Volkswagen 👉 "οι τρέχουσες περικοπές θέσεων εργασίας δεν επαρκούν"

Η διοίκηση της Volkswagen δήλωσε στην πλευρά των εργαζομένων του ομίλου ότι οι συμφωνημένες μειώσεις θέσεων εργασίας _βλ απολύσεις που έχουν συμφωνηθεί (;;) επί του παρόντος δεν επαρκούν, σύμφωνα με το Reuters. Οι περαιτέρω μειώσεις θέσεων εργασίας δεν έχουν ακόμη ποσοτισκοποιηθεί, τουλάχιστον όχι στους εκπροσώπους των εργαζομένων, προστίθεται. Η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης εξετάζει το ενδεχόμενο να κλείσει τέσσερα γερμανικά εργοστάσια και να αυξήσει τις περικοπές θέσεων εργασίας έως και 100.000, σε μια κίνηση που θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση που έχει γίνει ποτέ στον κλάδο.
Αναλυτικά
Η VW εξετάζει  100.000+ περικοπές θέσεων εργασίας, κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων στη μεγαλύτερη αναδιάρθρωση μέχρι σήμερα. Θυμίζουμε πως προσπάθησε να επιβάλει σημαντικές περικοπές το 2024 και το 2025, αλλά αντιμετώπισε αντίσταση από τα συνδικάτα. Το κλείσιμο Ανόβερου, Τσβίκαου, Έμντεν και Neckarsulm της Audi περιέκοψε περισσότερες από 45.000 θέσεις εργασίας. Αυτό θα προστεθεί στις 50.000 περικοπές που σχεδιάζονται αυτήν τη στιγμή. Τα μέλη του εποπτικού συμβουλίου θα συζητήσουν την αναδιάρθρωση στις 9 Ιουλίου, ενώ το συμβούλιο εργαζομένων της VW, η IG Metall και η Κάτω Σαξονία δεσμεύονται να αντισταθούν στις περικοπές.
Η κίνηση αυτή έρχεται καθώς η αυτοκινητοβιομηχανία αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από Κινέζους ανταγωνιστές, αυστηρούς δασμούς στις εισαγωγές αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μειωμένη ζήτηση στην Ευρώπη, κάτι που η εταιρεία έχει δηλώσει ότι καθιστά το επιχειρηματικό της μοντέλο μη βιώσιμο.
Σε απόλυτους όρους, η απόλυση 100.000 ατόμων και η κατάργηση τεσσάρων εργοστασίων συναρμολόγησης θα ήταν συγκρίσιμο με τις μεγάλες αναδιαρθρώσεις της GM πριν και κατά τη διάρκεια της πτώχευσης του 2009 αλλά και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν απόλυσε 74.000 και έκλεισε ή έθεσε σε ακινησία 21 εργοστάσια. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Volkswagen, παρουσίασε τα σχέδια σε ανώτερα στελέχη νωρίτερα αυτή την εβδομάδα για να συγκεντρώσει υποστήριξη για βαθιές περικοπές που πιθανότατα θα αντιμετωπίσουν έντονη αντίσταση από τα συνδικάτα και το κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας, τον δεύτερο μεγαλύτερο μέτοχο της αυτοκινητοβιομηχανίας. Η αναθεώρηση αναφέρθηκε για πρώτη φορά από το Manager Magazin, το οποίο ανέφερε επίσης ότι η δεύτερη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο θα μειώσει τις επενδύσεις κατά περίπου 15% (πάνω από 130δις€) τα επόμενα χρόνια, στοχεύοντας στην ριζική αναδιάρθρωση της 89χρονης εταιρείας, συμπεριλαμβανομένης της απόσχισης της βασικής μάρκας VW και των δραστηριοτήτων ανταλλακτικών σε ξεχωριστές οντότητες, πρόσθεσε το περιοδικό, επικαλούμενο πηγές.

     

4.35 το πρωί… ο Ludovico Massa, επονομαζόμενος Lulù, ξυπνά ιδρωμένος, το ένα μάτι στο ξυπνητήρι, η σύντροφός κοιμάται δίπλα του –ακόμη με τα σκέλια ανοιχτά, αφού προηγούμενα υπό το μπλε φως της TV της έκανε έρωτα _βιασμό στην ουσία, σε ρυθμούς της μηχανής που δουλεύει στο εργοστάσιο. Στη συνέχεια, νιώθοντας ότι τον παρακολουθούν, γυρίζει –σε κενό σκέψης για να βρει τα άψυχα μάτια ενός λούτρινου.
Ήδη στην πρώτη σκηνή του «Η εργατική τάξη πηγαίνει στον παράδεισο» το βλέμμα του Λουλού -Βολοντέ είναι απανθρωποποιημένο: όπως αυτό το ψεύτικο ελαφάκι, είναι προϊόν του Κεφαλαίου. Και στον μικρόκοσμο του εργοστασίου, εμπίπτει στην κατηγορία των κομματιών που γοητεύονται από τις υποσχέσεις της εξουσίας. Το πρώτο μέρος της ταινίας, λοιπόν, θέτει τις βάσεις για μια τέλεια ταξική σάτιρα.
Στην πραγματικότητα, το σενάριο που γράφτηκε από κοινού με τον Ugo Pirro ξεκινά από την εξέγερση Lulu, αλλά μόνο για να μας οδηγήσει στον κολασμένο κύκλο των πολιτικών αγώνων. Ο απλός εργάτης επαναστατεί, φυσικά, όπως πολλοί θα ήθελαν. Αλλά αυτός ο μόνος εργάτης το κάνει μόνο επειδή ο χρόνος μηχανής που απαιτείται από τη διοίκηση τον καταναλώνει, για να γίνει καλύτερος σε σώμα και πνεύμα. Αυτό που ανέλαβε ο πρωταγωνιστής λοιπόν αποδεικνύεται ένας ατομικιστικός και μικροπρεπής αγώνας, ακριβώς όπως η στάση που τον κράτησε στη θέση του όταν του υποσχέθηκαν τριάντα λιρέτες παραπάνω για να δουλέψει πιο γρήγορα.

Οι συγκεντρώσεις του προς τους συντρόφους του είναι αφηρημένες, παραληρητικές και ασαφείς, όχι λιγότερο από αυτές των διεφθαρμένων συνδικαλιστών και των αναρχικών φοιτητών που τον υποστηρίζουν. Τα συμφέροντά του δεν φαίνεται να συμπίπτουν με το συλλογικό συμφέρον και ο καθένας εμφανίζεται μόνο στον αγώνα για επιβίωση. Σε περιόδους συστημικής επισφάλειας όπως η σημερινή μας, αυτή η ιστορία εξακολουθεί να είναι επίκαιρη και επείγουσα. Ακριβώς όπως είναι αξιοσημείωτη η αντινατουραλιστική προσέγγιση της σκηνοθεσίας του Petri, που εκφράζεται στα σύνολα που εμπνέονται από τη φλαμανδική ζωγραφική, το ρυθμικό μοντάζ, τα πολύ κοντινά πλάνα. Όλα δείχνουν έναν εφιάλτη από τον οποίο ο Λουλού δεν ξύπνησε ποτέ. Επιπλέον, η τελευταία σκηνή στο εργοστάσιο, γκροτέσκο ειδυλλιακή, υποδηλώνει μια αίσθηση τραγικής κυκλικότητας αφού μετά το τελευταίο πλάνο η ιστορία θα μπορούσε να ξεκινήσει ξανά και να επαναληφθεί ξανά και ξανά…

Στροφή στην πολεμική βιομηχανία "εξετάζει"
      και η Volkswagen…
Μαρτ-2025
Οι εισαγωγές όπλων στην Ευρώπη υπερδιπλασιάστηκαν την τελευταία πενταετία
Ο «πολεμικός πυρετός» που επικρατεί στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, εν μέσω της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στην Ουκρανία και της εντεινόμενης προπαρασκευής για μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση τα επόμενα χρόνια, αποτυπώνεται και στα τελευταία στοιχεία του Ινστιτούτου Διεθνών Ερευνών για την Ειρήνη με έδρα τη Στοκχόλμη (SIPRI):
Την πενταετία 2020 – 2024 οι εισαγωγές όπλων από τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ υπερδιπλασιάστηκαν, η Ουκρανία έγινε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο, ενώ οι πωλήσεις αμερικανικών εξοπλισμών εκτοξεύτηκαν.
Καθώς τα ευρωπαϊκά κράτη εισέρχονται με όλο και πιο γρήγορους ρυθμούς σε «οικονομία πολέμου» και οι κίνδυνοι για τους λαούς αυξάνονται, οι μονοπωλιακοί όμιλοι βλέπουν μια τεράστια ευκαιρία για νέα πεδία κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους και επενδύουν μαζικά στην παραγωγή εξοπλισμών.
Το σχέδιο «ReArm Europe», που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μπορεί να «ξεκλειδώσει» στρατιωτικές δαπάνες έως και 800 δισ. ευρώ από τα κράτη – μέλη, διοχετεύοντας τον ιδρώτα των λαών της Ευρώπης στα μονοπώλια της πολεμικής βιομηχανίας… Καθώς τα ευρωπαϊκά κράτη εισέρχονται με όλο και πιο γρήγορους ρυθμούς σε «οικονομία πολέμου» και οι κίνδυνοι για τους λαούς αυξάνονται, οι μονοπωλιακοί όμιλοι βλέπουν μια τεράστια ευκαιρία για νέα πεδία κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαιά τους και επενδύουν μαζικά στην παραγωγή εξοπλισμών. Η «πίτα» είναι μεγάλη και είναι χαρακτηριστικό ότι όμιλοι που δραστηριοποιούνται σε άλλους κλάδους της βιομηχανίας μετατρέπουν τις γραμμές  παραγωγής τους, ώστε να τις προσαρμόσουν στα νέα δεδομένα της πολεμικής παραγωγής…
Μετά την υποχώρηση της ευρωπαϊκής αγοράς στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, ο μεγαλύτερος όμιλος  αυτοκινητοβιομηχανίας της Ευρώπης, η γερμανική «Volkswagen», προχωρά τα τελευταία χρόνια σε μείωση της παραγωγής της στη Γερμανία και μεταφορά της σε άλλες χώρες (Κίνα κ.α.), χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν περικοπεί ή σχεδιάζεται να περικοπούν.

·        Ακολουθώντας τη λεγόμενη «zeitwende» (αλλαγή εποχής) και τη στροφή σε θεόρατες στρατιωτικές δαπάνες, η «Volkswagen» δηλώνει τώρα ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να «αναβιώσει» τις γραμμές παραγωγής της για να κατασκευάζει εξοπλισμό για τον γερμανικό στρατό, ως μέρος των προσπαθειών της Ευρώπης να «επανεξοπλιστεί»…

·        Ο Χριστιανοδημοκράτης νικητής των εκλογών στη Γερμανία, Φρ. Μερτς (CDU), προετοιμάζει μαζί με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) ένα πρωτοφανούς αξίας «ειδικό Ταμείο για την Αμυνα», ύψους 500 δισ. ευρώ και επιπλέον 400 δισ. ευρώ για ανάπτυξη της βιομηχανίας και εκσυγχρονισμό των υποδομών. Γι’ αυτόν τον λόγο θα απαιτηθεί και συνταγματική αναθεώρηση για χαλάρωση του «φρένου χρέους».

·        Χθες η απερχόμενη γερμανική Βουλή πραγματοποίησε την πρώτη ανάγνωση της πρότασης CDU/CSU και SPD, καθώς και των «αντίπαλων» σχεδίων των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων (FDP), για ενίσχυση των «αμυντικών» δαπανών. Η δεύτερη και η τρίτη ανάγνωση αναμένονται την ερχόμενη Τρίτη, και θα ακολουθήσει ψηφοφορία για την ίδρυση του Ταμείου των 500 δισ. ευρώ και για τη χαλάρωση του «φρένου χρέους».

·        Με δεδομένο ότι σχεδόν 1 τρισ. ευρώ ετοιμάζεται να διοχετευτεί για πολεμικούς σκοπούς, η κατασκευή στρατιωτικού εξοπλισμού θα μπορούσε να προσφέρει «ένα νέο πεδίο επιχειρήσεων» για τις αυτοκινητοβιομηχανίες που «πασχίζουν» μέσα στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, τονίζει στην εφημερίδα «Telegraph» ο επικεφαλής οικονομολόγος στο Κέντρο για την Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση, Σ. Τορντουάρ.

