντια στη βούληση του λαού. Χρειάζεται να σας υπενθυμίσω ότι το Άρθρο 2 του Συντάγματος καθιερώνει ως θεμελιώδη αρχή της Δημοκρατίας τη διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό και για τον λαό; Και το λέω ξανά: δεν θα ξαναζήσουμε ποτέ το 2005, όταν η συντριβή της λαϊκής βούλησης είδε τον θρίαμβο της αλαζονείας αυτής της ολιγαρχίας έναντι της οφειλόμενης στους πολίτες αντιπαροχής, μια νίκη των αυθαίρετων πολιτικών έναντι των αναφαίρετων δικαιωμάτων του λαού, έναν υφέρποντα ολοκληρωτισμό εντελώς αντίθετο με την ίδια την ιδέα της δημοκρατίας. Μια πραγματικά ανθρώπινη πολιτική δεν μπορεί να δεχτεί να γίνονται αόρατοι οι άνθρωποι, να ξεχνιούνται τα εδάφη, να παραμελούνται οι δυνατότητες ή να πνίγονται οι ιδέες. Μαζί μας, όλοι, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους, θα βρουν τη θέση που τους αξίζει στο έθνος, μια κοινότητα κοινού πεπρωμένου, συμμετέχοντας πλήρως. Γι’ αυτό θα θεσπίσουμε ένα αναλογικό σύστημα εκπροσώπησης με πλειοψηφικό μπόνους για να διασφαλίσουμε τον σχηματισμό πλειοψηφιών που εγγυώνται δίκαιη εκπροσώπηση για όλες τις πολιτικές απόψεις. Αν θέλουμε εξουσία, φίλοι μου, δεν είναι για εμάς, αλλά για να την επιστρέψουμε στον λαό. Η αναγέννηση που οραματιζόμαστε θα συμφιλιώσει τους πολίτες με την πολιτική.

Η πολιτική πρέπει να απελευθερωθεί από την στενόμυαλη φύση των συνεχών αντιπαραθέσεων, της ενορχηστρωμένης χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης, των δόλιων στάσεων και των δημοσίων σχέσεων των ταχυδακτυλουργών, από το ασφυκτικό βάρος της τεχνοκρατίας. Η πολιτική πρέπει να ανακαλύψει ξανά τα υψηλά ιδανικά της: την αίσθηση του κοινού καλού, τη σοφία της ακρόασης, τον σεβασμό του λόγου, την αρετή του θάρρους, την ευγένεια της ανιδιοτέλειας. Η ανύψωση της κοινωνίας, καθώς και των ατόμων που την αποτελούν, απαιτεί επίσης την προώθηση μιας έννοιας που έχει ξεχαστεί ή ακόμα και σκόπιμα απορριφθεί, αλλά είναι απαραίτητη επειδή μιλάει στην καρδιά και ακόμη και στην ψυχή: την ομορφιά. Οι σύγχρονες κοινωνίες μας έχουν πολύ συχνά υποβιβάσει την ομορφιά, την κομψότητα και τη διάκριση στη σφαίρα του περιττού, σαν να ήταν προνόμιο ευημερουσών εποχών ή ανθρώπων. Μερικές φορές, ακόμη και καθοδηγούμενες από ένα πνεύμα ισοπέδωσης, μια ανόητη επιθυμία για ρήξη ή μια προτίμηση για εύκολη πρόκληση, κάποιοι θεώρησαν έξυπνο να προωθήσουν την ασχήμια, σαν η πνευματική ή αισθητική παρακμή να μπορούσε να είναι ένα σχέδιο για τη ζωή ή την κοινωνία. Ωστόσο, οι άνδρες της Αναγέννησης καταλάβαιναν ότι η ομορφιά ήταν ένα σημάδι σεβασμού προς τον εαυτό και τους άλλους, αλλά και ένας φόρος τιμής που αποτίεται στον κόσμο. Ναι, το πιστεύω: το ζήτημα της ομορφιάς είναι βαθιά πολιτικό. Ένα κτίριο, μια πλατεία, ένα λύκειο, μια γειτονιά, μια πόλη, ένας πίνακας, η τέχνη του ντυσίματος – όλα αυτά διαμορφώνουν την κατανόησή μας για την ανθρωπότητα και την εκτίμηση που έχει μια κοινωνία γι’ αυτήν. Μια υψηλή κοσμοθεωρία, που ενσταλάζει μια προτίμηση για την ομορφιά, εμπνέει τις ψυχές και οδηγεί στην ευημερία και την καλοσύνη. Πρέπει να ομολογήσω ότι τρέφω ένα κρυφό όνειρο που είμαι σίγουρη ότι θα μοιραστείτε. Θέλω ο κόσμος να μπορεί να πει αύριο, όπως ήταν κάποτε, «Είναι όμορφο, είναι γαλλικό». Εν τω μεταξύ, ας χαρούμε που αυτή η αξιοσημείωτη ικανότητα για θαυμασμό, για όνειρα, για δημιουργία και για πίστη, εξακολουθεί να ευδοκιμεί στη χώρα μας, ότι ο κόσμος αξίζει να ομορφύνει. Αυτές είναι τόσο δύσκολες και θλιβερές εποχές για τόσους πολλούς, και χρειάζονται τόσο απεγνωσμένα αυτή την ανανεωμένη αίσθηση θαυμασμού.