Γερμανικοί όμιλοι όπως οι «Rheinmetall» και «KNDs Group» έχουν ανακατασκευάσει εργοστάσια ανταλλακτικών αυτοκινήτων για να παράγουν όπλα, βλέποντας τους ορίζοντες που ανοίγονται, και οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι τα εργοστάσια αυτοκινήτων είναι σε θέση να αντισταθμίσουν την κατάσταση, αυξάνοντας την ικανότητα παραγωγής όπλων. «Δεδομένης της τρέχουσας γεωπολιτικής κατάστασης, αυτό που βλέπουμε τώρα στη Γερμανία και στην Ευρώπη είναι οι σωστές αποφάσεις. Πρέπει να επενδύσουμε περισσότερο για να είμαστε και πάλι ασφαλείς», σημείωσε ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Ολ. Μπλούμε, ενώ πρόσθεσε ότι η VW θα μπορούσε να εξετάσει το να κατασκευάζει στρατιωτικό εξοπλισμό – π.χ. οχήματα – στα εργοστάσια που υπολειτουργούν.

«Το κάναμε στο παρελθόν», ανέφερε χαρακτηριστικά, καθώς η «Volkswagen», που ιδρύθηκε από τις Αρχές της ναζιστικής Γερμανίας το 1937, παρήγαγε τεράστιες ποσότητες στρατιωτικών αυτοκινήτων για τον γερμανικό στρατό κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

           Η Rheinmetall παράγει όπλα

Όλες τις ώρες, όλες τις μέρες… η «Rheinmetall» πρωτοπορεί σε αυτήν τη «στροφή» και εκμεταλλεύεται κάθε «ευκαιρία» που παρουσιάζεται για να αυξήσει την ικανότητα παραγωγής της. Όταν π.χ. πέρυσι 900 εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία έχασαν τη δουλειά τους, ο όμιλος προσέλαβε πολλούς από αυτούς σε ένα νέο εργοστάσιο πυρομαχικών στην Κάτω Σαξονία

·        Σχεδιάζει να μετατρέψει τα εργοστάσια στο Βερολίνο και στο Νόις από την κατασκευή ανταλλακτικών αυτοκινήτων στην παραγωγή οβίδων.

·        Τα εργοστάσια της «Rheinmetall» δουλεύουν νυχθημερόν, επτά μέρες την εβδομάδα, σε τρεις 8ωρες βάρδιες.

·        Ο όμιλος είναι ήδη ο μεγαλύτερος παραγωγός πυρομαχικών της Ευρώπης για άρματα μάχης και πυροβολικό. Πέρυσι παρήγαγε 600.000 οβίδες πυροβολικού και σκοπεύει να φτάσει τα 1,1 εκατ. μέχρι το 2027.

«Τα 100 δισ. ευρώ ακούγονται σαν ένα τεράστιο ποσό, αλλά στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε 300 δισ. ευρώ για να παραγγείλετε όλα όσα χρειάζονται», είχε σχολιάσει χαρακτηριστικά ο διευθύνων σύμβουλος της «Rheinmetall», Αρμιν Πάπεργκερ, στο άκουσμα της δημιουργίας «ειδικού Ταμείου Αμυνας» το 2022, από τον τότε καγκελάριο Ολ. Σολτς (SPD). Η «Rheinmetall» είναι η μεγαλύτερη πολεμική βιομηχανία στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, η οποία σύντομα αναμένεται να έχει τον μεγαλύτερο στρατιωτικό προϋπολογισμό προϋπολογισμό της Ευρώπης, αν περάσει στη Βουλή η πρόταση Χριστιανοδημοκρατών – Σοσιαλδημοκρατών. Οπως ανακοίνωσε την Τετάρτη, αναμένει ότι οι πωλήσεις της το 2025 θα αυξηθούν κατά 25% – 30%, εν μέσω προσδοκιών για «παραγγελίες μεγάλου όγκου από στρατιωτικούς πελάτες» που θα μπορούσαν να κερδίσουν περαιτέρω ώθηση από το πρόγραμμα «ReArm Europe». Η εταιρεία ανέφερε άλμα 36% στις ενοποιημένες πωλήσεις το 2024, με τις πωλήσεις στον τομέα της «άμυνας» να αυξάνονται κατά 50%.

Υπό ανάπτυξη είναι ένα νέο κύριο άρμα μάχης για την Ευρώπη, που ονομάζεται «Panther» και το οποίο θα χρησιμοποιήσει τεχνητή νοημοσύνη για χτυπά τους στόχους.

            "Επανεξοπλισμός" της Ευρώπης

Πάντως, σύμφωνα με ανάλυση του «Bloomberg Intelligence» ενδέχεται να χρειαστούν πάνω από δέκα χρόνια προκειμένου τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ να «επανεξοπλιστούν», μετά από δεκαετίες σχετικά χαμηλών δαπανών.    Τα 15 μεγαλύτερα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ ίσως χρειαστεί να αυξήσουν τις επενδύσεις τους κατά 340 δισ. έως 720 δισ. δολάρια ετησίως, όπως αναφέρουν οι αναλυτές στην έκθεσή τους.«Με βάση τα διδάγματα από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, οι ανάγκες του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ περιλαμβάνουν τουλάχιστον 200 δισ. δολάρια σε τεθωρακισμένα και αεροσκάφη από εταιρείες όπως η “BAE Systems”, η “Airbus”, η “Boeing”, η “Saab” και η “General Dynamics”», τονίζει ο επικεφαλής αναλυτής Τζ. Φέργκιουσον.

Σύμφωνα με την έκθεση οι αλυσίδες εφοδιασμού πιέζονται ήδη από την υπάρχουσα ζήτηση, ενώ ο κλάδος αντιμετωπίζει επίσης έλλειψη εκπαιδευμένου προσωπικού για την κάλυψη μελλοντικών αναγκών.

        Η Ευρώπη έγινε ο μεγαλύτερος πελάτης των ΗΠΑ
Η πολεμική προετοιμασία των κρατών της Ευρώπης και η στήριξη των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων οδήγησαν την τελευταία πενταετία σε αλματώδη αύξηση των εισαγωγών όπλων των ευρωπαϊκών κρατών – μελών του NATO, κατά 105% σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία (2015 – 2019), όπως δείχνει η έκθεση του SIPRI.

Οι ΗΠΑ προμήθευσαν το 64% αυτών των όπλων (από 52% την περίοδο 2015 – 2019).

Τώρα η ΕΕ θέλει να αντιστρέψει αυτήν την τάση και να ενισχυθούν οι ευρωπαϊκοί όμιλοι της πολεμικής βιομηχανίας, μέσω και της πρωτοβουλίας «ReArm Europe».

Η Ουκρανία έγινε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο και οι ΗΠΑ εδραίωσαν περαιτέρω τη θέση του μεγαλύτερου εξαγωγέα (43% του παγκόσμιου συνόλου), ακολουθούμενες από τη Γαλλία.
«Η διατλαντική σχέση στις αγοραπωλησίες όπλων έχει βαθιές ρίζες. Οι εισαγωγές από τις ΗΠΑ αυξήθηκαν και τα ευρωπαϊκά κράτη – μέλη του NATO παρήγγειλαν σχεδόν 500 μαχητικά αεροσκάφη και διάφορα άλλα όπλα από τις ΗΠΑ», σημειώνει ο βασικός ερευνητής της μελέτης.

Η Γαλλία δεν εξαρτάται τόσο από τις ΗΠΑ, σημείωσε ο ερευνητής στο Γαλλικό Πρακτορείο, όμως άλλες μεγάλες χώρες, όπως η Ιταλία και η Βρετανία, αγοράζουν αεροσκάφη χαμηλής παρατηρησιμότητας F-35 ή συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας «Patriot» από τους Αμερικανούς, με άλλα λόγια συστήματα δύσκολο να υποκατασταθούν, τουλάχιστον άμεσα. Ολλανδία, Βέλγιο και Δανία εξαρτώνται πολύ περισσότερο από τους αμερικανικούς εξοπλισμούς.
Σε κάθε περίπτωση, για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια η Ευρώπη μετατράπηκε στον μεγαλύτερο πελάτη των ΗΠΑ: Σε αυτήν αναλογούσε το 35% των αμερικανικών εξαγωγών όπλων την περίοδο 2020 – 2024, ξεπέρασε δηλαδή την Εγγύς Ανατολή (33%). Πάντως, το κράτος που είναι ο μεγαλύτερος πελάτης της αμερικανικής βιομηχανίας όπλων παρέμεινε η Σαουδική Αραβία.

«Με το 43% των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων» οι ΗΠΑ έχουν «τετραπλάσιο μερίδιο σε σχέση με τον δεύτερο μεγαλύτερο εξαγωγέα, τη Γαλλία», αναφέρει το SIPRI.

         Η Γαλλία διπλασίασε τις εξαγωγές της στην Ευρώπη

Η Γαλλία πάντως διπλασίασε τις εξαγωγές της στην Ευρώπη σε σύγκριση με την περίοδο 2015 – 2019, κυρίως λόγω των πωλήσεων μαχητικών αεροσκαφών «Rafale» στην Ελλάδα και στην Κροατία και των προμηθειών όπλων στην Ουκρανία. Η Ινδία παραμένει ο μεγαλύτερος πελάτης της Γαλλίας (28% των γαλλικών εξαγωγών). Οι γαλλικές εξαγωγές στην Ινδία έχουν ποσοστό σχεδόν διπλάσιο από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη μαζί (15%).

Η Ρωσία είναι ο 3ος μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων στον κόσμο, όμως η υποχώρηση των εξαγωγών της (-64%) επιταχύνθηκε μετά την εισβολή στην Ουκρανία. Επιπλέον, υπέστη τις συνέπειες των ευρωατλαντικών κυρώσεων και των πιέσεων των ΗΠΑ σε «συμμάχους» τους να μην προμηθεύονται ρωσικό οπλισμό.

Η Ινδία (38% των ρωσικών εξαγωγών την πενταετία 2020 – 2024) στρέφεται ολοένα και περισσότερο σε άλλες χώρες, ενώ η Κίνα (17%) ενίσχυσε τη δική της βιομηχανία.

         Απαιτείται «μεγάλη» αλλαγή, λέει η VW

Αν και η Volkswagen αρνήθηκε να σχολιάσει «εμπιστευτικά έγγραφα» _«Ολόκληρος ο όμιλος, συμπεριλαμβανομένων των μαρκών και των θυγατρικών του, πρέπει να υποστεί εκτεταμένες αλλαγές», δήλωσε εκπρόσωπος. Το συμβούλιο εργαζομένων της VW και το ισχυρό συνδικάτο IG Metall της Γερμανίας δεσμεύτηκαν να αντισταθούν σε οποιαδήποτε τέτοια μέτρα, λέγοντας σε κοινή δήλωση την Παρασκευή: «Εάν προχωρήσουν τέτοια σχέδια, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να τα αποτρέψουμε Στο μεταξύ η Porsche SE, το επενδυτικό όχημα των οικογενειών Porsche και Piech και ο μεγαλύτερος μέτοχος της Volkswagen, αρνήθηκε να σχολιάσει. Κατά το 2025, το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό του ομίλου ήταν ~667.000 άτομα, με σχεδόν το 43% να απασχολείται στη Γερμανία. Κάνοντας απλές μαθηματικές πράξεις  ~667.000Χ43%=~286.000 …100.000 απολύσεις 35% __πάνω από 1 στους 3 εργαζόμενους μένουν χωρίς δουλειά

Η πρώτη προσπάθεια του CEO να κλείσει εργοστάσια στη Γερμανία το 2024 συνάντησε σφοδρή αντίσταση από τα εργατικά συνδικάτα, αναγκάζοντας σε υποχώρηση. Εκείνη την εποχή, η διοίκηση είχε προτείνει το κλείσιμο ή την πώληση αρκετών εγκαταστάσεων στο πλαίσιο μιας ευρείας προσπάθειας μείωσης του κόστους για την αντιμετώπιση της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας και της χαμηλής ζήτησης ηλεκτρικών οχημάτων, προκαλώντας απεργίες και μια παρατεταμένη αντιπαράθεση με την IG Metall και το συμβούλιο εργαζομένων, τα οποία έχουν σημαντική επιρροή.

Τεράστια πίεση από αυξανόμενους κινέζους ανταγωνιστές

Καθώς οι συνθήκες της αγοράς έχουν επιδεινωθεί, οι επικεφαλής  βρίσκονται υπό ακόμη μεγαλύτερη πίεση να αναζωογονήσει την τύχη της Volkswagen καθώς αντιμετωπίζει τους δασμούς και τον αυξανόμενο ανταγωνισμό από τις κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες, την μεγαλύτερη απειλή της. «Ο όμιλος VW έχει υποφέρει από χρόνια παραμέλησης στην αναπροσαρμογή του αριθμού των εργαζομένων λόγω του ασφυκτικού ελέγχου που ασκούν στην εταιρεία η περιφερειακή κυβέρνηση και τα συνδικάτα», δήλωσε ο ανεξάρτητος αναλυτής αυτοκινήτων Matthias Schmidt. «Η πραγματικότητα της αγοράς πλήττει περισσότερο τον γερμανικό γίγαντα».

Οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες χάνουν σταθερά έδαφος έναντι των τοπικά παραγόμενων ηλεκτρικών οχημάτων στην Κίνα. Σύμφωνα με την AlixPartners, το μερίδιο αγοράς των μη κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών μειώθηκε στο 32% το 2025 από 57% το 2020. Έχοντας υπάρξει η κορυφαία αυτοκινητοβιομηχανία της Κίνας για χρόνια, η Volkswagen υποχώρησε στη δεύτερη θέση από την BYD  το 2024 και έπεσε στην τρίτη θέση το 2025.

Αυτή η πτώση έχει πλέον εξαπλωθεί σε αυτοκινητοβιομηχανίες υψηλής ποιότητας όπως η BMW η οποία εξέδωσε προειδοποίηση-σοκ για τα κέρδη της σσ. που απλά μειώθηκαν, την περασμένη εβδομάδα, αποδίδοντας εν μέρει στις αδύναμες πωλήσεις στην Κίνα. Οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες επεκτείνονται επίσης σε αναδυόμενες αγορές και αναπτύσσονται ραγδαία στην έδρα της Volkswagen στην Ευρώπη.

Πολεμική Βιομηχανία _ένας είναι |
ο εχθρός _ο ιμπεριαλισμός __ΕΕ_ Οικονομία Πολέμου
Αυξάνουν κέρδη και προσωπικό οι βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού υλικού __Ευρωπαϊκοί όμιλοι απορροφούν τεράστια κρατικά κονδύλια και επενδύουν κεφάλαια, πλασάροντας την αύξηση του προσωπικού ως «ευκαιρία» για τον λαό
Η ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία περιλαμβάνει ορισμένες μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, παγκόσμιες εταιρείες μεσαίας κεφαλαιοποίησης και πάνω από 2.000 μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η Ευρωπαϊκή Αμυντική Τεχνολογική και Βιομηχανική Βάση (EDTIB) κυριαρχείται από εταιρείες σε Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Σουηδία. Η μεγαλύτερη εταιρεία στην ΕΕ, με βάση τα έσοδα το 2021, ήταν η ιταλική «Leonardo», στη συνέχεια η ευρωπαϊκή πολυεθνική «Airbus», ακολουθούμενη από τις γαλλικές εταιρείες «Thales», «Dassault» και «Safran».

Από τις 100 κορυφαίες εταιρείες του κόσμου, οι 17 έχουν την έδρα τους στην ΕΕ. Συγκριτικά, 46 από τις 100 κορυφαίες αμυντικές εταιρείες έχουν έδρα τις ΗΠΑ και οι 5 κορυφαίες εταιρείες της Global 100, οι οποίες έχουν όλες έδρα τις ΗΠΑ, είχαν συνδυασμένα έσοδα 193 δισ. ευρώ το 2021, υπερδιπλάσια από τα έσοδα ολόκληρης της αμυντικής βιομηχανίας της ΕΕ.

Εφτά κινεζικές εταιρείες βρίσκονται στον κατάλογο των 100 κορυφαίων, με συνολικά έσοδα 111 δισ. ευρώ, ενώ η Ρωσία είχε μόνο μία στον κατάλογο («Tactical Missiles Corp»), αλλά αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι άλλες ρωσικές εταιρείες δεν παρέχουν στοιχεία.

Σύμφωνα με έκθεση της Ένωσης Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Αμυντικών Βιομηχανιών της Ευρώπης (ASD), μόνο το στρατιωτικό σκέλος των βιομηχανιών (αρκετές εταιρείες, όπως η «Airbus», δραστηριοποιούνται παράλληλα σε στρατιωτική και πολιτική παραγωγή), απέφερε το 2022 έσοδα 135,3 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 10% σε σχέση με το 2021. Από αυτά το 42% προήλθε από εξοπλισμούς για την αεροπορία, το 23% για το ναυτικό και το 35% για χερσαίους εξοπλισμούς.

Η πολεμική βιομηχανία απασχολεί – σύμφωνα πάντα με την ASD – 516.000 εργαζόμενους (4,4% αύξηση σε σχέση με το 2021), από τους οποίους οι 193.000 στη στρατιωτική αεροναυπηγική.

           Ραγδαία ανάπτυξη __εκτόξευση κερδών

Οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες καρπώνονται ήδη τα οφέλη από τη μεταστροφή της οικονομίας σε πολεμική, με την ΕΕ και τα κράτη – μέλη να αυξάνουν διαρκώς τους προϋπολογισμούς για την «άμυνα». Επιχειρηματικοί όμιλοι όπως η «Thales» και η «Rheinmetall» κατευθύνουν περισσότερα κεφάλαια για επαναγορές μετοχών και μερίσματα, συγχωνεύσεις και εξαγορές.
Η «Rheinmetall», ο μεγαλύτερος όμιλος της πολεμικής βιομηχανίας στη Γερμανία, ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή νέων εγκαταστάσεων παραγωγής πυρομαχικών στη Γερμανία και εξαγόρασε την «Expal Systems» για να ενισχύσει την παραγωγική της ικανότητα σε πυρομαχικά πυροβολικού και όλμων.
Παράλληλα, ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες μία νέα κοινοπραξία με τον ιταλικό όμιλο «Leonardo», που αποτελεί επίσης έναν από τους «γίγαντες» της ευρωπαϊκής πολεμικής βιομηχανίας. Η γερμανοϊταλική συνεργασία αφορά την κατασκευή αρμάτων μάχης.
Η «Rheinmetall» και η «Leonardo» θα κατέχουν από 50% των μετοχών της νέας εταιρείας, η οποία θα έχει την έδρα της στη Ρώμη. Οι δύο εταιρείες θα κατασκευάζουν το άρμα μάχης «Panther KF51» που έχει αναπτύξει η «Rheinmetall» και το όχημα μάχης πεζικού «Lynx» για τον ιταλικό στρατό.
Η γαλλική εταιρεία ηλεκτρικών συστημάτων και άμυνας «Thales» ανακοίνωσε πρόσφατα ότι σημείωσε αύξηση 26% στα επίπεδα των παραγγελιών για το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι οποίες ανήλθαν σε 10,8 δισ. ευρώ. Το γεγονός αυτό ανέβασε το βιβλίο παραγγελιών της εταιρείας στα 47 δισ. ευρώ, που αποτελεί νέο ρεκόρ.
Η βρετανική εταιρεία αεροδιαστημικής και αμυντικής βιομηχανίας «BAE Systems» είναι άλλος ένας όμιλος που επωφελείται από τις αυξημένες παραγγελίες, ανακοινώνοντας αύξηση κατά 1,89 δισ. ευρώ το πρώτο εξάμηνο του έτους και συνολικά 70,34 δισ. ευρώ. Ο διευθύνων σύμβουλός της δήλωσε: «Οι παραγγελίες μας δείχνουν ότι η ζήτηση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας παραμένει υψηλή. Θα συνεχίσουμε να επενδύουμε σε νέες τεχνολογίες, εγκαταστάσεις και στο ανθρώπινο δυναμικό μας, ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στο ρεκόρ του ανεκτέλεστου των παραγγελιών μας και να βοηθήσουμε τους κυβερνητικούς πελάτες μας να παραμείνουν μπροστά σε έναν αβέβαιο κόσμο».
Αλλά και η σουηδική «Saab» είδε τις πωλήσεις της να αυξάνονται κατά 22% το δεύτερο τρίμηνο του έτους, ενώ τα κέρδη προ φόρων και τόκων αυξήθηκαν επίσης κατά 25%. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, «η “Saab” κατέγραψε μια ισχυρή είσπραξη παραγγελιών ύψους 3,51 δισ. ευρώ, το δεύτερο υψηλότερο τρίμηνο στην ιστορία της», ενώ σχεδιάζει να αυξήσει το εργατικό δυναμικό της για να ανταποκριθεί.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι της Ευρώπης που επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους, αξιοποιώντας την αυξημένη ζήτηση και τα διαθέσιμα κεφάλαια. Τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ) θα λάβουν έως και 80 εκατ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Άμυνας για να αυξήσουν την παραγωγή πυρομαχικών των 155 χιλιοστών στη μονάδα παραγωγής τους στο Λαύριο.
Επίσης, η ελληνική «Theon» ανακοίνωσε ρεκόρ εσόδων ύψους 222,6 εκατ. ευρώ το 9μηνο του 2024, με 92% αύξηση σε σύγκριση με το 2023, αλλά και αύξηση παραγγελιών κατά 47,4% το ίδιο διάστημα.
       2024: Στην ελληνική THEON ανήκει η πρώτη φετινή IPO στην Ευρώπη
Πολύ μεγαλύτερες επενδύσεις γίνονται το τελευταίο διάστημα στις πολεμικές βιομηχανίες και στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, όπως στην Πολωνία, στην Ουγγαρία και την Τσεχία. Ο Ομιλος Πολωνικών Εξοπλισμών (PGZ) έχει δει τις παραγγελίες του να πολλαπλασιάζονται τόσο για τον πολωνικό στρατό, όσο και για όπλα που κατευθύνονται στην Ουκρανία. Ο επικεφαλής του ομίλου 50 εταιρειών, που απασχολεί πάνω από 20.000 εργαζόμενους, έχει δηλώσει ότι τα επίπεδα παραγωγής έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Η Τσεχία, επίσης, ήταν μεταξύ των πρώτων χωρών που παρέδωσαν βαρύ οπλισμό στην κυβέρνηση του Κιέβου. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Αμυνας της χώρας δήλωσε ότι μόνο το 2022, οι συμβάσεις που είχαν υπογραφεί για την Ουκρανία έφτασαν τα 1,7 δισ. ευρώ. Μέχρι το τέλος του 2023, οι τσεχικές προμήθειες στρατιωτικού εξοπλισμού στην Ουκρανία ξεπερνούσαν τα 5 δισ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι περίπου το 90% του πολεμικού υλικού που παράγεται στην Τσεχία εξάγεται, ενώ το 2022 οι εξαγωγές ήταν σχεδόν διπλάσιες από τα προηγούμενα χρόνια.
          “Ανευ προηγουμένου οι προσλήψεις στην πολεμική βιομηχανία”
Σύμφωνα με έκθεση των «Financial Times», το τελευταίο διάστημα η βιομηχανία διακατέχεται από μια «άνευ προηγουμένου» αγωνία για την εξεύρεση εργαζομένων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Οι όμιλοι του κλάδου προσλαμβάνουν με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δεκαετιών, εν μέσω παραγγελιών – ρεκόρ.
Σε συνθήκες που μια νέα κρίση μοιάζει αναπόφευκτη, με τους οικονομικούς δείκτες σε υποχώρηση σε ΗΠΑ και Ευρώπη, η πολεμική οικονομία φαντάζει ως το ελιξίριο για την επένδυση κεφαλαίων, που θα καθυστερήσει το «μοιραίο», στο έδαφος της πολεμικής κλιμάκωσης, για την οποία προετοιμάζονται όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Ταυτόχρονα, η αστική τάξη πλασάρει τον πόλεμο στον λαό και ως «ευκαιρία» για οικονομική ανάκαμψη, όχι μόνο από το μοίρασμα της ιμπεριαλιστικής λείας και τη συμμετοχή στην ανοικοδόμηση κατεστραμμένων κρατών, όπως, για παράδειγμα, η Ουκρανία, αλλά και από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στη βιομηχανία του πολέμου, που η έκρηξή της απαιτεί περισσότερα εργατικά χέρια.Γίνεται προσπάθεια και με αυτόν τον τρόπο να ενσωματωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια από τη συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική και να στρατευτούν ευρύτερες λαϊκές μάζες στον πόλεμο, κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης.