Όχι, η ομορφιά δεν πρέπει να προορίζεται για λίγους εκλεκτούς. Ναι, η ομορφιά είναι δικαίωμα. Ο σεβασμός που απαιτούμε νόμιμα από τους πολίτες ξεκινά με μια δημόσια αρχή που σέβεται τους πολίτες, ιδιαίτερα μέσω του περιβάλλοντος διαβίωσης που παρέχουν. Μια αρμονική γειτονιά, ένας καλοδιατηρημένος δημόσιος χώρος, καλεί όλους να δείξουν σεβασμό και ευγένεια. Ευγένεια. Αυτό επιδιώκουμε. Αυτό προτείνουμε. Είναι επίσης μια φιλοδοξία της Αναγέννησης. Όπως μας υπενθυμίζει ο καθηγητής Rouvillois , η πολιτική και η ευγένεια είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Η ευγένεια, η ποιότητα της γλώσσας, αυτές οι χειρονομίες ευγένειας που εμπλουτίζουν τη ζωή είναι το φυσικό σημάδι του αλτρουισμού και του σεβασμού προς τους άλλους. Αυτοί οι κώδικες, τόσο απαραίτητοι για τη ζωή στην κοινωνία και που φαίνεται να έχουν απορριφθεί εντελώς από ορισμένους, αντανακλούν την πεποίθηση ότι υπάρχουν και άλλοι, ότι κατέχουν έναν χώρο, ακεραιότητα και αξιοπρέπεια που πρέπει να γίνονται σεβαστές. Η ευγένεια, όπως έχετε καταλάβει, είναι το αντίθετο της βαρβαρότητας.

Είναι μια καθημερινή ζωή στην οποία όλοι αισθάνονται ότι τους εκτιμούν και όπου αυτή η σκέψη, με τη σειρά της, γίνεται μια πρόσκληση να σκεφτούν τους άλλους. Είναι το αντίθετο από το να πρέπει να ανεχτούμε την πλήρη έλλειψη ευγένειας, τα γκράφιτι και τους βανδαλισμούς, τη δυνατή μουσική από το αυτοκίνητο ή, για τις γυναίκες, την παρενόχληση στο δρόμο ή το να πρέπει να πατάμε πάνω από ανθρώπους που ξαπλώνουν στις σκάλες του κτιρίου μας. Ναι, το να λέμε , να σεβόμαστε μια ουρά, να διατηρούμε τη σιωπή, να φροντίζουμε τους κοινόχρηστους χώρους, να παραχωρούμε τη θέση μας, να προστατεύουμε τους πιο ευάλωτους – αυτές οι φαινομενικά ασήμαντες χειρονομίες ενσαρκώνουν μια ολόκληρη αντίληψη της κοινωνίας. Σημαίνει ότι ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει σε κανέναν συγκεκριμένο άνθρωπο, επειδή ανήκει σε όλους. Κανείς δεν μπορεί να τον οικειοποιηθεί ή να αποκλείσει άλλους μέσω βίας ή απειλών. Η ευγένεια συνίσταται στην κατανόηση ότι η ελευθερία κάποιου δεν επιτυγχάνεται μέσω της αδιαφορίας για τις κοινωνικές αρχές, τους γαλλικούς τρόπους ζωής ή μέσω της αδιαφορίας για τους άλλους, αλλά μάλλον μέσω της ικανότητας να ζει κανείς δίπλα τους χωρίς να προσβάλλει. Επαναλαμβάνω αυτήν την αρχή, την οποία θα επιβάλω. Στη Γαλλία, ζούμε σαν Γάλλοι. Και γι’ αυτό θα προστατεύσουμε τους δημόσιους χώρους, ώστε να παραμείνουν χώροι ζωής, ηρεμίας, αμοιβαίου σεβασμού και σωματικής ασφάλειας για όλους. Οι βάναυσες εποχές μας πρέπει να ανακαλύψουν ξανά αυτή τη φιλοδοξία.
(…) __κλπ κλπ

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.
Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
                         Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
                         μα όχι και το μίσος του για μένα.
Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.
Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.
Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Στίχοι: Φώντας Λάδης | Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Είναι πάντα εδώ, μαζί μας. Όχι ως φυσική παρουσία, αλλά ως ηθική, στιβαρή δύναμη μνήμης. Η Μαρία Δημητριάδη , η φωνή που μας “ταξίδεψε” σε αμέτρητες “θάλασσες” ποίησης και μουσικής, άλλοτε “φουρτουνιασμένες” και άλλοτε “γαλήνιες”, πάντα όμως υπέροχες, παρούσα σε πολλά Φεστιβάλ της ΚΝΕ, “αγκαλιάζεται”, πάντα με το λαό, τη νεολαία και τη “σωστή πλευρά της ιστορίας” Φωνή δυναμική και συνάμα τρυφερή, με μεγάλο ερμηνευτικό εύρος, υπήρξε μια από τις σημαντικότερες και πιο εκφραστικές Ελληνίδες τραγουδίστριες.

 Μαρία Δημητριάδη: έκανε την ταξική πάλη ✨ τραγούδι 🎶