Volkswagen ID.7 electric car

Η «Lockheed Martin», η «Northrop Grumman» και η «General Dynamics», των οποίων η συνολική κεφαλαιοποίηση υπερβαίνει τα 250 δισ. δολάρια, έχουν να καλύψουν σχεδόν 6.000 θέσεις εργασίας. Δέκα ακόμη μεγάλοι όμιλοι σκοπεύουν να προσθέσουν συνολικά περίπου 37.000 θέσεις εργασίας – ή περίπου το 10% του συνολικού τους εργατικού δυναμικού – από μαθητευόμενους, μηχανικούς, προγραμματιστές λογισμικού και αναλυτές μέχρι ανώτερα στελέχη. Η αμυντική βιομηχανία της ΕΕ αντιμετωπίζει έλλειψη προσωπικού εν μέσω αυξημένης ζήτησης. Η γαλλική «Thales» δήλωσε ότι έχει προσλάβει 9.000 άτομα – το 11% του σημερινού προσωπικού της, που ανέρχεται σε 81.000 άτομα – στον «αμυντικό» τομέα τα τελευταία τρία χρόνια. Ο βασικός κατασκευαστής πυραύλων της Ευρώπης, η MBDA, σχεδιάζει να προσλάβει φέτος περισσότερους από 2.600 εργαζόμενους – το 17% του σημερινού εργατικού δυναμικού του που ανέρχεται σε 15.000 άτομα. Ο Αντόνιο Λιότι, επικεφαλής του ανθρώπινου δυναμικού της ιταλικής «Leonardo», δήλωσε ότι βρίσκεται σε «μια εντατική αναζήτηση για νέες προσλήψεις, ακόμη πιο έντονη από ό,τι κατά τη διάρκεια προηγούμενων συγκρούσεων, όπως το Ιράκ ή το Αφγανιστάν».

         Στροφή στην πολεμική βιομηχανία
Η εκτίναξη της ζήτησης, της κρατικής στήριξης και των κερδών έχει τραβήξει το ενδιαφέρον μιας σειράς επιχειρηματικών ομίλων. Εταιρείες που μέχρι πρόσφατα είτε δραστηριοποιούνταν ελάχιστα με τον αμυντικό τομέα είτε ακόμα και καθόλου έχουν στρέψει την παραγωγή τους προς τα εκεί. Για παράδειγμα, ενώ η «Volvo» έχει παραδοσιακά επικεντρωθεί στα επιβατικά αυτοκίνητα, ανακοίνωσε πρόσφατα σχέδια για την είσοδό της στην «αμυντική» αγορά, αναπτύσσοντας τεθωρακισμένα οχήματα για τις στρατιωτικές δυνάμεις και τις δυνάμεις ασφαλείας. Στροφή προς τον τομέα της «άμυνας και ασφάλειας» έχουν πραγματοποιήσει και οι δύο γίγαντες των τηλεπικοινωνιών, η «Ericsson» και η «Nokia», προσφέροντας μια σειρά προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων επικοινωνίας, της τεχνολογίας επιτήρησης και κυβερνοασφάλειας, αλλά και κρίσιμες υποδομές επικοινωνίας για στρατιωτικές και κυβερνητικές υπηρεσίες. Τις δραστηριότητές της στον τομέα της άμυνας έχουν επεκτείνει τα τελευταία χρόνια η «Siemens», η «Thyssenkrupp», η BASF όπως και η ABB.

Παράλληλα, ακόμα και εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς κλάδους, έχουν αναπτύξει τη συνεργασία τους με τις Ενοπλες Δυνάμεις. Η γαλλική φαρμακευτική «Sanofi» παρέχει ιατρικές προμήθειες και υπηρεσίες στον στρατό, συμπεριλαμβανομένων εμβολίων, φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού, ενώ νέα φαρμακευτικά σκευάσματα για στρατιωτική χρήση αναπτύσσει και η δανική «Novo Nordisk».

              Δείτε και Ριζοσπάστη

·           Επενδύσεις εκατοντάδων δισ. ευρώ στην πολεμική προετοιμασία

§  Η ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας κινητοποιεί συσσωρευμένα κεφάλαια και φέρνει ακόμα πιο κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου

·           Βαρέλι δίχως πάτο η εμπλοκή σε επικίνδυνα σχέδια

2024
Volkswagen: κλείσιμο εργοστασίου και χιλιάδες απολύσεις _Ακόμη ένα "σχέδιο εξυγίανσης" για ανταγωνιστικότητα στην "εποχή της ηλεκτροκίνησης"
Σαρωτικά αντεργατικά μέτρα, απολύσεις και κλείσιμο εργοστασίων προμηνύονται σύμφωνα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις του γερμανικού κολοσσού αυτοκινητοβιομηχανίας «Volkswagen» (VW), ως συνέπεια του σκληρού ανταγωνισμού μεταξύ μονοπωλίων στην εποχή της «πράσινης» καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο σχεδίου «εξυγίανσης», η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης σχεδιάζει να άρει την «εγγύηση απασχόλησης» για 110.000 εργαζόμενους, ενώ για πρώτη φορά θα κλείσει κάποια γραμμή παραγωγής στη Γερμανία. Μπροστά σε αυτήν τη δυσμενή για τους εργαζόμενους εξέλιξη ο Γερμανός υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος, από το κόμμα των Πρασίνων, Ρόμπερτ Χάμπεκ, από τη μια, προανήγγειλε «μέτρα τα οποία θα διασφαλίζουν ότι η Γερμανία θα παραμείνει μεγάλη παραγωγός αυτοκινήτων και διεθνώς ανταγωνιστική» και, από την άλλη, τόνισε πως οι όποιες αποφάσεις της VW «πρέπει να ληφθούν σε στενό συντονισμό με τους κοινωνικούς εταίρους», προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις των εργαζομένων.
«Όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να ανταποκριθούν στις ευθύνες τους για τους εργαζόμενους», δήλωσε, δείχνοντας και προς τα συνδικάτα που όλα αυτά τα χρόνια έχουν στηρίξει τις περικοπές του ομίλου, ο οποίος προετοιμαζόταν να εισέλθει ανταγωνιστικός στην «εποχή της ηλεκτροκίνησης».Ο Χάμπεκ, την ώρα που χιλιάδες εργαζόμενοι κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, εξέφρασε τη συμπαράσταση της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών (SPD) – Πρασίνων – Φιλελευθέρων στις αυτοκινητοβιομηχανίες που …«αντιμετωπίζουν τεράστιες προκλήσεις καθώς στρέφονται στην ηλεκτροκίνηση προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν τους ξένους ανταγωνιστές».
Η «Volkswagen» λειτουργεί εργοστάσια σε Βόλφσμπουργκ, Εμντεν, Οσναμπρουκ, Ζαλτσγκίτερ, Ανόβερο, Μπράουνσβαϊγκ της Κάτω Σαξονίας και Τσβικάου, Κέμνιτς και Δρέσδη στη Σαξονία. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το εργοστάσιο που ενδέχεται να κλείσει είναι αυτό του Τσβικάου, όπου απασχολούνται 10.350 εργαζόμενοι και κατασκευάζονται τρία ηλεκτροκίνητα μοντέλα της VW, δύο της Audi και ένα της Cupra, αλλά και το αμάξωμα για την Bentley Bentaya και τη Lamborghini Urus.Το εργοστάσιο στο Τσβικάου είναι το πρώτο ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας που κατασκεύασε ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Πέρυσι κατασκεύασε 220.000 οχήματα από τα 360.000 που σχεδίαζε και οι φετινές προβλέψεις είναι «χειρότερες» για τη λειτουργία μιας καπιταλιστικής επιχειρήσεις με στόχο το μέγιστο κέρδος.
Το τελευταίο διάστημα η ζήτηση για τα ηλεκτροκίνητα  αυτοκίνητα στη Γερμανία έχει περιοριστεί, καθώς η κυβέρνηση ήρε το μέτρο επιδότησής τους.
                          “Απλώς δεν υπάρχει πια αγορά”
Η ηγεσία της «Volkswagen» ανακοίνωσε στο Βόλφσμπουργκ, μπροστά σε περισσότερους από 10.000 εργαζόμενους, τα σχέδια για κλείσιμο ενός εργοστασίου, και την άρση του καθεστώτος «εγγυημένης απασχόλησης». Ο οικονομικός διευθυντής, Αρνό Αντλιτς, είπε ότι στην Ευρώπη πωλούνται σήμερα ετησίως 2 εκατ. λιγότερα αυτοκίνητα από ό,τι πριν από την πανδημία του κορονοϊού. «Αυτό δύσκολα θα αλλάξει», είπε, ενώ για την VW, η οποία κατέχει το 1/4 της ευρωπαϊκής αγοράς, αυτό σημαίνει ότι «μας λείπουν οι πωλήσεις 500.000 αυτοκινήτων τον χρόνο, οι πωλήσεις δηλαδή δύο εργοστασίων». Οπως είπε, «αυτό δεν έχει να κάνει με τα προϊόντα μας ή με τις κακές επιδόσεις των πωλήσεων, απλώς η αγορά δεν υπάρχει πια». Η επικεφαλής του συμβουλίου των εργαζομένων της VW, Ντανιέλα Καβάλο, αναγνώρισε ότι η εταιρεία «αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα» – άλλωστε οι εργαζόμενοι είχαν συμφωνήσει στο αρχικό σχέδιο εξυγίανσης – αλλά τόνισε ότι τα νέα σχέδια επιτρέπονται «μόνο σε ένα σενάριο, όταν έχει πεθάνει συνολικά το επιχειρηματικό μοντέλο, κάτι που δεν ισχύει».
Η Volkswagen (VW), ή Φάου Βε είναι ο γερμανικός κολοσσός _η κορυφαία σε πωλήσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας που εδρεύει στο Βόλφσμπουργκ (Κάτω Σαξονία). Το όνομά της _από τα χρόνια του Χίτλερ “Volk” = “λαός” και “Wagen” =  “Αυτοκίνητο”, δλδ “Αυτοκίνητο του λαού” …για την χαμηλή κοινωνικά τάξη. Είναι και η αρχική μάρκα του σημερινού  Ομίλου Volkswagen. Ιδρύθηκε στις 28 Μαΐου 1937 από την ναζιστική οργάνωση Γερμανικό Μέτωπο Εργασίας, το Ναζιστικό σωματείο, και αποτελεί τη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας και, έως πρόσφατα, ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στον κόσμο, πίσω από την Toyota, αν και συνολικά ο Όμιλος Volkswagen κατέλαβε από το 2016 και την πρώτη θέση παγκοσμίως. Το σημερινό της επίσημο σλόγκαν είναι Das Auto (Το Αυτοκίνητο).
6 Μαΐου 1938_ Ο Χίτλερ βάζει τον θεμέλιο λίθο του εργοστασίου της Volkswagen. Η Volkswagen έχει τρία αυτοκίνητα στην λίστα των 10 αυτοκινήτων όλων των εποχών με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, που έχει καταρτισθεί από την ιστοσελίδα 24/7 Wall St: το Volkswagen Golf, το Volkswagen Beetle (Σκαθάρι) και το Volkswagen Passat. Με αυτά τα τρία αυτοκίνητα, η Volkswagen έχει τα περισσότερα αυτοκίνητα από κάθε κατασκευαστή αυτοκινήτων στη λίστα που εξακολουθούν να κατασκευάζονται, ενώ κατέχει την πρώτη θέση στις δαπάνες από κάθε αυτοκινητοβιομηχανία για την έρευνα και την ανάπτυξη από το 2011.
              Παιχνίδια με την ηλεκτροκίνηση __Σκάνδαλο των κινητήρων ντίζελ
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ξέσπασε ένα τεράστιο σκάνδαλο παγκόσμιας κλίμακας όταν αποδείχτηκε μετά από έρευνες του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βιρτζίνια, ότι η εταιρεία είχε τοποθετήσει ένα παράνομο λογισμικό στα οχήματά της (και γενικότερα του ομίλου της) με κινητήρες ντίζελ, προκειμένου αυτά να φαίνεται ότι εκπέμπουν λιγότερους ρύπους από τους πραγματικούς. Το γεγονός αυτό, που έγινε γνωστό ως το «σκάνδαλο dieselgate» (λογοπαίγνιο με το Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ), είχε ως αποτέλεσμα να παραιτηθεί ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, Martin Winterkorn, και να πληγεί σοβαρά το γόητρό της στις αγορές που δραστηριοποιείται.Παγκοσμίως, περισσότερα από 11 εκατομμύρια οχήματα και 32 μοντέλα του Ομίλου Volkswagen, από τις εταιρείες Volkswagen, Audi, Seat, Škoda και Porsche, και από το διάστημα 2009 – 2015, ήταν εξοπλισμένα με αυτό το λογισμικό, το οποίο είχε την ικανότητα να εντοπίζει πότε γινόταν έλεγχος μέτρησης των καυσαερίων NOx και CO2 και, ειδικά και μόνο κατά τη διάρκεια της μέτρησης, να αυτορυθμίζει τον κινητήρα έτσι ώστε να εκπέμπει εκτάκτως λιγότερα καυσαέρια από τα κανονικά.

ΙΤΑΛΙΑ: Νέες συμφωνίες συνδικάτων – "Stellantis" για χιλιάδες απολύσεις

ΚΚΕ_ΚΝΕ | ΠΕΑΕΑ_ΔΣΕ εκδήλωση τιμής & μνήμης για τους 8 ηρωικούς ΕΠΟΝίτες της Καισαριανής

Οι 7 ηρωικοί ΕΠΟΝίτες της Καισαριανής _στην πρώτη σειρά
Απόλλων Δαυλάκος, Στέφανος Τσάφος, Γιώργος Πολεμαρχάκης.
Στη 2η Νίκος Νταλιάνης, Πρόδρομος Αδραμίτογλου, Σωτήρης Βενιέρης, Ανδρέας Κρυσταλλάκος
_Δεν υπάρχει φωτο του 8ου _Μιχάλη Μενεγάκη

"Εγώ είμαι. Δεν υπάρχω, αλλά υπάρχω. Δεν ζω, αλλά ζω.
Δεν έχω σάρκα και οστά... δεν τα χρειάζομαι.
Εσείς με κρατάτε εδώ.
Με τα θετικά σας λόγια, αλλά και τα αρνητικά.
Δεν έχω ησυχάσει ως νεκρός... αλλά μήπως έζησα ήσυχος και ως ζωντανός;
Ο καθένας από την πλευρά που το βλέπει,
από την πλευρά που τάσσει εαυτόν...
Είναι τιμή πάντως να με βρίζει ο εχθρός...
σημαίνει ότι με φοβάται"__
απόσπασμα από την παράσταση στην Καισαριανή της Σοφίας Αδαμίδου,
με τον Τάσο Σωτηράκη στο ρόλο του ΆρηΕΠΟΝίτες της Καισαριανής

             Οδός Αδελφών Τσάφου

                                                                          _____________________

                              Οδός Αδελφών Τσάφου.
Στο έμπα της Καισαριανής, από την πλευρά της Πανεπιστημιούπολης συναντάς την οδό Τσάφου. Ο Δήμος Καισαριανής έδωσε στον δρόμο αυτό το όνομα «Οδός ΑΔΕΛΦΩΝ ΤΣΑΦΟΥ», τιμώντας τη μνήμη τεσσάρων αδελφών, προσφύγων, που έδωσαν το «παρών» και δύο απ’ αυτούς τη ζωή τους στον απελευθερωτικό αγώνα του λαού μας εναντίον των Γερμανών. Στο τέρμα της ίδιας οδού, που συναντιέται με την οδό Αναξαγόρα, είναι τοποθετημένη μια αναθηματική πλάκα πάνω στην μπαζωμένη κοίτη του Ηριδανού που αναφέρεται στη "Σύσκεψη της Καισαριανής", όπου ο Άρης Βελουχιώτης πρωτομίλησε στους συντρόφους τους για τον ένοπλο αγώνα κατά των Γερμανών κατακτητών. Πώς συνδέονται οι δύο αυτές αναφορές; Πώς συνδέεται η ονομασία του δρόμου με την αναθηματική πλάκα; Το ξετύλιγμα του κουβαριού θα αναδείξει κορυφαία ιστορικά γεγονότα που έγραψαν τις ένδοξες σελίδες της Εθνικής μας Αντίστασης.

Ο Δημήτρης Τσάφος, ο πατέρας, το 1922, στον κατατρεγμό και στη συμφορά, μαζί με τον αδελφό του και άλλα ξαδέλφια του, αφού κατάφεραν να διώξουν τις οικογένειές τους στην Ελλάδα, καθώς πλησίαζαν οι Τσέτες στα Βουρλά, οι ίδιοι παρέμειναν εκεί για να υπερασπιστούν την πόλη και έμειναν για πάντα εκεί και βρέθηκαν κατακρεουργημένοι κι απαγχονισμένοι στην κεντρική πλατεία των Βουρλών. Η απορφανισμένη οικογένεια, τέσσερα αγόρια (Μανώλης, Στέφανος, Γιώργος, Γιάννης), δύο κορίτσια και η μάνα τους, μετά από πολλά βάσανα κατάφεραν να φθάσουν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Καισαριανή.

Η "σύσκεψη της Καισαριανής" αποτέλεσε την πρώτη γνωριμία του Μανώλη Τσάφου με τον Άρη και έκτοτε δεν χώρισαν ποτέ. Συγκεκριμένα στις 15 Μάη 1941 σ’ ένα αλσύλλιο της Καισαριανής γίνεται μια μυστική σύναξη μιας χούφτας παλικαριών με την παρουσία του Άρη Βελουχιώτη. Σ’ αυτή τη σύσκεψη, γνωστή σαν «Σύσκεψη της Καισαριανής», ο Άρης θα μιλήσει στους συναγωνιστές και συντρόφους του για ένοπλο αγώνα ενάντια στον κατακτητή, για ένα νέο ’21. Η ομιλία του Θανάση Κλάρα στη Σύσκεψη της Καισαριανής επικεντρώθηκε σε τέσσερα σημεία:
α. Ο αγώνας για τη λευτεριά έχει κι άλλο χαρακτήρα. Η νίκη του λαού μας ενάντια στον κατακτητή θα είναι και μια νίκη ενάντια στον ντόπιο φασισμό. Ο λαός με τον αγώνα του και τη νίκη του θα εξασφαλίσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα και τις ελευθερίες του. Ο αγώνας είναι για τη λευτεριά, αλλά και για να μην υπάρξει γυρισμός στα μαύρα χρόνια της δικτατορίας.
β. Ο πόλεμος συνεχίζεται. Πρέπει να συνεχιστεί με το όπλο στο χέρι, ως την απελευθέρωση της πατρίδας από τους κατακτητές,
γ. Τα όπλα του αγώνα θα εξασφαλιστούν από τα όπλα των στρατιωτών που δεν τα παράδωσαν, αλλά τα πιο πολλά θα τα αρπάξουμε από τους ίδιους τους κατακτητές,
δ. Ο ένοπλος αγώνας θα πρέπει να στραφεί κατά των κατακτητών και των προδοτών συνεργατών τους

Στη σύσκεψη πήραν μέρος γύρω στους 12 αγωνιστές, παλιοί γνώριμοι οι πιο πολλοί, του Θανάση Κλάρα, από τις παράνομες Οργανώσεις του ΚΚΕ: Ο Μανώλης Τσάφος, που τον ακολούθησε πιστά ως το τέλος, για να σκοτωθεί σε μάχη, τον Απρίλη του 1945, λίγες μέρες πριν αυτοκτονήσει ο Άρης, ο Στέφανος Τσάφος, αδελφός του Μανώλη, μαχητής του Β’ λόχου ΕΛΑΣ Καισαριανής, έπεσε στη μάχη με τους ταγματασφαλίτες στις 16 Ιούνη 1944, κοντά στο Μοναστήρι Καισαριανής, ο Γιάννης Χατζηπαναγιώτου (ο μετέπειτα Καπετάν Θωμάς), αργότερα Καπετάνιος  της VII Ταξιαρχίας του ΕΛΑΣ, ο Νίκος Θεοδωρίδης, από τη Μικρά Ασία, στέλεχος του ΚΚΕ και συνεργάτης του Άρη Βελουχιώτη και  του Γιάννη Χατζηπαναγιώτου από το 1938, ο επίσης Μικρασιάτης Θόδωρος Κουλίτσος-Νικολαΐδης, στέλεχος του ΚΚΕ, οργανώθηκε από τους πρώτους στο ΕΑΜ Καισαριανής και στον ΕΛΑΣ, ο Ιγνάτης Δρακούλης «Πάγκαλος», γεννημένος στη Μικρά Ασία, στέλεχος του ΚΚΕ, ο αδελφός του Ιγνάτη, Δημήτρης Δρακούλης «Πάγκαλος», στέλεχος του ΚΚΕ, ο γερμανομαθής Κορίνθιος δικηγόρος Αθανάσιος Λαζανάς, που όταν τον έπιασαν οι Γερμανοί αρνήθηκε να τους μιλήσει στη γλώσσα τους και τον εκτέλεσαν, ο γεννημένος στην Κέρκυρα Γιώργος Τζώνης,  στέλεχος του ΚΚΕ και συνεργάτης του Άρη Βελουχιώτη και  του Γιάννη Χατζηπαναγιώτου από το 1939, ο Δημήτρης Χαραλάμπους και η Ελπίδα Κουρουνιώτη, αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης.

Ένα χρόνο μετά, στις 24 Μαΐου 1942, ο Άρης κατ’ εντολή του ΕΑΜ, θα ξεκινήσει τον ένοπλο αγώνα με τον ΕΛΑΣ, για να γράψει στα βουνά της Ελεύθερης Ελλάδας το έπος της ΕΑΜΙΚΗΣ Εθνικής Αντίστασης. Πρώτοι έτρεξαν στο κάλεσμά του οι ελάχιστοι της μυστικής σύναξης της Καισαριανής κι ανάμεσά τους ο Μανώλης Τσάφος, για να γίνει στη συνέχεια ένας από τους πρώτους αντάρτες του Βελουχιώτη, μέχρι που θα πέσει νεκρός σε μια απ’ τις τελευταίες μάχες τους λίγο πριν το τραγικό τέλος του Άρη.

Στη μάχη αυτή, στις 25 Απριλίου 1945 βρέθηκαν περικυκλωμένοι από ισχυρές αγγλοελληνικές δυνάμεις, που έβαλλαν εναντίον τους με πυκνά πυρά οπλοπολυβόλων. Οι αντάρτες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και κατάφεραν κινούμενοι αθόρυβα μέσα στη νύχτα να "γλιστρήσουν" έξω από τον κλοιό των εχθρικών δυνάμεων. Στη νυχτερινή όμως εκείνη συμπλοκή σκοτώθηκε ο Μανώλης Τσάφος, τραυματίστηκαν πέντε και ένας συνελήφθη αιχμάλωτος. Οι αντάρτες πέρασαν στη συνέχεια στην Αλβανία για ελάχιστες ώρες, αφού προηγουμένως έθαψαν πάνω στη συνοριακή γραμμή τον αξέχαστο πρωταντάρτη από την Καισαριανή Μανώλη Τσάφο. Ο θάνατος του Μανώλη συγκλόνισε τον Άρη Βελουχιώτη. Τον νεκρό αγωνιστή προέπεμψαν ο παπάς της Καλής Βρύσης, λίγοι χωρικοί και οι τιμητικές ομοβροντίες των ανταρτών σαν ύστατο αποχαιρετισμό στον αγαπημένο συναγωνιστή τους. Τον Μανώλη ακολούθησαν και τα υπόλοιπα αδέλφια από διαφορετικά μετερίζια στον αγώνα για τη Λευτεριά στις γειτονιές της Καισαριανής.

• Ο Γιάννης Τσάφος στην προφορική μαρτυρία του αναφέρεται στη σύσκεψη: «Όταν είχαμε ακόμα την ταβέρνα ήλθε ο Άρης Βελουχιώτης στο μαγαζί μας και μέχρι να οργανωθούνε καθίσανε στο προσφυγικό σπίτι εφτά ή οκτώ μέρες. (Δεν αναφέρει κάτι άλλο για το σπίτι… Στις προθήκες, όμως, του Μουσείου ΕΑΜικής Αντίστασης, στην Καισαριανή, υπάρχει χειρόγραφο σημείωμα αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης για τη συνάντηση με τον Άρη και η κουρελού στην οποία κοιμόταν ο Άρης Βελουχιώτης κατά την παραμονή του στην Καισαριανή τον Μάη του 1941, φιλοξενούμενος από την Χρύσα Κατσαρέλη _από το αρχείο του Νικόδημου Κατσαρέλη)…
• Ο Στεφανής Τσάφος βρήκε τραγικό θάνατο σε μια από τις κορυφαίες, αλλά και τραγικές πράξεις της Κατοχής και της Αντίστασης, τη Μάχη της Καισαριανής, ανάμεσα στο 2^ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Αθήνας (200 μαχητές) και σε 1.300 Γερμανούς και ταγματασφαλίτες βαριά οπλισμένους, οι οποίοι για πολλοστή φορά εισέβαλαν τα ξημερώματα της 15^ης προς 16^η Ιουνίου 1944 στην Καισαριανή, στην προσπάθειά τους να την καταλάβουν, αιφνιδιάζοντας τον αδούλωτο κι ανυπότακτο λαό της. Κι αφού έστησαν ένα τεράστιο μπλόκο γύρω απ’ την ελεύθερη και απάτητη προσφυγική συνοικία, προχώρησαν σε μαζικές συλλήψεις και εκτελέσεις πατριωτών επί τόπου.
• Ο Στεφανής Τσάφος, στέλεχος του ΕΛΑΣ Καισαριανής, μαζί με τα παλικάρια τού Απόλλωνα Δαβλάκου, γραμματέα της Οργάνωσης Καισαριανής του ΚΚΕ, πολέμησαν παλικαρίσια τον εχθρό και επιχείρησαν να διαφύγουν μέσα από το γερμανικό μπλόκο του Βύρωνα. Αλλά ο Στέφανος τραυματίστηκε βαριά στο πόδι και δεν μπορούσε να ακολουθήσει τους συναγωνιστές του κι αφού τους παρότρυνε να φύγουν, κρύφτηκε μέσα στα χωράφια σ’ ένα λάκκο, αλλά με το πρώτο φως της ημέρας οι γερμανοτσολιάδες τον ανακάλυψαν οδηγημένοι απ’ τα ματωμένα αχνάρια πάνω στο χώμα και τον συνέλαβαν. Αλλά και τα άλλα παλικάρια του Δαβλάκου βρέθηκαν περικυκλωμένα στο υψωματάκι «Αστέρι» κοντά στο μοναστήρι. Ήταν ο Απόλλωνας Δαβλάκος, ο Πρόδρομος Αδραμίτογλου, ο Σωτήρης Βενιέρης, ο Ανδρέας Κρυσταλάκος, ο Μιχάλης Μενεγάκης, ο Νίκος Νταλιάνης και ο Γιώργος Πολεμαρχάκης. Τα επτά παλικάρια της ομάδας του Δαβλάκου και σύντροφοι του Τσάφου βρέθηκαν πριν το μεσημέρι γαζωμένοι απ’ τις σφαίρες του εχθρού πάνω στο λόφο.

Σύμφωνα με μαρτυρίες αγωνιστών κατά τις 9. 00 το πρωί μια κουστωδία από γερμανοτσολιάδες έσερναν με φωνές και βλαστήμιες στη λεωφόρο Καισαριανής «θριαμβευτικά», φορτωμένο πάνω σ’ ένα γάιδαρο τον βαριά τραυματισμένο ΕΛΑΣίτη Στέφανο Τσάφο. Σε μια γειτονιά την ώρα που περνούσαν υπήρχε μπλόκο των Γερμανών σε ένα σπίτι και ετοιμάζονταν να εκτελέσουν επί τόπου μια ολόκληρη οικογένεια που τη θεωρούσαν ύποπτη για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατιωτικού. Ο Στέφανος Τσάφος, αν και βαριά τραυματισμένος και μισολιπόθυμος, κατάλαβε τι επρόκειτο να γίνει και με όση δύναμη του απέμενε φώναξε δυνατά προς τους Γερμανούς στρατιώτες: «Αφήστε τους, εγώ τον σκότωσα» και τότε οι Γερμανοί χίμηξαν πάνω του και τον κατατρύπησαν με τις ξιφολόγχες τους. Η οικογένεια σώθηκε και ο Στέφανος, αφού διαπομπεύτηκε επί ώρες στους δρόμους της Καισαριανής, μεταφέρθηκε στο Γουδή, όπου βρήκε τραγικό τέλος.

ΚΚΕ: εκδήλωση τιμής και μνήμης
για τη μάχη της Καισαριανής 15-16 Ιούνη 1944

Η εκδήλωση 2026, περιελάμβανε αφήγηση του ιστορικού από τον Κώστα Γαβριλάκη εκ μέρους της ΠΕΑΕΑ ΔΣΕ, καλλιτεχνικό πρόγραμμα, ομιλία της Ευγενίας Παναγιωτοπούλου εκ μέρους των ΚΟ Καισαριανής, που παραθέτουμε στη συνέχεια, προσκλητήριο κά

Ο σφος Δημ. Αρβανιτάκης μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

         Ομιλία της Ευγενίας Παναγιωτοπούλου
Αγαπητές Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι
Κάθε Ιούνη χρόνια τώρα βρισκόμαστε εδώ μπροστά σ’ αυτό το μνημείο προσκυνητές. Δεν είμαστε ούτε γραφικοί, ούτε οπισθοδρομικοί, ούτε “κολλημένοι”. Έχουμε χρέος.
Σ’ αυτόν εδώ το λόφο, όπως και στον τοίχο του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς συγκρούστηκαν το 1944 δύο κόσμοι: ο παλιός σάπιος κόσμος των καπιταλιστών; που στο κυνήγι τους για το κέρδος σπέρνουν στη Γη πολέμους, ξεριζωμένους, φτώχεια κι εκμετάλλευση μ’ έναν κόσμο εντελώς ξένο κι εντελώς νέο: τον κόσμο της ανθρωπιάς, της ανιδιοτέλειας, της τιμιότητας, της αυτοθυσίας, τον κόσμο της εργατιάς. Ποιος κόσμος νίκησε; 81 χρόνια μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου κι ακόμα “σκοτώνονται οι λαοί για τ’ αφέντη το φαΐ”, ακόμα ρουφάνε τον ιδρώτα του εργάτη για να φουσκώνουν τα κέρδη τους οι αστοί. Τα πρόσωπα δεν είναι ίδια, όμως η ρότα που χαράζει η πολιτική υπέρ των μονοπωλίων σήμερα φέρνει την ανθρωπότητα πιο κοντά από κάθε άλλη φορά μπροστά στον κίνδυνο ενός νέου γενικευμένου πολέμου, σαν αποτέλεσμα της σύγκρουσης ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα για την οικονομική και γεωστρατηγική πρωτιά στον πλανήτη, που απλώνεται ήδη σχεδόν σ’ όλες τις θάλασσες και τις ηπείρους και αναδιατάσσει ιμπεριαλιστικές λυκοσυμμαχίες.

Το ΚΚΕ σκύβει στην Ιστορία και μελετά συλλογικά. Μελετάμε τις συνθήκες που οδήγησαν στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, για το μοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής μεταξύ των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών. Γιατί κάθε ιμπεριαλιστικός πόλεμος και κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση στη βάση τους έχουν αυτές τις ίδιες αιτίες: όπως ο νέος πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν, η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το ισραηλινό κράτος-τρομοκράτη, ο 4ετής πλέον πόλεμος στην Ουκρανία, η επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, οι απειλές στην πολιορκημένη ηρωική Κούβα. Στο στόχαστρο μπαίνουν περιοχές πλούσιες σε πολύτιμα μεταλλεύματα και πηγές ενέργειας, περιοχές-σταυροδρόμια δρόμων μεταφοράς ενέργειας, περιοχές που γεωστρατηγικά είναι διεθνείς εμπορικοί κόμβοι διέλευσης εμπορευμάτων, όπως το Ιράν και τα Στενά του Ορμούζ, η Γροιλανδία.

Οι ΕυρωΝΑΤΟϊκοί φονιάδες έχουν επιβάλει πλέον σε κάθε κράτος-μέλος όρους “πολεμικής οικονομίας”, με ζεστό χρήμα στους μονοπωλιακούς ομίλους της πολεμικής βιομηχανίας και της ενέργειας, πετσόκομμα κοινωνικών δαπανών, με νέα σκληρά αντεργατικά μέτρα έντασης της εκμετάλλευσης όπως το 13ωρο, ανυπαρξία μέτρων ασφάλειας στους χώρους δουλειάς που κοστίζει στην εργατική τάξη της Ελλάδας ένα νεκρό στο μεροκάματο κάθε 40 ώρες το 2025 και ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, διώξεις των πρωτοπόρων συνδικαλιστών και των κομμουνιστών.

Η ελληνική αστική τάξη έχει απογειώσει τις αξιώσεις της από την πίτα που αναδιανέμεται σε όλη τη γειτονιά μας και τη Μέση Ανατολή, με αιχμή του δόρατος τους εφοπλιστές, που στέλνουν τους ναυτεργάτες να σκοτωθούν σε εμπόλεμη ζώνη για να σιγουρέψουν τα κέρδη τους. Ευθυγραμμισμένη είναι η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ – που μας καλεί να συνηθίσουμε στο νέο πατριωτισμό της “κουλτούρας των φέρετρων” γιατί είναι υπόθεση “εθνικού συμφέροντος” – αλλά και τα συνένοχα υπόλοιπα αστικά κόμματα, που αναδιατάσσονται με παλιά και νέα υλικά μα την ίδια πάντα στρατηγική. Στρατιωτικές υποδομές, ναυπηγεία, λιμάνια, όλα διατίθενται στην υπηρεσία εδραίωσης του αμερικανοΝΑΤΟικού σχεδιασμού στην περιοχή, με στόχο το λαό που κινδυνεύει από στρατιωτικά drone αντιποίνων, όπως πρόσφατα από το Ιράν προς τη Σούδα αλλά και στη Λευκάδα από ουκρανικό ντρόουν με στόχαστρο πλοίο του Ρώσικου πολεμικού ναυτικού. Το 1922 η πλουτοκρατία μίλαγε για Μεγάλη Ιδέα, σήμερα μιλάει για ενεργειακό κόμβο.

Ο χρόνος της όμως ήδη μετράει αντίστροφα. Η ηθική νίκη του τίμιου κόσμου της δουλειάς μας χτύπησε την πόρτα 82 ολόκληρα χρόνια μετά, ξαφνικά και συγκλονιστικά, φέτος το Φλεβάρη: όλη ο Γη, όλη η Ελλάδα είδε και με τα μάτια της – όχι πια μόνο απ’ τις διηγήσεις και τα καλλιτεχνήματα – την παλληκαριά, τη λεβεντιά, την αυτοθυσία των 200 κομμουνιστών που εκτέλεσαν τα ναζιστικά καθάρματα την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Η ηθική υπεροχή των λαϊκών αγωνιστών ήρθε σαν κύμα να μαρτυρήσει την αλήθεια κα, να καταρρίψει κάθε επιχείρημα των αστών ιστοριογράφων περί “προδοτικού ΚΚΕ”. Χιλιάδες λαού σε όλη την Ελλάδα πήραν δύναμη και έμπνευση, ταξίδεψαν για να βρεθούν στο Σκοπευτήριο, να μάθουν κι άλλα για την πορεία και τη θυσία τους. Από τα σπλάχνα της εργατιάς και του τιμημένου ΚΚΕ γεννήθηκαν οι 200. Αυτή είναι η ταυτότητα τους, γι’ αυτή φυλακίστηκαν και στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα, μ αυτή εμπνεύστηκαν κοιτάζοντας κατάματα το θάνατο και έπεσαν με υψωμένες τις γροθιές και τραγουδώντας.
Από τα ίδια σπλάχνα γεννήθηκαν κι αυτοί που τιμάμε σήμερα. Σήμερα τιμάμε τους ήρωες κομμουνιστές ανταρτοΕΠΟΝίτες που – με επικεφαλής το Γραμματέα της ΚΟΒ Πάνω Καισαριανής Απόλλωνα Δαυλάκο – έπεσαν ηρωικά σε μάχη με Γερμανούς και γερμανοτσολιάδες στους πρόποδες του Υμηττού τα χαράματα της 16ης Ιούνη του 1944, μετά από πολύωρη μάχη, μια από τις 47 μάχες που έδωσε ο ΕΛΑΣ στην Καισαριανή, κρατώντας τη λεύτερη μέχρι και την Απελευθέρωση. Είμαστε περήφανοι για τους ΚΚΕδες που πότισαν τα χώματα μας με το αίμα τους για να βλαστήσει η λευτεριά. Μαζί τους τιμάμε όλα τα παλικάρια της συνοικίας που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Η συνοικία της Καισαριανής με τα χαμόσπιτα, τις αυλές και τα στενοσόκακα χτίστηκε σπιθαμή προς σπιθαμή από Μικρασιάτες πρόσφυγες εργάτες, αυτούς που υποτιμητικά έλεγαν “Τουρκόσπορους”. Η πείρα τους κι οι δεσμοί που απόκτησαν με τους κομμουνιστές μπόλιασε το εργατικό κίνημα του Μεσοπολέμου και τους εκατοντάδες λαϊκούς ήρωες, που πολέμησαν τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους, άντρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, κρυφά και φανερά, ως τον τελευταίο. Έτσι περιγράφει στο βιβλίο του τούτο το δέσιμο ο Καπετάνιος του 111ου τάγματος του 2ου  Συντάγματος του Α’ Σώματος Στρατού του ΕΛΑΣ Αθήνας Ορέστης Μακρής: Έχουμε γίνει όλοι μαζί ένα σώμα. Αντιμετωπίζουμε τον-ίδιο κίνδυνο από τους εγκληματίες. Κανένας δε λογαριάζει τη ζωή του!! Εκείνες τις στιγμές το σύνθημα “Λευτεριά ή θάνατος” είναι το “πιστεύω μας”. Είχαμε υποφέρει τόσα πολλά στα τρία χρόνια της φασιστικής κατοχής, ώστε δε λογαριάζαμε πια το χάρο. Είχαμε ρίξει ομαδικά την “κάπα μας στην αλυγαριά”, όπως λέει η λαϊκή παροιμία. Τα παλικάρια του ΕΛΑΣ ήταν ριζωμένα βαθιά στην αγκαλιά του λαού μας. Ακόμη και οι παράγκες με το λαβύρινθο των σοκακιών τους ζωντάνεψαν και ενώθηκαν μαζί μας. Όλοι μαζί είχαμε μια καρδιά, που χτυπούσε ρυθμικά “Λευτεριά ή θάνατος”.

Το ΚΚΕ ήταν ο εμπνευστής και ο αιμοδότης της ΕΑΜικής αντίστασης, ο ηρωικός καθοδηγητής της. Στην οργάνωση, την καθοδήγηση, την πάλη του λαού, στις διαδηλώσεις, τις απεργίες, τις μάχες η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ έδωσε τα καλύτερα μέλη και στελέχη της. Μέσα από τον ηρωισμό των μελών και των στελεχών του το ΚΚΕ δημιούργησε αγωνιστικά πρότυπα στον λαό. Οι σκοτωμένοι της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας στην διάρκεια της κατοχής όταν 2.000.

Τιμάμε τους κομμουνιστές, τα μέλη και τους φίλους του Κόμματος, άλλους αγωνιστές που συμπορεύθηκαν με το ΚΚΕ και έμειναν αλύγιστοι στις εξορίες, στα εκτελεστικά αποσπάσματα, στην παρανομία, στις τεράστιες δυσκολίες του ένοπλου αγώνα, τόσο στην περίοδο της ΕΑΜικής Αντίστασης, αλλά και την πάλη του ΔΣ, την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα τον αιώνα που πέρασε, στα 80 χρόνια από την ίδρυση του – που το ΚΚΕ καθοδήγησε ξεπλένοντας την τιμή του λαού και του Κόμματος μετά τη Βάρκιζα. Ήταν απλοί άνθρωποι, που συνέχισαν το παράδειγμα άλλων συντρόφων τους της προπολεμικής περιόδου, που μαρτύρησαν στις φυλακές και τις εξορίες των αστικών κυβερνήσεων, επειδή έκαναν το καθήκον τους στον αγώνα για το μεροκάματο, για τις συνθήκες δουλειάς, για ένα καλύτερο αύριο, επειδή αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας.

Αυτοί είναι η κληρονομιά μας, αυτή είναι η ταυτότητά μας, Η θυσία τους δε θα ξεχαστεί, δεν πήγε χαμένη. Δείχνει τι θεριό μπορεί να γίνει ο λαός, κι ας κρατάει λίγα λιανοντούφεκα απέναντι σε πάνοπλο αντίπαλο, όταν είναι οργανωμένος και αποφασισμένος, όταν παλεύει για “τις καλύβες και τα πεζούλια του”, για τη ζωή και το ψωμί των παιδιών του και οδηγείται απ’ τους κομμουνιστές. Αποδεικνύεται ότι τη μεγάλη επαναστατική και πρωτοπόρα δύναμη του καιρού μας αποτελεί η εργατική τάξη και το επαναστατικό Κόμμα της.

Η Ιστορία δε γυρίζει πίσω. Γι’ αυτό ό,τι γράφτηκε με αίμα δεν μπορεί να μουντζουρωθεί από μαύρο μελάνι. Θα φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό. “Του Αδόλφου τα εγγόνια” πρέπει να σαπίσουν στη φυλακή και να πνιγούν στις τρύπες τους μες στο ίδιο τους το δηλητήριο, μακριά από κάθε εργατικό λαϊκό σπίτι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βαφτίζει το κρέας ψάρι, την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών θα τη λέει μέρα της Ευρώπης. Ένωση καπιταλιστικών κρατών είναι, δε θέλει να θυμάται τον Κόκκινο Στρατό που τσάκισε το ακριβοπληρωμένο της παιδί, το φασισμό. Κυρίως όμως δε θέλει να θυμούνται οι λαοί τι μπορούν. Οι αστοί ξέρουν από τι κινδυνεύει η εξουσία τους. Ειδικά όταν δοκιμάζονται από τις κρίσεις τους, όταν είναι ευάλωτοι, άρα και πιο επιθετικοί. Δεν είναι όμως ανίκητοι.

Μας οδηγούν τα γραφτά και οι πράξεις των μπολσεβίκων που κατάφεραν να βγάλουν την παλιά Ρωσία απ’ τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο με νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση και τους εργάτες στην εξουσία! Αυτοί έσπασαν τον πάγο, άνοιξαν το δρόμο της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης απ’ όλα τα δεινά που κουβαλάει ο καπιταλισμός στο DNA του, την εκμετάλλευση, την εξαθλίωση, τον πόλεμο, την προσφυγιά. Η Ιστορία δεν τέλειωσε. Ούτε το 1917. Ούτε το 1945. Ούτε πολύ περισσότερο το 1991… Οι λαοί την έγραψαν, οι λαοί θα τη ξαναγράψουν και θα την υπογράψουν φαρδιά πλατιά και “θα “ναι ντάλα μεσημέρι”. Εμείς κρατάμε πάντα ψηλά την κόκκινη σημαία, να φωτίζει ο δρόμος. Μελετάμε την ιστορία του ίδιου του Κόμματός μας, για να οργανώσουμε την εργατική λαϊκή αντεπίθεση σήμερα, να λύσουμε τα επαναστατικά προβλήματα με επαναστατικές λύσεις.

Σύγχρονοι ήρωες γεννιούνται ως “τέκνα της ανάγκης κι ώριμα τέκνα της οργής”. Εργάτες παλικάρια, στον Πειραιά και τα λιμάνια της Μεσογείου που σταματάνε τα κοντέινερ με πολεμοφόδια με τα σώματά τους και απεργούν γιατί “δε δουλεύουν για τον πόλεμο”, στα Μεταλλεία Χαλκιδικής που στύβουν τη γη και βγάζουν χρυσό, στην COSCO που σκαρφαλώνουν δεκάδες μέτρα για να κουμαντάρουν όλου του κόσμου τα εμπορεύματα, στα μεγάλα έργα και τις οικοδομές που τους δέρνει ο καιρός όσο χτίζουν τις πολυτελείς Ριβιέρες, στα νοσοκομεία που με χίλιες ελλείψεις παλεύουν την αρρώστια και το θάνατο στα ίσα! ΑΥΤΟΙ “ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ”
“Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή”! ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! Ανάσα και προοπτική για το λαό μπορεί να δώσει μόνο ένα δυναμωμένο ρεύμα αμφισβήτησης της πολιτικής που συνθλίβει τις ζωές των πολλών για τα κέρδη των λίγων. Μέσα στα εργατικά σωματεία, στους συλλόγους στις γειτονιές παίρνουμε δύναμη σε τη συλλογική διεκδίκηση. Οργανώνουμε την πάλη μας για ζωή σύγχρονη κι ανθρώπινη, όπως μπορεί η εργατική τάξη με την εξουσία στα χέρια της να δημιουργήσει τον 21ο αιώνα. Εμπνεόμαστε από τους σύγχρονους ταξικούς αγώνες, τη διεθνιστική αλληλεγγύη. Αισιοδοξούμε και παλεύουμε, ανοίγουμε νέους δρόμους για να περπατήσουμε προς το μόνο ανθρώπινο μέλλον, το σοσιαλισμό-κομμουνισμό. ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

5-Σεπ-1944 ο 14χρονος μαθητής ΕΠΟΝίτης Ανδρέας Λυκουρίνος εκτελείται από τους χιτλερικούς καταχτητές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μαζί με την Ηρώ Κωνσταντοπούλου και άλλους 48 αγωνιστές που κρατούνταν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου

Ένα απέριττο μνημείο έχει στηθεί στον τόπο της θυσίας αυτών των παλικαριών και κάθε χρόνο στην επέτειο της μάχης η ΠΕΑΕΑ τιμά τους 10 ήρωες που έπεσαν πολεμώντας εκείνη τη μέρα.

10 Απρίλη 2022 _Εγκαινιάζεται το νέο Στέκι Πολιτισμού της ΚΝΕ “Ανδρέας Λυκουρίνος”

                                             ___________________________

Εσύ με τη γλυκιά φωνή, με τις φαρδιές τις πλάτες _πες μου την ύστερη στιγμή τι βρήκες και τραγούδησες και τάραξες τη γειτονιά ως πέρα στο Παγκράτι.

Η Φιλομένη (Φιλιώ) Τόλια _διδάκτωρ ιστορίας και συνεργάτης του Τμήματος Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ, σπούδασε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου στη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία. Εκπόνησε Διδακτορική Διατριβή στο ίδιο τμήμα με θέμα «Πολιτικός Επίτροπος – Πολιτικός Καθοδηγητής. Ο θεσμός του Πολιτικού Επιτρόπου στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ)» _κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “Σύγχρονη εποχή”. Στο επίκεντρο του ερευνητικού της ενδιαφέροντος βρίσκεται η δεκαετία 1940-1950. Με αναφορές σε αυτήν τη δεκαετία έχει λάβει μέρος με εισηγήσεις σε συνέδρια και ημερίδες και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε εφημερίδες, περιοδικά, καθώς και μελέτες σε συλλογικούς τόμους.  Δίδαξε Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία στη Σχολή Ξεναγών Αθήνας του υπουργείου Τουρισμού. Σήμερα εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση.

Στην εκδήλωση  τιμάμε τα ηρωικά αυτά παιδιά της πόλης μας, καθώς και όλους τους Καισαριανιώτες, που ακολούθησαν το παράδειγμα των χιλιάδων αγωνιστών που βάδισαν ως το θάνατο, στον αγώνα για μια πατρίδα λεύτερη από τους κατακτητές και μια ζωή απαλλαγμένη από τους εκμεταλλευτές του κόπου του λαού.
Η μελέτη της ιστορίας του λαϊκού κινήματος, η ξεχωριστή συμβολή του λαού της συνοικίας μας – της ηρωικής Καισαριανής- σε αυτό, δεν είναι επομένως μια υπόθεση που αφορά το παρελθόν.
Μελετάμε την ιστορία μας για να αξιοποιήσουμε τα συμπεράσματα της σήμερα. Να ενισχύσουμε τα όπλα του κινήματος, να δώσουμε ώθηση στους αγώνες που αναπτύσσονται ώστε να μπει φραγμός στην πολιτική που σαν τσουνάμι παρασύρει εργατικά δικαιώματα και κατακτήσεις που έχουν κερδηθεί με ιδρώτα και αίμα.

5-Σεπ-1944 ο 14χρονος μαθητής ΕΠΟΝίτης Ανδρέας Λυκουρίνος εκτελείται από τους χιτλερικούς καταχτητές στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μαζί με την Ηρώ Κωνσταντοπούλου και άλλους 48 αγωνιστές που κρατούνταν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου

Κοιτώντας το χθες μπορούμε να βγάζουμε συμπεράσματα για το σήμερα και τρόπους αντιμετώπισης αντίστοιχων καταστάσεων. Η άνοδος φασιστικών οργανώσεων τότε και σήμερα, σε περιόδους κρίσης του συστήματος, μόνο τυχαία δεν είναι. Προκειμένου να επιβληθεί «τάξη», όπου ήταν αναγκαίο, μικροαστικές και αστικές δυνάμεις έδειξαν ανοχή, ενώ και σε αρκετές περιπτώσεις ακόμη και ενίσχυση των μορφωμάτων αυτών. Τυχαίο επίσης δεν ήταν και το πώς αντιμετωπίστηκε τότε ο Φασισμός. Μέσα από τον οργανωμένο αγώνα, συσπειρωμένος ο Λαός γύρω από δυνάμεις που στόχευαν τη μήτρα που γεννά τον φασισμό (ΚΚΕ, ΕΑΜ, ΕΠΟΝ, ΕΛΑΣ), μπόρεσαν να δώσουν τη μάχη και να νικήσουν το θεριό του φασισμού. Ο καθημερινός ταξικός αγώνας του τότε ενάντια στο σύστημα που γεννάει τον φασισμό, τους πολέμους και τη φτώχεια για τους λαούς, όχι με ωραία συνθήματα και ευχές ή εκλογικά ποσοστά, αλλά που έφτανε ακόμη και μέχρι την υπέρτατη θυσία, να αποτελέσει παράδειγμα για το σήμερα. Μόνο έτσι μπορεί η αλληλεγγύη να έχει το πραγματικό της νόημα, μόνο έτσι μπορούμε να ξεδοντιάσουμε τους σύγχρονους γερμανοτσολιάδες, μόνο έτσι ο Λαός μας μπορεί να οδεύσει σε ένα δρόμο που θα υποτάσσει τον πλούτο που παράγεται στα δικά του συμφέροντα.

Δίνουμε στην πάλη αυτή όλες μας τις δυνάμεις, συστρατευόμαστε με τις ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, το ριζοσπαστικό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς, του κινήματος της νεολαίας και των γυναικών.

     Με τους ταξικούς αγώνες του σήμερα
    δίνουμε συνέχεια και τιμάμε τις θυσίες του χθες

Ο Θέμος Κορνάρος θα γράψει για τον Ανδρέα Λυκουρίνο στην “Ελεύθερη Ελλάδα” της 6 του Μάη 1945, το παρακάτω κείμενο (από το βιβλίο του γιατρού Αντώνη Φλούντζη “Χαϊδάρι, κάστρο και βωμός της Εθνικής Αντίστασης”, εκδ. Παπαζήση, Αθήνα 1986).
Ο Ανδρέας Λυκουρίνος γεννήθηκε στα 1931 κι ο κατακλυσμός της σκλαβιάς τον βρίσκει ένδεκα χρονών. Πήρε ενεργό μέρος στην πρώτη φάση του αγώνα. Στην επίθεση πείνας. Το Ελληνικό φρούριο κράτησε άμυνα γερή ένα χρόνο…
Έπρεπε να διαλέξει μεταξύ του σχολικού βαθμολογίου και του ανοιχτού αγώνα της πατρίδας του. Ητανε ο πρώτος μαθητής. Αυτό δεν τον εμπόδισε καθόλου να βρει τα πόστα του παράνομου τύπου και να ακούει απ’ ευθείας τη φωνή και τις εντολές του μαχόμενου Έθνους: «Κρατηθείτε ζωντανοί. Η ζωή μας θα είναι το χρησιμότερο υλικό για τη μάχη, για τη ΝΙΚΗ».

Ο Λυκουρίνος θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για τη ζωή των δικών του. Για τα τρία αδέρφια και τους γονείς του. Αγοράζει και πουλά παλιά ρούχα και παλιά παπούτσια κι έσωσε το σπίτι του. Η δουλειά του πατέρα του περνούσε κρίση. Ήτανε μαραγκός. Στην ξεγνοιασιά του παιδικού προσώπου έρχεται η ευθύνη και η αγωνία και βάζουνε σφραγίδα τίμιου άνδρα… Είχε νικήσει την πρώτη νίκη για λογαριασμό της αδούλωτης πατρίδας του. Είχε αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Έχει επιβληθεί και στους μικρούς και στους μεγάλους. Και στην επιθετική φάση του αγώνα, όταν το Έθνος γύρευε αρχηγούς της κάθε ηλικίας και της κάθε γειτονιάς, ο Α. Λυκουρίνος βρισκότανε κιόλας τοποθετημένος μόνος του, στο ηγετικό πόστο της νεολαίας Μακρυγιάννη.

Έχει μπει στα 12 χρόνια! Και καμαρώνει γιατί – προσθέτοντας μόνος του δύο-τρία χρόνια παρά πάνω – έφτιαχνε ένα νούμερο που ξέφευγε κάπως από τα σύνορα της νηπιακής ηλικίας.
Είχε γίνει θρύλος μεταξύ των τσολιάδων, συζητιόνταν μ’ ανησυχία τα κατορθώματα κάποιου «μωρού», στο Κουκάκι.
Το αντάρτικο γύρευε όπλα. Οι οργανώσεις είχανε πάντα ανοιχτό έρανο γι’ αυτό το σκοπό. Ο Α. Λυκουρίνος πήρε πρωτοβουλία: Με δεκαρολογήματα δουλειά δεν γίνεται. Πιο δύσκολα βρίσκονται τα όπλα, παρά τα λεπτά. Μ’ ένα ψευτοπίστολο, πήλινο, παραφυλάει ένα βράδυ σε μια γωνιά. Κι αφοπλίζει τον πρώτο τσολιά. Πετάει τον πηλό. Και μ’ αληθινό όπλο πια μαζεύει και πιστόλια και χειροβομβίδες και στολές ακόμη. Δεν είναι λίγοι οι τσολιάδες που αναγκάστηκαν να φτάσουν στη στρατώνα τους, με τα εσώρουχα μόνο… Η Ειδική Ασφάλεια ενδιαφέρθηκε. Τα Ες-Ες τα γερμανικά απαιτούνε από τους αρχηγούς των ελληνικών Ες-Ες την εμπέδωση της «τάξεως» στις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, γιατί οι τσολιάδες ζήτησαν… ενίσχυση. Τίποτα δεν μπόρεσαν. Όλα ήταν ήρεμα. Οι μυστικοί που τοποθετήθηκαν στη συνοικία δεν έβλεπαν καμιά ύποπτη κίνηση. Οι άνθρωποι πήγαιναν στις δουλειές τους, γύριζαν κουρασμένοι, τα παιδιά παίζανε στην αυλή του σκολειού. Κι αν ρωτούσαν και για βαθμούς, ο Λυκουρίνος είχε τα πρωτεία. Μπροστά τους περνούσε με τα βιβλία στο χέρι. Τους ήξερε. Δεν του ξέφευγε κανένας από τους ανθρώπους της Ασφάλειας. Η αυτοάμυνα του έγινε ένστικτο. Μαέστρος και σ’ αυτή τη δουλειά. Θα τον ζήλευαν και μεγάλοι και παλιοί και νέοι αγωνιστές για την τάξη και τη συνωμοτικότητά του. Μόνο που δεν περιοριζότανε στις νυχτερινές εξορμήσεις. Στη μάχη του Μακρυγιάννη με τους τσολιάδες του 1943, που κράτησε τέσσερις ώρες, πήρε μέρος και ο Λυκουρίνος.

Ένα βράδυ το Μάη του 1943, οι Γερμανοί σήκωσαν τον κόσμο στο πόδι στη συνοικία αυτή, με τους πυροβολισμούς και τις φωνές τους. Κυνηγούσαν στους δρόμους κάτι σκιές. Ήτανε η παρέα του Λυκουρίνου. Η δράση του παιδιού γεμίζει δυο χρόνια της σκλαβιάς. Γίνεται παράδειγμα και θρύλος ανάμεσα στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Είναι ο φόβος κι ο τρόμος των πρακτόρων του εχθρού. Στις 4 του Ιούνη 1944 βρέθηκε ο φρικτός προδότης, και στις 5 του Ιούνη έξι χαφιέδες των ελληνικών Ες-Ες, μπλοκάρουνε το σπίτι του Εθνικού αγωνιστή, στη συνοικία Κουκάκι (σσ. Γαληνού 41). Ζητούν τον Ανδρέα Λυκουρίνο. Ο πατέρας του ζητάει εξηγήσεις για το παιδί. Κι αυτοί γυρεύουν, εκτός από το παιδί και το πιστόλι που πήρε ψες το βράδυ από έναν δικό τους. Μα δε βρήκανε τίποτα. Μόνο ένα παιδάκι αδύνατο, μια σταλιά, που κοιμότανε ξέγνοιαστα στο γιατάκι του και πλάι στην καρέκλα είχε το κοντό του παντελονάκι και τα βιβλία του σχολείου του. Κάτω βρίσκονταν και τα πεδιλάκια του Νο 32.

Αυτός είναι; ρωτούνε τον πατέρα.
– Αυτός.
Εσύ είσαι; ρωτούνε το ίδιο το παιδί.
– Ποιος;

– Ο τρομοκράτης!
– Οχι! Είμαι μαθητής. Πάω στη δεύτερη Γυμνασίου στο 6^ο Γυμνάσιο, απαντά απαθέστατα.

Μα οι πληροφορίες τους είναι θετικές. Αρχίζει το ξύλο. Γυρεύουν το πιστόλι. Μα το πιστόλι, ποιος ξέρει σε ποια βουνοκορφή θα ταξίδευε πια κείνη την ώρα. Και πήρανε μόνο τον Ανδρέα, με το μαθητικό του πηλήκιο στα άντρα τους. Πήρανε μέτρα εξαιρετικά ώσπου να φτάσουνε στην οδό Παπαρηγοπούλου Νο 7. Εκεί ήταν η έδρα των ελληνικών Ες-Ες. Επικεφαλής της συνοδείας ήτανε ο Μάκης Μακρογιάννης, που υπηρετεί σήμερα στην Εθνοφυλακή με το βαθμό ανθυπασπιστή. Η αλήθεια είναι πως ζήτησε να σώσει το παιδί. Ζήτησε τη βοήθεια του πατέρα του και δέκα λίρες, μέσω ενός άλλου της συνοδείας.
Το ανέκριναν και το ρωτούσαν, πού έχει κρυμμένες τις λίρες; (Είχανε πληροφορίες πως έχει πολλές). Αφού δεν βγήκε τίποτε, τον παρέδωσαν την ίδια μέρα στην Ειδική Ασφάλεια και μετά τέσσερις μέρες στα γερμανικά Ες-Ες της οδού Μέρλιν. Το κρεμάσανε, το κάψανε, του βάλανε στα νύχια καρφίτσες. Μα αυτός εξακολουθούσε να είναι μαθητής της 2ης τάξης του 6ου Γυμνασίου και ο αλύγιστος και παινεμένος αγωνιστής του Εθνικού Ελληνικού Αγώνα της Αντίστασης. Τέτοιος έμεινε ως το τέλος. Τέτοιον τον γνώρισε τον ήρωα Λυκουρίνο και το Χαϊδάρι. Τώρα ήταν 14 χρονών. Στις 5 Σεπτέμβρη 1944 τον οδήγησαν στο εκτελεστικό. Στο δρόμο βρήκε τρόπο να πετάξει ένα σημείωμα που έγραφε:
«Μπαμπά με πάνε για εκτέλεση μαζί με τους (αναφέρει ονόματα). Ειδοποίησε παρακαλώ τα σπίτια τους. Μη στενοχωριέστε. Ανδρέας».

Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 / 11.00 πμ.
Στο μνημείο της μάχης κοντά στο Μοναστήρι της Καισαριανής
Για την μεταφορά στο χώρο της εκδήλωσης, θα αναχωρούν πούλμαν στις 10.30 πμ. από Εθνικής Αντίστασης & Λυδίας.
Στην εκδήλωση που διοργανώνουμε, τιμάμε τα ηρωικά αυτά παιδιά της πόλης μας, καθώς και όλους τους Καισαριανιώτες, που ακολούθησαν το παράδειγμα των χιλιάδων αγωνιστών που βάδισαν ως το θάνατο, στον αγώνα για μια πατρίδα λεύτερη από τους κατακτητές και μια ζωή απαλλαγμένη από τους εκμεταλλευτές των κόπων του λαού.
Η αταλάντευτη στάση τους αποτελεί πηγή έμπνευσης και αντοχής στους καθημερινούς μας αγώνες. Στους ταραγμένους καιρούς που ζούμε, όπου φουντώνουν όλο και περισσότερο οι πολεμικές εστίες και κλιμακώνεται ο κίνδυνος ενός νέου γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, οι ένδοξες σελίδες της ιστορίας του λαού μας, μιλούν στη συνείδηση και στις καρδιές των λαϊκών ανθρώπων.
Η μελέτη της ιστορίας του λαϊκού κινήματος, η ξεχωριστή συμβολή του λαού της συνοικίας μας – της ηρωικής Καισαριανής – σε αυτό, δεν είναι επομένως μια υπόθεση που αφορά το παρελθόν. Εμπνέει στο σήμερα γιατί δείχνει το μεγαλείο του ανθρώπου που δεν μπορούν να τον βάλουν στο χέρι, που δεν μπορεί κανένας μηχανισμός να τον υποτάξει. Απαντά στην εγχώρια εφαρμογή της ανιστόρητης αστικής ιδεοληψίας, που θέλει να εξισώσει το ηρωικό ΕΑΜ – ΕΛΑΣ με τα Τάγματα Ασφαλείας.
Σε έναν κόσμο που σαπίζει και φλέγεται, υπάρχει η δυνατότητα ο λαός να βγει ορμητικά στο προσκήνιο, να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξειδ, ανοίγοντας τον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων, για την κοινωνία της συνεργασίας και φιλίας των λαών.
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ για τον ΠΟΛΕΜΟ και για τα ΚΕΡΔΗ τους
ΟΡΓΑΝΩΣΗ και ΑΓΩΝΑΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